Apocalypse Online เกมโกงวันโลกาวินาศ

ตอนที่ 233 : Login 230: วิธีที่จะสยบพระเจ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    13 พ.ค. 61

Login 230: วิธีที่จะสยบพระเจ้า

 

            ลูนาริสกำลังใช้เกสบังคับความตายของทุกคนอยู่

            นั่นเป็นข้อมูลที่ซีลอร์ดฝืนยันร่างกายที่บาดเจ็บเหมือนถูกหักกระดูกทั้งตัวขึ้นมาบอกให้กับพวกเขาที่กำลังสับสนกับ...

            พลังอำนาจของพระเจ้า

            ความตายของพวกพ้อง

            ตายแล้ว

            ตายไปสองคนแล้ว

            ฟูกับมิกซ์ถูกฆ่าตายโดยน้ำมือของมนุษย์ต่างดาวที่เกิดมาจากกรงเล็บเงาของลูนาริสผู้ที่อ้างตัวว่าเป็นพระเจ้า

            เป็นแอดมินิสเทรเตอร์ที่ควบคุมจัดการความเป็นไปได้ของทุกสรรพสิ่ง

            ถ้าอย่างนั้นความตายของฟูกับมิกซ์ก็นับเป็นความถูกต้อง เพราะมันคือประสงค์ของพระเจ้าผู้ที่มีสิทธิ์จะทำอะไรก็ได้อย่างนั้นหรือเปล่า

            ไม่ล่ะ อย่างไรก็ยอมรับไม่ได้ ต่อให้จะเป็นพระเจ้าหรือปีศาจแต่ก็ยอมให้มันพรากคนสำคัญไปไม่ได้

            อิงศรตอบรับคำพูดของซีลอร์ดกลับไปว่า

            มันคืออะไร!

            เกสบังคับความตาย นั่นคือสิ่งที่ทำให้ฟูกับมิกซ์ต้องตาย มันคืออะไรบอกมาเลยสิ ใบหน้าของเขากำลังแสดงคำพูดเช่นนั้นและรอคอยความหวัง

            ความหวังที่อาจจะมากับข้อมูล

            ซีลอร์ดหยักหน้าให้แล้วอธิบาย

            เกสคือข้อห้ามที่ทำให้ถึงตาย ดังนั้นเกสแห่งความตายก็คือสิ่งที่มอบความตายให้ ลูนาริสคือผู้ควบคุมจัดการปีศาจทั้งปวงเพราะว่าเขาควบคุมเกสแห่งความตาย ปีศาจทั้งหมดต่างก็มีจุดอ่อนที่ทำให้ถึงตายอยู่นั่นแหละความหมายของเกสแห่งความตาย

            สรุปก็คือ เกสคือของแสลงที่แพ้ทางอะไรเทือกนั้นสินะ

            งั้นก็จะบอกว่าของแสลงที่ทำให้ฟูกับมิกซ์ตายคือราชครูลำดับที่หกลิเธียมที่อยู่ต่อหน้าเขานี่อย่างนั้นเหรอ

            หมายความว่าสองคนนั้นเคยถูกลิเธียมฆ่าเกสก็เลยเป็นลิเธียมอย่างนั้นสิ

            แต่ซีลอร์ดล้มตัวลงไปก่อนจะได้ตอบ ดูเหมือนจะใช้แรงกับการพยุงตัวที่ไม่มีกระดูกไปทั้งหมดได้แต่ตอบกลับมาอย่างแผ่วเบาจนเกือบไม่ได้ยิน

            อ..อืม

            เป็นเสียงครางที่ให้คำตอบได้ชัดเจนดี เพราะถึงไม่บอกอะไรเพิ่มเติมเขาก็คิดเผื่อทุกอย่างไว้หมดแล้วจากข้อมูลที่มีให้แค่นั้นก็เลยพอจะสรุปได้ว่าการแปลงร่างของกรงเล็บเรียกว่า เกสแห่งความตายแล้วมันก็จะเปลี่ยนเป็นสิ่งที่ใช้ทำร้ายหรือเป็นจุดอ่อนหรือของแสลงกับเป้าหมายที่มันจะสังหาร และนั่นคงจะรวมถึงการเปลี่ยนเป็นคนหรืออะไรก็ตามที่เคยฆ่าพวกพ้องของเขา ดังนั้นแค่มห้ตอบว่าใช่หรือไม่ก็พอ

            แล้วคำตอบก็คือควรมคิดของเขาถูกต้อง

            ตอนนี้เท่ากับว่าพวกพ้องที่เคยตายไปแล้วแต่ฟื้นคืนชีพขึ้นมาจะมีอันตราย

            พวกพ้องเหล่านั้นก็มี ฟูกับมิกซ์ที่ตายไปก่อนแล้วที่ยังเหลือก็...

            พลอย เน็กส์ นิว...

            ทุกคน คุ้มกัน พลอย กับ นิวเอาไว้ เมษานายคอยปกป้องเน็กส์ด้วย!

            ทันทีที่ตะโกนออกไป กวินทร์กับเมษาก็เข้าไปรวมกับนรินทร์จับกลุ่มกันคุ้มกันนิว

            พลอยบินกลับลงมาโดยมีกวินทร์ไปคุ้มกัน

            มิ่งขวัญประดาบกับเงาของลิเธียมอยู่ ดูเหมือนร่างเงานั้นจะเคลื่อนไหวช้าลงและมีพลังน้อยกว่าเดิมอย่างไม่เข้าใจสาเหตุ

            แล้วซีลอร์ดก็พูดบอกสาเหตุมาให้ทันทีราวกับรู้อยู่ก่อน

            ถ้าไม่ใช่คนที่เป็นเป้าหมายของเกสพลังของมันจะลดลง

            ไม่สิ คงอ่านใจเอาอีกนั่นแหละ

 

            ตอนนั้นเอง ก็มีกรงเล็บอื่นที่เพิ่งจะเปลี่ยนรูปร่าง มันเปลี่ยนร่างเป็นตัวเขา เป็นอิงศรที่แต่งกายด้วยเครื่องแบบของเมตไตรยหรือก็คือตัวเขาตอนที่ยังไม่ได้ออกจากกองทัพขับไล่ผู้รุกราน

