Bad guys lover เผลอรักหมดใจยัยเด็กหลังห้อง(yuri)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,381 Views

  • 15 Comments

  • 62 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6

    Overall
    1,381

ตอนที่ 21 : ผู้ชายคนนี้ใคร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 100
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61

          ฉันนั่งดูทีวีที่บ้านขิงรอเพื่อนไปพลางๆประดุจอยู่บ้านตัวเอง และตั้งแต่ที่ฉันพูดแบบนั้นออกไปข่าก็มองฉันแปลกๆแถมยังทำหน้าเหมือนจะแยกเขี้ยวใส่ฉันตลอดเวลา พอขิงถามว่าเป็นอะไรก็เอาแต่บอกว่าไม่ชอบหน้าฉัน นั่นทำเอาฉันแทบขำตกเก้าอี้ จนฉันต้องไปบอกข่าว่าแค่ล้อเล่น เจ้าตัวถึงเลิกทำท่าทางแบบนั้นใส่ฉัน พร้อมจับมือทำสัญญาสงบศึก ถึงจะอยากแกล้งต่อก็เถอะ พอแค่นี้ก่อนละกัน

                “อ้าว ฉันคิดว่าฉันมาเร็วแล้วซะอีก” คนแรกที่มาถึงคือน้ำแดง ดูเหมือนเธอจะแปลกใจนะที่เห็นฉันนั่งอยู่ตรงนี้ก่อนแล้ว ตอนแรกก็ว่าจะมาช่วงนี้แหละ แต่พอดีตื่นเต้นไปหน่อยเลยมาก่อนเวลานัดนิดหน่อยอะนะ

                “แปลกใจละสิ” ฉันหยอกเพื่อนสาวที่กำลังนั่งลงบนโซฟาข้างๆฉัน

                “ถ้าเป็นเธอก็ไม่น่าแปลกเท่าไร แล้วนั่นใครอะ ยัยขิงในร่างผู้ชาย!!” ปฏิกิริยาของน้ำแดงเหมือนฉันตอนเห็นข่าครั้งแรกเปี๊ยบเลย ฉันกะจะเออ ออ ตามข่าที่ขยิบตาให้สัญญาณว่าจะแกล้งน้ำแดง แต่ขิงเดินเข้ามาซะก่อน

                “ฉันอยู่นี่ต่างหาก นั่นน้องชายฉัน” โธ่ แผนแตกหมดเลย

                “สวัสดีครับ ผมข่าครับ” ทีแบบนี้รีบแนะนำตัวเลยนะ

                “สวัสดีจ้ะ ฉันน้ำแดง”

                “โห พี่มีเพื่อนเยอะกว่าที่คิดนะเนี่ย”

                “ให้ตายสิ ฉันนึกว่าเธอเปลี่ยนเพศได้เหมือนในการ์ตูนในเว็บตันซะอีก เรื่องที่พระเอกฟ้าผ่าแล้วกลายเป็นผู้หญิงอะ” เหมือนน้ำแดงกับฉันจะไม่ค่อยต่างกันสักเท่าไรนะ แต่ก็ยังดีที่มีคนคิดเหมือนกัน ถ้าฉันบ้าอย่างน้อยก็ไม่ได้บ้าคนเดียว   “สติ” ขิงตอบกลับมาสั้นๆ แล้วเดินมานั่งข้างๆข่า ตอนแรกฉันคิดว่าน้ำแดงจะโกรธ แต่เจ้าตัวกลับยักไหล่ และนั่งดูทีวีกับฉันไปพลางๆซะงั้น แต่ก็ดีแล้วละ ขืนทะเลาะกันวันนี้คงไม่ได้ซ้อมแน่ๆเลย

                ไม่นานนักคนอื่นก็ทยอยกันมาเรื่อยๆ ทุกคนมีปฏิกิริยาไม่ต่างจากน้ำแดงเท่าไรเมื่อเห็นข่า แต่มีขิงนั่งอยู่ด้วยฉันกับข่าเลยอดแกล้งคนอื่นๆไปตามระเบียบ ส่วนเจสรายนั้นเหมือนจะรู้อยู่แล้วว่าที่จริงแล้วเป็นข่าเพราะเคยมาหาขิงที่บ้าน แล้วเจสก็เล่าเรื่องตอนเจอข่าครั้งแรกให้ฟัง นั่นทำเอาฉันขำแทบตกโซฟา ตอนนั้นเจสคิดว่าขิงกลายเป็นผู้ชายจริงๆเพราะความกลัวเพื่อนจะกลับร่างเดิมไม่ได้เลยบอกว่าจะหากลับคืนร่างเดิมให้ สงสัยเจสจะดูการ์ตูนมากเกินไปเลยดันปิ๊งวิธีที่ว่าจูบแล้วจะคืนร่างเดิมได้ ฮ่ะๆ คิดสภาพสิ เจสผู้ร่างบึกบึนวิ่งไล่จูบข่าไปทั่วบ้าน ภาพนี่ลอยมาเลย

