Apocalypse Online เกมโกงวันโลกาวินาศ

ตอนที่ 291 : Extra Log 287: Grand God Beast 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    17 ธ.ค. 61

Extra Log 287: Grand God Beast 6

 

            ไปกันเถอะนิว

            เน็กส์พูดแล้วจูงมือเด็กสาว

            เดี๋ยวสิเน็กส์

            เด็กหนุ่มไม่ฟังเสียงทัดทานแล้วมุ่งหน้าต่อไปอันที่จริงแล้วเขาแทบจะไม่ได้ฟังด้วยซ้ำว่าเธอพูดอะไรสมาธิของเน็กส์ไปอยู่กับภารกิจหมดแล้ว

            ไม่ใช่แค่เรื่องเวลาของภารกิจเพียงอย่างเดียวหรอกแต่สิ่งที่กำลังไล่ต้อนพวกเขาอยู่นั้นไม่แน่ว่านิวอาจจะไม่ทันสังเกตเห็นซึ่งถ้าเขาไม่มีไซเบอร์อายยูนิทอยู่กับตัวก็คงไม่ทันรู้สึกตัวเหมือนกัน

            แต่ว่ากระแสลมกำลังบีบเข้ามาหาศูนย์กลาง เศษซากที่พัดอยู่รอบๆกำลังไล่พวกเขามาทีละนิดทีละน้อยจนแทบไม่รู้สึกตัวบางทีสัตว์เทวะคงเริ่มทำอะไรบางอย่างเข้าให้แล้ว จนถึงตอนนี้ความจริงที่ว่าพวกเขาถูกมหาเทพสัตว์เทวะซิสกินเข้ามาก็ยังไม่เปลี่ยนดังนั้นคงจะต้องรีบชิงลงมือก่อนที่เกิดอะไรขึ้น

            นั่นคือความคิดของเน็กส์ที่ถูกทิ้งให้ต้องตัดสินด้วยตัวเอง

            เป็นครั้งแรกที่ต้องแบกรับความเป็นหัวหน้าของภารกิจเอาไว้

            เพราะทีมของนรินทร์ที่อยู่ที่นี่ล้มเหลวไปแล้วดังนั้นเขากับนิวจะต้องทำภารกิจที่นี่ให้สำเร็จแทน ความรับผิดชอบต่อหน้าที่นี้กดดันเด็กหนุ่มอยู่ แล้วเน็กส์ก็เข้าใจเรื่องนั้นเป็นอย่างดี

            เขารู้อยู่แก่ใจว่ากำลังถูกแรงกดดันของความรับผิดชอบบดขยี้อยู่แต่ก็ตั้งใจแบกรับมันเอาไว้

            อยากได้รับการยอมรับ

            อยากถูกชม

            อยากเป็นลูกผู้ชายคนหนึ่งที่พวกพี่ๆ ให้การยอมรับ

            ด้วยความปรารถนาเช่นนั้นเน็กส์มุ่งหน้าไปพร้อมกับแบกรับภาระอันหนักอึ้งเกินตัวไปด้วย

            พอมุ่งหน้าเข้าใกล้เสาส่งลังงานไปได้คืบหนึ่งก็มีกระแสลมพัดต้านออกมา

            กระแสลมเข้าปะทะกับร่างกายมันพยายามดันเขาออกไปแต่บูสเตอร์ไอพ่นของปีกที่หลังก็เร่งกำลังผลักดันจนสามารถแทรกร่างกายผ่านกระแสลมแรงนั้นไปได้

            แต่นิวไม่ใช่...

            กรี้ดด!!”

            นิว!”