            แต่ว่าการที่มีเกสเป็นอิงศรก็หมายความว่ามีใครในที่นี้เคยโดนเขาฆ่ามาก่อนอย่างนั้นเหรอ

            คนที่จะตายเพราะเกสได้ตอนนี้ก็คือคนที่ถูกชุบชีวิตขึ้นมา คนพวกนั้นที่ยังเหลืออยู่ก็มี พลอย เน็กส์ นิว เด็กกำพร้าทั้งห้าที่ถูกอวโลกิตะชุบชีวิตขึ้นมาหลังจากถูกลิเธียมฆ่าตาย แต่ไม่มีใครเลยที่ถูกอิงศรฆ่า

            ถ้าอย่างนั้นแล้วมันเป็นเกสของใครกันล่ะ

            ไม่สิ มันยังมีอีกคน อีกคนที่ถูกชุบชีวิตขึ้นมาหลังจากผ่านการทดสอบกับซีลอร์ด

            นรินทร์!!

            อิงศรหันไปเพื่อช่วยนรินทร์ เป็นจังหวะเดียวกับที่เจ้าตัวปลอมมุ่งหน้าไป

            แต่ตรงนั้นยังมีเมษาอยู่

            แต่ก็มีนิวกับเน็กส์ที่เป็นเป้าของลิเธียมตัวปลอมอยู่ด้วย ตรงนั้นเป็นการกระจุกตัวของเป้าหมายที่เกสจะเล่นงาน ดังนั้นเมษาคนเดียวเอาไม่อยู่แน่

            ไม่ยอมให้ทำได้หรอกน่า

            อิงศรควักยันต์อาคมจากแขนเสื้อมาห้าใบเป็นยันต์ชุดสุดท้ายที่สอดไว้ในแขนเสื้อ ใช้ยันต์ทั้งหมดยิงเป็นลูกดอกผ่านหน้าไม้ให้ ลูกดอกไปตกเรียงกันเป็นวงล้อมหน้ากลุ่มนั้น

            ขณะเดียวกันตัวปลอมก็เลือนหายไปจากสายตาของเขาที่คอยจับจ้องอยู่ตลอด เลือนหายไปเพราะเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง

            นั่นมันเร็วกว่าตัวจริงแล้วนะเฟ้ย แต่เอาเถอะก็คิดเผื่อไว้แล้วแหละ

            ตรวนผนึกหมาป่าไกลพ์นิล

            อิงศรร่ายสกิล สกิลซึ่งเป็นสัญญาณให้กับดักอาคมทำงาน

            พื้นบริเวณด้านหน้าเมษาที่ออกมายืนค้ำให้พวกพ้องตรงนั้นเรืองแสง ทันใดนั้นเองเจ้าตัวปลอมก็เข้ามาติดกับ

            อาคมตรวนผนึกหมาป่าไกรพ์นิลนั้นนอกจากโซ่อาคมที่ใช้มัดเป้าหมายแล้วพื้นที่ภายวงล้อมที่อาคมกำลังสำแดงอานุภาพจะทำงานเหมือนผนึกเขตแดน อันโดรมีดาจะ ยึดจับขาของสิ่งเข้าไปเหยียบมันไว้ด้วย เจ้าตัวปลอมที่บุกเข้าไปโดยไม่ระวังเลยขยับตัวไม่ได้แล้วถูกโซ่อาคมมัดตัวไว้

            ยื้อได้ 10 วินาที มีเวลาแค่นั้นก็พอแล้ว

            เมษาจัดการเลย!

            เออ มาเลย!

            อิงศรถีบตัวพุ่งไปข้างหน้าย่นระยะทางเข้าไปในพริบตาเดียวพร้อมกับแทงดาบออกไป ขณะที่เมษาเรียกสายฟ้าลงมาสถิตที่กำปั้น

            ซุสนัคเคิล!!

            หมัดสายฟ้าของเมษาซัดหัวของตัวปลอมแหลกในครั้งเดียวส่วนดาบของเขาเสียบทะลุจากหลังไปถึงหน้าอกแล้วตัวปลอมก็แตกสลายไปในทันที

            เท่านี้นรินทร์ก็จะปลอดภัยไปอีกพักหนึ่ง ส่วนเกสที่จะฆ่านิวกับเน็กส์ที่อยู่ตรงนี้ซึ่งก็คือลิเธียมยังสาละวนอยู่กับขวัญคงยังมาที่นี่ไม่ได้

            แต่จะวางใจแค่นั้นยังเร็วไป ตอนที่ฟูถูกฆ่าตายลิเธียมตัวปลอมกลายเป็นสองคน จำนวนของเกสที่ใช้ฆ่าอาจจะไม่ได้จำกัดแค่หนึ่งหรือสองตัว ต้องทำลายกรงเล็บทั้งหมดก่อน

            อะ

            จู่ๆ นรินทร์ก็ส่งเสียงประหลาด

            เฮ้ เกิดอะไรขึ้นน่ะ

            อิงศรถาม แต่นรินทร์กลับทำสีหน้าทรมาน กุมมืออยู่ตรงหน้าอกแล้วหอบหายใจอย่างเอาเป็นเอาตาย

            นรินทร์!

            อิงศรเดินเข้าหาทันที แต่ว่า

            อะ...อ๊ากกกก!!

            นรินทร์กรีดร้องแล้วก็มีบางสิ่งแหวกทะลุหน้าอกออกมา เลือดจำนวนมากไหลทะลักและพุ่งกระฉูดขึ้นไปข้างบนเหมือนน้ำพุ

            เลือดกระเซ็นมาเปรอะที่ใบหน้าของอิงศรซึ่งจับจ้องความตายของพวกพ้องที่หยุดเอาไว้ไม่ได้

            สิ่งที่ทะลวงร่างของนรินทร์ขึ้นมาคือผู้หญิง...

