Apocalypse Online เกมโกงวันโลกาวินาศ

ตอนที่ 187 : Login 184: คำพิพากษา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 160
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    25 ธ.ค. 60

Login 184: คำพิพากษา

 

            ...ก่อนหน้าช่วงเวลาที่มนุษยชาติจะได้เข้าพบผู้สร้าง

            เป็นช่วงหลังจากที่แยกกับพวกอิงศร...

            สถานที่คือรูนรูม

            ห้องพุพังบนยอดอาคารสูงที่ไร้เพดานซึ่งตั้งตระหง่านอยู่บนรากอาคาชิก

            ซีลอร์ดพาซีเซียมมาที่รูนรูมเพื่อให้ช่วยเตรียมการสำหรับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้

            พวกเขาต่างก็หันหน้าเข้าหาจอโฮโลแกรมของตัวเองพลางละเลงนิ้วมือบนแป้นโฮโลแกรมอย่างไม่หยุดพักโดยยืนหันหลังให้กันอยู่ตรงกลางห้อง

            ระหว่างที่ทำงานกันอยู่ซีเซียมก็พูดขึ้นมาว่า

            ตกลงแล้วสาเหตุที่นายพาฉันมาที่นี่ก็เพราะเรื่องนั้นสินะ”

            ใช่แล้วล่ะ ผมอยากจะเป็นกำลังให้กับอิงศรซักนิดหน่อยก็ยังดี”

            เพราะนายเป็นเครื่องทำสวนจะขัดคำสั่งแอดมินก็คงไม่ได้แต่ว่าเจ้าพวกนั้นจะทำได้จริงๆ น่ะเหรอทางเลือกแบบนั้นน่ะ”

            เขาเอาชนะบททดสอบของผมมาแล้วนะตอนนี้พลังของอิงศรก็น่าจะพอๆ กับแฟรนเซียม”

            หา?”

            ซีเซียมชะงักมือไว้แล้วหันกลับไปมองด้วยสายตาเหลือเชื่อ

            ทั้งที่เลเวลกับตัวเลขพลังห่างกันฟ้ากับเหวเนี่ยนะ”

            แต่ซีลอร์ดก็ตอบโดยที่ไม่ได้หันหน้าออกจากหน้าจอ

            ไม่ใช่พลังของตัวเลขที่มาจากอมฤตสิ ผมกำลังหมายถึงความสามารถในฐานะมนุษย์ต่างหาก”

            จะบอกว่าศักยภาพของหมอนั่นกับแฟรนเซียมเท่ากันงั้นเหรอ”

            คิดว่าแค่สูสีกันน่ะถ้าเทียบกันตรงๆ อิงศรยังขาดประสบการณ์”

            ซีเซียมที่ได้คำตอบไปแล้วก็หันกลับไปทำงานต่อ เมื่อเห็นว่าโปรแกรมบนหน้าจอประมวลผลเสร็จพอดีจึงยื่นมือไปที่โต๊ะวาวโคมไฟซึ่งตั้งอยู่ข้างตัว หยิบกระดาษที่ตัดเป็นแผ่นเล็กๆ เท่าตั๋วเดินทางออกมาจากกองที่มีร่วมสามสิบกว่าใบ

            เขาล้วงมือเข้าในหน้าจอดึงกระดาษที่เหมือนกันแผ่นหนึ่งออกมาแล้วเสียบแผ่นใหม่ลงไป ส่วนแผ่นนั้นก็เอาไปวางแยกไว้รวมกับอีกกองหนึ่งเป็นกองที่ใส่ข้อมูลเรียบร้อยแล้ว

            บัตรเคลื่อนย้ายฉุกเฉิน’ มันเป็นไอเทมที่ซีลอร์ดขอให้ช่วยทำเตรียมไว้ให้พวกอิงศร

            แล้วแฟรนเซียมที่เหนือกว่าหมอนั่นจนถึงตอนนี้ยังหาทางลงรอยกับทางเดินเก่าไม่ได้เลยไม่ใช่เหรอถ้าเป็นไปตามที่นายพูดมาจริงๆ ต่อให้รวบรวมเครื่องทำสวนทั้งหมดไปสู้ก็ไม่ชนะแอดมินหรอก”

