Bad guys lover เผลอรักหมดใจยัยเด็กหลังห้อง(yuri)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,381 Views

  • 15 Comments

  • 62 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6

    Overall
    1,381

ตอนที่ 23 : เกมส์แห่งมิตรภาพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 73
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    15 ธ.ค. 61

               หลังจากงานวันคริสต์ของทางโรงเรียนจบไป คนในห้องก็ดูเหมือนจะหลบๆหน้าพวกเราอยู่หน่อยๆ ไม่รู้ว่าเพราะพวกเราแสดงออกมาได้ดี หรือเพราะพวกนั้นโดนอาจารย์ด่ากันแน่ เฮอะ ไม่รู้ว่าใครไปบอกอาจารย์อะนะ แต่ก็สมควรโดนแล้ว เอาจริงๆก็แอบสะใจอยู่หน่อยๆนะ อิอิ

                “จะซื้ออันนั้นด้วยหรอ” ขิงหันมาถามฉันทันทีที่เห็นฉันหยิบเห็ดเข็มใส่ตะกร้า ตอนนี้พวกเรามาซื้อของที่ห้างเพื่อเอาไปทำอาหารสำหรับเคาท์ดาวน์วันนี้!!

                “ช่าย~ ทำสุกี้ทั้งทีก็ต้องใส่เห็ดเข็มสิ” ฉันยื่นเห็ดเข็มไปใกล้ๆหน้าของขิง แต่โดนอีกฝ่ายปัดมือออกจนถุงเห็ดเข็มน้อยๆของฉันหล่นตุบลงพื้น ฉันนี่แทบจะเก็บขึ้นมาใส่ตะกร้าไม่ทัน คนมองเต็มเลย ฮือออ

                “เอาไปเก็บซะ ฉันไม่ชอบ” ไม่ชอบก็ไม่ต้องกินเส่ยัยบ้า!! ทำแบบนี้กับของกินได้ยังไง

                “เอา-ไป-เก็บ” ขิงหันมาย้ำเมื่อเห็นฉันเก็บถุงเห็ดใส่ตะกร้า ทำไมต้องทำหน้าโหดด้วย

                “ก็ฉันชอบนิ เธอไม่ชอบก็ไม่ต้องกิน!!

                “ฉันรู้สึกไม่ดี ถ้าเห็นเห็ดนี่อยู่ในหม้อ ขามันเหมือนกับไส้เดือนลวก แล้วถ้ายิ่งหัวมันหลุดออกจากขานะ ยังกับเห็บหมาตัวใหญ่ๆไม่มีผิด!” เอ่อ...นี่ก็พูดซะเห็นภาพเลย ฉันเอาไปเก็บก็ได้ ถ้าเอาไปด้วยมีหวังได้นึกถึงคำพูดของขิงแล้วกินไม่ลงแหงเลย อวสานเห็ดเข็มทองงง~~~

                “ได้ของครบหรือยัง ไปจ่ายตังค์กัน” น้ำแดงเดินมาพร้อมกับรถเข็นที่มีแต่ขนม ไหนบอกจะช่วยเลือกผักไงยะ ไหนละผักของคุณเธอ!

                “อ้าว ไม่มีเห็ดเข็มหรอ มิ้นชอบกินนิ” น้ำตาลถือกระหล่ำปลีหัวใหญ่มาใส่ไว้ในรถเข็นของน้ำแดง

                “ใครพูดถึงเห็ดเข็มนะ~ ฉันเอามาให้แล้ว” น้ำฟ้าชูถุงเห็ดเข็มขึ้นเป็นหลักฐาน ฉันนี่รีบแย่งถุงนั้นมาก่อนจะรีบเอาไปเก็บไว้ที่เดิม เพราะอะไรคงจะรู้นะ ฮืออ

                “คะ คือวันนี้จู่ๆฉันก็ไม่อยากกินขึ้นมาอะนะ ฮะๆๆๆ” ฉันแอบได้ยินเสียงขิงหัวเราะ หึหึ อยู่ในลำคอ ที่เป็นแบบนี้เพราะใครละ รู้สึกเหมือนฉันจะกินเห็ดเข็มไม่ได้ไปสักพักเลยละ

                จากนั้นก็เลือกซื้อของกันหลายชั่วโมงทีเดียว พวกเราไปห้างกันตั้งแต่บ่ายสี่โมง กลับถึงบ้านขิงเกือบสองทุ่ม ไหนจะรถติดไหนจะรอคิวเพราะเป็นวันหยุดคนในห้างเลยเยอะมาก สงสัยคงจะซื้อของไปเคาท์ดาวน์กันแน่ๆเลย

                ไม่นานเกินรอหม้อน้ำซุปก่อนเดือดปุดๆ กลิ่นหอมๆโชยมาตั้งแต่ยังไม่ได้ใส่ผักใส่เนื้อลงไปเลย กันต์ที่ดูเหมือนจะหิวมากกว่าใครๆเทผักกับเนื้อลงไปในหม้อโดยไม่สนว่าใครจะพูดอะไร

                “อิกั้นนนนนนนน!!” เจสซี่เริ่มโวยคนแรก

                “อะไร ใส่ๆรวมๆไปมันก็กินได้เหมือนกันนั่นแหละ!

