Chaos Club ชุลมุนวุ่นรักคลับแอ๊บหล่อ

ตอนที่ 4 : ▲ Chapter 03 | They are girls 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 324
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 พ.ค. 59

 CHAPTER 03 

‘They are girls’

 

            “ว่าแต่ทำไมถึงชื่อว่าบลูมละจ๊ะ” การไต่สวน (?) ยังคงดำเนินต่อไป
            “ก็พอดีที่บ้านเปิดร้านดอกไม้ ...”

            “อ่าาาา ! คือเวลาที่ทุกคนคิดถึงบลูลุปี้ก็อยากให้คิดถึงความสดใสของดอกไม้ที่กำลังผลิบานน่ะ ฮะๆๆ ^3^” ฉันมองอากิอย่างงงๆ แล้วก็ต้องเออออตามน้ำไปด้วย

            “แล้วอายุเท่าไหร่แล้วจ๊ะ ยังดูเด็กอยู่เลย

            “เอ่อ สิบแปด -__-;

            “แค่กๆๆ”

            อากิขนมปังติดคอ !

            “เฮ้ยนาย โอเคนะ ? ค่อยๆ กินสิ อีกอย่างกินไปตั้งเยอะแล้ว ฉันว่านายควรพอได้แล้วนะอากิ” ฉันลูบหลังให้คนตัวเล็กอย่างเป็นห่วงใย

            “เป็นเพราะนายนั่นแหละเจ้าบ้า ...”

            “ห๊ะ ?” ฉันได้ยินอากิพึมพำอะไรสักอย่างแต่ฟังไม่ชัด พออาการของอากิดีขึ้น ทุกคนก็หันมาสนใจฉันต่อ

            แล้วเมื่อไหร่จะปล่อยฉันไปปปปปปปปปปปปปปปปปปปปปปป T_T

            “ว่าแต่ตะกี้พูดว่าอะไรนะจ๊ะ ?”

            “อายุสิบแปดหรอ ?”

            “งั้นก็อยู่ม.ปลายเองน่ะสิ”

            “อะ อืม” ฉันพยักหน้ารับงงๆ

            “ตายจริง เด็กจัง ! เดี๋ยวนี้มาสเตอร์ยอมรับเด็กม.ปลายเข้ามาทำงานแล้วหรอเนี่ย

            อ้อออออออออออออออ อย่างนี้นี่เอง !

            ฉันหันไปมองหน้าอากิทันควัน ซึ่งอีกฝ่ายก็ส่งสายตาคาดโทษมาให้ แงงงงงงง เห็นแล้วเสียวสันหลังชอบกล T^T !

            “อา คืองี้นะ” อากิปีนมานั่งตักฉันแทน ทำให้สายตานับสิบที่จ้องเขม็งมาเบือนไปสนใจร่างเล็กแทน “ปกติมาสตี้ไม่รับเด็กม.ปลายเพราะไม่อยากให้เสียการเรียน แต่บลูลุปี้เป็นกรณีพิเศษที่เค้าไปทาบทามมาเองแหละ อา... จะว่ายังไงดีล่ะ ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะอายุไม่ถึงยี่สิบหรอกนะ ฮ่าๆๆ”

            เฮ้ยเดี๋ยว หมายความว่ายังไงฟะ - -*

            “ก็แหม เด็กม.ปลายที่ไหนเค้าทำผมสีฟ้าแบบนี้กันเล่า เนอะ -3- !

            “ขอโทษทีก็แล้วกัน พอดีว่าที่โรงเรียนไม่มีกฎข้อนั้นน่ะ -*-

            “นั่นแหละๆ เค้าว่าทุกคนก็คงจะเห็นออร่าในตัวของบลูลุปี้เหมือนกันใช่ม้า~ ยังไงก็ให้ความรักกับน้องเล็กของเราเยอะๆ นะ” ว่าแล้วก็เอี่ยวตัวมาลูบหัวฉัน ฉันเองก็กลัวว่าอีกฝ่ายจากตกจากตักเลยกระชับวงแขนโอบเอวอีกฝ่ายให้แน่นขึ้น

            “พอเถอะน่า ไม่ใช่เด็กๆ ซะหน่อย” ฉันดึงมืออีกฝ่ายออก คนที่ดูเด็กมันคนตรงหน้าชัดๆ

            “อร๊ายยยยยย ฟินค่าาาาาาาา”

            “กรี๊ดแปป มันเรียลมาก !