            มือของนิวที่เขาจับไว้หลุดออกเธอถูกลมพัดปลิวกระเด็นไปแล้วด้านหลังก็มีเศษซากที่มีแง่งแหลมยื่นออกมาลอยเข้ามาอยู่ในวิถีนั้น

            เน็กส์หันกลับไปอย่างเต็มกำลังเพื่อจะช่วยเธอแต่เพราะไอพ่นจากบูสเตอร์ที่หลังทำให้เดินหน้าไปก่อนแล้วการจะพลิกลำกลับเป็นเรื่องยาก

            ถ้านิวเป็นอะไรขึ้นมาทั้งหมดคือความผิดของเรา

            เน็กส์ตำหนิตัวเอง

            ตำหนิโทษเพื่อกระตุ้นร่างกายให้เร่งรีบทำเกินกว่าขีดจำกัดแต่ดุเหมือนจะยังไม่เพียงพอ

            ตรงนี้เด็กสาวต้องพึ่งพาตัวเองเท่านั้น

            แต่ก็มีคนอื่นพุ่งเข้ามารับนิวไว้ก่อน

            พี่ริน!”

            นรินทร์ที่หายตัวไปนั่นเอง แต่ว่าแถวนั้นมีเศษซากที่ถูกกระแสลมด้านนอกพัดดีดเข้ามาในนี้

            เศษซากรอบๆ เองก็ถูกดีดเข้ามาด้วยสัตว์เทวะเริ่มเคลื่อนไหวเพื่อจะจัดการกับพวกเขาอย่างเด็ดขาดแล้วจริงๆ

            แต่มิกซ์ กับราชครูโพแทสเซียมและลิเธียมก็ปรากฏตัวตามมาทั้งสามช่วยกันทำลายเศษซากทั้งหมดแล้วกลับมารวมตัวกันในตอนที่เน็กส์ถอยห่างออกจากเสา

            พี่รินปลอดภัยดีสินะฮะ

            แต่คนที่ตอบรับคำถามของเขากลับเป็นราชครูผมสีเงินที่ตีหน้ายิ้มแย้มไม่ทุกข์ไม่ร้อนกับสภาพของตัวเอง

            ก็พูดได้ไม่เต็มปากด้วยสิครับแต่ว่าเหลือกันอยู่แค่นี้แหละนะ อะฮะ

            ที่เสื้อผ้าของราชครูมีรอยขาดวิ่นเต็มไปหมดชายเสื้อโค้ทก็ถูกตัดออกไปด้วย ราชครูลิเธียมเองก็มีสภาพไม่ต่างกันทั้งสองยืนทรงตัวอยู่บนโฮเวอร์บอร์ดส่วนนรนิทร์กับมิกซ์บินด้วยพลังของร่างไฮพีเรี่ยน

            นรินทร์ปล่อยนิวไว้ข้างๆ ตัวเองแล้วเริ่มพูด

            ตอนที่เข้ามาในเขตแดนพวกเราก็ถูกซิสกลืนเข้ามาในนี้พอมาถึงตรงใจกลางนี่ก็เหลือกันแค่ไม่กี่สิบคนแล้วล่ะ

            แต่ว่าตอนนี้เหลือกันอยู่สี่คนเหรอฮะแล้วคนอื่นล่ะ

            นรินทร์ส่ายหน้า สีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก

            ตอนที่พวกเราเจอเสาแล้วคิดจะเข้าไปทำลายน่ะก็ถูกลมเป่าแบบที่นิวโดนเมื่อกี้พัดไปชนกับซากข้างนอกจนเหลือกันแค่นี้แล้ว

            ถ้างั้นเราจะทำยังไงกันดีฮะ

            พอถามไปนรินทร์ก็จ้องเขม็งมาทางนี้

            เอ๋ ผมเหรอฮะ

            เน็กส์เข้าใจในทันทีว่านรินทร์เล็งใช้งานเขาบางทีอาจจะมีสิ่งที่มีแต่เขาที่ทำได้สายตาของนรินทร์มันพูดแบบนั้น

            เน็กส์เมื่อกี้นายบินฝ่ากระแสลมนั่นเข้าไปได้สินะ

            ได้ฮะ คงเป็นเพราะร่างไฮพีเรี่ยนของมนมันมีบูสเตอร์ไอพ่นติดมาด้วยก็เลยมีกำลังพอจะบินฝ่าพายุได้น่ะฮะ

