Knavery! แผนรักแผนร้ายพิฆาติใจเกินควบคุม

ตอนที่ 10 : บทที่10 แฟนเก่า (แก้คำผิดแล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,989
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 ม.ค. 58

บทที่10 แฟนเก่า
 

            มาร์ชินนน><”

            เซลีน!!!”

            ฉันมาหานายแล้ว><”

            อย่าเข้ามานะ!!!”

            ทำไมเหรอ><”

            ที่รักกยัยถืกนี่เป็นใครคะ?”

ติ๊ดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

            ห๊ะ!” เสียงนาฬิกาบอกเวลาหกโมงเช้า เมื่อกี้ฉันฝันอะไรแปลกๆด้วย ฉันฝันว่ามาร์ชินกำลังเดินกับผู้หญิงคนหนึ่งหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม ที่สำคัญผู้หญิงคนนั้นยังเรียกมาร์ชินว่าที่รักอีก!!!

            เช้านี้อากาศหนาวเย็นแต่ฉันกลับรู้สึกอบอุ่นมาก เพราะมาร์ชินนอนกอดฉันไว้แล้วเขามานอนเตียงเดียวกะฉันตอนไหนเนี่ย!!!!

            ฉันยันเขาให้ตกเตียง เสียงกระทบกับพื้นดังตุ๊บ มาร์ชินลูบก้นตัวเองป้อยๆพลางส่งสายตาเซ็งๆมาให้ฉัน วันนี้วันเสาร์นี่นาฉันละช๊อบชอบวันหยุดที่สุดเลย><

            หิวจังฉันส่งสายตาอ้อนวอนให้มาร์ชินที่กำลังงัวเงียอยู่

            ซื้อของก่อนคนตัวสูงกว่ายันตัวเองลุกขึ้นก่อนที่จะหันไปหยิบผ้าเช็ดตัวของฉันมาพาดบ่า เขาทำทีท่าหาอะไรบางอย่างในกระเป๋าใบเล็กๆ

            อาบน้ำเหรอแล้วหาอะไรอยู่ล่ะ?” ฉันที่นั่งอยู่บนเตียงถาม

            อื่ม หาครีมแล้วเขาก็เริ่มทยอยเอาครีมแต่ละกระปุกมาตั้งไว้ที่โต๊ะเครื่องแป้งทำเอาฉันตกใจไม่น้อย ผู้ชายอะไรครีมบำรุงเยอะชมัด!

            โอ้โห!!!ขนาดฉันยังใช้แค่แป้งฝุ่นเลย-0-” ฉันทำตาโต

            ก็ฉันดูแลตัวเองไงJเขาส่งยิ้มหวานทำให้หัวใจฉันเต้นไม่เป็นจังหวะ ฉันหยุดพูดเรื่องนี้แล้วนอนต่อ แต่ทว่ามาร์ชินจะอาบน้ำ ก็ต้องถอดเสื้อผ้าสิไม่นะ!!!

            ฉันหันหน้าไปทางหน้าต่างเพื่อจะเบนสายตาไปทางอื่น

อากาศเริ่มเย็นจนหนาวเข้ากระดูกและสิ่งที่ไม่ขาดก็เกิดขึ้น!

            โอ๊ย!!!” ฉันร้องเสียงหลงเส้นเลือดที่น่องเริ่มขด และแน่นขึ้นเรื่อยๆจนฉันปวดทวีคูณ ตะคริวกินซะแล้วมาร์ชินที่กำลังจะถอดกางเกงออก เป็นต้องชะงักแล้วรีบเข้ามาหาฉันอย่างหุนหันพลันแล่นคนตัวสูงค่อยๆใช้มืออันเรียวยาวจับตรงน่องของฉันเบาๆแล้วค่อยๆแรงบีบขึ้นเรื่อยๆ

            โอ๊ยเจ็บบบบบ!!!!” ฉันงอแข่งงอขาดิ้นพราดๆอย่างทรมานสุดๆ มาร์ชินยังคงตั้งหน้าตั้งตาบีบไปเรื่อยๆ จนมันค่อยๆหายปวด เส้นเลือดที่ขอดก็ค่อยๆคลายเป็นปกติ

            หายรึยังเขาถามด้วยน้ำเสียงเย็นๆ

            อะอื่มฉันลูบน่องตัวเอง ตอนนี้มาร์ชินกำลังเปลื่อยท่อนบนเผยให้เห็นแผงหน้าอกสีขาวนวลตา มาร์ชินมีซิกแพ็กด้วยเขาเซ็กซี่มากๆเลยฉันเชื่อว่าถ้าใครตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้คงตะลึงจนเป็นลมแน่ๆ

            มองไรเสียงเย็นๆของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็นเสียงเข้มขึ้น ไม่รู้เขาไปเก็บกดที่ไหนมา อารมณ์ถึงได้เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาไวอย่างกับขีปนาวุธอย่างนี้

            เปล่า เขาจิ้มหน้าผากฉันเล่นก่อนที่จะเอ่ยปากพูดออกมาว่า

            “อาบน้ำด้วยกันนะ…”
ม๊ายยยยยยย!!!




