เอาเถิด ข้าไม่เสียใจ เพราะข้าตายแล้ว (Yaoi)

ตอนที่ 1 : ตอนที่ ๐๑ ข้าตายแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 72,208
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,362 ครั้ง
    8 มิ.ย. 62


ข้าเคยได้ยินเหล่าบัณฑิตเปรียบเปรยชีวิตเป็นดั่งละคร มีตนเองเป็นตัวเอกของเรื่องราว หากเป็นเช่นนั้นชีวิตของข้าคงจะเป็นละครโศกกระมัง...

ข้าตายด้วยวัยเพียงยี่สิบ อา ช่างเป็นอายุที่สั้นเหลือเกิน ก่อนตายข้าถูกใส่ร้ายว่าวางยาพิษคนรักของท่านอ๋องสี่ ยังมิทันจะได้อ้าปากเอ่ยแก้ต่างด้วยซ้ำกลับถูกลงทัณฑ์จนตายเสียแล้ว แต่กระนั้นข้าก็ไม่เสียใจ มีเพียงอย่างเดียวที่ข้าเสียดายและคับแค้นใจยิ่งนัก

ข้าคงไม่มีโอกาสได้เห็น ‘เขา’ อีกแล้ว...

ความปรารถนาอันน้อยนิดอย่างเดียวของข้า แค่ขอมีชีวิตยืดยาวเพื่อที่จะได้เห็นเขาให้นานมากกว่านี้สักหน่อย แม้จะเจ็บปวดที่ได้แค่ยืนมองเขารักใคร่ผู้อื่น แต่ข้าก็อยากเห็นนัก อยากเห็นเขาผู้นั้นมีความสุข แล้วไยสวรรค์ถึงไม่เมตตาเห็นใจ? ข้ามักน้อยเพียงนี้ เหตุใดถึงไม่ให้ข้าสมหวัง!

เอาเถิด อย่างไรข้าก็ตายแล้ว เฮ้อ

ยังดีก่อนตายได้เห็นเขายิ้มมีความสุขกับคนที่เขารัก เพียงแค่นั้นก็พอทำให้ข้าตายตาหลับแล้วละ

ว่าแต่ว่าตายแล้วข้าจะได้ไปที่ใดกัน หวังว่าเสี่ยวชีเพื่อนรักจะเผากระดาษเงินกระดาษทองมาให้ข้าใช้จ่ายในนรกภูมิบ้าง

หือ นี่ข้าคิดว่าตนเองจะได้ลงนรกแล้วหรือ เฮ้อ หากรู้ว่าจะตายเช่นนี้หมั่นทำบุญไหว้พระบำเพ็ญเพียรตบะบ้างก็คงดี ตายแล้วจะได้ขึ้นสวรรค์เป็นเทพเซียนสุขสบาย

เอาเถิด ข้าตายแล้ว จะนรกหรือสวรรค์ไยต้องเรื่องมากอีก

หือ? คล้ายได้ยินเสียงลุงเถียนตะโกนด่าทอ หูแว่วเสียแล้วกระมัง ข้าตายแล้วนี่ เอ๊ะ แล้วเหตุใดเสียงของตาเฒ่าผู้ช่วยพ่อบ้านถึงได้ดังขึ้นเรื่อยๆ กัน

อ่า หรือว่าลุงเถียนคนนั้นจะโศกเศร้าคร่ำครวญกับการตายของข้า คงเป็นมิตรภาพของซาลาเปาหมูสับลูกนั้นเป็นแน่ ลุงเถียน อย่าเศร้าไปเลย ยังไงข้าก็ได้ตายไปแล้ว

เจ้าโง่! ตื่นขึ้นมาให้ข้าเดี๋ยวนี้! จะนอนเกียจคร้านไปถึงเมื่อไร!?”