            “ออร่านี้มัน ...!!!

            “สายตาที่สะท้อนความห่วงใย งื้อออออออออ >////<

            ห๊ะ ห๊ะ ห๊ะ อะไร -____-;;;

            “พวกเราจะคอยสนับสนุนบลูมเต็มที่เลยนะจ๊ะ !

            “ฉันเชื่อว่าเธอมีพรสวรรค์ !

            “สู้ๆๆ เธอต้องทำได้ดีมากแน่ๆ >_<

            คือออออออออออออออออออออ ? ก็ไม่ได้ไปแข่งกับใครมั้ยยยยยยยยยยย แล้วนี่ไอ้เด็กใหม่ที่ว่านี่อยู่ไหน ฉันสวมรอยเป็นแกนานไปแล้วนะเฟ้ยยยยย !

            “คิกนายนี่น่ารักจัง มาจับคู่กับฉันนะ

            จุ๊บ !

            “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”

            =[]=

            =[]=

            =[]= !!!!!

            กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด ฉันโดนเด็กผู้ชายหอมแก้มอะแกกกกกกกกกกกก๊

            “อ่ะ การแสดงจะเริ่มขึ้นแล้ว ! ทุกคนนนน เค้าต้องขอตัวก่อนนะ ไปกันเถอะบลูลุปี้~” อากิกระโดดลงจากตักของฉันแล้วใช้สองมือลากแขนฉันที่กลายเป็นวัตถุประดับงาน (?) ตามไป

            “บลูม ฮาโหลๆ” อากิโบกมือไปหาตรงหน้าของฉัน รู้สึกตัวอีกทีก็มายืนอยู่ข้างๆ บันไดกลางนี้แล้ว

            “อะ เอ่อ ?”

            “อะไรกัน นายนี่เป็นคนแรกเลยนะที่โดนหอมแก้มแล้วทำหน้าเศร้าขนาดนี้ เสียใจชะมัด”

            “อ่า โทษที คือมันตกใจนิดหน่อยน่ะ” ฉันยิ้มเจือนๆ

            ไม่เป็นไรหรอกน่า ก็แค่เด็กตัวเล็กๆ ...แต่เอ๊ะ ร้านนี้ไม่รับเด็กมัธยมเข้าทำงานไม่ใช่หรอ ?

            “นายร้องเพลงเป็นมั้ย ?” แล้วอากิก็ถามต่อ

            “หา ! อย่าล้อเล่นน่า”

            “อ้าว ไม่ได้หรอกหรอ งั้นเต้นล่ะ ?

            “(=_=  )(  =_=)(=_=  )(  =_=)

            “แล้วทำอะไรเป็นบ้าง ?”

            “เดี๋ยวนะ นายถามทำไม ?”

            “ก็วันนี้มันงานเปิดตัวเด็กใหม่นิหน่า ถ้านายไม่มีการแสดงล่ะก็เดือดร้อนแน่เลย > <

            “เฮ ฉันไม่ใช่เด็กใหม่อะไรนั่นสักหน่อย !

            “ช่วยไม่ได้ ก็หมอนั่นมันไม่มานิหน่า -3-” อากิพูดเนิบๆ เหมือนมันเป็นเรื่องปกติแบบ ‘เมื่อคืนฉันนอนหลับสนิท ไม่ได้ฝันอะไรเลยแหละ

            “แล้วฉันเกี่ยวอะไรรรรรรร T_T

            “น้าๆๆ ช่วยหน่อยสิ ไม่งั้นงานล่มแน่ งืออออ ; ;” อากิเอาสองมือมาขยุ้มเสื้อของฉัน พลางช้อนตาขึ้นมองอย่างลูกแมว

            โอ๊ยยยยยย อยากตายยยยยยยยยยยยย T//////////T

            “ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งความฝัน !” เสียงจากชั้นบนเรียกความสนใจของฉันให้หันไปมอง นายท่อนไม้ส่งยิ้มละไม เขาอยู่ในชุดพ่อบ้านเรียกเสียงกรี๊ดดังสนั่นอย่างไม่เคยได้ยินมาก่อน

