Apocalypse Online เกมโกงวันโลกาวินาศ

ตอนที่ 288 : Extra Log 284: Grand God Beast 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 76
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61

Extra Log 284: Grand God Beast 3

 

            ภายในเขตแดนของมหาเทพสัตย์เทวะเบฮีมอท

            ตามข้อมูลที่ได้มาภายในเขตแดนนี้จะเป็นผืนป่าที่ต้นไม้ขนาดใหญ่โตมโหฬารเหมือนหลุดมาจากยุคไดโนเสาร์ขึ้นปกคลุมเมืองที่เคยอยู่ในเขตแดนนี้มาก่อน

            เน็กส์กับนิวบินมาถึงส่วนยอดของโดมหมอกสีดำ

            หากทะลวงผ่านหมอกตรงนี้ไปก็จะเป็นเขตแดนที่ว่า

            ตัวหมอกที่เห็นก็เป็นแค่ไอควันสีดำสนิทซึ่งอาจจะมีพิษ พวกเขาคงระแวงแบบนั้นแน่ถ้าไม่ได้มีคนมาตรวจสอบให้ก่อน แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังดูน่ากลัวอยู่ดี

            พวกที่บุกไปก่อนหน้านั้นผ่านตรงนี้ไปด้วยเวทเคลื่อนย้ายของซากิริเลยไม่ได้เจอกับสิ่งกีดขวางนี้

            ที่จริงแล้วถ้าเวทเคลื่อนย้ายไม่ได้จำกัดจำนวนคนและจำนวนครั้งการใช้งานแล้วล่ะก็พวกเขาคงขอให้เธอช่วยส่งตัวเข้าไปด้วย

            แต่สนามรบของเขากับนิวไม่ได้มีอยู่แค่ที่นี่ ถ้านัดการสัตย์เทสะที่นี่แล้วก็ต้องย้ายไปเขตแดนอื่น

            นิว

            เน็กส์พูดพร้อมกุมมือเพื่อนเด็กหญิงวัยเดียวกัน เขาเป็นห่วงว่าเธอจะกลัว

            แต่เมื่อสบตาหล่อนแล้ว ดูเหมือนว่าจะคิดไปเอง

            นิวไม่ได้มีท่าทีลังเลหรือแสดงความหวาดกลัวออกมาเลย กลับกันพอถูกเขากุมมือแน่นนิวก็ส่งสายตากลับมาด้วยความเป็นห่วง

            ถูกเป็นห่วงคืนแทนซะแล้วสิ

            ”…”

            ถ้าอย่างนั้นพวกเขาก็คงพร้อมจะกระโจนเข้าสู่สนามรบแล้ว

            ไปกันเถอะ

            จ้ะ

            เด็กทั้งสองพุ่งทะลุผ่านเมฆหมอกนั้นไป

            ภายในดำสนิท

            ดำ

            ดำ

            มีแต่หมอกสีดำเต็มไปหมด มองไม่เห็นหนทางข้างหน้า

            พวกเขาดำดิ่งเป็นเส้นตรงไปเรื่อยๆ จนกระทั่งผ่านไปครึ่งนาทีจึงพ้นออกจากหมอก

            ทัศนวิสัยชัดเจนขึ้นมาในทันที

            ทั้งสว่างไสวแล้วก็ร้อนเป็นอย่างมาก

            อุณหภูมิเพิ่มสูงขึ้นอย่างผิดปกติ มีบ่งอย่างบอกเขาว่าที่นี่ไม่ปกติเสียแล้ว

            ที่พื้นเบื้องล่างก็เช่นกัน ตามที่ได้ข้อมูลมาควรจะมีป่าผืนใหญ่และรกชันรออยู่ แต่ที่นี่กลับไม่เห็นต้นไม่ซักต้นเดียว

            มีแต่ทรายเต็มไปหมด ท้องฟ้าปลอดโปร่งแสงจากดววอาทิตย์แผดเผาใส่พื้นดินโดยตรง

            ทุกสิ่งทุกอย่างแห้งผากไปหมด

            ที่นี่มันทะเลทรายดีๆ นี่เอง แล้วก็เป็นทะเลทรายที่กว้างเอามากๆ จากความสูงที่พวกเขาอยู่กันยังมองเห็นแต่แผ่นดินที่จรดติดกับเส้นขอบฟ้า

            มองไม่เห็นอะไรอื่นอีกแม้แต่กำแพงของเขตแดนก็ไม่มี ราวกับว่าหลุดมาอยู่อีกโลก

            พวกพี่เมษาน่าจะอยู่แถวๆ นี้นะลองหาดูกันเถอะ

            เน็กส์ดูนั่นสิ

            เน็กส์มองตามที่นิวชี้ไป

            นั่นมัน!

