ตอนที่ 12 : คือ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 355
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    2 มิ.ย. 59

“นี่ยัยหมีป่า เธอจะกินแต่ขาหมูไม่ได้นะ ถ้าเธออยากจะผอม ตอนนี้ยังกินไม่ได้เข้าใจไหม!!” เสียงแบร์ที่ดังขึ้นเตือนสติฉันตลอดเวลา ในขณะที่ฉันจ้องมองข้าวขาหมูเจ้าเก่า โรงอาหารวันนี้ก็คึกครื้นเหมือนกับทุกวัน ฉันมองหน้าป้าแจม ที่ยืนยิ้มให้ฉันเหมือนทุกครั้ง

                ลาก่อนขาหมูที่รัก~~

                ตั้งแต่วันนั้นฉันก็เข้าฟิตเนตได้เดือนหนึ่งแล้ว เพราะความพยายามและการเคี่ยวเข็ญของแองจี้ ทำให้ตอนนี้น้ำหนักของฉันลดไปแล้วสามกิโลกรัม!!! จากแปดสิบเหลือเจ็ดสิบเจ็ด แม่เจ้า น้ำตาจิไหล T  T แต่ดูเหมือนหุ่นที่ตันๆของฉันมันจะไม่ลดตามน้ำหนัก เลยทำให้ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก

                “งื้อ งืมๆ” ฉันส่งเสียงงือๆงืมๆอย่างขัดใจ

                “อะไรกัน เพิ่งผ่านมาได้เดือนเดียวเอง จะเลิกก็ไม่ได้ว่านะ”

                “ไม่ๆ ฉันจะไม่เลิกเด็ดขาด” ฉันยืนยันเสียงแข็ง แองจี้ยิ้มที่มุมปากอย่างพอใจก่อนจะตักผักนาๆชนิดที่อยู่ในจานของคุณเธอมาไว้ที่จานของฉัน

                “ถ้าเป็นแฟนฉันแล้วพูดแบบนี้ ฉันรักตายเลย <3 “ เธอพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวาน

                “จะว่าไป เธอไม่มีแฟนหรอแองจี้ ฉันเห็นวันๆเธออยู่กับฉันตลอดเลย เสาร์อาทิตย์ก็ไปฟิตเนต” ฉันตักข้าวใส่ปากหลังจากที่พูดเสร็จ เธอเงียบไปสักพักก่อนจะชี้มาที่ฉันแล้วพูดมา

                “นั่นไงแฟนฉัน” ฉันคาบช้อนค้างไว้ก่อนจะมองแองจี้อย่างงงๆ

                “ฉันหรอ?” เธอยิ้มหวานก่อนจะส่ายหัว ฉันเลยหันไปมองด้านหลัง

                พัดลม -_-)

                หลังจากที่ฉันเข้าใจมุขที่เธอเล่นเธอก็หัวเราะออกมายกใหญ่ ก่อนจะยีผมฉันเล่นแล้วยิ้มหวาน ทำเอาบางคนอ่อนฮวบลงกลางโรงอาหาร เสน่ห์แรงจังนะแม่คุณ

                “นั่งด้วยนะ” สาวแว่นที่เดินมาจากไหนไม่รู้ถือจานข้าวมานั่งข้างๆฉัน ก่อนจะเงียบไป ฉันกับแองจี้มองหน้ากัน นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนมานั่งด้วย ปกติพวกเราจะนั่งทานข้าวกันสองคนจนหมดเวลาพัก ก็ไม่เห็นมีใครแม้แต่จะย่างก้าวเข้ามานั่งข้างๆเลยสักครั้ง

                “ตามสบายจ้ะ” แองจี้พูดขึ้นก่อนจะกินข้าวต่อ

                “ฉันแค่อยากรักษาสมดุล” สาวแว่นเอ่ยขึ้นทำให้ฉันแทบจะสำลักน้ำ ใช่ซิ ก็ฉันมันอ้วน T T

                หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป สาวแว่นคนนั้นก็มานั่งโต๊ะกินข้าวกลางวันกับเราทุกวัน ถึงจะไม่ค่อยได้พูดอะไรกันมากนัก แต่เธอบอกแค่ว่าอยากจะเป็นเพื่อนกับฉัน คำพูดของเธอทำให้แองจี้เขม่นแปลกๆ

                “วันนี้ไม่มาแหะ” ฉันมองโต๊ะฝั่งเดียวกับฉันที่สาวแว่นคนนั้นเคยมานั่งด้วย

                “ไม่มาก็ไปตามสิ ‘ ‘)” แองจี้เขี่ยข้าวเล่นไปมา

                “จะให้ไปตามที่ไหนละ ขนาดชื่อก็ยังไม่รู้เลย”

                “ชื่อ มานี มอสี่ห้องหนึ่ง ยัยนั่นเป็นตัวท็อปของห้องเชียวนะ แต่ว่าไม่เคยเห็นยัยนั่นคุยกับใครหรอก” แองจี้ไปตามสืบมาหรอเนี่ย -0-


                “เอิ่ม จะให้ฉันไปตามหรอ?” ฉันเท้าคางแล้วจ้องแองจี้

                “เปล่า ฉันจะไปตามเอง” แองจี้ทิ้งท้ายแล้วลุกขึ้นเดินออกไปอย่างสโลโมชั่น - - เหมือนกับว่าไม่ค่อยพอใจอะไรสักอย่าง ราวกับนางเอกที่รอให้พระเอกตามง้อในละครน้ำเน่าบางเรื่องเลย

                บางทีก็เยอะไปนะ






                                                                                                                              กลับมาแล้วจ้า อัพทุกๆวัน อังคาร พฤหัส อาทิตย์ นะจ้ะ

                                                                                                                                     อย่าลืมคอมเม้นติชมผลงาให้ด้วยน้าาาาจุฟๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

59 ความคิดเห็น

  1. #13 My name is best (@bellara) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 12:44
    มีความมุ้งมิ้งและน่ารักมากมาย
    #13
    1
    • #13-1 grayjang (@grayshadows) (จากตอนที่ 12)
      5 มิถุนายน 2559 / 18:04
      มอบตำแหน่งคอมเม้นดีเดนเลยดีไหมเนี่ยคนนี้ ><
      #13-1
  2. #12 ดุ๊กดิ้กคุงแห่งอลาสก้ามีปลาอยู่สองตัว (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 03:56
    นางจะรอให้แบร์ไปง้อละสิ

    เนื้อเรื่องเรื่อยๆแบบนี้ชอบจัง

    ไม่กดดันเท่าไร รอนะ เป็นกำลังใจอีกแรง
    #12
    1
    • #12-1 grayjang (@grayshadows) (จากตอนที่ 12)
      4 มิถุนายน 2559 / 21:21
      ขอบคุงค่ะ ^^
      #12-1