Apocalypse Online เกมโกงวันโลกาวินาศ

ตอนที่ 213 : Login 210: ยมทูตกลับหัว 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    8 มี.ค. 61

Login 210: ยมทูตกลับหัว 4

 

            ขวัญกำลังจะตายเหรอ

            มิ่งขวัญเอ่ย สายตาเลือนรางพยายามมองสีหน้าของพี่ชายถึงจะเบลอไปบ้างแต่อิงศรกำลังทำหน้าเศร้าอยู่แน่นอน

            “…”

            รู้สึกหายใจลำบากเหมือนกับมีรูอยู่ในปอด ต่อให้หายใจเอาอากาศเข้าไปมากเท่าไหร่ สูดหายใจแรงขึ้นซักเพียงใดแต่ก็ไม่รู้สึกถึงอากาศที่เข้ามา

            หายใจเท่าไหร่ก็ไม่พอ อากาศไม่เพียงพอหูจึงเริ่มอื้อ

            ขวัญนา...ตะ...รอ..ใจ...ไว้นะ!

            ฟังที่อิงศรพูดหลังจากชื่อตัวเองไม่ค่อยเข้าใจ ภาวะขาดอากาศทำให้สมองทำงานช้าลงเล็กน้อย

            แต่ว่า

            พอจะเดาได้ว่าพูดอะไร

            ทำใจดีๆ ไว้นะ นายไม่ตายหรอกคงพูดแบบนี้เพื่อให้กำลังใจอยู่แน่

            แล้วจู่ๆ ก็นึกขึ้นมาได้

            เรื่องในวันแรกที่หัดจับอาวุธต่อสู้กับสัตว์เทวะ

            ในวันนั้น เพราะความขี้ขลาดของตัวเองอิงศรเลยต้องเจ็บหนักปางตาย ตอนนั้นเป็นเขาเองที่คอยมองอิงศรด้วยหัวใจลุ้นระทึก เฝ้าภาวนาอย่างหมดหัวใจ ย้ำกับตัวเองอยู่หลายครั้งว่าอีกฝ่ายจะต้องไม่ตาย

            แล้วตอนนี้ก็กลับตาลปัตรกัน

            แต่ว่า

            ดีจัง…”

            หา?”

            ไม่แปลกหรอกที่อิงศรจะส่งเสียงเหมือนเป็นงง อีกสองคนที่ดูอาการเขาก็ด้วยทั้งมีนา ทั้งนรินทร์

            แต่ดีแล้วล่ะที่ตัวเองไม่ต้องเป็นฝ่ายภาวนาแล้วก็

            ขวัญฝันน่ะ...ก่อนจะตื่นขึ้นมาขวัญฝันว่ากำลังจะฆ่าศรค่อยยังชั่วหน่อย

            ไม่ค่อยแน่ใจตัวเองนักแต่คิดว่าตอนนี้เขากำลังยิ้มออกไป ยิ้มอย่างโล่งใจทุกอย่างนั่นเป็นเพียงความฝัน

            ความฝันอันแปลกประหลาดที่ตัวเองตื่นขึ้นในโลกที่แตกต่างไปจากตอนนี้

            ค่อยยังชั่วกับผีน่ะสิอย่ามาพูดบ้าๆ นะ!

            อิงศรตวาด รู้ได้เลยว่ากำลังโกรธแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

            ความโกรธที่แฝงความเศร้าเอาไว้เดาได้จากน้ำเสียงที่ค่อนข้างจะสั่นนิดหน่อย

            “…”

            ไม่รู้ทำไมแต่อิงศรเปลี่ยนน้ำเสียงที่พูด

            นายเคยพูดไว้ไม่ใช่เหรอว่าโลกที่ไม่มีฉันน่ะนายอยู่ไม่ได้หรอก

            น้ำเสียงนั้นจริงจัง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทั้งสายตา ทั้งหู รวมไปถึงประสาทสัมผัสอื่นๆ ก็ทื่อลงจนแทบใช้การไม่ได้จึงรับรู้สถานการณ์ไม่ได้เลย

