Bambam Has Fallen (MarkBam)

ตอนที่ 15 : Episode 14 : Something good 200%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,072
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    15 มิ.ย. 59

Episode 14 : Something good






            “(อยู่โรงอาหารนะแบม)”

 

            “โอเค กำลังล็อครถ

 

            “(รีบๆมานะ)”

 

            เด็กหนุ่มผมสีคาราเมลล็อคกุญแจสีชมพูจ๋า ผมกดวงสาย ต้องรีบไปหายองแจแล้ว มหาลัยที่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้มาเลย ร่างเล็กก้าวขายาวๆไปโรงอาหาร เห็นหัวดุ๊กดิ๊กของยองแจกับพี่แจ็คสันนั่งอยู่ตรงกลางโต๊ะ

 

            พี่แจ็คสันเงยหน้ามามองผม อ่า ทำไมพี่แจ็คสันถึงส่งสายตาแปลกๆ มาให้ผมล่ะ =_=

 

            “มีอะไรรึเปล่าครับ”

 

            “เปล้า” เสียงสูงมาก

 

            แบมแบม”

 

            “อะไรเหรอยองแจ”

 

            “ดีกับพี่มาร์คแล้วเหรอ”

 

            คนตัวเล็กตาโต ยองแจรู้ได้ไงว่าเขาพึ่งดีกับมาร์คต้วน มันยังไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยนะ

 

            “รู้ได้ไงอ่ะ”

 

            “พี่มาร์คอัพทวิต

 

            หือ มาร์คอัพทวิตงั้นหรอ แอพพลิเคชั่นสีฟ้าที่มีรูปนกนะเหรอ อ่า สารภาพแบบง่อยๆเลยนะ ผมไม่ค่อยได้เล่นโซเชี่ยลเท่าไหร่เลย มี skype ไว้คุยกับหม่าม๊า แล้วก็ kakao talk คุยกับเพื่อนคนเกาหลี ยูคยอคบังคับสมัครเลยอ่ะ มี line ไว้คุยกับเพื่อนที่ไทย facebook twitter instagram นี่ไม่รู้จักเลย ไม่ได้เล่นเลยฮะ=_=

 

            “อัพว่าอะไรอ่ะ”

 

            “แบมดูดิ”

 

            ยองแจยื่นทวิตเตอร์ของมาร์คมาให้ผม รูปดิสเพลย์เป็นรูปมาร์คหันข้างภาพขาวดำ โห หล่อจัง กินอะไรอ่ะ กินกิมจิเหมือนผมรึเปล่า คนตัวเล็กเลื่อนสายตาไปที่สเตตัสล่าสุด

 

            Mark Tuan @mtuan93

            เลิกใจร้ายแล้ว #b

 

            ตัวบีนี่อะไร หน้าร้อนๆแฮะ ใครเปิดฮีทเตอร์รึเปล่า ผมพยายามหลบหน้าที่แดงๆด้วยการฟุบลงกับแขนที่โต๊ะ พี่แจ็คสันขำสะใจมาก

 

            “แบมแบมเงยหน้าก่อนเร็ว เรายังพูดไม่จบเลย

 

            “ปวดหัวอ่ะยองแจสงสัยยังไม่หายแน่เลย” ผมพูดด้วยเสียงอู้อี้ๆ

 

            เดี๋ยวพี่โทรตามไอ้มาร์คให้ แบมแบมเงยหน้าอย่างรวดเร็ว

 

            ผมสบายดีครับ” ฮือออออ

 

            “น้องแบมแบมตลกจัง”

 

            “แบมดูต่อสิ”

 

            ยองแจยื่นโทรศัพท์ให้ ผมรับมาอีกครั้ง ให้ตายเถอะ ผมอยากรู้นะ แต่อยากดูคนเดียว แต่ตาแป๋วๆของยองแจกับพี่แจ็คสันนี่.. โอเคๆ เราทั้งหมดจะดูทวิตเตอร์ของมาร์คด้วยกัน มาร์ครีทวิตอะไรไม่รู้เต็มไปหมดเลย

 

            มัคฮยองงิงิ @yerinmetry

            ฉันถ่ายไว้นานแล้ว มาร์คพาแบมแบมซ้อนจักรยานมาด้วยกัน เขาดูดีกันทั้งคู่จริงๆ #markbam        

 

            Markoppa @parkpeak

            มาร์คน่ารักจริงๆ ฉันเจอมาร์คกับแบมแบมทีไรสายตาของมาร์คทำเอาฉันจะละลายเลย ไม่รู้ว่าแบมแบมทนได้ยังไง #markbam

 

            น้องปลาวาฬ @hippo_

            เขาคบกันเหรอคะ ตอนไหน ทำไมรู้สึกอกหัก #markbam

 

            ลิตเติ้ลกุ๊กไก่ @tuanchicken

            เพื่อนเราบอกว่าไปเจอมาร์คกับแบมแบมแถวแม่น้ำฮัน พีคกว่ามาร์คจูบแบมแบมด้วย เราไม่เชื่อหรอก #markbam