            ถึงจะมองเห็นได้ลำบากเพราะพายุทรายที่พัดอยู่ด้านล่างนั่น แต่เพราะภูเขาทั้งลูกกำลังเคลื่อนไหวอยู่จึงสังเกตเห็นได้ง่าย แล้วรอบๆ ภูเขานั่นก็มีคนวิ่งตามพยายามโอบล้อมมันอยู่

            ต้องเป็นพวกพี่เมษาแน่ไปกันเถอะนิว

            เด็กชายจับมือเด็กสาวแล้วดิ่งลงไปในพายุทราย

            นิวยกผ้าพันคอขึ้นมากำบังดวงตาแล้ว

            เน็กส์

            ไม่เป็นไรจับมือผมไว้นะนิว ผมจะนำทางให้เอง

            แล้วเน็กส์มองเห็นเหรอ

            แน่นอนว่าทรายก็เข้าตาเขาเหมือนกัน

            ไซเบอร์อายยูนิทแอคทิเวท

            ถึงแม้จะเป็นแว่นคาดตาที่โผล่ออกมาเหมือนกับภาพโฮโลแกรมแต่มันก็พอจะมีสสารอยู่ในระดับที่ปัดเม็ดทรายที่เข้ามาออกไปได้

            รายละเอียดของภูเขาเคลื่อนที่ได้ทยอยฉายขึ้นมาบนไซเบอร์อายยูนิท รายละเอียดของสัตว์เทวะ

            มหาเทพสัตว์เทวะเบฮีมอทก็คือภูเขาลูกนั้นน่ะเอง

            ยิ่งเข้าใกล้มากเท่าไหร่ภูเขาลูกนั้นก็ดูใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ นี่คงเป็นสัตว์เทวะที่ตัวใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเจอมา

            มองเห็นแถบพลังชีวิตลอยอยู่เหนือภูเขาแล้ว

 

Grand God Beast: Behemoth Lv. 400

[/////15860:20000//…]

 

            แถบพลังชีวิตขนาดใหญ่ที่มีไว้ให้เห็นได้อย่างเด่นชัดแต่ถ้ามองขึ้นมาจากด้านล่างคงจะถูกร่างกายอันใหญ่โตบดบังจนมิด

            เราช่วยโจมตีจากตรงนี้ก็แล้วกัน

            เน็กส์ปล่อยมือจากเด็กสาวแล้วชักไม้เท้าทั้งสองอันที่เหน็บหลังมา เวอร์โกรูสตาฟ(VIRGOROO-STAFF) ไม้เท้าเวทมนต์ที่ไฮพีเรียลซ์มาจากไม้เท้าอันเดิมที่มีอยู่เพียงหนึ่งอันกลายเป็นสองอันที่มีพลังกับคุณสมบัติแตกต่างกัน

            ไม้เท้าอันแรกมีสีฟ้าคราม อัญมณีประดับคือ อาเมทิสสีม่วง ตัวด้ามเย็นราวกับน้ำแข็งแต่ความเย็นนั้นก็ไม่ได้ทำร้ายมือของเขาที่จับมัน ที่จริงแล้วความเย็นนั่นคือพลังที่มันแผ่ส่งมาให้เป็นพลังที่คอยปกป้องร่างกาย ขณะที่อีกด้ามตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิงตัวด้ามนั้นร้อนวูบวาบเกิดจากการดูดพลังออกไปจากร่างกาย ไม้เท้าสีดำสนิทราวกับถ่านมีแสงของพลังเวทส่องประกายสีแดงเหมือนกับไม้เท้าถ่านกำลังปะทุไฟอัญมณีประดับคือหิน ออบซิเดียนไม้เท้าอันนี้จะดูดพลังไปเพื่อขยายพลังโจมตีทางเวทในตอนที่ใช้สกิลออกไปนั่นเอง




            เน็กส์เล็งไม้เท้าสีดำไปยังร่างภูเขาที่เดินอุ้ยอ้ายนั่น

            วาโยราโอ

            แล้วปลดปล่อยลำแสงสีเขียวที่เป็นพลังธาตุลม

            แต่ทว่า...

