Knavery! แผนรักแผนร้ายพิฆาติใจเกินควบคุม

ตอนที่ 19 : บทที่19 เหตุเกิดที่ไร่องุ่น!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,065
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    2 ก.ย. 56

บทที่19 เหตุเกิดที่ไร่องุ่น!!!

1 ปี ผ่าน ไป

 

ซัลวาณีย์ & มาร์ชินฉันยืนอ่านตัวหนังสือโตๆบนป้ายที่ติดอยู่บนสุดของเวทีอย่างพอใจ ซัลวาณีย์ชื่อฉันเองแหละ แม่บอกว่าพ่อเป็นคนตั้ง ฉันชอบชื่อนี้มากๆ ส่วนมาร์ชินก็ชื่อของอี่ตามาร์ชินนั่นแหละ ตานั่นเป็นลูกครึ่ง เลยไม่นิยมตั้งชื่อจริงน่ะ

ผ่านไป1ปีแล้วนะ ฉันก็เรียนจบม.6แล้วด้วย ส่วนมาร์ชินก็จบปี2…พรุ่งนี้สินะ เราจะได้แต่งงานกันจริงๆแล้ว แอบรู้สึกใจหายหวาบเลยอ่ะ ที่สาวน้อยอย่างฉันต้องมีสามีแล้ว

แต่ว่า!!!ฉันก็ดีใจม๊ากมากเลยนะ ที่ฉันคือผู้หญิงของมาร์ชิน เพราะฉันรักเขาไงละ ถ้าไม่รักไม่มีวันแต่งด้วยหรอก

แล้วคนที่เกลียดผู้ชายอย่างฉันไปหลงรักเขาตั้งแต่เมื่อไหร่หว่าจูบแรกฉันยังจำจูบแรกของฉันกับมาร์ชินได้ มันอ่อนนุ่มละมุนมาก และฉันก็หลงรักเขาตั้งแต่ตอนนั้นมา

ไงสวยไหม?” มาร์ชินเดินมาหยุดอยู่ข้างๆฉัน มันสวยมากเลยหละ สวยมากๆ พวกเราจะจัดงานแต่งที่โรงแรมของพ่อมาร์ชิน

สวยค่ะ^^” ฉันส่งยิ้มกว้างไปให้คนที่ยืนข้างๆฉัน

ครับ พรุ่งนี้แล้วสินะ เซลีนจะได้แต่งงานกับฉันมาร์ชินได้ใช้สองมือโอบเอวฉัน คางของวางไว้ที่บ่าของฉันเบาๆ

อื่มตื่นเต้นจังเนอะ

ทำใจให้สบายเถอะ…” คนตัวสูงแอบจุ๊บแก้มของฉันเบาๆ

แหมมมมมมมม!!!! หวานช่ำอุรากันจริงๆนะลืมบอกข่าวเด็ดๆไปค่ะ>0< พี่โอตานิตอนนี้เธอได้แต่งงานกับหนุ่มธุรกิจไฟแรง แล้วมีลูกด้วยกัน ขณะนี้ท้องได้3เดือนแล้วนะจ๊ะ!!!

พี่อ่ะ ขัดตลอดเลยมาร์ชินพูดอย่างเซ็งๆ

ก็มันเห็นนี่หว่า

ฉันส่งยิ้มหวานช่ำไปให้พี่โอตานิ แล้วเดินไปดูฉากต่างๆว่าเป็นไงบ้าง ซึ่งมันก็สวยมากเลย

 

เช้าตรู่ 04:53 นาฬิกา

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เซลีน ตื่นได้แล้วนะ เดี๋ยวลูกต้องไปแต่งหน้าแต่งตาเตรียมตัวให้พร้อมผู้เป็นแม่เคาะประตูตามด้วยเสียงหวานๆของเธอ

ฉันบอกตรงๆเลยว่า แม่เริ่มพูดเพราะขึ้นเยอะเลย

ค่ะ หนูตื่นแล้วเมื่อวานฉันนอนตั้งแต่หัวค่ำ เพื่อที่จะตื่นมาเตรียมตัวให้พร้อม

ฉันตื่นเต้นจนฉี่แทบจะราดเป็นสายน้ำละมั้ง

09:00 นาฬิกา

เสร็จแว้ววว>0<” เจลซึ่งอาสาจะแต่งหน้าให้ฉันเอ่ยปากบอกขณะที่ฉันกำลังงีบ (ยัยนั่นบังคับให้หลับตาน่ะ)