            ได้การล่ะ

            นรินทร์ดีดนิ้วดังเปาะ เขาพูดด้วยสีแบบมีความหวังขึ้นมา

            เน็กส์บินเข้าไปถอนเสาเองได้ใช่ไหม

            ผมคนเดียวเลยเหรอฮะ

            ใช่ ตอนนี้มีแต่เน็กส์ที่บินฝ่าเข้าไปได้

            เด็กชายทำหน้าลังเล ทั้งที่เมื่อครู่นี้เขาเพิ่งจะทำตัวห้าวหาญคิดจะแบกรับความคาดหวังของทุกคนเอาไว้แท้ๆ แต่พอเกิดเรื่องขึ้นกับนิวก็ชักจะรู้สึกว่าความมั่นใจที่เคยมีมันหดหายไป ตอนนี้ตัวเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าจะทำได้จริงๆ รึเปล่า

            ไปเถอะเน็กส์

            นิวพูด

            เน็กส์ทำได้นิวจะคอยเชียร์นะ

            เน็กส์มองหน้าเด็กสาว ทั้งที่เธอเกือบจะต้องเป็นอะไรไปแล้วเพราะความหุนหันพลันแล่นของเขา

            เธอช่างเป็นคนที่เข้มแข็งเหลือเกินเขาคงพูดแบบนั้นได้อย่างเต็มปากหากว่าไม่ทันสังเกตเห็นว่าเจ้าหล่อนเม้มริมฝีปากและพูดด้วยใบหน้าเหมือนกับจะร้องไห้

            แล้วก็ทำให้นึกถึงเรื่องที่พูดกันก่อนจะเข้ามาในเขตแดนของสัตว์เทวะตัวนี้ นิวกำลังกลุ้มใจที่เธอแทบไม่ได้ทำประโยชน์อะไรให้กับการต่อสู้ในครั้งนี้เลย

            แล้วตอนนี้เขาที่มาด้วยกันกับเธอก็ยังจะได้หน้าที่สำคัญไปอีก

            พอลองคิดถึงความรู้สึกของนิวแล้วก็คงอดน้อยใจไม่ได้ถึงเธอจะเป็นเด็กผู้หญิงก็ตาม ถึงจะไม่มีความทะเยอทะยานหรือของแบบนั้นอยู่ก็ตามแต่เป็นใครก็คงไม่ชอบที่รู้สึกว่าตัวเองด้อยค่า

            ทั้งที่เป็นแบบนั้นแต่นิวก็ยังคอยให้กำลังใจ

            จะลองดูฮะ

            เน็กส์ไม่อยากปฏิเสธความคาดหวังที่เพื่อนเด็กสาวกัดฟันมอบให้

            นรินทร์พูด

            พยายามเข้าล่ะเน็กส์พวกพี่จะช่วยซัพพอร์ทจากข้างนอกเอง

            แล้วจึงหันไปบอกคนอื่นๆ

            ทุกคนช่วยกันกำจัดซากที่ลอยเข้ามาในนี้ออกไปแล้วก็เตรียมทางนี้กันด้วยเราจะหนีออกไปทันทีที่เสาถูกโค่นลง

            เน็กส์ปล่อยเรื่องพวกนั้นให้เป็นหน้าที่ของนรินทร์กับคนอื่นๆ แล้วบินออกจากกลุ่มไป

            มุ่งหน้าไปหาเสาส่งพลังงาน กระแสลมพัดต้านมาแต่เขาเร่งไอพ่นที่หลังสู้กับมันจนฝ่าไปถึงแผ่นดินที่เสาตั้งตระหง่านอยู่ เขาต้องลดเพดานบินลงให้อยู่ติดพื้นบนแผ่นดินนั้นให้มากที่สุดเนื่องจากกระแสลมรุนแรงเป็นอย่างมากและจำต้องกะแรงของไอพ่นให้มากพอจะรับแรงสะท้อนจากการใช้สกิลไม่ให้เสียหลักจนไหลไปกับกระแสลมด้วย

            เมื่อทุกอย่างเข้าที่แล้วเน็กส์ก็ยื่นไม้เท้าทั้งสองอันเล็งไปที่เสา

            โซเดีย...

