Bad guys lover เผลอรักหมดใจยัยเด็กหลังห้อง(yuri)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,391 Views

  • 15 Comments

  • 62 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    16

    Overall
    1,391

ตอนที่ 9 : งานลอยกระทงของโรงเรียน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    28 ต.ค. 61

               ในทุกๆปีทางโรงเรียนจะจัดงานวันลอยกระทงภายในโรงเรียน และพานักเรียนออกไปลอยกระทงร่วมกับชาวบ้านที่อยู่ละแวกนั้น และมีข้อบังคับด้วยว่านักเรียนต้องคนต้องเข้าร่วม ส่วนคนที่ไม่เข้าร่วมต้องไปทำกิจกรรมซ่อมถึงจะได้คะแนนจิตพิสัยในส่วนนี้ ฉันไม่อยากให้ขิงไปซ่อมกิจกรรมเลยกะว่าจะชวนไปลอยกระทงด้วยกัน แต่จะทำยังไงให้เจ้าตัวยอมไปด้วยนี่สิ ดูเหมือนยัยนี่จะไม่ค่อยอยากไปสักเท่าไร

                “ไม่ไป” นั่นไง ทันทีที่ฉันเอ่ยปากชวน ขิงก็ปฏิเสธอย่างรวดเร็ว นี่คิดสักหน่อยไหม แต่ไม่เป็นไร ฉันยังมีไม้ตายที่เด็ดกว่านั้น หวังว่ามุขนี้จะได้ผลอีกนะ

                “ถ้าเธอไปฉันจะซื้อนิยายชายรักชายให้เธอหนึ่งเล่ม” ขิงถึงกับตาลุกวาวเมื่อได้ยินคำว่าชายรักชาย เธอกระแอมทีหนึ่ง แล้วกรุ่นคิดอยู่สักพัก

                “เธอจะรู้ได้ยังไงว่าฉันอยากได้เล่มไหน” หึหึ ว่าแล้วว่าเธอต้องถามแบบนี้ ทำไมฉันเดาถูกทุกทีเลยนะ

                “เรื่องนี้เป็นไง” ว่าแล้วฉันก็ยื่นมือถือของฉันให้เธอดู เมื่อวานฉันนั่งหาข้อมูลแทบตายหวังว่าขิงจะยังไม่มีเรื่องนี้นะ

                “อืม ฉันไป” เยส พลังของชายรักชาย ยังคงศักดิ์สิทธิ์เช่นเดิม กราบงามๆเลยค่ะ

                ตกเย็น...ผู้อำนวยการก็กล่าวเปิดพิธีอย่างเป็นทางการ และทุกคนเริ่มทยอยเดินไปที่คลองหลังโรงเรียน มีบางกลุ่มที่เป็นนางนพมาศเดินแยกไปอีกทาง เพราะต้องไปลอยกับครูและคณะกรรมการ จะได้หาตัวง่าย ว่าแต่ยัยขิงอยู่ไหนนะ ไหนบอกว่าจะมาไง ไม่เห็นแม้แต่เงา ให้ตายสิอย่าบอกนะว่าเธอเบี้ยวฉัน ไม่เอาสิมิ้นเชื่อในพลังของนิยายชายรักชายไว้(?)

ฉันเดินหาขิงสักพักก่อนจะมองเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่อยู่ไกลๆ เธอใส่เสื้อฮู้ดสีดำ และผมไฮไลท์สีแดง นั่นต้องเป็นขิงแน่ๆ ร้อนจะตายมีแค่ยัยนั่นแหละที่ใส่เสื้อฮู้ดแบบนั้นทุกวัน แล้วนั่นเธอยืนอยู่กับใครน่ะ ไหนลองเข้าไปดูใกล้ๆสิ เธอยืนอยู่กับผู้ชาย!ห้ะ! เป็นไปได้ไง แถมหล่อซะด้วย นี่ฉันคิดว่าขิงจะมาคนเดียวเสียอีก

                “ขิง ฉันอยู่นี่!” ฉันทำท่าโบกไม้โบกมือให้ขิงที่กำลังคุยอะไรบางอย่างกับผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ

                “ไง” ผู้ชายที่อยู่ข้างๆเอ่ยทักฉัน คุณพระ! เขาทักช้านน

                “สะ สวัสดีตอนเย็นจ้ะ” ฉันตอบไปอย่างเขินอาย คุ้มแล้วที่ถือกระทงฝ่าฝูงชนมาเพื่อเจอเธอ~ นี่คงเป็นพรหมลิขิตแน่ๆเลย ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม~(เพลงโคตรเก่า)

