Chaos Club ชุลมุนวุ่นรักคลับแอ๊บหล่อ

ตอนที่ 5 : ▲ Chapter 04 | Tennis Attack 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 239
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 พ.ค. 59

CHAPTER 04

‘Tennis attack’

 

            หลังจากการโชว์มายากลของติสต์ การเล่นเปียโนของเจ็น และการแสดงระบำคาบุกิของอากิกับโฮสต์คนอื่นๆ จบลง ต่อไปก็เป็นการเปิดตัวโฮสต์คนใหม่ของเคออสคลับ ...

            และนั่นก็คือ ฉันเอง’ T0T !!

            แต่เป็นเพราะฉันเล่นเป็นแต่กีฬา อากิจึงเสนอให้จัดเป็นเกมการแข่งขันร่วมกับพวกแขก จริงๆ แล้วงานนี้จัดขึ้นเพื่อตอบแทนแขกวีไอพี เป็นงานมีตติ้งเล็กๆ (ที่ฉันว่ามันไม่เล็กเลยสักนิด) ส่วนการเปิดตัวโฮสต์คนใหม่นั้นเป็นเพียงสีสันเท่านั้น แต่ด้วยการโปรโมทล่วงหน้าทำให้หลายคนตั้งความหวังกับโฮสต์คนใหม่ไว้สูง แล้วไงล่ะ คนซวยนี่คือใครหรอ เหอะ ! พูดสิ พูดดดดดดดดดดด

            อย่างไรก็ตาม พออากิเสนอแผนการออกไป ทุกคนก็เห็นพ้องต้องกันหมดว่าการจัดกิจกรรมแบบนี้จะช่วยเชื่อมสายสัมพันธ์ที่ดีให้เหล่าโฮสต์และแขก เป็นกิจกรรมที่น่ารัก อบอุ่น แถมยังส่งเสริมการค้าที่จะผูกมัดแขกวีไอพีเหล่านี้ไว้กับพวกเขาได้อีกนานเชียวละ (อันหลังนี่ต่อท้ายให้เองด้วยความหมั่นไส้)

            และถึงแม้มันจะกระทันหันไปหน่อย แต่พวกแขกก็ดูจะตื่นเต้นและชอบใจกับกิจกรรมนี้เอามากๆ

            ดี ดีจ้า วันนี้วันดีจริงๆ เลยจ้า -__- !

            และก่อนที่เราจะย้ายกันออกมาจัดกิจกรรมที่สวนหลังร้านซึ่งเป็นพื้นที่โล่งกว้างนั้น อากิก็ร้องขัดขึ้นมาก่อน

            “อ่ะ ! เดี๋ยวก่อนนะทุกคนนน” ฉันหันไปขมวดคิ้วมองอย่างสงสัย

            “คือว่าเราต้องใช้เวลาในการจัดสถานที่ข้างนอกกันอีกสักหน่อย เพราะงั้นมาทำความรู้จักกับบลูลุปี้ อืมมมม หมายถึงบลูมคุงอะนะ ใครอยากรู้จักหนุ่มน้อยใสซื่อคนนี้บ้างงงง >0<

            “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด !!

            ขอบคุณสำหรับเสียงตอบรับค่ะ ฉันละอยากกรี๊ดตามจริงๆ ให้ตายสิ T0T !

          ‘ยังไงก็ช่วยคิดว่านายเป็นผู้ชายในฝันของผู้หญิงทุกคนที่นี้ หวังว่านายจะทำมันได้เต็มที่นะ

            คำพูดของนายท่อนไม้นั่นยังดังก้องอยู่ในหูอยู่เลย นี่มันกดดันกันชัดๆ !!

            อากิกวักมือเรียกฉันให้ขึ้นไปหาเขาที่บันไดขั้นบนสุดของบันไดกลางขนาดใหญ่ที่ใช้จัดการแสดงเมื่อครู่ เจ็นไม่รอช้ารีบหาไมค์มาให้ฉัน ส่วนติสต์น่ะหรอคะ หึๆ กดชัตเตอร์กล้องอย่างรัวเพื่อเก็บภาพโฮสต์จำเป็นอย่างฉันอ่า !

