Chaos Club ชุลมุนวุ่นรักคลับแอ๊บหล่อ

ตอนที่ 7 : ▲ Chapter 06 | First Step 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 176
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 พ.ค. 59

CHAPTER 06

‘First Step’

 

             ขาเรียวยาวก้าวมาหยุดอยู่ที่หน้าคาเฟ่ต์น้ำชาสไตล์ยุโรปแห่งหนึ่ง ฉันเงยหน้าขึ้นมองป้ายสวยที่แขวนอยู่เหนือประตูทางเข้า

            ‘CHAOS CLUB’

            “เฮ้อออออออออออ” ฉันถอนหายใจยาวอย่างยอมรับชะตากรรม มือขาวเอื้อมไปผลักบานประตูแล้วเอ่ยทักทาย “สวัส ...”

            หมับ !

            “ช้าชะมัด !” ยังไม่ทันก้าวพ้นบานประตูด้วยซ้ำ มาสเตอร์ก็เข้ามาล็อกคอฉันแล้วลากเข้าไปข้างในอย่างรวดเร็ว

            “โอ๊ยนี่ ! ทำบ้าอะไรของนาย !?” ฉันพยายามจะแงะแขนแกร่งนั้นออก ให้ตายเถอะ รู้แล้วเว้ยว่าขายาว แต่เดินช้าๆ หน่อยไม่ได้ไง ตัวจะปลิวอยู่แล้ว !

            “มาช้ามีสิทธิ์บ่นด้วยหรือไง ซุ่มซ่าม เซ่อซ่า ยืนเอ๋ออยู่หน้าร้าน กลัวคนไม่รู้หรอว่าเป็นเด็กม.ปลาย แถมยังอยู่ในชุดนักเรียนหญิงอีก -*-

            “เอ้า ! ก็ฉันเป็นผู้หญิงหนิ ผู้หญิงแท้ๆ เลยเหอะ !” ฉันสะบัดตัวจนหลุดออกจากวงแขนนั้นแล้วหันไปแว้ดกลับอย่างหาเรื่อง

            “แต่ที่นี่มันคาเฟ่ต์หญิงแต่งชาย ไม่คิดบ้างหรือไงว่าถ้าลูกค้ามาเห็นนายใส่กระโปรง เค้าจะรู้สึกยังไง ?”

            “มันยังไม่ถึงเวลางานสักหน่อย แล้วฉันก็เป็นผู้หญิง นายไปสั่งให้โรงเรียนอนุญาตให้ฉันใส่เครื่องแบบผู้ชายเลยมั้ยล่ะ !

            “ดูท่าสิ่งที่ฉันสอนๆ ไปนี่จะไม่ได้ซึมเข้าหัวนายเลยสินะ -__-* ฉันนัดกี่โมงไม่ทราบ ! รีบๆ ไปเปลี่ยนชุดแล้วมาเจอฉันที่เคาน์เตอร์เดี๋ยวนี้เลย !” วางก้ามเสร็จก็หันหลังเดินกลับไปทันที ฉันได้แต่แลบลิ้น ทำท่าล้อเลียนเขาอยู่ลับหลัง

            “บลูม” มาสเตอร์หยุดเดินแล้วเรียกฉันทั้งๆ ที่ไม่ได้หันหน้ากลับมามอง ฉันกอดอก เบ้หน้าใส่อย่างเซ็งๆ

            “อะไรอีกล่ะ -*-

            “ถึงนายจะเซ่อยังไง ฉันก็ไม่คิดว่านายจะไม่รู้ว่าข้างหน้ามันเป็นกระจกเงา แล้วฉันก็มองเห็นทุกการกระทำของนาย”

            เพล้ง !!!!!

            บลูมอยากมุดแผ่นดินหนี กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด T[]T/////////////////////////////

            พอหมอนั้นเดินลับไป ฉันก็ต้องหวาดเศษหน้าที่แตกละเอียดขึ้นมาไว้ในอ้อมกอดอย่างทนุถนอมก่อนจะเปิดประตูห้องพักพนักงานเข้าไปเพื่อเปลี่ยนชุด

            “อ้าว สวัสดีครับบลูม” พี่เจ็นหันมาทักทายฉันขณะเก็บของเข้าล็อกเกอร์

            “อ่า สวัสดีค่ะ ^^; แล้วคนอื่นละคะ ?”

            ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไมฉันถึงเปลี่ยนมาเรียกพี่เจ็นว่า พี่เพราะในคลับนี้ฉันเป็นเด็กม.ปลายเพียงคนเดียว แถมพี่เจ็นยังดูน่าเคารพกว่าพวกโฮสต์ดาวเด่นคนอื่นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเทียบกับเจ้าของคลับบ้าอำนาจที่ควบตำแหน่งผู้จัดการนั่นแล้วอะนะ -__-;

            ที่น่าสะเทือนใจที่สุดเหมือนจะเป็นอายุของอากิ พวกคุณต้องไม่เชื่อแน่ๆ ว่าเขาคือพนักงานรุ่นแรกและคนแรกของคลับค่ะ ทายอายุกันเองเถอะนะ มายก๊อดดดดดดดดดดดดดด !

            “ยังไม่มากันหรอกครับ ก็ยังไม่ถึงเวลาเข้างานเลยนิเนอะ ^_^

            “อ่อ แล้วนี่พี่เจ็นมาเร็วเป็นปกติงั้นหรอคะ”

            “ฮะๆๆ พอดีผมต้องมาเช็คความเรียบร้อยในห้องครัวน่ะ ยังไงก็ขอตัวก่อนนะครับ”

            “อ่าค่ะ ^^;

            “จริงสิ ...”

            “.....?”

            “ถ้าเป็นไปได้ บลูมควรฝึกแทนตัวเองว่า ผม แล้วก็พูดลงท้ายว่า ครับไว้ก็ดีนะ จะได้ชิน”

            “เอ่อ T_T

            “สู้ๆ ครับ ^^” แล้วพี่เจ็นก็โบกมือลาก่อนจะหายออกไปจากห้อง

            ให้ตายสิ ให้ฉันแปลงเพศไปเลยมั้ยยยยย เมื่อไหร่จะตัดบ่วงกรรมนี้พ้นฟะ เกิดมาหน้าเหมือนผู้ชายก็ปวดใจมากพอละ นี่ฉันต้องแต่งชาย แอ๊บเนียนเป็นผู้ชายอีกหรอ !? คือแบบฉันเป็นผู้หญิงนะ ฉันยังอยากมีแฟนเป็นผู้ชายอยู่นะแกกกกกกกกกกกกก๊ T^T

 

 

            “นี่เข้าไปเปลี่ยนชุดหรือตัดชุดใหม่ ?”

            ว่าละ คำแรกที่หมอนี่ทักต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ =_________________=

            “ก็ออกมาแล้วนี่ จะให้ทำอะไรก็ว่ามาสิ”

            ฉันขี้เกียจจะเถียงด้วยละจริงๆ

            มาสเตอร์มองหน้าฉันนิ่งก่อนจะลุกมาจัดเนคไทให้

            “ต้องให้ดูแลทุกเรื่องเลยรึไง ?” มาสเตอร์บ่นอย่างอ่อนใจ

            “เอ่อ -/////////-”

            ฉันเกลียดเสียงนุ่มๆ กับสีหน้าอ่อนโยนนี่จัง แล้วไหนจะท่าทางน่ารักแบบนี้ของหมอนี่อีก เดี๋ยวสิ ! หมอนี่เป็นผู้หญิงนะเว้ยบลูม มันเป็นผู้หญิงงงงงงงงงงง

            “ไม่มีครั้งหน้าแล้วนะ เข้าใจมั้ย”

            “อะ อืม”

            “- -+

            “ครับ เข้าใจแล้วครับ !

            “ดีมาก วันนี้ฉันจะให้นายออกมาทำงานหน้าร้าน” มาสเตอร์เอ่ยหน้านิ่ง

            “หาาาาา !? หมายถึงออกมาบริการลูกค้าอะนะ บรื้อออ ไม่เอาๆ ไม่มีทางอะ” ฉันรีบส่ายหน้ารัว

            “แล้วฉันจะให้นายใส่ชุดพ่อบ้านมาทำซากอะไรเล่า -__- !