                “แต่งตัวอะไรของเธอ” ขิงมองฉันจากหัวจรดเท้า แล้วหลุบตาลง ถามแปลกๆใส่แค่กางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดมาลอยกระทงมันใครๆเขาก็ทำกันทั้งนั้น เธอนั้นแหละที่แปลกร้อนขนาดนี้ใครเขาใส่เสื้อฮู้ดแขนยาวมายะ

                “เรื่องของฉันน่า” ตอนนี้ฉันสนใจ คนหล่อที่อยู่ข้างๆเธอมากกว่า เขาคือใครกันนะ

                “เอาเถอะ ไปกันๆ” ผู้ชายคนนั้นพูดขึ้นอย่างร่าเริง แล้วกอดคอขิง อร๊ายย อยากโดนกอด

                จากนั้นพวกเราก็เดินหาจุดที่จะลอยกระทง ระหว่างที่กำลังเดินอยู่ๆฉันรู้สึกแปลกๆ ราวกับว่ามีคนจ้องอยู่อย่างนั้นแหละ พอหันกลับไปก็เห็นผู้ชายวัยรุ่นคนหนึ่งจ้องฉันเขม็งก่อนจะหันไปทางอื่นเมื่อเห็นฉันมองอยู่ ไม่ใช่หรอกมั้ง มันอาจจะเป็นเรื่องบังเอิญก็ได้ ลองหันกลับไปดูอีกสักรอบ ถ้าเขาไม่ได้จ้องอยู่แสดงว่าเราคิดไปเอง ว่าแล้วฉันก็หันไปอีกรอบ ผู้ชายคนเดิมจ้องฉันด้วยสายตาหื่นกาม เขามองขาอ่อนของฉันก่อนจะมองหน้าแล้วยิ้มให้อย่างโรคจิต ทำเอาใจฉันกระตุกวาบ ฉันเริ่มกลัวละสิ ไม่น่าใส่กางเกงขาสั้นมาเลย รีบเดินไปข้างๆขิงดีกว่า

                ฉันรีบสาวเท้าเดินไปข้างๆขิง หวังว่าไอ้โรคจิตนั่นจะหยุดมองฉันสักที จู่ๆขิงก็หยุดเดินแล้วถอดเสื้อฮู้ดของเธอมาคลุมให้ก่อนจะผูกไว้ที่เอวของฉัน พอเธอหันกลับไปมองไอ้โรคจิตคนนั้น ทำเอาอีกฝ่ายสะดุ้งแล้วรีบเดินไปทางอื่น

เฮ้อ โล่งอกไปที

                “เอ่อ ขอบคุณนะ” ขิงไม่พูดอะไร แต่หันไปคุยกับผู้ชายที่อยู่ข้างๆต่อ อะไรกันยะ แค่พยักหน้ารับก็ยังดี นี่เมินกันเลยหรอ เอ๊ะ แต่จะว่าไปแล้วสองคนนี้เป็นอะไรกันนะ แล้วฉันมาขัดจังหวะหรือเปล่าเนี่ย สองคนนี้อาจจะเป็นแฟนกันก็ได้หรือที่ขิงโกรธเพราะเห็นฉันมองแฟนเธอแปลกๆเธอเลยเมินฉันหรอ ฉันนี่มันไม่เข้าใจสถานการณ์เลย

                “เอ่อ คือว่า ฉันว่าฉันไปลอยอีกทางดีกว่า” ถือว่าเป็นการขอบคุณที่ช่วยฉันละกัน ฉันจะปล่อยให้พวกเธอจู๋จี๋กันเต็มที่เลย ถึงจะอิจฉาหน่อยๆก็เถอะ

                “ไม่ต้องหรอกน่า ลอยด้วยกันเยอะๆนี่แหละสนุกดี” ค่ะ สนุกก็สนุกค่ะ ได้ยินคนหล่อเชิญชวนขนาดนี้ ฉันจะปฏิเสธลงได้อย่างไรคะ

                “ไม่ต้องไปบังคับหัวหน้าห้องหรอก เธออยากจะไปก็ปล่อยเธอไป” เดี๋ยวๆ ฉันไม่ไปแล้วฉันจะอยู่นี่แหละ

                “งั้นหรอ~ น่าเสียดายจังเลยน้า~” ฉันไม่ไปแล้วค่ะ คุณคนหล่ออย่าทำหน้าแบบนั้น

                “เอ่อ ฉันเปลี่ยนใจไม่ไปแล้วดีกว่า ตรงนี้คนไม่ค่อยเยอะดี” ฉันเกาหัวแก้เก้อ ทำเอาคนหล่อมองซ้ายมองขวา ที่จริงตรงนี้คนโคตรจะเยอะเลย แง หาเหตุผลที่ดีกว่านี้ไม่ได้หรือไงตัวฉัน