            ครั้งนี้จะใช้ลำแสงอมฤตในการโจมตีเนื่องมาจากการเผชิญหน้ากับสัตว์เทวะก่อนหน้านี้ก็พบว่าพวกมันมีลักษณะพิเศษที่จะต่อต้านการโจมตีพิเศษบ้าง กายภาพบ้าง หรือไม่ก็การโจมตีที่มีธาตุมาเกี่ยวข้องแต่สิ่งที่ได้ผลกับพวกมันที่สุดก็คือลำแสงอมฤตที่ไม่อยู่ในเงื่อนไขของพวกมันเลยดังนั้นถ้าเสาส่งพลังงานนี่จะมีลูกเล่นล่ะก็มันคงมีไม่ต่างกับพวกสัตว์เทวะนั่น

            อณูแสงที่หลั่งไหลมารวมกันตรงปลายไม้เท้าขยายตัวจนมีขนาดเกือบเท่าลูกฟุตบอล

            โซเดียราโอ!”

            เน็กส์ตะโกนเพื่อปลดปล่อยการโจมตี ลำแสงสีแดงชาดพุ่งทะยานจากปลายไม้เท้าทำให้เกิดแรงสะท้อนดีดกลับมาแต่เพราะกะเผื่อเอาไว้แล้วจึงเร่งไอพ่นด้านหลังต้านเอาไว้ในจังหวะเดียวกัน

            ผลก็คือตัวเขาถอยไปด้านหลังเล็กน้อยส่วนลำแสงปะทะเข้ากับเสาอย่างจัง

            ทว่า....

            ไม่ได้ผลงั้นเหรอ

            เสาไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนทั้งที่พื้นดินรอบๆ โคนเสาถูกระเบิดกระจุยแต่รากของมันก็ยังยึดเกาะกับแผ่นดินนี้อย่างแน่นหนา รากสีดำที่แผ่ขยายยึดเกาะพื้นดินราวกับรากต้นไม้พวกนั้นการจะทำลายแผ่นดินเพื่อหวังให้มันโค่นลงมาเองคงเป็นไปไม่ได้

            ตอนนั้นเองก็มีการติดต่อมาจากซากิริ

            แต่ว่ากลุ่มอื่นๆ ยังทำลายเสาได้เลยนะไม่มีการป้องกันพิเศษอะไรเลยนี่

            เธอรู้สถานการณ์ทางนี้?

            พอหันกลับไปมองก็เห็นนรินทร์กำลังใช้หน้าจอสื่อสารเหมือนกันบางทีคงจะบอกเรื่องของทางนี้ไปแล้ว

            คนอื่นๆ เขาถอนเจ้านี่กันยังไงครับ

            ก็ใช้แรงถอนธรรมดาๆ นะเห็นว่ากลุ่มที่เขตแดนเบฮีมอทถอนกันด้วยมือเปล่าเลยล่ะ

            หมายความว่าห้ามใช้สกิลสินะครับ

            นั่นหมายความว่าเข้าตาจนแล้ว คนที่เขาใกล้เสาต้นนี้ได้มีแค่เขาเท่านั้น

            แล้วเน็กส์คนนี้ก็ดันเป็นนักเวทที่อ่อนแอปวกเปียกเรื่องพละกำลัง

            เด็กชายตกอยู่ในความสิ้นหวังทันที

            ทำไมกันนะ

            ทำไมเขาถึงได้อ่อนแอแบบนี้

            เวลาแบบนี้อยากจะแข็งแรงแบบพี่ฟูไม่ก็พี่เมษาบ้าง ถ้าอาชีพพื้นฐานไม่ใช่นักเวทล่ะก็

            เน็กส์กำไม้เท้าแน่นด้วยความเจ็บใจ แต่เขาทำอะไรไม่ได้เลย

            เน็กส์!”

