ตอนที่ 13 : ถ้าเธอโอเค...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 352
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    5 มิ.ย. 59

แองจี้หายไปสักพักก่อนจะเดินกลับมาพร้อมกับสาวแว่นที่ชื่อมานี ก่อนทั้งคู่จะนั่งลงแล้วต่างฝ่ายต่างเงียบ ฉันเห็นท่าว่าไม่ดีเลยเป็นคนเอ่ยขึ้นก่อน

                “เอ่อ เธอชื่อมานีสินะ” แองจี้ยิ้มบางก่อนจะเสมองไปทางอื่นในขณะที่ฉันกำลังสนใจเพื่อนใหม่

                “ค่ะ” สะสุภาพจังเลย

                “ฉันแบร์นะ ส่วนนั่นแองจี้ ยินดีที่ได้รู้จัก” ฉันส่งยิ้มทักทาย อีกฝ่ายยังคงความนิ่งของใบหน้าเอาไว้ดุจน้ำที่ไม่ไหล ฉันจะรับมือไหวไหมเนี่ย -_-

                “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ เป็นคู่ที่น่ารักดีนะคะ” มานีขยับแว่นแล้วมองฉันกับแองจี้

                “เอ๋?” ฉันทำหน้าเอ๋อ อะไรที่ว่าเป็นคู่ที่น่ารักดี?

                “กินข้าวก่อนดีไหม” แองจี้ตัดบทสนทนา เธอจับช้อนขึ้นมาแล้ววางท่าแบบเดิม ก่อนจะตักข้าวใส่ปาก

                “เรื่องของพวกเธอน่ะ ดังมากเลยนะ ฉันคิดว่าจะมาขัดพวกเธอซะอีก ก็เลยคิดว่าไม่น่าจะมาอีก” พูดมากเหมือนกันแหะ ว่าแต่เรื่องอะไรอ่ะที่ว่าดังฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย

                ฉันมองแองจี้ที่นั่งกินข้าวอย่างสบายใจแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาว ฉันว่าเธอต้องรู้เรื่องอะไรแน่ๆเลย คิดได้ดังนั้นฉันก็จ้องแองจี้อย่างสงสัย แต่พอเธอเงยหน้าฉันมาสบตาฉันก็เสมองไปทางอื่น

                ในที่สุดเวลาพักเที่ยงจบลง

                “ฉันขอกลับบ้านด้วยคนได้ไหม” มานีพุดขึ้นในขณะที่เรากำลังจะเอาจานไปเก็บ

                “ได้สิ” ฉันยิ้มแฉ่งส่วนแองจี้ก็ยิ้มแห้งตาม จากนั้นเราก็ไม่ได้พูดอะไรกันจนถึงเวลาเลิกเรียน

                จะเป็นอะไรหรือเปล่านะฉันรู้สึกถึงพลังงานบางอย่าง ราวกับว่าสองคนนี้ไม่ถูกกันยังไงไม่รู้ ทำอะไรผิดหรือเปล่าเนี่ยเรา ถ้าเกิดว่าสองคนนั้นไม่ถูกกันจะทำยังไงนะ ทั้งๆที่อยากจะมีเพื่อนเพิ่มแท้ๆ

                ระหว่างที่เดินกลับบ้าน แองจี้เงียบตลอดทางจนถึงบ้านของมานี ฉันเพิ่งรู้ว่าเธออยู่ซอยเดียวกันกับฉันก็วันนี้แหละ ในขณะที่ฉันกำลังทำหน้าประหลาดใจ แองจี้เอาแต่ยิ้มแห้งๆให้ฉัน พวกเรากล่าวลามานี ก่อนจะเดินกลับบ้านของฉัน แองจี้อุตส่าห์เดินมาส่งถึงบ้านทุกวัน ทั้งๆที่บ้านของเธออยู่คนละทาง นั่นทำให้ฉันดีใจ แต่ว่าตอนนี้เธอดูเหมือนจะเหม่อๆนะ หรือว่ามีเรื่องที่ต้องคิดมากกันนะ?

                “แองจี้เธอโอเคหรือเปล่า?” ฉันรีบเอ่ยขึ้นทันทีที่เดินมาถึงหน้าบ้านของฉัน

                “หือ? เธอหมายถึงเรื่องอะไร?” เธอเลิกคิ้วแล้วทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร

                “ไม่ต้องมาทำไขสือเลย ตั้งแต่เที่ยงแล้วนะ คิ้วของเธอมันจะพันกันจนยุ่งละ” พูดจบฉันก็ชี้ไปที่คิ้วของตัวเองแล้วทำหน้าล้อเลียนแองจี้

                “ฮ่ะๆ เธอคิดมากไป” เธอหัวเราะกลบเกลื่อน

                “ไม่ใช่แน่ๆ เธอไม่ชอบใจมานีหรอ?” เธอเหงื่อตกก่อนจะถอนหายใจ

ใช่จริงๆสินะ!!!!

“ฉันแค่ไม่ค่อยแน่ใจว่ามานี อยากจะเป็นเพื่อนกับเธอจริงๆหรือเปล่า เพราะก่อนหน้านี้ก็เคยมีคนทำแบบนี้ ตอนแรกฉันก็ไม่ได้คิดอะไร พวกนั้นจะเข้ามา แล้วจะเอาเราไปพูดเสียๆหายๆ ฉันไม่อยากให้เป็นแบบนั้นอีก” แองจี้ทำหน้าเศร้าๆ ฉันจึงกุมมือของเธอขึ้นมา

“ไม่เป็นไรหรอกน่า เธอน่ะคิดมากไป ฉันว่ามานีไม่ได้เป็นแบบนั้นหรอก” ฉันพยายามทำให้ใบหน้าที่เศร้าของแองจี้ กลับมายิ้มได้เหมือนเดิม

“มีเธอคนแรกเลยนะ ที่ไม่ทำแบบนั้น ฉันจะลองเชื่อเธอนะ” เธอยิ้มกว้าง แต่ฉันก็รู้ว่ามันไม่ได้มาจากใจจริงของเธอหรอก

“เธอโอเคไหม?” ฉันยังคงกุมมือเธอไว้

“ฉันโอเค” เธอพยายามยิ้ม ฉันรู้ว่าเธอทำแบบนั้นเพราะอยากให้ฉันสบายใจ

“ถ้าเธอโอเค ฉันก็ค่อยโล่งใจ” ฉันยิ้มแฉ่งโชว์ฟันขาววิ้ง

“ถ้าเธอโอเค ฉันก็โอเค” แองจี้ปล่อยมือฉันก่อนจะยีหัวฉันเบาๆ

“ฉันกลับละนะ บายจ้ะ” เธอโบกมือก่อนจะยิ้มแห้ง

“บายจ้ะ” สิ้นเสียงของฉันแองจี้ก็เดินจากไปช้าๆ จนลับสายตา

ความรู้สึกร้อนผ่าวเมื่อกี้มันอะไรกันนะ?






                                                                                                    อัพทุกๆวัน อังคาร,พฤหัส,อาทิตย์ นะจ้ะ

                                                                                               อย่าลืมคอมเม้นติชมผลงานให้ด้วยนะจ้ะ จุฟๆๆ<3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

59 ความคิดเห็น

  1. #16 My name is best (@bellara) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 22:32
    เราว่ามานีจะขีบแบร์ #มโนไปมั้ย555
    #16
    0