            กรี๊ดดดดดดดด หล่อมาก หล่อกว่าศิลปินเกาหลี หล่อโคตรๆ หล่อสุด หล่อแบบแทบกระอักเลือด ! โอ๊ยตาย ฉันตายจริงๆ แล้วแกกกกกกกกกกก >///<

            นายท่อนไม้แตะนิ้วชี้ที่ริมฝีปาก เป็นสัญญาณให้ทุกคนเงียบเสียงลง จากนั้นเสียงดนตรีก็เริ่มขึ้น

            ฉันต้องขึ้นแสดงแล้ว ระหว่างนี้นายก็คิดเรื่องโชว์ไปนะ บายยยย ^0^

            “เฮ้ย เดี๋ยวสิอากิ ...!

            ไม่ทันแล้ว หมอนั่นวิ่งขึ้นไปประจำที่ที่ขั้นบันได ก่อนจะออกสเต๊ปร่วมกับนายท่อนไม้ เจ็น และติสต์อย่างพร้อมเพรียงตามทำนองจังหวะพื้นบ้านของสเปน !

            มันน่าทึ่งมากที่พวกเขาสามารถสะกดสายตาทุกคู่ในห้องนี้ได้ บ้าจริง ! ยิ่งเต้นยิ่งเห็นเสน่ห์ที่มากมายของคนพวกนี้ บลูมจะไม่ทน T^T !!

            เมื่อจบการแสดง อากิก็ตรงดิ่งมาหาฉันทันที เป็นไง สุดยอดเลยใช่ม้า >_<

            อือฮือออออ แล้วฉันจะเอาอะไรไปสู้ฟะ เอ๊ะ เดี๋ยวสิ ...!

            “ฉันจะแสดงให้พวกนายได้ไงล่ะ

            “.....?”

          ในเมื่อฉันเป็นผู้หญิง !”

            .

            .

            .

            “อ่าฮะ แล้วไงล่ะ ( ‘ ‘ ) ?”

            “เอ๋ ?”

          “ก็นี่มันคาเฟ่ต์หญิงแต่งชายนี่หน่า

            กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ว่าไงน้าาาาาาา TT[]TT

            ผะ ผะ ผู้หญิง !!?

            ลำพังอากิไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่ ตัวเล็กๆ เคะๆ ใสๆ (?) แต่นายท่อนไม้ เจ็น ติสต์นี่คืออัลไลลลลลลล @#$%^&*()_)(*&^%$#$%^&*()_)(*&^%$%^&*

            โอ๊ยๆ ทรัพยากรเพศชายรูปหล่อที่หายวับไปกับตา !

            เฮ้ย ทำไมนายยังอยู่นี่อีกอะ?” นายท่อนไม้เดินลงมาทักฉันที่ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงหัวใจสลายยยยย T^T

            อ้าว ผมไปหน้าร้านไม่เห็นใครอยู่ ก็นึกว่ากลับไปเองแล้วนะครับเจ็นก็เดินมาสมทบอีกคน

            “TT_TT

            ช่วยถอยไปยืนไกลๆ หน่อยได้ป่ะ ดิฉันปวดร้าวที่สุดค่ะ อะฮรือออออออออออออออ

            .....?”

            เออนี่มาสตี้ วันนี้ลอลจังโทรมาบอกฉันว่าท้องเสียรุนแรงอะ มางานไม่ได้ -3-

            ว่าไงนะ แล้วทำไมเพิ่งบอก !” นายท่อนไม้หน้าตึงทันที

            เค้าลืม -3-

            ไอ้ตัวแสบ - -*

            ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ มีบลูลุปี้อยู่ทั้งคน เนอะ !” แล้วอากิก็หันมา ‘เนอะ’ ใส่ฉัน

            “อ่า นี่อย่าบอกนะครับว่าเด็กใหม่ชื่อบลูมที่ทุกคนพูดถึงคือ ...?” ฉันพยักหน้ารับอย่างจำใจ เจ็นอึ้งไป ได้ยินเสียงมาสเตอร์บ่นแว่วๆ มาว่า ...