            ผู้หญิงสีดำมะเมื่อมถูกอาบชโลมไว้ด้วยเลือดสีแดงสด

            อิซานามิ

            ปีศาจจากเดธอาคานาร์ ใช่แล้วทำไมถึงลืมไปได้กันนะ สิ่งที่ทำให้นรินทร์ตายไม่ใช่แค่ตัวเขาที่ฆ่านรินทร์นารายณ์แต่ยังมีเดธอาคานาร์ที่เขาเป็นคนยัดมันเข้าไปด้วย

            เกสที่มาในรูปของอิซานามิอาศัยช่วงที่พวกเขาชุนละมุนกับเกสอิงศรรอบเข้ามาจากทางด้านหลังแล้วฆ่านรินทร์

            “…”

            นั่นหมายความว่าแนวป้องกันธรรมดาเอาไม่อยู่ตั้งแต่แรก อีกฝ่ายโจมตีลงมาจากข้างบนเหมือนคนเชิดตุ๊กตา ทำเหมือนกับเป็นพระเจ้าที่บังคับบทละครแห่งโชคชะตานี้ได้ตามใจนึก

            นิว!

            อิงศรอ้อมผ่านร่างของนรินทร์ไปหานิวที่ยืนหลบอยู่ข้างหลัง

            แต่ก็สายไปเสียแล้ว เขารู้ตัวช้าเกินไป แค่เสี้ยววินาทีที่ให้ความสนใจกับการทำลายอิงศรตัวปลอมนั่นก็เปิดช่องให้กรงเล็บจำนวนมากอ้อมมาเล่นงานเป้าหมายไปแล้ว

            ที่ตรงหน้าเขานิวถูกลิเธียมเงาดึงหัวออกจากลำคอด้วยมือเดียว

            บัดซบ!!!

            อิงศรลั่นไกยิงลูกดอกใส่หัวของลิเธียม คงเพราะเขาไม่ใช่เป้าหมายสังหารและนิวที่เป็นเป้าก็ถูกฆ่าตายไปแล้วการเคลื่อนไหวของมันจึงเชื่องช้าลงเป้นอย่างมาก เขาลั่นไกต่อเนื่องกันไม่หยุดจนกระทั่งร่างเงาแตกสลายไป

            นิว!!

            เสียงของพลอยดังมาจากอีกฟาก หล่อนคงเห็นสถานการทางนี้แล้ว

            อย่าไปทางนั้นนะครับ

            เสียงของกวินทร์ที่พยายามห้ามเธอไว้

            ไม่มีเวลามาเสียใจแล้ว ถ้าเสียใจตรงนี้จะช่วยคนที่เหลือไม่ได้

            อิงศรย้ำกับตัวเองอย่างนั้นแล้วหันเหสายตาที่นองไปด้วยหยาดน้ำแห่งความเศร้าโศกกลับไปหานรินทร์ ลั่นไกยิงอิซานามิเงาจนมันหายไปและปลดปล่อยนรินทร์ ร่างของนรินทร์ค่อยๆ ล้มลง

            อิงศรรับร่างนั้นไว้เลือดจึงไหลลงบนแขนเสื้อของเขา

            “...นรินทร์

            อีกฝ่ายตอบรับต่อเสียงเรียกแล้วหันใบหน้าซีดเผือดที่แทบจะไม่มีเลือดมาสบตา

            นรินทร์กระอักเลือดออกจากปาก

            อิ...อิงศร

            ยังมีชีวิตอยู่ ยังมีชีวิตอยู่ แถบพลังชีวิตยังไม่หมดลงด้วย

 

นรินท์ Lv. 144 [/....10:38000....]

 

            ต้องรีบรักษาแต่ว่าคนที่รักษาได้ก็คือนรินทร์เท่านั้น ถ้างั้นก้ต้องพึ่งอีกคนที่รักษาได้

            อิงศรตะโกนโดยที่ไม่ละสายตาไปจากนรินทร์

            พลอยมารักษาที!!

            แต่ทว่า...

            “….”

            เฮ้ ทำใจดีๆ ไว้

            “….”

            เฮ้ ตอบสิ ตอบฉันที

            “….”

            นรินทร์....ฮึก

            เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่มีทางตอบได้อีกแล้ว... นับตั้งแต่ตอนที่ตะโกนไปครั้งแรกพลังชีวิตที่มีอยู่เท่าเส้นด้ายบางเฉียบนั่นก็กำลังจะหายไป

            แล้วพอเวลาผ่านไป ผ่านไปแค่เสี้ยววินาที เลือดก็ไหลทะลักออกจากตัวของนรนิทรืจนไม่เพียงพอจะต่อชีวิตทำให้พลังชีวิตหมดลงไป

 

นรินท์ Lv. 144 [.....0:38000....]

 

            นรินทร์หมดลมหายใจ ตายไปอย่างง่ายดาย

            ร่างกายสั่นสะท้านไปหมด ความโกรธ ความเศร้าเสียใจ ความกลัว ทั้งหมดพองตัวขึ้นอย่างรุนแรง

            อารมณ์ความรู้สึกทั้งสามหมุนเวียนกันจนกลายเป้นความสับสนที่ทำให้เคลื่อนไหวไม่ได้ เขาไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไปดี

            แล้วในตอนนั้นเอง

            ชาวโลกมักพลาดในตอนสุดท้าย

            มีเสียงพูดมาแบบนั้นแล้วก็สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่สูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

            อิงศรหันไปทั้งที่ยังอุ้มศพของนรินทร์

            ลำอัคคีขนาดมหึมากำลังพุ่งมาทางนี้และจะโถมใส่เขาจนมอดไหม้ การโจมตีแบบนี้เหมือนกับที่เกิดขึ้นในสงครามเรดบอสป้องกันค่ายที่กรุงเทพไม่มีผิด พลังเพลิงอันรุนแรงนั่น...

