Vampire xน้ๅใส กับ lจ้ๅชาexมๅป่า (((Yaoi)))

ตอนที่ 2 : ++แวมไพร์โฮสคลับ++((แดเนียล))

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1650
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    26 มิ.ย. 55

ผมชื่อแดเนียล พ่อแม่ผมถูกพวกมนุษย์หมาป่าสังหาร ผมได้รับการอุปการะจากคุณอังเดรซึ่งเป็นเจ้าของโฮสคลับ ผมกับเขาเรามีสิ่งหนึ่งที่เป็นเหมือนๆกันนั่นคือแวมไพร์ พวกเราอาศัยและใช้ชีวิตได้อย่างกลมกลืนกับมนุษย์ โดยอาศัยช่วงเวลาในยามค่ำคืนออกทำมาหากิน ก็อย่างว่าละนะครับยุคนี้สมัยนี้อะไรมันก็เป็นเงินเป็นทองไปหมดแม้กระทั้งแวมไพร์อย่างเราๆก็ต้องการเงินเหมือนกัน ผมทำงานเป็นโฮส ในDevil Clubแน่นอนล่ะครับเป็นโฮสคลับของคุณอังเดร ด้วยผิวกายที่ขาวเนียนละเอียดของผม ใบหน้าและดวงตาที่อ่อนหวานทำให้ผมเป็นที่ต้องการของมนุษย์ตั้งแต่หนุ่มยันแก่ และแน่นอนผมก็ต้องการพวกเขาเช่นกัน แต่จุดประสงค์ของเราต่างกันแค่นั้นเอง^^พวกนั้นต้องการครอบครองร่างกายของผม แต่ผมต้องการเลือดของพวกเขา^^ แฟร์ดีเนอะ


“แดเนียลวันนี้นายมีแขกกระเป๋าหนักมาหาอีกแล้วนะ” อ่าผมก็กำลังหิวจัดอยู่พอดี เหยื่อรายนี้จะเป็นยังไงนะ เด็กกว่า แก่กว่า หรือรุ่นแง้มฝาโลง


“ขอบใจมากนะไรท์ที่อุตสาห์เดินมาบอก งั้นฉันไปเตรียมตัวก่อนล่ะ” ผมลุกจากโซฟา ไรท์คือเพื่อนของผมเขาเป็นมนุษย์ แปลกใช่มั้ยล่ะเขาเป็นมนุษย์แถมยังรู้อีกด้วยว่าผมเป็นอะไร เขาไม่ได้รังเกียจผมไม่กลัวผมและออกจะคอยดูแลเทคแคร์เอาใจใส่ผมอีกต่างหาก แต่จะว่าไปมันก็ไม่น่าจะแปลกสำหรับหน้าที่ผู้จัดการส่วนตัวของผม ดูสิผมเป็นที่นิยมชมชอบจนถึงขนาดมีผู้จัดการส่วนตัว


แขกทุกคนของผมล้วนแล้วแต่ VIP ทั้งนั้นทำไมน่ะหรอ เพราะเข้ามาหาผมแล้วไม่มีใครรอดชีวิตกลับไปได้สักคน^^ เอาล่ะผมคิดว่าตอนนี้แขกผู้โชคดีคนนั้นคงจะไปรอผมที่ห้องแล้วรีบๆตามไปดีกว่า ผมก้าวเท้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องที่เรียกได้ว่าหรูที่สุดก่อนที่จะสำรวจดูตัวเองว่าเรียบร้อยดีรึเปล่าแล้วผมก็ผลักประตูเข้าไป


“มาแล้วหรอ” บุคคลที่รออยู่ในห้องกล่าวต้อนรับผมด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนจะไม่เป็นมิตร ไปกัดกับใครก่อนมารึเปล่า?? มันดูอารมณ์ไม่เหมือนคนจะมาโฮสคลับเลยนะ = =


“ขอโทษที่ให้รอนานครับ” ผมพูดอย่างสุภาพ^^ ก่อนที่จะมองชายผมสีแดงตรงหน้านั่งจิบไวน์ต่อ มันไม่สนใจผมเลย = = เอ่อคือ อยากรู้ว่าพี่แกมาถูกที่ป่ะ นี่ตกลงพี่แกจะมาเจรจาธุรกิจมืดรึจะมา...วางท่าซะ


“จะเริ่มเลยมั้ย?” เอา ก็เอาสิครับผมกำลังหิวพอดี^^ ผมก้าวเท้าเข้าไปหาบุคคลตรงหน้ายังไม่ทันที่ผมจะได้สัมผัสตัวเค้าสักนิด ขอย้ำว่าแค่กำลังเอื้อมมือไปหาเขา= = ไอ้หัวแดงนั้นมันก็จับแขนผมแล้วเหวี่ยงร่างของผมกระเด็นไปที่เตียงทันที จุกอย่างแรงขอบอก = =’’ แวมไพร์ก็จุกเป็นนะเว้ย!!