            ซีเซียมพูดแล้วเริ่มทำงานกับบัตรแผ่นใหม่

            เพราะแบบนั้นผมถึงเลือกอิงศรไง”

            แล้วคิดว่าแอดมินจะรับฟังเหรอ ฉันว่าสุดท้ายมันก็เข้าอีหรอบเดียวกันนั่นแหละแถมนายยังเพิ่งบอกมาด้วยนี่ว่าลูนาริสตัดสินใจเห็นชอบกับโซลาริสไปแล้วไม่ใช่เหรอ”

            ซีเซียมเลื่อนสายตาไปยังจอโฮโลแกรมข้างๆ ระหว่างที่พูด

            ซีลอร์ดกล่าว

            เพราะงั้นถึงต้องให้เธอมาช่วยผมไง”

            เรื่องที่ว่านั่นน่ะรู้มาจากอาคาชิกเรคคอร์ดเหรอ”

            อืม”

            ซีเซียมฟังคำตอบแล้วถอนหายใจ

            ถ้างั้นก็หมายความว่าลูนาริสจะลงมาที่นี่ด้วยตัวเองสินะ”

            ผมเป็นผู้สังกัดกับท่านลูนาริสโดยตรงถ้าท่านมาที่นี่คงจะทำอะไรนอกลู่นอกทางไม่ได้เพราะงั้นถึงตอนนั้นคงต้องฝากเธอช่วยดูแลพวกเขาแล้วล่ะ”

            สรุปก็คืออยากให้เขาช่วยดูแลพวกอิงศรหลังจากนี้ไป เจ้าพวกไก่อ่อนที่เพิ่งจะกระโดดขึ้นเวทีเป็นครั้งแรกจำเป็นจะต้องมีพี่เลี้ยงคอยชี้นำทาง ซึ่งซีลอร์ดที่อยู่สถานะผู้เฝ้าจับตาดูคงจะทำอะไรมากไปกว่านี้ไม่ได้

            ซีเซียมพยักหน้าอย่างเข้าใจแล้วละสายตาจากจอที่อยู่ข้างๆ หันกลับไปทำงานกับหน้าจอของตัวเอง

            โยนงานยากมาให้กันเลยนะแล้วไอ้ที่ทำๆ กันอยู่เนี่ยมันก็แค่ช่วยยื้อเวลาเท่านั้นเองไม่ใช่เหรอหรือว่าเห็นอะไรมาจากอาคาชิกเรคคอร์ดอีกล่ะ”

            อาคาชิกเรคคอร์ด ระบบรากซึ่งบันทึกความเป็นไปได้ทั้งหมดเอาไว้ ซีลอร์ดสามารถดึงข้อมูลจากระบบที่ว่ามาใช้ทำนายเหตุการณ์ล่วงหน้าได้

            แล้วหนนี้ก็เหมือนกัน หน้าจอด้านข้างที่เขาหันไปดูกำลังฉายภาพเรื่องราวในภายภาคหน้าซึ่งกำลังจะบังเกิดขึ้น

            ซีลอร์ดตอบคำถามของเขามาว่า

            ไม่เห็นน่ะ”

            ไม่เห็นนี่หมายถึงไม่เห็นอะไร”

            อนาคตที่อิงศรเลือกเดินมันไม่มีบรรจุอยู่ในความเป็นไปได้ไหนเลยน่ะสิ”

            เฮ้ย แบบนั้นไม่ใช่ว่าหมอนั่นมันแกล้งพูดโกหกหลอกนายมาหรอกเรอะ!”

