Bad guys lover เผลอรักหมดใจยัยเด็กหลังห้อง(yuri)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,381 Views

  • 15 Comments

  • 62 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6

    Overall
    1,381

ตอนที่ 29 : ตอนพิเศษ:สนใจฉันหน่อย!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 89
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    13 ม.ค. 62

                “นี่พวกเราคบกันแล้วจริงๆน่ะหรอ” ฉันโวยวายเมื่อเห็นขิงมองด้วยสีหน้าเฉยชา

                “ก็ใช่น่ะสิ พวกเราดูเหมือนคนที่ไม่ได้คบกันตรงไหน” ทุกตรงเลยแหละ!!

                “ก็ดูเธอสิ วันๆเอาแต่ทำงานๆ ไม่มีเวลาให้ฉันบ้างเลย แถมยังเรียกฉันว่าหัวหน้าห้องอีกต่างหาก แฟนที่ไหนเขาเรียกกันแบบนี้กันห๊ะ!” พูดแล้วก็เหนื่อย ทำไมฉันต้องมาบ่นเรื่องนี้ทุกวันด้วยนะ พวกเราคบกันเกือบจะเดือนหนึ่งแล้วนะ ทำไมไม่เห็นมีอะไรคืบหน้าเลย

                 “ก็หัวหน้า..มิ้นควรจะเคารพสิ่งที่ฉันทำบ้างนะ ยังไงซะสิ่งที่ฉันทำไปมันก็มีเหตุผล”

                “เธอร้อนเงินขนาดนั้นเลยหรือไง เท่าไรละเดี๋ยวฉันไปหามาให้ แฟนคนเดียวทำไมจะเปย์ไม่ได้!!

                “ไม่ใช่แบบนั้น”

                “แล้วมันแบบไหน!!

                “เฮ้อ โอเคๆ ฉันยอมแล้ว” หึ แน่สิเธอไม่มีทางจะชนะฉันอยู่แล้ว

                “พูดแบบนั้นเธอจะยอมหยุดงานเพื่อฉันหรือไง”

                “อืม”

                “ว่าไงละทำไม่ได้....อ๊ะ เมื่อกี้ว่าไงนะ” ฉันไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม?

                “ฉันจะขอหยุดก็ได้ พรุ่งนี้ไปเดทกัน” ฉันตาลุกวาวเมื่อได้ยินขิงพูดแบบนั้น

                “จริงอะ จริงๆนะ”

                “จริง เพราะงั้นเลิกงอแงได้แล้ว ฉันไม่อยากทะเลาะกับเธอหรอกนะ” ไม่งอแงแล้วก็ได้ ขิงน่ารักที่สุดเลย ว่าแล้วฉันเลยหอมแก้มเธอไปฟอดใหญ่ ก่อนจะกอดเธออย่างดีใจ ได้ไปเดทกับขิงแล้วเย้!! จะว่าไปพรุ่งนี้มัน...

                วันวาเลนไทนี่!

                พอถึงวันรุ่งขึ้นฉันตื่นเช้ามาเพื่อเลือกชุดที่จะไปเดทอย่างแทบเป็นแทบตาย พอไปถึงสถานที่แรกที่นัดกันเอาไว้กลับเจอขิงที่ใส่แค่เสื้อยืนกับกางเกงยีนต์ขายาว อ้อไม่ลืมเสื้อฮู้ดแขนยาวของเธอด้วย ใส่ทุกสถานการณ์ กลายเป็นว่าฉันแต่งตัวเว่อร์ไปเลย ขิงเธอนี่ก็ชิวเกิน...

                “แล้วจะทำอะไรดีละ” ทั้งๆที่ชวนมาเดทแต่ตัวเองไม่ได้แพลนไว้เนี่ยนะ

                “ไม่รู้สิ ไม่ได้เป็นคนชวนนิ” พอฉันพูดแบบนั้นขิงก็ถอนหายใจ ก่อนจะจูงมือฉันไปที่โรงหนัง

                “เดี๋ยวฉันออกค่าตั๋วให้เอง เพราะฉันเธอเลยเสียตังซื้อตั๋วแล้วไม่ได้ดู”

                “ไม่เป็นไร”

