Apocalypse Online เกมโกงวันโลกาวินาศ

ตอนที่ 38 : Login 36: มังกรตาสีฟ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 964
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    11 ต.ค. 59

Login 36: มังกรตาสีฟ้า

 

            รูนรูม

            ที่นั่นผู้ถูกลืมเลือนยังคงประจำอยู่บนโซฟาตัวเดิม

            ส่วนเบื้องหน้าคือไพ่อาคานาร์ดิเอ็มเพอเรอร์กำลังลอยอยู่กลางอากาศ พลางหมุนไปมาและเปล่งแสง

            "การ์ดจักรพรรดิกุมขุมพลังในการบัญชาเอาไว้บัดนี้เธอได้ทำให้การ์ดส่องสว่างและได้อำนาจนั้นมาไว้ในอาณัติ ด้วยอำนาจที่ว่าก็ได้สั่งให้ปีศาจมีตัวตนขึ้นมา"

            ผู้ถูกลืมเลือนยังคงพูดต่อไปเพียงลำพัง

            "ปีศาจคืออะไรน่ะเหรอ...นั่นเป็นคำถามของพวกคุณสินะเหล่าแขกมนุษย์ผู้ถูกบทละครแห่งโชคชะตาเลือกมา ถ้าจะให้พูดล่ะก็ปีศาจคือหน่วยย่อยของโชคชะตาพวกมันเป็นดั่งข้อมูลที่เก็บรักษาไว้ที่อาคาชิกเรคคอร์ด เมื่อความปรารถนาอันแรงกล้าปรากฏขึ้นปีศาจที่สังกัดกับโชคชะตารูปแบบหนึ่งจากยี่สิบสองแบบจะถูกดาวน์โหลดและติดตั้งลงในตัวสิ่งที่สร้างความปรารถนาอย่างที่พวกเธอใช้คำเรียกมันว่า 'การสิงสู่' ยังไงล่ะ"

            ผู้ถูกลืมเลือนผ่อนลมหายใจออกก่อนจะดำเนินคำพูดต่อ

            "แต่ว่าเดิมทีแล้วสิ่งมีชีวิตที่เกิดและดับสูญลงในสวนศักดิ์สิทธ์จะมีโชคชะตา เพียงแค่แบบเดียวจากสิบสองรูปแบบและจะไม่มีทางเปลี่ยนแปลงได้ตลอดอายุขัย โชคชะตานั้นได้ผูกมัดกับเครื่องทำสวนศักดิ์สิทธิ์ทั้งสิบสอง แต่ว่าสิ่งที่เรียกว่ามนุษย์ก็ได้กลืนกินผลไม้ต้องห้ามพวกเขาเกิดรู้แจ้งในปัญญาแล้วนั่นก็นำไปสู่ขุมพลังในการเปลี่ยนแปลงโชคชะตา เข็มนาฬิกาของพวกเธอได้แบ่งแยกกลางวันและกลางคืนออกจากกันทำให้โชคชะตากลายเป็นยี่สิบสองรูปแบบและถูกผนึกลงในระบบของอาคานาร์"

            พูดแล้วก็กดฝ่ามือลงบนหน้าผากพลางหลับตาลง

            “แต่ว่าเพราะแบบนั้นพวกเขาจึงไม่พอใจ...

            หยาดน้ำใสแทรกตัวผ่านขอบดวงตาที่ปิดสนิท น้ำตากำลังไหลอาบใบแก้มทั้งสองของผู้ถูกลืมเลือน

            “อา...ใช่ พวกเขาไม่พอใจที่มนุษย์จะรู้จักผิดชอบชั่วดี รู้จักสีขาวสีดำ รู้จักแยกกลางวันกลางคืน ..เรื่องนี้คงยากเกินไปสำหรับพวกเธอในตอนนี้ไว้รอจนกว่าเวลานั้นจะมาถึงก็แล้วกัน

            เขาพูดตัดบทเช่นนั้นก่อนที่ห้องจะถูกปกคลุมด้วยหมอก

            สัมผัสได้เลือนรางและหายไป...

