Knavery! แผนรักแผนร้ายพิฆาติใจเกินควบคุม

ตอนที่ 4 : บทที่4 อดีตของฉัน (แก้คำผิดแล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,275
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 ต.ค. 57

บทที่4 อดีตของฉัน

เซลีนชอบแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย0.0” เจลเบิกตาโตเมื่อเห็นคนหลายคนกำลังเคร่งเครียดกับการฝึกการต่อสู้

            เรียกพวกฉันง่ายๆว่ามาเฟียไม่มีใครเคยเห็นตัวตนที่แท้จริงของมาเฟียทุกคน สาเหตุที่พวกฉันก่อตั้งอาเธอร์ขึ้นมาเพราะพวกผู้หญิงส่วนมากจะอ่อนแอกัน เมื่อก่อนฉันก็อ่อนแอเหมือนกันนั่นแหละ

            ย้อนไปเมื่อ3ปีที่แล้ว

            ร่างบางเล็กกองอยู่กับพื้นอย่างทรมาน เลือดไหลซึมผ่านริมฝีปากรูปหยักสวย เธอพยายามจะดันตัวให้ลุก แต่มันก็ไม่เป็นผล เธอได้แต่นอนนิ่งอย่างเจ็บปวด

            เหอะ! ยัยคุณหนูมันต้องเจอแบบนี้แหละร่างสูงกว่าปรากฎตัวอยู่ตรงหน้า แสะยิ้มอย่างชั่วร้าย

            พวกสะ(สารเลว)…โอ้ย!” ร่างเล็กๆเอ่ยคำพูดเพียงแค่ไม่กี่คำ ก็ถูกร่างที่สูงกว่าทำร้ายอย่างเอาเป็นเอาตาย มือหนักๆของร่างใหญ่ตบเข้าที่ใบหน้าร่างเล็กบาง ทำให้ใบหน้าใสๆแปดเปื้อนไปด้วยเลือด

เธอมิอาจให้อภัยพวกเขาได้!!!

            เฮ้ย!ไอ้พี่ชายทำร้ายผู้หญิงมันใช้ได้ที่ไหน!!!” เสียงกังวานลอดเข้าหู้ร่างบางเล็กที่นอนจมกองเลือด

            เธอเป็นใคร!” ชายร่างสูงถามเสียงเข้ม

            ก็เป็นพวกขจัดสวะอย่าง!พวกแกไง ร่างเล็กลืมตามองด้วยความอยากรู้อยากเห็น

            เธอสวยมากเธอสวยเหมือนราชินีเรือนผมสีทองตรงยาวไล่ไปถึงกลางหลัง ตาโต จมูกโด่ง ปากเรียวบางแต่งแต้มไปด้วยลิปสติกสีแดงแจ๊ด มือเรียวสวยถือดาบไม้ไผ่ฟาดลงไปที่กลางกบาลของชายตัวใหญ่ทำให้กระเด็นไปตกอยู่อีกข้างทาง หู...เธอทำแบบนั้นได้ยังไง เก่งจัง!

ไม่เป็นไรแล้วล่ะดีนะวันนี้ฉันเหนื่อยหัวมันเลยไม่ถึงกับขาดอย่างมากก็แค่แตก ฮ่าๆฉันอึ้งไปชั่วขณะ ไม่ต้องกลัวนะ ฉันชื่อโอ ตา นิ เป็นไงชื่อสวยม๊า! เธอละชื่ออะไร??” โอตานิเอ่ยถามชื่อพร้อมกับช้อนตัวร่างเล็กบางขึ้นมา

            เซลีนหลังจากสิ้นเสียง เซลีนเจ้าของร่างบางเล็กก็สลบไปทันที!!!

           

ปัจจุบัน

ตั้งแต่ตอนนั้นฉันก็เกลียดผู้ชายขึ้นมาทันทีและได้รับการฝึกกับโอตานิ หญิงสาวที่มีอายุห่างกับฉันราวๆ2ปี เธอเก่งกาจและมีสกิลการต่อสู้ด้วยดาบไม้ไผ่มาก ผู้หญิงทั่วเมืองยกย่องให้เธอเป็นหญิงที่แกร่งที่สุด โอตานิได้รวบรวมกลุ่มนักเรียนหญิงโรงเรียนธาร์ซิสนีย์ ซึ่งเป็นโรงเรียนหญิงล้วนกว่า200คน แต่ฉันเป็น1คนที่อยู่โรงเรียนไฮสกูล จึงดูเหมือนคุณหนู หลังจากที่ฉันเริ่มคล่องกับการต่อสู้ โอตานิก็ได้ไปเรียนต่อที่ยุโรปเลยให้ฉันดูแลแก๊งอาเธอร์แทน

            ตอนนี้เจลโดนลากให้ไปฝึกดาบไม้ที่ห้องฝึก ฉันได้บอกพวกเธอให้ฝึกเจลอย่างง่ายก่อนแล้วค่อยปรับให้แรงขึ้นไปเรื่อยๆ

            ยัยเซลีน!!!” มือขวาของฉันเนสวิ่งปรู๊ดมาหาอย่างตกใจ ถ้าฉันไม่หลบฉันได้โดนยัยนี้ทับละมั้ง

            มีอะไรเนส ฉันถามเสียงเรียบ

            แมวมาลีที่พวกเราเลี้ยงหาย!!!” แมวมาลีอ๋อเป็นแมวที่พี่โอตานิฝากให้เลี้ยงก่อนเดินทางไปเรียนต่อ

            แต่ทว่าแมวหาย!!!!! ถ้าพี่โอตานิรู้ไม่ฆ่าฉันทิ้งหรอ!