 

            2ชั่วโมงผ่านไปณ ห้างใกล้บ้าน

            หลังจากที่ฉันกับมาร์ชินอาบน้ำเสร็จ(แยกกันอาบ)เขาก็ลากฉันมาที่ห้างใกล้ๆบ้านเพื่อที่จะมาซื้อผักซื้อครัว ทำอาหารเช้านี้ คือ...ซุปเปอร์มาร์เก็ตแถวๆหน้าปากซอยก็มีน่ะ- -^^ แต่ดันพามาเที่ยวห้างหรูหรา

            ระหว่างรอมาร์ชินเลือกผัก ส่วนฉันที่ไม่มีความรู้ด้านนี้เลย จึงขอตัวไปเที่ยวเตร่แถวผแนกหนังสือ ฉันหยิบหนังสือมาเล่มหนึ่ง ชื่อว่าแม่บ้านแม่เรือนเป็นเล่มที่กำลังตามหาอยู่พอดี แต่อ่านยังไงมันก็ยังไม่รู้เรื่องและไม่เข้าหัวเลยสักนิดเลยเก็บหนังสือไว้ที่เดิมกะว่าจะเดินไปหามาร์ชินเดี๋ยวก็หาว่าฉันช้าอืดอาดอีก

            ผู้คนต่างพากันมาเยอะขึ้นเรื่อยๆจากห้างที่เงียบสงบเมื่อครู่นี้ ดังไปด้วยเสียงเจี๊ยวจ๊าว การตามหามาร์ชินมันจึงยากขึ้นเรื่อย

            เจอแล้ว มาร์ชินน!!!” มาร์ชินยืนหันหลังให้สงสัยไม่ได้ยินเสียงฉันเรียก ฉันเดินไปหามาร์ชินอย่างกระฉับกระเฉง จู่ๆฝีท้าวของฉันก็หยุดเดินทันทีเมื่อเห็นผู้หญิงร่างบางเล็กกำลังคุยกับมาร์ชินอย่างอี๋อ๋อ

เพื่อนของเขารึปล่าวนะฉันถามตัวเองโดยไม่ต้องการคำตอบ

หายไปนานเลยนะปากเรียวสวยเริ่มขยับ ฉันเสียมารยาทโดยการแอบดูอยู่ใกล้ๆ เธอคงไม่รู้สินะว่าฉันเป็นใคร

อื่ม มีเรื่องนิดหหน่อยมาร์ชินทำเสียงเข้ม

ยังเย็นชาเหมือนเดิมเลยสาวเจ้ากระตุกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยพองาม

มาร์ชินไม่ตอบอะไร ทำให้หญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาไม่พอใจอย่างมาก

ฉันยังรักนายนะมาร์ชินฉันตามหานายแทบแย่ไปหาที่หอพัก นายก็ไม่อยู่ ไปถามฮันเตอร์มันก็บอกว่าไม่เห็นฉันอึ้งไปชั่วขณะ พลางยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองด้วยความตกใจสุดขีด ยังรัก คำนี้มันต้องมีอะไรแอบแฝงอยู่เป็นแน่!

            ต้องการอะไรอีก

            “กลับมาคบกันเหมือนเดิมนะมาร์ชินร่างเล็กโผลเข้าไปกอดมาร์ชินอย่างไม่ทันตั้งตัวทำเอาพวกเขาเกือบล้มไม่เป็นท่า ฉันรีบวิ่งออกไปจากเหตุการณ์นั้นด้วยความที่กลัวว่ากมาร์ชินจะเห็นเข้า เลยตัดสินใจเดินเลี่ยงไปทางอื่น

            ผู้หญิงคนเมื่อกี้แฟนเก่าของเขาเหรอหน้าตาสดใสที่แฝงไปด้วยความเสแสร้งฉันว่าไม่เหมาะกันเลย แล้วเมื่อกี้เธอยังมาขอคืนดีกันอีก ถ้ามาร์ชินยอมคบกับยัยนั่นล่ะ?
คงไม่มั้ง
เขาก็หมั้นกับฉันแล้วนี่ถ้าเขาคบยัยนั่นไปด้วยระหว่างที่คบกับฉันอยู่ล่ะ!!! บ้าน่า! ทำไมฉันไม่อยู่ฟังต่อนะ

            ฉันทรุดตัวลงไปข้างๆม้านั่ง ร่างกายอ่อนล้าและเพลียเหลือเกินทั้งๆที่พึ่งจะตื่นไม่กี่ชั่วโมงแท้ๆ ปากของฉันเม้มเป็นเส้นตรงกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหลลงมาอาบแก้มเหมือนทุกๆครั้ง

            ฉันเชื่อใจนายนะ มาร์ชิน

 