 

            พี่มากมาร์ค @markmark

            ไม่ชอบแบมแบมเลยอ่ะ #markbam

 

            Latteintea @cokeiscola

            @markmark จะฟ้องพี่มาร์ค @mtuan93

 

            Mark tuan@mtuan93

            @cokeiscola @markmark  แต่ฉันชอบว่ะ มีไรมั้ย

 

            ไม่ดูแล้ว”

 

            ผมยื่นโทรศัพท์คืนยองแจ ทำไมถึงมีแต่เรื่องของผมกับมาร์ค และมันยังมีเยอะมากจนผมอ่านไปหมด ผมเห็นคนมาตอบต่อจากมาร์คยาวมาก แล้วมาร์ค.. ตอบอะไรก็ไม่รู้ ดูดิ

 

            ตึกตักตึกตัก

 

            ใจเต้นไปหมดแล้ว มาร์คนิสัยไม่ดี!

 

            หยุดเต้นเลยนะถ้ายองแจกับพี่แจ็คสันได้ยินจะทำยังไง

 

            “ยังดูไม่จบเลย คิกๆ ทำไมแบมแบมหน้าแดงจังเลยครับพี่แจ็คสัน”

 

            “ก็เขินไงยองแจ เหมือนที่ยองแจชอบเขินพี่ไงครับ”

 

            “บ้า”

 

            แล้วพี่แจ็คสันก็โดนยองแจฟาดกลางหลัง จนพี่แจ็คสันร้องอั่ก โห แรงดีจัง =_=

 

            “น้องแบมดูต่อเร็วๆ ไอ้มาร์คนี่ตัวปั่นแท็กเลยนะรู้มั้ย

 

            “ปั่นแท็กอะไรครับ เหมือนปั่นจักรยานรึเปล่า =_=”

 

            “ยองแจพี่ปวดหัว ฮืออออ

 

            พี่แจ็คสันเอาศีรษะไปเบียดแขนยองแจ อืม แต่ยองแจก็กระชากหัวนั้นขึ้นมาแรงๆ แล้วทั้งคู่ก็ตีกัน จริงๆยองแจตีคนเดียว พี่แจ็คสันก็ยังงุ้งงิ้งๆต่อไป แข็งแกร่งมาก

 

            เราทั้งสามคนนั่งอยู่ตรงนั้นสักพัก พี่เจบีกับพี่จินยองก็เดินมานั่งด้วย พี่เจบีแบกถุงอะไรไม่รู้ใหญ่มาก ผมเดาว่าน่าจะซื้อมาจากมินิมาร์ท

 

            “อ่ะ ไอ้มาร์คให้ซื้อมา กินข้าวเช้าเร็วๆเลย”

 

            “หะหือ มาร์คซื้อให้ผมเหรอ” ผมชี้ตัวเองอย่างงงๆ

 

            “ครับ กินครับน้องแบมแบม”

 

            พี่เจบีเลื่อนถุงไม่สิ มันคือกระสอบขนม ผมจะยัดหมดได้ยังไง ไม่ได้แข่งกินวิบากนะ

 

            “พี่กับไอ้เจบีนี่เดินหานานมากเลยนะ สั่งแต่ล่ะอย่าง แม่ง”

 

            “กินครับ กิน ไอ้มาร์คสั่งมา”

 

            ผมแกะกระสอบขนม มีถุงเล็กๆอยู่ใบนึง ข้างในมีข้าวปั้นสามเหลี่ยมกับนมกล้วยอยู่ ผมชอบกินไส้แซลมอนนะ อ่า ไส้แซลมอนจริงๆด้วย

 

            “ง่ำๆ”

 

            “เปย์เด็กดีจริงๆ”

 

            “แค่กๆ” ขะขอน้ำ ข้าวปั้นติดคอ T___T

 

            “แบมกินน้ำเร็ว เดี๋ยวตายนะ” ยองแจยื่นน้ำมาให้ ผมรับมาแล้วดูดอย่างรวดเร็ว

 

            “ขอบคุณนะ”

 

            “ง่ำๆ” กินต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

            “ตกลงมันจูบเราที่แม่น้ำฮันจริงๆเหรอ”

 

            “แค่กๆ”

 

            ไม่กินแล้ว เลิกกกก พี่จินยองส่งสายตาล้อเลียนมาให้ผม แล้วทุกคนก็ส่งเสียงแซวผมจนเสียงดังไปหมด ผมจะไปแอบใต้โต๊ะแล้วนะ ให้ตายเถอะ

 

            “ดีกันแล้วก็ดี ทะเลาะกันพี่ใจคอไม่ดีเลย”

 

            “….” แอบดูดนมใต้โต๊ะคนเดียว

 

            พี่เจบีกับพี่จินยองเดินไปซื้อข้าว พอผมกินเสร็จก็เงยหน้าขึ้นจากโต๊ะ ลงไปกินที่ใต้โต๊ะจริงๆนะ =_=

 

            “สีผมนี่เข้ากับแบมดีนะ”

