Bad guys lover เผลอรักหมดใจยัยเด็กหลังห้อง(yuri)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,381 Views

  • 15 Comments

  • 62 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6

    Overall
    1,381

ตอนที่ 28 : คำที่อยากได้ยิน End

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 68
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    12 ม.ค. 62

“แล้วเธอจะอยากรู้ทำไม ในเมื่อเธอบอกว่าไม่ได้ชอบฉัน”

                แล้วเธอเที่ยวไปจูบคนนั้นคนนี้ได้ยังไง ถ้าอยากรู้ทำไมไม่มาจูบกับเจ้าตัวเองเลยละ” ฉันพูดออกไปอย่างไม่อายปาก ถ้าเกิดว่าขิงไม่เล่นด้วยฉันก็จะหยุดไว้แค่นี้ ไม่ตามรังควานเธออีก เพราะยังไงพวกเราก็ไม่ได้เป็นอะไรกัน ถึงแม้ว่าฉันจะทำเกิดกว่าเหตุมากไปก็เถอะ

                แต่ถึงจะคิดแบบนั้นลึกๆในใจฉันก็หวังให้เธอตอบกลับมา ในเชิงที่สื่อว่าเธอก็ชอบฉันเหมือนกัน ได้โปรดเถอะ ขอให้เธอพูดอะไรสักอย่าง อย่าเงียบแบบนี้สิ ใจคอไม่ดีเลย...

                “แล้วเจ้าตัวเขาอนุญาตหรอ” เมื่อได้ยินแบบนั้น หน้าของฉันก็ร้อนผ่าวขึ้นมา ตอนนั้นฉันไม่ได้ขออนุญาตเธอเลยนิ

                “อนุญาตสิ!!” หัวใจของฉันเต้นรัวเมื่อเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของขิง เธอมองมาที่ฉันก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ

                “พูดแล้วนะ” ริมฝีปากของเธอประทับลงริมฝีปากของฉันเบาๆ ฉันรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆและกลิ่นหอมจางๆจากตัวของขิง นั่นทำให้ฉันใจเต้นไม่เป็นส่ำ ราวกับเนิ่นนานฉันอยากจะลิ้มลองมันอีก...มากกว่านี้

                “นี่คือคำตอบของเธอหรือเปล่า” ทันทีที่ขิงถอนจูบ ฉันจึงกระซิบถามเธอเบาๆ

                “เธอคิดว่ายังไงละ”

“ถ้ามันใช่อย่างที่ฉันคิด เธอก็พูดมันออกมาสิ” ใบหน้าของเราห่างกันไม่ถึงคืบ เสียงของขิงที่ได้ยินมันช่างยั่วยวน จนฉันอยากจะประทับจูบนั้นอีกครั้ง และดูเหมือนว่าเธอก็ต้องการเช่นกัน

                “ขอโทษที่มาขัดจังหวะนะ ลุงเธอเรียกแล้ว” ยังไม่ทันได้ประทับรอยจูบ เสียงของพนักงานอีกคนที่ชื่อไวท์ก้ดังขึ้น ทำให้ฉันกับขิงผละออกจากกันโดยอัตโนมัติ

                “อ่า ฉันไปทำงานก่อนนะ” ฉันพูดด้วยท่าทีเก้ๆกังๆอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

                “จ้ะ พยายามเข้านะ” พอฉันพูดจบเธอก็กลับเข้าไปทำงาน แล้วฉันก็กลับบ้านทั้งๆอย่างนั้น ยังไงก็เถอะ พวกเราเป็นแฟนกันแล้วใช่ไหม!! ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม กรี๊ดด

 

                นับจากวันที่ขิงกับฉันเป็นแฟนกันก็ประมานห้าวันได้ ทั้งๆที่คิดว่าจะมีอะไรเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อน แต่ไม่เลยขิงยังคงปกติดีทุกอย่าง มีแต่ฉันที่ตื่นเต้นเวลาคุยกับเธอ หรือแม้แต่ตอนกินข้าวด้วย บางทีฉันก็คิดนะว่าฉันรู้สึกไปเองฝ่ายเดียวหรือเปล่า  จะว่าไปยัยนั่นไม่เคยพูดเลยนิว่าชอบเรา!! นี่สินะที่เราพลาดไป

                “ขิงคือว่าฉันมีเรื่องจะคุยด้วย” เมื่อคิดได้ฉันเลยตรงไปหาเป้าหมายทันที

                “หาว อะไรหรอ”

                “คือจะคุยตรงนี้ไม่ได้น่ะ ออกไปคุยข้าง..” ฉันยังพูดไม่จบประโยคอีกฝ่ายดันฟุ่บหลับชิงตัดหน้าไปก่อนแล้ว...

                ยัยขิง!!

                เอาละครั้งแรกมันก็มีพลาดกันได้ งั้นรอเวลาพักเที่ยงฉันจะคุยกับเธอให้ได้เลย!!

