Bad guys lover เผลอรักหมดใจยัยเด็กหลังห้อง(yuri)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,381 Views

  • 15 Comments

  • 62 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6

    Overall
    1,381

ตอนที่ 27 : เหตุผลทีทำไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 68
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    10 ม.ค. 62

@มิ้น

                “แล้วเธอไม่อยากรู้หรอ ว่าฉันทำไปทำไม”

                “แล้วฉันจะอยากรู้ไปทำไม!!” ฉันตะคอกกลับอย่างหัวเสีย ในหัวของฉันโล่งไปหมด ไม่เคยรู้สึกแย่ขนาดนี้มาเลย นี่ฉันชอบยัยนี่มากขนาดนี้เลยหรอ

                “เธอไม่ได้ชอบฉันหรือไง” สีหน้าที่แสดงออกมาของเธอ ทำให้ฉันรู้สึกหัวเสียกว่าเดิม ทำไมถึงพูดแบบนั้นออกมาหน้าตาเฉยแบบนั้นได้ ทำไมต้องมีแต่ฉันที่รู้สึกว้าวุ่นใจฝ่ายเดียวละ

                “แล้วฉันจะไปชอบคนอย่างเธอทำไม!!” ฉันตะโกนออกไปโดยไม่สนว่าใครจะมองหรือไม่ เมื่อเห็นสีหน้าที่แปลกๆไปของขิง เธอดูตกใจที่ฉันพูดแบบนั้นออกไป นั่นยิ่งทำให้ฉันรู้สึกปวดใจ

                ไม่รู้ด้วยแล้ว!!

                ฉันวิ่งออกมาทั้งๆอย่างนั้น ทำไมฉันต้องไปชอบคนอย่างเธอด้วย

                โครม!!

                “อ๊ะ ขอโทษค่ะ” ฉันรีบขอโทษทันทีที่วิ่งไปชนคนที่อยู่ข้างหน้า

                “ให้ตายสิ วิ่งดูทางหน่อย” โซล!! ทำไมฉันต้องมาเจอไอ้หมอนี่ตอนนี้ด้วย

                “โอ๊ะ ฉันอยากเจอเธออยู่พอดีเลย มาด้วยกันหน่อยสิ” ฉันยังไม่ได้ตอบอะไร โซลก็ลากฉันมาที่ลานจอดรถ ก่อนจะเปิดประตูรถให้ ฉันเลยต้องเข้าไปอย่างเลี่ยงไม่ได้            

                “ไม่อยากรู้หรอว่าเกิดอะไรขึ้น” ไม่ว่าเรื่องจะเป็นยังไงสุดท้ายเรื่องที่พวกนายจูบกันก็เป็นเรื่องจริงอยู่ดี!!

                “เฮ้ย! ถามก็ตอบสิวะ หูหนวกหรือไง หรือถ้าเธออยากหูหนวกฉันจะสนองให้ก็ได้นะ!” จู่ๆท่าทีของโซลก็เปลี่ยนไป ทำเอาฉันสะดุ้งอย่างตกใจ แววตาของเขาทำให้ฉันกลัวจนขาเริ่มสั่นไปหมดเลย ฮืออ

                “อา โทษที สรุปอยากรู้ไหม” เมื่อเขาเห็นว่าฉันกลัวเลยลดเสียงลง ฉันเลยพยักหน้าแทนคำตอบ

                “วันนั้นยัยนั่นมาที่บ้านอะนะ พอเปิดประตูให้ฉันก็โดนยัยนั่นจูบ แถมยังพูดว่าไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย ทำเอาฉันพูดไม่ออกเลยทีเดียว ฉันเลยถามว่าเป็นอะไร เลยรู้ว่าไม่ใช่แค่ฉันหรอก เจสกับกันต์ก็โดนเหมือนกัน” ห่ะ!! นี่เธอจะสร้างฮาเร็มหรือไงถึงเที่ยวไปจูบคนอื่นเขาไปทั่วแบบนั้น!!

                “แล้วทำไมนายถึงเล่าให้ฉันฟังละ”

                “ไม่ใช่เพราะเธอหรือไง ที่ทำให้ขิงวิ่งไปจูบคนอื่นไปทั่วแบบนั้น” เพราะฉัน?

