Apocalypse Online เกมโกงวันโลกาวินาศ

ตอนที่ 235 : Login 232: คมหอกทะลวงแห่งคำสาบาน 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    18 พ.ค. 61

Login 232: คมหอกทะลวงแห่งคำสาบาน 2

 

            มิ่งขวัญหวนนึกถึงคำสาบานของตนเอง

            จะปกป้องศรเอง’

            คำสาบานว่าจะทุ่มเททั้งหมดปกป้องอิงศร

            แล้วก็คิดขึ้นมาว่าทำไมตัวเองถึงทำได้ถึงขั้นนี้กันนะสามปีก่อนก็ด้วย

            พอลองย้อนกลับไปแล้วพวกเขาเป็นพี่น้องที่ไม่ได้สนิทชิดเชื้อกันเลยออกจะเกลียดกันด้วยซ้ำ

            แต่พอโลกล่มสลาย พอได้อยู่กับศรมากขึ้น รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นคนที่สามารถยกทุกอย่างของตัวเองแม้กระทั่งชีวิตให้กับพี่ชายคนนั้นได้ไปแล้ว

            ว้ากกกกกกก!!!”

            มิ่งขวัญพุ่งตัวออกไป ด้วยความตั้งใจอันแรงกล้าที่จะปกป้อง สายตาจ้องเขม็งไปที่วงแหวนเพลิงสีคราม พลังที่ตัวเองไขว่คว้ามาเพื่อปกป้องคนสำคัญ

            แล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่าคนที่ต้องปกป้องไม่ได้มีแค่พี่ชายอีกต่อไป ที่เบื้องหลังนั้นยังมีพวกพ้องที่ทำให้ได้รู้ถึงเรื่องนั้นอยู่

            เมื่อทะลุผ่านวงแหวนเพลิง พลังอันมหาศาล พลังแห่งดวงดาวก็ไหลบ่าเข้ามา

            หมุนวนขับเคลื่อนอยู่ภายในร่าง

            ร่างกายเปล่งแสง เขาพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่เหนือล้ำกว่าแสงสว่าง

            คมดาบที่สะบั้นแม้แต่แสงของพระเป็นเจ้า

            นามนั้นคือ…

            แทคีออนสไลเซอร์!!”

            ขวัญ…”

            เสียงตะโกนของกวินทร์ที่ดังไล่หลังมานั้นถูกทิ้งห่างออกไปในพริบตาเหมือนกลายเป็นเสียงดังแว่วมาจากที่ไกลแสนไกล

            กระนั้นก็ยังรับรู้ได้ว่าน้ำเสียงนั้นขมขื่นสักเพียงใด ตนเองก็เข้าใจความรู้สึกเช่นนั้นเมื่อถูกอิงศรปกป้องในวัยเด็ก ความรู้สึกขมขื่นที่ไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากมองดูการเสียสละของผู้เป็นที่รัก

            เข้าใจมันเป็นอย่างดี

            เข้าใจถึงความเจ็บปวดนั้นเป็นอย่างดี

            แต่ถ้าไม่มีใครซักคนลงมือทำก็จะไม่มีใครที่รอดเลย

            อิงศรมักจะพูดว่า ‘ต้องก้าวเดินไปข้างหน้า’ แล้วก็ ‘ต้องแสดงความตั้งใจออกมา’ ในตอนแรกเขาคิดว่าพี่ชายโดนหลอก ถูกเป่าหูให้กลายเป็นพวกคลั่งอุดมการณ์ เขาไม่สบายใจเสมอมา อิงศรเอาแต่เลือกเส้นทางอันตรายอยู่เสมอ

            แต่พอไม่มีที่ให้พึ่งแล้ว… พออิงศรหมดสติไป พอตัวเองถูกทิ้งให้ไร้ที่พึ่งก็เข้าใจขึ้นมาว่าตลอดเวลาตัวเองเอาแต่พึ่งพาอิงศรมากขนาดไหน พอหมดที่พึ่งไปเขาจึงได้รู้ว่าอิงศรต้องเผชิญหน้ากับอะไร