            เสียงของนิวดังแว่วมา น้ำเสียงอันเปี่ยมด้วยความหวังจนไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นนิวที่ทำหน้าเศร้าตอนส่งเขาเลย

            เด็กชายหันกลับไปมองด้วยความฉงน

            เดี๋ยวนิวช่วยเอง

            เด็กสาวพูดมาอย่างนั้นแล้วยกหีบไม้ใบเล็กที่แบกมาด้วยตลอดขึ้นมา มันคืออาวุธไฮพีเรี่ยนที่จนตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าทำอะไรได้เพราะนิวยังไม่เคยแสดงให้เห็นแม้แต่ตอนที่ซ้อมด้วยกันก็ฝึกแต่การควบคุมสกิลของเครื่องทำสวนเท่านั้น

            นิวเปิดฝาหีบออกมีออร่าสีดำที่ดูลึกลับแผ่ออกมาจากสิ่งที่อยู่ภายในหีบนั้น

            เงาซึ่งเปล่งออร่าสีดำยืดหัวขึ้นมาจากหีบ เงาเคลื่อนไหวขยุกขยิกเหมือนกับมีชีวิตซึ่งต่อมาก็มีไฟลุกขึ้นมาเป็นจุดๆ รอบเงาเหมือนกับใบหน้าของสัตว์มีจะงอยปากนั่นคงเป็นใบหน้าของเงา ของสิ่งมีชีวิตนั่น


            โซเดียมิราจออกมาเลย มาริโอเน็ตซัพพอร์ตเฮฟวี่สตรองเกอร์

            ทันทีรับคำสั่งจากนิวเงามีชีวิตก็พุ่งออกจากหีบแล้วกลายร่างเป็นหุ่นยนต์รูปแบบมนุษย์ที่หน้าตาเหมือนกับเก็บเศษเหล็กมาประกอบกันเป็นหุ่นกระป๋อง มือเป็นคีมจับและเท้าก็มีล้อตีนตะขาบเหมือนกับรถถัง

            หุ่นกระป๋องนั่นบินอยู่ได้ด้วยพลังของนิว มันจึงไม่ตกลงไป

            เอาล่ะนะฟู

            นิวให้สัญญาณมาแต่เขายังไม่รู้ว่าเธอตั้งใจจะทำอะไรจนกระทั่งเธอร่ายสกิล

            มาริโอเน็กซัส

            นั่นเป็นสกิลที่บังคับให้ผู้เล่นคนอื่นที่อยู่ปาร์ตี้เดียวกันไปสิงร่างอีกคนได้เธอคิดจะใช้มันกับหุ่นกระป๋องนั่นคงจะมีแผนอะไรอยู่

            เน็กส์เชื่อใจนิวแล้วถอยกลับมาจนถึงจุดที่สกิลของเธอจะมาถึงเขาได้

            เมื่อเห็นเน็กส์ตั้งท่าเตรียมพร้อมแล้วนิวก็ผลักหลังเจ้าหุ่น มันกลายเป็นลูกไฟแล้วพุ่งทะยานฝ่าสายลมไปถึงตัวเน็กส์ได้อย่างง่ายดาย

            ทันทีที่ลูกไฟเข้ามาสัมผัสตัวพลังก็หลั่งไหลเข้ามาร่างกาย

            นี่มัน

            แขนกับขาของหุ่นกระป๋องนั่นประกบกับแขนและขาของเขา น้ำหนักตัวเพิ่มขึ้นจากชิ้นส่วนพวกนั้นทำให้กระแสลมไม่มีผลอีก เน็กส์เหยียบเท้าที่ตอนนี้เป้นล้อตีนตะขาบลงบนพื้นดิน พื้นยุบตัวลงไปนิดหน่อยเมื่อน้ำหนักทั้งหมดถ่ายลงพื้น

            นั่นมัน

            นรินทร์พูด

            มาริโอเน็ตฟิวชั่นค่ะ

            นิวตอบ

            ปกติถ้าใช้มาริโอเน็กซัสกับคนจะทำให้ไปสิงอีกคนแต่ถ้าใช้กับมาริโอเน็ตซัพพอร์ทที่เรียกออกมาก็จะกลายเป็นการเสริมพลังให้คนที่เป็นเป้าหมายด้วยพลังของตัวมาริโอเน็ตซัพพอร์ทที่เรียกออกมา สำหรับเฮฟวี่สตรองเกอร์น่ะจะทำให้มีพละกำลังมหาศาล

