Bad guys lover เผลอรักหมดใจยัยเด็กหลังห้อง(yuri)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,381 Views

  • 15 Comments

  • 62 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6

    Overall
    1,381

ตอนที่ 26 : ไม่อยากรู้หรอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 73
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    5 ม.ค. 62

            หลังจากที่ฉันพูดแบบนั้น หัวหน้าห้องก็ดูแปลกไป ไม่ว่าเธอจะเจอฉันที่ไหนก็เอาแต่หลบหน้าตลอดเลย ฉันไม่ได้คิดไปเองหรอกนะ เพราะสังเกตมาหลายวันแล้ว ทุกครั้งที่ฉันจะเข้าไปทัก เธอก็มักจะหาเหตุผลที่ฟังไม่ขึ้นอย่าง อาจารย์เรียก หรือ ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ อะไรทำนองนี้ตลอด

                ทั้งๆที่ตัวเองทำแบบนั้นแท้ๆ

                “วันอาทิตย์นี้ไปดูหนังกันไหม”

                “ไม่” ฉันตอบเร็วทันควันเมื่อได้ยินกันต์เอ่ยชวน ทำไมนะหรอ เพราะฉันต้องไปทำงานนะสิ ถ้าขาดไปสักวันเงินก็คงลดตามไปด้วยแหงๆเลย

                “ทำไมละยะ ตั้งแต่ปีใหม่แกก็ไม่ได้ไปไหนเลยนิ พักผ่อนบ้างเถอะน่าขิ้ง” ก็คนมันไม่อยากไปนิ การพักผ่อนของฉันมันก็มีแค่อย่างเดียวคือนอนนั่นแหละ แค่นอนก็เพียงพอแล้ว

                “อะไรกันเธอจะไม่ไปงั้นหรอ!” ฉันหันไปมองยัยหัวแดงเพื่อนของหัวหน้าห้อง ไม่รู้ว่าตั้งแต่ตอนไหนที่ยัยพวกนี้มานั่งทานข้าวกลางวันด้วยกัน รู้สึกตัวอีกทีก็มาด้วยกันแล้ว

                “เพราะทะเลาะกับมิ้นหรือเปล่านะ ปกติเห็นตัวติดกันตลอดเลย สามสี่วันมานี่นั่งซะไกลเชียว~” ยัยหัวฟ้าพูดขึ้น พอฉันหันไปมองหัวหน้าห้องเธอก็รีบหลบหน้าทันที เฮ้อ เดาไม่ออกจริงๆว่าคิดอะไรอยู่

                “ปะ เปล่า พวกเราไม่ได้ทะเลาะกัน เนอะขิง”

                “อื้อ”

                “งะ งั้นฉันขอตัวก่อนนะ อิ่มแล้วอะ” พูดจบก็รีบลุกไปเลย....

                แล้วอีกวันก็ผ่านไปโดยที่หัวหน้าห้องก็ยังคงหลบหน้าฉันทั้งวัน ตัดสินใจถูกแล้วละนะที่ไม่ไปดูหนังกับพวกนั้น ขืนฉันไปยัยนั่นก็คงจะทำตัวแบบนั้นอีกแน่ๆเลย แค่เห็นก็รู้สึกอึดอัดแทน ไม่รู้ว่าอายหรือเขินที่ตัวเองทำกับฉันแบบนั้น แบบนี้ละนะ เวลาทำทำไมไม่คิดนะ ฉันก็พลอยคิดมากไปด้วยเลย

                วันอาทิตย์

                “เอ็งไปเที่ยวบ้างสิ วันๆทำแต่งาน ทำตัวให้เหมือนวัยรุ่นหน่อย!