            “บอกแล้วให้รีบกลับก่อนจะไม่ได้กลับไปจริงๆ”

            อือหือออออ ได้ยินชัดเลยจ้า นี่มันคลับต้องสาปจริงๆ ด้วย T0T !!!

            “น่าๆๆ บลูลุปี้ช่วยเค้าหน่อยน้า -3-

            อย่ามาตลก ไม่มีทางงงงงง

            อะไรกันอ่า บลูลุปี้จะใจร้ายปล่อยให้งานล่มไปแบบนี้หรอออออากิเดินมาเกาะแขนฉันแล้วส่งสายตาออดอ้อนมาให้

            หยุดนะ ฉันจะไม่ยอมแพ้เด็กนี่ ไม่ >< !

            แต่ฉันเล่นเป็นแต่กีฬาอ่าาาฉันพยายามดึงแขนตัวเองออกจากการเกาะกุม

            ฮึก ใจร้าย ใจร้ายที่สุด ! ทั้งๆ ที่งานนี้มันสำคัญกับพวกเรามากแท้ๆ กว่าจะเตรียมงานกันเสร็จก็ใช้เวลาเป็นเดือนๆ ฮือออ ฉันอุตส่าห์ ฮึก อุตส่าห์ ...อากิเบะปาก ตาโตๆ มีน้ำใสเอ่อล้นออกมาจนเจ็นเทิลต้องเข้ามากอดปลอบคนตัวเล็กแทน

            โอ๋ๆ ไม่ร้องนะครับ เดี๋ยวแขกก็ตกใจกันหมดหรอก อากิจะไปโทษบลูมก็ไม่ถูกนะ มันเป็นเหตุสุดวิสัยจริงๆ นิครับเจ็นระบายยิ้มขอโทษมาให้ฉันขณะกอดปลอบและลูบหัวคนตัวเล็กอย่างน่าเห็นใจ

            อึก ลำพังอากิคนเดียว ฉันก็รู้สึกผิดจะแย่ เจอรอยยิ้มแสนดีของเจ็นเข้าไป อิน้องบลูมจะไม่ทนนนนนนนนนนน T0T

            “อ่ะๆ ช่วยก็ได้ ช่วยแล้ววววววววววว !

            “เย้ ! รักบลูลุปี้ที่สุดเลยยยยย ><” อากิผละออกจากอ้อมอกเจ็นแล้วโผใส่ฉันทันที

            โอ๊ยไม่ ! เด็กนี้มันเป็นปีศาจจจจจจจจจจจจจจจจจจ

            ไม่ได้ !” คราวนี้เป็นนายท่อนไม้ขัดค่ะ

            อะไรอีกล่ะ ตกลงจะเอายังไงกันแน่ =__=” ฉันยกมือขึ้นเท้าเอว เริ่มจะนอยด์เต็มที
            "แล้วนายแสดงอะไรเป็นบ้างงั้นหรอ ?"
            "เอ่อ ก็ ...เล่นกีฬา ( . .)"

            อ่อ งั้นนายก็คิดจะออกไปเดาะลูกบอลโชว์แขกฉันงั้นสิ นี่มันคาเฟ่ต์โฮสต์นะครับ ไม่ใช่งานกีฬาสีนายท่อนไม้กัดฟันพูดช้าๆ ชัดๆ อย่างพยายามเก็บอารมณ์สุดๆ

            ก็ช่วยไม่ได้ คนมันทำได้แค่นี้นิหว่า T^T

            “... สู้ไม่มีคนแสดงยังดีกว่าให้เด็กไม่ได้เรื่องออกมาโชว์เอ๋อบนเวที

            นี่นายว่าไงนะ !” ฉันถลึงตาใส่นายท่อนไม้อย่างหาเรื่อง แต่ก่อนที่ฉันกับนายนั่นจะได้ต่อยกัน (?) จริงๆ เจ็นก็เข้ามาขวางไว้ซะก่อน

            เอาน่าๆ อย่าทะเลาะกันเลยนะครับ มาสเตอร์ งานนี้เราจำเป็นต้องพึ่งบลูมจริงๆ ส่วนบลูม ผมก็ขอบคุณมากๆ และก็ขอโทษแทนผู้จัดการร้านเราด้วยนะครับ พอดีเขาเป็นคนจริงจังกับชีวิตมากไปหน่อยน่ะประโยคสุดท้าย เจ็นเอามือป้องปากพูดกับฉันแล้วขยิบตาให้อย่างขี้เล่น