ลุงเถียนไยตื๊อเช่นนี้ เฮ้อ ไม่คิดเลยว่าลุงเถียนจะโศกเศร้ากับการตายของข้าขนาดนี้ รู้สึกดีใจนิดๆ แม้ตายไปแล้วก็ยังมีคนห่วงใยอยู่บ้าง ลุงเถียน ข้าจะรอที่สวรรค์... เอ๋ หรือนรกก็แล้วแต่ ข้ารู้ว่าท่านแก่มากแล้วคงอยู่ได้อีกไม่นาน แคกๆ ไม่ได้แช่งท่านนะ อย่าเข้าใจผิดเสียละ

เจ้าลูกเต่านี่! ยังไม่ตื่นอีกรึ!? ได้ เอาแบบนี้ใช่หรือไม่ เจ้าเจอดีแน่!”

ลุงเถียน อย่าตื๊อนักได้ไหม ข้า...

ซ่า!!!

ข้าได้ยินเสียงน้ำสาดพร้อมๆ กับรู้สึกว่าร่างกายเปียกชุ่ม อ้าว เหตุใดถึงได้รู้สึกตัวเปียกและหนาวเช่นนี้นะ เอ๊ะ จำได้ว่ายังฤดูร้อนอยู่นี่ ถึงแม้จะเอาศพไปทิ้งขว้างสักแห่ง แต่มันต้องไม่หนาวเช่นนี้สิ นี่มันหนาวราวกับฤดูหนาวมิผิด!

ข้าคันจมูกยิกๆ เหมือนมีมดมาตอมไต่สี่ห้าตัว

ฮัดชิ้ว!”

ข้าลืมตาขึ้นมาเจอเพดานห้องโทรมๆ ที่มีหยากไย่เกาะชั้นแล้วชั้นเล่า หือ ประเดี๋ยวก่อน นี่นรกหรือสวรรค์อย่างนั้นหรือ? ไยถึงได้เหมือนบ้านร้างผีสิงเช่นนี้ ถึงข้าจะไม่เคยทำบุญสร้างเจดีย์แต่ก็เคยบริจาคเงินให้แก่วัดสองสามอีแปะตลอดนะ เหตุใดที่อยู่หลังตายถึงได้โทรมเช่นนี้ บุญบารมีที่สะสมมาทั้งชีวิตมีเท่านี้เองรึ? หรือว่าภพภูมิหลังความตายภาษีแพงจึงสร้างห้องหับได้เพียงเท่านี้?

ข้าค่อยๆ ลุกขึ้นอย่างยากลำบาก ปวดไปทั่วทั้งตัวเชียว หรือหลังข้าตายแล้วพวกริษยาหน้าเหม็นนั่นซ้อมข้าต่อกัน? แล้วไยข้าตัวเปียกๆ เช่นนี้เล่า?

ข้าก้มมองเสื้อผ้าเก่าๆ ซีดๆ บนตัวแล้วงุนงง หรือคนพวกนั้นเอาศพข้าโยนลงแม่น้ำให้ปลากัดกิน เฮ้อ ใจร้ายกันยิ่งนัก ข้าถอนหายใจปลงตก เอาเถิด โยนทิ้งหรือเผาก็ไม่เกี่ยวกับข้าแล้ว

เจ้าเด็กหน้าเหม็นนี่! ตื่นแล้วยังเหม่ออยู่อีก! รีบลุกมาทำงานได้แล้ว อย่าทำเป็นสำออย ข้ารู้ทันเด็กขี้เกียจเช่นพวกเจ้าดี! ลุกขึ้น!”

ข้าขมวดคิ้ว เหมือนได้ยินลุงเถียนตะโกนข้างหู นี่ลุงตามมาว่าข้าถึงภพหลังความตายเลยรึ!? ข้าหันไปมองแล้วผงะตกใจกับใบหน้าบูดบึ้งเป็นปีศาจของลุงเถียน

เอ๊ะ ลุงเถียนตายพร้อมกับข้าหรือนี่!? เหตุใดท่านถึงไม่ไปอยู่ห้องของท่านเล่า ข้าจำมิได้ว่าเคยทำบุญร่วมกับท่านมาก่อน จะมาใช้บุญสะสมของข้าไม่ได้นะ ข้ายิ่งมีน้อยๆ อยู่! ท่านเป็นถึงผู้ช่วยพ่อบ้านต้องมีบุญเยอะกว่าสิ