เอ่อ!สวยนี่หว่า(^0^)” ใบหน้าที่กระจกเงาตอนนี้สวยเหมือนเจ้าหญิงเลย ไม่ได้หลงตัวเองนะ มันเหมือนจริงๆ ยัยเจลฝีมือเยี่ยมไปเลย

ฉันตอนนี้เป็นเจ้าสาวเต็มตัวพร้อมที่จะเข้าพิธีแต่งงานแล้ว คนอื่นๆไปรับแขกอยู่หน้างาน ส่วนมาร์ชินก็ยังไม่มาเลย

ตื่นเต้นจัง

โอ้ยย ปวดหนักอีกแระไปเข้าห้องน้ำก่อนนะเจลหันหลังก่อนที่จะวิ่งปรู๊ดออกไปจากห้องแต่งตัว ในห้องนี้เหลือแต่ฉันเพียงคนเดียว

พรึ๊บ!

อะใ..อะไรอีกละ? ไฟดับอีกแล้ว มาดับทำไมตอนนี้เนี่ย!!!

มองไม่เห็นอะไรเลย เจล! อยู่ไหน!!!” ภายในห้องมืดตึ๊ดตื๋อจนฉันขนลุกเป็นระยะๆ

อุ๊บ!!!(OxO) (=x=) (_x_)” ใครเอาผ้ามาปิดจมูกฉันอีกมาร์ชินอยู่ไหน ฉันหายใจไม่ออก

 

 

13:00

(_ _) (= =) (O.O) (O[]O!!!)

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ยยยวันนี้วันแต่งงานไม่ใช่เหรอ แล้วฉันมาอยู่ป่าไหนเนี่ยยยย มองไปทางไหนก็เห็นแต่ป่าสุดลูกหูลูกตา ฉันต้องกลับไปแต่งงาน!!! แต่งงานเฟ้ย!!!

สวัดดี!!!” เสียงใครบางคนกำลังทักฉัน

ดีอะไรห๊ะ ฉันต้องกลับไปแต่งงาน นายเป็นใครละเนี่ย (-_-;)” บุคคลนิรนามสวมเสื้อผ้าขาดรุ้ย ฉันไม่เห็นใบหน้าของเขาหรอก เขาใส่หน้ากากไว้น่ะ รึจะเป็นมาร์ชิน

ไม่ต้องสน!!!” หวายยยย ตานี้มีน้ำเสียงไม่คุ้นเลยไม่ใช่มาร์ชินแน่ๆ

เอ่อขอโทษนะ นายจับฉันมาทำไมฉันถามเสียงสั่นเครือ

ปล้ำไง ฮ่าๆ บุคคลนิรนามก้าวเท้ามาหาอย่างช้าๆ

อย่า อย่านะมะมาร์ชิน!!!!” ฉันเรียกมาร์ชินเสียงก้องดังทั้วป่า เวลานี้ฉันนึกถึงเขาคนแรกเลย

ตุ๊บ!!!

เห้ย!!! แกมายุ่งเจ้าสาวฉันทำไมฟร๊ะ!!!!!!!!” พระเจ้า!!!มาร์ชินมาจากไหนไม่รู้กระโดดเตะเข้าไปที่ใบหน้าของไอ่คนที่จับตัวฉันมา  จนไอ่บ้านั่นตัวปลิวลอยละลิ่ว

โอ้ย ไอ่เชี่ย-*-!!!” ฉันแอบได้ยินคนที่ถูกเตะบ่นพึมพำ มาร์ชินค่อยๆช้อนตัวฉันขึ้นมา

เกิดอะไรขึ้น??” มาร์ชินที่สวมชุดสูทผูกเนคไทอย่างดี ค่อยๆเสยผมที่ปรกอยู่บนใบหน้าของฉันออก

มีโจรเข้าไปปล้นงานแต่งงาน คุณแม่ของเธอถูกยิง…” ฉันทำตาโตอ้าปากกว้างอย่างไม่น่าจะเชื่อ!!!