                “จริงอย่างที่ลุงพูดนั่นแหละ ไปเถอะนะขิง”

                “อย่างที่อิกั้นพูด ไปเถอะนะยะ ขิ้งน้อย~” ก็ว่าจะไม่ไปแล้วนะ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้ละเนี่ย หันไปทางซ้ายก็เขอกันต์ที่กอดแขนซ้ายไว้ หันไปทางขวาก็เจอเจสซี่กอดแขนไว้เช่นกัน ส่วนลุงก็เอาแต่ดันหลังจะให้ไปท่าเดียวเลย

                สามัคคีกันดีเหลือเกิน...

                เมื่อต้านแรงของทั้งสามคนไม่ไหว สุดท้ายฉันเลยได้มายืนหัวโด่อยู่หน้าโรงหนังเป็นที่เรียบร้อยแล้ว กันต์กับเจสรู้สึกจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เอาเถอะไม่ได้ออกมาเที่ยวด้วยกันแบบนี้ตั้งนานแล้วนิเนอะ ครั้งนี้ก็ยอมๆไปละกัน

                “ฉันจะดูหนังสยองขวัญ!!!

                “ไม่ย่ะ! ฉันไม่ถูกกับอะไรที่เหมือนกับหน้าแก”

                “ยังกะแกสวยตายแหะอิเจส!

                “แหม่ พูดไม่ดูตัวเองเลยนะอิกั้น!

                “ยังไงก็ฉันจะดูหนังสยองขวัญ มิ้นก็ชอบดูด้วย” ฉันหันไปมองหัวหน้าห้อง นึกว่าไม่มาที่แท้ก็ไปหลบอยู่หลังยัยหัวแดงนี่เอง แต่ทำไมดูหน้าซีดๆนะ เพราะฉันมาด้วยหรือเปล่า

                “หนังสยองขวัญหรอ คือฉัน...” อ๋อ ที่หน้าซีดคงเพราะไม่อยากดูหนังสยองขวัญสินะ

                “ไม่เอาอะ ฉันอยากดูการ์ตูนเรื่องนั้นมากกว่า” ฉันหันไปพูดกับกันต์ แต่ดูเหมือนทุกคนจะมองมาที่ฉันหมดเลย...อะไร ฉันจะดูการ์ตูนที่มันดูมุ้งมิ้งบ้างไม่ได้หรือไง

                “เอางี้ไหมชะนีน้อยทั้งหลาย ใครอยากดูอะไรก็ดูไป จะได้ไม่เสียดายตัง ดูจบก็มารวมตัวกันตรงนี้ โอเค๊!

                สุดท้ายแล้วทุกคนก็ไปต่อแถวซื้อบัตรเรื่องที่ตัวเองอยากดูละนะ แต่ก็แปลกดี ทั้งๆที่หัวหน้าเอาแต่หลบหน้าฉันอย่างเขินอาย แต่เธอก็เลือกที่จะไปดูหนังเรื่องเดียวกับฉัน ฉันคิดว่าเธอไม่อยากจะเจอฉันซะอีก

                “อะ อะไรเล่า ฉันก็อยากดูเรื่องนี้ ไม่ได้ตามเธอหรอกนะ”

                “ก็ไม่ได้ว่าอะไร”

                หลังจากที่จองที่นั่งแล้วพวกเราก็มานั่งรอเวลาหนังจะฉาย เหลืออีกประมานสี่ยิบกว่านาที แล้วทีนี้ฉันจะทำอะไรดีนะ เพราะแบบนี้แหละเลยไม่ค่อยอยากจะออกมา ถึงจะคุ้มที่มาเจอหัวหน้าห้องในวันหยุดก็เถอะ

                “อะไรกัน ไม่ชวนเลยเลยนะ” ฉันสะดุ้งทันทีที่จู่ๆก็มีคนเข้ามากอด โซลอี้นี่เอง

                “โทษที พอดีฉันก็โดนลากมาเลยไม่ได้ชวน” ฉันตอบไปแบบส่งๆ เพราะที่จริงถ้าชวนโซลมาหัวหน้าห้องอาจจะไม่พอใจก็ได้ เห็นสองคนนี้แยกเขี้ยวใส่กันเป็นว่าเล่น

                “แล้วนี่มาทำอะไร?” แปลกใจหน่อยๆนะ ปกติโซลไม่ใช่คนที่จะมาเดินห้างเล่นอะไรทำนองนั้น

                “อ้อ พาคนแก่มาดูการ์ตูนอะ” โซลพูดพลางชี้ไปทางคนที่พามาด้วย พี่คนนี้มัน...