ลุงเถียนถลึงตาใส่ราวกับว่ายังทำให้ข้าตกใจไม่มากพอ ในมือของลุงเถียนถือถังไม้ใบใหญ่ใบหนึ่ง

ลุกขึ้นได้แล้วหูจิ้งถิง! ได้เวลาทำงานแล้ว เจ้ามัวแต่นอนเช่นนี้ ข้าจะให้เจ้าอดกินข้าวหนึ่งมื้อ” ลุงเถียนเอ่ยด้วยใบหน้าดุดันข่มขู่ ชี้นิ้วเรียกร้องให้ข้าลุกขึ้นไปทำงาน

ช้าก่อนลุงเถียน ทำงานรึ? นี่ตายแล้วยังต้องทำงานอีกรึ!? ถ้าอย่างนั้นข้าคงได้ลงนรกแน่แล้ว ที่สวรรค์คงไม่ใช้แรงงานเช่นนี้หรอก เฮ้อ คนไร้ความสามารถเช่นช้าก่อนหรือหลังตายก็มิพ้นถูกจิกหัวใช้งาน ช่างเป็นความจริงที่โหดร้ายเหลือเกิน

ข้าพยักหน้า ในใจรู้สึกอดสู ค่อยๆ พาร่างบอบช้ำลงจากเตียง ยืนหนาวสั่น บ้าจริง ผู้ใดกล่าวว่านรกร้อนอย่างไรเล่า ตอนนี้ข้าหนาวจนสั่นไปหมดแล้ว!

ข้าหันไปมองลุงเถียนแล้วต้องขมวดคิ้วงงหนักกว่าเดิม ประเดี๋ยวก่อน ข้าสูงเลยลุงเถียนไปตั้งสามสี่ปีก่อนแล้วนี่ เหตุใดตอนนี้ถึงได้สูงเท่าลุงเถียนกันเล่า!? นี่ลุงเถียนตายแล้วสูงขึ้นรึ!?

ข้าตกตะลึงในความอยุติธรรมของนรก ตายแล้วเพิ่มความสูงให้นี่มันทำบุญด้วยอะไรกัน ลุงเถียนทำตาดุเมื่อเห็นข้ายืนนิ่ง เขาเอ่ยเสียงเข้ม

อย่ามัวอืดอาด! มีงานให้ทำเยอะแยะ วันพรุ่งท่านอ๋องจะกลับมาถึง ทุกคนตื่นแต่เช้าทำงานกันงกๆ มีเพียงเจ้าที่นอนอุตุ”

ท่านอ๋อง!? ในนรกมีท่านอ๋องด้วยรึ!? ข้าเบิกตากว้างอย่างตกใจ นึกว่าที่นรกจะเท่าเทียมกันเสียอีก

ท่านอ๋องรึ? อ๋องไหนรึ?”

เอ๊ะ ไยเสียงข้าถึงได้เด็กเยี่ยงนั้น?

นี่เจ้าเป็นไข้สองวันแล้วโง่งมขึ้นรึ!? จะมีอ๋องไหนอีก นอกเสียจากฉินอ๋อง องค์ชายสี่เหวินเสวี่ยยังไงเล่า!”

ข้าทำหน้าเอ๋อราวกับไม่รู้เรื่องสิ่งที่ลุงเถียนพูด

เหวินเสวี่ย!?

เดี๋ยวๆ! ท่านอ๋องน่ะรึ!? ท่านอ๋องก็ตายแล้วอย่างนั้นรึ!?

ข้ายืนอ้าปากค้าง ตัวแข็งทื่อ ชาไปทั้งร่างกาย ไม่จริงน่ะ เหตุใดเขาถึงได้... ข้าไม่เชื่อ!