30 นาทีผ่านไป

            ฉันหนีมาร์ชินกลับมาอยู่ที่บ้านก่อนป่านนี้เขาคงหาฉันทั่วห้างล่ะมั้ง อารมณ์ของตานั่นคงเดือดจวนจะฆ่าคนได้ ฉันนั่งชันเข่าพลางกัดเล็บตัวเองเหมือนเป็นเด็กอย่างขบคิด ในใจฉันตอนนี้คิดแต่เรื่องยัยผู้หญิงที่มีบหน้าจิ้มลิ้มเหมือนเด็กแฟนเก่ามาร์ชินเมื่อกี้ ฉันอยากลากยัยนั่นมาตบๆๆๆถีบๆๆๆแล้วโยนให้หมีที่สวนสัตว์กินซะให้อิ่ม!(ตูเป็นนางเอกนะ- -^)

            “จริงสิ!ถ้ายัยนั่นคือแฟนเก่าแล้วพี่โอตานิละรึพี่โอตานิเก่ากว่านั้น!!!” ฉันขมวดคิ้วจนชิดกัน มาร์ชินไม่น่าจะควบสองนะ เจ้าชู้ขนาดนั้นเชียว

            แต่ถ้าหมอนั่นมีอะไรที่เราไม่รู้ละนั่นสิฉันต้องไปสืบอะไรสักอย่างแล้วพูดเสร็จฉันก็รีบออกจากบ้านตัวเองแล้วตรงดิ่งมายังหอพักฮันเตอร์ ไอ่พี่บ้าคงรู้แน่ๆเพราะเป็นเพื่อนในวงกันนี่นา ฉันนี่ฉลาดจริงๆ ว๊ากฮ่าๆ>0<
 

            [บันทึกของ มาร์ชิน…]

            สวัสดีครับ ผมชื่อมาร์ชินเป็นคู่หมั้นของยัยเซลีนและกำลังจะแต่งงานกับเธอในเร็วๆนี้ด้วย ยัยนั่นเป็นคนที่เอาแต่ใจอยากรู้อยากเห็นและใจอ่อนเฉพาะตอนถูกผมลวนลามเท่านั่น

เธอมาซื้อของกับผมที่ห้างสรรพสินค้าใกล้ๆบ้าน แต่ตอนนี้เซลีนหายไปไหนไม่รู้ ผมเป็นห่วงเธอมาก เพราะแม่ของเธอไว้ใจผมและฝากให้ผมดูแลอย่างใกล้ชิดซึ่งตอนนี้ยัยนั่นได้หายไป ผมหาทั่วห้างแล้ว ฝากให้พนักงานประกาศก็แล้ว แต่ก็ไม่เห็นเงาของยัยเซลีนเลยซึ่งผมดันลืมเอามือถือมาอีกด้วยซวยสิครับตอนนี้

เซลีนนี่คู่หมั้นนายเหรอ?” ธีน่าอดีตแฟนเก่าผมเองแหละปัจจุบันเราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วแต่ลมอะไรหอบเธอมาเจอผมได้ก็ไม่รู้แถมยังมาขอคืนดีอีก

อื่มเธอมองใบหน้าอันเย็นชาของผมแล้วแสะยิ้มมุมปากเหมือนนางร้ายในหนังฮอลีวูดอย่างนั้นแหละ เอาโล่เลยมั้ยครับ?

ฉันจะแย่งนายจู่ๆเธอก็เอ่ยปากพูดในสิ่งที่ผมไม่คิด ผมหันไปมองธีน่าอย่างขุ่นเคือง เธอต้องการอะไรกันแน่!

ไม่มีวันผมเบือนหน้าหนีด้วยความไม่ชอบใจนัก แต่เธอกลับขว้าแขนเข้าไปกอดผมแทบจะสะบัดแขนเธอทิ้งทันที

แล้วแต่นายนะ ยังไงฉันก็จะแย่งนายให้ได้…” ธีน่ากระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนที่จะกระซิบข้างหูผมว่าแม้จะแต่งงานมีลูกเป็นสิบโหล ฉันก็ขะแย่งนายมาให้ได้ริมฝีปากสีแดงที่แฝงไปด้วยความชั่วร้ายประทับลงไปที่แก้งซีดเผือกของผม เธอต้องคิดแผนชั่วไว้แน่ๆ ผมเริ่มเป็นห่วงเซลีนขึ้นมาแต่ก็ดีที่ยัยนี้ไม่รู้ว่าเซลีนคือใคร

ธีน่าโบกมือลาแต่ผมได้แต่ทำท่าเมินแล้วเดินหนี ยัยเซลีนน่าจะกลับบ้านไปแล้วมั้งถึงผมจะรักรึไม่รักเซลีน ยังไงผมก็จะคอยดูแลและปกป้องยัยนั่นจนถึงที่สุด!!!

            [จบการบันทึกของ มาร์ชิน]

 

Duck- ร้านค้าแจกธีมบทความFly
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

84 ความคิดเห็น

  1. #30 babyz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2556 / 16:55
    เอิ่ม......

    ธีน่า ตัวร้าย

    นางเอกเอาแต่ งอล

    ส่วนพระเอก....

    (ก็ไม่รู้จะเม้นไรดีอ่ะ เม้นเองงงเอง555)
    #30
    0