Knavery! แผนรักแผนร้ายพิฆาติใจเกินควบคุม

ตอนที่ 5 : บทที่5 Kiss!!! (แก้คำผิดแล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    4 พ.ย. 57

บทที่5 Kiss!!!

            ร่างสูงกว่าค่อยๆโน้มตัวเข้าหาฉันอย่างช้าๆ ใจของฉันเต้นรัวราวกับคนเป็นโรคหัวใจระยะสุดท้าย มาร์ชินขยับร่างเข้าใกล้ฉันทำให้ระยะตอนนี้มันใกล้มาก! และที่สำคัณฉันได้กลิ่นหอมหวานเหมือนขนมเค้กจากตัวเขา เขามีใบหน้าที่หวาน แล้วยังมีกลิ่นตัวที่หวานอีก ไม่สิ! ฉันไม่ควรคิดเรื่องบ้าๆพวกนี้...สิ่งที่ต้องทำคือต้องรีบถอยห่างจากเขาทันที

            ทว่ามือบางเรียวของมาร์ชินค่อยๆแตะลงบนแก้มพองๆของฉันทำเอาฉันสดุ้งโหยงเหมือนถูกไฟพิฆาติช๊อตเข้า!!! ถ้าป็นผู้ชายคนอื่นฉันสามารถตบเขาได้ภายเสี้ยววินาที แต่กับมาร์ชินมือไม้มันอ่อนยวบอย่างกับหมดเรี่ยวแรงไปหมดเลยล่ะ ก็ได้แต่ทาบมือของฉันบนแผ่นอกของมาร์ชินเท่านั้น

            ทำไมแก้มเธอสากขนาดนี้ มาร์ชินลูบแก้มฉันเล่นราวกับว่าฉันเป็นแมวมาลี

            แก้มฉันสากหรอ-*- นายมั่วรึเปล่าเนี่ยยย!!!

            ฉันดันอกของมาร์ชินออกอย่างหงุดหงิด พลางจับแก้มตัวเองเพื่อทดสอบคำพูดของนายหน้าหวาน เอ๊ยะ...ก็ไม่ได้สากนี่ มั่วชมัด!!!!!!

เพี๊ยะ!

            ฉันตบไปที่บ่าของมาร์ชินสุดแรง หน้าของฉันเริ่มร้อนผะผ่าวไปทั่วใบหน้า

            ไม่เห็นสากนี่ มั่ว!!!” ฉันเบ้ปากใส่มาร์ชิน

            เอ๊า!หรอเขาลูบแก้มของฉันสลับกับแก้มของตัวเอง แก้มใสๆของเขาสะกดมือของฉันให้ยกขึ้นมาแล้วค่อยๆแปะลงบนหน้าของมาร์ชินอัตโนมัติ

            จะลูบแก้มฉันเหรอฉันได้แต่วางมือลงบนหน้ามาร์ชิน มือของเขาก็ปัดมือของฉันออกทันที ทำให้ฉันหมั่นไส้ขึ้นทันใด

            เมื่อกี้ฉันรับรู้ว่าแก้มของเขานั้นนุ่มนิ่มน่าลูบเล่นมากๆ ทำเอาแก้มของฉันสากเหมือนหนังควายเลย! ผู้ชายคนนี้ใช้ผู้ชายจริงๆรึเปล่านะ

            ไม่ได้ลูบนะ ไม่เห็นจะน่าลูบเลยฉันแขวะมาร์ชินอย่างหน้าหมั่นไส้สุดๆ

            “…” มาร์ชินนิ่งเงียบไปชั่วขณะ เขากุมมือของฉันแล้วค่อยๆยกขึ้นมา ฉันพยายามดึงมือตัวเองออกแต่แรงมาร์ชินเยอะมาก เหมือนฉันเล่นกับยักษ์ยังไงไม่รู้แฮะ

อะไรของนาย!!!มาจับมือฉันทำไมฉันหัวเสียขึ้นมาทันที พยายามจะสะบัดให้หลุดแต่ก็สู้แรงเถื่อนๆหมอนี้ไม่ได้

            แต่มือนุ่มนะเขาส่งยิ้มบางๆให้ฉัน นี่นายจะจับฉันทุกส่วนเลยรึไง!!!