            นี่มันจงใจประชดกันหรือยังไงวะคะ ไอ้บ้านี่ T___________T

            “เอาล่ะ ก่อนอื่นขอทราบที่มาของชื่อบลูมหน่อยได้มั้ยฮะ ^-^” อากิถามเสียงใส หลังจากที่ฉันเดินขึ้นมายืนอยู่ข้างเขาแล้ว

            เอ่อ นี่ต้องตอบตามอากิตอนนั้นใช่มะ หมอนี้ตอบไปว่าอะไรนะ คิดแปป ...

            “อ่า ก็บลูม (Bloom) มาจากภาษาอังกฤษที่แปลว่าดอกไม้ พอดีผมชอบดอกไม้ แล้วก็เวลาที่ทุกคนเห็นดอกไม้ก็อยากให้คิดถึงผมน่ะครับ”

            แถสดจ้า จำคำตอบอากิไม่ได้ แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

            ฉันหันไปมองหน้าอากิแบบสำนึกผิด แต่พอหันไปก็เจอะกับสายตาเป็นประกายวิบวับประหนึ่งว่าได้ฟังคำตอบอันเลอค่าจากเวทีประกวดนางงาม (?)

            “เอ่อ อากิจัง ?”

            “เค้า ...”

            “.....?”

            “เค้าก็ชอบดอกไม้มากๆๆ เลย ต่อไปเค้าจะคิดถึงบลูมมากๆๆๆ ด้วยยยย” เสียงกรี๊ดดังขึ้นอย่างถูกใจ

            โอ๊ย ดาเมจรุนแรงมากค่ะ ไม่ใช่แค่เสียงน่ารักกับท่าทางที่น่ารัก ดูเด็กนี่มันพูดเข้าเซ่ =[]=///////// !!!

            “เรามาเข้าเรื่องความสามารถพิเศษกันดีกว่าเนอะ ก่อนที่จะได้โชว์ของจริงกัน บลูลุปี้เล่นกีฬาอะไรได้บ้างหรอ ?” อากิถามต่อ

            “ก็มีบาส วอลเลย์ เบสบอล ปิงปอง แบด เทนนิส เทคควันโด สกี อะไรอีกน้า ...” ฉันนับนิ้วพลางคิดต่อ ก่อนจะสะดุดกับสายตาของแขกตรงหน้าที่มองอย่างอึ้งๆ พอกวาดสายตาไปก็เห็นทุกคนอึ้งกันไปหมด ไม่เว้นแม้แต่ติสต์และอากิ (เจ็นกับโฮสต์คนอื่นๆ ไปจัดสถานที่ข้างนอกแล้ว)

            “มีอะไรงั้นหรอ ?” ฉันถามอย่างสงสัย

            “สุดยอด ...”

            “ห๊ะ ?”

            “ตอนที่บอกว่าเล่นเป็นแต่กีฬา ฉันก็ไม่คิดว่านายจะเล่นได้เยอะขนาดนี้หรอกนะ” อากิกระพริบตาปริบๆ อย่างไม่อยากจะเชื่อ

            “อ่า ก็ไม่รู้สิ พอดีฉันเป็นพวกขี้เบื่อน่ะ พอเล่นอย่างหนึ่งคล่องแล้วก็จะเปลี่ยนไปสนใจกีฬาอย่างอื่นที่ยังไม่เคยเล่นแทน ไปๆ มาๆ เลยเล่นเป็นหลายอย่าง” ฉันหัวเราะ เกาแก้มอย่างเขินๆ รู้สึกประหม่าเหมือนกันแฮะที่ต้องมาพูดอะไรแบบนี้