            โซเดียมงั้นเรอะ

            พริบตาหนึ่งก่อนที่ไฟจะเข้ามาปะทะก็มองเห็นตัวผู้ที่ยิงมันมา

            เงาของราชครูสาวร่างสูงสวมแว่นตายืนถือไม้เท้าที่ปล่อยลำพระเพลิงมาทางนี้

 

            คมเขี้ยววารีพิชิตเภทภัย โอเทนตะ มิทสึโยะ

            กวินทร์แทรกเข้ามาขวางหน้าลำพระเพลิงเอาไว้ได้ทันพอดี รุ่นน้องเคลื่อนไหวโดยไหลมากับสายน้ำที่ผุดขึ้นมาจากไหนก็ไม่รู้ โดยที่เบื้องหลังมีออร่าพลังสีฟ้าคล้ายจิ้งจอกเปล่งออกมา คงจะเป็นหนึ่งในกระบวนท่าแห่งธาตุทั้งห้าธาตุที่เวพอนไนซ์เท็งกะโกะเคนสามารถนำออกมาใช้ได้

            กวินทร์ใช้สองมือจับดาบแล้วงัดมันขึ้นทำให้สายน้ำก่อตัวเป็นกำแพงป้องกันลำพระเพลิง

            ในทันทีที่ลำพระเพลิงดับมอดไปกวินทร์ก็ดึงดาบกลับแล้วเปลี่ยนลูกแก้วพลังงานที่ปลายดาบเป้นอีกธาตุหนึ่ง

            คมเขี้ยวโลกธาตุขับไล่สัมภเวสี

            ลูกแก้วสีน้ำตาล ลูกแก้วแห่งธาตุดินถูกติดตั้งลงในดาบพลังของมันสร้างเปลือกหินขึ้นมาห่อหุ้มตัวดาบ

            ออร่าพลังสีน้ำตาลคล้ายแมวตัวใหญ่โอบล้อมร่างของกวินทร์ เขาตวัดดาบหินออกไปด้วยท่าทางรุนแรงเกรี้ยวกราด

            จูซูมารุ ทสึเนะทสึกุ!!

            ออร่าที่ห้อมล้อมรอบตัวพุ่งไปข้างหน้าตามกระแสพลังที่ดาบฟาดออกไป ออร่ากลายเป็นพายุทรายหมุนพัดหอบโซเดียมเงากระเด็นตกไปจากลิฟต์

            แต่ว่านั่นก็เป็นหนึ่งในกรงเล็บที่เชื่อมอยู่กับลูนาริสดังนั้น โซเดียมจึงถูกกระตุกขึ้นมาผ่านสายโยงเงา

            แต่ก็เป็นเพียงเป้านิ่งที่ขยับหรือป้องกันตัวเองตอนที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศไม่ได้ อิงศรจึงลั่นไกหน้าไม้ยิงติดต่อกันไปสามครั้ง ลูกดอกเสียบทะลุที่ศีรษะของเงา ทำให้มันระเบิดไปในทันที

            พลอยที่ข้ามมาพร้อมกับกวินทร์ตรงรี่เข้าไปดูซากศพของนิวก่อน เธอร้องไห้ไม่หยุดขณะที่พยายามเก็บเอาหัวของเด็กหญิงขึ้นมาแล้วสวมกอดมันอย่างอาลัยอาวรณ์

            นิว.....นิว...นิว

            จากนั้นเธอก็เห็นนรินทร์ในอ้อมแขนของเขา

            พี่ริน..ไม่จริงใช่ไหม พี่รินก็ด้วยเหรอ

            พูดเสร็จหล่อนก็พยายามร่ายสกิลฟื้นฟูใส่ตรงหน้าอกที่ถูกแหวกของนรินทร์เพื่อหวังสมานมันเข้าด้วยกัน แต่มันสายเกินไปนรินทร์สิ้นใจตั้งแต่ตอนที่อิซานามิแหวกอกออกมาแล้ว แถบพลังชีวิตถูกทำให้กลายเป็นศูนย์ในพริบตาเดียว

 

            อิงศรวางร่างของนรินทร์ลงกับพื้นแล้วปล่อยให้พลอยที่ยังไม่ได้สติฝืนทำการฟื้นฟูต่อไป

            ทั้งที่มันไร้ประโยชน์และสิ้นเปลืองกำลังควรจะให้เธอหยุดทำมัน

            แต่ว่า... ควรทำอย่างไร และ ไม่ควรทำอะไร ตอนนี้เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

            อิงศรจ้องมองอย่างเหม่อลอย จ้องมองกรงเล็บมากทายที่บินวนไปรอบๆ ราวกับฉลามที่ไล่ต้อนเหยื่อให้จนมุม

            ยังมีกรงเล็บที่ไม่ได้เปลี่ยนร่างเหลืออยู่ ลูนาริสทยอยปล่อยลงมาเพิ่มแทนอันที่โดนทำลายไปด้วยจำนวนจึงไม่ลดลง

            ศรเอาไงต่อ!

            มิ่งขวัญเพิ่งจะทำลายลิเธียมปลอมไปแล้วกลับมาสมทบ นั่นทำให้พวกเขาทั้งหมดตกอยู่ในวงล้อมกรงเล็บ

            ทำยังไงดีน่ะเหรอ นั่นสิตอนนี้ควรจะทำอย่างไรดี

            มีพวกพ้องตายไป 4 คนแล้ว กำลังใจที่จะต่อสู้ก็ถดถอยลงเป็นอย่างมาก ถ้าว่ากันตามตรงแล้วก็ถึงเวลาที่จะหนี

            แต่ที่นี่ไม่สามารถหนีได้พวกเขาติดอยู่บนลิฟต์ที่กำลังมุ่งหน้าไปยังที่พำนักของพระเจ้า ที่นี่เป็นทางเลือกที่ไม่มีวันหวนกลับได้มาตั้งแต่แรกเป็นหนทางสำหรับคนบาปที่คิดต่อต้านพระเจ้า แต่พวกเขาก็ยังเลือกเดินบนเส้นทางนี้

            ทั้งหมดก็เพื่อยุคสมัยของมนุษยชาติ เพื่อเดินไปตามทางแห่งความตั้งใจของตัวเอง

            ถ้าอย่างนั้นก็ต้องรวมพลังกับทุกคนที่ยังอยู่ที่นี่ทำลายพระเจ้าลงตรงนี้ ฆ่าลุนาริสให้ได้ตั้งแต่ตอนนี้ไป

            ตรงนั้นเองที่อิงศรเพิ่งจะสังเกตว่ามีนาไม่ได้อยู่ในกลุ่มทั้งที่ตอนนี้ทุกคนน่าจะมารวมกันที่นี่หมดแล้ว

            มีนาล่ะ

            จะว่าไปไม่เห็นยัยนั่นตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว...