            มาร์ชินเลื่อนมือฉันมาแตะตรงแก้มของเขาเบาๆ มันสื่อถึงอะไรกันฉันสับสนไปหมดแล้ว

            อะไรของนายอ่ะ เมื่อกี้ปัดมือฉันออกตอนนี้ดันมาจะอุ๊บ..!” แล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ริมฝีปากหยักได้รูปของเขาประกบที่ริมผีปากบางเรียบของฉันอย่างอ่อนโยนและเร่าร้อนมาก ใบหน้าของฉันเพิ่มความร้อนทวีคูณ เสี้ยววินาทีที่มาร์ชินจูบฉัน มือไม้ของฉันก็อ่อนขึ้นมาทันที ฉันแพ้อะไรแบบนี้นะ แพ้จริงๆ

            เขาค่อยๆถอนริมฝีปากออกอย่างเบาที่สุดฉันอึ้งไปชั่วขณะ มาร์ชินยิ้มอยากเยือกเย็น

            ปากก็นุ่มหวานด้วยนะจากยิ้มเยือกเย็นเปลี่ยนเป็นยิ้มยียวนกวนโทสะ ฉันจะตบหมอนี้ก็ไม่มีแรง นายสะกดจิตฉันได้จริงๆสินะฉันไม่สามารถทำอะไรได้เลยไม่เว้นแม้แต่หัวใจของฉันยังเห็นดีเห็นงามไปด้วยนี้ฉันชอบมาร์ชินเข้าแล้วหรอนี้…!!

             

หลายวันมานี้มาร์ชินไปรับไปส่งฉันทุกวันส่วนยัยเจลก็ไปที่บ้านพักอาเธอร์ทุกวัน

เหมือนกันยัยนั่นเริ่มเก่งขึ้นมาแล้ว

            มาร์ชินยังไม่รู้สินะว่าฉันเป็นมาฟียความรู้สึกฉันตอนนี้ที่มีต่อมาร์ชินก็ไม่ได้ถึงกับชอบหรอก แต่ฉันยังตอบตัวเองไม่ได้ว่ารู้สึกยังไงเหมือนกัน ปัณหาตอนนี้เหมือนกองภูเขาที่กองอยู่บนอกฉัน

            ยังไงฉันก็ไม่เลิกเกลียดผู้ชายหรอกนะ ฉันพยายามเดินห่างจากมาร์ชินหนึ่งเมตร และสั่งให้เขาไม่ให้เข้าใกล้ฉันจนได้รับอนุญาต

            คู่หมั้นมารับแล้วนะ ยังไม่ลงมาอีกเหรอ!” เสียงผู้เป็นแม่ดัง

ก้องไปทั่วห้องราวกับฟ้าผ่าให้ฉันตกใจเล่นเป็นระยะๆ

            ฉันรีบวิ่งลงบันไดอย่างไม่คิดชีวิต คำสั่งแม่ต้องมาก่อนเสมอ!

            จริงๆเล้ย ยัยคนนี้!!” ฉันหยิบกระเป๋านักเรียนขึ้นมาถือก่อนจะไหว้ผู้เป็นแม่อย่างถ่อมตน

            ฉันก้าวขึ้นรถของมาร์ชินอย่างไม่ลังเล มาร์ชินจัดให้ฉันนั่งข้างหลังกับเขา ส่วนข้างหน้าจะเป็นคนขับรถประจำบ้านกับน้องชายของเขามั้ง

            รถคันสีแดงหรูได้เคลื่อนออกจากรั่วบ้านของฉันและขับเคลื่อนมุ่งตรงไปที่โรงเรียนไฮสกูล

 

            พี่มาร์ชินคู่หมั้นพี่อยู่ไฮสกูลหรอ??” ผู้เป็นน้องถามร่างใหญ่ที่นั่งข้างๆฉัน

            ค่ะมาร์ชินไม่ตอบฉันเลยอาสาตอบแทน

            อ่อ ฉันอยู่โรงเรียนโซวาเซนส์ตอรีย์ยินดีที่ได้รู้จักนะ” ผู้เป็นน้องสาธยาน ฉันส่งยิ่มบางๆผ่านกระจกในรถให้น้องของมาร์ชิน