            “งั้นลองโชว์ให้เราดูสักหน่อยสิ” เสียงติสต์ตะโกนขึ้นมาอย่างลองของ

            แหม่ จริงๆ ก็ไม่ใช่พวกชอบอวดหรอกนะ แต่ฉันดันเป็นพวกที่ใครท้าทายไม่ได้ด้วยสิ

            “อยากให้โชว์อะไรล่ะ ถ้ามีอุปกรณ์ก็โอเคนะ ^_^+

            “งั้นเดี๋ยวฉันไปดูให้นะ >< !” แล้วอากิก็วิ่งดุ๊กดิ๊กขึ้นไปทางบันไดเชื่อมชั้นลอยด้านหนึ่ง เขาหายไปหลังบานประตูก่อนจะออกมาพร้อมกับไม้เทนนิสและถุงใส่ลูกเทนนิสอีกจำนวนมาก ในขณะเดียวกันข้างนอกก็เหมือนจะจัดเตรียมกิจกรรมกันเรียบร้อยแล้ว พวกโฮสต์รวมไปถึงมาสเตอร์เดินเข้ามาในห้องกันอย่างสงสัย

            แหงสิ ก็ไม่ออกกันไปสักที มีสัมภาษณ์แถมให้ลองของอีกเนี่ย !

            “อ่า เจ็นนนนน มาช่วยเค้าหน่อยสิ เร็วๆ เข้า >_<” คนตัวเล็กส่งเสียงใสเรียก เจ็นไม่รอช้ารีบขึ้นไปคว้าของทุกอย่างมาถือไว้แทน

            “นี่ จะให้ตีเทนนิสตรงนี้นะหรอ ?” ฉันถาม

            ก็ไม่ได้ต่างอะไรกับการเดาะฟุตบอลที่มาสเตอร์มันประชดฉันเลยค่ะ T_T

            “มันมีอะไรพิเศษกว่านั้น คิกๆ”

            “เอาล่ะทุกคน ขอโทษที่ปล่อยให้รอ นี่เป็นกิจกรรมเซอร์วิสอีกอย่างหนึ่งที่จะเซอร์ไพส์ทุกคนน้าาาา”

            “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด”

            รอยยิ้มใสๆ ของอากิยังคงทำให้หน้าฉันกระตุกได้เสมอ ฉันเหลือบไปเห็นมาสเตอร์ทำหน้าเหวอ มองอากิด้วยสายตาประมาณว่า จะเล่นอะไรพิเรนทร์อีกแล้วหรอฟะ

            แงงงงงงงง ช่วยฉันด้วยสิมาสเตอร์ TT_________________TT

            “ก่อนอื่นก็ขอให้เจ็นช่วยเลือกแขกที่น่าร้ากกกกกกกขึ้นมาบนนี้คนนึงนะ ^0^

            “นายจะทำอะไร ?” เจ็นถามอย่างหวั่นๆ ในขณะที่ใบหน้ายังระดับไปด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยน

            “ก็การแสดงของบลูลุปี้ไงฮะ กิกิ”

            ได้ข่าวว่ากิจกรรมข้างนอกยังรอฉันอยู่วววววววววววววว

            “เร็วๆ ดิ๊เจ็น ! ฉันอยากจะเห็นฝีมือหมอนั่นจนตัวสั่นแล้ว !

            ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใคร แกเป็นศัตรูกับฉันตั้งแต่ชาติปางก่อนหรือไงฮะติสต์ !! ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าอากิต้องการจะทำอะไร แต่ฉันจะไม่ยอมแพ้หมอนั่นแน่นอน ฮึ่ม !

            ระหว่างที่เจ็นเดินลงไปข้างล่างเพื่อเลือกสาวงาม (?) ขึ้นมาร่วมการแสดง ฉันก็เดินไปเช็คไม้กับลูกเทนนิสใกล้ๆ

            อ่า ไม่ได้เล่นนานแล้วแฮะตั้งแต่ม.ต้น ถ้าเกิดโชว์แล้วหน้าแตกขึ้นมาจะทำไงเนี่ย T_T

            แล้วเจ็นก็กลับมาพร้อมกับผู้หญิงร่างโปร่งคนหนึ่ง ผมสั้นประบ่าของเธอเป็นสีชาทำให้ดูสุขุม สุภาพและนิ่มนวล พวงแก้มแดงระเรื่อจากอาการขัดเขินที่เจ็นจูงมือของเธอขึ้นมา

            “อ่า หวานหวานนี่หน่า !” แล้วอากิก็โผล่กอดเอวแขกคนนั้นทันที เสียงกรี๊ดอย่างอิจฉาแผดร้องขึ้นอีกครั้ง