            เมษาชะงักคำพูดตอนที่มีเงาของอะไรบางอย่างที่กำลังบินพาดผ่านพวกเขาไป

            ถึงเวลาชดใช้บาปกรรมที่มากระทำต่อเทพเจ้าแล้วมนุษย์เอ๋ย

            เมื่อมองขึ้นเจ้าของเสียงก็เลื้อยโฉบไปมาอยู่บนท้องฟ้า

            ร่างยาวดั่งงู ลำตัวเป็นเกล็ด

            ดวงตาสีฟ้าครามงดงามแต่เปล่งประกายด้วยแสงสีแดงอันน่าสะพรึง

            มังกรมันมีรูปร่างเช่นนั้นแล้วก็เป็นหนึ่งในเงาที่เกิดขึ้นจากกรงเล็บหนึ่งของลูนาริส

            ที่กึ่งกลางลำตัวของมังกรขดเป็นวงอยู่ ในวงนั่นมีนาที่หมดถูกจับตัวเอาไว้

            ไอ้เจ้านั่นมันที่ค่ายกรุงเทพนี่!

            กวินทร์พูด

            เมษาตะโกน

            มีนา มีนา!!

            สัตว์เทวะมังกรนั่นถือเป็นเกสของมีนาก็ว่าได้ หล่อนเคยเกือบถูกฆ่าตายถ้าหากอิงศรไม่ช่วยไว้

            ถ้าหากตอนนั้นไม่ได้พลังของอาคานาร์มาล่ะก็หล่อนคงจะตายไปโดยที่ทำอะไรไม่ได้เลย

            พูดให้ถูกก็คือครึ่งหนึ่งที่พวกเขาขึ้นมายินอยู่ตรงนี้ได้ก็เป็นเพราะได้พลังจากอาคานาร์มานั่นแหละแต่กลับไม่สามารถเอามาใช้ได้ในเวลาแบบนี้

            แล้วก็ไม่ใช่แค่มังกรที่ปรากฏตัวขึ้น

            ลิเธียม โซเดียมคนเก่า มนุษย์ต่างดาวชั้นครูที่เคยปะทะที่สวนสาธารณะ แล้วก็พวกสัตว์เทวะจ่าฝูงในเรดบอสที่กรุงเทพ

            พวกเงาเหล่านี้คือเกสแห่งความตาย คือสาเหตุที่จะทำให้พวกพ้องและตัวเขาเกือบตายแต่ถูกขัดขวางโดยเมล์ตัวจับเวลาตายที่เป็นเหมือนสารเตือนส่งมาก่อนจึงรับมือได้ พวกมันปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งราวกับจะเรียกร้องความถูกต้องที่ถูกพวกเขา โกงไป

            พวกเขาได้โกงสิ่งที่เรียกว่า เกมโลกาวินาศ

            โกงความตายมานับครั้งไม่ถ้วน

            โกงต่อโชคชะตา

            และพยายามจะโกงพระเจ้าที่คิดกำจัดโลกใบนี้

            แต่พระเจ้าผู้ควบคุมทุกอย่างไม่ยอมให้ โกง และผนึกสูตรโกงของพวกเขาไป

            สูตรโกงที่เรียกว่า ปีศาจถูกห้ามไม่ให้ใช้ในการต่อสู้ที่นี่

            พวกเขาถูกโกงกลับหรือว่ากำลังจะแพ้เพราะว่าโกงมาตลอดกันแน่

 

            ลูนาริสได้กล่าวลงมา

            ออร์ฟิอูคูมันนาร์เจ้าลักลอบบอกความตายล่วงหน้าให้กับวัชพืช เจ้าป้อนข้อมูลอันไม่สมควรลงไปจึงทำให้เกิดความผิดพลาด ข้าจะทำการแก้ไขมันเดี๋ยวนี้เองจงดูไว้ซะนี่คือเกสแห่งความตายที่พวกเจ้าสมควรจะได้รับวัชพืชทั้งหลาย

            พระเจ้ากำลังจะลงทัณฑ์พวกเขาที่เล่นขี้โกงมาโดยตลอด

            เกมจะยังคงดำเนินต่อไป แม้จะมีพวกพ้องพ้องตายไปถึง 4 คนแล้วก็ตามแต่เกมฆ่าฟันภายใต้นามของผู้ควบคุมทุกสรรพสิ่งก็จะยังดำเนินต่อไป

 

            มันเริ่มขึ้นเมื่อสัตว์เทวะมังกรพยายามจะบดขยี้มีนา

            มีนา!

            เมษากระโดดขึ้นไปทั้งที่รู้ว่าไปไม่ถึง มังกรอยู่สูงเกินไป แต่เน็กส์ที่สิงร่างอยู่ก็ใช้สกิลช่วยพาไปส่งจนถึง

            เมษาขึ้นไปยืนบนตัวของมังกรแล้วพยายามทั้งซัดทั้งทุบเพื่อให้มันปล่อยตัวพี่สาวฝาแฝด

            แต่สัตว์เทวะหงส์ไฟก็พุ่งเข้ามาหา ถ้าเป็นแบบนี้เมษาก็จะถูกผลักตกลงไปข้างล่าง ถ้าตกลงไปก็คงไม่รอด ไม่รู้ว่าข้างล่างตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง พวกเขาขึ้นมาสูงขนาดไหนแล้ว