                “เนื้อสันนอกเกรดพรีเมี่ยมของฉัน...” น้ำตาลมองดูเนื้อที่ลอยท่ามกลางน้ำที่เดือดปุดๆอย่างอาลัยอาวรณ์ เพราะเธอตั้งใจว่าจะเอามาย่าง แต่กันต์ดันเทเนื้อของเธอลงไปลวกหมด

                “แหมๆ กินโดยไม่รอฉันคนนี้ได้ยังไง” เมื่อเห็นโซลโผล่มาพร้อมกับถุงวัตถุดิบ เจสกับน้ำตาลรีบลุกขึ้นไปรับของ

                “โซล~ ฉันรักแก/ฉันรักเธอ” สงสัยคงจะซื้อเนื้อสันนอกมาด้วยแหง สองคนนั้นถึงได้พูดพร้อมกันแบบนี้

                สุดท้ายก็มานั่งกินสุกี้กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ถึงตอนแรกพวกน้ำแดงจะดูไม่ค่อยชอบใจการกระทำของกันต์ก็เถอะ แต่ไปๆมาๆก็ดูเฮฮาเข้ากันได้ดี พออิ่มแล้วก็ช่วยกันเก็บกวาดสถานที่ ก่อนจะไปนั่งอืดกันรวมอยู่ที่ห้องนั่งเล่น

                “แยกย้ายนอน”

                “แยกย้ายนอนอะไรเล่า! นี่เพิ่งจะสี่ทุ่มเองนะ” ทันทีที่ได้ยินขิงไล่กลับบ้านกันต์ก็รีบค้านขึ้นทันที

                “แล้วจะทำอะไรละ” ขิงเอนไปพิงข่าที่นั่งอยู่ข้างๆ ตาเธอเหมือนจะหลับลงทั้งๆอย่างนั้น

                “งั้นเล่นบอร์ดเกมส์กันไหม” โซลเดินไปหยิบกล่องอะไรสักอย่างจากลิ้นชักใต้ทีวีแล้วชูขึ้น ที่หน้ากล่องเขียนว่าUnlimited werewolf ตัวเบ้อเริ้ม นี่มันเกมส์หมาป่าแห่งมิตรภาพ(แตกแยก)ที่เขาล่ำลือกันสินะ!

                “เอาสิ ยังไงก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว” ถึงกันต์จะพูดแบบนั้นแต่ท่าทางของเธอเหมือนอยากเล่นใจจะขาด

                “พวกเราละว่าไง” น้ำแดงหันไปถามความเห็นเพื่อนๆ

                “เล่นๆ~” น้ำฟ้าชูมือขึ้นอย่างกระตือรือร้นเหมือนกับเด็กๆ ทุกคนในกลุ่มพยักหน้าตามๆกัน

                เมื่อตกลงกันว่าจะเล่น ข่าเลยรับบทเป็นผู้คุมเกมส์แรกและอธิบายกติกาคร่าวๆ ผู้เล่นจะมีสองฝั่งคือ หมาป่า กับ ชาวบ้าน และแบ่งช่วงเวลาเป็นสองช่วงคือกลางวันและกลางคืน ตอนกลางวันจะโหวตว่าใครเป็นหมาป่า ส่วนตอนกลางคืนหมาป่าจะโหวตฆ่าชาวบ้าน โดยจะมีบทบาทเสริมเข้ามาจำพวก แม่มดที่สามารถสาปคนให้เป็นใบ้ในตอนกลางคืน พอถึงตอนเช้าคนคนนั้นจะติดสถานะใบ้ห้ามพูดจนกว่าจะวันใหม่ ต่อไปคือการ์ด ในตอนกลางคืนสามารถเลือกปกป้องใครก็ได้หนึ่งคน แต่ถ้าการ์ดตายคนที่ปกป้องก็จะตายตามไปด้วย บทบาทสุดท้ายคือเซีย หรือผู้หยั่งรู้ ที่สามารถรับรู้ว่าใครเป็นหมาป่าได้โดยการถามผู้คุมเกมส์ในแต่ละคืน แต่ถามได้คืนละหนึ่งคนเท่านั้น ผลการแพ้ชนะก็ดูง่ายๆคือ ถ้าชาวบ้านถูกฆ่าตายหมด หม่าป่าก็ชนะ แต่ถ้าชาวบ้านโหวตฆ่าหมาป่าหมดก่อน ชาวบ้านก็จะชนะ

                หลังจากอธิบายยืดยาวจนคนฟังจะหลับ ข่าเลยเริ่มแจกการ์ดให้แต่ละคน ดูสิฉันได้เป็นอะไรเอ่ย

                หมาป่าหรอ!!