“คุณทำบ้าอะไรน่ะ” ผมตวาดเสียงดัง ฉายแววตาไปที่เขามันทำหน้าตายประหนึ่งว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แถมกูไม่รู้เรื่องอีกด้วย - -


“ไม่เคยเจอแบบนี้หรอ” มันถามผมกลับด้วยเสียงนิ่งๆ สายตานิ่งๆ ยอมรับนะจุดนี้รู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมาแล้วนิดนึง


“มะ ไม่เคย” อะไรวะทำไมต้องตอบตะกุกตะกัก แถมยังไม่กล้าสบตากับมันด้วย


“งั้น...ฉันจะสอนให้นายเคยเอง” เพียงเสี้ยววินาทีไอ้หมอนี่ก็เข้าถึงตัวผม เร็วจังว้อย กุยังไม่ทันตั้งตัวเลยน้า!!! T T มือใหญ่รวบข้อมือผมทั้งสองข้างไว้เหนือหัว ให้ตายสิขยับไม่ได้เลย ก่อนที่มันจะใช้ปากกัดกระดุมเสื้อผมออกทีละเม็ด


“นี่....ดะ เดี๋ยว” ไม่ได้การล่ะ ขืนปล่อยไว้อย่างนี้ผมเสร็จมันแน่ ผมต้องรีบชิ่งจัดการมันก่อน “ผะ ผมขอขึ้นข้างบนนะ”


“ทำไมฉันต้องเชื่อนายด้วยล่ะ เงินอยู่ที่ฉัน ฉันเป็นคนจ่ายนายก็แค่ทำตามอย่ามากเรื่อง” อ้าวววว นรกแล้วไงงานนี้ มันบีบข้อมือผมแรงขึ้น แรงขึ้นจนผมรู้สึกว่าข้อมือแทบจะแตกเป็นเสี่ยงๆ มือใหญ่ลูบไล้ลงไปที่กางเกง ส่วนปากก็ขบกัดหยอกล้ออยู่กับยอดอกสีชมพู


“อึก อะ อย่านะ!!” ผมถึงกับสะดุ้งเมื่อคนที่ตัวใหญ่กว่าล้วงเข้าไปในกางเกง และกำลังปลุกลูกชายของผมที่กำลังหลับอยู่
“อย่าทำอย่างกับว่าไม่เคย” มันกระซิบข้างหูผม


“อึก” ผมสะอึกเบือนหน้านี้มัน อยากจะตะโกนใส่หน้ามันว่า ก็เออนะเส่ว้อย!! คนอื่นเขาไม่ทันได้แดรกกูหรอก กูแดรกเขาก่อนทั้งนั้น!!


“ฮึ” มันหัวเราะในลำคอเหมือนรู้ว่าผมไม่เคยจริงๆ ก่อนที่จะก้มลงไซ้ที่ซอกคอของผมต่อเป็นจังหวะเดียวที่มันปล่อยมือของผมพอดี จังหวะนี้ล่ะวะ ผมผลักร่างใหญ่อย่างเต็มแรงจนเสียหลักหงายหลังลงไปนอนที่ปลายเตียง ก่อนที่ผมจะกระโดดขึ้นคร่อมและฉวยโอกาสกัดเข้าไปที่ต้นคออย่างรวดเร็ว ทันทีที่เลือดได้สัมผัสลงที่ริมฝีปากของผม ผมถึงได้รู้ว่านรกมาเยือนแล้ว นี่มันไม่ใช่มนุษย์!! ไม่ใช่แวมไพร์!! แต่มันเป็นมนุษย์หมาป่า!!! ชั่วขณะที่ผมเงยหน้าขึ้นมาอึ้ง มันก็ใช้ท่อนแขนของมันฝาดมาที่ร่างของผมลอยไปปะทะกับผนังห้องทันที


“อึก!!” กระอักเลือด = = กูเจ็บนะ!!