           

 

            ที่สนามรบ

            อิงศรเพิ่งจะรอดตายมาได้แบบหวุดหวิดด้วยแอพพลิเคชั่นปีศาจที่ปรากฏตัวออกมาช่วยชีวิตเอาไว้ แล้วตอนนี้สายตาของพวกพ้องกำลังจ้องมาที่เขาไม่สิ กำลังมองเอลิกอร์มากกว่า

            ถ้าอย่างนั้นที่เอลิกอร์ปรากฏออกมาก็ไม่ใช่ภาพลวงตาแต่เป็นเพราะไพ่ใบนั้น...

            พลังของไพ่อาคานาร์ดิเอ็มเพอเรอร์ได้ทำให้ปีศาจมีตัวตนออกมา

            "นั่นตัวอะไรน่ะสกิลของมิสติกชูตเตอร์เหรอ"

            เขาได้ยินกวินทร์ถามเพื่อนในกลุ่มว่าอย่างนั้น

            "ไม่ใช่...มันไม่มีสกิลแบบนั้นซักหน่อย"

            จากนั้นนรินทร์ที่สวมแว่นตาประหลาดก็พูดขึ้นมาว่า

            "ปีศาจ..."

            "หา?"

            "ลาพาสบอกว่าเจ้านั่นคือปีศาจชื่อว่าเอลิกอร์น่ะ"

            "เอลิกอร์มันชื่อของเดม่อนแอพที่พี่ศรใช้นี่ครับ"

            พอได้ยินแบบนั้นเข้าเมษาก็พูดออกมาว่า

            "งั้นนั่นก็คือรีลีสเสตท (Release State) น่ะสิ"

            "รีลีส...มันคืออะไรเหรอครับ"

            กวินทร์ถาม

            แล้วนรินทร์ก็เป็นคนตอบคำถามนั้น

            "มันเป็นสกิลของอาชีพซัมมอนเนอร์ทำให้อัญเชิญปีศาจจากเดม่อนแอพได้น่ะ แล้วคนที่จะใช้มันได้ก็ต้องมีเลเวลเก้าสิบด้วยจนถึงตอนนี้คนที่ผมพอจะรู้ว่าทำแบบนั้นได้ก็มีแต่พลเอกสิงห์เท่านั้นเองแล้วทำไมอิงศรถึง..."

            เสียงพูดคุยของพวกพ้องเองก็ยังได้ยินแม้จะอยู่ห่างกันมากก็ตาม ดูเหมือนว่าต่อให้เรียกเอลิกอร์ออกมาผลการเพิ่มพลังกายจากแอพพลิเคชั่นปีศาจก็ยังไม่หายไป

            อย่างไรก็ตามเวลาไม่คอยท่าอีกแล้ว

 

มีนา Lv. 60

[////.1950:4300.....]

 

            แถบพลังชีวิตของมีนายังคงลดลงอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ตอนที่เธอถูกกาฝากมังกรกัดกินร่างกาย ถ้าพลังชีวิตของเธอหมดลงทุกอย่างก็จบกัน

            ไม่รู้ว่าเวลาในเมล์ตัวจับเวลาตายยังเหลืออยู่อีกเท่าไหร่ ไหนจะยังไม่ได้ดูรูปใบหน้ายามสิ้นชีพในเมล์อีกจึงไม่รู้ว่ามีนาจะเสียชีวิตแบบไหน

            แต่ก็ไม่จำเป็นต้องดู แค่ช่วยให้ได้ก่อนที่จะกลายเป็นแบบนั้นก็พอ

            อิงศรมองตรงไปข้างหน้าด้วยความปรารถนาเช่นนั้น

            ตอนนั้นเองมังกรที่สิงสู่มีนาอยู่ก็มองลงมาที่เขา

            “มนุษย์เอ๋ยพลังนั่น...มันไม่ใช่ของๆ มนุษย์เจ้าไปได้มันมาจากไหนตอบมาเดี๋ยวนี้!

