ลิขิตเสน่หา...มนตราไอยคุปต์ (E-book) (Re-up)

ตอนที่ 7 : บทที่ ๓ เด็กน้อยผู้เป็นปริศนา_ครึ่งหลัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,331
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    15 ม.ค. 62


สิบเจ็ดปีผ่านไป...


            ทุกสิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไปตามกาลเวลาที่ผ่านพ้น เมื่อความเจริญเริ่มแผ่ขยายมากขึ้น ผู้คนที่เพิ่มจำนวนมากขึ้นต่างก็เสาะแสวงหาพื้นที่อันอุดมสมบูรณ์เพื่อจับจองเป็นที่อยู่อาศัย จนใกล้อาณาเขตของหุบเขาของเหล่านินจามากขึ้นทุกที


            และในที่สุดแถบบริเวณโอเอซิสและริมแม่น้ำสายน้อยก็เต็มไปด้วยหมู่บ้านมากมายที่ทุกคนอาศัยอยู่ด้วยกันอย่างสันติสุข ทุกหมู่บ้านรวมทั้งหมู่บ้านนินโชกุด้วย


              ชาวนินจาได้อาศัยอยู่ร่วมกับหมู่บ้านอื่นๆ อย่างสันติสุขในคราบคนธรรมดาเดินดินทั่วไป โดยที่คนภายนอกไม่มีวันรู้เลยว่าหมู่บ้านนินโชกุแห่งนี้มีเหล่านินจายอดฝีมือมากมายที่ได้รับการถ่ายทอดวิชามาจากบรรพบุรุษ และได้รับการฝึกฝน ฝึกปรือฝีมือมาอย่างดีเยี่ยม


                         ไม่ไกลจากหมู่บ้านมากนักได้มีกระท่อมหลังหนึ่งตั้งอยู่ท่ามกลางต้นอินทผลัมมากมาย บริเวณหน้าบ้านมีแปลงดอกไม้เล็กๆ ล้อมรอบด้วยรั้วไม้เล็กๆ ที่กั้นเอาไว้อย่างน่ารัก   ต้นไม้เหล่านี้ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีและสม่ำเสมอบ่งบอกถึงความอ่อนโยนและเอาใจใส่ของผู้ปลูก 


บ้านหลังนี้ได้รับการขนานนามว่าบ้านสมุนไพรวิเศษ ซึ่งที่แห่งนี้ได้ชื่อว่าสามารถรักษาได้ทุกโรค จนเป็นที่กล่าวขานและล่ำลือไปทั่วว่าใครก็ตามที่มารักษาที่นี่จะสามารถหายเป็นปกติได้ทุกราย 


            ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นคนที่หมู่บ้านแห่งนี้หรือแม้แต่หมู่บ้านใกล้ไกล ต่างก็เดินทางดั้นด้นมาให้หมอผู้วิเศษทั้งสองคนได้ช่วยรักษาจากอาการเจ็บป่วย


...ทั้งป่วยกายและป่วยใจ...


 
                        หมอผู้วิเศษคนแรกเป็นชายชราผู้เต็มเปี่ยมไปด้วยความรู้และความสามารถ ไม่ว่าโรคอะไร เจ็บป่วยร้ายแรงแค่ไหนเขาก็สามารถที่จะช่วยให้หายและรอดพ้นจากความตายได้ ถึงแม้ร่างกายและสังขารจะร่วงโรยไปตามกาลเวลาที่พ้นผ่าน แต่มันสมองและสองมือนั้นเปี่ยมไปด้วยประสิทธิภาพนั้นก็ได้ช่วยชีวิตคนมาแล้วมากมายนับไม่ถ้วน  


            ส่วนหมอผู้วิเศษอีกหนึ่งนั้นเป็นสาวน้อยแสนสวยซึ่งเป็นทั้งผู้ช่วยของหมอเฒ่าและเป็นคุณหมอรักษา ใบหน้าหวานรูปไข่ จมูกเรียวเล็กโด่งรับกับใบหน้าสวย
  คิ้วโก่งดั่งคันศร ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนหวานฉ่ำ ที่สามารถสะกดชายทุกคนให้ตกอยู่ในภวังค์ดังต้องมนต์ ปากสีแดงระเรื่อราวกับกลีบกุหลาบรูปกระจับเรียวเล็ก ผมหยักศกสีน้ำตาลยาวสลวย ผิวขาวนวลผ่องดุจราวแสงจันทร์  รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น ทุกอย่างประกอบรวมกันเป็นสาวน้อยนางนี้ดั่งสวรรค์ได้บรรจงปั้นแต่งนางฟ้าเดินดินคนนี้ขึ้นมาก็มิปาน