“จมูกไม่ไวเอาซะเลยนะ ไอ้ตัวดูดเลือด” มันส่งยิ้มอาฆาตมาให้ผม ก็เออน่ะสิวะ กูไม่ใช่หมาอย่างมึงจะจมูกดีได้ไงแล้วอีกอย่างนะกูไม่ใช่เห็บ เรียกซะแม่งตัวดูดเลือดเสียหายหมด!!


“เอาเลยสิ จะฆ่าใช่มั้ยละมาเลย” ผมพยายามลุกขึ้นเอามือปาดเลือดที่มุมปากออกไป ไม่วันนี้ก็วันหน้า ไม่วันไหนๆล่ะที่ผมต้องเผชิญกับพวกมันสักวัน ตายเป็นตายวะสู้ขาดใจ


“สภาพอย่างนั้นน่ะหรอ?” แววตาที่เย็นชาจ้องมองมาที่ผม “คิดหรอว่าแกจะสู้ฉันได้”


“สู้ไม่ได้ก็จะสู้” ผมกัดฟัน โถ่เว้ยเสื้อก็ไม่ได้ใส่กางเกงก็นะ....โดนมันถอดเข็มขัดออกแถมรูดซิบแล้วเรียบร้อยT T ขอเวลานอกกูรูดซิปก่อนได้ม้ายยยย กูไม่ได้กลัวนะT T จริงๆ


“ฮึ ฮึ” ตลกมากหรอ?ผมจ้องหน้ามัน เสี้ยววินาทีเดียวอีกครั้ง = =; เร็วมาก มันก็มายืนตรงหน้าของผมพร้อมกับเอามือสองข้างยันไปที่ผนังห้องโดยมีผมอยู่ตรงกลาง แล้วฉายแววตาที่ชวนเสียวสันหลังมาให้ผม ทำเอาผมถึงกับผงะผนังห้องที่มันเอามือค้ำลงไปร้าวเป็นแถบๆก่อนที่จะก้มลงกระซิบที่ข้างๆหูของผม “ฆ่าให้ตายเลยมันไม่สนุกหรอก อย่างแกมันต้องทรมานให้ตายอย่างช้าๆ” สิ้นคำกระซิบของมันตัวผมกลับชาไปดื้อๆขยับไม่ได้เลย สิ่งสุดท้ายที่ผมจำได้คือแววตาสีฟ้าที่เย็นยะเยือกคู่นั้นมันทำให้ผมกลัว


ณ ที่ไหนไม่รู้


ผมพยายามลืมตาอันหนักอึ้งขึ้นมา นี่ผมมาอยู่ที่ไหนเนี้ยผมโดนมนุษย์หมาป่ามันฆ่าตายแล้วใช่มั้ย??? แล้วทำไมถึงรู้สึกเหมือนหัวจะระเบิดอย่างนี้ คอผมแห้งผากผมกระหายผมต้องการเลือด ไม่ไหวแล้ว...ผมนอนขดอยู่บนเตียงนุ่มๆให้ตายสิทรมานจังเลย


แอ๊ดดดดด เสียงประตูถูกเปิดออก ผมแกล้งหลับคอยจับความเคลื่อนไหว


“ไม่เข้าใจเลยจริงๆทำไมเจ้าชายไม่เอามันลงไปขังไว้ที่คุกใต้ดิน” เออก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่ามานอนเตียงใหญ่ๆแบบนี้ได้ไง


“เงียบไว้เถอะเคลวิน ถ้านายยังไม่รู้อะไรมากพอ” เล่าสิเล่าอยากรู้= =


“ฉันจะรู้หรือไม่รู้อะไรก็แล้วแต่ แต่จำไว้ว่าฉันเกลียดมัน อ๊ะ!!” คือผมลุกขึ้นนั่งแล้วหันกลับไปสบตามนุษย์หมาป่าสองตัวที่เพิ่งเข้ามา พอจะรู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน= =


“ก็ฆ่าซะสิ เก็บไว้ทำไม” ผมตอบอย่างเรียบๆ (ทำอะไรไม่ได้) มองหน้าพวกมันไม่เลิก


“ฮึ ฉันพอจะเข้าใจแล้วล่ะว่าเก็บไว้ทำไม” เออ ช่วยอธิบายทีเพราะกูยังไม่เข้าใจ


“อยากตายฆ่าเร็วๆสิ” ผมยังท้าทายไม่เลิก แล้วดูเหมือนว่าไอ้สองตัวนี้ชักจะมีโมโห


“เอาไงดีซีซาร์ นายอยากให้หมอนี่มันตายยังไงดี” ไอ้คนที่บอกว่าเกลียดผมนักหนาหันหน้าไปพูดกับอีกคน


“ฮึ งั้นเลือดที่เอามาก็ไม่ต้องให้ ปล่อยให้อดตายอย่างนี้นี่แหละ” ว่าแล้วพวกมันสองคนก็เดินหันหลังกลับไป


ปังงง!!!