            ทำไมถึงเลือกทางอันตรายอยู่ตลอด

            ทำไมถึงเลือกจะแบกรับทุกอย่างเอาไว้คนเดียว

            นั่นเพราะโชคชะตามันขี้โกงพวกเขามาโดยตลอดนั่นเอง อิงศรถูกบีบด้วยทางเลือกแสนขี้โกงที่บีบคั้นแบบนี้เสมอ

 

            ถ้าอย่างนั้นคราวนี้เขาจะทำลายมันเอง ทำลายสิ่งที่โกงพวกเขามาโดยตลอด

            มิ่งขวัญพุ่งไปถึงจุดรอยร้าวที่ว่า เสียบปลายหอกเข้าไปในรอยนั่นอย่างแม่นยำพร้อมกับส่งพลังทั้งหมดไปที่จุดๆ นั้น

            ว้ากกกกกก!!!!!”

            อะ…อึก แกจะทำอะไรน่ะวัชพืช’

            รอยร้าวเล็กเท่ารูมดเริ่มปริแตกและแพร่กระจายมากขึ้น รอยร้าวลามไปจนกระทั่งเกิดรูโหว่ลึกเท่ากับตัวหอกที่เสียบจนมิดด้าม

            สำเร็จ เท่านี้พระเจ้าก็จะตาย

            “…”

            แต่เขาเองก็ต้องตายด้วยเหมือนกัน

            ถ้าปล่อยมือจากหอกเร็วกว่านี้ก็อาจจะรอดแต่ถ้าทำอย่างนั้นพลังจะไม่พอเจาะทะลวงจนสร้างบาดแผลฉกรรจ์ให้กับพระเจ้าได้

            มิ่งขวัญถูกดึงขึ้นไปตามการหมุนของดวงจันทร์ ถูกลากเข้าหาแสงสว่างที่จะฆ่าตัวเอง

            “…”

            โลกที่ไม่มีอิงศรนั้นเขาไม่สามารถอยู่ได้

            ความกลัวในเรื่องนั้นมันจับใจเสียยิ่งกว่าความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามาหาเสียอีก

            “…”

            เพื่อพี่ชายแล้วเขาฆ่าได้กระทั่งพระเจ้า

            ถ้าหาก....

            ถ้าหากว่า

            ถ้าหากว่าได้เริ่มต้นใหม่

            ถ้าหากว่าชาติหน้ามีจริงล่ะก็

            ขอให้ได้เป็นพี่น้องที่สนิทกันอย่างตอนนี้ก็คงจะดี

            พี่...ศร”

            มิ่งขวัญเปรยอย่างเศร้าๆ เด็กหนุ่มหลับตาลงเพื่อให้ยอมรับชะตากรรมที่ไม่ยุติธรรมนั่นได้โดยไม่เจ็บปวด

            แสงสว่างห้อมล้อมเข้ามา รู้สึกได้ว่าร่างกายกำลังจะหลอมละลาย

            “…”

            มิ่งขวัญได้ตายลง…

            ถูกแผดเผาจนตายในแสงสว่างเจิดจ้า

            แล้วจากนั้นก็เป็นตาของพระเจ้าบ้าง

            ลูนาริสที่หยุดการหมุนของตัวเองไม่ทันเพราะมิ่งขวัญจู่โจมเจ้ามากะทันหันเกินไป

            ด้านที่ถูกหอกของมิ่งขวัญเสียบเอาไว้สัมผัสกับแสงสว่าง

            แสงไหลทะลักเข้าไปในรอยแผล ละลายหอกหายไปหมดสิ้นแล้วเผาทำลายภายในของลูนาริส

 

            อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!”

            ดวงจันทร์พองตัวขึ้นเล็กน้อยเมื่อมันรับเอาแสงสว่างเข้าไปข้างใน พื้นผิวเริ่มมีรอยปริร้าวออกมาให้เห็น

            ทั้งหมดเกิดขึ้นภายในเสี้ยววินาทีที่กวินทร์ร้องตะโกนชื่อของเพื่อนคนสำคัญ

            ขวัญญญญญญญญญญญญ!!!”