            นรินทร์เอาคำพูดนั้นมาวิเคราะห์รวมกับข้อมูลสกิลจากบิลด์คลาสมาริโอเน็ตแล้วก็ทำความเข้าใจได้ทันที เพราะเดิมทีแล้วบิลด์คลาสมาริโอเน็ตนั้นเป็นสายสนับสนุนที่สามารถเปลี่ยนคุณลักษณะของพวกพ้องได้ไม่ว่าจะธาตุหรือค่าสเตตัสต่างๆ เมื่อพลังนั้นพัฒนาไปอีกขั้นด้วยร่างไฮพีเรี่ยนและสกิลของเครื่องทำสวนตระกูล โซเดียมิราจ ที่จะสร้างสิ่งจำลองขึ้นมาแล้วก็เลยได้ผลเป็นแบบนี้

            เน็กส์ตอนนี้น่าจะถอนเสาได้แล้วล่ะ

            อื้ม ขอบใจนะนิว

            เน็กส์พูดแล้วเดินหน้าไปด้วยล้อตีนตะขาบซึ่งยึดเกาะพื้นได้ดีตอนนี้กระแสลมที่ส่งออกมาจากเสาทำอะไรเขาไม่ได้อีกแล้ว พอเข้ามายืนใกล้ๆ แล้วเสาก็มีขนาดใหญ่และสูงมากกว่าที่เห็น มันกว้างประมาณตัวเขาห้าคนโอบถึงจะรอบและสูงเกือบจะยี่สิบเมตรได้

            เน็กส์ใช้มือที่เป็นคีมยึดโคนเสาซึ่งมันถูกทำขึ้นด้วยวัสดุที่แข็งแต่เปราะบางเหมือนกับหินคีมเหล็กจึงบีบทะลุเนื้อเสาเข้าไป แล้วเริ่มถอนเสาด้วยกำลังมหาศาลจากแขนกลกับล้อตีนตะขาบเสาจึงเริ่มที่จะเอนตามแรงโยก

            แต่ก็ยังต้องใช้เวลาอยู่ ในขณะนั้นเองสายลมด้านนอกก็บีบตัวเข้ามาเร้วขึ้นราวกับรับรู้ได้ว่าเสาพลังงานกำลังถูกเล่นงาน

            มีก้อนหินใหญ่ก้อนหนึ่งพุ่งเข้านิว

            โซเดีย...

            แต่เธอไหวตัวทันแล้วยื่นมือไปทางนั้นยิงเส้นใยออกจากมือไปสองเส้นโดยที่มีแสงอมฤตจับรอบเส้นใย

            ทวินฮอร์น

            แสงอมฤตที่จับตัวรอบเส้นใยพองขยายขึ้นในวินาทีนั้นกลายเป็นเหมือนกับเขาแหลมของกระทิงที่เสียบใส่ก้อนหินแล้วบดขยี้มันจนแตกละเอียด

            เพราะเห็นว่าเธอพอจะดูแลตัวเองได้นรินทร์จึงเพ่งสมาธิไปกับการควบคุมโดรนเพื่อยิงทำลายซากที่ลอยเข้ามาได้มากขึ้น

            ทว่า ซากที่บีบเข้ามามีจำนวนเพิ่มมากขึ้นแล้วก็จับกลุ่มกันหน้าขึ้นจนเริ่มยิงทำลายไม่ทัน

            พี่รินครับไม่ไหวแล้วแบบนี้เดี๋ยวผมจัดการเองดีกว่าพี่ไปคุ้มกันทุกคนรอที่ทางหลบหนีเถอะ

            มิกซ์พูดเสนอตัวเองแล้วชี้ไปที่จุดหนึ่งซึ่งมีจำนวนของซากที่ลอยเข้ามาเบาบางกว่าจุดอื่นๆ พวกราชครูทุ่มกำลังทำลายตรงจุดนั้นเพียงจุดเดียวและกันไม่ให้มีเศษซากทับเข้ามาอีกสำหรับใช้เป้นทางออกหลบหนี