            ให้ตายสิ โฮสต์แต่ละคน -*-

            “ไม่เอาน่าอากิ ให้เกียรติคุณหนูเค้าหน่อย” เจ็นปราบ อากิทำหน้าเศร้าแล้วผละออกจากแขกอย่างอาลัยอาวรณ์

            “ก็แหม เดี๋ยวนี้เค้าไม่ค่อยได้เจอหวานหวานเลยนี่หน่า เจ็นอะชอบเอาหวานหวานไปซ่อน คิดถึงจะแย่อยู่แล้ว -3-

            “งั้นไว้คราวหลังฉันจะไปใช้บริการอากิคุงนะ ^///^

            “เย่ รักหวานหวานที่สุดเลย !

            “อะแฮ่มๆ =___________=

            ช่วยให้ฉันดูมีตัวตนอยู่ตรงนี้ทีนะคะ !

            “เอาละฮะ ตอนนี้เราก็ได้สาวสวยมาเป็นแขกรับเชิญในการแสดงสุดระทึกของบลูลุปี้แล้วนะฮะ”

            สุดระทึก ...อะไรนะ !?

            “ก่อนอื่นเราก็จะให้เจ็นจับมือหวานหวานไว้แบบนี้” แล้วอากิก็จับแขนทั้งสองข้างของหวานหวานไรเนี่ยให้กางออกขนานกับพื้น แล้วให้เจ็นจับมือทั้งสองข้างของเธอไว้

            เอิ่ม อะไร ไททานิคเรอะ -__-;

            จากนั้นอากิก็ไปหยิบกระป๋องน้ำอัดลมเปล่ามาวางไว้บนมือทั้งสองข้างของแขก แล้วก็เอาอีกกระป๋องไปยื่นให้เจ็น

            เฮๆ เดี๋ยวนะ ฉันว่ามัน ...

            “อ่ะเจ็น นายเอาไอ้นี่ไปวางไว้บนหัวของนายนะ ^0^

            “นี่นายจะทำอะไรเนี่ย” เจ็นเริ่มหน้าซีด

            บลูมว่ามันใช่แล้วค่ะ บลูมว่าบลูมต้องรักษาชีวิตของทั้งสองคนไว้อย่างสุดความสามารถ กรีดร้องแปปปปปปปปปปปป T0T

            “ช่วยเอามันวางบนหัวนาย แล้วอย่าให้มันตกล่ะ เข้าใจมั้ย ^^+” อากิย้ำอีกครั้ง รู้สึกได้ถึงออร่าขมุกขมัวรอบตัวหมอนั่นแปลกๆ ?

            แล้วสุภาพบุรุษ (ภายนอก) อย่างเจ็นเทิลก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ร่างสูงวางกระป๋องเปล่าไว้บนหัว ด้วยทักษะการทรงตัวขั้นเทพ ทำให้กระป๋องน้ำอัดลมประคองตัวไว้ได้อย่างปลอดภัย

            ฉันละทึ่งในความสามารถของหมอนั่นจริงๆ หล่อ อบอุ่น แสนดี ดูสมประกอบที่สุดในคลับนี้ละ ทำไมไม่เกิดเป็นผู้ชายวะคะ !! โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ยิ่งพูดยิ่งชีช้ำ T^T

              “แล้วที่นี้เราก็จะมาทดสอบความแม่นยำในการควบคุมลูกเทนนิสของบลูลุปี้กันนะฮะ ให้บลูลุปี้ตบลูกเทนนิสไปชนกระป๋องให้ตกโอเคมั้ย ?”

            “เอาจริงหรออากิคุงงงง~

            “แน่นอนสิฮะ ^0^ !

            น้องบลูมกรีดร้องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

            “เอาละฮะ มายืนตรงจุดนี้นะ ใกล้ไปมั้ยเนี่ย”

            “ไกลมาเลยครัชชชชชช T^T” นี่พูดจากใจเลย โฮกกกกกกกกกกกกกกกกก

            “ถ้าพร้อมแล้วก็เริ่มเลยนะฮะ”

            “ไม่พร้อมค่ะ หวานไม่พร้อมมมมมมมมมมมมมมมมมมม”

            “ไม่งอแงนะฮะหวานหวาน ถ้าทำได้ จะยอมให้เจ็นไปเดทข้างนอกด้วยทั้งวันเลย โอเคมั้ย”

            นี่นายเป็นเจ้าของคลับหรือยังไง !