                “ไม่เอาน่า เก็บตังค์เธอไว้เถอะ จะได้ไม่ต้องทำงานหนักไง”

                “ที่จริงบ้านฉันก็ไม่ได้ขัดสนขนาดนั้น ฉันแค่เก็บเงินไว้ซื้อของที่อยากได้เท่านั้นเอง” อย่างเช่นพวกนิยายวายพวกนั้นสินะ พอนึกถึงเหตุผลพวกนั้นแล้วไม่แปลกเลยที่ขิงจะอุทิศกายถวายตัวทำงานหนักขนาดนั้นเพื่อสิ่งของที่เธออยากได้ ก็แพงซะขนาดนั้นนิ ไหนจะพวกฟิกเกอร์ ปอกหมอน โปสเตอร์ แค่ก็น่าจะหลายตังค์แล้ว

                สุดท้ายฉันก็ปล่อยให้ขิงซื้อตั๋วเอง ตอนแรกฉันคิดว่าเธอจะหลลับในโรงหนังเมื่อคราวก่อน แต่ดูเหมือนว่าจะตั้งใจดูกว่าที่คิดแหะ แบบนี้ค่อยเหมือนเดทจริงๆจังๆหน่อย

                “หนังสนุกมากเลยเนอะ”

                “อืม”

                “ใช่ไหมละ ฉันชอบฉากนั้นที่สุดเลย แล้วเธอละ”

                “คงจะเป็นฉากสุดท้ายละมั้ง”

                “จริงอะ ฉันก็ชอบฉากนั้นเหมือนกัน!” ฉันพูดอย่างร่าเริง ทำเอาขิงพลอยยิ้มไปด้วย วันนี้ฉันมีความสุขที่สุดเลย

                “เฮ้ พวกเธอ! อย่าบอกนะว่ามาเที่ยวโดยไม่ชวนพวกเรา” น้ำแดง! มาได้ไงเนี่ย น้ำฟ้า น้ำตาล แล้วก็น้ำหวานด้วย มาทั้งแก๊งเลยนี่นา เอ๊ะ จริงสิ ฉันยังไม่ได้บอกพวกนี่เลยนิว่าคบกับขิงอยู่

                “ที่จริงพวกเรามาดะ...” ขิงยังพูดไม่จบฉันเลยรีบพูดแทรกขึ้น

                ฉันอยากดูการ์ตูนเรื่องที่พวกเธอมาดูก่อนหน้านี้อ่ะ เห็นว่าพวกเธอดูแล้วฉันเลยไม่ชวน แฮะๆ” เฮ้อ โล่งไปที

                จริงสิวันนั้นเธอกับขิงยังไม่ได้มาดูนิ แล้วไหนๆก็มาเจอกันแล้วพวกเราไปด้วยกันเถอะ” ก็อยากจะไปอยู่หรอก แต่ฉันกับขิงกำลังเดทกันอยู่ ถ้าไปด้วยขิงต้องงอนแน่ๆเลย เอาไงดี

                “เอาสิ” ขิงตอบแทนฉันเรียบร้อย ทำไม่ปรึกษากันก่อนละ มาด้วยกันแท้ๆ

               

ฉันเดินเล่นกับพวกนั้นตามประสา ดูนั่นดูนี่แต่จริงๆแล้วไม่ซื้อหรอกไม่มีตังค์อะนะ แฮะๆ

                “พวกฉันไปดูเสื้อผ้านะ” น้ำตาลเอ่ยขึ้น ได้โอกาสละ แยกตัวไปคุยกับขิงสักหน่อยก็แล้วกัน

                “งั้นเดี๋ยวฉันไปทางโน้นนะ” ฉันชี้มั่วไปสักที่ที่ไกลๆ ก่อนจะลากขิงมาด้วย เฮ้อ ในที่สุดก็ได้อยู่กันสองคนสักที

                “เฮ้อ ถ้าเธอไม่พูด พวกเราก็จะได้ไปกันแค่สองคนแล้วแท้ๆ” ทันที่ที่พ้นสายตาพวกนั้น ฉันก็ถอนหายใจออกมาอย่างหน่ายๆ