            ลำแสงกลับสะท้อนออกจากผิวของสัตว์เทวะ

            ไม่ได้ผลงั้นเหรอ

            หรือไม่ก็จุดที่โจมตีไปนั่นอาจเป็นส่วนที่ป้องกันตัวอย่างเปลือกหรือกระดอง

            เน็กส์ตัดสินใจบินอ้อมไปด้านหน้าของมันเพื่อให้เห็นตัวสัตว์เทวะอย่างเต็มตา

            ส่วนหัวมีงวงยาวและเขี้ยวล่างโง้งขึ้นมาเหมือนกับงาช้างใบหูกว้างปกคลุมไปด้วยขนของนก ขาหน้าปกคลุมด้วยขนมีกรงเล็บเหมือนเสือ ขาหลังเป็นกีบเท้า ร่างกายกำยำมีมัดกล้ามเนื้อเด่นชัดปูดขึ้นมาจากผิวหนังที่หยาบแห้งเหมือนกับดินทราย

            นี่คือมหาเทพสัตว์เทวะเบฮีมอท ร่างกายน่าเกรงขามสมชื่อจ้าวแห่งพิภพ

            เด็กชายตัวสั่นเล็กน้อยเมื่อเผชิญหน้ากับมัน

            ถ้าโจมตีตรงนี้น่าจะได้ผล

            บริเวณหัวเป็นจุดสำคัญของสิ่งมีชีวิตทั้งที่รู้เรื่องนั้นอยู่แล้วแต่ก็ยังลังเล นั่นเก็เพราะว่าจนถึงตอนนี้สัตว์เทวะก็ยังไม่เห็นเขาอยู่ในสายตานั่นเอง

            มันเอาแต่ไล่ตามใครบางคนที่วิ่งล่อมันอยู่ข้างล่าง ความรู้สึกที่ถูกเมินกันแบบนี้ทำให้เกิดความลังเลว่าควรจะโจมตีออกไปรึเปล่า

            ถ้าโจมตีไปแล้วจะทำให้เกิดผลที่ตามมาได้สามอย่าง

            อย่างแรกคือสัตว์เทวะจะหันมาสวนเขาที่ทำมันเจ็บ ต่อมาถ้าพวกพี่เมษามีแผนอยู่ล่ะก็เขาจะทำมันพังเอาได้และอย่างสุดท้ายคือการโจมตีของเขาไม่ได้ผลและเสียเปล่า

            ตอนนั้นเองก็มีเสียงตะโกนเรียกดังมา

            เน็กส์

            พลอยนั่นเอง เธอสวมเสื้อเกราะที่ไฮพีเรียนทับลงบนเครื่องแบบเดิมและถือดาบซึ่งมีปีกนกสีขาวยื่นออกมาจากโกร่งกั้นดาบ




            พลอยบินเข้ามาหา

            มาช่วยพวกพี่สินะว่าแต่นิวล่ะ

            อยู่ตรงนี้ค่ะพี่พลอย

            นิวเพิ่งจะบินตามมาถึง จากนั้นพลอยก็พูด

            ดูเหมือนว่าการโจมตีประเภทพลังพิเศษจะใช้กับเจ้านี่ไม่ได้ผลน่ะ

            นั่นคือสาเหตุที่เวทมนต์ของเขาสะท้อนออกนั่นเอง

            ตอนนี้กำลังใช้แผนล่อมันอยู่

            เธอบอกแผนทั้งหมดกับพวกเขาแล้วนำทางเพื่อให้ไปร่วมในแผนโจมตีที่ว่า

 

            ตอนนี้ราชครูมนุษย์ต่างดาวรูบิเดียมกำลังวิ่งหลอกล่อเบฮีมอทไปยังจุดเตรียมโจมตี

            เพราะว่ามันมีร่างกายที่ทนทานต่อการโจมตีที่มีคุณลักษณะ ‘Special Attack’ ทำให้การโจมตีที่ได้ผลกับมันเหลือเพียงการโจมตีกายภาพเท่านั้น แต่พลังป้องกันด้านนี้ของมันก็สูงมากจนทหารมนุษย์ที่พวกเขาพามาจู่โจมเขตแดนนี้โจมตีมันไม่เข้า