            แต่อนาคตในทางเลือกของแฟรนเซียมก็ไม่มีเหมือนกัน”

            คำตอบของซีลอร์ดทำให้เขาต้องวางมือแล้วหันกลับไปขอคำตอบที่ชัดเจนกว่านี้

            หา? แบบนั้นมันก็มืดแปดด้านเลยไม่ใช่เรอะ”

            แต่ซีลอร์ดไม่ยอมพูดหนือแม้แต่จะหันกลับมา

            “…”

            ซีเซียมถอดใจจะเซ้าซี้แล้วจึงกลับไปทำงานต่อระหว่างนั้นก็พูดเปรยๆ ว่า

            เข้าใจล่ะหมอนั่นกับอดาเมียมก็เหมือนกันสุดๆ เลยนี่เนอะงั้นก็เร่งมือเข้าเถอะ”

            อืม”

            “…”

            ขอบคุณนะซีเซียมที่มาช่วยผม…”

            ซีเซียมหยุดนิ้วที่กำลังเคาะแป้นโฮโลแกรมทันที

            เพิ่งจะมาพูดเอาป่านนี้เนี่ยนะ

             ซีเซียมพูดโดยไม่หันกลับไป ตอนนี้ถือว่าเสียเวลาไปมากพอแล้วถ้าหากไม่รีบเร่งมือเข้าอาจจะไม่ทันการณ์ก็ได้

            ”ตัวฉันน่ะไม่ว่าเมื่อไหร่ก็คอยแต่จะช่วยนายตลอดนั่นแหละแล้วก็ทางเลือกของหมอนั่นฉันว่าถ้ามันเป็นจริงได้ก็ดีกับทางฉันเหมือนกัน”

            ทว่าซี]อร์ดก็พูดต่อความมาว่า

            “แต่แบบนั้นเท่ากับว่าตัวเธอในตอนนี้จะไม่เคยเกิดมาเลยนะซีเซียม”

            “…”

            ซีเซียมหยุดมืออีกครั้ง เขาเริ่มคิดถึงความเป็นไปได้ที่แผนของอิงศรดำเนินการสำเร็จขึ้นมา

            หมอนั่นบอกว่าจะย้อนเวลากลับไป ย้อนกลับไปเพื่อเลือกทางเดินที่ถูกต้องอีกครั้ง หากมนุษย์เลือกทางเดินที่ถูกต้องได้แล้วบททดสอบก็จะไม่เกิดขึ้นร่างดั้งเดิมที่ไม่ใช่โคลนนิ่งของรูบิเดียมก็จะไม่ต้องลงมาที่โลกนี้ซึ่งนั่นหมายถึงตัวตนที่เป็นโคลนนิ่งนี้จะไม่เคยเกิดขึ้น

            อัตตาตัวตนของตัวเองจะถูกปฏิเสธในทางเลือกของอิงศร

            “แต่ร่างดั้งเดิมก็ยังอยู่นี่”

            ซีเซียมพูด เขาตัดสินใจอย่างแน่วแน่มาตั้งแต่ตอนที่ได้ความทรงจำของร่างต้นคืนมาแล้ว

            ดังนั้นจึงอยากสนับสนุนไฮโดรเจน ช่วยเหลือซีลอร์ดให้ถึงที่สุดตามที่เคยสัญญาเอาไว้บนสวนแห่งแรก

            “ตัวฉันในตอนนี้รับเอาความทรงจำทั้งหมดมาก็เหมือนนี่เป็นร่างชั่วคราวเท่านั้นแหละไม่รู้จะพังเมื่อไหร่ถ้างั้นตัวฉันเองก็อยากจะเลือกเดินให้มันสุดทางเหมือนที่ผ่านมาถึงจะไม่ใช่ตัวฉันจริงๆ ก็เถอะ”

            ซีลอร์ดตอบรับความหวังดีของเขาด้วยคำพูดห้วนๆ

            “งั้นเหรอ”

            ถึงจะดูใจร้ายไปหน่อย แต่ซีเซียมที่อยู่กับไฮโดรเจนมานาน… ร่างต้นที่อยู่กับซีลอร์ดมาตั้งแต่บนสวนแห่งแรกเข้าใจดีว่ายามนี้ สหายผู้เป็นดั่งบิดาผู้ให้กำเนิด เป็นเหมือนพี่ชาย เป็นเพื่อน เป็นคนสำคัญที่ไม่อาจสูญเสียไปได้ กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่ค่อนข้างลำบากใจและได้แต่ตอยรับความช่วยเหลือที่ไม่อาจปฏิเสธได้ทั้งที่มันทำให้เจ็บปวด