            กวินทร์ทรุดเข่าลงทันที เขาใช้เรี่ยวแรงสุดท้ายไปกับการตะโกนห้ามทำให้แรงค้ำยันร่างกายเหือดหายไปหมด

            ดวงจันทร์ที่ใกล้จะระเบิดกดทับลงมา

            แย่ล่ะสิขืนเป็นแบบนี้ได้เกมโอเวอร์กันหมดเลยนะ”

            ซีลอร์ดกล่าว แต่ว่าไม่มีใครที่จะยืนขึ้นมาไหวแล้วในตอนนี้

            ถ้าอย่างนั้นพวกเขาก็ต้องจบอยู่แค่ตรงนี้

 

            ถึงตอนนั้นก็ฝากด้วยนะ’

            จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงอันคุ้นเคยขึ้นมา

            ซีลอร์ดหันไป…ตามเสียงนั้น

            อดัม…”

            เขาเปรยด้วยความตกตะลึง เขามองเห็นเงาที่ซ้อนทับขึ้นมาบนอิงศรที่นอนหมดสติอยู่ไม่ไกลนัก

            เงาคล้ายกับอดีตสหายคนสนิท

            ไม่สิ”

            สิ่งที่มองเห็นนั้นไม่ใช่อดัม แต่ว่าเป็นร่างที่โปร่งใสจนแทบมองไม่เห็นของเมอร์คาบาห์ ปีศาจแห่งโชคชะตาที่อิงศรครอบครอง คงเพราะลูนาริสหมดลมหายใจไปและใกล้จะระเบิดออกพลังที่ยับยั้งปีศาจไว้เลยหายไปด้วย

            งั้นเหรอ ที่นายบอกว่าฝากหมายถึงตอนนี้สินะ อดัม”

            เขาพยักหน้าให้กับความคิดที่ทึกทักเอาเอง

            จนถึงตอนนี้ตัวเองก็ก่อกบฏต่อผู้สร้างลงไปแล้ว พวกอิงศรแสงความตั้งใจให้เห็นแล้ว

            ความตั้งใจที่ฆ่าผู้ควบคุมโชคชะตาได้ ถ้าอย่างนั้นเขาเองก็ต้องทำบ้าง

            แสดงความตั้งใจที่ก้าวต่อไปข้างหน้า

            ความตั้งใจที่จะมองดูปลายทางของการเลือกสำหรับมนุษย์ในตอนนี้

            อึก…”

            กวินทร์พยายามยันตัวเองให้ลุกขึ้น แต่ร่างกายที่บาดเจ็บจากการค้ำยันดวงจันทร์เอาไว้ยังไม่ฟื้นฟู

            กระดูกยังไม่เข้าที่เข้าทางพอจะขยับตัวได้สะดวกนัก

            ต้องรีบ…หนี”

            ในเมื่อลุกไม่ได้กวินทร์ก็เริ่มคลาน คลานไปหาอิงศรขณะที่ดวงจันทร์ใกล้ระเบิดกดทับลงมา

            หมอบลงซะ”

            ซีลอร์ดพูดแล้วแส้ใบมีดก็ผุดทะลวงขึ้นมาจากพื้นยันดวงจันทร์ขึ้นไปเล็กน้อย รู้สึกว่าร่างของผู้สร้างเบากว่าที่คิด อำนาจภายในคงเสื่อมถอยไปหมดสิ้นแล้ว

            จากนั้นจึงบังคับแส้ให้ดึงกวินทร์กับอิงศรเข้ามารวมกันแล้วเรียกแส้ขึ้นมาเพิ่มมัดทบกันเป็นโดมครอบพวกตนไว้ด้วยความหนาเป็นพิเศษเพื่อต่อต้านแรงปะทะจากการระเบิดที่จะเกิดขึ้น

 

            ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

            มมมมมมมม!!!