                “เอาละครับทุกคนหลับตา แล้วก็...ใครเป็นหมาป่าลืมตาขึ้นครับ ดูไว้นะครับ นี่คือพวกของคุณ หึหึ” โซลหรอ!! ได้เป็นหมาป่าก็ว่าไม่เข้าท่าละ ยังจะมาเป็นคู่กับอริ(?)

                “เอ่อ พี่...พี่” ทุกคนลืมตามาขึ้นพร้อมกันหลังจากที่ได้ยินเสียงข่าเรียกขิง ทำไมนั่งนิ่งแบบนั้น อย่าบอกนะว่าหลับ

                “ฟี้~~” หลับจริงๆด้วย!!! มาหลับอะไรตอนเขาจะเล่นเกมส์กันแถมในมือยังกำการ์ดแน่นเลย

                “ฮะๆๆๆๆ ทุกคนหลับตาครับ หลับตา บทต่อไป...” ข่าหัวเราะกลบกลื่นแล้วดำเนินเกมส์ต่อ โดยปล่อยให้ขิงหลับทั้งอย่างนั้น หลับได้ทุกสถานการณ์จริงๆเลย

                “ช่วงเช้าได้มาถึงแล้ว...” จะทำเสียงบิ้วทำไมนิข่า

                “น้ำหวาน!! เธอเป็นหมาป่าแน่ๆ!!” เดี๋ยวๆเริ่มมาก็เอาเลยหรอกันต์ คิดสักนิด

                “ทำไมมากล่าวหากันแบบนี้ละคะ” น้ำหวานเชิดหน้าแล้วมองกันต์ด้วยสายตาขุ่นเคือง อย่าเพิ่งตีกันนะร้อง

                “ก็ขนาดในละครเธอยังแกล้งทำเป็นรักฉัน แต่ก็ทิ้งฉันไปขอเจสคบได้เลยนิ!!” กันต์นั่นมันแค่ละคร...

                “...” ทุกคนเงียบไปตามๆกันในขณะที่กันต์ยืนกร้านว่าจะโหวตน้ำหวาน สุดท้ายช่วงเช้านี้ก็ผ่านไปโดยไม่มีใครตาย เพราะน้ำแดงบอกว่าอยากดูเชิงก่อน ไม่อยากโหวตไปมั่วๆ

                “และแล้วช่วงกลางคือก็มาเยือน...ทุกคนหลับตาครับ...หมาป่าลืมตา”ฉันกับโซลลืมตาขึ้น เตรียมขย้ำเหยื่อ ตอนแรกฉันจะเลือกคนอื่นที่ไม่ใช่น้ำหวานเพราะคิดว่ายังไงน้ำหวานคงจะถูกการ์ดกันไว้แน่ๆ แต่โซลดันเลือกน้ำหวานแล้วยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เอาเถอะอย่าเสียใจทีหลังละกัน

                “ค่ำคืนนี้ได้ผ่านพ้นไป...น้ำหวานถูกปกป้องโดยการ์ด และกันต์ถูกแม่มดสาปให้เป็นใบ้” เฮ้อ ก็คิดไว้แล้วแหละว่าจะเป็นแบบนี้ โหวตคนอื่นคงได้ฆ่าแล้ว!!

                “หึ ตายซะ” น้ำแดงชี้โหวตกันต์เป็นคนแรก แล้วคนอื่นก็โหวตตามๆกันไป ในขณะที่กันต์ร้องเสียงอู้อี้ขอความเห็นใจ พลางหันไปหาเจสกับโซล

                “โทษทีว่ะเพื่อน” โซลชี้โหวตกันต์อีกคน

                “อิกั้น!! มึงแหละไม่น่าไว้ใจ” เมื่อกันต์เห็นแบบนั้นเลยส่งสายตาอ้อนวอนมาที่ฉันแทน โทษทีนะกันต์ถ้าฉันไม่ใช่ฝั่งหมาป่าฉันจะช่วยเธอเต็มที่เลย แต่ตอนนี้ตายซะเถอะนะ อิอิ

                “กันต์ถูกโหวตเผาในช่วงกลางวัน...”

                “ม่ายยยยย” เอิ่ม รีแอคแต่ละอย่างของเธอ...