ประตูถูกปิดลง นี่ผมควรจะสมน้ำหน้าตัวเองหรือดีใจที่จะได้ตายสมใจอยากดีเนี้ย ดีแล้วล่ะตายไปก็ดีจะได้ไปอยู่กับพ่อและแม่จะได้ไม่ต้องทนทุกข์อยู่คนเดียวอย่างนี้เหนื่อยมามากพอแล้ว อยากจบชีวิตบ้าๆนี่ลงสักที ไม่รู้ว่าผมนั่งเหม่อไปนานเท่าไหร่นึกถึงวันเก่าๆ คิดถึงพ่อกับแม่ถึงผมจะจำอะไรไม่ได้เลยเกี่ยวกับตัวพวกท่านทั้งสองก็เถอะ ผมมีแค่รูปของท่านกับคำบอกเล่าจากคุณอังเดรว่าพ่อแม่ผมโดนไอ้พวกนั้นฆ่าตายทั้งคู่


ตุ๊บ!! มีอะไรบางอย่างหล่นลงมาที่หัวของผม


“กินซะ แล้วก็เลิกร้องไห้ได้แล้ว เห็นแล้วมันทุเรศลูกตา” ผมก้มลงมองไอ้สิ่งที่มันตกลงมาเมื่อกี้ มันเป็นถุงเลือดที่พบเห็นได้ใน ร.พ. ทั่วไป ว่าแต่ไอ้หมอนี่เข้ามาตอนไหน ผมไม่เห็นจะได้ยินเสียง แล้วผมกำลังร้องไห้อยู่งั้นหรอ?? ผมเอามือจับที่ตา อา...มีน้ำใสๆไหลออกมาเต็มเลย บ้าจริง!!!


“ไม่!!” กูหยิ่งใครจะทำไม


“อย่าให้ฉันต้องโมโห”


“ก็บอกว่าไม่กิน!! ไม่กิน!! หูหนวกรึไง!!”


หมับ!!! มันคว้าเข้าที่ต้นแขนของผมก่อนที่จะออกแรงบีบอย่างแรงอีกมือก็บีบหน้าของผมเอาไว้ มันเชิดหน้าของผมขึ้นให้มองตามัน


“อย่าอวดดีกับฉัน” แล้วจะทำไมกู ปล่อยกูนะว้อย!! แล้วมันก็ยิ่งออกแรงบีบผมหนักขึ้นเมื่อผมทำท่าว่าจะต่อต้าน

“จะ เจ็บ”

“ฮึ อยากอวดดีเองไม่ใช่หรอ เรื่องที่โฮสคลับนั่นน่ะฉันยังต่อไม่จบเลยนะจะบอกให้ ถ้ายังไม่อยากกินก็ไม่เป็นไร เอาไว้กินหลังจากที่ฉันกินนายเสร็จก็แล้วกัน” ว่าเสร็จมันก็ผลักผมลงบนที่นอนพร้อมๆกับร่างใหญ่ๆของมันก็ทับลงมาที่ผมทันที แย่ที่สุดผมไม่มีแรงจะดิ้นสู้มันแล้ว มันคว้าต้นคอผมขึ้นก่อนที่จะหยิบยื่นจูบที่แสนเร่าร้อนมาให้ผม ผมพยายามดิ้นสู้แต่ไม่ไหว จูบที่หนักหน่วง ริมฝีปากที่บดขยี้ลงมาไม่เว้นช่วงให้ผมได้สัมผัสกับอากาศเลย ผมหายใจไม่ออกตายแน่ๆ ผมดิ้นทุรนทุรายในอ้อมกอดของร่างที่ใหญ่กว่า มันคงจะเห็นสีหน้าที่ทรมานของผมถึงได้ถอนจูบออก

“แฮก แฮก อึก” ยังไม่ทันที่จะได้สูดอากาศเข้าเต็มปอดมันก็จูบผมอีกแล้ว แถมยังกดไหล่ทั้งสองข้างของผมไว้กับที่นอนดิ้นไม่ได้ ไม่ไหว

“ฮึ เนี้ยหรอโฮสที่ผ่านลูกค่ามาเยอะ รึว่านี่เป็นการแสดงยั่วให้เกิดอารมณ์?” มันพยายามกระตุกเสื้อผมออก

