Bad guys lover เผลอรักหมดใจยัยเด็กหลังห้อง(yuri)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,381 Views

  • 15 Comments

  • 62 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6

    Overall
    1,381

ตอนที่ 22 : ละครวันคริสต์มาส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 94
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    13 ธ.ค. 61

             เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้การไปรวมตัวกันที่บ้านของขิงช่วงหลังเลิกเรียนกลายเป็นเรื่องปกติสำหรับพวกเราไปซะแล้ว จู่ๆฉันก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเมื่อรู้ว่าพรุ่งนี้พวกเราก็จะได้แสดงแล้ว ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าจะถึงสัปดาห์ที่สี่ของเดือนธันวาคมแล้ว ทุกคนยังคงตั้งใจซ้อมอย่างตั้งใจ ส่วนฉันนั่นหรอ ก็แค่นั่งเปิดเสียงประกอบให้เข้ากับสถานการณ์อะนะ ดีที่โซลเป็นคนตัดต่อไฟล์เสียงมาให้แล้ว ฉันก็แค่นั่งเปิดมันไปตามลำดับก็เท่านั้นเอง

                “เอาละ พรุ่งนี้ก็จะได้แสดงจริงแล้ว ทำให้เต็มที่ละ” โซลยืนเท้าใส่เอวมองเพื่อนๆทั้งหลายที่นอนแผ่ลงไปกับพื้นกระเบื้องอย่างไม่สนใจว่าตัวเองจะเปื้อนดินหรือไม่

                “อา เหนื่อยจริงๆเลย” กันต์บ่นอุบอิบ ก่อนจะลุกขึ้นปัดเนื้อปัดตัวแล้วคว้าน้ำบนโต๊ะไปกระดกอึกหนึ่ง

                “เอาน่า ถึงพรุ่งนี้ก็จบแล้วละจ้ะ” น้ำหวานตบไหล่กันต์เบาๆ ดูเหมือนคนนี้จะสนิทกันขึ้นหรือเปล่านะ

                “พอจบแล้วก็ต้องฉลองสินะ!!” พอกันต์พูดถึงเรื่องฉลองทุกคนก็ดูมีไฟกันขึ้นมาทันที

                “โอ้ว!” ทุกคนพูดขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะหัวเราะออกมา ภาพตอนนี้จะเป็นภาพที่ดีมากเลยถ้าไม่มีรอยยิ้มที่เหมือนแฝงความชั่วร้ายของโซลมาเกะกะลูกตา ทุกครั้งที่เขามองมาที่ฉัน บางอย่างมันทำให้ฉันไม่ชอบใจคนคนนี้เอาซะเลย

                และแล้ววันคริสต์มาสที่ฉันไม่ได้รอคอยก็มาถึง ทุกคนดูวุ่นวายกันไปหมดทั้งเรื่องชุด ยกฉากไปตั้ง และซ้อมบนเวทีจริงก่อนแสดง พวกเราต้องตื่นเช้ามากเพื่อที่จะมาซ้อมบนเวที ส่วนฉันก็มานั่งกดเสียงประกอบให้เขาไปพลางๆ ดูแล้วคนที่ไม่มีประโยชน์ที่สุดเห็นจะเป็นฉันละนะ

                “พวกเราแสดงช่วงไหนอะ” ขิงเดินมาหาฉันพร้อมกับหูกวางที่ไม่เข้ากับหน้านิ่งๆของเธอ

                “ช่วงบ่ายอะ เห็นว่าให้ไปพักจนกว่าจะได้แสดงอะนะ” ฉันตอบขิงไปพลางเลื่อนเช็คดูไฟล์เสียงอีกรอบ

                “ขิงมานี่สิ ยังแต่งตัวให้ไม่เสร็จเลยนะ” กันต์วิ่งมาดึงเสื้อขิงเบาๆ เจ้าตัวทำหน้าไม่ค่อยพอใจ แล้วมองกันต์ตั้งแต่หันจรดเท้าที่ดูไม่ค่อยแตกต่างตากเดิมเท่าไร

                “เหลืออีกตั้งสองชั่วโมง กะอีแค่ทาจมูกสีแดงมันไม่ใช่เวลานานขนาดนั้นหรอก” ทาจมูกสีแดง? นึกว่าจะใส่แค่หูกวางซะอีก เพื่อความสมจริงสินะ แต่อยากรู้จักว่าถ้าขิงแต่งเต็มยศมันจะเป็นยังไง ได้ยินว่ามีชุดกวางให้ใส่ด้วยนิ