 

            ระเบิดแล้ว

            พระเจ้าได้ตายลงไปแล้วหนึ่งองค์

            แรงระเบิดรุนแรงเป็นอย่างมาก แส้ที่อยู่ชั้นนอกละลายหายไปอย่างรวดเร็ว เร็วเสียจนทำขึ้นใหม่แทบไม่ทัน

            ไม่ทันแล้ว”

            ซีลอร์ดพูดสบถ โดมที่ช่วยป้องกันกำลังจะพังทลายเข้ามาถึงชั้นในสุดนี้

            น่ากลัวว่าไม่ใช่แค่โดมแต่ลิฟต์อาจจะพังไปด้วย ถ้าเป็นอย่างนั้นต่อให้รอดไปได้ก็ต้องตกลงไปข้างล่างอยู่ดี

            ผนังโดมป้องกันปริร้าวขึ้นเรื่อยๆ บางจุดถูกเจาะทะลุจนมีแสงสว่างลอดเข้ามา

            อีกนิดเดียว อีกแค่นิดเดียวเท่านั้นช่วยอดทนไว้หน่อยเถอะตัวของผม”

            ซีลอร์ดรับรู้ได้ว่าข้างนอกนั่นแรงระเบิดกำลังอ่อนแรงลง มันใกล้จะสิ้นสุดลงแล้ว ถ้าทนรับเอาไว้ได้อีกซักห้าวินาทีล่ะก็

            ไม่ได้เหรอเนี่ย”

            ซีลอร์ดรู้ว่าตัวเองคงทนได้ไม่ถึงสามวินาทีด้วยซ้ำ

            เหลือเศษอยู่สองวินาที แต่ถ้าปล่อยให้แรงระเบิดเข้ามาปะทะในสองวินาทีที่เหลือพื้นลิฟต์ที่มีเหลืออยู่แค่ใต้โดมนี่ก็จะต้องพังทลายลงไปแน่

            เงื่อนไขโหดจังเลยนะอดัม ถ้าอย่างนั้นก็เอาแบบนี้”

            ซีลอร์ดพูดกลั้วหัวเราะอย่างประชดประชันแล้วเรียกแส้จำนวนหนึ่งให้จับตัวเขาเหวี่ยงขึ้นไปที่หลังคาโดม ซีลอร์ดใช้แผ่นหลังของตัวเองอุดรูรั่วเอาไว้และใช้แส้จากร่างกายของตัวเองสานกับหลังคาโดมเพิ่มความหนาเข้าไป

            5 วินาที

            4

            3

 

            อ๊ะ…”

            บริเวณหน้าอกของซีลอร์ดเกิดเป็นรูขึ้น แสงสว่างลอดเข้ามาจากทางรูนั้น ยังมีรูอีกหลายจุดที่เจาะเข้ามาจนร่างกายของซีลอร์ดที่เย็บติดกับหลังคาโดมป้องกันพรุนเป็นรังผึ้ง

 

            2 วินาที

 

            กวินทร์ฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บได้เต็มที่แล้ว ต้องขอบคุณพลังของเวพ่อนไนซ์กับระดับพลังฟื้นฟูสายอาชีพเอเลเมนทัลเอนแชนท์เตอร์ที่เลเวล 144 แถบพลังชีวิตกลับมาเต็มอีกครั้งกระดูกทุกชิ้นในร่างกายผสานกันสนิท

 

กวินทร์ Lv.144 [/////82200:82200/////]

 

            เฮ้ ไหวรึเปล่าน่ะ”

            ปกป้องอิงศรที!”

            ซีลอร์ดไม่ตอบคำถามแต่บอกสิ่งที่ต้องทำออกไปทันทีเพราะว่านี่คือ…

            1 วินาทีสุดท้าย

            โผละ ร่างกายแตกเหมือนแก้วที่ถูกทุบด้วยค้อน ทั้งหลังคาโดม ทั้งร่างกายของซีลอร์ดแตกละเอียดไม่เป็นชิ้น

            แสงสว่างสาดเข้ามา แสงระเบิดที่เป็นหลักฐานยืนยันความตายของพระเจ้า

            กำลังไล่ตามมา

            ตามมาเอาชีวิต

            ไม่ยอมให้ทำหรอกน่า!”