            แต่ว่าที่ศรพูดมานั้นคือคำพูดของตัวเองเมื่อสามปีก่อน

            ตอนที่ผลักหลังศรเข้าไปในรถไฟที่ใช้หลบหนี ถึงจะดูเป็นการกระทำที่เสียสละแล้วก็ไม่รู้ว่าตั้งแต่ตอนนั้นมาศรคิดอย่างไรกับการกระทำในคราวนั้นกันแน่ แต่ว่าตัวเองรู้ดีว่านั่นเป็นเพียงการหนีเท่านั้น

            หนีจากความรู้สึกที่น่าอดสูแบบที่ศรกำลังเป็นในตอนนี้

            ความขมขื่นที่ต้องคอยภาวนาไม่ให้ศรตายในวันแรกที่หัดจับอาวุธ เพราะไม่อยากจมกับความรู้สึกแบบนั้นยิ่งกว่าความตายของตัวเองเลยผลักไสมันให้กับพี่ชายไป

            ถ้าอย่างนั้นตอนนี้อิงศรก็คิดจะเอาคืนอย่างนั้นสินะ เอาคืนก่อนที่จะไม่มีโอกาส จะต่อว่าเขาที่เอาแต่ใจเอาตอนนี้

            ถ้างั้นโลกที่ไม่มีนายอยู่มันก็ไม่มีความหมายสำหรับฉันเหมือนกันนั่นแหละ

            แบบนั้นมัน

            มิ่งขวัญคิดแต่พูดออกไปไม่ได้ เขาไม่เหลือเรี่ยวแรงพอจะพูดแล้ว อากาศไม่พอหอบหายใจถี่ขึ้นแต่ไม่ได้อากาศเข้าปอดเลยซักนิดถ้านี่ไม่ใช่ร่างกายของมนุษย์ต่างดาวคงจะทนความทรมานนี้และประคองสติเอาไว้ไม่ได้ไปแล้ว

            แต่ว่า

            แบบนั้นมันก็เหมือนกันเลยไม่ใช่เหรอ

            ทั้งเขาทั้งพี่ชายต่างก็คิดแบบเดียวกัน ไม่ใช่ว่าอยากผลักไสความทุกข์จากการภาวนาว่าจะต้องสูญเสียใครฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไปแต่พวกเขาต่างก็ต้องการซึ่งกันและกันจริงๆ

            จำเป็นต้องมีอีกฝ่ายอยู่ด้วยจึงจะคงอยู่ได้

            นั่นสินะ

            มิ่งขวัญเค้นแรงทั้งหมดพูดออกไป จะเพราะความตั้งใจแน่วแน่หรือเพราะอะไรก็ตามแต่ก็พูดออกไปแล้วทั้งที่ตอนนี้ร่างกายถึงขีดจำกัด

            อิงศรพูดตอบรับคำพูดนั้น

            ถ้างั้นก็สู้สิขวัญพวกเราน่ะแข็งแกร่งขึ้นแล้ว หลังจากนี้ไปพวกเราจะขึ้นไปเผชิญหน้ากับแอดมินิสเทรเตอร์ เผชิญหน้ากับพระเจ้าเลยนะถ้าปัญหาแค่นี้ยังผ่านไปไม่ได้ พวกเราก็ไม่มีวันก้าวไปข้างหน้าได้หรอก

            ก้าวไปข้างหน้าใช่ ต้องก้าวเดินไปข้างหน้า ตัวเองสาบานไว้แล้วว่าจะไปด้วยกันกับพี่ชายให้ถึงที่สุด ถ้าอย่างนั้นตัวเองก็ต้องก้าวหน้าไปด้วย

            ถึงจะไม่เข้าใจอะไรนัก แต่มิ่งขวัญก็ตระหนักว่าในตอนนี้ตัวเองเข้าใจ การก้าวเดินไปข้างหน้าที่อิงศรพูดให้ฟัง ขึ้นมาอย่างถ่องแท้แล้ว

            ก้าวต่อไปข้างหน้า

            ทันทีที่ตะโกนออกไปว่าจะก้าวต่อไปข้างหน้า จะไม่ยอมหยุดอยู่ที่นี่ จะร่วมทางกับพวกพ้องไปให้ถึงที่สุด จิตใจก็เหมือนจะได้รับการเยียวยา