            เข้าใจแล้ว

            นรินทร์ตอบรับข้อเสนอนั้นแล้วพาตัวนิวไปด้วยกัน

            พื้นที่แวดล้อมถูกบีบเข้ามามากจนไม่มีที่ให้โดรนทำการได้มากพออีกแล้วตรงนี้ให้เป็นหน้าที่ของฟูคอยยิงถ่วงเวลาไว้จนกว่าเน็กส์จะถอนเสาต้นนั้นเสร็จน่าจะเป็นทางออกที่ดีกว่า

            เมื่อนรินทร์ย้ายไปรวมอยู่กับพวกราชครูแล้วมิกซ์ก็เก็บปืนพกโดยเหน็บมันไว้ที่เอวแล้วสอดแขนเข้าไปในห่วงล็อกของปืนเรลกันที่ยื่นมาจากด้านหลัง

            มิกซ์สูดลมหายใจเข้าจนเต็มปอด

            เอาล่ะนะ

            แล้วตั้งปืนเรลกันทั้งสองกระบอกเล็งไปยังกลุ่มซากหินที่กำลังบีบเข้ามา

            พลังของร่างไฮพีเรี่ยนนี้คือการโจมตีและสกิลที่ยิงออกจากปืนจะมีโอกาสติดดับเบิลช็อทที่จะยิงซ้ำอีกนัดหนึ่งหรือร่ายสกิลซ้ำอีกครั้งทันที ด้วยจุดเด่นแบบนั้นทำให้โซเดียอิมแพคที่เป็นสกิลท่าไม้ตายของเครื่องทำสวนเป็นการระดมยิงที่มีอานุภาพทำลายแบบต่อเนื่อง

            โซเดียอิมแพค!”

            เรลกันส่งเสียงคำรามกระหึ่มขานรับคำประกาศ

            โซเดียเดสเพอราโด้บลาสเตอร์ (Zodia Desperodo Blaster)


            กระสุนอมฤตพุ่งจากเรลกันอย่างต่อเนื่อง มันยิงระรัวไม่หยุดจนเห็นเหมือนกระสุนที่พุ่งออกไปถี่ๆ ติดๆ กันนั้นกลายเป็นเส้นลำแสง

            มิกซ์ค่อยๆ หันกระบอกปืนกราดยิงใส่จุดที่บีบเข้ามาใกล้มากที่สุดก่อน กระสุนจะป่นก้อนหินก้อนเล็กเป็นผงละเอียดและขยี้ก้อนใหญ่แตกเป็นชิ้นๆ ก่อนจะถูกกระสุนนัดต่อมาป่นละเอียดไปอีกที

            เศษซากทยอยกลายเป็นฝุ่นผงไปทีละจุดจนทัศนวิสัยภายนอกเปิดให้เห็น

            พวกเศษที่หลุดรอดและฝุ่นผงที่พัดเข้าไปหาจุดหลบหนีนั้นก็ได้โดรนของนรินทร์ช่วยกางกำแพงป้องกันเอาไว้ซึ่งพอเหลือแต่ก้อนเล็กๆ กับฝุ่นผงแล้วการป้องกันจึงทำได้ดีขึ้น           

            เวลาผ่านไปห้าวินาทีจากที่เริ่มยิงสกิลก็จบลงพอดีกับที่เน็กส์ถอนเสาส่งพลังงานโค่นลงได้สำเร็จ

            ที่เหลือก็รายงานไปที่เรือแล้วหนีออกจากที่นี่เพื่อตามอิงศรไปสู้ในศึกสุดท้าย

 

            @@@@@@@

 

            ที่เขตแดนของเบฮีมอท

            เมษากับกรกฏเพิ่งจะต่อยเสาด้วยหมัดลุ่นจนหักโค่นไปเมื่อกี่นาทีก่อน ตอนนี้พวกเขาถูกสัตว์เทวะล้อมขังเอาไว้ในแอ่งที่หักเสาส่งพลังงาน

            ทหารที่มาด้วยมีจำนวนเบาบางลงไปมากกะดูแล้วน่าจะเหลือไม่ถึงยี่สิบนาย

            เมษาพูด

            จะเอาไงต่อกับพวกสัตว์เทวะดี

            เราไม่มีความจำเป็นต้องสู้กับพวกมันต่อแล้ว แต่ต้องรอยืนยันจากเรือก่อนว่าสนามคลายพลังแล้วจริงๆ

            รูบิเดียมพูด

            ถ้างั้นต่อไปก็เตรียมหนีสินะ

            เมษาทำท่าเข้าใจอย่างว่าง่าย

            ตอนนี้ก็แค่รอเท่านั้น

 

            ….ขณะเดียวกัน

            ที่เขตแดนของเลเวียธาน….