            แล้วผลักมือมาข้างหน้าเป็นการสั่งให้รากไม้ที่ล้อมอิงศรไว้จู่โจมอีกครั้ง

            แต่ทั้งหมดก็ถูกทวนของเอลิกอร์สะบั้นในพริบตาก่อนจะแหงนหน้าขึ้นไปแล้วพูด

            “มังกรงั้นรึ...พวกเทพเนี่ยยังคงวาจาโอ้อวดตัวอยู่ไม่เปลี่ยนเลยนะ

            “ก็ยังไม่ถึงขั้นลดตัวลงไปเป็นขี้ข้าให้มนุษย์อย่างเจ้าหรอกน่ะปีศาจเอ้ย

            มังกรตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา

            เอลิกอร์ตอบโต้กลับไปว่า

            “เฮอะพูดดีไปเถอะเดี๋ยวขี้ข้าคนนี้ที่เจ้าดูถูกนักหนาจะขอดเกล็ดเทพเก่งแต่ปากอย่างเจ้าให้ดู

            สิ้นคำเอลิกอร์ก็ควบม้าปีศาจทะยานขึ้นไปในอากาศ ระหว่างนั้นรากไม้ก็ตามขึ้นมาขัดขวาง อัศวินแดงควงทวนปัดรากไม้เหล่านั้นจนกระเด็นแล้วเข้าประชิดตัวมีนา

            เด็กสาวตอบสนองไม่ทัน

            มังกรรู้ตัวว่าในสภาพเช่นนี้ไม่อาจทัดเทียมกับพลังของปีศาจได้จึงเลือกป้องกันแค่ส่วนผลึกที่เป็นหัวใจโดยใช้แขนของเด็กสาวซึ่งหุ้มด้วยรากพันทับกันหลายชั้นโอบป้องกันเอาไว้

            ความทนทานของมันนั้นขนาดทวนของเอลิกอร์ยังกระเด็นกลับมา

            “เชอะ ถึงจะป้องกันหัวใจไว้แต่ถ้าปลิดชีวิตเหยื่อเจ้าของร่างล่ะก็วิญญาณเทพก็จะสลายไปอยู่ดี

            เอลิกอร์พูดแล้วเงื้อทวนหมายจะฟาดใส่ศีรษะของมีนาให้ตายในทีเดียว

            ”จบกันแค่นี้...

            ทว่าอิงศรก็พูดขัดขึ้นมา

            “อย่าฆ่าเธอนะ

            เอลิกอร์ชะงักมือในทันที แต่นั่นไม่ได้เป็นเพราะความเต็มใจหากแต่เป็นเพราะพลังของอาคานาร์ที่ทำให้ปีศาจได้กายหยาบมาจึงต้องทำตามคำสั่งของอิงศรผู้ครอบครองพลังอย่างเลี่ยงไม่ได้

            อิงศรพูดต่อไปว่า

            “ห้ามฆ่าเด็ดขาดจับตัวเอาไว้แล้วพาเข้าไปตรงกลางวงล้อมที่ชั้นวางอาคมไว้

            ตอนนั้นเอง มีนาก็ปล่อยแขนผ่อนการป้องกันออกแล้วซัดมือขวาออกไป

            มือขวาเปลี่ยนสภาพกลายเป็นแขนงรากที่มีปลายแหลมคมแทงทะลุอกของปีศาจไปถึงข้างหลัง

            ความเสียหายนั้นสะท้อนไปถึงอิงศรด้วย

            “อึก..

            เด็กหนุ่มรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แล่นปลาบขึ้นมาบริเวณเดียวกับที่เอลิกอร์ถูกจู่โจมกระนั้นพลังชีวิตของเขาก็ไม่ได้ลดลงไปแต่อย่างใด

            “ตอนนี้แหละจับแขนยัยนั่นแล้วผลักเข้าไปทั้งอย่างนั้นเลย

            อิงศรตะโกน

            ถึงมังกรจะได้ยินไปด้วยและพยายามถอนรากออกจากร่างของเอลิกอร์เพื่อจะหนีก็ตาม

            แต่การเคลื่อนไหวนั่นก็ถูกมองออกแต่แรก เอลิกอร์คว้าแขนของเด็กสาวไว้จึงไม่สามารถหนีได้ แล้วกระโดดจากหลังม้าโผเข้ากอดรัดก่อนจะพาบินกลับเข้าไปตรงกลางวงล้อมข่ายอาคม