            ฉันหันไปมองหน้ามาสเตอร์ เขายังคงมีสีหน้าเรียบเฉยไม่เปลี่ยนแปลง

            เดาไม่ถูกเลยแฮะว่าคิดอะไรอยู่ - -*

            ฉันหันกลับมาสนใจกระป๋องเปล่าที่อยู่บนหัวของเจ็นและสองมือของแขก เห็นได้ชัดว่าเธอกลัวมาก สองมือสั่นเทาอย่างห้ามไม่ได้ ยังดีที่มีมือของเจ็นช่วยประคองไว้ ไม่งั้นกระป๋องคงตกไปตั้งแต่ยังไม่เริ่ม

            อากินี่เล่นแรงไปหน่อยมั้ยเนี่ย !

            ฉันหมุนข้อมือและหัวไหล่ไปมาเป็นการอุ่นเครื่อง เดาะลูกเทนนิสกับพื้นให้ชินมือ เสียงรอบข้างเงียบลงอย่างลุ้นระทึก

            “นี่ ...แล้วถ้าเกิดพลาดขึ้นมาล่ะ” ฉันเอ่ยถามอย่างไม่มั่นใจ

            “พลาดแบบไหนล่ะ ถ้าไม่โดนกระป๋องก็แค่โดนติสต์เยาะเย้ย แต่ถ้าพลาดโดนแขกหรือเจ็นล่ะก็ ...คงไม่จบแค่มาสเตอร์เทศน์นายหรอกนะ ^-^+

            บ้าจริง หมอนี่มันปีศาจให้คราบกระต่ายน้อยชัดๆ ! ถ้าพลาดโดนแขกหรือโฮสต์ขึ้นมาคงไม่ใช่แค่โดนด่าหรือเกลียดแน่ อาจจะมีเรียกค่าเสียหายอีกด้วยมั้ง ทำไงดีฟะ ไม่ได้เล่นเทนนิสนานแล้วนะเฟ้ยยย ไม่มีให้วอร์มก่อนเลยไง T^T !

            ผลัวะ ! โพละ !!

            ฉันตบลูกแรกเข้าใส่ตำแหน่งกระป๋องที่มือขวาของหวานหวาน

            “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด” เธอกรีดร้องสุดเสียงอย่างตกใจ กระป๋องใบแรกตกลงสู่พื้นอย่างสวยงาม เสียงปรบมือดังสนั่นไปทั่ว

            “ฮู่ววววว” ฉันถอนหายใจอย่างหนักหน่วง ก่อนจะยกมือขึ้นชี้ที่ตำแหน่งมืออีกข้างของแขก เป็นการบอกสัญญาณว่านั่นเป็นเป้าหมายต่อไปของฉัน

            ผลัวะ !! ตึง !! โพละ !!

            “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด” ลูกเทนนิสพุ่งเข้าใส่มุมหักของราวบันไดก่อนจะกระเด้งมาชนกระป๋องลงไปเป็นใบที่สอง ที่ฉันใช้วิธีนี้ก็เพราะกลัวลูกเทนนิสจะโดนแขนขาวๆของแขกเข้า เลยหาวิธีอ้อมเอา ซึ่งมันก็เสี่ยงพลาดกว่าวิธีแรกมากเลยทีเดียว

            สุดท้ายเป็นกระป๋องที่อยู่บนหัวของเจ็น เขาสูงกว่าฉันมากและกระป๋องก็อยู่สูงกว่า 2 ใบเมื่อครู่มากเช่นกัน ฉันอาจจะทำให้กระป๋องตกได้ก็จริง แต่ก็ไม่มั่นใจว่าแรงกระแทกจะทำให้ลูกเทนนิสตกใส่หัวของผู้หญิงคนนั้นหรือเปล่านี่สิ T_T

            หวานหวานทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

            “ช่วยทนอีกนิดนะครับ ไม่ต้องกลัว คุณจะปลอดภัย” ฉันคลี่ยิ้มบางๆ ให้เธอ มันช่วยไม่ได้ที่ดันเกิดมาแพ้น้ำตาผู้หญิง

            ให้ตายสิ หรือฉันเกิดมาผิดเพศจริงๆ วะคะ !