            จากนี้ไปจะมีอีกหลายคนต้องทนทุกข์กับการตัดสินใจนี้ ซีลอร์ดรู้มาแต่แรกแล้วว่าสุดท้ายหนทางสำหรับชาวโลกก็มีแต่ต้องจบลงที่เส้นทางแห่งขวากหนามนี่เท่านั้น

            รีบๆ ทำนี่ให้เสร็จเถอะว่าแต่หาพิกัดเหมาะๆ ให้กับพาสเคลื่อนย้ายฉุกเฉินไปลงจอดได้ยังล่ะเนี่ยต้องไปให้พ้นรัศมีที่พลังของลูนาริสจะไปไม่ถึงด้วยไม่งั้นได้กลายเป็นแบบในภาพแน่”

            ซีเซียมย้ายสายตาไปยังภาพที่ฉายอยู่บนจอโฮโลแกรมด้านข้างอีกครั้ง

            ภาพซึ่งได้มาจากอาคาชิกเรคคอร์ดหรืออีกนัยหนึ่งก็คือ ‘เมล์ตัวจับเวลาความตาย’

            คำทำนายซึ่งแนบมากับภาพถ่ายยามสิ้นชีพของ แฟรนเซียม อิงศรและทุกคนที่อยู่ที่สนามรบซึ่งเผชิญหน้ากับผู้สร้างและถูกทำลายย่อยยับ

 

            @@@

 

            “ลูนาริสอย่างนั้นเหรอ”

            อิงศรกล่าวอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง เขาแหงนหน้ามองตัวตนที่อยู่เหนือสามัญสำนึกซึ่งปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน

            ‘แอดมินิสเทรเตอร์ลูนาริส

            ‘ผู้ควบคุมกฎระเบียบและความเป็นไปของทุกสรรพสิ่ง

            นามเรียกขานเหล่านั้นสรุปรวมสั้นๆ ด้วยคำว่า พระเจ้า

            ก่อนหน้านี้ที่เคยคุยกับซีลอร์ดก็บอกเอาไว้ว่า ลูนาริส คือผู้ที่ยับยั้งการตัดสินโทษมนุษย์เอาไว้ทำให้เกิดการทดสอบที่ทำให้โลกล่มสลาย ถ้าอย่างนั้นลูนาริส มาทำอะไรที่นี่กันแน่?

            พระเจ้าสื่อสารกับพวกเขาโดยผ่านทางโทรจิตหรืออะไรทำนองนั้นเพราะเสียงถูกถ่ายทอดเข้าสู่สมองโดยตรง

            พระเจ้าได้ตรัสเอาไว้ดังนี้...

            มนุษย์เอย บุตรแห่งแสงเอย เหล่าเมล็ดพันธุ์ที่พยายามดิ้นรนกระเสือกกระสนเอย พวกเจ้าเติบโตขึ้นเป็นวัชพืชอย่างแท้จริง

            เดี๋ยว!”

            อิงศรตะโกนแทรกแต่เสียงนั้นก็หาได้หยุดไม่

            การที่พวกเจ้าได้เข้าพบเราคือสัญญาณสุดท้าย บัดนี้พวกเจ้าทั้งหมดถูกตัดสินว่าเป้นวัชพืชที่จะต้องกำจัดทิ้งไป