“อย่า” ผมกุมคอเสื้อไว้ ผมรู้ผมไม่รอดแน่ถ้าไอ้บ้านี่พยายามจะถอดเสื้อผ้าส่วนไหนของผมก็ตาม

“เลิกสำออยสักที กับฉันแค่อีกคนจะเป็นไรไป” เป็นสิ ก็มึงจะพรากเอกราชจากกูไปอ่ะ กูยังซิงนะขอบอกและกูก็จะไม่ยอมเสียดินแดนให้มึงง่ายๆด้วย T T

“ไม่นะปล่อย!!” ผมพยายามขัดขืน

“เลิกลีลาสักที ฉันเบื่อการแสดงของนายจะแย่อยู่ละ” พูดเสร็จมันก็ดึงเสื้อผ้าผมขาดกระจายทั้งท่อนบนท่อนล่าง แล้วตรึงแขนทั้งสองข้างของผมไว้ นัยน์ตาสีฟ้าคู่นั้นดูน่ากลัวมันกำลังจ้องมองมาที่ผมเหมือนจะกลืนกินร่างของผมให้หายวับไปกับตาในเสี่ยววินาที


“ขอร้องล่ะ อย่าทำผม” หัวใจผมตกไปอยู่ที่ตาตุ่มแววตาของผมจ้องมองไปที่ตาของเขา สายตาผมบ่งบอกว่าผมอ้อนวอนเขาจริงๆ “ได้โปรด ขอร้องล่ะ” ไม่รู้น้ำตามาจากไหนเยอะแยะพรั่งพรูออกมาจากดวงตาทั้งสองข้าง ผมควบคุมมันไม่ได้ ตัวผมสั่นไปหมดแน่นอนผมกลัว กลัวจนไม่รู้จะอธิบายยังไงถึงจะถูก และมันก็ได้ผลเขาปล่อยผมจากพันธนาการแล้วเดินออกจากห้องทันที ทิ้งผมให้นอนร้องไห้ในห้องที่เงียบสงบไว้เบื้องหลัง







===========================================================
========================================
=====================
============


ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยทักคำผิด แก้ให้แล้วนะคะ อย่าลืมเป็นหูเป็นตาช่วยกันสอดส่องด้วยนะจ้ะ

ขอให้มีความสุขกับการอ่านจ้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

124 ความคิดเห็น

  1. #109 Farora (@farora) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 เมษายน 2557 / 18:45
    ถูกใจพระเอกแฮะ =w=
    #109
    0
  2. วันที่ 30 มิถุนายน 2555 / 14:27
    โหดอ่ะ
    #75
    0
  3. #38 cci857 (@ohowahaha) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2555 / 00:05
     โหดอะ แดเนียลซำหมดแล้ว
    #38
    0
  4. #30 Joymnp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2555 / 23:09
    แก้คำผิดหน่อยจ้า เร่าร้อน เน้อ ไม่ใช่เล่าร้อน น้าาาา
    #30
    0
  5. #16 above (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2555 / 02:05
    สนุกอ่ะ ไรท์ ชอบมากกกกก แนวนี้ ได้อารมณ์ ได้ใจไปเลยค่ะ ^++++++^
    #16
    0
  6. #15 Banim (@banim) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2555 / 01:56
     สงสารน้องแวมอ่ะ ซับน้ำตาให้
    โหด เถื่อนไปแล้วคุณหมา
    #15
    0
  7. #13 "83Line"_Loveๆ (@piyawan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2555 / 00:24
    เนื้อเรื่องสนุกมากๆๆ มาต่อไวๆนะค่ะ^^
    #13
    0
  8. #12 YpY-yU (@criffing) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2555 / 19:27
    สนุกมาก<br />
    ชอบสุดๆไปเลย
    #12
    0
  9. #10 ลุงมี (@arm-toy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2555 / 17:41
    ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ต่อไวๆนะไรเคอร์
    #10
    0
  10. #9 kwan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2555 / 17:19
    อ่ะ



    นี้คือคุณหมาป่าคนนั้นใช่ไหมค่ะ



    #9
    0
  11. #3 PT_Y_Girls (@pattym1) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2555 / 20:32
    โฮกกก แวว SM มาแต่ไกล >.,<
    #3
    0
  12. #2 ราชินีแห่งวินยาน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2555 / 20:32
    แต่งอีกๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2
    0
  13. #1 eyety (@eyety) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2555 / 19:46
    พระเอกโหดดดดดดดมาก น้องแวม
    #1
    0