 

            “สีนี้นะเหรอ” ผมจับเส้นผมสีน้ำตาลคาราเมลที่พึ่งไปย้อมได้ไม่ถึงอาทิตย์

 

            “คนมองเต็มเลย”

 

            “มองทำไมอ่ะ

 

            ผมหันไปมองคนอื่น มอง มองผมเหรอ วันนี้ผมล้างหน้ามานะ อ่า ผู้หญิงคนนั้นพอสบตากับผมเธอก็สะบัดหน้าแรงๆจนผมกลัวว่าคอเธอจะเคล็ด นั้นผู้ชายคนนั้นเอ่อ ช่างเขาเถอะ ผมกลัว =_=

 

            มันตลกเหรอ แต่ยูคยอมบอกว่าผมย้อมสีนี้แล้วหล่อนะ

 

            “ยูคยอมโกหก”

 

            “ไม่หล่อเหรอ =_=”

 

            “น่ารักกว่าเดิมอีก ขอกอดหน่อย”

 

            อั้กกก

 

            ผมจุกทันทีเมื่อยองแจกระโดดกอดผม ยองแจน้ำหนักขึ้นรึเปล่า ทำไมผมจุกไปทั้งตัวแบบนี้

 

            “ทำงี้ได้ไงยองแจ กอดพี่มั้งเลย”

 

            พี่เจบีกับจินยองเดินมานั่งแล้ว

 

           แล้วมาร์คหายไปไหน

 

            “ไอ้มาร์คมันเข้าตอนบ่ายนะ”

 

            “….” รู้ได้ไง พี่จินยองอ่านความคิดผมออกเหรอ!

 

            น้องแบมตลกจัง สีหน้าเราแสดงออกหมดเลย

 

            “….” ตีหน้าขรึม

 

            ผมนั่งอยู่สักพักรอเวลาเข้าเรียน พี่แจ็คสันสไลด์โทรศัพท์แล้วพี่เขาก็วางตรงกลางโต๊ะ

 

            “ดู topic นี่ดิ มันถามว่าชอบคนแบบไหน พี่ให้แบมแบมเริ่มก่อนเลย

 

            “อ่า.. ผมเหรอครับ อืม ก็...”

 

            “….”

 

            ทั้งโต๊ะเงียบ ทุกคนกำลังจะฟังผมอย่างตั้งใจ เจบีกดโทรศัพท์โทรออกหาเพื่อนของเขา เพื่อนที่ไม่อยู่ แต่เขาต้องตื่นตั้งแต่ไก่โห่เพื่อซื้อของมาให้เด็กของมัน

 

            เออ ไอ้มาร์คนั้นแหละ

 

            เจบียิ้มกริ่มเมื่อเห็นมาร์ครับโทรศัพท์แล้ว

 

            “ผมชอบคนแบบใจดีนะครับ ดูอบอุ่น อยู่ด้วยแล้วคงสบายใจดี.. แล้วก็..”

 

            “เจบีมึงวางเดี๋ยวนี้เลย” จินยองกระซิบเมื่อเห็นบทสนทนาเริ่มไปในทางที่ไม่ดี

 

            “แป๊ป ทำไมสไลด์ไม่ไปวะ..”

 

            “ไม่ชอบคนหยาบคายครับ”

 

            “แม่งง!”

 

            ผมสะดุ้งตัวโยน ทำไมถึงได้ยินเสียงมาร์คแถวนี้ ผมหันซ้ายหันขวาก็ไม่เจอร่างสูง แต่ผมได้ยินเสียงมาร์คจริงๆนะ เหมือนเขาอยู่แถวนี้เลย หูแว่วเหรอ เหมือนมาร์คมาตะโกนข้างหูเลยอ่ะ T__T

 

            ไอ้เชี้ยเจบี!” แจ็คสันอยากร้องไห้

 

            กริ๊งงง

 

            นาฬิกาบอกเวลาแล้วเข้าเรียน ผมยังอยากรู้ว่าทุกคนชอบคนแบบไหนอยู่นะ ดูเหมือนผมจะไม่ได้ฟังคนอื่นแล้ว แต่เมื่อกี้เหมือนได้ยินเสียงมาร์คจริงๆนะ ค้างคาใจจัง

 

            ผมเก็บข้าวของกับกระสอบขนม =_= มันใหญ่ๆจริงนะ ก่อนจะไปพี่แจ็คสันคว้ามือผมก่อน

 

            “ไอ้มาร์คขี้โมโหก็ทนหน่อยนะ”

 

            “คะครับ”

 

            แล้วมาร์คจะโมโหเรื่องอะไรกันล่ะ ;_______;

 

 

 

 

 




 

            16.07 PM

 

            ผมยืนรอรถอยู่ที่ป้ายประจำทาง เลิกเรียนได้สักพักแล้วล่ะ ก่อนกลับผมแวะไปชมรมเอาข้าวไปให้ศรีนวลกินด้วย แต่ไม่เจอคนตัวสูงที่ชอบทำหน้าโมโหๆเลย

 

            แบมแบมไม่เจอมาร์คเลยทั้งวัน

 

            “ช้าจัง..”