            ดูเหมือนว่าการพิพากษาจะถูกตัดสินไปแล้ว

            ลูนาริสเองก็เห็นพวกเขาเป็นวัชพืชที่ควรต้องกำจัด มนุษย์ถูกพิพากษาให้ถูกทำลาย

            แต่ยังมีคนที่ไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น

            ไร้สาระน่ะพวกแกไม่มีสิทธิ์มาตัดสินเอาเอง

            แฟรนเซียมพูดแล้วตวัดดาบสั่งให้มังกรดำทั้งหมดพุ่งขึ้นไปโจมตี พระเจ้า

            ‘วัชพืชเอย ช่างโง่เขลา

            พระเจ้าตรัสเช่นนั้นพร้อมกับปล่อยคลื่นหรือพลังบางอย่างที่สั่นสะเทือนบรรยากาศได้

            คลื่นพลังนั้นแผ่กระจายออกไปและทำให้มังกรดำแตกสลายไปในพริบตา

            อาซี-ดาฮากา-ดาเอวา!”

            แฟรนเซียมพูด ใบหน้าเปลี่ยนไปชั่วพริบตาหนึ่ง หน้าถอดสีเพราะตกใจกับพลังของอีกฝ่ายก่อนจะกลับไปทำสีหน้าเย็นชาเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

            หากแต่ว่าการโจมตีของพระเจ้าไม่ได้สิ้นสุดลงเพียงแค่นั้น...

            อิงศรรู้สึกได้ว่ามีความผิดแปลกเกิดขึ้นกับเมอร์คาบาห์แล้วเมื่อเขามองไปยังร่างของเทวทูต

            เมอร์คาบาห์!”

            ก็แลเห็นเทวทูตกำลังจะเลือนหายไป ร่างกายแตกซ่านเหมือนภาพโทรทัศน์เสียแล้วหายวับไป

            เป็นอะไรไปน่ะเมลคีเซเดค!”

            เสียงของนรินทร์ดังขึ้น ดูเหมือนว่าแอพพลิเคชั่นปีศาจจะเริ่มมีปัญหา

            แล้วก็ไม่ใช่แค่แอพพลิเคชั่นปีศาจเท่านั้น...

            มีเสียงสบถของข้าวหลามดังมาว่า

            อึก นี่มันอะไรกันฟระ อยู่ๆ ก็หมดแรงเอาดื้อๆ

            ไม่เพียงแค่ข้าวหลามที่คืนร่างกลับเป็นมนุษย์แม้แต่วิเชียรมาศก็คืนร่างจากปีศาจงูยักษ์แล้วล้มลงฟุบพื้นอย่างอ่อนแรง

            เป็นเพราะคลื่นเมื่อกี้...งั้นเหรอ

            วิเชียรมาศพูดเท่าที่ร่างกายจะเอื้ออำนวย สภาพของหล่อนดูอิดโรยเหมือนถูกดึงเอาพลังออกไปจนหมด

            “…”

            อิงศรมองสภาพรอบตัวแล้วครุ่นคิดว่ามันกำลังเกิดอะไรขึ้น แต่คำตอบที่ออกมาดูเหมือนจะเป็นไปได้แค่อย่างเดียว

            แล้วคำตอบนั้นก็ถูกส่งเข้ามายังสมอง ด้วยเสียงของพระเจ้า

            ข้าคือผู้ที่ควบคุมโชคชะตาทั้งปวงของทุกสรรพสิ่ง พลังแห่งโชคชะตาอันบิดเบี้ยวที่พวกเจ้าเรียกกันว่าปีศาจได้ถูกยับยั้งเอาไว้แล้ว

            มันเป็นไปอย่างที่กำลังคิดจริงๆ อีกฝ่ายมีพลังควบคุมการทำงานของปีศาจได้ ก่อนหน้านี้ก็เคยได้ยินซีลอร์ดพูดเอาไว้เหมือนกันเรื่องที่ลูนาริสเป็นผู้ควบคุมจัดการปีศาจทั้งหมด

            ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับปีศาจนั่นหมายความว่า
            เดม่อนแอพพลิเคชั่น

            อาวุธติดตั้งอสุรา

            เดโมนอยด์

            อาคานาร์

            ทุกอย่างที่ว่ามานั่นถูกปิดผนึกเอาไว้เมื่ออยู่ต่อหน้าลูนาริส

            ถ้าอย่างนั้นมนุษย์ก็เหลือหนทางต่อต้านเพียงทางเดียวคือใช้พลังของตัวเองล้วนๆ

            แต่ทว่า...