            ทั้งสองยื้อกันอยู่กลางอากาศต่างฝ่ายต่างไม่ยอมผ่อนแรงให้กัน

            อิงศรดึงแผ่นยันต์ออกมาจากแขนเสื้อเตรียมยิงลูกศรสร้างเขตอาคมนัดสุดท้าย แต่ทว่า

            “หนอยแน่ะคิดว่าข้าจะยอมรึ

            มังกรก็สบถออกมาอย่างนั้นแล้วสอดมือให้แขนหลุดออกจากอ้อมกอดของปีศาจ ด้วยแขนเพียงข้างเดียวเธอได้สั่งให้รากไม้เส้นหนึ่งพุ่งไปที่แขนของอิงศรแล้วให้ที่เหลือไปขัดขวางพวกนรินทร์

            แขนข้างซ้ายที่ถือคันศรถูกรากไม้มัดเอาไว้ ถึงพยายามดึงก็ไม่ขาดตอนนั้นเอง คนอื่นๆ ก็โดนแบบเดียวกันทำให้ปลีกตัวมาช่วยไม่ได้

            เวลาของมีนาเหลือน้อยเต็มทีแถบพลังชีวิตของเธอใกล้จะว่างเปล่า

 

มีนา Lv. 60

[//.....950:4300.....]

 

            “ไอ้ของพรรค์นี้

            อิงศรสบถแล้วชักดาบสั้นจากเอวมาฟันเข้าที่รากไม้แต่กลับตัดมันไม่ขาด

            รากมีความเหนียวและแข็งกว่าที่คิดด้วยแรงมือที่จับดาบเพียงข้างเดียวคงตัดไม่ขาดแน่

            ตอนนั้นเอง มังกรก็พูดว่า

            “ฮะๆๆ มันจบแล้วมนุษย์

            แต่อิงศรกลับยิ้ม

            “ก็ยังไม่แน่หรอก

            แล้วเงื้อดาบขึ้น

            “ยังจะดันทุรังอีกรึ

            มังกรกล่าวอย่างนั้น แต่อิงศรไม่สนและยังคงเล็งดาบที่เงื้อขึ้นไปอยู่

            ถึงจะตัดรากให้ขาดไม่ได้แต่ตอนนี้ถ้าหลุดออกไปได้ก็จะไม่มีใครหยุดเขาได้อีกดังนั้น...

            เด็กหนุ่มเลยทำในสิ่งที่ไม่มีใครจะคาดคิด เขาเงื้อดาบแล้วฟันลง

            ใบดาบฟันโดนข้อต่อและกระดูกแขนข้างขวา

            “บ้าไปแล้ว!

            นรินทร์ที่ดูอยู่สบถออกมา คนอื่นๆ ก็พากันตกตะลึงกับการตัดสินใจนั้นไม่ต่างกัน

            แต่แขนซ้ายของอิงศรก็ลอยคว้างกลางอากาศไปเสียแล้ว

            เด็กหนุ่มวิ่งตัวปลิวในทันทีที่เป็นอิสระ พลางมุ่งหน้าสู่ระยะที่สร้างเขตอาคมแล้วสกิลจะทำงาน

            เขาคาบแผ่นยันต์เอาไว้ในปากแล้วเสียบมันเข้ากับใบดาบที่ยังชุ่มไปด้วยเลือดของตน ด้วยสภาพที่เลือดทะลักออกจากแขนข้างที่ถูกตัดหยดลงเป็นทางโดยไม่กลัวว่าจะเสียเลือดมากเกินไป และถึงจะเป็นการทำร้ายตัวเองก็ตามแถบพลังชีวิตก็ยังคงลดลง

 

อิงศร Lv. 60

[/////2990:3560//...]

 

            กระนั้นแล้วอิงศรก็ยังก้าวต่อไปข้างหน้าโดยไม่สนใจตัวเอง

            เขาไม่อยากจะเห็นภาพนั้นอีก

            ภาพที่ได้แต่มองดูคนที่ตนรักต้องจากไปคนแล้วคนเล่าโดยที่ทำอะไรไม่ได้

            ดังนั้นต่อให้ต้องตัดแขนหรือขาก็ย่อมแลกได้โดยไม่มีความลังเล

            ดวงตาของเด็กหนุ่มเปล่งประกายความปรารถนาเช่นนั้นแลtมังกรที่สบตามองมันก็กำลังหวาดกลัว

            “น..หนอยมนุษย์!