                “มาเหอะน่า” ขิงยังไม่ได้พูดอะไรต่อก็โดนกันต์ลากหายเข้าไปที่หลังเวที โชคดีนะขิง ดีจังเลยที่ฉันไม่ได้ทำอะไร เลยไม่ต้องแต่งองค์ทรงเครื่องอะนะ นั่งสวยๆกดไฟล์เสียงในคอมก็พอ

                ฉันนั่งดูการแสดงแต่ละครที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ส่วนใหญ่พวกม.ต้น จะแสดงละคร พวกซินเดอเรล่า ไม่ก็สาวน้อยไม้ขีดไฟเวอร์ชั่นอื่นแต่ก็ยังคงเค้าเดิมอะนะ เห็นมีน้องมอสามหรือเปล่านะที่แสดงโคฟเวอร์แดนซ์ โดนใจฉันมาก โดยเฉพาะช่วงที่ลูกสาวออกมาโซโล่ช่วงร้องแร๊พ ไม่นานน้องมอสี่ก็เริ่มแสดงการร้องเพลงประสานเสียง อีกเดี๋ยวก็จะถึงคิวเราแสดงแล้วสินะ ตื่นเต้นจังถึงฉันจะไม่ได้แสดงก็เถอะ

                “จบไปแล้วกับการแสดงน้องๆมอสี่นะครับ ได้ยินเสียงร้องที่ประสานกันแล้วผมนี่ถึงกับขนลุกเลย”

“แต่ได้ยินมาว่าการแสดงของน้องๆมอห้าก็เด็ดไม่แพ้กัน” ในขณะที่พิธีกรกำลังพูดอยู่หลังเวทีรู้สึกจะวุ่นวายเป็นพิเศษ ทุกคนวิ่งวุ่นกันไปหมดก่อนจะรวมตัวกันคนละฝั่งของเวที และส่งสัญญาณเตรียมพร้อมให้กับพิธีกร

                “เอาละ ถ้าพร้อมแล้วเชิญชมการแสดงเรื่อง wish ความปรารถนาในคืนวันคริสต์มาส~” เมื่อพิธีกรพูดจบไฟก็ดับลงพร้อมกับเสียงปรบมือตามมารยาทของผุ้ชม ฉันมองขิงที่ใส่ชุดกวาง รอยลิปสติกสีแดงถูกทาให้เป็นวงกลมตรงจมูกของเธอ ฮ่ะๆ น่ารักชะมัด

                ไฟสปอร์ตไลท์ถูกฉายขึ้น ผู้ชมต่างพากันเงียบอย่างพร้อมเพียง กันต์ค่อยๆเดินออกไปอย่างคนสิ้นหวังตามบทที่ได้รับ เมื่อโซลเห็นดังนั้นจึงเริ่มบรรยายเหตุการณ์

                “ในวันคริสต์มาสอาจเป็นวันสุขสันต์ของคู่รักหลายๆคู่ แต่ไม่ช่กับไพร์ทที่เพิ่งจะโดนแฟนสาวบอกเลิก...ว่ากันว่าในค่ำคืนนี้จะมีซานต้าออกมามอบของขวัญที่เคยขอไว้ แต่คงไม่ใช่กับไพร์ทนี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาปรารถนา เขารู้ดีว่าความจริงแล้วซานต้ามีเพียงในนิทานปรัมปรา แต่สองมือนั้นยังกุมเข้าหากันก่อนจะอธิฐานในใจ...” ระหว่างที่โซลบรรยายกันต์ก็แสดงตามบท แต่ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะแสดงได้ดีขนาดนี้ ดูเหมือนกันต์กำลังจะร้องไห้ออกมาจริงๆ

                “ถึงกระนั้นเมื่อเขาลืมตาขึ้นมา ก็พบเพียงความว่างเปล่า...” บทบรรยายของโซลจบลงเพียงแค่นั้น เมื่อกี้ฉันคิดว่าจะกดเสียงประกอบไม่ทันซะแล้ว จะพลาดตั้งแต่ต้นแบบนี้ไม่ได้สิ

                “เฮ้อ ว่าแล้วเชียว นี่ฉันกำลังหวังอะไรอยู่” กันต์พูดด้วยน้ำเสียงสิ้นหวังก่อนจะค่อยๆเดินเข้าไปในฉากจำลองห้องตัวเอง และนั่งลงบนเก้าอี้อย่างสิ้นหวัง

                เพล้ง!!!