 

            คนตัวเล็กห่อไหล่ เอามือประกบกันแล้วเป่าลมร้อนๆเพื่อให้มืออุ่นขึ้น

 

            ที่โซลอากาศหนาวจริงๆ

 

            “เฮ้.. นายนะ

 

            “….”

 

            “คนที่มีพิกาจูอันใหญ่อยู่ตรงกระเป๋านะ

 

            “….”

 

            ผมเหรอ ผมหันไปเจอก็พบกับผู้ชายที่ใส่แมส หล่อมั้ย ก็หล่อนะ แต่มาร์คหล่อกว่า เอ๊ะ ทำไมมาร์คต้องมาอยู่ในความคิดผมด้วยล่ะ

 

            แบมแบมสะบัดศีรษะเพื่อไล่มาร์คออกจากหัว

 

            ออกไปเลยนะเว้ย..

 

            ผมชะงักเมื่อผู้ชายคนหน้าก้าวขาเข้ามาหาผม จนผมเผลอถอยหลัง

 

            ปรี๊ด ปรี๊ดด

 

            พอร์ชสีขาวคันนั้นส่งเสียวยาวๆ จนผมหันไปมอง อ่า.. นั้นมาร์คนี่นา มาร์คก้าวลงจากรถ เขาปิดประตูเสียงดังแล้วเดินมาหาผม วันนี้มาร์คดูดีเหมือนนายแบบเลยแฮะ

 

            ผมกำลังจะโบกมือทักแต่เจอใบหน้าที่นิ่งเหมือนสตาฟไว้ก็ลดมือลง .__.

 

            “มานี่..”

 

            คนตัวสูงจับข้อมือเล็กแล้วเดินออกไป ไม่สนใจไอ้คนนั้นที่ใส่แมสที่ก้าวขาค้างอยู่อย่างนั้น มาร์คจับผมนั่งลงบนรถ ตื่นเต้นนิดแฮะๆ ผมไม่เคยนั่งรถของมาร์คเลย ปกติมาร์คก็แค่เอารถมาจอดที่หน้าบ้านแล้วเราก็ปั่นจักรยานไปด้วยกัน

 

            “….”

 

            ทำไมถึงเงียบแบบนี้

 

            ใจคอไม่ดีเลย =_=

 

            ผมนั่งอยู่บนรถไม่รู้มาร์คจะพาไปไหน แต่ซิ่งมาก มาร์ค วอลเกอร์รึเปล่า ฮือออ ร่างเล็กนั่งตัวเกร็งอยู่บนรถ นี่ทางไปบ้านผมนี่ มาร์คจะไปส่งผมที่บ้านแน่เลย

 

            ..อะอ้าว ขับเลย

 

            “มาร์ค คือว่าบ้าน..” ขับไปไหนของมาร์คคค

 

            “เงียบหน่อย”

 

            “….” กริบ

 

            มาร์คขับเลยบ้านผมไปสองบล็อกแล้วรถก็จอดสนิทลงที่บ้านขนาดใหญ่หลังหนึ่ง บ้านใคร น่ารักจัง มีสวนเล็กๆแล้วก็ชิงช้าด้วย

 

            ลงมา

 

            “บ้านของมาร์คเหรอ”

 

            “….”

 

            ลากข้อมือดุ่มๆแล้วเดินเข้าบ้านเลย ผมนั่งหน้าเหลอหลาอยู่กลางบ้านของมาร์ค มาร์คก็นั่งข้างผม แต่รู้สึกเหมือนนั่งกับรูปปั้นเลย มาร์คโคฟเวอร์เป็นรูปปั้นหรือเปล่า

 

            “โกรธอะไรอ่ะ”

 

            “รู้ด้วยเหรอ” พยักหน้าหงึกหงักไปให้

 

            “แล้วโกรธเรื่องอะไรอ่ะ”

 

            “….”

 

            “….”

 

            “ไม่ชอบคนหยาบคายเหรอ” ผมหันขวับทันที รู้ได้ไง หรือว่าอ่านสีหน้าออกเหมือนพี่จินยอง

 

            อื้อ

 

            “แต่ฉันหยาบคายวะ”

 

            “ผมรู้”

 

            มาร์คจับใบหน้าของผมหันมาทางเขา แล้วใช้สองมือบีบแก้มเยอะๆนั้น หน้าตาน่าเกลียดอีกแล้ว

 

            ผมรู้สึกว่ามาร์คเริ่มอารมณ์ดีแล้ว ไม่ได้ทำหน้านิ่งๆโคฟเวอร์เป็นรูปปั้นแบบเมื่อกี้

 

            หายโกรธผมแล้วเหรอ .__.