            มันส่งเสียงด้วยความหวาดกลัวต่อสิ่งที่มันดูถูกเอาไว้

            แต่ดาบที่เสียบแผ่นยันต์ก็ปักลงบนพื้นถนน แผ่นยันต์เริ่มเผาไหม้ตัวเอง ไฟลุกลามจากใบดาบแล้วไหลลงไปกองกันบนพื้นก่อนจะกลายเป็นวงเวท

            “มหาเขตแดนตรวนผนึกหมาป่าไกรนิลพ์!!!

            อิงศรพูดแล้ววงเวทที่กางเอาไว้ทั้งห้าอันก็เปล่งแสงขึ้นมาราวกับจะตอบรับต่อคำสั่ง สายโซ่ถักทอขึ้นมาจากแสงของวงเวท พวกมันพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า เป็นเวลาเดียวกับที่ร่างของเอลิกอร์สลายตัวไปคงเพราะอิงศรที่เป็นผู้มอบพลังให้อยู่ในสภาพที่อ่อนแอลงการคงอยู่ของพลังอาคานาร์ถึงได้หายไป แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีความหมายอีกแล้ว สกิลได้เล็งเป้าไว้ที่มังกรเรียบร้อย

            โซ่แสงมัดร่างของเด็กสาวแล้วดึงลงมาบนดิน

            พอเป็นอย่างนั้นรากไม้ที่ถูกควบคุมเอาไว้จนถึงเมื่อครู่ก็หยุดเคลื่อนไหวและล้มลง

            “ปล่อยข้านะ...เจ้าพวกมนุษย์ชั้นต่ำพวกมนุษย์อัปลักษณ์!!

            มังกรพูดตะหวาดและพยายามดิ้นรนเอาเป็นเอาตายแต่ก็ไม่อาจสลัดหลุดจากอาคมผนึกได้

            “ตอนนี้แหละเมษา!

            อิงศรหันกลับไปแล้วตะโกน

            เมษาวิ่งตัดหน้าเขาไปโดยที่พูดเอาไว้ว่า

            “ขอบใจ...ขอบใจนะศร

            แล้วตรงไปหามีนาที่ร่างถูกมัดเอาไว้พลางเงื้อฝ่ามือ

            “ปลดยุทธภัณฑ์!

            ทันทีที่ฝ่ามือสัมผัสร่างของพี่สาวฝาแฝดเขาก็ผ่อนแรงลงเพื่อไม่ให้สร้างความเสียหายมากเกินไปจนกลายเป็นการสังหาร แต่การผ่อนแรงทำได้อย่างพอดีดังนั้นเสื้อเครื่องแบบของเด็กสาวจึงหลุดออกไปโดยที่ไม่เกิดความเสียหายแก่พลังชีวิต

            “เชิ้ตออฟ!

            เมษาถลกเสื้อตัวเองออกแล้วสวมมันให้กับมีนาแทนตัวที่ปลดทิ้งไป

            เสื้อที่มีผลึกของมังกรติดอยู่กระดอนกลิ้งจนออกไปนอกเขตอาคมแล้วระเบิดออก

 

Heraldic Beast Deity: Cerulean-Eyes (Spirit) Lv. 50

[/....3350:56000.....]

 

            แถบพลังชีวิตกับชื่อของมังกรปรากฏขึ้นพร้อมกับร่างดั้งเดิมของมันพุ่งออกมาจากม่านควันที่เกิดขึ้นจากการระเบิดแต่กลับโปรงแสงราวกับวิญญาณ พลังชีวิตที่หลงเหลืออยู่นั้นเท่ากับจำนวนที่มันดูดไปจากมีนา

            “ทำได้แสบนักนะมนุษย์ผู้ย้อนเกล็ดแห่งเราเอ๋ยเจ้าจะต้องชดใช้ด้วยวิญญาณทั้งหมดของเจ้า

            มังกรพูดแล้วพุ่งจู่โจมอิงศรที่ล้มทรุดอยู่

            เด็กหนุ่มไม่ขยับตัวที่จริงเขาแทบจะไม่ตอบสนองกับอะไรแล้วเพราะเสียเลือดมากเกินไป

            “อาร์เคนไบน์!