               

                พักเที่ยง

                เอาละนี่คือโอกาสสำคัญ ฉันจะพลาดอีกไม่ได้เด็ดขาด ฉันต้องรีบไปปลุกเธอแล้วคุยกันให้รู้แล้วรู้รอดกันไปเลย

                “ขิงคือว่า...”

                “ขิง~ ไปทานข้าวกันเถอะ~” ฉันยังพูดไม่จบประโยคจู่ๆกันต์กับเจสก็เข้ามาลากตัวขิงไปทานข้าวด้วยเรียบร้อย

                “พวกเธอไปกินข้าวกัน” ฉันหันไปย้อมใจกับเพื่อนๆ ไม่เป็นไร ค่อยคุยกันตอนกินข้าวเสร็จก็ได้ ยังไงซะก็ไปนั่งโต๊ะเดียวกันอยู่แล้ว

                “พูดอะไรน่ะมิ้น วันนี้น้ำหวานก็บอกแล้วนิว่าที่บ้านทำข้าวกล่องสุดหรูมาให้ทุกคนอะ” อ๊ะ ลืมไปซะสนิทเลย

                ภารกิจตอนพักเที่ยงล้มเหลว...

                เอาเถอะยังเหลือหลังเลิกเรียนสินะ ยังไงวันนี้ฉันก็ต้องคุยกับขิงให้รู้เรื่องได้!!

                ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ แต่พอเลิกเรียนปุ๊บขิงก็ตรงดิ่งไปเลนปั๊บ เห็นบอกว่าโดนเรียกตัวด่วน สุดท้ายฉันเลยไม่ได้คุยอะไรกับเธอ เฮ้อ ให้มันได้อย่างนี้สิ

               

                เช้าวันถัดมา ฉันตื่นเช้ากว่าปกติเพราะนอนไม่หลับ เอาตรงๆนะเรื่องเมื่อวานทำเอาฉันคิดหนักมาก ให้ตายสิคนเขาบอกว่าคนเรารักกันไม่ต้องพูดก็ได้แต่แสดงออกทางการกระทำแทน แต่ดูเหมือนยัยนี่จะเหมือนเดิมทุกอย่าง นั่นยิ่งทำให้ฉันว้าวุ่นใจ ให้ตายเถอะฉันคิดเรื่องนี้มากกว่าการบ้านที่อาจารย์ให้มาเสียอีก

                “เฮ้อ ไปโรงเรียนเลยดีกว่า” ฉันหยิบมือถือมาดูเวลาก่อนจะตัดสินใจไปโรงเรียน ถึงแม้ว่ามันเพิ่งจะเจ็ดโมงก็เถอะนะ ถือว่าไปเช้าๆจะได้นั่งเล่นไปพลางๆละกัน

                เมื่อมาถึงโรงเรียนฉันก็ประหลาดใจที่เห็นขิงกำลังฟุ่บหลับอยู่บนโต๊ะของเธอ นี่มือถือฉันไม่ได้มีปัญหาใช่ไหม ทำไมเธอมาเช้าขนาดนี้ละเนี่ย? แต่เอาเถอะ ปล่อยให้นอนไปก่อนก็แล้วกันดูท่าทางเธอจะเหนื่อยๆนะ

                “ฮิฮิ” ฉันมองของสักพัก รู้สึกเหมือนได้พลังงานเต็มเปี่ยมทั้งๆที่เมื่อคืนยังไม่ได้นอน งั้นไปเขียนกระดานก่อนก็แล้วกัน ค่อยมานั่งทบทวนเนื้อหาที่เรียนไปเมื่อวานสักหน่อย

                เวลาผ่านไปสักพักแต่ขิงก็ยังไม่ตื่น อาไม่อยากทบทวนบทเรียนแล้ว รู้สึกมึนๆยังไงไม่รู้เอามือถือออกมาฟังเพลงสักหน่อยดีกว่า ว่าแล้วฉันก็หยิบมือถือออกมาจากกระเป๋า พลางควานหาหูฟัง

                “อยู่ไหนนะ... อ๊ะเจอแล้ว” แต่พอจะหันกลับมาฉันดันทำมือถือหลุดมือ!!

                ปัง!!

                ทันที่ที่มือถือหล่นลงบนโต๊ะ ขิงก็สะดุ้งโหยงก่อนจะค่อยๆหรี่ตามองฉัน

                “ขอโทษที่ทำให้ตื่นนะ” ฉันรีบหยิบมือถือขึ้นมาเช็คสภาพ เฮ้อไม่มีรอยร้าว หล่อนใส่โต๊ะซะเสียดังเชียว ใจหายใจคว่ำหมดแถมยังทำขิงตื่นอีกต่างหาก

                “ไม่เป็นไร” เธอตอบกลับมาสั้นๆแล้วบิดขี้เกียจ

                “ทำไมวันนี้เธอมาเช้าจัง ปกติเธอไม่มาเช้าขนาดนี้เลยนิ” นั่นสิ แทบจะแรกว่าสายสุดๆเลยก็ว่าได้