            ความเบิกบานกำลังผลิดอกออกผลจากภายใน

            อาคานาร์ฟอร์ซแห่งความเบิกบานกำลังเพิ่มขึ้น

            และแล้ว

            [Ava-Trans]

            หน้าจอระบบแสดงคำสั่ง อวาแทรนซ์ กระเด้งตัวเปิดขึ้น

            ไพ่อาคานาร์ เดอะ ฟอร์จูน ของมิ่งขวัญก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน

            อิงศรพูด

            นี่มัน…”

            ตอนนั้นเองลูกไฟยูนิทสีทองที่มิ่งขวัญสะสมไว้ตอนที่โดนอสูรควบคุมก็ลอยเข้าไปรวมกับอาคานาร์ ยูนิททั้งหกลูกรวมเป็นหนึ่งกับไพ่แล้วระเบิดออก

            การระเบิดนี้ไม่สร้างความเสียหาย มีแต่แสงสว่างเจิดจ้าที่สาดส่องออกมาราวกับดวงตะวัน อาบใส่ร่างมิ่งขวัญ สายลมรุนแรงพัดสามคนที่ล้อมมุงจนต้องถอยห่าง

            มีนาพูด

            นี่มันอะไรกันคะเนี่ย

            นรินทร์พูด

            ไม่รู้สิไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อนเลย

            แต่อิงศรเข้าใจว่ามันกำลังจะเกิดอะไรขึ้น

            อวาแทรนซ์กับอาคานาร์ของขวัญอย่างนั้นเหรอ

            ก่อนหน้านี้มันเคยเกิดขึ้นกับตัวเอง เกิดขึ้นตอนที่เรียกเมอร์คาบาร์ฮันเซลลัชช่าออกมาได้เป็นครั้งแรก

            ดังนั้นคราวนี้ก็คงเหมือนกัน

            อิงศรคาดการณ์จากสภาพที่เห็นแล้วว่าอาคานาร์แห่งโชคชะตาของมิ่งขวัญกำลังพัฒนาไปอีกขั้น

            แต่เพราะอะไรล่ะ

            เมื่อกี้เขาพูดเรื่องการก้าวต่อไปข้างหน้ากับน้องชายที่จวนเจียนจะหมดลมหายใจ ส่วนหนึ่งก็เป็นเพียงการประชดโชคชะตาที่เลือกไพ่แบบนั้นมาให้ เลือกจะให้มิ่งขวัญประสบแต่เรื่องอันตรายพรรค์นี้อยู่เสมอ

            ดังนั้นจึงพยายามบอกให้ ก้าวไปข้างหน้านั่นคือพลังเพียงหนึ่งเดียวที่พวกเขาได้ครอบครองหลังจากผ่านอุปสรรค์และการทดสอบมามากมาย

            ดังนั้นคำตอบของการอวาแทรนซ์ในคราวนี้ก็เลยออกมาเป็นที่ชัดเจนแล้ว เมื่อใดที่พวกเขาแสดงความตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะ ก้าวไปข้างหน้าอาคานาร์จะตอบรับความตั้งใจนั้นแล้วแสดงพลังออกมา

            แล้วอวาแทรนซ์ก็คือการที่มนุษย์มอบพลังให้กับปีศาจ ดังนั้น เฮเลล ปีศาจแห่งโชคชะตาของมิ่งขวัญก็จะได้รับพลังแล้วพัฒนาขึ้นเหมือนเมอร์คาบาห์ของเขาอย่างนั้นสินะ

            แสงสว่างเปล่งประกายและสาดส่องอย่างแรงกล้าอยู่พักหนึ่งก็เริ่มหดหาย แสงถอยกลับไปรวมกันตรงจุดที่มิ่งขวัญอยู่


***ตอนนี้สั้นมากๆ ต้องขออภัยจริงๆ ครับไรท์กะเวลาผิดไปหน่อยใช้เวลากับรูปประกอบตอนเยอะไปทำเอาพิมพ์ต้นฉบับไม่ทันไปเลย ไว้อ่านต่อกันอีกทีวันเสาร์นี้ละกันนะครับ ฮรือ TwT***

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

318 ความคิดเห็น