                หลังจากที่กันต์ตายไป(ในเกมส์อะนะ)น้ำฟ้าก็ถูกหมาป่าฆ่าตาย แล้วโซลก็โดนสาป จากที่เหมือนจะเล่นๆกันสถานการณ์ก็เริ่มตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ พอได้ยินน้ำแดงถามว่าใครเป็นเซีย ฉันไม่เห็นใครว่ายังไงเลยกะจะถือโอกาสเป็นคนนำแล้วโบ้ยว่าเจสเป็นหมาป่า แต่ไม่เป็นไปตามแผนทันทีที่ฉันเสนอตัวกลับโดนโหวตฆ่า...ไว้อาลัยให้กับความโง่ของตัวเอง

                “อะไรกัน ทำไมเธอถึงนำโหวตแบบจังแบบนี้มันน่าสงสัยนะ~” ทันทีที่น้ำแดงโหวตโซล เขาก็เริ่มทำทีสงสัย ตอนนี้เหลือคนอยู่ห้าคน คือน้ำแดง โซล น้ำหวาน น้ำตาล แล้วก็เจส

                “พวกเธอ!! ไม่เชื่อใจฉันหรือไง เป็นเพื่อนกันมากี่ปีแล้ว” น้ำแดงโวยเมื่อเห็นน้ำตาลกับน้ำหวานโหวตตัวเอง

                “ช่วยไม่ได้นิ ก็โซลน่ะ หล่อ!!!” เหตุผล...มิตรภาพที่ส่งสมมาร้าวฉานเพราะผู้ชายคนเดียว แล้วน้ำแดงก็ได้ตายจากไป พอตอนเช้าน้ำตาลก็ถูกฆ่าโดยหมาป่าไปเรียบร้อย ไงละ! ผู้ชายที่พวกเธอเข้าข้างนั่นแหละตัวการ!!

                “อิโซ่!! ฉันอุตส่าห์กันแกตั้งนาน!! ว่าแล้วทำไมถึงแอบยิ้มๆตอนอิกั้นกับน้ำแด่งตาย” ฮะๆ รู้แล้วละสิเจส เห็นปกป้องโซลมาตั้งแต่ตอนฉันถูกโหวตละ

                “ทำไมมาสงสัยฉันได้ละเนี่ย เหลือน้ำหวานอีกตั้งหนึ่งคน!!

                “น้ำหว่านมันโดนหมาตบตั้งแต่คืนแรกโน่นย่ะ หมาจะตบหมาด้วยหันไม่ได้ย่ะ อย่ามาตอ!!” อะหือ เจสพูดขนาดนี้แล้วโซลจะแก้ตัวยังไงเนี่ย

                “อืออ...” จู่ๆขิงก็ลุกขึ้นมาด้วยความงัวเงีย เจสกับโซลเลยเลิกเถียงกันแล้วหันมาสนใจขิงแทน

                “โทษที พวกเราเสียงดังไป”

                “ขอโทษนะขิ้ง” เกมส์หยุดชะงักกลางคันซะงั้น ขิงมองเพื่อนแล้วทำหน้างงๆตามประสาคนที่เพิ่งตื่น

                “งั้นพี่เล่นด้วยเลยไหม ไหนๆก็ตื่นแล้ว” ขิงพยักหน้าหงึกๆก่อนจะส่งการ์ดที่อยู่ในมือให้กับข่า พอเห็นแบบนั้นโซลกับเจสก็หันกลับไปเถียงกันต่อ

                “ขิ้ง น้ำหว่าน โหวตอิโซ่เลยมันเป็นหมาป่า เชื่อเจ๊ แล้วชัยชนะจะเป็นของเรา!!” เมื่อเห็นเจสพูดแบบนั้นทุกคนก็ลงขันโหวตโซลไปเรียบร้อย แบบนี้ชาวบ้านก็ชนะน่ะสิ เพราะฉันโชว์โง่แท้ๆเลยไม่งั้นคงอยู่ช่วยโซลได้นานกว่านี้

                “ถึงช่วงกลางคืนแล้วครับ ทุกคนหลับตา....หมาป่าลืมตาครับ” ทันทีที่สิ้นเสียงของข่า ขิงก็ลืมตาขึ้น!! อ้าว ขิงเป็นหมาป่าหรอกเหรอ!!  ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มีแต่ฉันที่แปลกใจ คนอื่นๆก็เช่นกัน แบบนี้ก็ค่อยมีหวังหน่อย!

                ขิงเลือกโหวตเจสทันทีที่ลืมตา แน่นอนว่าเจสเลือกที่จะคุ้มกันขิง พอตอนเช้าของเกมส์ขิงกับเจสได้เสียชีวิตลง ฝ่ายชาวบ้านเลยชนะไปอย่างสวยๆโดยมีน้ำหวานเป็นผู้รอดชีวิต สุดท้ายก็แพ้สินะ ขิงงงตื่นมาทำไมเล่า ยัยบ้า!!



#อัพทุกวัน พฤหัส และวันเสาร์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

0 ความคิดเห็น