            หาสิ! หาๆหาให้เจอนะ!” ฉันโหวกเหวกโวยวายแล้วปัดมือไล่ทุกคนที่อยู่ด้านนอกออกไปหาแมวทันที

ฉันออกมาหาที่ถนนหน้าบ้านคนเดียว แมวมาลีคงไปไหนไม่ไกลหรอกมั้ง ปกติมันจะไม่ออกไปไหนเลยนี่นา

มาลี!!!อยู่ไหน!!!” ฉันเอามือป้องปากเรียกแมวมาลี แต่ดันมีแต่เสียงลมที่พัดพาใบไม้มาติดที่ใบหน้าของฉันสองสามใบ ฉันสะบัดหน้าตัวเองแรงๆอย่างหัวเสียจนหัวเกือบหลุดออกจากคอได้มั้ง จากนั้นก็วิ่งไปหาแถวๆหน้าซอย

เมี๊ยวว ~ฉันร้องเรียกเสียงเมี๊ยวๆ เพื่อที่จะให้มาลีได้ยิน

แต่กลับไม่มีเสียงตอบโต้มาเลย ฉันหอบหายใจพลางทรุดตัวนั่งข้างๆใต้ต้นแอปเปิ้ลอย่างเหน็ดเหนื่อย

ตุ๊กตา…” ทว่าเสียงหวานๆของใครบางคนกำลังกระซิบที่ข้างหูฉันเบาๆ
ใครกันนะ?

เมี๊ยว ~เฮ้ย!เสียงมาลีนี่นา รึว่าเมื่อกี้มาลีเป็นคนพูดคำว่าตุ๊กตา!ไม่นะ เอ่อชักจะไปใหญ่แล้ว= = ฉันจึงค่อยๆหันไปตามเสียงเมื่อกี้ช้าๆ..

ใบหน้าอ่อนหวานที่คุ้นตาเหมือนเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนกำลังลูบแมวมาลีของพี่โอตานิอย่างถนุถนอม

 

ใช่!ฉันเคยเจอเขาไม่นานมานี้เอง และฉันก็จะกลายเป็นคู่หมั้นของเขา

มะมาร์ชิน!!!” ฉันเบิกตากว้างใส่มาร์ชินอย่างตกใจสุดขีด! โลกกลมเอาจริงๆ ขนาดสถานที่แบบนี้ฉันยังเจอเขาได้

ยัยตุ๊กตา…” เขายกมือขึ้นเสยผม ทำเอาใจฉันเต้นอย่างไม่เป็นจังหวะ

ตุ๊กตาอะไรของนายฉันหน้าแดงจัด

เหมือน…” เขาก้มหน้าแทบจะมุดดินหนี ฉันเดาได้ว่าเขาต้องหน้าแดงเหมือนกันแน่ๆ

เหมือนอะไรล่ะ?” ฉันรีบถอยห่างจากเขาหนึ่งเมตร ทำหน้างุนงงกับคำพูดของมาร์ชิน

ก็เหมือนไงตุ๊กตามาร์ชินค่อยๆเงยหน้าแมวมาลีที่อยู่ในตักมาร์ชินถูกมือเรียวยาวลูบไล้ไปมา ทำเอามาลีเคลิ้มเหมือนเจ้าชายกำลังจะเล่นด้ยอย่างนั้นแหละ

“เหรอนายก็หน้าเหมือนผู้หญิงเนอะฉันค่อยๆกระเถิบไปนั่งข้างๆเขา

 

            “…” มาร์ชินเงียบมือขวายังคงลูบไล้แมวมาลีอยู่

เฮ้อหมอนี้เป็นใบ้รึไงนะ

            ว่าแต่นายเต็มใจรึเปล่าที่จะได้หมั้นกับฉันน่ะ?” ฉันย้อนไปถามเรื่องราวที่ผ่านมา มาร์ชินหันหน้ามาหา สายตาสีดำกำลังจับจ้องมองบนใบหน้าราวกับจะสะกดให้ฉันตายใจยังไงอย่างนั้น

            ตอนนี้ฉันนั่งนิ่งเหมือนร่างไร้วิณญาณ แต่หาไม่! วิณญาณของฉันหลุดเข้าไปในสายตาของเขาแล้ว

            ตอนแรกก็ไม่…” มาร์ชินวางแมวมาลีไว้ข้างๆอย่างเบามือ แต่พอเห็นเธอก็ชอบเขาสะดุดตาฉันขนาดนั้นเลยเหรอ ฉันถามใจตัวเองอย่างหวั่นๆ

            ทำไมละ?” ฉันถามเซ้าซี้มาร์ชิน ทำให้เขาหันมามองอย่างเซ็งๆ อารมณ์แปรปรวนจริงนะ-*-

            ไม่แน่ใจ อ้อต้องลองก่อนสิมาร์ชินจ้องมองมายังใบหน้าของฉัน สายตาของฉันตอนนี้จับจ้องไปยังใบหน้าหวานๆของเขาพลางเลิกคิ้วกับคำพูดชวนสงสัยของคนตรงหน้า

            แต่เมื่อกี้เขาบอกว่า ต้องลองอย่างนั้นเหรอ หมายความว่ายังไงนะ ระ.. หรือว่า!!!!