            เสียงของนรินทร์ดังแว่วมาจากทางด้านหลังวงแหวนแสงจำนวนสี่วงตรึงร่างโปร่งแสงของมังกรในวินาทีนั้นเอง

            “ถ้าลงมาอยู่ใกล้ซะขนาดนี้ล่ะก็ไม่ต้องถึงมือมหาเขตแดนของอิงศรหรอกแค่อาร์เคนไบน์ของผมก็เหลือกินแล้ว

            นรินทร์พูดมาอย่างนั้นจากนั้นก็รู้สึกเหมือนมีคนวิ่งตัดหน้าไปอีก

            กวินทร์นั่นเอง

            เด็กหนุ่มผมชี้ตั้งตวัดดาบที่ใบดาบมีสีดำทั้งเล่มแถมยังใหญ่เอามากๆ ได้ราวกับไร้น้ำหนัก เขาไถลมือไปบนดาบนั่นแล้วใช้สกิล

            “ไพโรเบลด ฟรอสเบลด อิเล็คทริคเบลด

            เปลวเพลิง น้ำแข็ง สายฟ้า พลังทั้งสามแบบผลัดกันไหลอาบตัวดาบ

            กวินทร์เข้าไปใกล้มังกรแล้วเงื้อดาบขึ้น

            “ท่าฟันสามธาตุ ไทรสแลช! (Tri Slash)”

            ทันทีที่ใบดาบสับลงไปบนร่างของมังกรพลังงานสามธาตุก็ระเบิดพลุ่งพล่าน

            บนร่างที่โปร่งแสงนั้นมีทั้งไฟลาม แช่แข็ง และไฟฟ้าช็อตพร้อมกัน

            “อ๊ากกกก!!!!

            มังกรร้องโหยหวนขณะที่พลังชีวิตของมันลดลงจนหมดและได้พ่ายแพ้เป็นหนที่สอง

 

Heraldic Beast Deity: Cerulean-Eyes (Spirit) Lv. 50

[.....0:56000.....]

 

            ร่างโปร่งแสงล้มหมอบลงกับพื้นอย่างหมดท่าต่อหน้าอิงศร พลางส่งเสียงครางปนคำรามกระหึ่มแต่ก็ทำได้แค่นั้นจึงไม่มีใครกลัวมันอีกต่อไป

            มังกรกำลังจะหายไปร่างของมันเริ่มแตกตัวและเสื่อมสลายลง

            จากนั้นมีนาที่เพิ่งฟื้นและสวมเสื้อของเมษาอยู่ก็เดินมาทางนี้พร้อมกับแผ่นยันต์เต็มสองกำมือ หล่อนเริ่มการผนึกสัตว์เทวะเพื่อทำเป็นแอพพลิเคชั่นปีศาจอีกครั้ง

            “ผนึกซากเทวะ

            แผ่นยันต์ทั้งหมดกระจายตัวปิดลงบนร่างกายแต่ละส่วนของมังกรแล้วการพังทลายของร่างก็เริ่มชะลอตัวจนกระทั่งหยุดลง

            มีนายังคงร่ายคาถาดำเนินสกิลต่อไปด้วยสีหน้าตึงเครียด

            ระหว่างนั้นอิงศรก็จ้องไปที่ดวงตาซึ่งเปล่งแสงสีแดงของมังกรแล้วคิดคำพูดอยู่ในใจ

            มีเรื่องหนึ่งที่อยากจะตอบโต้ถึงแม้ว่ามันจะไม่มีความหมายเลยก็ตามแต่เขากลับรู้สึกปล่อยผ่านไปไม่ได้

            อิงศรเริ่มพูด

            “มนุษย์อัปลักษณ์เพราะโลภมากงั้นเหรอ ก็รู้ดีสมเป็นเทพเลยนะ... มนุษย์น่ะถ้าเพื่อครอบครัวหรือพวกพ้องแล้วจะให้กลายเป็นฆาตกรหรือต้องลบหลู่เทพก็ทำทั้งนั้นล่ะ เพราะงั้นแกก็จงเจ็บใจที่ถูกมนุษย์แสนอัปลักษณ์นั่นกำจัดไปซะเถอะสัตว์เทวะ