                “ฉันผิดหรอ” ขิงชี้ตัวเองแล้วทำหน้างงๆ

                “เปล่า ฉันผิดเองละ ที่ยังไม่ได้บอกให้พวกนั้นรู้ว่าเราคบกันอยู่”

                “ดีแล้วล่ะ” พอได้ยินขิงพูดแบบนั้นจู่ๆฉันก้รู้สึกเดือดขึ้นมา

                “ดียังไง? เธอกลัวว่าคนอื่นจะรู้หรอว่าเราคบกัน

                ไม่ใช่แบบนั้น เธอก็รู้นิว่าคนอื่นมองฉันยังไง เธออาจจะโดนมองไม่ดีไปด้วย

                แล้วยังไงอะ มันสำคัญด้วยหรอ ที่ฉันคบกับเธอเพราะฉันชอบนิ คนอื่นจะยังไงฉันก็ไม่สนหรอก หรือเธอแคร์คนอื่นมากกว่าฉันหรอ

                ก็บอกว่าไม่ใช่แบบนั้นไงเล่า

                “แล้วมันแบบไหนล่ะ!” ฉันเผลอตะคอกใส่ขิงอย่างโมโห ทำให้เธอทำหน้าหน่ายๆใส่ฉัน

                ฉันว่าเราคงคุยกันไม่รู้เรื่อง” เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ พลางมองมาที่ฉัน ฉันทำอะไรผิดอีกแล้วใช่ไหม ทำไมต้องเป็นแบบนี้ตลอดเลย

                “ตอบมาสิ” ฉันพูดทั้งน้ำตา การที่เราคบกันมันน่าอายขนาดนั้นเลยหรอ?

                “ไม่เอาน่า คนมองหมดแล้วนะ อย่าร้องสิ” ขิงลูบหัวฉันเบาๆ อีกมือก็พลางเช็ดน้ำตาให้

                เห็นไหมละ เธอไม่เห็นจะแคร์ฉันเลย ฉันกำลังร้องไห้อยู่นะ ทำไมเธอถึงยังพูดถึงคนอื่นอีก!! ฉันรู้ตัวว่าควรจะพอได้แล้ว แต่ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ฉันพูดแบบนี้ออกไป

                พอได้แล้วน่า!! เฮ้อ สรุปฉันผิดสินะ ไว้อารมณ์ดีกว่านี้แล้วค่อยมาคุยกันนะ วันนี้ฉันเหนื่อยแล้ว” เดี๋ยวสิ อย่าเพิ่งไปมันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ ฉันไม่ได้ต้องการให้มันเป็นแบบนี้สักหน่อย...

                “ฮึก ฮืออ” เข่าฉันแทบทรุดลงพื้นเมื่อเห็นขิงเดินออกไปโดยไม่หันกลับมามองฉันด้วยซ้ำ วันนี้ควรจะเป็นวันที่ดีของฉันสิ ทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ด้วย ฉันทำพังอีกแล้ว...

                “มิ้น...เป็นอะไรน่ะ” พอเห็นพวกน้ำแดงมายืนอยู่ตรงหน้าฉันจึงโผกอดเธอ ก่อนจะเล่าทุกอย่างให้พวกเธอฟัง

                “อ้อ ก็คิดไว้แล้วละ ว่าพวกเธออาจจะคบกันอยู่ ก็ตัวติดกันแถมเธอก็แสดงท่าทางหวงก้างซะขนาดนั้น ใครไม่รู้ก็แปลกแล้ว” สรุปคือพวกเธอรู้กันอยู่แล้วสินะ! ฉันก็กังวลตั้งนานเพราะกลัวพวกเธอจะมีอคติกับเรื่องรักร่วมเพศ

                “งั้นวันนี้ ฉันขอตัวกลับก่อนนะ ฉันอยากจะไปขอโทษยัยนั่นที่ฉันงี่เง่า...”

                “จ้าๆ ขอให้คืนดีกันไว้ๆละ”

                ยัยนั่นจะกลับบ้านหรือยังนะ ถ้าโทรไปจะรับหรือเปล่า ในขณะที่ฉันเดินตรงไปที่ประตูก็เหลือบไปเห็นขิงกำลังยืนคุยกับผู้หญิงที่หน้าตาคุ้นๆ ทั้งๆที่เมื่อกี้ตะคอกใส่ฉันแบบนั้นแท้ๆ แต่ตัวเองกลับมาคุยหัวเราะคิกคักกับสาวที่ไหนก็ไม่รู้ แบบนี้จะไม่ให้ฉันน้อยใจได้ยังไง! แล้วนั่นกำลังจะเดินไปไหนกัน แบบนี้ต้องตามไปดูให้รู้แล้วรู้รอดกันไปเลย!