สวัสดีค่าาา มาย'ยองเนสเองเน้อลีดเดอร์ผู้น่ารัก
อันนี้คือสารจากไรท์เองนะคะ อ่านก็ได้ไม่อ่านก็ได้นะจ๊ะ อิอิ

นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องแรกที่ไรท์แต่งขึ้นเพื่อสนองความต้องการของตนเอง5555
ประมาณว่าอยากแต่งนานแล้วแต่ไม่รู้จะลงเว็บยังไง
ช่วงแรกๆก็แบบนี้แหละค่ คำผิดเยอะ ภาษายังไม่ค่อยลื่น ต้องขออภัยลีดเดอร์ด้วยนะคะ(อายแปบ=///=)
แถมแต่งจบบทแล้วมายยังไม่ได้อ่านทวนด้วย5555 เพิ่งมาอ่านทวนของตวเองก็คราวนี้แหละแหละ ผ่านมาได้ปีหรือสองปีก็ไม่รู้นะเรื่องนี้ ต้องขอโทษอีกครั้งนะคะT/\T
มาย'ยองเนสดีใจมากค่าที่เพื่อนๆทุกคนชอบฮ่าๆ ถึงแม้มันจะดูงงๆ สั้นๆ หรือไม่ลื่นบ้างก็เถอะ ขอโทษอีกครั้งได้มั้ยคะเนี่ยฮ่าๆๆๆ ตอนนี้เค้าจำเป็นต้องกลับมาอ่าน แก้คำผิดและพวกประโยคที่มันไม่ลื่นหูหน่อยนะคะ อาจจะแก้ไม่หมด ถ้าหมดมีรีไรท์อ่ะเชื่อดิ= = สุดท้ายนี้ต้องขอขอบคุณนักอ่านทุกทานด้วยนะคะ
อ้อ! เรื่องที่ไรท์คอมเม้นท์นิยายตัวเองเพื่อขอบคุณนักอ่านทำไปเพราะขอบคุณและซาบซึ้งใจจริงๆค่ะ ไม่ได้ต้องการที่จะปั้มเม้นต์แต่อย่างใด และมายไอดีที่มีเลขไอพีตรงกับมาย เค้าขอเฉลยเลยว่าเป็นไอ้น้องที่บ้าน ไม่รู้มันสมัครเมื่อไหร่ ฮ่าT[]T แต่ไรท์เคยให้มันอ่านเล่นอยู่นะคะ สงสัยมันจะช่วยไรท์ปั้มเมนต์(ฮ่า) ตอนนี้ก็ลบทิ้งไปเรียบร้อยแล้วค่ะ- - ทีแรกก็นึกว่านักอ่าน ดีใจมากก ลีดเดอร์ผู้นี้ชอบนิยายเรา แต่เคยมีคนตั้งกระทู้บอกว่ามีไรท์เตอร์สมัครไอดีใหม่มาเม้นต์นิยายของตัวเอง เขาบอกให้ดูไอพี เผอิญ ไรท์เลื่อนดูคอมเม้นต์น้องมิ้นท์ ไอพีเหมือนซะนี่(มันใช้ชื่อว่าโรส แหมะ ยัยนี่ตั้งชื่อซะอินเตอร์เชียว- -) แล้วตอนนี้เวลาไรท์ไปแอบดูนิยายของใครไรท์ก็มุ่งดูแต่ไอพีเลยค่ะ55555 จ้องจะจับผิดอย่างนั้นสิ-3- แอบเห็นอยู่น้า ไอดีตั้งสองสามอัน(ไรท์ผู้นั้นขยันสมัครจัง) เอามาเม้นต์ให้นิยายของตัวเองเป็นร้อยๆ มายนี่นับถือท่านผู้นั้นเลยค่า-/\- ชาบู~(ล้อเล่นนน อย่าไปอะไรกับเค้าเลย เขาคงต้องการแบบนั้นปล่อยไปเหอะเนอะ) ตายละ ไรท์มาบ่นอะไรให้ฟังซะยาวยืดละเนี่ยยยย ขอตัวไปทำงานทำการก่อนนะคะ ฟิ้ววว

 

Duck- ร้านค้าแจกธีมบทความFly
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

84 ความคิดเห็น

  1. #24 babyz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 16:34
    อ๊ากกกกกกก

    น่าร๊ากกกกเจงๆ
    #24
    0