            ผิวหนังของมันยังมีจุดที่แข็งเหมือนกระดองเต่าหุ้มจากหลังลงมาถึงด้านข้างท้องอีก การโจมตีที่หวังผลสังหารมันจึงตกเป็นภาระของผู้ที่มีพลังระดับเครื่องทำสวนศักดิ์สิทธิ์อย่างพวกเขาที่ประกอบด้วย เมษา พลอย เน็กส์และนิว

            สี่คนนี้เท่านั้นที่จะโจมตีมันได้

            สัตว์เทวะกำลังจะเดินมาถึงจุดที่พวกเขาสี่คนซุ่มรอ

            แต่ถึงอย่างนั้นแล้วก็ต้องบอกว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะซ่อนตัวไม่ให้สัตว์เทวะมองเห็น เพราะที่นี่มันไม่มีอะไรเลยนอกจากทรายกับลมพายุ

            พื้นที่ต่อสู้ผิดแผกไปจากข้อมูลจนทำให้กระบวนทัพที่จัดมาเพื่อต่อสู้แบบซุ่มโจมตีแต่แรกแทบไม่มีความหมาย

            สำหรับเรื่องนั้นพวกเขากำลังฟังคำอธิบายผ่านหน้าจอสื่อสารจากซากิริที่อยู่บนเรือซึ่งได้รับการติดต่อเรื่องพื้นที่ไม่ตรงกับข้อมูลจากเขตแดนอื่นๆ ด้วย

            ดูเหมือนว่าช่วงไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่จะเริ่มแผนโจมตี มหาเทพสัตว์เทวะคงจะเปลี่ยนแปลงพื้นที่ในอาณาเขตของพวกมันอยู่ตลอดน่ะ ถ้ายังไงช่วยส่งข้อมูลที่ไซเบอร์อายยูนิทเก็บจากพื้นที่ของแต่ละเขตแดนมาให้หน่อยสิ

            ที่เขตแดนนี้มีแต่เน็กส์ที่มีไซเบอร์อายยูนิท

            ดังนั้นเขาจึงหมุนตัวเพื่อกวาดสายตาไปรอบๆ ดินแดงแห่งนี้ให้ไซเบอร์อายได้เก็บข้อมูลแล้วส่งกลับไปที่เรือ

            ซากิริใช้ข้อมูลจากอีกสองเขตส่งมารวมกันแล้วเริ่มทำการวิเคราะห์

            ดูเหมือนเบฮีมอทจะอยากสร้างพันเจียขึ้นมาล่ะมั้งนะ

            แป๊ะเจี้ยเหรอมันคือไรอ่ะ

            เมษาถาม

            ไม่ใช่แป๊ะเจี้ย แต่เป็นพันเจียต่างหากล่ะชื่อของแผ่นดินยุคแรกเริ่มของโลกซึ่งเป็นผืนเดียวกันมาก่อนและต่อมามันก็แตกออกจากกันเกิดเป็นประเทศยังไงล่ะ

            แล้วทำไมมันถึงทำแบบนั้นล่ะ

            ถามได้ดีฉันเองก็ไม่รู้คำตอบที่แน่ชัดนักหรอกนะแต่ว่ามันคงพยายามสร้างสภาพแวดล้อมที่มันคุ้นชินขึ้นมาด้วยสัญชาตญาณ ซึ่งสภาพที่ว่าก็คือโลกในอดีตเมื่อหลายร้อยล้านปีก่อนที่แผ่นทวีปรวมกันเป็นหนึ่ง ถ้าจะให้ฉันพูดในฐานะเทวทูตที่อยู่มาก่อนมนุษยชาติแล้วล่ะก็คงพูดว่าสัตว์ร้ายตัวนั้นเป็นต้นเหตุที่ทำให้แผ่นทวีปที่เคยเป็นหนึ่งเดียวกันแตกออกจากกันนั่นแหละนะ