                “ฮ่ะๆ งั้นหรอ ปะ ไปยืนตรงนั้นกันเขาจะเริ่มลอยกันแล้ว” คนหล่อชี้ไปที่ที่ยังว่างอยู่ก่อนจับมือขิงแล้วเดินนำไป ตอนนี้ฉันอยากไปแทนที่ขิงมากเลยอะ อิจฉาโว๊ย

                “เมื่อไรจะเลิกเกาะแกะสักที รำคาญ” ขิงเริ่มโวย อ้าว! ทำแบบนี้ไม่ได้นะ ถ้าเธอไม่เอาก็เทเขามาให้ฉัน อิอิ

                “ไม่เอาน่า ชินสักทีเถอะ มากกว่านี้เราก็ทำมาแล้วนิ” ห้ะ...เขาทำกันมากกว่านี้ด้วยอะแก

                “เฮ้อ ฉันละเกลียดแกจริงๆ” ใช่ไหมละขิง แต่ฉันรักเขา!

                “แต่ฉันชอบที่แกเป็นแบบนี้อะ อิอิ” เขายิ้มด้วยอะแก โคตรน่ารัก ว่าแต่เมื่อไรพิธีจะเริ่มสักทีฉันเหม็นคนมีความรัก

                “เอ่อ ขิง แล้วเธอไม่มีกระทงหรอ” ฉันเพิ่งสังเกตว่าขิงไม่ได้เอากระทงมาด้วย เพราะมัวแต่มองคนหล่อที่อยู่ข้างๆ

                อุ้ย!

                “แล้วเห็นไหมละ” ยัยนี่ยังกวนเหมือนเดิมเลย มาลอยกระทงใครเขาไม่เอากระทงมาละคุณเธอ

                “อ้าว นึกว่าจะไปซื้อทีหลังซะอีก งั้นลอยกับฉันก็ได้นะ จะได้อยู่ด้วยกันไปนานๆ” คนหล่อเริ่มเสนอตัว ขอฉันลอยแทนได้ไหม กระทงอันนี้ฉันยกให้เธอเลยขิง ก็เธอเป็นคนทำนิ ให้ฉันลอยกับแฟนเธอเถอะนะ  ขืนพูดไปแบบนี้โดนฆ่าแหง

                “ใครอยากจะอยู่กับแกไปนานๆ ฉันไม่ลอยอะไรกับใครทั้งนั้น” แล้วเธอมาทำไมยะ อิคุณขิง โอ๊ะ ลืมไปเพราะฉันบอกจะซื้อนิยายชายรักชายให้เธอนิเนอะ  ขิงเลยยอมมาด้วย แต่มาแล้วก็ลอยๆไปเหอะน่า ไม่เห็นเสียหายเลย

                “ไม่เอาน่ามาลอยด้วยกันเถอะ” สุดท้ายคนหล่อก็ดึงขิงให้นั่งลงเมื่อพิธีใกล้จะเริ่ม

                เมื่อพิธีเริ่มขึ้น ทุกคนก็ต่างพากันเงียบ มีเพียงเสียงของเหล่าแมลงที่ส่งเสียงยามค่ำคืน กับสายลมที่พัดมาเอื่อยๆ แสงสีจากงานต่างเฉิดฉายสีสันต่างๆ กลางคลองน้ำขนาดใหญ่มีเรือไฟรูปพญานาคกำลังลอยอยู่กลางน้ำ ฉันรู้สึกขนลุกซู่เมื่อได้ยินเสียงคนกล่าวนำคำขอขมาเจ้าแม่คงคา เสียงนั้นลอดผ่านลำโพงเป็นระยะๆ ผู้คนต่างกล่าวตาม ก่อนจะถึงช่วงที่ฉันชอบที่สุด คือตอนจุดธูปเทียนก่อนจะลอย แสงจากเทียนเริ่มมีประกายขึ้นเมื่อมองไปฝั่งตรงข้าม ราวกับว่าแสงดาวที่ระยิบระยับเต็มท้องฟ้า สวยงามเกินจะบรรยายจริงๆ

                “ขิงมีไฟแช็กไหมอะ ฉันลืมเอามา” ฉันพูดพลางคลำหาไฟแช็ก ฉันว่าฉันเอามาด้วยนินา แล้วมันหายไปไหนละเนี่ย

                “เธอถามหาไฟแช็กกับคนที่ไม่เอากระทงมาเนี่ยนะ” เอิ่ม ขอประทานอภัยอย่างแรงจ้ะขิง

                “ฮ่ะๆ เธอนี่ตลกจัง ใช้ของฉันก็ได้นะ” ว่าแล้วคนหล่อก็ยื่นไฟแช็กมาให้ ถ้ามีคนหล่อให้ยืมไฟแช็กในวันลอยกระทงแบบนี้ มิ้นคนนี้ขอลืมไฟแช็กทุกปีเลยละกัน ว่าแล้วฉันก็รับไฟแช็กมาจุดธูปเทียน แล้วคืนให้เจ้าของสุดหล่อ

                “ขิงๆอธิฐาน แล้วก็จับกระทงไว้ด้วยดิ” คนหล่อจับมือขิงไปแตะกระทงของตัวเอง แล้วยิ้มอย่างสดใส โอ๊ยช็อตนี้!