 

            “มาคคค” (มาร์คคค)

 

            “แต่นายชอบฉันแล้ว ห้ามเปลี่ยนใจ” เสียงมาร์คเริ่มเข้ม

 

            “ขี้ตู่ ยังไม่เคยบอกเลย หึยยยย อย่ายืดแก้มมม

 

            “พ่อกับแม่ไม่อยู่” คนตัวสูงเปลี่ยนเรื่องแล้วทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้แทน

 

            “แล้วมาร์คพาผมมาทำไมอ่ะ”

 

            “อยากอยู่ด้วย”

 

          ฉ่า..

 

            หน้าไหม้รอบที่ล้านของวัน โซฟานี่ก็ไม่มีหมอนเลยเว้ย มุดลงไม่ได้เลย ฮือออ มุดลงหน้ากับขาตัวเองนี่แหละแหละ ขอแอบหน้าแดงๆแป๊ปนึงนะครับ =_=

 

            “แบมแบม”

 

            “....” ครางงุ้งงิ้ง

 

            “เงยหน้าขึ้นมายังพูดไม่เคลียร์เลย

 

            “อะไรอ่ะ”

 

            “ถ้าเจอคนแบบไอ้ป้ายรถเมล์อีกก็ต่อยมันเลยนะ กระเป๋าน่ะฟาดไปเลย หรือว่าฉันต้องซื้อสเปรย์พริกไทยให้นายดีวะ

 

            “ถ้าเขาเจ็บอ่ะ”

 

            “เจ็บก็ช่างมันดิวะ”

 

            “นิสัยไม่ดีเลย” มาร์คพูดคำหยาบยาวเหยียดจนคนตัวเล็กเอามือปิดหู สบถอะไรขนาดนั้นอ่ะ ทั้งเกาหลีทั้งอังกฤษ =_=

 

            “หิวข้าว ทำกับข้าวให้กินหน่อยดิ

 

            “มาร์คอยากกินอะไร”

 

            “ไอ้ไข่เหลืองๆที่นายชอบกิน”

 

            “ไข่เจียวเหรอ โอเค”

 

            มาร์คพาผมไปห้องครัว เตาพร้อม กระทะพร้อม ตอกไข่ที่มาร์คส่งมาให้ ผมใส่แฮมกับมะเขือเทศลงไปด้วย ชอบกินแบบนี้ แต่ไม่รู้ว่ามาร์คชอบมั้ย ไข่เจียวเริ่มส่งกลิ่นหอมไปทั่วห้อง

 

            “อ๊ะ..”

 

            ผมเกือบทำตะหลิวหลุดมือก็มาร์คนะสิ คนตัวสูงอยู่ดีๆก็สวมกอดผมจากด้านหลัง จมูกโด่งซบอยู่ที่หลังคอของผม ผมได้ยินเสียงมาร์คสูดจมูกด้วย

 

            “ใจเต้นแรงจัง”

 

            “มาร์คไม่เล่นแบบนี้สิเจียวไข่อยู่นะ

 

            “หวั่นไหวเท่าไหร่แล้วครับ..”

 

            “เดี๋ยวไข่ไหม้”

 

            ฮืออออ เอาจมูกออกไปเลย ผมพยายามทำไข่เจียวโดยมีมาร์คกอดเป็นลูกลิงอยู่ข้างหลัง คนตัวสูงกอดผมอยู่อย่างนั้นจนผมทำกับข้าวเสร็จ มาร์คเลยเลิกวอแวผม

 

            ฮู่วววว

 

            เหนื่อยจังทำไข่เจียวแค่สองจานเนี้ย แบมแบมเอามือทาบอก ปรับจังหวะลมหายใจที่ตอนนี้หอบเหมือนไปวิ่งมาห้าร้อยเมตร

 

            “บีบซอสด้วยถึงจะอร่อย

 

            “…”

 

            ผมบีบซอสให้มาร์คคนตัวสูงนั่งจ้องหน้าผมนิ่งๆ มาร์คหยิบซอสที่ผมบีบให้เขาแล้วเอาจานผมไปแล้วบีบซอสให้

 

            “….”

 

            มาร์คยื่นจานคืนให้แล้วนั่งกินข้าวแบบเงียบๆ

 

            ให้ตายเถอะ

 

            เป็นรูปหัวใจที่น่าเกลียดที่สุดตั้งแต่เกิดมาเลย

 

 

 






 

 

            “ดูหนังมั้ย”

 

            “กัปตันอเมริกานะ”

 

            “ป่ะ”

 

            มาร์คดันตัวผมขึ้นข้างบน แต่เฮ้ ไปไหน เราจะไม่ดูตรงห้องนั่งเล่นเหรอ

 

            “ดูตรงนี้ไม่ได้เหรอ”

 

            “ห้องฉันใหญ่กว่า”

 

            “ห้องนี้ก็ใหญ่แล้ว”

 

            “เอ๊ะ บอกว่าห้องฉันใหญ่กว่าไงวะ”

 

            มาร์คดันตัวผมขึ้นชั้นสอง ซึ่งระหว่างทางผมก็เกาะราวบันไดเป็นตุ๊กแกตลอดทาง มาร์คเปิดประตูห้องเข้าไป โอ้โห นี่แดนสนธยาหรือเปล่า ทำไมถึงมืดขนาดนี้ ทุกอย่างในห้องเป็นสีดำหมดเลย =_= แสงอาทิตย์ไม่มีโอกาสได้เข้าห้องมาร์คแน่ๆ