            มิ่งขวัญทะยานขึ้นจากพื้นลิฟต์ไปด้วยความเร็วแสง ทะลวงร่างของหงส์ไฟเป็นรูกลวงในครั้งเดียวส่งผลให้ร่างของมันแตกสลายลง ถึงอย่างนั้นก็ยังมีกรงเล็บอื่นๆ เหลืออยู่และกลายเป็นหงส์ไฟตัวใหม่อยู่ดี

            บนพื้นลิฟต์เองก็วุ่นวายและสิ้นหวังไม่ต่างกันนัก

            ทั้งเงาของมนุษย์ต่างดาว ทั้งเงาของสัตว์เทวะ มีแต่ตัวตนที่รับมือได้ยากแม้ว่าตัวพวกเขาจะมีเลเวล 144 แบบราชครูก็ตามที แต่จำนวนมันต่างกันเกินไปมิหนำซ้ำยังเป็น เกสแห่งความตายของแต่ล่ะคนการจะรับมือจำเป็นต้องให้คนที่ไม่ใช่เป้าของเกสไปต่อสู้แทนแต่เกสก็ยังเพิ่มจำนวนซ้ำๆ กันจนแทบเป้นไปไม่ได้ที่จะป้องกันด้วยแผนการง่ายๆ แบบนั้น

            พวกเขาค่อยๆ ถูกไล่ต้อน            จะมีคนตายเพิ่มขึ้นมาตอนนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

            แล้วมันก็เริ่มขึ้น มีคนตายหนึ่งคน

            พลอย!!

            อิงศรหันไปตามเสียงของกวินทร์ที่ดังขึ้น หันไปเพียงเพื่อจะได้เห็นภาพในวาระสุดท้ายอันขมขื่น

            หันไปแล้วกำลังใจจะลดลง แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังหันไป

            พลอยถูกลิเธียมตัดคอขาดกระเด็น ตายไปอีกคนแล้ว

            พลอยยย!!

            เขาร้องตะโกนอย่างช่วยไม่ได้ น้ำตาไหลรินไม่ยอมหยุด ทุกคนต่างก็หลั่งน้ำตาไปด้วยสู้ไปด้วย

            ถ้าหยุดมือก็จะเป็นทีของตัวเองที่จะถูกฆ่า ถ้ามัวแต่โศกเศร้าตัวเองจะกลายเป็นความโศกเศร้าให้คนอื่นทันทีเพราะจะถูกฆ่าตาย

            มีนา!!

            เสียงของเมษาที่อยู่ข้างบนดังขึ้น ต่อด้วยเสียงตะโกนของมิ่งขวัญ

            ไม่ทันแล้วรีบส่งมือมา!

            เมื่อมองขึ้นไปหยดเลือดสีแดงฉานก็แตะลงบนแก้ม เลือดของมีนา

            มีนาถูกฆ่าตายเป็นที่เรียบร้อย ถูกมังกรรัดจนลำตัวขาดสองท่อนแล้วปล่อยลงมาเหมือนเป็นขยะ

            โธ่โว้ย!! ไอ้มังกรบัดซบบบ!!!

            เมษาขาดสติในทันที เขาวิ่งไปตามลำตัวของมังกร มุ่งหน้าไปที่หัวของมันเพื่อจะฆ่า

            แต่มีกรงเล็บหนึ่งพุ่งสวนมา

            เมษาหลบไม่ได้ เพราะถ้าหลบจะตกลงไปจากตัวมังกรทันที

            จะกลับไปคว้ามือมิ่งขวัญแล้วหนีก็ทำไม่ได้แล้ว

            บ้าจริง…”

            กรงเล็บเจาะทะลวงหน้าอก

            อั่ก

            พลังชีวิตลดลงไปเกินครึ่งเน็กส์ที่สิงร่างด้วยสกิลของนิวจึงถูกบังคับให้ออกมา

            พี่เมษา!

            เด็กชายกอดร่างของเมษาไว้ด้วยมือหนึ่ง อีกมือกำไม้คฑาเตรียมจะร่ายสกิลเพื่อกลับลงไปที่พื้น

            แต่กรงเล็บที่ทะลวงอกเมษาไปก็เปลี่ยนรูปร่าง การขยายตัวฉีกร่างของเมษาออกเป็นชิ้นจนหลุดจากอ้อมแขน เลือดและอวัยวะภายในปลิวกระจายไปทั่ว เลือดอาบลงบนร่างของเน็กส์

            เหวอ!

            กรงเล็บนั้นเปลี่ยนร่างเป็นลิเธียม เกสแห่งความตายของเขา

            เน็กส์!

            อิงศรตะโกน

            จะไปแล้ว จะไปเดี๋ยวนี้แหละ

            มิ่งขวัญที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนักเร่งความเร็วพุ่งเข้าไปหา

            ต้องช่วย ต้องช่วยให้ได้ ต้องปกป้องไว้ให้ได้

            มิ่งขวัญพร่าบอกกับตัวเองแบบนั้นแล้วทะยานเร็วจนแทบกลายเป็นแสง

            แต่แสงเองก็ยังไล่ไม่ทันความตาย

            คอของเน็กส์ถูกบีบ คอถูกบีบจนแตกน้ำเลือดพุ่งทะลักเหมือนกับบีบไข่ไก่

            ศพตกลงไปด้านล่างหายไปจากสายตาของพวกเขาแล้ว

            ตายไปอีกสองคน

            ตาย

            ตาย

            ตายเพิ่มอีก

            ท่ามกลางการดำเนินไปอันวิปริตแสนโศกานั่น

            “…”

            อิงศรอยากจะกรีดร้อง อยากจะหนีจากความเป็นจริง อยากหนีไปจากความโหดร้ายนี้

            แต่ว่า

            “…ไม่ได้

            จะหนีไม่ได้ หนีไม่ได้เด็ดขาด ถ้าคิดหนีตอนนี้จะมีคนตายอีก

            มิกซ์ตายแล้ว

            ฟูตายแล้ว

            นรินทร์ตายแล้ว

            นิวตายแล้ว

            พลอยตายแล้ว

            มีนาตายแล้ว

            เมษาตายแล้ว

            เน็กส์ก็ตายแล้ว

 

            แล้วคราวนี้มิ่งขวัญที่บินอยู่กลางท้องฟ้าซึ่งเต็มไปด้วยกรงเล็บยมทูตนั่นก็จะตายด้วย

            จะตายแล้ว

            น้องชายจะตายอีกแล้ว

            จะต้องเสียมิ่งขวัญไปอีกแล้ว

 

            ว้ากกกกกกก!