                “หมายความว่ายังไง”

                “เฮ้อ เธอเนี่ยนะ เพราะเป็นแบบนี้ไง ถึงได้นกตลอด” นี่ว่าใครนกกันยะ อย่างน้อยๆฉันก็เคยมีแฟนมาแล้วนะ ถึงจะเป็นแค่ไอ้สารเลวก็เถอะ

                “อะไรของนาย จะบอกว่ายัยนั่นก็ชอบฉันเหมือนกันหรือไง”

                “แล้วทำไมเธอไม่ไปถามเจ้าตัวเองละ จะได้เลิกมโนสักที นี่ขนาดยังไม่ได้คบกันนะ ฉันละสงสารยัยขิงจริงๆ”

                “ชิ ยังไงก็ขอบใจละกัน”

                “แล้วนั่นจะไปไหน” โซลถามทันทีที่ฉันจะเปิดประตูลงจากรถ

                 “ไปหาขิงไง ป่านนี้อยู่ที่ไหนแล้วก็ไม่รู้ ทำไมถึงไม่อธิบายอะไรเลย” ถึงจะน่าโมโหก็เถอะ แต่ทำไมรู้สึกเหมือนเราเป็นฝ่ายผิดกันนะ นิสัยโวยวายก่อนคิดนี่แก้ไม่หายจริงๆ ถ้ายัยนั่นเกลียดฉันขึ้นมาจริงๆละจะทำยังไง

                “เฮ้อ นั่นเพราะเธอไม่ฟังไม่ใช่หรือไง กลับมานั่งเถอะเดี๋ยวไปส่ง ยัยนั่นกลับไปทำงานที่ร้านแล้ว” ไม่พูดเปล่าแถมยังโชว์ข้อความในไลน์มาให้ฉันดูเพื่อเป็นหลักฐานว่าขิงกลับไปแล้วจริงๆ

                “ขอบคุณนะโซล”

                “ด้วยความยินดี”

                เมื่อมาถึงหน้าร้านฉันรีบลงจากรถโดยไม่ลืมที่ขอบคุณโซลอีกรอบ ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนที่ฉันเกลียดจะช่วยฉันมากขนาดนี้ ฉันคิดว่าเขาก็ไม่ชอบขี้หน้าฉันเสียอีกคงต้องมองใหม่ซะแล้ว

                “อย่าทำพังละ” โซลเอ่ยทิ้งท้าย

                “รู้แล้วน่า” ฉันรีบมองหาขิงท่ามกลางลูกค้าที่แน่นเต็มร้าน ก่อนจะเห็นเธอยืนอยู่ใกล้ๆกับเคาท์เตอร์ ฉันเลยรีบวิ่งเข้าไปหา แต่เมื่ออีกฝ่ายเห็นฉันเธอกลับเมินเฉย แล้วสนใจงานที่เธอทำแทน

                “ขิงเดี๋ยวก่อน ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย” ฉันรีบรั้งเธอไว้เมื่อเห็นว่าเธอจะเดินหนี

                “ค่อยคุยกัน” เธอพูดพลางหยิบอาหารใส่ถาด

                “ไปเถอะ เหมือนจะมีเรื่องสำคัญนิ” ลุงหนวดที่เหมือนจะเป็นเจ้าของร้านพูดขึ้นแล้วยกถาดจากมือของขิงไป

                “ไวท์ ฉันแกไปเสิร์ฟโต๊ะแปดแทนฉันหน่อยนะ เดี๋ยวมา” ขิงหันไปพูดกับผู้ชายอีกคน เขาพยักหน้าตอบเมื่อเห็นดังนั้นขิงเลยคว้ามือฉันก่อนจะพามาหลังร้าน

                “มาทำไม” เป็นคำถามที่ฟังแล้วทำเอาฉันจุกไปชั่วขณะ

                “ก็มาหาเธอไง”

                “มีอะไรก็รีบๆพูดมา ตอนนี้ฉันทำงานอยู่” ฉันจะเริ่มพูดว่ายังไงดีละ

                “ถ้าไม่พูดฉันจะไปแล้วนะ” ขิงถอดหายใจอย่างหน่ายๆ ฉันต้องรีบพูดอะไรสักอย่างแล้วสิ

                “ทะ ที่จริงแล้วเธอก็ชอบฉันใช่ไหม!” พูดออกไปแล้ว แต่ทำไมต้องพูดประโยคนี้ด้วยเนี่ย แต่ยัยนั่นยิ้มนิ ใช่จริงๆใช่ไหม ฉันไม่ได้คิดไปเองใช่ไหม เมื่อเห็นขิงยิ้มแบบนั้นฉันก็อดตั้งความหวังไม่ได้เลยพลอยยิ้มไปด้วย  แต่ไม่นานฉันก็ต้องหุบยิ้มเมื่อได้ยินบางอย่างจากปากเธอ

                “แล้วเธอจะอยากรู้ทำไม ในเมื่อเธอบอกว่าไม่ได้ชอบฉัน”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #14 Sittidet2018 (@Sittidet2018) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 19:35
    ตอนหน้านี่รู้แน่
    #14
    0