ยืนทึ่มทื่ออันใดอยู่อีก เฮ้อ คงหนาวละสิ ต่อไปอย่าได้นอนเลยเวลาเช่นนี้อีก” ลุงเถียนดุข้าที่ยังยืนนิ่ง แต่พอเห็นใบหน้าข้าซีดเผือดก็เอ่ยเสียงอ่อนลง เขาถอนหายใจเตือนด้วยความหวังดี จากนั้นก็ตวัดมือแปะฝ่ามือบนตัวของข้า

ฉับพลันข้ารู้สึกร้อนวูบ มีไอระเหยขึ้นมาจากตัวแล้วจางหายไปชั่วพริบตา เสื้อผ้าที่เปียกกลับแห้งสนิท ข้าไม่ตกตื่นใจเพราะรู้อยู่แล้วว่าลุงเถียนมีพลังวิเศษทำให้สิ่งที่เขาสัมผัสแห้งได้

ขอบคุณขอรับ” ข้าพึมพำออกมาแม้ยังมึนงงอยู่ก็ตาม ลุงเถียนพยักหน้าแล้วกำชับพร้อมอธิบายให้ฟังอีกครั้ง ทำราวกับว่าข้านั้นหัวช้าคิดตามไม่ทัน

เหตุที่วุ่นวายเช่นนี้ก็เพราะเราต้องจัดงานเลี้ยงครบรอบวันเกิดสิบเก้าปีแก่ท่านอ๋อง แม้ว่าท่านอ๋องจะมีคำสั่งมิให้จัดใหญ่โต แต่นานครั้งจวนฉินอ๋องของเราจะได้จัดงานเลี้ยงสักครั้ง ย่อมต้องจัดให้ไม่เสียหน้าเสียตาของท่านอ๋อง เจ้าไปล้างหน้าล้างตาแล้วไปช่วยงานที่ห้องครัวเช่นเดิม”

ขอรับ” ข้าตอบรับเสียงสั่นไหว ค่อยๆ พาตนเองเดินไปล้างหน้า ในหัวนั้นมีแต่ความงุนงง

ครบรอบสิบเก้าปีอย่างนั้นรึ? ท่านอ๋องมิใช่ยี่สิบห้าปีแล้วรึ!? เหตุใดถึงกลายเป็นสิบเก้าไปได้ นี่ข้ากำลังฝันระหว่างรอยมทูตขาวดำมารับวิญญาณหรือไร?

ข้าเดินมายังบ่อน้ำ ใช้มือรองน้ำในถัง ก่อนจะวักน้ำล้างหน้านั้นก็ชะงักเมื่อเห็นมือน้อยๆ ของตนเอง ไยมือข้าถึงได้ดูเล็กกว่าเดิม? ข้ายกมือขึ้นมาดูราวกับมิเคยเห็นมาก่อน

ทันใดนั้นราวกับมีสายฟ้าฟาดลงตรงตัว ข้าสะดุ้งโหยง รีบก้มมองถังน้ำ บนผิวน้ำกระเพื่อมสะท้อนภาพใบหน้าของข้า 

ใช่ ใบหน้าของข้า แต่มันเป็นใบหน้าเมื่อตอนอายุสิบสี่ปีชัดๆ!

ข้าเบิกตาตัวแข็งทื่ออย่างไม่เข้าใจ

นี่มันหมายความว่าอย่างไร!?











ออกตัวก่อนว่าไม่ค่อยรู้เรื่องจีนเท่าไรเลยค่ะ

หากมีอะไรไม่ถูกต้องโปรดให้คำแนะนำด้วยนะคะ

ฝากเอ็นดูหนูจิ้งถิงด้วยนะคะ!!

8/6/62

ขออนุญาตนำรูปออกนะคะ เพราะไม่มีเครดิตคนวาด



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.362K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25,551 ความคิดเห็น