            เขากรีดร้อง กรีดร้องทั้งที่รู้ว่าทำไปก็เท่านั้น

            มันไม่มีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นหรอก

            ปาฏิหาริย์มีแต่พระเจ้าที่สร้างได้ แล้วพระเจ้าก็ไม่ยอมมอบปาฏิหาริย์ให้กับคนที่กำลังท้าทายต่อปาฏิหาริย์หรอก

 

            ถ้างั้นจะใช้ปาฏิหาริย์ไปทำไม

            มนุษย์เท่านั้นที่จะกอบกู้มนุษย์ได้

            ไม่ต้องพึ่งพาของอย่างปาฏิหาริย์หรอกก็ในเมื่อเราใช้โศกนาฏกรรมได้

            แค่ทำให้พระเจ้าประสบกับโศกนาฏกรรมเท่านั้นเอง

            อา อา อา…”

            อิงศรยื่นมือขึ้นไป เขาไม่รู้ว่าทำไมถึงทำแบบนั้น แต่ตอนนี้สติที่ยังพอมีเหลือก็แค่ใช้รับรู้ว่าตัวเองกำลังจะทำอะไรเท่านั้น

            ตอนนี้อะไรบางอย่างในตัวกำลังเริ่มทำงาน

            บางอย่างที่รุนแรงเสียยิ่งกว่าความโกรธหรือความเสียใจที่กำลังหมุนวนอยู่ภายในอกเสียอีก

            อาคานาร์ฟอร์ซ

            ตัวเขากำลังจะฝืนใช้ปีศาจอย่างนั้นหรือ?

            ตัวเขาสิ้นหวังจนเสียสติไปแล้วสินะ

            ปีศาจใช้ไม่ได้เมื่ออยู่ต่อหน้าลูนาริส

 

            งั้นก็ไม่ต้องใช้ปีศาจสิ

            มีเสียงดังขึ้นมาในจิตใจ แต่ไม่ใช่เสียงของเมอร์คาบาห์ ไม่ใช่เสียงของเอลิกอร์ด้วย

            ในเวลานี้ไม่น่าจะมีปีศาจตนใดพูดสื่อสารกับเขาได้นี่นา

            แต่เสียงนั้นก็ดังขึ้นอีก

            แค่ใช้พลังก็พอ พลังที่จะสยบผู้ควบคุมได้ เธอมีมันอยู่แล้วนี่เพราะว่าข้าเป็นคนมอบมันให้ไปเอง ถ้ามีความสิ้นหวังที่มากพอเมื่อไหร่ก็สามารถใช้งานมันได้ เอาสิทำลายหอคอยสูงที่เรียกว่าบัลลังก์พระเจ้านั่นให้หักโค่นลงมาเลย

            เสียงคล้ายกับที่เคยได้ยินตอนที่มีคนพยายามจะบุกรุกรูนรูมของซีลอร์ด

            เสียงในตอนนั้นคือเสียงเดียวกันกับตอนนี้

             เดอะ ทาวเวอร์แฮกสกิลของโอดินซะ

            อาคานาร์รูปหอคอยถูกฟ้าผ่าปรากฏขึ้นในมือ เขากำขยี้มัน

            พลังของปีศาจก็หมุนวนอยู่ภายในร่าง

            ไหลเวียนไปทั้งร่างกาย

 

            กวินทร์ที่อยู่ข้างๆ พูด

            พี่ศรจะทำอะไรน่ะ

            แต่เขาควบคุมร่างกายไม่ได้ ไม่สามารถบอกกวินทร์ได้ว่าตัวเองกำลังจะทำอะไร แต่พอรู้อยู่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นแล้วกวินทร์เองก้น่าจะเข้าใจสถานการณ์ได้เพราะเคยเห็นพลังของ โอดิน มาก่อน

            มีแค่สายตาที่ยังพอจะขยับได้อยู่ อิงศรสบตากับกวินทร์ พยายามส่งสายตาเป็นสัญญาณ

            รุ่นน้องพยักหน้าอย่างเข้าใจ

            ต้องขอบคุณที่คนที่อยู่ตรงนี้คือกวินทร์ คือรุ่นน้องที่คอยดูเขามาตลอด นอกจากมิ่งขวัญแล้วก็มีแต่หมอนี่ที่น่าจะสื่อสารเข้าใจกันได้ง่ายที่สุด

            กวินทร์ตะโกนบอกมิ่งขวัญในเสี้ยววินาที

            ขวัญหลบไป!”

            เสี้ยววินาทีที่สายฟ้ากำลังจะพุ่งออกไปจากมือของเขา

            มิ่งขวัญที่ได้รับข้อความนั้นมองลงมาและเข้าใจได้ในทันที

            กาแล็กซี่อิลิมิเนชั่น!”

            แล้วใช้สกิลตัดตัวเองจากมิติไปชั่วคราว มิ่งขวัญหายไปจากเส้นทางวิ่งของสายฟ้า

            ราธออฟธันเดอร์ก็อด!!  (Wrath of thunder god)

            เปรี้ยง เสียงดังสนั่นกัมปนาท สายฟ้าจำนวนมหาศาลพุ่งขึ้นไปและแตกตัวออกราวกับดอกไม้ไฟ สายฟ้าทำลายเงาและกรงเล็บทั้งหมด รวมถึงตกลงมาแผดเผาพวกที่ล้อมเขากับรุ่นน้องด้วย

            ไม่เพียงเท่านั้นสายฟ้ายังพุ่งต่อไปอีก ฉีกทำลาย แผดเผาผ้าคลุมของพระเจ้า

            สายฟ้าแห่งเทพกำลังทำลายพระเจ้า

            ด้วยความย้อนแย้งอันนั้นแอดมินิสเทรเตอร์จึงพูดกล่าวด้วยความตกใจ...เป็นครั้งแรก

            เป็นครั้งแรกของมนุษยชาติที่ทำให้พระเจ้าตกใจได้

            พลังของปีศาจอย่างนั้นรึ...แต่ไม่น่าเป็นไปได้ก็มัน...