            จู่ๆ ก็รู้สึกถึงแรงกดทับมหาศาลอัดกระแทกลงมาบนบ่า

            อ๊าก!!”

            อิงศรกรีดร้องและไม่สามารถทนรับแรงกดที่ว่าได้จนต้องฟุบตัวลงกับพื้น ใช้ข้อศอกยันร่างกายเอาไว้ สภาพราวกับถูกกดหัวให้ก้มคำนับ

            คนอื่นๆ ก็เริ่มมีสภาพแบบเดียวกัน ทั้งมนุษย์และมนุษย์ต่างดาว

            จากนั้นพระเจ้าก็ได้ตรัสกับซีลอร์ดว่า

            ออร์ฟิอูคูมันนาร์

            ครับ

            การเฝ้าจับตาดูของเจ้าไปถึงไหนบ้าง

            ได้ยินเสียงโต้ตอบสนทนากันแบบหูฟังเสียงของซีลอร์ด และ สมองรับข้อความจากลูนาริส สลับกันไป

            อิงศรพยายามเงยหน้าขึ้นจากพื้น พยายามมองให้เห็นว่าเกิดอะไรขึ้น

            มนุษย์เริ่มแสดงความตั้งใจที่จะก้าวเดินต่อไปแล้วครับ

            ดูเหมือนซีลอร์ดจะช่วยพูดต่อรองให้กับฝ่ายมนุษย์ แต่ทว่า

            ฝ่ายพระเจ้ากลับเมินเฉยต่อการรายงานนั่น

            แล้วความเสียหายของ ออร์ทิเกสซาร์ กับ เซปทรูสตาร์ นั่นเกิดขึ้นจากอะไร

            ทั้งสองตกเป็นเครื่องมือของมนุษย์ครับ

            ด้วยวิธีการใด

            ฟันเฟืองครับ ฟันเฟืองได้แยกออกจากกันและคัดเลือกมนุษย์สี่คน

            ฟันเฟืองอยู่กับมนุษย์งั้นรึ

            ครับ

            จากบทสนทนาดูเหมือนพระเจ้าจะยังไม่ทราบถึงสถานการณ์บนโลกแต่ว่าแบบนั้นมันเป็นไปได้ด้วยหรือ?

            ถ้าอีกฝ่ายเป็นพระเจ้าที่ควบคุมทุกอย่างก็น่าจะรู้เรื่องที่เกิดขึ้นแล้วสิ

            ตอนนั้นเองพระเจ้าก็ได้ตรัสว่า

            จงกลับมาฟันเฟือง

            เพียงแค่เสียงนั้นดังขึ้นในสมอง แผ่นหลังก็รู้สึกเหมือนกับถูกแหวก

            อ๊าก!!”

            อิงศรกรีดร้องแต่ไม่ใช่เขาคนเดียวเท่านั้น มิ่งขวัญ กวินทร์ แฟรนเซียม

            คนทั้งสี่ที่มีฟันเฟืองอยู่กับตัวต่างก็ร้องทรมาน

            ไม่นานนักความเจ็บปวดก็คลายออกหลงเหลือแต่ความแสบสันที่เกิดจากบาดแผลบนหลังซึ่งเหวอะหวะเพราะมีบางอย่างในร่างกายทะลวงออกไป

            บางอย่างนั่นลอยผ่านระยะสายตาของอิงศรที่เงยมองจากเบื้องล่าง

            ฟันเฟือง...เศษเสี้ยวของฟันเฟืองสี่ชิ้นลอยเข้ามาหากันและประกบรวมกันเป็นชิ้นเดียว หมุนเคว้งอยู่เบื้องหน้าพระเจ้า

            สิ่งนี้...พรสำหรับขับเคลื่อนภาชนะทำสวนศักดิ์สิทธิ์ ท่าทางว่านี่จะเป็นคำสาปที่ถ่วงรั้งการชำระล้างอย่างนั้นสินะ