               

                “เฮ้อ หายไปไหนแล้ว เมื่อกี้ยังเห็นเดินมาทางนี้อยู่เลย” อุตส่าห์ตามมาติดๆแท้ๆ คลาดสายตาไปซะได้

                “นี่ อารมณ์ดีแล้วหรอ” จู่ๆคนที่หายไปเมื่อกี้ก็มาโผล่ทางด้านหลัง พร้อมกับส่งยิ้มให้

                เกือบแล้ว ถ้าไม่เจอใครบางคนกำลังคุยกับผู้หญิงคนอื่น” ฉันแอบแซะ แต่เมื่อเห็นขิงหุบยิ้ม ฉันก็แทบจะตบปากตัวเอง เมื่อกี้ยังไม่เข็ดอีกหรือไง ยัยมิ้นบ้า

                “ถ้าจะมาหาเรื่องก็กลับไปซะ” นั่นไง ดูเหมือนเธอจะโกรธฉันอีกแล้ว

                ฉันไม่ได้มาหาเรื่องสักหน่อย มาง้อต่างหาก” นี่ฉันมาง้อจริงๆนะ ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นด้วย

                “หรอ” ชิ ยังทำหน้าแบบนั้นอยู่อีกหรอ ช่วยไม่ได้ แบบนี้ต้องใช้ท่าไม้ตาย ว่าแล้วฉันก็โผเข้ากอดขิงก่อนจะทำหน้าออดอ้อนที่สุดเท่าที่จะทำได้

                เค้าขอโทษ ดีกันนะ” ขิงยิ้มอย่างพอใจ ก่อนนิ้วเรียวยาวของเธอจะสัมผัสแก้มของฉันเบาๆ

                “ตาบวมหมดแล้ว กลับกันเถอะ” จะกลับแล้วหรอ ยังไม่ได้ทำอะไรเลย

                “แต่ว่า” ฉันทำแก้มป่อง ขิงก็คงรู้แหละว่าฉันยังไม่อยากกลับ แน่ละ ก็กว่าจะหาเวลามาอยู่ด้วยกันแบบนี้ได้นินา

                “งั้นไปบ้านฉันไหม”

                “ไป!” พอได้ยินแบบนั้นฉันก็ตอบอย่างไม่ลังเล ไม่ใช่เพราะคิดอกุศลหรอกนะ แต่ถ้าไปบ้านขิงแล้วจะกลับตอนไหนก็ได้ หรือไม่ก็หาเรื่องนอนที่บ้านเธอเลยก็ยังได้ แบบนี้ก็จะได้อยู่ด้วยกันนานขึ้นอีก

               

                ถึงจะเคยบอกว่าไม่ได้คิดอกุศลก็เถอะ แต่พอมาอยู่บ้านกับแฟนกันสองคนแบบนี้จะไม่ให้คิดได้ไง อีกฝ่ายเป็นแฟนนะ มันก็ต้องมรใจเต้นตุ้มๆต่อมๆกันบ้างละนะ

                “มิ้น” นั่นไงเธอยื่นหน้ามาใกล้ฉันแล้ว จะจูบหรอ? หรือว่าหอมแก้มกันนะ? อร๊ายย

                “เหม่ออะไรของเธอ เล่นเกมส์กัน” สตั้นไปเลยจ้าอีกฝ่ายแค่เอื้อมไปหยิบจอยเกมส์...