            กวินทร์สบถใส่แสงสว่างนั่น เขายื่นมืออย่างเร็วที่สุดไปคว้าซีลอร์ดที่ตอนนี้เหลือแค่ศีรษะที่หลุดร่วงลงมาเหน็บไว้ใต้รักแร้แล้วพลิกตัวไปดึงอิงศรเข้ามาหลบใต้ตัวเอง

            จากนั้นก็ตวัดดาบ

            คมเขี้ยวอัคคีกวัดแกว่งกำราบมาร โอนิมารุ คุนิ ทซึนะ”

            ลูกแก้วที่ดาบเปลี่ยนเป็นสีแดง ตัวดาบก็เปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยเช่นกัน ออร่าพลังสีแดงห้อมล้อมเขา ท่ามกลางสีแดงจัดจ้านนั้นมีสีขาวเบ่งบานออกมา เงาสีขาวคล้ายเสือกำลังคำราม

            กวินทร์แทงดาบลงกับพื้นลิฟต์ ด้วยพลังของดาบทำให้เกิดระเบิดจนพื้นแตกออกเป็นชิ้น เขาคว้านพื้นนั้นขึ้นมาเป็นโล่กำบัง

            สามารถลดทอนแรงระเบิดลงไปได้ แต่พื้นลิฟต์ที่โดนคว้านไปเกือบครึ่งหนึ่งนั้นทนต้านรับแรงปะทะกับน้ำหนักตัวของพวกเขาไม่ไหวจึงพังทลายลง

            เหวอ!!”

            กวินทร์ร้องผวาตอนที่กำลังจะร่วงลงไปนั่นเอง เด็กหนุ่มก็ปล่อยมือจากดาบแล้วคว้าตัวอิงศรกับกอดศีรษะของซีลอร์ดเอาไว้

            มาได้แค่นี้เหรอ

            ซีลอร์ดที่เหลือแต่หัวพูด

            แล้วทำอะไรไม่ได้เลยรึไงน่ะนาย

            ถ้ายังมีร่างกายเหลืออยู่ก็คงได้แหละนะแต่ว่า....

            โธ่ว้อย แล้วจะทำยังไงกันดีล่ะเนี่ยยย!!!”

            กวินทร์ได้แต่สบถคำรามอย่างสิ้นหวัง พวกเขาได้แต่ร่วงหล่นลงไป

            ไม่รู้ว่านานแค่ไหนจะถึงพื้น หรือ แม้แต่ว่าข้างล่างอาจจะไม่มีพื้นเลยก็ได้ ถึงอย่างนั้นกวินทร์ก็พยายามพลิกตัวให้อิงศรอยู่เหนือตัวเขาไว้ถ้าหากตกลงไปกระแทกพื้นอย่างน้อยที่สุดร่างกายของตนจะช่วยเป็นเบาะรองกระแทกให้

            พอตกลงมาได้ช่วงหนึ่งหลังก็กระแทกเข้ากับอะไรบางอย่าง

            บางทีกระดูกคงจะหักอีก กวินทร์กัดฟันพร้อมรับความเจ็บปวดนั้น

            แต่ทว่า

            เอ๊ะ...

            สัมผัสที่หลังกลับนุ่มมาก นุ่มจนคิดว่าตัวเองตกลงบนฟองน้ำหรืออะไรบางอย่างที่ไม่ใช่พื้น

            กวินทร์หันไปมองว่าตกลงบนอะไร แต่เขากลับจมลงในสิ่งนั้นเสียก่อน พื้นที่รองรับเขาไว้อ่อนนุ่มและไม่มั่นคง มันเป็นเหมือนเมือกสีดำสนิทคล้ายกับน้ำมัน

            พวกเขาจมลงในเมือกนั่นแล้วทะลุผ่านไปยังอีกด้าน ความเร็วในการตกลดลงจากการทะลุผ่านชั้นเมือกที่ว่าทำให้หลังจากนั้นถึงตกลงมากระแทกพื้นหินแข็งๆ ก็ไม่เจ็บตัวเท่าไหร่

            แต่คิดอีกทีมันก็น่าจะเจ็บอยู่เหมือนกัน...