            เอ่อ!ฉันยังไม่รู้จักชื่อเขาเลย

            ฉันชื่อมาสต้านะ เธอละ?” ฉันกำลังจะถามเขาแต่เขากับตัดหน้าถามชื่อฉันและบอกชื่อตัวเองไปด้วย

            เซลีนค่ะฉันตอบ

            ถึงแล้วครับคุณหนูคนขับรถของมาร์ชินเอ่ยทักขณะที่เรากำลังคุยกัน มาถึงเร็วจริงๆ ลุงคนขับรถเดินอ้อมมาเปิดประตูให้ฉันลง ฉันหยิบกระเป๋ามาสะพายแล้วค่อยๆก้าวลงจากรถ แต่ดันมีมือหนึ่งฉุดกระฉากเอาไว้

            อะไรของนายเนี่ย!!!” มาร์ชินดึงฉันขึ้นไปนั่งบนรถอีกครั้ง ฉันไม่เข้าใจการกระทำของเขาเลย

            ก่อนไป…” ฉันนั่งมองเขาอย่างไม่พอใจ เขาก็ไม่พูดอะไรต่อ มือของมาชินค่อยๆไล่มาจับที่ไหลฉัน ใบหน้าของฉันร้อนผ่าวราวกับถูกไฟแผ่เผา

มาร์ชินค่อยๆประคบริมฝีปากไว้ที่หน้าผากฉันอึยยยบ้าชะมัด!!! ฉันทำอะไรไม่ได้เลยใช่ไหม

โหววว หวานจริ๊งงงง!!!” มาสต้าแซวฉันกับมาร์ชินทำเอาฉันเขินเอามากๆ มาร์ชินค่อยๆผละริมฝีปากออกห่างฉันแล้วเข้าไปสิงในหน้าต่างเหมือนเดิม

ชิส์!” ฉันจิปากจิคอใส่มาร์ชินอย่างไม่พอใจ นี่แค่หมั้นฉันก็แทบจะเป็นบ้า ถ้าฉันแต่งงานกับตานี่ ฉันไม่ชักแหง็กๆเลยรึไง

อ่อ!ลืมบอกไป ฉันกับมาร์ชินหมั้นกันแล้วนะ ตอนแรกฉันก็ขัดขืนเพราะมันเร็วไป แต่แม่ของฉันก็พยายามยัดเยียดให้ฉันหมั้นกับมาร์ชินให้ได้ ฉันต้องสวมแหวนหมั้นไว้ที่นิ้วนางข้างซ้ายเป็นประจำ เวลามีคนเห็นฉันก็ยากที่จะโกหก โดยเฉพาะยัยเจลตัวแสบ แซวฉันได้ทุกวี่ทุกวัน จนฉันแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว

แล้วมีอีกอย่าง ไอ้พี่ฮันเตอร์รู้จักกับมาร์ชินด้วย อยู่มหาลัยเดียวกันคณะเดียวกัน แล้วฮันเตอร์ก็ยังบอกว่า เขากับมาร์ชินตั้งวงดนตรีขวัญใจสาวๆในมหาลัยและเป็นวงที่ดังที่สุด ก็แหงล่ะทั้งฮันเตอร์และมาร์ชินเขาก็ดูดีซะทุกอย่างนิ ทั้งรูปร่างหน้าตาและความสามารถ สาวๆก็ต้องหลงไหลเป็นธรรมดา ใช่ไหม... อา... พูดถึงสาวๆ ฉันเริ่มเป็นห่วงมาร์ชินซะแล้ว ว่าจะมีสายที่ไหนเข้าใกล้เข้าบ้าง...?

 

Duck- ร้านค้าแจกธีมบทความFly
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

84 ความคิดเห็น

  1. #69 Rungginnam (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2557 / 22:21
    เขาสัมผัสได้ถึง....ความรุ่มของปากมาร์ซิน...(จะเป็นเกย์ละตรู)
    #69
    0
  2. #25 babyz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 16:37
    ไม่รู้จะเม้นอะไรอีกและ

    แต่ก็เม้นให้ละนะ
    #25
    0