 

            “ไปนั่งทำไมตรงนั้น”

 

            “ก็นั่งโซฟาไง”

 

            มาร์คตบแปะๆที่เตียงกว้างของเขา หะหือ เตียงเหรอ =_=

 

            “มานั่งนี่”

 

            “เดี๋ยวผมหลับ”

 

            จริงๆแล้วกลัว กลัวเตียงที่มีมาร์คอยู่

 

            “เร็วๆแบมแบม” มาร์คทำหน้าดุ

 

            “.___.”

 

            เดินด๊อกแด๊กๆไปหา มาร์คยิ้มอารมณ์ดีจนโชว์เขี้ยวสวยๆ เตียงนุ่มจัง นอนเลยได้มั้ยไม่ดูคริส อีแวนส์แล้ว

 

            หนังเริ่มฉายแล้ว ผ้าม่านที่ปิดสนิทจนเหมือนอยู่โรงหนัง มันมืดจริงๆนะ มาร์คเปิดแอร์ในห้องจนเย็นเฉียบ ผมซุกลงกับผ้าห่มที่มีกลิ่นหอมมีมาร์คอยู่ข้างๆด้วย

 

            ไม่แน่ใจว่าเป็นกลิ่นผ้าห่มหรือกลิ่นคนข้างตัว

 

            “มาร์ค..”

 

            ผมครางเสียงแผ่วเมื่อมาร์คเลื่อนมือมาโอบไหล่ผม

 

            “อะไร”

 

            “โอบทำไมอ่ะ”

 

            “อยากโอบ มีมือ”

 

            “นี่..” ทำไมถึงตีร่วนขนาดนี้ ข่วนหน้ามึนๆของมาร์คได้มั้ย

 

            “อยากกอดจบมั้ย”

 

            “….” 

 

            คนตัวเล็กที่นั่งพิงอกมาร์คกลายๆ เราดูหนังกันสักพักจนถึงฉากสำคัญ โห เขวี้ยงโล่ไปแล้ว ไอรอนแมนปัดทิ้งได้ด้วย

 

            มาร์คที่ตอนนี้มองแบมแบมในความมืด ร่างเล็กกำลังตื่นเต้นจนไม่รู้ว่ามาร์คกดจมูกไปที่เส้มผมนิ่มๆไปหลายครั้งแล้ว

 

            ครืด ครืด

 

            ไอ้โทรศัพท์นี่ก็สั่นจังเลยเว้ย

 

            มาร์คมองมันอย่างโมโห เห็นหน้าจอโชว์คนที่ทักอย่างชัดเจน ไอ้เชี้ยจองกุก

 

            “จะทำอะไร”

 

            “ตอบจองกุกอ่ะ”

 

            “เอามานี่เลย”

 

            มาร์คคว้าโทรศัพท์แล้วจัดการบล็อกไอ้จองกุก ไหนๆก็บล็อกแล้วบล็อกแม่งให้หมดทุกคนเลย ไอ้จงอินก็ด้วย ไอ้บ๊อบบี้นี่ก็ต้องโดน บล็อกผู้ชายให้หมด มาร์คแอดไอดีตัวเองเข้าเครื่องแล้วส่งรูปเซลฟี่มาเครื่องแบมแบม เขาตั้งรูปโปรตัวเองในโทรศัพท์แบมแบม

 

            ผู้ชายเยอะนักนี่..” เสียงมาร์คครางต่ำๆ

 

            “เพื่อนกันทั้งนั้นอ่ะ”

 

            “เออ เพื่อนตลอด อย่าให้จับได้นะ”

 

            “จับไม่ได้หรอก แบร่”

 

            แลบลิ้นไปให้มาร์คอย่างขี้เล่น ผมพูดล้อเล่นนะ แต่คนตัวสูงกลับพลิกตัวแล้วจับข้อมือผมลงกับเตียง แบมแบมทำตัวปริบๆอย่างงงๆ

 

            “อยากมีผัวเร็วเหร

 

            “มาร์ค อื้อออ”

 

            ริมฝีปากได้รูปประกบเข้าที่ปากอูมๆที่ขยันต่อล้อต่อเถียง คนตัวเล็กครางอื้ออึงในลำคอ เมื่อมาร์คกัดที่ปากเบาๆ จนแบมแบมเปิดปาก ลิ้นร้อนเกาะเกี่ยวอย่างเร้าร้อนจนผมหน้าแดงแจ๋

 

            “อื้ออ”

 

            คนตัวสูงดูดดึงปากชมพูซ้ำๆ ลิ้นอุ่นขยับเข้าสัมผัสลิ้นเล็กๆที่หลบหนีเขา มาร์คไล่ต้อนจนคนตัวเล็กเหนื่อยยอมให้เขาจูบดีๆ มาร์คขยับใบหน้าเพื่อที่จะจูบคนตัวเล็กได้ถนัดขึ้น เสียงแลกเปลี่ยนน้ำลายดังไปทั่วห้อง แบมแบมกำเสื้อมาร์คแน่นจนยับยู่ไปหมด