บ้าน่า!!! นายอย่ามาแกล้งฉันสิ

ไม่ได้แกล้ง ที่สำคัญแม่เธอ…” มาร์ชินทำหน้านิ่งไม่ยอมพูดต่อ

แม่ฉันทำไม แม่ฉันมีอะไร บอกมามาร์ชิน!!!” น้ำใสๆไหลออกมาทีละหยด ทีละหยด มองดูมาร์ชินที่เอาแต่ทำหน้านิ่ง

แม่ของเธอไปแล้วหัวใจของฉันแตกสลายออกเป็นเสี่ยงๆ น้ำตาเริ่มทะลักออกมาเป็นสาย

ไม่ไม่จริง!!! ไม่จริงใช่ไหม!!! นายโกหกฉัน!!!” ฉันพยายามดิ้นให้หลุดจากอ้อมกอดของผู้เป็นสามีอย่างบ้าคลั่ง

เซลีนเธอตั้งสติให้ดีๆนะถึงแม่ไม่ค่อยจะสนใจฉันแต่ฉันก็รักท่านมากๆ ถ้าแกตายไปฉันจะอยู่ยังไงกันล่ะ!!!

ฮือออ….ฉันไม่ยอมฉันจะฆ่ามันฉันจะฆ่าไอ่พวกเลว!!!” สายตากวาดหาไอ่คนที่อุ้มฉันมาเมื่อกี้ แต่หาเท่าไหรก็หาไม่เจอ มันคงหนีหัวซุกหัวซุนไปแล้ว

ใจเย็นๆสิเซลีน!!!”

ไม่!!!ฉันไม่ยอมเสียแม่ไปเด็ดขาด

ถึงเธอจะเสียแม่ไป แต่ฉันก็ยังอยู่นะ!”

นายแทนแม่ฉันไม่ได้หรอก…”

            ได้สิ!!!”

เอาอะไรมาวัดห๊ะ!!!อุ๊บOxO…”

มาร์ชินบดริมฝีปากของเขามาที่ริมฝีปากของฉันอย่างเร้าร้อน หลายครั้งแล้วที่เขาชอบขโมยจูบและหัวใจของฉันไป

นาย!!!อุ๊บOxO” เขาถอนริมฝีปากพอให้ฉันได้โวยวาย แล้วก็จูบต่อ

อื้อหยุดนะ!!!นายมันอุ๊บ!!!OxO”

มาร์ชินหยุด!!!อุ๊บOx-”

แฮกกก…=[]=” เขาจูบซ้ำๆหลายรอบโดยไม่สนใจเสียงฉันเลยซักนิด!!!

ฉันแทนแม่เธอได้ไหม…” คนชอบขโมยจูบถาม

ไม่!!!” ฉันยังยืนยันคำเดิม

ดื้อจังนะ!!!” มาร์ชินจูบลงไปที่ปากของฉันอีกหลายๆครั้ง จนปากฉันจะบวมอยู่แล้ว ฉันทั้งดัน ทั้งพยายามถีบ คนตัวสูงก็ยังไม่ขยับสักนิด

“…ยอมแล้ว ฉันใช้วินาทีที่เขาถอนริมฝีปากออกแล้วพูดเสียงขัดๆเขินๆ

ยอมยอมอะไร…” มาร์ชินกระตุกยิ้มมุมปากนิดๆ

นายแทนแม่ฉันได้ทุกอย่าง จบนะ ฉันจะเศร้าต่อ!!!”

ไม่ต้องเศร้า ฉันยังไม่ตาย!!!!!!!!” จู่ๆ แม่ก็โผล่หน้ามาจากโคลนหิน ทำเอาฉันตกใจแทบจะเป็นลม ก็ไหนมาร์ชินบอกว่าแม่ตายแล้ว นี่อะไร!!!

มาร์ชิน!!!นายแกล้งฉันอีกแล้วใช่ไหม อ่อไม่สิแผนพี่โอตานิแน่!!!” ฉันพยายามเสาะหาร่างคนที่ชื่อโอตานิอย่างขุ่นเคือง จะทำมากเกินไปแล้ว>0<

ฉันไม่เกี่ยวนะเว้ยยย\(=0=)/พี่โอตานิโผล่ขึ้นมาจากโคลนหินเช่นกัน อ๋อนี่แอบซุ่มดูอยู่หรอ แล้วถ้าแผนนี้ไม่ใช่ของพี่โอตานิแล้วแผนใครกัน!!!