            “อย่ามาล้อเล่น ฉันเพิ่งเข้ามาใหม่แค่สองวันเองน้า T^T

            “เออ ! ก็มันช่วยไม่ได้นิ ลูกค้าเรียกหาแต่นาย ขืนอ้างว่านายยังป่วยอีกสงสัยจะเป็นโรคเรื้อรังแล้ว !

            “TT_______TT

            “คิดว่าฉันอยากจะให้นายออกมาพังหน้าร้านฉันมากรึไง ถ้าวันนี้ทำข้าวของฉันเสียหายอีก ปรับสองเท่านะบอกไว้ก่อน - -+

            “แต่มาสเตอร์ ~

            “ไม่มีแต่ ! อย่าลืมว่าทุกคนเข้าใจว่านายคือโฮสต์คนใหม่ นั่นแปลว่านายผ่านการฝึกทุกอย่างมาหมดแล้ว หวังว่าจะเข้าใจนะ”

            “T0T

            “นี่อ่านคู่มือโฮสต์มาหมดแล้วใช่มั้ย ?”

            “ก็นะ ...” ไม่ได้อ่านเลยสักนิด เหอะๆๆ

            “ดี ฉันคิดว่านายคงเห็นตัวอย่างจากพวกอากิมามากพอแล้ว วันนี้ฉันจะให้ปฏิบัติจริง”

            “ฉันไม่ชอบเอาอกเอาใจลูกค้า โดยเฉพาะผู้หญิงพวกนั้น นายก็รู้ว่าฉัน ...”

            “นายมาอยู่ที่นี่เพื่ออะไรกันแน่ จะเบี้ยวหนี้หรือไง ?”

            “ฮึก ...” จุกกันเลยทีเดียววววว

            “ฉันเห็นว่านายความจำดี ทักษะด้านการเคลื่อนไหวก็ เอ่อ ถ้าไม่นับเรื่องมือเท้าไวไปนิดก็จัดว่าดีอยู่อะนะ คิดว่าให้ฝึกลองงานจริงเลยคงจะดีกว่า เวลาก็มีไม่มากด้วย อย่าลืมว่าสัญญาของเราคือชำระหนี้ภายในสามเดือน”

            ดิฉันไม่น่าปากดีเลยค่ะ โฮกกกกกกกกกกกกกกกก T_T

            “แต่ถ้านายยังยืนยันอยู่ว่า ทำไม่ได้ ฉันก็จะส่งนายกลับเข้าไปทำงานหลังร้าน น่าเสียดายนะ ฉันคงจะประเมินค่าตัวนายไว้สูงไป

            โอ๊ย จี๊ดเลย ! ฉันรีบสวนกลับไปทันที

            “ฉันยังไม่ได้บอกสักคำว่าทำไม่ได้ !

            “หืมมมม งั้นหรอ ?” มาสเตอร์เปรยสายตามามองอย่างดูถูก

            โอ๊ย มันน่าหงุดหงิดชะมัด !

            “พวกอากิบอกไว้ว่านายจะเป็นดาวเด่นคนใหม่ของคลับเรา ฉันก็อยากจะรู้ว่าหน้าอย่างนายจะทำได้จริงก่อนจะครบกำหนดสามเดือนหรือเปล่า”

            “แล้วหมอนั่นมันเป็นใครไม่ทราบ ไอ้คนที่มันเด่นที่สุดในบรรดาคนทั้งหมด ฉันจะแซงให้ดู นายอย่าเพิ่งกระพริบตาก็แล้วกัน !

            “อ้อหรออออ”

            “ฮึ !

            “งั้นก็อย่าร้องไห้ขี้มูกโป่งเพราะแพ้ฉันติดกันสามเดือนล่ะ”

            =[]= !!!

            มะ หมายความว่า ...

            หมอนี่เป็นนัมเบอร์วันของคลับนี้หรอ !?

            ให้ตาย นายเป็นผู้จัดการร้านไม่ใช่รึไงงงงงงงงงงงงงงง

            “นี่ยืนเซ่ออะไรอยู่ มานี่ซิ” ฉันชักสีหน้าตึงใส่ก่อนขานรับอย่างเซ็งๆ

            “จ้าๆๆ -_____-

            “ก่อนอีกเลยนะ ...”