 

            มาร์คป้อนจูบอยู่บนเตียงกว้างหลายนาทีจนแบมแบมทุบอกเขารัวๆ เขาเลยปล่อยคนตัวเล็กให้เป็นอิสระ

 

            “แฮ่กๆๆ”

 

            “…”

 

            “อื้ออ พะพอแล้ว”

 

            ริมฝีปากร้อนเลื่อนไปสัมผัสลำคอขาว แต่งแต้มรอยจูบจนคนตัวเล็กที่พักหายใจร้องประท้วง มาร์คเม้มเบาๆ สองมือจับที่เอวคอดบาง

 

            “ยะหยุดนะ

 

            “….”

 

            “…..”

 

            “หยุดแล้ว”

 

            คนตัวสูงซบลงที่ซอกคอผม มาร์คพ่นลมหายใจร้อนๆจนขนผมลุกไปหมด ลิ้นร้อนๆยังดูดเม้มอยู่ที่ลำคอ

 

            “มาร์ค เจ็บ”

 

            “แป๊ปนึงนะครับ”

 

            มาร์คซุกกับซอกคอผมอยู่นานจนคนตัวสูงลุกขึ้น ผมรีบลุกจากเตียงทันที กระดุมถูกปลดไปสามเม็ด มาร์คต้วนอันตรายชะมัดเลย

 

            ให้ตายเถอะ..

 

            มาร์คฉุดผมลงจากเตียง ผมมองเขาอย่างงๆยังปรับอารมณ์ตามไม่ทัน

 

            “ถ้ายังอยู่บนเตียงต่อฉันจะไม่หยุดแล้วนะ”

 

            คนตัวสูงลากผมมานั่งจมปุ๊ปที่โซฟาที่ตอนแรกผมร้องว่าจะนั่ง

 

            แบมแบมนั่งกุมซอกคอที่ยังไม่หายร้อน

 

            ร้อนไปทั้งตัวเลย

 

            “อย่าพูดให้อารมณ์ขึ้นแบบเมื่อกี้อีกนะ”

 

            “….”

 

            สาบานต่อหน้าคริส อีแวนส์ที่จบไปแล้วเลย

 

            เขาจะไม่พูดกวนอารมณ์มาร์คต้วนอีกแล้ว..

 

 

 

 

 




 

 

            “หายไปไหนมา”

 

            “ไปดูหนังมา”

 

            ยูคยอมที่ตอนนี้กลายร่างเป็นยักษ์ยืนปักลั่นอยู่กลางบ้าน เขาทำตาเขียวใส่ผมทันทีเมื่อเห็นมาร์คเดินมาส่งถึงบ้าน ยูคยอมเกือบเดินไปต่อยมาร์คแล้วถ้าคุณป้าไม่ห้าม

 

            “กับมันสองคนนะเหรอ”

 

            “อะอื้อ”

 

            “แบมแบม!”

 

            “อย่าดุสิ”

 

            “นายจะมาใจแตกที่โซลไม่ได้นะเว้ย ห้ามชอบไอ้มาร์ค ห้ามไปไหนกับมัน ห้ามๆๆ”

 

            ผมกระชับผ้าพันคอแน่นจนมันรัดแทบหายใจไม่ออก ยูคยอมต้องไม่รู้เรื่องนี้

 

            “ผมเป็นผู้ชายนะ”

 

            “ผู้ชายแล้วไงวะ รู้มั้ยผู้ชายเกาหลีชอบฟันแล้วทิ้งนะเว้ย

 

            “จริงเหรอ O_O”

 

            แล้วมาร์ค..

 

            “ระวังตัวไว้อย่าให้คนไหนเข้าใกล้ ใครจะขอคบก็ห้าม!”

 

            “…” พยักหน้าแบบไม่มีสติไปให้

 

            ผมต้องระวังตัวให้มากขึ้น

 

            ผู้ชายที่เกาหลีชอบฟันแล้วทิ้ง







_______________________________


     ผู้ชายเกาหลีชอบฟันแล้วทิ้งนะ55555555 ตอนนี้ยาวมาก ยาวไปไหน จริงๆจะยาวกว่านี้แล้ว ตอนนี้อีลูกเกือบ เกือบเสียตัว จะใจแตกแบบที่ยูคยอมพูดไม่ได้นะแบมแบม ขำอ่ะ เอ็นดูแบมแบม พี่มาร์คก็หลอกน้องตลอดเลย =_=

     เจอกันตอนหน้านะ ฝันดีตอนตีสามเนอะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

1,862 ความคิดเห็น

  1. #1858 jarenpon2 (@Jarenpon) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 07:36
    ไม่เป็นไรแบม พี่มาร์คเป็นคนLA.