            หล่อ ใจดี แถมยังน่ารักอีก ฟินแปป -///-

            ไม่น่าเกิดเป็นผู้หญิงเลย แงงงงงงงงงงงงงงงงง พูดแล้วก็เจ็บปวด TT^TT

            “โอ๊ะ เค้าคิดออกแล้วล่ะ !” พวกเราหันไปมองอากิพร้อมกันอย่างสงสัย ก็การแสดงของบลูลุปี้ไงล่ะ คิกๆ >_<

            ฉันเริ่มรู้สึกไม่ปลอดภัยอีกครั้งก็ตรง ‘คิกๆ’ ตอนจบนี่แหละ !!

 

 

 

[ TO BE CONTINUED ]

อยากอ่านต่อ อย่าลืมคอมเม้นนะที่รัก J

©
t
h
e
m
y
b
u
t
t
e
r

© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

141 ความคิดเห็น

  1. #135 writer2002 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 17:45
    อากิน่ารักกกกกกกกกกกกกกก
    #135
    0
  2. #111 มะ...มุ่ย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2557 / 21:19
    ไม่นะ!!! อกอิรีดจะแตก! อุแม่เจ้าาาา มันสลายภายในพริบตา จากผู้ชายเป็นฝูงกลายเป็น ชะนีตีกลอง (แม่งคือไรวะ!?! เอิ่มมม ช่างมัน! 55555) เจ้ยรับบ่ได้ อะเฮือก! #ชักน้ำลายฟูมปาก -0
    #111
    0
  3. #84 Kim Yoojong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มีนาคม 2557 / 18:57
    ผู้หญิงเหรอ โอ้เป็นลมแปบ
    #84
    0
  4. #64 joojyza (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 00:09
    ว๊ายๆๆๆๆๆๆ

    การแสดงจะเป็นอารายยยยน๊าาาา

    รอดูๆ อิอิ ^^
    #64
    0
  5. #54 UNIQUE (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มกราคม 2557 / 17:38
    อัพไวๆนะคร้าบบบบบบบบ เพราะโครตจะค้างสุดๆ สู้ๆนะไรเตอร์ เอาใจช่วยครับ ^^
    #54
    0
  6. #53 somkrikri (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มกราคม 2557 / 17:18
    ชอบอ่ะ แต่งต่อน่ะค่ะ อยากอ่านต่อ บลูมจะแสดงอะรัยเอ่ย...
    #53
    0
  7. #52 •ß๐Z๐• (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2556 / 14:25
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด มาอัพเลยน๊าาาาาาา จะไม่ทนนนน ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    #52
    0
  8. #47 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2556 / 23:54
    อากิน่ารักไป >/////<  อยากเข้าไปฟัดอากิจัง~~~~~

    เราเชื่อว่าไม่ใช่ผู้หญิงทั้งร้านใชมั้ย!!

    ชอบเรื่องนี้มากเลย เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่อ่านนิยายชายหญิง5555
    #47
    0
  9. #43 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2556 / 01:05
    เราเป็นบลูม เราก็ไม่ทนเหมือนกันนะ!! อากิน่ารักไป ^3^ บลูมสู้ๆ! 5555 สนุกมากอ่ะบอกเลย ชอบบบบบบ~~
    #43
    0
  10. #41 หมิว (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2556 / 18:56
    อ้ายยยยยยยย น่ารักมากเลยค่ะ รีบๆกลับมาอัพน่ะค่ะ
    #41
    0
  11. #39 อมยิ้ม อมยิ้ม . (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2556 / 11:24
    สนุกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก อัพต่อไวๆน้า ><
    #39
    0
  12. #36 TheLastManStanding137 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2556 / 07:40
    55555 สงสัยว่าบลูมจะหลุดออกจากนี้ยากแหะ ไม่น่าออกมาจากห้องเลยนะบลูม== มาสเตอร์มาช่วยบลูมหน่อยยยยยย~
    #36
    0