ทำให้คนไข้ส่วนใหญ่ที่มักจะ (หาข้ออ้าง) มารักษากับคุณหมอคนสวยคนนี้นั้น ส่วนมากแล้วจะเป็นไข้ใจเรื้อรังที่รักษาไม่หายเสียมากกว่า จนคุณตาเรียวอิจิหมั่นไส้จนร่ำร่ำว่าถ้าใครไม่ได้ป่วยจริงจะเอาพิษแมงป่องทะเลทรายมาฝังเข็มให้ตายไปเลย ดังนั้นพักหลังๆ มาคนไข้ชีกอทั้งหลายจึงได้ลดจำนวนน้อยลง


            ร่างของชายชราค่อยๆ เดินโขยกเขยกอย่างช้าๆ ตรงมาที่โรงเพาะปลูกและเก็บยาสมุนไพรข้างบ้านเพื่อตามหาหลานสาว


            “แค๊กๆๆ” ชายชราไอโขลก มือเหี่ยวย่นนั้นกุมหน้าอกพลางสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ อย่างช้าๆ พลางพยายามควบคุมเสียงที่ไอให้เล็ดลอดออกมาน้อยที่สุดด้วยเกรงว่าหลานสาวจะได้ยินและเป็นกังวลเกี่ยวกับตัวของเขา 


            ร่างกายอันเหี่ยวย่นของเขานั้นเจ็บออดๆ แอดๆ มาพักใหญ่ตามประสาคนแก่ แรกๆ อาการนั้นมันก็ยังไม่ค่อยรุนแรงมากนัก แต่ทว่าหลังๆ มานี้นั้นอาการมันค่อยๆ ทวีความรุนแรงมากขึ้นจนยากที่จะควบคุมเสียแล้ว


สังขารย่อมเสื่อมคลายไปตามกาลและเวลา เขารู้ตัวเองดีว่าชายชราอย่างเขานั้นใกล้เวลาที่จะพักผ่อนเต็มทนแล้ว


            ...พักผ่อนตลอดกาล...
.

 สาวน้อยนามไนเรียร่าที่บัดนี้เติบใหญ่กลายเป็นสาวงามแห่งหมู่บ้านนินโชกุกำลังนั่งแกว่งชิงช้าไม้เล็กๆ อยู่ในสวน ผมยาวสลวยพลิ้วไสวยามต้องลม ใบหน้างามนั้นกำลังครุ่นคิดถึงความฝันอันแปลกประหลาดที่เธอนั้นมักจะฝันถึงเป็นประจำเกือบทุกค่ำคืนตั้งแต่เมื่อครั้งเริ่มจำความได้...


            ในความฝันของเธอนั้นมักจะเต็มไปด้วยหมอกควันสีขาวที่บดบังตา เธอจำได้ว่าเธอมักจะเดินวนอยู่ในนั้นนานมากก่อนจะพบกับชายผู้หนึ่งซึ่งแต่งกายด้วยชุดแปลกตา ทว่าคงความสง่างามและน่าเกรงขาม แต่ที่น่าแปลกก็คือทุกๆ ครั้งที่เธอเจอกับชายผู้นี้นั้น เธอมักจะมองไม่เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเขาเสมอเพราะมันรางเลือนเสียจนแทบจะมองไม่เห็น ไม่ว่าเธอจะมองเพ่งฝ่าหมอกควันไปเท่าใด แต่ใบหน้าของชายหนุ่มผู้นั้นก็ยังคงไม่ปรากฎชัดขึ้นมาสักครา