    55555
    #1858
    0
  2. #1856 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 11:00
    5555555
    #1856
    0
  3. #1813 Spices_smile (@igot7ibambam) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 21:24
    .......คยอม
    #1813
    0
  4. #1790 Ppchat (@pepsii123) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 23:08
    ขำ55555
    #1790
    0
  5. #1750 Mb_bloody (@Mb_bloody) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 23:35
    พี่มาร์คเป็นเมกันบอยนะเเบมแบม ไม่เกี่ยวๆๆ
    #1750
    0
  6. #1704 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:49
    จะเขินก็เขินนนนนนน งื้ออออ
    #1704
    0
  7. #1678 Remember_you (@BamBam_number_1) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 22:31
    ได้ข่าวว่าพี่มาร์คของเราเป็นคนแอลเอมั้ยล่ะตะหนู ^^
    #1678
    0
  8. #1673 คุณแมวเหมี้ยว (@levilevi) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 15:49
    แต่พี่มาร์คเป็นผู้ชายแอลเอนะคะ! รักจริงหวังแต่งแน่นอนค่ะ 555555555
    #1673
    0
  9. #1661 taungpang1a (@taungpang1a) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 18:39
    ยูคหนูอะเกาหลี พี่มาร์คเค้าอิมพอตจากเมกา 5555555
    #1661
    0
  10. #1604 ChayapornSs (@ChayapornSs) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 19:10
    หึยยย ตามาร์คแกช่างร้ายกาจ
    ยูคยอมก็ไปหลอกแบมซะ555 มาร์ครู้คงอกแตกตาย
    #1604
    0
  11. #1577 wan62063 (@wan62063) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 17:48
    ขอเป็นเเฟนก่อนสิเห้ย
    #1577
    0
  12. #1549 `dalnimmb♡ (@we-2l-shinee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 02:33
    โอ้ยยูค555555555555555555 ดีนะพี่มาร์คไม่ใช่คนเกาหลี
    #1549
    0
  13. #1524 leehwayeon bb (@541378) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 11:54
    งืออน่ารักชะมัดดด
    #1524
    0
  14. #1520 คิมดงจุน (@eyelove123) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2560 / 09:29
    พี่มาร์คเป็นคนไต้หวันสัญชาติเมกัน หายห่วงค่ะ5555555
    #1520
    0
  15. #1469 _MYYBB (@mellow-aa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 16:05
    ยูคคคค555555 ขู่แบบนี้เลย งานยากแล้วล่ะมาร์ค5555555 แต่ก็นะ เกือบไปแล้วเชียว ไม่งั้นแบมไม่รอดแน่ๆเลยอะ ฮ่าาา
    #1469
    0
  16. #1452 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 19:53
    ฮาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    ยูคเอาแบบนี้เลยหรอลูก

    งานยากมาอีกละมาร์ค

    ฮ่าๆๆ
    #1452
    0
  17. #1423 mmaijii (@mmaijii) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 12:09
    ยูคนี้ชอบแบมป่าวเนี่ย ไม่เอาม่านะ
    #1423
    0
  18. #1348 Tamsiiz (@tamsiiz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 14:05
    ยูคนี่โคตรหวงแบมเลย 5555
    #1348
    0
  19. #1331 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 09:48
    อื้อออหื้อออ มาร์คว่าหวงแล้ว ยูคยี่หนักกว่าอีก
    #1331
    0
  20. #1284 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 21:15
    โอ๊ยยยยยย ตลกลูกกกกกก ถถถถถ คนอื่นเขาดูหนูออกหมดเลยค่าาาา 5555555 พี่มาร์คนี่ก็นะ ฉวยโอกาสตลอดดเ ยูคก็สอนแบมดีจ้ะ!
    #1284
    0
  21. #1232 monsterj (@mewmonz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2559 / 17:27
    มาร์คต้วนใจเย็นนะคะ555 แอบขำยูคยอมจัง ทำตัวเหมือนพ่อเลย
    #1232
    0
  22. #1216 akiria (@akiria) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2559 / 11:30
    ช่างเกาหลีสิ เมกันบอยไม่เกี่ยว 55555555
    #1216
    0
  23. #1192 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 14:19
    ยูคแกป้อนข้อมูลอะไรให้แบมเนี่ย
    #1192
    0
  24. #1172 back2youu (@imhottest) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 21:37
    โอ้โห้วววง มาร์คต้วนนี่สายเปย์เด็กชื่อแบมแบมจริงๆค่ะ. ขนาดตัวไม่อยู่ยังใช้เพื่อนมาเปย์แทน 5555555555555. อะไรคือกำลังเข้าด้สยเข้าเข็มอล้วคยอมมาทิ้งระเบิด คนเกาหลีชอบฟันแล้วทิ้ง แต่มาร์คมันเมกันบอยป่ะแกรรรรรร
    #1172
    0
  25. #1159 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 11:35
    โธ่ แบมลูกหนูเชื่อคนง่ายจริงๆ แต่พี่มาร์คไม่ใช่คนเกาหลีนะ555
    #1159
    0