            อั่ก

            กวินทร์ร้องเมื่อหลังของตัวเองกระแทกกับพื้นแล้วด้านหน้าก็ต้องรับน้ำหนักของอิงศรกับหัวของซีลอร์ดอีก

            พวกเขาตกลงมาบนพื้นที่เหมือนกับลิฟต์ที่พังไป เป็นพื้นหินกว้างราวสนามฟุตบอล

            ที่นี่ดูเหมือนลิฟต์อีกตัวที่เพิ่งจะตามขึ้นมาอย่างไรอย่างนั้น

            ขณะเดียวกันซากลิฟต์ตัวเก่าก็ร่วงหล่นลงมา

            กวินทร์พลิกตัวเอาหลังขึ้นกำบังให้อิงศรกับซีลอร์ด กำบังจากเศษซากของลิฟต์ตัวเก่า เศษซากชิ้นเล็กชิ้นน้อยตกกระแทกใส่แผ่นหลังของเด็กหนุ่ม เขากัดฟันทนจนกระทั่งเศษซากตกลงมาทั้งหมด

            ซากลิฟต์ที่ตกลงมาทำให้เกิดฝุ่นควันบดบังทิวทัศน์รอบๆ

            แสงสว่างที่ไล่ตามพวกเขาลงมาพอไม่มีลูนาริสคอยสะท้อนแสงมันพุ่งตรงดิ่งเป็นเส้นตรงยิงทะลุใจกลางลิฟต์ตัวใหม่ ตอนนี้ถ้าไม่ไปยุ่งกับมันก็ไม่มีอันตรายอะไร

            พอเริ่มจะผ่อนคลายจากความตึงเครียดมาได้ กวินทร์ก็เริ่มจะนึกถึงสิ่งที่ต้องทำในเวลานี้ขึ้นมา

            เขาลุกขึ้นยืนเอามืออังรอบปากแล้วตะโกน

             ขวัญญญญ!!!”

            เขาตะโกนเรียกด้วยความหวังที่ว่ามิ่งขวัญอาจจะยังรอดชีวิตอยู่ ถ้าเป้นอย่างนั้นก็ต้องบอกข่าวดีให้รู้ว่าเขากับอิงศรปลอดภัยดี มิ่งขวัญจะได้ไม่ต้องเป็นกังวล

            แต่ว่า...

            เฮ้ ขวัญญญญ!!!”

            มันไม่มีการตอบกลับมา

            ตอบมาเซ่!! ขวัญญญญ!!”

            พอตะโกนครั้งที่สามกวินทร์ก็เข้าใจขึ้นมา

            เข้าใจว่ามันงี่เง่าขนาดไหน

            เพื่อนงี่เง่าที่สร้างความทรมานให้กันขนาดนี้ หมุนเวียนความเศร้าในอกได้ถึงขนาดนี้

            อึก...วะ.... ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!”

            ไอ้เจ้าบ้าเอ้ย ใจร้ายที่สุดเลย

            ยังคงกรีดร้อง

            “...ว้ากกกกกกกกก!!!”

            มันจะโหดเกินไปแล้วนะแบบนี้น่ะ พี่ชายนายยังนอนอยู่ตรงนี้อยู่เลยนะแล้วทำไม...ทำไม

            ยังกรีดร้องต่อไปเรื่อยๆ

            “...ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!”

            ทำไมถึงต้องทิ้งพวกเราไว้ตรงนี้

            จนกระทั่งรู้สึกว่าลำคอไม่มีเสียงลอดออกมาอีก

            แค่ก...แค่ก แค่ก”

            กวินทร์จึงหยุดแล้วหันสายตาเศร้าสร้อยไปมองอิงศร มองดูสิ่งที่เหลืออยู่แล้วนึกถึงคำสั่งเสียที่มิ่งขวัญฝากเอาไว้

            “....พี่ศร”

            กวินทร์พยายามเรียกปลุก แต่อิงศรก็ยังไม่ยอมตื่นขึ้นมา

            พี่ศร!!