                “เธอ!! คนที่จูบกับโซลเมื่อตอนนั้นนี่” จู่ๆเธอก็โพล่งขึ้น จนทุกคนรอบๆหันมามอง ยังไงก็เถอะรู้สึกลางไม่ดีเลย

                “ปะ ไปเข้าห้องน้ำนะ!!!” นั่นไง...หัวหน้าห้องพูดจบก็วิ่งออกไปเลย

                “ยัยวุ่นวาย ฮึย!!” ฉันขอไว้อาลัยให้พี่คนนั้นล่วงหน้าเลย โซลดูเหมือนจะโกรธมาก แต่ยังไงก็เถอะฉันควรจะไว้อาลัยให้ตัวเองมากกว่าที่ดันทำอะไรแบบนั้นลงไป

                “ฉันไปเข้าห้องน้ำนะ” พูดจบฉันก็รีบสาวเท้าตามหัวหน้าห้องไป หวังว่าเธอคงจะไม่ได้ร้องไห้...

                “ตามมาทำไม!!” พอฉันมาถึงก็ขึ้นเสียงใส่เลย ทำไมเธอมักจะเป็นแบบนี้ตลอดทุกครั้งที่มีปัญหาเลยนะ ถึงจะไม่ชอบด้านนี้ของเธอ แต่ฉันก็ไม่เคยเกลียดเธอเลย

                “มาเข้าห้องน้ำไง” ตอนนี้คงเนียนๆเดินเข้าไปก่อนละกัน ไว้ค่อยคิดว่าจะทำไงต่อดี แต่ยังไม่ทันได้เดินเข้าไปเลย หัวหน้าห้องก็ดึงชายเสื้อฉันไว้ แล้วทำหน้าเหมือนจะร้องไห้

                “เธอ ไม่ได้จูบกับหมอนั่นใช่ไหม”

                “เปล่า ฉันจูบจริงๆ” พอฉันตอบไปแบบนั้น สีหน้าของเธอยิ่งดูแย่ลงกว่าเดิม เอ่อ ทำยังไงดีเนี่ย ก็ฉันจูบกับโซลจริงๆนี่นา ถ้าฉันโกหกแล้วเธอจะสบายใจหรอ เปลี่ยนตอนนี้ทันไหมเนี่ย จะบ้าตาย

                “เธอไม่ได้ตั้งใจใช่ไหม”

                “ฉันตั้งใจ”

                ทั้งๆที่เธอรู้ว่าฉันชอบเธอเนี่ยนะ!!” เพราะว่ารู้นั่นแหละ ถึงได้ทำอะไรบ้าๆแบบนั้นลงไป เธอ...ร้องไห้เพราะฉันอีกแล้ว ฉันเอื้อมมือออกไปหวังจะลูบหัวของเธอเบาๆแต่ก็โดนปัดมือออก แหงละ มันต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วนิ

                “แล้วเธอไม่อยากรู้หรอ ว่าฉันทำไปทำไม”

               






                    #มาช้าแต่มานะ ตอนนี้อาจจะสั้นๆหน่อย ไรท์ต้องขออภัยนักอ่านทุกท่านด้วย

                    #อัพวันพฤหัสและวันเสาร์เหมือนเดิมนะจ้ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #13 Sittidet2018 (@Sittidet2018) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 00:49
    ตอนหน้ามีเฮ
    #13
    1