            อา ได้ยินแล้ว ได้ยินเสียงนั่นแล้ว

            เสียงว่ายุคสมัยของมนุษย์ใกล้จะเริ่มขึ้น

            เสียงคำรามของสายฟ้าแห่งพระเจ้าที่มนุษย์เป็นผู้ใช้ทำให้พลังควบคุมหรือยับยั้งปีศาจของลูนาริสไม่ได้ผลอย่างนั้นหรือเปล่านะ

            แต่ มันก็ทำให้นึกถึงคำพูดของสิงห์ขึ้นมา

            โลกหลังจากนี้ไปมนุษย์จะไม่ต้องการเทพหรือปีศาจอีก

            นั่นเพราะมนุษย์จะทำลายทั้งหมดเพื่อให้เป็นโลกที่มีมนุษย์อยู่กันเอง

            ทางเลือกของตนเองเหมือนกับสิงห์ไม่ผิด

            “…”

            อิงศรยับยั้งความคิดตัวเองลงในตอนนั้น ยับยั้งความคิดที่ว่าตัวเองเลือกทางเดินเดียวกับสิงห์

            มันไม่ใช่เลย ไม่ใช่เลยซักนิดเดียว แม้ว่าทางเดินจะคล้ายกันแต่ว่า

            เป้าหมายในตอนสุดท้ายไม่เหมือนกัน...อึก

            จู่ๆ ก็รู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอกขึ้นมา

            อึก..อะ..อั่ก

            รู้สึกเรี่ยวแรงหายไปหมด สติกำลังจะหลุดลอยไป

            พี่ศร พี่ศรเป็นอะไรไปน่ะ

            กวินทร์เข้ามาช่วยพยุงไว้ก่อนที่จะล้มลง

            ศร!!”

            ทันทีหลังจากเสียงเรียกนั้น มิ่งขวัญก็มาโผล่อยู่ตรงหน้าทันที

            น้องชายกำลังทำหน้าเป็นห่วง ดวงตาสั่นไหวเหมือนกับอดกลั้นความกลัวอยู่

            กลัวอะไร....นายกลัวอะไรอยู่เหรอ

            ตุบ ตุบ

            ศร ศรตอบหน่อย ศร!”

            ตุบ ตุบ เสียงหัวใจเต้น มันกำลังเต้นช้าลงหรือเปล่านะ ไม่รู้อะไร...อีกแล้ว

            ขวัญ...หรือที่นายกลัวคือ...

            ฉันกำลังจะ...

            แล้วสติของอิงศรก็หลุดลอยออกไปในตอนนั้น

 

            ฮึ่ม วัชพืชเอ๋ย

            กวินทร์พูด

            เสียงนั่นมัน

            แล้วเขากับมิ่งขวัญก็หันขึ้นไปโดยที่ยังช่วยกันพยุงตัวอิงศรที่หมดสติไว้

            ข้างบนเหนือลิฟต์ขึ้นไป

            พระเจ้ากำลังลุกไหม้ ส่วนที่เป็นผ้าคลุมหายไปหมดแล้ว ไฟลามไปถึงใบหน้า ไฟจากสายฟ้าที่อิงศรปล่อยออกไป

            ใบหน้าของพระเจ้ามอดไหม้เป็นเถ้าถ่านร่วงลงไปข้างล่างจนหมดเหลือแต่ส่วนที่เป็นดวงจันทร์เท่านั้น

            พวกเจ้ามันเป็นร่างจำแลงของแห่งความต่ำตมโดยแท้ต้องกำจัดเสียให้สิ้นด้วยพลังของข้าเพียงผู้เดียวดูเหมือนจะกำราบพวกเจ้าไมได้สินะถ้าอย่างนั้น...

            พระเจ้าหยุดคำพูดแล้วค่อยๆ เคลื่อนที่อย่างเชื่องช้า

            ถ้าอย่างนั้นแล้วจะทำไมเล่า!”

            กวินทร์พูด เขาเองก็โกรธแล้วก็เศร้าที่พวกพ้องมากมายต้องมาตายไปแต่ถึงอย่างนั้นพระเจ้ากลับยังไม่ยอมหายไป พระเจ้าช่างน่ารำคาญเหลือเกิน

            ...ไม่

            มิ่งขวัญกล่าวเขาสัมผัสได้ถึงความผิดแปลกที่กำลังจะเกิดขึ้น

            มันมีอะไรบางอย่างที่ชวนอึดอัดแผ่ลงจากท้องฟ้า แล้วก็ไม่ได้มาจากพระจันทร์ดวงนั้นแต่เป็นอะไรบางอย่างที่มีความกดดันเทียบเท่าหรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำกำลังตรงมาที่นี่

            พริบตาหนึ่ง ก่อนที่ลูนาริสจะเคลื่อนตัวมาอยู่เหนือลิฟต์ บนท้องฟ้าเหมือนจะสว่างขึ้นมา

            สว่างแวบ

            มาแล้ว!”

            เอ๋ อะไรมา..

            ไม่ทันที่กวินทร์ถามเสร็จก็มีเสียงดังสนั่นราวกับเสียงระเบิด

            ตูมมมม

            แสงสว่าง แสงสว่างมหาศาลกำลังไหลบ่าลงมาจากท้องฟ้า กระทบใส่ดวงจันทร์ดวงนั้น

            ถ้าอย่างนั้นข้ากับโซราลิสก็จะร่วมมือกันกำจัดพวกเจ้า

            พระเจ้าตรัสตอบในสิ่งที่พูดค้างไว้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

318 ความคิดเห็น