            เขาเร่งเสียงให้ดังขึ้น

            “…”

            แต่อิงศรไม่ตอบสนอง

            พี่ศร...

            พี่ศรรู้ไหมครับว่าขวัญน่ะตอนอยู่กับผมเขาพูดถึงพี่ศรว่ายังไงบ้าง”

            นี่เรากำลังทำอะไรอยู่กันนะ?

            เพราะได้สนิทกับขวัญแล้วผมถึงเข้าใจตัวพี่ศรมากขึ้น พี่ศรน่ะเป็นคนที่พยายามจะเข้าใจหัวอกคนอื่น ถึงจะดูเหมือนไม่สนใจใครแต่ก็คอยสังเกตคอยช่วยเหลืออยู่ตลอดขวัญน่ะเขานับถือพี่ศรมากเลยนะครับ ผมเองก็เหมือนกันเพราะงั้นการที่ผมหรือขวัญหรือใครก็ตามต้องมาตายที่นี่ไม่ใช่ความผิดของพี่ศรเลยอย่าโทษตัวเองเลยครับ”

            พยายามจะปลอบประโลมอิงศรหรือว่าตัวเองกันแน่

            พี่ศรน่านับถือขนาดนั้นพวกเราถึงได้ติดตามมาเพราะงั้นตอนนี้”

            ไม่รู้เลยจริงๆ แต่ว่า

            ตื่นขึ้นมาสิครับ!!”

            ช่วยตื่นขึ้นมาทีเถอะ ตื่นขึ้นมาให้ผมได้พึ่งพิงทีเถอะ ขอร้อง…

            ขอร้องล่ะครับ พี่ศร”

            กวินทร์โน้มตัว ซบใบหน้าที่เขรอะไปด้วยหยาดน้ำตาลงกับอกของอีกฝ่าย

            ตึกตัก ตึกตัก

            เสียงหัวใจเต้นของอิงศรยังคงดังอยู่ แต่รุ่นพี่ที่น่านับถือก็ยังไม่ยอมตื่นขึ้นมา

            จะไม่ไหวแล้ว...

            “...พี่ศร”

            ขอที่ให้พึ่งพิงหน่อยเถอะ

            แล้วตอนนั้นเองก็มีเสียงดังมาจากทางด้านหลัง เสียงแห่งความกลัว เสียงที่กระชากหัวใจที่กำลังบอบช้ำของกวินทร์ให้เงยหน้าขึ้นหันไปมอง

            เพราะไปนับถือไอ้คนน่าสมเพชแบบนั้นพวกแกถึงได้เอาตัวไม่รอดกันยังไงล่ะ กวินทร์ วชิระ”

            กวินทร์ที่ได้ยินเสียงนั้นหันหลังกลับไป

            ที่ตรงนั้นเอง เพราะระยะทางที่ห่างออกไปกับฝุ่นควันจากซากของลิฟต์ก่อนหน้านี้ก็เลยไม่ทันสังเกตว่ามีอะไรบางอย่างยืนอยู่บนลิฟต์ตัวนี้ด้วย แล้วก็ฉุกคิดขึ้นมาอีกว่าการที่มีลิฟต์อีกตัวนั่นหมายความว่าจะต้องมีใครซักคนไล่ตามพวกเขาขึ้นมา

            เจ้าของเสียงแทรกตัวผ่านหมอกควันที่กำลังจะจางลง

            เส้นผมสีเงิน

            เครื่องแบบราชครูสีดำ

            ใบหน้าปราดเปรื่องและเย็นชา

            แฟรนเซียม…”

            ไม่เรียกพลเอกแล้วเรอะ”

            กวินทร์เอาตัวบังอิงศรไว้แล้วหันเผชิญหน้ากับแฟรนเซียม

            “....นี่แกยังไม่ตายอีกงั้นเรอะ”


***ตอนหน้าคนฆ่าพี่สาว 2018 มาเจอกัน ....ตลกม่ายลงงง ขวัญญญ!!! แอ่ววว****

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

318 ความคิดเห็น