            “อืม” หวานหวานพยักหน้า เธอยิ้มตามเหมือนเชื่อใจฉัน

            เพราะอย่างนั้นฉันจะทำพลาดไม่ได้เด็ดขาด !

            ฉันกลับมาทำหน้าจริงจังอีกครั้ง เล็งกระป๋องเปล่าบนหัวของเจ็น กะแรงและทิศทางของข้อแขนก่อนจะโยนลูกเทนนิสขึ้นเพื่อหวดออกไป

            ปัง !!!

            “บลูม ! อยู่ที่นี่ใช่มั้ยยยยยย ?” ประตูห้องโถงดูผลักออกอย่างแรงพร้อมเสียงหวานที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบที่ลุ้นระทึก

            “เอ๋ ?” ฉันหันไปมองอย่างตกใจ “พี่บลอส !

            ไม่ทันแล้ว ฉันเผลอหวดเทนนิสออกไปซะแล้ว ให้ตายสิ มันจะไปฟาดโดนอะไรวะคะ =[]= !

            ผลัวะ !! โพละ !!

            เจ็นและแขกหลับตาลงอย่างหวาดเสียว ลูกเทนนิสชนเข้ากับกระป๋องอย่างแรงและกระเด็นไปตกด้านหลังของเจ็นเทิล แต่ด้วยแรงหวดที่ตกใจของฉัน ลูกเทนนิสที่ตกลงพื้นกระเด้งขึ้นอย่างแรงแล้วพุ่งใส่กรอบรูปที่ฝาผนัง ก่อนที่กรอบรูปนั้นจะตกลงมาใส่แจกันใบใหญ่และเครื่องแก้วที่ตั้งโชว์อยู่ข้างล่างแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ

            เสีย – หาย – หลาย – แสน

            นี่คือคำแรกที่ผุดขึ้นในหัวสมองที่ว่างเปล่าของฉันค่ะ !!

 

 

 

[ TO BE CONTINUED ]

อยากอ่านต่อ อย่าลืมคอมเม้นนะที่รัก J

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
 
© themy butter

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

141 ความคิดเห็น

  1. #136 writer2002 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 18:36
    ซวยแล้วไงบลูมมมมมมมมมม
    #136
    0
  2. #112 มะ...มุ่ย (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2557 / 21:28
    เวรตะไลแล้วไงเล่า บลูมมี่ถล่มเคออสแล้วจ้าาาา ไม่พอใจอะไร พูดค่ะบลูมมี่ อย่าอาละวาด 55555
    #112
    0
  3. #85 Kim Yoojong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 19:03
    ุมมี่คือเลิศ คือดี คืองาม เปลี่ยนเพศเถอะบลูมมี่
    #85
    0
  4. #65 joojyza (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 00:21
    อ๊ายยยยยยยยยยยยยย เลิศอ่ะ บลูม

    เมพมากเลยจร้าาาาา

    มาลงต่อน๊าาาาา ไรท์เตอร์ กะลังมันส์หยดเลยอ๊าาาาา
    #65
    0
  5. #60 muay'ko (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มกราคม 2557 / 22:17
    บลูมมี่โหดดดดดดด เน้นนะเน้น เสีย-หาย-หลาย-แสน
    #60
    0
  6. #59 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มกราคม 2557 / 18:55
    พี่บลอสสสส มาทำไมตอนนี้ สมาธิบลูมไปหมด555

    อากิน่ากลัวจริง...เหมือนที่บลูมบอก 'กระต่ายในคราบปีศาจ' กร๊ากกกกกก

    เสียหายขนาดนี้ สงสัยต้องทำงานใช้หนี้แล้วมั้ง ...แค่คิดก็สนุกล่ะ^^ คึคึ
    #59
    0
  7. #58 •ß๐Z๐• (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มกราคม 2557 / 15:59
    เชดดดดดดดดด อากิน่ากลัวมากๆเลยอ่ะ แงงงงงงงงงงงงงงงง๊
    #58
    0