                “ถ้าวันนั้นพี่ไม่มาเจอนะ ผมได้เสียจูบให้เจ๊แน่เลย แค่คิดก็ขนลุก” ว่าแล้วก็เข้าไปกอดพี่ตัวเองที่นั่งอยู่ข้างๆ

                “ใครบอกให้เล่นอะไรแบบนั้นละยะ” ฮ่ะๆ ฉันก็คิดว่าข่าสมควรโดนเจสจูบนะ คงจะไม่เอาเรื่องนี้ไปแกล้งใครอีกนานเลย แค่คิดก็สยองแทนแล้ว

                “งาย~ มากันครบหรือยัง” กันต์เดินเข้ามาพร้อมกับกางแขนออก พลางโพสท่าแปลกๆ เอิ่ม ฉันเคยชอบคนแบบนี้ไปได้ยังไงนะ

                “เขามากันเป็นชาติแล้วละย่ะ เหลือแต่แกนั่นแหละ กว่าจะเสด็จมาได้” กันต์เดินมาตีกล้ามล่ำๆของเพื่อนสาวอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะนั่งลงข้างๆเจส ถึงสองคนนี้มีท่าทีเหมือนจะตีกันตลอดเวลา แต่ก็ดูรักกันดีเวลาอยู่ต่อหน้าขิงอะนะ

                “อะไรกัน คนเขียนบทยังไม่มาเลยนิ จะบอกว่าฉันมาเป็นคนสุดท้ายก็ไม่ถูกนะ” กันต์หันไปแขวะเจส จะว่าไปคนที่เป็นคนเขียนบทคือสมาชิกที่ชื่อ ZoeZ สินะ ตอนแรกฉันนึกว่าเป็นเพื่อนห้องอื่น พอไปถามขิง ขิงบอกว่าคนนี้ละเขียนบทให้ จะเป็นคนแบบไหนกันนะ

                ออด  ออด

                “ดูเหมือนจะมาแล้วนะ” ว่าแล้วขิงก็ลุกไปเปิดประตูให้กับคนที่กำลังมาเยือน

                ทันทีที่รถหรูขับเข้ามาจอด ทุกคนก็เริ่มชะเง้อมองแต่ไม่ค่อยตกใจกันเท่าไร แน่ละก็ยัยพวกนี้บ้านรวยกันนี่นา ที่ฉันไม่ตกใจไม่ใช่อะไรหรอกนะ ฉันไม่ค่อยได้ใส่ใจเรื่องรถสักเท่าไรเลยไม่รู้ราคา สิ่งที่จะทำให้พวกนี้ตกใจได้ก็คงจะเป็นบุคคลที่กำลังลงมาจากรถต่างหาก

                “ไงนิ่ง กลับจากพัทยาฉันก็ดิ่งมาหาแกเลยนะ” ทันทีที่ลงจากรถ ผู้ชายคนนั้นก็ลูบหัวขิงอย่างเอ็นดู ก่อนจะกอดคออย่างสนิทสนม ทุกคนดูตะลึงกับความหล่อของเขา แต่แปลกนะ ทันทีที่ฉันเห็นเขาทำท่าทีแบบนั้นสิ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวก็คือ..

                ไอ้หมอนี่มันใครวะ!!

                “แล้วทำไมมาสภาพนี้อะ” ขิงดูเหมือนจะไม่ได้สนใจการกระทำของอีกฝ่าย แต่ฉันก็มองว่าถึงจะสนิทกันแค่ไหน อีกฝ่ายก็เป็นผู้ชายอยู่ดี ยัยนี่ควรจะระวังตัวมากกว่านี้นะ

                “ไปทำธุระให้ตาแก่มา เรื่องเยอะก็งี้”

                “แหมๆ จะจู๋จี๋กับแฟนก็เกรงใจคนโสดบ้างสิ” น้ำแดงแอบแซะ แฟนเรอะ! จะว่าไปมันก็เป็นไปได้นิ

                “ก็นะ~เป็นแฟนพี่มันก็ดีอย่างนี้แหละ เอาใจเก่ง รถก็มีขับ แถมยังหล่อด้วยอีกต่างหาก ดีกว่าพี่คงไม่มีอีกแล้ว” ดูมันอวยตัวเอง ไม่พูดเปล่าแถมยังจับคางขิงให้หันไปมองตัวเองแล้วยังขยิบตาใส่

                หมั่นไส้โว๊ย!!