                ไม่ต้องตกใจนั่นเป็นเสียงประกอบที่ฉันกดไปเมื่อกี้เอง เมื่อได้ยินเสียงกระจกแตกกันต์ก็ทำท่าตกใจ เอาจริงๆนะถ้าไปแสดงจริงคงได้รางวัลตุ๊กตาทอง จ้างร้อยเล่นล้านอะบอกเลย

                “บอกแล้วไงว่าอย่าซิ่ง!!” ไฟฉายไปที่น้ำแดงที่มาพร้อมชุดซานต้าเวอร์ชั่นตัวเอง ใส่ชุดสูทสีแดงกับเนคไทลุ่ยๆเหมือนเพิ่งลุยงานมาหมาดๆ  บวกกับเมียซ้านต้าที่ใส่ชุดเดสสีแดงบอกเลยว่าแจ่มจุดๆ ฉากนี้ทำเอาคนดูหัวเราะออกมา เพราะนอกจากจะแหวกแนวแล้ว ซานต้ายังมายืนเถียงกับกวางเรื่องความเร็วของรถลากอีกด้วย

                หลังจากนั้นบรรยากาศที่ดูกดดันก็กลายเป็นเหมือนตลกคาเฟ่ เมื่อซานต้าจะให้พรไพร์ทที่เป็นตัวเอก(แสดงโดยกันต์) ไพร์ทขอพรให้ตัวเองกลับไปเมื่อวานที่เป็นวันก่อนวันคริสต์มาส ซานต้ามีหยอกว่าหวยออกวันนี้หรอจะกลับไปเมื่อวานเพราะลืมซื้อใช่ไหม เอาซะคนอื่นขำกันทั้งฮอ ก่อนจะเข้าโหมดจริงจัง ไพร์ทลืมตาขึ้นมาในตอนเช้า คิดว่าฝันไป แต่เมื่อไปดูปฏิทินก็รู้ว่าตัวเองกลับมาวันก่อนวันคริสต์มาสจริงๆเลยรีบไปเอาใจแฟน ทำดีทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ สุดท้ายก็รู้ว่าที่แฟนบอกเลิกไปเพราะชอบเพื่อนของเขาที่ชื่อไบรอัน...ทำเอาคนเศร้าตามไปทั้งฮอ ขนาดฉันที่รู้บทมาก่อนยังเศร้าเลย

                “ไพร์ท!!” เจสซี่ที่รับบทเป็นไบรอันตะโกนเรียกกันต์ที่ยืนน้ำตาตกอยู่บนเวที ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปหา

                “อะไรของนายวิ่งหน้าตั้งมาเชียว” กันต์ยิ้มอย่างฝืนๆตามบท นี่เธอเคยมีประสบการณ์มาก่อนหรือเปล่าเนี่ย ทำไมเล่นดีขนาดนี้ เล่นดีเกินคาด

                “นายเลิกกับยูมิแล้วใช่ไหม!!” ฉันนั่งฟังเสียงเจสซี่ที่ไม่ขึ้นคีย์สูงเหมือนทุกทีคือเสียงหล่อมาก ไม่น่าเลย

                “นะ นายรู้ได้ยังไง ไบรอัน” กันต์เอ่ยเสียงสั่นพลางจ้องเจสซี่อย่างเจ็บปวด

                “เมื่อกี้ยูมิโทรมาบอกฉันว่าเลิกกับนายแล้วแล้วเธอยัง...ขอให้ฉันคบกับเธอ” โอ๊ย ไม่อยากสปอยล์ฉากนี้เลย

                “แล้วยังไงละ!! นายจะมาซ้ำเติมฉันใช่ไหม!! ดีแล้วนี่นายก็ชอบเธอเหมือนกัน ฉันเห็นนะว่านายมองเธอตลอด!!

                “ฉันมองนายต่างหากละไอ้บื้อเอ้ย!!” เจสซี่ทำสีหน้าจริงจังพลางจับไหล่กันต์ทั้งสองข้าง ฉันแอบหันไปมองขิง เธอมองหน้าฉันแล้วยกนิ้วโป้งให้โซล ชอบใจละสิ

                “ห้ะ” กันต์ทำหน้าเหวอๆแล้วมองไปทางผู้ชม ได้ยินบรรดาสายวายทั้งแอบส่งเสียงวี๊ดว๊ายออกมา

                “โธ่เว้ย ฉันชอบนายไง!!

              “เงียบทำไมไพร์ท นายจะคบฉันไหมในฐานะแฟนอะ!” จบประโยคนี้เท่านั้นแหละ เสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียงราวกับนัดกันมา โซลยืนเก๊กรับความดีความชอบอย่างออหน้าออกตา ขิงก็เอาแต่จ้องการแสดง ฉันกดไฟล์เพลงสุดท้าย ก่อนจะรู้สึกโล่งใจสุดๆ การแสดงกำลังจะจบลงแล้วสินะ

                “เรื่องนี้มันต้องคิดดูก่อนไม่ใช่หรือไง” กันต์ทำทีโวยวาย บวกกับไม่รู้จะไปต่อยังไงตามบทที่ได้รับ

                “ไม่ ต้องตอบตอนนี้เลย!!