            “อือ ! ทำอะไรเนี่ยยยย !?” จู่ๆ หมอนั่นก็จับคางฉันแล้วดึงขึ้นสบกับเขาชัดๆ

            ระยะอันตรายอีกแล้วนะเฮ้ยยยยย T/////////////////T

            “ยิ้มอะเป็นมั้ย -__- ?”

            “ก่อนบอกคนอื่น นายก็หัดยิ้มให้ได้ก่อนเถอะ” ฉันพยายามดึงมือหมอนั่นออกซึ่งมันไม่ง่ายเลย เจ็บแก้มแล้วนะเว้ยยยย แต่แล้วอาการเจ็บก็หายวับไป เมื่อร่างสูงตรงหน้าเผยรอยยิ้มพิฆาตออกมา ...

            จากผู้ชายหน้านิ่งราวกับรูปสลัก ฉันแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเลยว่ารอยยิ้มแบบนี้จะมีอยู่บนโลก ! โอเคค่ะ มันอาจจะฟังดูเวอร์ แต่ถ้าคุณมายืนอยู่ตรงนี้ ได้จ้องมองดวงตาที่แสนอบอุ่นคู่นี้ในระยะที่ใบหน้าห่างกันเพียงหนึ่งไม้บรรทัด ฉันไม่สามารถบรรยายเป็นคำพูดได้ แต่ที่แน่ๆ ฉันไม่อาจจะละสายตาออกไปจากคนตรงหน้าได้เลย โอ๊ย ตายแปปปปปปปปปป นี่มันท่าไม้ตายชัดๆ T///T !

            “ไหนลองทำสิ -*-” แล้วก็กลับมายืนกอดอกเก๊กหน้าขรึมเหมือนเดิม

            นี่นายเปลี่ยนอารมณ์เร็วไปมั้ย หัวใจดวงน้อยๆ จะวายตายแล้วแกกกกก !

            “^_______^;” ฉันค่อยๆ ฉีกยิ้มออกมาแบบพยายามสุดๆ

            “หึ !

            “อย่าหัวเราะเซ่ !” ฉันตีแขนคนตรงหน้าไปทีด้วยความอาย

            โอ๊ยยยย คือเข้าใจเปล่าฟะว่าปกติฉันไม่ค่อยยิ้มไง อยู่ๆ จะให้มายิ้มประหนึ่งโฮสต์มืออาชีพแบบหมอนี่ได้ยังไงกันเล่า !

            “มันเจ็บนะไอ้เด็กบ้า”

            “ก็ใครใช้ให้นายหัวเราะฉันก่อนเล่า T///T

            คือตอนนี้ระดับความอายพุ่งทะลุจุดศูนย์ไปแล้ววววว

            “ทำตัวให้มันแมนๆ หน่อย นี่เลิกสะดีดสะดิ้งเป็นตุ๊ดสักทีเหอะ”

            “มาสเตอร์ T0T !!

            “ทำไม จะลงไปดิ้นกับพื้นหรอ ?”

            อ๊ากกกกกกกกกกกกกก ทึ้งหัวแล้วทรุดตัวลงกับพื้นอย่างพ่ายแพ้ orz ..............................

            หลอกเหอะ นั่นแค่ในมโนความคิดค่ะ T^T

            “แหม คุยกันสนุกจังนะคร้าบบบ มุ้งมิ้งยังกับแฟนกันแน่ะ”ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันเป็นใคร = =

            “ติสต์ นายอยากโดนเตะมากใช่มั้ย !

            “โหยๆ ทำโหดดดด ทีกับมาสไม่เห็นจะโหดแบบนี้เลย” ยังๆ ยังไม่หยุดแซว ฉันตลึงตาใส่

            จะให้ฉันโดดเตะมาสเตอร์หรอ ฉันติดหนี้มันอยู่นะเว้ยแก จะบ้าเรอะ T0T !

            “ทำไมวันนี้มาเร็ว ?” มาสเตอร์ถาม

            “อ้าว มาเร็วก็ผิด โทษทีละกันที่ดันมาขัดจังหวะ ...อะนะ” ติสต์ส่งยิ้มทะเล้นและกวนส้นเท้าฉันเป็นที่สุด !

            ไม่ๆ เย็นไว้ โวยวายไป ฉันก็ตุ๊ดเด่ !