แผนฉันเอง(-_-^)” มาร์ชินหรอนายแกล้งฉันTT[]TT

ใครแอบดูอยู่ ยืนขึ้นเดี๋ยวนี้!!!” ฉันพยุงร่างตัวเองให้ยืนอย่างทุลักทุเล

(^_^)/ พี่ฮันเตอร์ค่ะ

(^o^)/ ยัยเจลโลกสวย

(-3-)/ (=3=) วีนัสกับยัยเนส

(^[]^)/ (-*-)/ มาสต้า เย้ย!พ่อเลี้ยงก็มากับเค้าด้วยหรอเนี่ย

  (^ ^)  (^ ^)  (^ ^)  (^ ^)  (^ ^)  (^ ^)  (^ ^)  (^ ^)  (^ ^)  (^ ^)  (^ ^)  (^ ^)+

อ๊ากกกกกกก นี่มายกงานกันเลยใช่ไหมห๊ะ??? ลุกยืนกันตรึม

            อะไรเนี่ย O[]O”

            ทุกคนเห็นด้วยกับแผนเลยร่วมเล่นด้วย อ่อไอ่คนที่อุ้มเธอมาคือฮันเตอร์นะ โดนฉันอัดเป็นไงมั้งฮ่าๆทุกคนต่างหัวเราะออกมาเหมือนซ้อมร้องโอเปร่า ยกเว้นฉัน ฉันไม่ขำโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

            ทุกคนบ้า!!! นายกับพี่โอตานิก็ขยันวางแผนกันอยู่ได้ ถ้าฉันแต่งงานไปมีลูกมีหลานไม่แกล้งอุ้มลูกฉันหนีให้ตกใจเล่นเหรอ ฮืออT^T” ฉันโวยวายเหมือนคนบ้าทั้งๆที่ทุกคนเอาแต่หัวเรา ฮาลั่นสนั่นป่าเอ่อ แล้วป่านี่ที่ไหนเนี่ย- -^

            “ที่นี่คือไร่องุ่นที่แม่ยกให้พวกลูกๆทั้งสองเองจ่ะ^^” แม่เดินเผยร่างอย่างสง่า เธอได้แต่งตัวมิดชิดขึ้น

            แม่มีไร่องุ่นด้วยเหรอไม่เห็นเคยรู้เลย

            ขอบคุณค่ะT^T” ฉันวิ่งไปกอดคุณแม่น้ำตาไหลพรากๆด้วยความดีใจที่แม่ยังคงความเป็นแม่อยู่

            มากอดฉันนี่!” ทว่ามาร์ชินคว้าตัวฉันจากแม่ไปกอดเรียกเสียงฮือฮาจากทุกคนเลยทีเดียว-///-

            “บร๊ะๆ ภรรยากับสามีเขาจะแต่งงานกัน มาฉลองหน่อยเร้ววว!!!” พี่โอตานิพูดขึ้นหลังจากที่เงียบไปนานฉลองที่กลางป่าเนี่ยนะไม่สิไร่องุ่นเนี่ยนะ!!!โอ้วม่ายยโรงแรมที่ฉันตั้งใจวาดฝันขึ้นมาตอนจะแต่งงานมันกลายเป็นป่าเฮ้ย!!! ไร่องุ่นไปเสียแล้ว แต่ฉันก็ดีใจนะที่มาร์ชินได้เซอร์ไพรส์อะไรแปลกๆแบบนี้ แต่ฉันขอไม่เอาแล้วนะ ฉันอาย=///=

            ฉันน่ะรักนายที่สุดในโลกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!” อยู่ดีๆฉันก็เกิดอารมณ์อยากบอกคำที่อัดอั้นในใจมานานให้ทุกคนได้ยิน

            O///O!!! ทุกคนหันมามอง สายตานับหลายคู่จับจ้องมาที่ฉัน ส่วนมาร์ชินอ้าปากค้างหน้าเริ่มแดงเป็นลูกตำลึง

            นึกว่านายจะจุ๊บฉันได้คนเดียวหรอ มา!ฉันจะจุ๊บนายบ้าง>3<” ฉันกระโดดจุ๊บปากของมาร์ชินอย่างเขินอาย

            วู้ววววววว์ นางเอกของเราสุดยอดเลยยย>0<” ทุกคนต่างพากันแซวฉันที่กล้าทำอะไรแบบนี้

            เหมือนกันนะJมาร์ชินโน้มตัวลงที่หูของฉันแล้วกระซิบอย่างผ่วเบา

            บอกได้คำเดียวว่าฉันรักเขามาก ถึงแม้เขาจะร่วมมือแกล้งฉันทุกครั้งฉันก็ไม่โกรธหรือเกลียดเขาเลย ขอบคุณพระพุทธเจ้า(เห้ยๆๆมากไปๆ)พระเจ้าที่ทำให้ฉันได้พบคนคนนี้ ขอบคุณจริงๆ >_<!!!

Duck- ร้านค้าแจกธีมบทความFly
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

84 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(