                “นี่จะซ้อมกันได้หรือยัง!!” ฉันเผลอตะโกนออกไป ทุกคนเลยหันมามองฉันเป็นตาเดียว เอิ่ม อยากตบปากตัวเองซะจริง แล้วฉันจะตะโกนทำไมเนี่ย

                “เอาสิ ซ้อมกัน” เขามองมาที่ฉันด้วยสายตาไม่ชอบใจ เฮอะ ฉันก็ไม่ชอบนายเหมือนกัน!!

เจ้าของรถหรูเดินนำไปที่ลานหลังบ้าน ทั้งๆที่เป็นในเมืองแต่บรรยากาศที่นี่ดูร่มรื่นกว่าปกติ เพราะมีสวนดอกไม้บวกกับไม้พุ่มและต้นไม้ขนาดเล็กประดับตกแต่งอยู่รอบๆ สีเขียวกับสีสันของดอกไม้ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนกับหลุดมาคนละโลกที่ต่างจากเมืองที่แสนวุ่นวายแห่งนี้ แต่ทำไมไอ้หมอนี้ถึงได้รู้จักทางมาที่ลานหลังบ้านของขิงได้ละ ไม่ชอบใจเลยแหะ

“พวกเธอคงได้อ่านเรื่องมาคร่าวๆแล้วสินะ มีใครมีคำถามหรืออยากจะเสนออะไรหรือเปล่า” คนเขียนบทพูดขึ้นในขณะที่ทุกคนเดินมานั่งรวมกันที่ม้านั่งที่รูปทรงเหมือนตอไม้ที่ตั้งอยู่ใต้ร่มไม้

“ไม่อะฉันว่าแบบนี้น่ะดีอยู่แล้ว” กันต์รีบเสนอ แหงละก็เรื่องนี้กลิ่นวายมาเต็มๆเลยนิ มีคู่ให้จิ้นอย่างชัดเจนอย่างตัวเอกสุดเคะกับเพื่อนพระเอกที่เหมือนจะเป็นสายรุก ฉันละทึ่งจริงๆที่คนคนนี้เขียนบทให้โยงไปเกี่ยวเนื่องกับวันคริสต์มาสได้เฉย คงมีแต่เรื่องนี้แหละที่ฉันต้องยอมรับเลยว่านายนี่เจ๋ง

“ฉันมีคำถามค่ะ” น้ำหวานยกมือขึ้นอย่างสุดแขน ด้วยสีหน้าตั้งใจ ดีจังที่ดูทุ่มเทให้กับงานขนาดนี้

“ว่ามา” ไอ้หน้าหล่อดีดนิ้วเปาะหนึ่งแล้วชี้ไปทางน้ำหวาน

“คุณชื่ออะไรคะ” เอาความปลาบปลื้มเมื่อกี้ของฉันคือมา น้ำหวานนน

“อ้อ ลืมแนะนำตัวไป ฉันชื่อโซล” ชื่อกับหน้าตาช่างเหมือนกันซะจริง

“ฉันก็มีคำถามจ้า~” น้ำฟ้ายกมือขึ้นอีกคน ดูน้ำฟ้าเป็นตัวอย่างสิน้ำหวาน ถามอะไรที่เป็นประโยชน์หน่อย

“อาฮะ” โซลทำเหมือนเดิมแล้วชี้ไปที่น้ำฟ้า

“ตะเองมีแฟนยังอ่า~” แต่ละคน...

“สนใจมาเป็นแฟนกันไหมล้า~” แหวะ...คิดว่าทำท่าทางแบบนั้นแล้วน่ารักตายแหละ ไม่รู้ว่าน้ำฟ้าจะเขินทำไม

“โอ๊ย โซ่เลิกม่อสักทีเหอะย่ะ เดี๋ยวโทรเรียกภริยาแกมาคุมซะเลยดีไหม จะซ้อมหรือไม่ซ้อมยะ!!” โอ้ วินาทีนี้ฉันแทบจะกระโดดไปจับมือเจสซี่ ในที่สุดก็จะได้ซ้อมกันสักที!