 

            โซเดียอิมแพค

            ฟูตะโกนขณะดำลงไปยังก้นทะเล ความกดดันของน้ำเริ่มบีบเข้ามาจนรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

            ก่อนหน้านี้ตอนที่ปรึกษากันว่าจะลงมาทำลายเสาส่งพลังงานที่ก้นทะเลอย่างไรนั้นเพราะมีอุปสรรค์อย่างความดันน้ำแล้วก็เรื่องที่สกิลยิงทำอะไรเสาไม่ได้จึงต้องลงไปถอนด้วยมือเท่านั้น

            แต่ว่าแม้แต่ร่างไฮพีเรี่ยนเองก็ทนความกดดันใต้ทะเลลึกที่เสาตั้งอยู่ไม่ได้ ดูเหมือนจะเป็นพลังงานที่คอยคุ้มครองเสาที่สร้างความกดดันหนักขนาดทำร้ายร่างไฮพีเรี่ยนได้ขึ้นมาเป็นกลไกการป้องกันตัวเองนั่นเอง

            โซเดียพาวเวอร์ (Zodia Power)

            อมฤตถูกรวมมาเคลือบร่างกายจนเปล่งแสงสีแดงอ่อนๆ ออกมา ด้วยร่างกายที่เป็นอมตะขณะใช้สกิลนี้ต่อให้โดน ลำแสงอมฤตจากพวกเดียวกันรุมยิงใส่ก็ยังไม่สะทกสะท้านดังนั้นจึงฝ่าความกดดันของทะเลไปได้อย่างง่ายดาย

            ฟูที่ลงไปเหยียบที่ก้นทะเลก็พบว่าด้านล่างนี่มืดสนิทแทบไม่มีแสงส่องลงมาแต่เพราะแบบนั้นเสาส่งพลังงานที่เปล่งประกายท่ามกลางความมืดนี่จึงยิ่งเด่นชัด

            เขาหวดค้อนใส่โคนเสาเต็มแรงเพียงแค่สามครั้งเท่านั้นเสาก็หักกระเด็นไปครึ่งต้นในการทุบครั้งที่สาม ที่เป็นแบบนั้นเพราะพลังจากสกิลที่ใช้ป้องกันตัวนั้นช่วยเพิ่มพลังกายให้ด้วยนั่นเอง

 

            @@@@@@@@

 

            โอเค ตอนนี้เสาพลังงานทั้งสามต้นถูกถอนหมดแล้ว

            ซากิริพูดจบก็เงยหน้าออกจากจอโน้ตบุ๊คแล้ววิ่งไปดูที่กาบเรือ ที่ด้านล่างกำแพงที่เคยปกคลุมเมืองส่วนกลางไว้กำลังจะหายไป

            กำแพงหายไปแล้ว

            ทันทีที่ยืนยันเสร็จสิ้นก็มีอะไรบินข้ามหัวเธอลงไปจากเรือ

            พวกอิงศรนั่นเอง ทุกคนอยู่ในร่างไฮพีเรี่ยนพร้อมทำศึกตัดสินครั้งสุดท้าย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

318 ความคิดเห็น

  1. #282 R@ji (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 12:22

    ครับอาคานาร์ชุด ออริจิน ชุดนี้ไรท์ทำขึ้นมาเองฮะ

    #282
    0
  2. #281 อสูรไร้ลักษณ์ (จากตอนที่ 291)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 06:41

    อืม.....รูปอาคานานี่ไรต์ทำเองหมดเลยหรอ??
    #281
    0