                “ทำแบบนี้หรอ” ขิงเอามือทั้งสองข้างไปแตะกระทง ด้วยสีหน้าที่จริงจัง เออ ลืมไปว่ายัยนี่บอกว่าไม่เคยมาลอยกระทงนิ นี่คงเป็นครั้งแรกสินะ

                “แบบนั้นละ ขยับเข้ามาใกล้ๆหน่อยสิ ฉันไม่กัดหรอก” คนหล่อพูดขึ้นอย่างอ่อนโยน แล้วยัยขิงก็ขยับไปใกล้ๆตามที่เขาบอก รีบลอยได้ไหม ฉันพูดว่าอิจฉาเป็นล้านรอบแล้วเนี่ย!

                ฉันเลิกสนใจคู่รักสุดเลี่ยนที่อยู่ข้างๆแล้วเริ่มอธิฐาน ส่วนมากฉันจะขอบคุณพระแม่คงคาก่อน แล้วจึงจะขอให้ครอบครัวแข็งแรง แต่คราวนี้ฉันขออธิฐานเรื่องเกี่ยวกับตัวเองก็แล้วกัน ถ้าคนที่มาลอยกระทงด้วยกันจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไปจริงๆ ก็ขอให้เนื้อคู่ของอิฉันอยู่ในนี้ด้วยเถอะ สาธุ

                “ทำไมอธิฐานนานจัง” ฉันไปหันหาขิงแล้วยิ้มแห้งให้ อธิฐานนานไม่นานมันก็เป็นสิทธิ์ของฉันไหมยะ ว่าแล้วฉันก็หันกลับมาวางกระทงลงน้ำแล้วค่อยๆกวักน้ำ ให้กระทงลอยออกจากฝั่ง แหม ไม่มีท่าทีจะจมเลยแหะ นี่สินะที่เขาเรียกว่ากระทงดีไม่ลอย(น้ำ)ก็ลอย(?) อิอิ

                “เสร็จยัง ไปหาที่ดูพลุกันเถอะ” คนหล่อพูดก่อนจะมองมาที่ฉันแล้วยิ้ม เขายิ้มให้อะแก~

                “แป๊ปนะ ใส่รองเท้าก่อน” ฉันรีบใส่รองเท้าแตะที่ตอนนี้เต็มไปด้วยโคลน พื้นลื่นชะมัดเลยแหะ

                “เร็วๆสิเดี๋ยวไปไม่ทัน” ใจเย็นๆค่ะคนหล่อ รออิฉันก่อน ว่าแล้วเขาก็รีบเดินนำไป

                “เดี๋ยวสิ!”ทันทีที่ฉันเรียกพลุก็เริ่มจุด ทำให้ทุกคนหยุดชะงักมอง

                วี้ดดดด...ตู้ม!

                แต่ยกเว้นฉันที่ตกใจเสียงพลุ แล้วดันลื่น...

                “ขิง!” เพียงเสี้ยววินาที ฉันรีบเอื้อมมือออกไปหาคนที่ใกล้ที่สุด แล้วเผลอตะโกนออกไปสุดเสียง แทนที่อีกฝ่ายจะช่วยจับไว้ แต่เธอกลับปัดมือฉันออกอย่างรวดเร็ว....

                ตู้ม!!

                ฉันหงายหลังตกลงไปในน้ำอย่างรวดเร็วก่อนจะจมลง ฉันพยายามตะเกียกตะกายว่ายขึ้นมาแต่ก็จมลงไปอีก และยังเห็นขิงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นท่ามกลางเสียงฮือฮา ก่อนที่ฉันจะจมลงไปในที่สุด...

                ทำไมถึงไม่ช่วยฉันละ...








               #ผ่านมาเนิ่นนาน ไรท์แอบคิดจะไม่อัพเรื่องนี้ในเว็บเด็กดีแล้ว(จริงๆไรท์อัพอีกเว็บหนึ่งด้วย) เพราะไม่มีคนอ่านแฮร่! ใครที่ยังคงอ่านอยู่ก็อย่าลืมกดติดตาม กดใจ หรือคอมเม้นติชมก็ได้จ้าา ไรท์จะได้รู้ว่ายังมีคนอ่านอยู่เนอะ 

                ขอบคุณทุกคนที่ติดตามจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

0 ความคิดเห็น