            ถ้างั้นไอ้เจ้านั้นก็เคยมีอยู่บนโลกมาก่อนเหรอ

            ไม่รู้สิ ข้อมูลเรื่องนี้มาจากความทรงจำส่วนเทวทูตซาคคิเอลในตัวฉันถึงมันจะเป็นความจริงจึ้นมายังไงซะความจริงที่ว่านั่นก็คงเป็นบทละครที่เขียนขึ้นภายในโลกแห่งข้อมูลนี้อย่างที่พวกเธอบอกฉันมาล่ะมั้ง

            เมษาชกมือตัวเอง

            ถ้ามันเป็นสัตว์โบราณอย่างที่ว่ามา…”

            แต่เพราะมือที่ไฮพีเรี่ยนอยู่สนับสือปืนกลเอาไว้ทำให้เกิดเสียงโลหะแหลมสะท้อนดัง แก๊งๆ แทน

            งั้นใช้วิธีแบบล่าช้างแมมมอธก็เหมาะดีแล้วนี่

            แต่ช้างแมมมอธมันไม่ได้ตัวบักเอ้กแบบนี้นะฮะ

            เน็กส์พูดด้วยความละเหี่ยใจ พลางแหงนหน้ามองภูเขาสัตว์เทวะที่เคลื่อนที่ใกล้เข้ามาทุกขณะที่พวกเขาพูดกันอยู่นี่

            ตอนนั้นเองก็มีคนวิ่งอ้อมมาทางนี้

            จะเริ่มโจมตีแล้วอีกห้าวินาที

            วิเชียรมาศนั่นเอง หล่อนกำไม้เท้ามาด้วย ตามมาสมทบกับพวกเขาทั้งสี่คนที่เตรียมโจมตีด้วยพลังทั้งหมดของร่างไฮพีเรี่ยน

            วิเชียรมาศเริ่มนับถอยหลัง

            สี่

            สาม

            เน็กส์ยื่นไม้เท้าทั้งสองอันตรงไปข้างหน้า จะร่ายสกิลโจมตีพร้อมกันสองสกิล นั่นคือความสามารถของอาวุธไฮพีเรี่ยนของเขา การจะทำได้นั้นต้องร่ายสกิลด้วยความรวดเร็วเป็นอย่างมากและจะต้องออกเสียงไม่ให้ผิดด้วย ดังนั้นเขาจึงร่ายสกิลตั้งแต่ตอนนี้

            ข้าขอวิงวอนต่อจิตแห่งดวงดาว เศษเสี้ยวแห่งร่างที่แตกสลายจงสดับรับฟัง จงมายังที่แห่งนี้ สตาร์ดัสชาวเวอร์ (Stardust Shower) ”

            สกิลโจมตีกายภาพเพียงไม่กี่สกิลที่เขามี แล้วก็อีกสกิลหนึ่ง

            คมมีดแห่งลม…”

            สอง

            เมื่อเสียงนับถอยหลังของวิเชียรมาศดังขึ้นอีก

            นิวก็เตรียมการโจมตี

            สตริงมิสไซล์ (String Missile) “

            เมื่อร่ายสกิลแล้วสะบัดมือ เส้นใยเวทสำหรับโจมตีก็พุ่งทะยานไปข้างหน้า

            ที่เวลาหนึ่งวินาทีก่อนเริ่มโจมตีทุกคนเลือกตั้งท่าและร่ายสกิลขึ้นตอนนี้

            แพคหลังที่บรรจุมิสไซล์พลังอมฤตของเมษาเปิดฝาออกรอเวลา

            พลอยรวบรวมพลังไว้ที่ดาบของเธอจนเปล่งแสงสว่างเจิดจ้า

            วิเชียรมาศให้สัญญาณสุดท้าย

            โจมตี

            จากนั้นหล่อนก็ร่ายสกิลตามไปทันที

            ข่ายเวทคณิตศาสตร์ปิทาโกรัส

            ประกายเวทมนต์พุ่งจากไม้เท้าแยกเป็นสองสายเดินหน้าไปในทิศตรงข้ามกัน เกิดเป็นเส้นตรงล้อมด้านหลังคนอื่น เส้นแสงหักเลี้ยวทำมุมประมาณหกสิบองศาแล้วเบี่ยงเข้าหากันกลายเป็นสามเหลี่ยมที่โอบล้อมทั้งสัตว์เทวะทั้งพวกเดียวกัน

            นี่คือสกิลที่จะเพิ่มพลังโจมตีเป็นสองเท่าเมื่อโจมตีจากฝั่งเส้นตรงข้ามมุมหนือก็คือจุดที่พวกเขายืนเผชิญหน้าสัตว์เทวะกันอยู่นั่นเอง

            เน็กส์ร่ายสกิลที่ค้างไว้จนเสร็จ

            “…วาโยเบลด!