“อะแฮ่ม อย่างที่รู้ๆกันอยู่ว่าตัวละครของเรามีพระเอกชื่อไพร์ท นางเอกชื่อยูมิ  เพื่อนพระเอกที่ชื่อไบรอัน แล้วก็พวกตัวประกอบก็จะมี ซานต้า เมียซานต้า กวาง แค่นี้ละ ส่วนคนอื่นๆจะให้คุมเสียงประกอบ และไฟสปอร์ตไลท์” โซลเว้นจังหวะไว้ให้คนอื่นถามนิดหน่อย  เมื่อเห็นว่าไม่มีใครว่ายังไงก็เลยพูดต่อ

“ฉันดูจากบุคลิกของพวกเธอ ก็พอจะบอกได้ว่าใครจะได้รับบทไหนอะนะ เริ่มจากพระเอกเลยคงหนีไม่พ้นกันต์ ตัวเตี้ย ดูขี้แพ้ ดูเป็นคนหม่นๆ ติดอยู่กับอดีต” เดี๋ยวๆนี่หลอกด่ากันต์ใช่ไหม

“เออ ไอ้โตเกียวทาวเวอร์” ใจจริงคงไม่ได้อยากด่าสุภาพขนาดนี้ใช่ไหมละกันต์ ฉันรู้นะว่านายจะด่าโซลว่าายังไง

“ส่วนนางเอก ก็ต้องน้ำหวาน ดูคุณหนูๆ ขี้อายนิดหน่อย” โซลพูดต่อโดยไม่สนใจคำด่าของกันต์แม้แต่น้อย ฉันจะบอกว่าหน้าหมอนี้มันหนายิ่งกว่าซีเมนต์อะนะ                                                                                                                                                                              “ไบรอันน่าจะเหมาะกับเจส ซานต้าเอาเป็นน้ำแดง ส่วนกวางคือขิงกับน้ำตาล สุดท้ายเมียซานต้าคงหนีไม่พ้นน้ำฟ้า” เดี๋ยวๆทุกคนได้บทกันหมดเลยนี่ แล้วฉันละ ยังไม่ทันได้ทักท้วงโซลก็หันมามองหน้าฉันแล้วยิ้ม

                “ส่วนเธอมิ้น ไปคุมเสียงประกอบ ส่วนเรื่องไฟฉันจะหาเพื่อนมาช่วยอีกคน” พูดจบก็หันไปหยิบบทมาอ่านเฉย นี่จะบอกว่าฉันไม่เหมาะกับบทไหนเลยงั้นหรอ!

                “อ้อ ลืมไปเรื่องฉากมีแค่สามฉากคือต้นคริสต์มาสยักษ์ ห้องพระเอก แล้วก็โรงเรียน ส่วนเรื่องเปลี่ยนฉากเราก็ตั้งสามฉากนี่ไว้บทเวทีเลยละกัน ยังไงซะตอนไฟดับมันก็มองไม่เห็นฉากหลังอยู่แล้ว” โซลอธิบายอย่างระเอียด ทุกคนก็ฟังอย่างตั้งใจ ก็ขอบคุณที่มาช่วยอยู่หรอกแต่เรื่องไม่ชอบหน้าเนี่ยมันก็คนละเรื่องกัน ฮึ

                หลังจากเสวนากันอยู่นานก็เริ่มซ้อมจริงๆจังกันได้สักที เนื้อเรื่องก็ประมานว่าตัวเอกของเราถูกบอกเลิกในคืนวันคริสต์มาส แล้วก็นึกถึงเรื่องเล่าปรัมปราของซานต้าที่ว่าจะแจกของขวัญให้เด็กดี ในค่ำคืนนี้ เขาจึงขอให้ตัวเองได้ย้อนกลับไปแก้ไขสิ่งที่ทำไม่ดีกับแฟน จู่ๆก็มีซานต้าโผล่มาที่ห้องของเขาจริงๆและให้พรนั้นกับตัวเอก เรื่องมันก็ประมานนี้อะนะ

                “เกือบลืมไปเลย มันต้องมีผู้บรรยายด้วยนิเนอะ เดี๋ยวฉันจะจัดการเองละกันนะ แม่กวางน้อย” โซลพูดติดตลกแล้วหยอกล้อกับขิงอย่างสนุกสนาน นั่นทำให้ฉันรู้สึกว่าอากาศวันนี้มันร้อนกว่าปกติยังไงไม่รู้

                ร้อนจนเดือดปุดๆเลยละ!!

                “ขิง!!