                “เบื่ออ่า” ฉันทำท่างอแง

                “แล้วจะให้ทำอะไรละถึงจะไม่น่าเบื่อ” ทำอะไรงั้นหรอ ก็ทำแบบว่าแฟนเขาทำกันไง นี่ฉันคิดอะไรอยู่เนี่ย

                “เก็บอาการหน่อย เยอะไปเดี๋ยวมันไม่งาม” ชิ เกลียดคนรู้ทัน

                “ไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย” ไม่ได้คิดอะไรเลยจริงๆนะ

                “เอางี้ไหม ถ้าเธอชนะ ฉันจะสนองสิ่งที่เธอกำลังคิดให้เอง” ถึงรู้ว่าจะไม่ชนะก็เถอะ แต่บอกเลยว่าทุ่มสุดตัว ก็เล่นท้ามาซะขนาดนี้ ใครจะยอมเสียศักดิ์ศรี(?)กันเล่า!

                “ไม่ได้อยากเล่นหรอกนะ”

                “หรอ แต่หยิบจอยมาเตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ” อย่าพูดสิ เดี๋ยวเขิน

                “ระ เริ่มสักทีเถอะน่า”

                “อื้อๆ”

                เพื่อความยุติธรรมฉันเลยเลือกเกมส์เอง เพราะถ้าให้ขิงเลือกฉันคงไม่มีโอกาสชนะแน่ๆ ฉันเลยเลือกเกมส์ที่คิดว่าฉันมีเปอร์เซ็นที่จะชนะที่สุด นั่นก็คือเกมส์แข่งรถ!! แต่เมื่อเกมส์เริ่มไปสักพัก ฉันเลยรู้ว่าฉันเลือกเกมส์ผิด!! นี่มันเกมส์แข่งรถแน่หรอ บังคับยากโคตร และนั่นทำให้ฉันแพ้ไปตามระเบียบ แม้ว่าฉันจะขอต่อไปก่อน หรือเริ่มรอบใหม่ ฉันก็แพ้อยู่ดี!!

                “ฮะๆๆๆ” ขิงหัวเราะอย่างชอบใจที่ชนะฉันได้หลายตาติด

                “ไม่ยุติธรรมเลยอ่า”

                “รางวัลเอาเป็นอะไรดีนะ นิยายวายเล่มใหม่ดีไหมนะ ฮ่าๆๆๆ” ได้ทีเอาใหญ่เลยนะ ทำไมถึงไม่แข่งอะไรที่ฉันถนัดๆบ้างละ อย่าง...เดี๋ยวจะว่าไปแล้ว ไม่ว่าจะเรื่องไหนเราก็สู้ยัยนี่ไม่ได้เลยนี่นา มีแค่ฝีมือการทำกระทงเท่านั้นละที่สูสีกัน อ้อ มีอย่างหนึ่งนิ ถ้าแข่งไม่หลับกลางวันฉันคงจะชนะได้แน่!!

                “งื้อ ไม่เล่นแล้ว ยังไงฉันก็แพ้อยู่ดี อีกอย่างรางวัลก็ยังไม่ยุติธรรม...” ฉันพูดยังไม่จบประโยคก็ต้องหยุดเมื่อถูกปิดด้วยปากของอีกฝ่าย!

                “งั้นขอนี่แทนละกัน” ทำไมต้องพูดไปยิ้มไปแบบนั้นด้วย จะละลายแล้ววว ดีต่อใจมากกก

                “จูบอีกทีก็ได้นะ แจกรางวัลไม่อั้น” ฉันพูดออกไปอย่างเขินๆ ไม่ดูก็รู้ว่าหน้าฉันคงแดงเป็นลูกตำลึงแล้วแน่ๆ

                “พอแล้วน่ายัยโลภมาก” ถึงปากจะพูดอย่างนั้น แต่ขิงก็โน้มมาจูบฉันอีกครั้ง ทันทีที่เธอถอนจูบฉันเลยกอดเธอไม่ปล่อย ยัยขิงบ้า น่ารักที่สุดเลย

                “เขินเหรอ”

                “เปล่าไม่ได้เขินสักหน่อยย”

                “ฮ่ะๆ อืม ไม่ได้เขินทำไมมามุดกันแบบนี้ละ”

                “ก็บอกว่าไม่ได้เขินไง!


               



               #เจอกันใหม่เรื่องหน้าจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #15 Sittidet2018 (@Sittidet2018) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 14:54
    เลือดจะหมดตัว
    #15
    1
    • #15-1 NJingjing (@grayshadows) (จากตอนที่ 29)
      13 มกราคม 2562 / 15:10
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านน้าาาา
      #15-1