            เมื่อร่ายสกิลครบทั้งสองสกิลแล้วจึงปลดปล่อยสกิลแรก สตาร์ดัสชาวเวอร์โดยชูไม้เท้าสีฟ้าขึ้นไปเหนือศรีษะ แล้วหมุนตัวทั้งท่านั้นเหวี่ยงไม้เท้าสีดำปล่อยคลื่นพลังเวทที่เหมือนกับดาบออกไป

            การโจมตีของเน็กส์เข้าถึงตัวสัตว์เทวะก่อน ปรากฏวงเวทรูปดาวหกแฉกขึ้นเหนือตัวสัตว์เทวะ สะเก็ดดาวลุกโชนด้วยเพลิงไฟจากการเสียดสีกับชั้นบรรยากาศร่วงลงมาจากวงเวทถมทับใส่มัน

           

Grand God Beast: Behemoth Lv. 400

[/////14700:20000..…]

 

            ถึงการโจมตีจะทำให้พลังชีวิตของมันลดลงก็ตามแต่สัตว์เทวะกลับไม่มีทีท่าว่าจะสะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย แม้ว่าคมดาบเวทที่ไล่ตามมาจะฟาดใส่หน้าของมันและฝากรอยแผลถูกฟันจนเหวอะเอาไว้ก็ตาม

 

Grand God Beast: Behemoth Lv. 400

[////.14000:20000.....]

 

            จากนั้นสกิลของนิวก็เข้าเป้า เส้นใยพิเศษที่มีความคมเป็นอย่างมากจนเหมือนกับซัดด้วยหอกทะลวงใส่ต้นขามัน แต่เส้นใยกลับสะท้อนออกถึงแม้มันจะถูกเสริมพลังจากร่างไฮพีเรี่ยนและสกิลข่ายเวทของวิเชียรมาศแล้วก็ยังมีพลังไม่พอจะเจาะทะลวงพลังป้องกันกายภาพที่สูงมากได้

            ตอนนั้นเองพลอยก็ฟันดาบออกไปด้วยท่าที่ตวัดจากล่างขึ้นบน

            โซเดียเซเบอร์ฮอร์น!!

            แล้วใบดาบที่เปล่งประกายด้วยแสงสีแดงจากอมฤตที่สะสมไว้ก็ยืดตัวแทงทะลวงพื้นลงไป มันยังยืดต่อไปอีกและคว้านพื้นดินเป็นทางตามท่าฟันดาบของพลอย

            ดาบแสงอมฤตตวัดขึ้นจากใต้ดินผ่ากลางร่างของสัตว์เทวะ แต่ความอึดของมันยังน่าเหลือเชื่อ

            ไม่จริงน่า

            พลอยร้องเหวอ คนอื่นๆก็ไม่อยากเชื่อสายตาเช่นกัน

            ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ ว่าถูกดาบสับเข้าไปจนร่างแทบจะขาดสะพายแล่งแล้วยังทนยืนอยู่ได้

            ยังเคลื่อนที่ต่อไปได้อีก

 

Grand God Beast: Behemoth Lv. 400

[///..13000:20000.....]

 

            ขยับเข้ามาใกล้จนเงาทาบทับลงบนพื้นที่พวกเขายืนกันอยู่

            รูบิเดียมที่คอยล่อมันไว้ถูกเมินไปตั้งแต่ที่ดาบของพลอยฟันถูก มันก็เบนเป้าจู่โจมาที่นี่แทน

            โซเดียอิมแพคลิเบอเรชั่นบลาส!!