  1. #25460 ❀;than (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:27
    เคยอ่านเมื่อนานมาแบ้วแต่ไม่จบ แอบลืมเนื้อเรื่องแล้วด้วย แต่เป็นกำลังใจให้คุณนักเขียนนะคะ
    #25,460
    0
  2. #25305 Maylyunho (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มกราคม 2564 / 08:37
    สิบสี่อีกครั้งนะลูก พี่ก็มาอ่านใหม่อีกรอบจ้า
    #25,305
    0
  3. #25217 n0nn0nn00n0n (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 23:09
    เห็นไรท์กลับมาอัพ คือลืมเนื้อเรื่องหมดแล้วอ่ะ55555ได้กลับมาอ่านใหม่เลย
    #25,217
    0
  4. #24965 blueeyes111 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 22:16
    น้องได้ย้อนเวลาหรอ
    #24,965
    0
  5. #24950 Burning Princess (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 20:23
    น้องดูมึนๆ555
    #24,950
    0
  6. #24944 jinhaana (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 08:16
    น้องมีความงง55555
    #24,944
    0
  7. #24819 0610149447ja (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 23:08
    น้องง55555555555556
    #24,819
    0
  8. #24811 BeautyGarnet (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 10:00
    ไรท์อัพตอนใหม่เลยมานั่งอ่านใหม่หมดตั้งแต่ตอนแรก555555555
    #24,811
    0
  9. #24743 NarinmeFukawa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 15:42
    เริ่มอ่านรอบที่8
    #24,743
    0
  10. #24641 molyarat (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 15:32
    ติดตามมม
    #24,641
    0
  11. #24585 ต้นหญ้าในมุมมืด (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 14:06
    เราสารภาพ เราลืมเนื้อหา เราค้องมาอ่านใหม่หมดเลย 😿
    #24,585
    1
    • #24585-1 TM-Duck delivery(จากตอนที่ 1)
      18 พฤษภาคม 2563 / 02:06
      เหมือนกันเลย555
      #24585-1
  12. #24488 pupe. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 10:01
    โถ ยัยหนู 555555555
    #24,488
    0
  13. #24348 Fueled me (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 10:39
    ลุงเถียนอย่าว่าน้อง5555555555
    #24,348
    0
  14. #24303 XXXFUXXX (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 00:21
    ชอบเรื่องนี้มากกกก จนต้องมาอ่านอีกรอบ แต่ตอนเยอะจัดคงต้องใช้เวลาหน่อย555555
    #24,303
    0
  15. #24302 Nadia. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 00:17
    หนูเกิดใหม่ไง!!!
    #24,302
    0
  16. #24299 Taehyungii18 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 23:34
    โอ้ยยย น้องเพ้อหนักมาก ทั้งขำทั้งเอ็นดูอ่ะ น้องน่าบีบน่าหยิกจริงๆเลย
    #24,299
    0
  17. #24069 PRAE!? (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 09:29
    Welcome back ค่าาในที่สุดไรท์ก็กลับมาอัพพพ แต่ลีดคือแบบเนื่อเรื่องไปถึงไหรแล้วนะกลับมาอ่านใหม่ก็ได้😭
    #24,069
    0
  18. #24022 0987987 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 19:48
    รอบสามจ้าาาา
    #24,022
    0
  19. #23865 wanwisa007 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 07:13
    รอบที่สามมมมมมม
    #23,865
    0
  20. #23836 Rinktp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:09

    เรากลับมาอ่านอีกแล้ววว....น่าจะรอบที่ 4 คิดถึงจิ้งถิงกันอ๋องแมว แต่คิดถึงไรท์มากที่สุดเลย เมื่อไรจะได้พบกัน... รอข้ามปีเลยยย...????????????

    #23,836
    0
  21. #23829 oummee48 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:55
    กลับมาอ่านอีกรอบค่ะ คิดถึงไรท์เต้อนะคะ
    #23,829
    0
  22. #23800 ฟองฟู่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 21:48
    สวัสดีค่ะ เรากลับมาอ่านน้องจิ้งถิงเป็นครั้งที่สองแล้วนะคะ คิดถึงน้องและอ๋องแมวมากๆ อยากจะบอกว่ารอตอนใหม่ๆทั้งของท่านอ๋องและองค์รัชทายาทจากไรท์เสมอๆเลยนะคะ ด้วยรักกก
    #23,800
    0
  23. #23662 -134340 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 23:03
    น่าอ่านมากกๆๆ
    #23,662
    0
  24. #23643 mild5219 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 10:30
    กลับมาอ่านอีกรอบ เพราะคิดถึงอ๋องแมว กับอ๋องหมา5555
    #23,643
    0
  25. #23627 benzsu best (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 02:14
    ความเอะอะถอนหายใจ ความบอกว่าช่างเอะข้าตายแล้ว555555555555

    น้องถิงลูกหนูปลงโคตรไว
    #23,627
    0