            ได้ยินดังนั้นมังกรก็กัดฟันแล้วยิ่งส่งเสียงครางคำรามดังขึ้นกว่าเดิมก่อนจะพูดสบถด้วยความคับแค้นใจ

            “โอหังนักนะมนุษย์ อย่าคิดเชียวว่าเรื่องจะจบแค่นี้บาปกรรมที่พวกแกมาลบหลู่เทพเจ้าไม่มีวันหายไปจงดิ้นรนกระเสือกกระสนไปเถอะพวกมนุษย์อัปลักษณ์

            อิงศรตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเย็นชา

            “ที่กระเสือกกระสนน่ะมันแกต่างหาก

            แต่มังกรก็ไม่ได้พูดอะไรกลับมาอีกเพราะว่าสกิลผนึกของมีนาได้ดำเนินการเสร็จสิ้นแล้ว จิตของมังกรได้หายไป

            ตรงหน้าเขาที่เหลืออยู่มีแต่ซากเท่านั้น ดวงตาที่หยุดเปล่งแสงสีแดงนั้นกลายเป็นสีฟ้าใสส่องประกายราวกับไพลิน

            “ว่ากันว่ามังกรนั้นยามพิโรธดวงตาจะกลายเป็นสีแดงแต่ในยามปกติดวงตาของมันจะมีสีฟ้าเพราะงั้นถึงได้ชื่อเซรูลีนอายส์สินะคะ

            อยู่ๆ มีนาก็พูดออกมาอย่างนั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม

            แต่ตอนนี้สติของเขาเลือนรางเต็มที

            “อิงศรทำใจดีๆ ไว้

            ได้ยินเสียงของนรินทร์แต่เสียงนั้นก็ช่างแผ่วเบาเสียเหลือเกิน หลังจากนั้นก็ยังได้ยินอีกหลายเสียงพากันเรียกชื่อของเขาแต่ก็แยกไม่ออกว่าเป็นเสียงใครบ้าง มันค่อยๆ แผ่วเบาจนกลายเป็นความเงียบไป

            แล้วอิงศรก็หมดสติลงในตอนนั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

318 ความคิดเห็น

  1. #28 Lefelos (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 18:59
    เดี๋ยวจะคอยดูตอนต่อไปว่ายัยมีนาจะทำท่ายังไง..พระเอกอุตส่าตัดแขนเพื่อช่วยเชียวนะเฟ้ย!ถ้าไม่ได้กดตูจะอาระวาด
    #28
    0
  2. #27 Lefelos (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 18:55
    เหอะๆ!นั่นแขนนะไม่ใช่เส้นผมที่ตัดแล้วมันจะงอกออกมาใหม่ได้...ถึงจะหามาแทนที่ได้แต่มันก็เป็นแค่ของปลอมเท่านั้นแหละ
    //เอาไงกะแขนแค่นิ้วผมก็ตัดผ
    มผมก็บ่นละเกียจ-ครูหัวโบราณชิ้บ!ให้ตัดเกรียนอยู่นั่นแหละ-ฟวย!
    #27
    1
    • #27-1 R@ji(จากตอนที่ 38)
      10 ตุลาคม 2559 / 20:34
      แง่ว ~ จายเย็งก่องงง
      #27-1
  3. #26 Kuro-NekoNo-97 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 18:27
    ค้างมวากกกกก//อ่านรวดเดียว
    ปล.ไรต์อย่าสปอยตอนตอบคอมเม้นสิเดี๋ยวไม่ลุ้น
    #26
    4
    • #26-3 Kuro-NekoNo-97(จากตอนที่ 38)
      10 ตุลาคม 2559 / 20:26
      ในเด็กดีต่างหาก
      #26-3
    • #26-4 R@ji(จากตอนที่ 38)
      10 ตุลาคม 2559 / 20:31
      อ่อ สงสัยเป็นเมนท์ก่อนหน้านี้ที่บอกเรื่องล่วงหน้าของตอนที่ลงไปแล้วสินะฮะ แอ่วไร๊โดนบ่นไปเรียบโร้ยละฮะ หลังจากนั้นมาจึงพยายามไม่หลุดอีก(แต่ไปหลุดเพจสดๆมะกี้เนี่ยนะ!)
      #26-4