            ตอนนั้นเอง เมษาก็ปล่อยการโจมตีแบบทุ่มสุดตัว

            ถ้านี่ยังฆ่ามันไม่ได้อีกพวกเขาจะถูกสวนกลับโดยที่หลบไม่ได้ เมษาต้องฆ่ามันให้ตายในการโจมตีหนนี้

            หัวรบมิสไซล์ในตู้คอนเทนเนอร์ถูกปล่อยออกไปทั้งหมด ปืนใหญ่ที่อยู่ภายในนั้นก็ลั่นเสียงคำรามดังกึกก้องปลดปล่อยลำแสงอมฤตบ้าง กระสุนไฟบ้าง ทั้งหมดพุ่งเข้าใส่สัตว์เทวะ

            ตูม ตูม ตูม เสียงระเบิดกัมปนาทดังระรัวปนกลั้วไปกับเสียงร้องคำรามของสัตว์เทวะ

            มันคำรามเสียงแหลมคล้ายเสียงช้างขณะที่ร่างกายเอนเอียงไปตามแรงระเบิดจากการยิงของเมษา

            เมื่อกระสุนและหัวรบหมดลง

            เมื่อเสียงกึกก้องดับลง

            พื้นที่เบื้องหน้าก็ตลบอบอวลไปด้วยควันและทราย รวมถึงซากร่างของสัตว์เทวะก็ร่วงหล่นลงมาตามที่ต่างๆ

            มันถูกระเบิดจนร่างกายแตกกระจายเป็นชิ้นๆ เศษซากร่างของสัตว์เทวะกลายเป็นทรายไปทั้งหมดแล้วเริ่มพังทลายกลับคืนสู่ดิน

            ทีนี้ก็จัดการมหาเทพสัตว์เทวะไปได้ตัวหนึ่งแล้วขั้นต่อไปของแผนก็คือตามหาเสาเขตแดนที่ส่งพลังงานไปเลี้ยงกำแพงด้านนอกแล้วทำลายมัน

            เนื่องจากเป็นงานที่ไม่ต้องพึ่งพาพลังต่อสู้มากนักดังนั้นกลุ่มโรมมิ่งของเน็กส์จะย้ายไปยังอีกเขตแดนเพื่อสนับสนุนในการต่อสู้กับมหาเทพสัตว์เทวะตัวอื่น

            งั้นพวกเราไปกันก่อนนะฮะ

            เน็กส์พูดแล้วจูงมือนิว

            อื้ม ระวังตัวด้วยล่ะ

            เมษาพูด จากนั้นเด็กทั้งสองก็บินออกไป

 

***เมื่อวันอาทิตย์จู่ๆ ก็น็อกไประหว่างเขียนเลยล่ะฮะ TwT สงสัยโหมงานหนักไปพอเช้าวันจันทร์แล้วยุ่งรัวๆ เพิ่งจะได้วันหยุดวันนี้มาลงแอ่ววว ถ้าวันนี้ปั่นทันพรุ่งนี้จะลงวันพฤหัสให้นะงับ โอเมก้า ฮรืออ งานท่วมหัวจริงๆ****

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

318 ความคิดเห็น

  1. #277 อสูรไร้ลักษณ์ (จากตอนที่ 288)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 17:59

    เป็นกำลังใจให้น้อ อย่าหักโหมมากนักเดี๋ยวจะมาลงนิยายให้ไม่ได้นา~(ทำไมไรต์ชอบลงท้ายประโยคว่า โอเมก้าด้วยนะ?)(แล้วพวกรูปไพ่อาคานานี่ทำเองรึ?)
    #277
    1
    • #277-1 R@ji(จากตอนที่ 288)
      5 ธันวาคม 2561 / 18:14
      โอเมก้าเป็นเหมือนซิกเนเจอร์น่ะฮะ ที่จริงคือเมื่อก่อนเวลาพิมพพ์แชทกับเพื่อนแล้วชอบคุยเรื่องเหวอๆกัน เลยอุทานโอมายก็อดบ่อยๆ ไม่ก็ใช้สติ๊กเกอร์ที่มีตัวย่อ OMG แล้วเคยเล่นมุกOMG กับเพื่อนเป็นโอเมก้า แทนเล่นไปเล่นมาชินมือไปโดยอัตโนมัติซะงั้น โอเมก้าาา
      ออริจินอาคานาร์ นั่นทำเองงับ แต่ดีไซน์เรฟเฟอเรนซ์เอาจาก Arcana ของเกมเพอโซน่าน่ะฮะ

      #277-1