            เสียงของพระเจ้าตรัสดังเช่นนั้น พริบตาถัดมากรงเล็บเงาของพระเจ้าก็เอื้อมมาบดขยี้ฟันเฟือง

            ฟันเฟืองถูกทำลายและสลายหายไป

            ฟันเฟืองได้ทำหน้าที่ของมันอย่างถูกต้องสมควรของมันแล้วจากนี้ไปภาชนะของพวกเจ้าจักเคลื่อนไหวได้อย่างสมบูรณ์จงกวาดล้างวัชพืช ทำให้สวนแห่งนี้กลับมางดงามอีกครั้งนี่คือคำตัดสินจากโซลาริสและตัวเรา

            พระเจ้าได้ตรัสออกมาแล้วว่าจะทำลายมนุษย์ ไม่สิทำลายทุกอย่างบนโลกนี้

            ‘ออร์ฟิอูคูมันนาร์

            ครับ

            ซีลอร์ดไม่แม้แต่จะแสดงการขัดขืนหรือโต้แย้งอีกฝ่ายเลย ทั้งที่เป็นตัวตั้งตัวตีผลักดันพวกเขาให้ต่อต้านการตัดสิน หรือว่าหมอนี่จะเปลี่ยนใจแล้วกันแน่

            พระเจ้าตรัสกับซีลอร์ดว่า

            จงเฝ้าจับตาดูต่อไป

            ครับ

            เมื่อซีลอร์ดตอบรับคำสั่ง การพบเจอครั้งแรกของมนุษยชาติกับผู้สร้างก็สิ้นสุดลงเพียงแค่ตรงนั้น

            ลูนาริสหายตัวไปพร้อมกับแสงสว่าง แต่แสงกลับไม่ได้หายไปด้วย

            แสงสว่างเจิดจ้าซึ่งดิ่งลงมาจากฟากฟ้า ตกกระทบพื้นเบื้องหน้าแล้วแผ่ขยายออก

            แสงนั่น...

            นี่มัน  

            อิงศรเบิกตากว้าง เส้นทางที่แสงวิ่งผ่านไปนั้น...

            ทั้งทราย

            ทั้งศพของมนุษย์

            ทั้งซากเมืองที่ยังไหม้ไฟ

            ทั้งหมดถูกแปรเปลี่ยนเป็นขี้เถ้าสีขาวขุ่น ร่วงโรยลงสู่ดิน

            แสงสว่างเคลื่อนตัวเข้ามาหาเขาและพวกพ้อง

            ต้องรีบหนี...

            แต่ร่างกายกลับไม่ยอมขยับ แรงกดดันจากพระเจ้ายังคงกดทับอยู่ทั้งที่พระเจ้าไม่อยู่ที่นี่แล้ว

            จบสิ้นกันแล้ว...

            ตอนที่คิดแบบนั้นซีเซียมก็เริ่มเคลื่อนไหว

            พวกแกกำตั๋วกันไว้ให้ดีล่ะจะวาร์ปแล้วนะ!”

            สิ้นคำโลกก็ถูกย้อมเป็นสีขาวโพลน


***ต้องขออภัยที่ตอนของวันเสาร์ที่ผ่านมาไม่ได้ลงไว้ในอาทิตย์ที่แล้วด้วยครับเนื่องจากติดขัดหลายๆ เรื่อง เลยกลายเป้นว่าลงแบบสองตอนติดกันสองอาทิตย์แทน ดังนั้นอาทติย์นี้จะลงเป็นแบบ3ตอน จันทร์ พุธ ศุกร์แทนครับ ตอนนี้ก็ดำเนินมาครึ่งทางของภาคสามแล้ว ท่านที่ยังอ่านกันอยู่ก็ติดตามกันต่อไปจนถึงที่สุดให้ได้นะครับใกล้จะจบจริงๆ แล้ว สำหรับวันนี้ก็สุขสันต์วันคริสมาตร์กันนะครับ  อุ๋ง!***

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

318 ความคิดเห็น