            “มาก็ดีละ สอนหมอนี่ต่อทีละกัน = =” มาสเตอร์แบบรีบผลักไสงานสอนให้ติสต์ทันที

            “ไม่ๆๆ ผมมาเร็วเพราะเจ็นฝากซื้อของต่างหาก ต้องไปช่วยงานหลังร้าน ไม่ว่างเล้ยยยยยยย” แล้วหมอนั่นก็หลบเข้าหลังร้านไปอย่างเนียนๆ ไม่วายผิวปากแล้วส่งเสียงออกมาอย่างปริ่มสุขด้วยว่า “เฮ้ออออ สอนเด็กใหม่นี่งานช้างเลยน้า โดยเฉพาะเด็กใช้หนี้”

            ไอ้บ้าติสต์ @#$%^&*()_+_)(*&^%$#$%^&*()_+_)(*&^%$ !!!!!!!!!!!!!!!

            แล้วงานสอนก็เป็นไปอย่างราบรื่น ...?

            “เข้าใจนะ ? จะถึงเวลาเปิดร้านแล้ว เตรียมตัวให้พร้อม นี่ถาดของนาย” มาสเตอร์ส่งถาดให้ฉันใบหนึ่ง หลังจากสอนเรื่องการรับออเดอร์เรียบร้อย ซึ่งฉันก็ตั้งใจฟังและตอบคำถามได้เป็นอย่างดี

            แต่ว่ากันตามตรงนะ ...

            เรื่องแบบนี้ไม่น่ากลัวเท่าการออกไปปฏิบัติจริงหรอก !

            คือมาสเตอร์มันเป็นผู้ชาย ไม่สิ อยู่ในลุคผู้ชาย ! แต่ลูกค้าของที่นี่มันไม่ใช่นะเฟ้ยยยยย ให้ตายเถอะ นี่มันวิกฤตชัดๆ

            “ยิ้มด้วยสิ ถ้านายไม่ยิ้ม ฉันจะเดินไปฉีกปากนาย จำไว้ - -+

            “มาสเตอร์ T0T ~

            “เลิกทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ได้แล้วน่า” มาสเตอร์ผลักหัวฉันอย่างหยอกๆ “ผู้หญิงไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นหรอกนะ เอานี่ไป”

            “หือ ?” ฉันแบมือรับของบางอย่างจากร่างสูง จำได้ว่ามันเป็นลูกอมยี่ห้อของคลับ เอาไว้ต้อนรับลูกค้าโดยเฉพาะ ข้างหลังจะมีคำเขียนไว้ อย่างอันนี้ก็ ...

            ‘Be with you’ ...ผมจะอยู่กับคุณ

            อ่า แค่บังเอิญละมั้งนะ ...?

            “เอ่อ คือ” พอเงยหน้าขึ้นมา ร่างสูงก็หายไปซะแล้ว

            แต่แค่นี้ก็ ...ทำให้หุบยิ้มไมได้เลยล่ะ

 

 

 

[ TO BE CONTINUED ]

อยากอ่านต่อ อย่าลืมคอมเม้นนะที่รัก J

 

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

© themy butter

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

141 ความคิดเห็น

  1. #114 มะ...มุ่ย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2557 / 21:45
    ละลายแทนบลูมมมมม โฮกกกก มาสเตอร์ฟีโรโมนเหลือร้าย การี๊ดดดดด (คือ ณ จุดนี้ อิรีดสมองไปละ #เบลอเม้นนี้ไป 555)
    #114
    0
  2. #93 •ß๐Z๐• (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2557 / 17:08
    กรี้ดดดดดดดดด จะตายละ 555555555555 เขินจุงงง
    #93
    0
  3. #87 Kim Yoojong (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 19:21
    มุ่งมิ้งมากอะ บอกเลยอยู่กะคนอื่นทำแมน ถ้าได้มาสเตอร์เป็แฟนนี่โครตน่ารัก 
    ไม่ใช่ละๆออกทะเลไปนูน
    น่ารักค่ะ ^3^
    #87
    0
  4. #74 Lock143 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 มีนาคม 2557 / 00:43
    Up ด่วนนนนนนนนนนนนนนน
    #74
    0