                “ไอ้บ้าไบรอัน!!” พอกันต์พูดจบประโยค ไฟก็ดับลง โซลจึงบรรยายบทส่งท้าย เพื่อให้การแสดงของเราจบอย่างสมบูรณ์อย่างที่หวังไว้

                “คริสต์มาสปีนี้ไพร์ทได้รับพรจากซานต้าเป็นของขวัญ ความปรารถนาของเขาคือ อยากจะรักษาความสัมพันธ์ของคนที่เขารักเอาไว้ แต่กลายเป็นว่าเขาได้สร้างจุดเริ่มต้นของรักครั้งใหม่กับเพื่อนสนิทของตัวเองไปเสียแล้ว...ใครอยากรู้ว่าเรื่องราวจะเป็นยังไงต่อ ไปอ่านได้ที่เว็บเด็กซีนะครับ ขอบคุณครับ” แหม่ตอนสุดท้ายยังจะโปรโมทนิยายตัวเองอีกนะโซล

                เสียงปรบมือของผู้ชมยังคงดังก้องในหัวของฉัน แต่การแสดงในวันนี้ในที่สุดก็จบลงแล้ว การแสดงผ่านไปอย่างราบรื่นสมกับที่เราซ้อมกันทุกวัน พอคิดย้อนกลับไปก็ใจหายเหมือนกันนะ พวกเราคงไม่ได้อยู่พร้อมหน้ากันเหมือนตอนซ้อมละครอีกแล้ว พวกน้ำแดงก็ดูเหมือนจะสนิทกับขิงขึ้นมานิดหน่อยแล้วด้วย

                 “เอาไงดี ฉลองกันวันนี้ไม่ได้แน่เลย ตาฉันจะปิดแล้ว” กันต์ฟุบลงไปกับโต๊ะอย่างหมดอาลัยตายอยาก หลังจากที่เก็บฉากและเอาชุดไปคืน พวกเราก็มานั่งหมดสภาพอยู่ที่ม้านั่งใต้อาคารเรียน

                “งั้นเอาเป็นวันเคาท์ดาวน์ดีไหมละ ฉลองทั้งพร้อมกันไปเลย” น้ำแดงออกความเห็น

                “แล้วเราจะไปฉลองที่บ้านใครดี” พอพูดแบบนั้นทุกคนก็หันไปมองขิง

                “เออ ทำอะไรก็ทำเถอะ” พอได้ยินขิงพูดแบบนั้น พวกเพื่อนๆก็ทำหน้าเหมือนจะร้องเย้ออกมา

                “เอาเถอะ วันนี้แยกย้ายก่อนละกัน ไหนๆงานวันนี้ก็จบแล้ว” ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยกับน้ำตาล

                “ให้ฉันไปส่งปะ” โซลชูกุญแจรถแล้วกอดคอขิง

                “เออ ไปดิ” นี่ก็ไม่คิดจะปฏิเสธเลย อุตส่าห์เตือนแล้วแท้ๆ

                “ฉันไปด้วย!” ฉันดึงชายเสื้อขิงเบาๆทำให้เจ้าตัวมองหน้าฉันด้วยความประหลาดใจ

                “นั่นดิ ให้คนสวยไปด้วยยะอิโซ่ เดี๋ยวนี้ริบังอาจรักเพื่อนไม่เท่ากันนะยะ” เจสเดินไปกอดคอขิงอีกคน แน่อนว่ากันต์ก็ตามไปสมทบด้วย พลางหันมาถามพวกน้ำแดง      

                “พวกเธอละ ไปด้วยกันไหม”

                “ไม่ละ พวกเรามีคนมารับอยู่แล้ว” ว่าแล้วก็โบกมือลากัน ก่อนจะเดินไปขึ้นรถที่ขับมาจอดอย่างรู้เวลา

                “มาสิ จะไปไหมมิ้น” โซลกวักมือเรียกฉัน ก่อนจะเดินมาเหมือนจะโอบไหล่ฉัน แต่ฉันปัดมือออกซะก่อน

                “อะ โทษที” โซลทำหน้าไม่พอใจก่อนจะเปลี่ยนไปยิ้มให้ฉันอย่างทุกที

                “ไม่เป็นไร” ชิ ปากบอกไม่เป็นไร แต่ในใจคงด่าฉันยับแล้วแน่เลย

                แสดงละครเก่งดีนิ





 #อัพทุกวันพฤหัสและวันเสาร์จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

0 ความคิดเห็น