                “ก็เมื่อวานเธอเหมือนมีเรื่องที่อยากจะพูดนิ” นี่เธอถึงขนาดตื่นเช้ามาเพื่อถามเรื่องนี้เลยหรอ ทำไมถึงได้น่ารักแบบนี้นะ นี่สินะที่เขาเรียกว่าความใส่ใจ ทำเอาใจเต้นตึกตักเลยละ

                “จริงๆเธอไม่ต้องพูดฉันก็พอจะรู้แล้วละ แต่ฉันก็อยากจะได้ยินมันเท่านั้นเอง  งี่เง่าใช่ไหมละ ฉันแค่อยากได้ยินมันจากปากเธอ งื้อ ช่างเถอะ เธอนอนพักซะนะ” ฉันพูดอย่างๆเขินๆ ในขณะที่ขิงทำหน้างงๆก่อนจะฟุ่บลงโต๊ะ นี่บอกให้นอนก็นอนต่ออย่างไม่ลังเลเลยหรอ อย่างน้อยๆก็พูดอะไรสักหน่อยได้ไหมเล่า ยัยบ้า!!

                เฮ้อ นี่เรากำลังหวังอะไรกับคนๆนี้นะ

                “ชอบนะ” จู่ๆเสียงของขิงก็ดังขึ้น ทำเอาฉันรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว พูดแล้ว! เมื่อกี้เธอพูดกับฉันใช่ไหม?

                “อะไรนะ ไม่ได้ยินเลยยย” ฉันแกล้งเงี่ยหูไปฟังใกล้ๆ

                “ฉันก็ชอบเธอ” ขิงหันมามองฉันด้วยรอยยิ้มในขณะที่เธอกำลังฟุ่บอยู่บนโต๊ะ ทั้งสียงและรอยยิ้มของเธอทำเอาฉันแบบละลาย เวลาตกหลุมรักใครแล้วได้รับการตอบรับมันเป็นแบบนี้นี่เอง มีความสุขจนแบบจะลอยแล้ว

                “น่ารักจัง ฉันก็ชอบเธอมากๆเลยล่ะ” ฉันเอ่ยเสียงเบา พลางลูบหัวเธอเบาๆ ขิงค่อยๆเอื้อมมือมาจับมือของฉันก่อนจะเอาไปแนบกับแก้มของเธอ ก่อนจะค่อยๆหลับตาลง

                ตั้งแต่เมื่อไรที่ฉันชอบเธอกันนะ แทบจะไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำ แต่ก็นะก็น่ารักซะขนาดนี้นี่นา รู้สึกตัวอีกทีก็เผลอรักเข้าเต็มหัวใจเสียแล้ว ฉันชอบเธอนะ และจะชอบตลอดไป อยากจะบอกให้เธอฟังทุกวันเลย





               #ในที่สุดเรื่องราวก็ดำเนินมาถึงตอนจบตามพลอตที่ไรท์วางไว้แล้วนะคะ ถึงเรื่องจะดูเร็วๆไปบ้างเพราะไรท์ตัดออกไปหลายส่วน(กลัวเรื่องมันยืดเยื้อ)แต่กลายเป็นว่า เรื่องมันเร็วแปลกๆ จนไม่ได้คลายปมของขิงเลย(ย้ำไม่ได้คลายเลยรีบเกิน) บวกกับไรท์ตั้งเป้าว่าจะให้นิยายเรื่องนี้จบตั้งแต่ปีก่อนไรท์เลยรีบไปหน่อย แหะๆ

     ความจริงแล้วไรท์ไม่ได้ตั้งใจจะเขียนเรื่องของขิงกับมิ้นตั้งแต่แรก แต่วางพลอตเรื่องของโซลไว้ จู่ๆก็ดันเขียนเรื่องของขิงก่อนซะงั้น ฮ่าา เลยกลายมาเป็นเรื่องนี้อย่างที่เห็น

ปล. ไรท์จะกะจะเขียนเรื่องของโซลเป็น 18+ แต่ไม่เรทเท่าไร(หรือเปล่า) ใครอยากอ่านก็คอมเม้นไว้เลยย

ปล.2 ถึงเนื้อเรื่องหลักจะจบไปแล้ว แต่อย่าลืมเข้ามาอ่านตอนพิเศษกันด้วยนะ!

     สุดท้ายนี้ไรท์ก็ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่าน ที่เข้ามาอ่านและคอมเม้นให้ไรท์มากๆเลย ตอนแรกคือกะจะลบเรื่องนี้ออกแล้วเพราะมันไม่มีคนอ่านเลย ฮ่าา ขอบคุณที่ทำให้ไรท์อยากจะเขียนต่อจนจบ ขอบคุณมากๆเลยค่ะ  แล้วก็นิยายเรื่องนี้ก็เป็นนิยายเรื่องที่สองของไรท์เนาะ ถ้าเกิดผิดพลาดตรงไหน เขียนผิดบ้าง เขียนตกคำบ้าง(ฮ่า) ไรท์ก็ขออภัยด้วยนะคะ แล้วเจอกันใหม่เรื่องหน้าจ้า บายยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

0 ความคิดเห็น