                “ห๊ะ?” เอ๊ะ ขิงมองมาที่ฉันทำไมอะ ฉันทำหน้างงใส่ ในขณะที่ทุกคนหันมาจ้องฉันเป็นตาเดียว

                “ก็เธอเรียกฉันนิเมื่อกี้” เดี๋ยวนะ ฉันเรียกหรอ? สงสัยคิดในใจดังไป

                “อ้อ ฉันอยากเข้าห้องน้ำอะ ห้องน้ำไปทางไหน” เฮ้อ ดีนะที่ยังหาข้อแก้ต่างได้ทัน

                “มาสิ เดี๋ยวพาไป” ฉันเดินตามขิงไปอย่างเงียบ ระหว่างเดินผ่านโซลฉันเห็นหมอนั่นยิ้มแล้วมองฉันแปลกๆ ยิ่งเห็นฉันยิ่งไม่ชอบใจ

                “เธอสนิทกับโซลมาเลยหรอ” ฉันถามขณะที่เดินตามขิงเข้าไปในตัวบ้าน

                “อืม ก็เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กแล้วนิ” ตั้งแต่เด็กเลยหรอ งั้นก็ยิ่งไม่ได้ใหญ่เลย ได้ยินว่ามีแฟนแล้วแท้ๆยังจะมายุ่มย่ามกับขิงอีก ไม่ประสบอารมณ์เอาซะเลย

                “งั้นเธอก็ควรระวังตัวกว่านี้นะ ถึงจะเป็นเพื่อนแต่หมอนั่นก็เป็นผู้ชาย”

                “ผู้ชาย?” เออดิผู้ชายจะหันมาย้ำทำไม

                “ก็แบบว่าหมอนั้นมีลูกป๋องแป๋งไง” ฉันอธิบายอย่างตั้งใจ ขิงจ้องฉันก่อนจะหัวเราะออกมา

                “อะไรของเธออะ ผู้ชายทุกคนก็ต้องมีปะ ฮะๆๆ” โธ่เว้ย ไม่เข้าใจสิ่งที่ฉันพูดเลยหรือยังไง ทีเรื่องอื่นละเห็นรอบรู้ดีนิ

                “เชอะ ให้ตายสิ!!” เมื่อถึงห้องน้ำฉันกระทืบเท้าเดินเข้าไปอย่างไม่พอใจ ก่อนจะปิดประตูเสียงดังปัง! พอคิดได้ถึงกับลูบประตูปอยๆ ลืมไป นึกว่าบ้านตัวเอง

                “อะไรของเธอละนั่น” เออ นั่นสิอะไรของฉัน ปกติเห็นคนหล่อฉันต้องกรี๊ดสิ ขนาดกันต์ไม่ได้หล่อเท่าโซลฉันยังกรี๊ดเลย ทำไมฉันดันคิดอคติกับโซลได้ละเนี่ย

                ฉันนั่งปรับความคิดตัวเองสักพักก่อนจะออกมาจากห้องน้ำ ไม่อคติสิมิ้น ไม่อคติ ฉันคิดแบบนั้นตอนที่เดินตามขิงมา แต่ทันทีที่เห็นหน้าอันกวนประสาทของโซลกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่น คำว่าไม่อคติก็เหมือนจะถูกมรสุมอารมณ์เดือดพัดปลิวหายไปเพียงไม่กี่เสี้ยววินาที

                ว่าแล้วเชียว ฉันไม่ชอบหน้าไอ้หมอนี่!



          #  ไรท์มีเรื่องจะสารภาพ เมื่อกี้ไรท์ลงผิดตอนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน 55555 ไม่ว่าจะด้วยความเบลอที่เพิ่งตื่นใหม่ หรือความเบลอที่โต้รุ่งทำงานมาหลายวัน ต้องขอโทษรีทที่เข้ามาอ่านแล้วอ่านจะงงๆกับเนื้อเรื่องที่ไรท์ลงไปก่อนหน้านี้ด้วย ที่จริงแล้วมันเป็นเนื้อหาของตอนต่อไป เอาเป็นว่าไรท์ลบแล้วลงตอนใหม่เนอะ(เอาใหม่ๆ) คนที่อ่านแล้วกก็แล้วไปเนอะ ส่วนคนที่ยังไม่ได้อ่านก็รออ่านสัปดาห์หน้านะจ้ะ 

          #กราบขออภัยกับความเบลอของไรท์ด้วยย555

          #อัพทุกวันพฤหัสและเสาร์จ้าา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

0 ความคิดเห็น