            จนเธอนั้นอดสงสัยและอดที่จะอยากรู้ใบหน้าที่แท้จริงของชายผู้นั้นไม่ได้ และที่สำคัญที่สุดชายผู้นี้นั้นเป็นใครกัน เหตุใดเธอจึงต้องฝันถึงเขาตลอดตั้งแต่จำความได้ ซึ่งตอนแรกๆ นั้นใบหน้าของชายผู้นี้ก็ยังแจ่มชัดเป็นเด็กชายตัวน้อยใบหน้าจิ้มลิ้มน่ารักซึ่งมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเธอหรืออาจจะแก่กว่านิดหน่อย หากแต่พอโตขึ้นมา ใบหน้านั้นก็กลับค่อยๆ เลือนหายไปเสียจนเธอจับเค้าหน้าของเขาไม่ได้


            ...มันช่างน่าประหลาดเสียจริง
!....


            คิ้วบางนั้นขมวดมุ่นอย่างคิดไม่ตก แต่เมื่อหญิงสาวเหลือบมาเห็นผู้เป็นตาที่กำลังเดินตรงเข้ามาหา หญิงสาวจึงรีบสลัดความคิดทั้งหมดทั้งมวล กระโดดลงจากชิงช้าวิ่งตรงเข้าไปกอดชายชราพลางหอมแก้มซ้ายขวาอย่างประจบทันที ชายชราหัวเราะอย่างอารมณ์ดี...หลานเขามันช่างออดอ้อนดีจริงๆ


นั่งคิดอะไรอยู่หรือ หน้าเครียดเชียวไนล์เอ้ย เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ หรือเจ้าทาเคชิมันมาขัดใจอะไรหลานของตาอีก” ชายชราเย้าแหย่หลานสาว


            
หมอนั่นหรือจะกล้าขัดใจไนล์ ฮึ ขืนกล้าขัดใจดูสิเจอดีแน่ๆ เชียว” หญิงสาวย่นจมูกพลางเชิดหน้าขึ้น


นั่นน่ะสินะทาเคชิน่ะหรือจะกล้าขัดใจหลานสาวของเขา อันที่จริงจะว่าไปก็ไม่มีใครกล้าขัดใจหลานสาวตัวน้อยของเขาหรอก รายไหนก็รายนั้นหากเจอดวงตาใสๆ แววตาออดอ้อนของไนล์เข้าไปก็มีอันต้องยกธงขาวทุกราย


            
ห้าวจริงๆ เลยหลานตา ว่าแต่หลานเอาสมุนไพรที่แห้งไปแยกเก็บที่แล้วรึยัง”  ชายชราก้มถามหลานสาวในอ้อมกอด


            
เรียบร้อยแล้วจ้ะ ท่านตาไม่ต้องเป็นห่วง” หญิงสาวเอ่ยตอบเสียงหวานปานระฆังแก้ว และเงยหน้าสบตาชายชราด้วยดวงตาเป็นประกายแวววาวราวกับกำลังวาดหวังอะไรบางอย่างอยู่ในใจ


            “มาทำตาอ้อนแบบนี้ใส่ตา จะขอไปเที่ยวไหนอีกล่ะสิ ฮึ” ชายชราเอ่ยถามด้วยแววตาเอื้อเอ็นดูและรู้ทัน เขาวางมือเหี่ยวย่นลงบนหัวของหลานสาวพร้อมทั้งโยกไปมาเล็กน้อยด้วยความเอ็นดูกับความช่างอ้อนของนาง


            “โถ่ ท่านตาล่ะก็ ชอบรู้ทันไนล์อยู่เรื่อยเลย” ไนเรียร่ากระเง้ากระงอด พลางกะพริบตาปริบๆ หวังจะให้ท่านตาอนุญาตให้ไปเที่ยวเล่นสมใจ  


            “ไนล์แค่อยากจะขอออกไปเที่ยวเล่นที่โอเอซิสข้างล่างนี้ ว่าจะไปเก็บสมุนไพรมาเพิ่มด้วย ให้ไนล์ไปเถอะนะจ๊ะ ไนล์สัญญาว่าจะดูแลตัวเองเป็นอย่างดีเลย” สาวน้อยเอ่ยบอกความต้องการ และกล่าวสนับสนุนการขอไปเที่ยว หวังจะให้ท่านตาเอ่ยอนุญาตอย่างง่ายดาย


            “ไม่ต้องมาอ้างเลยนะเจ้า อยากไปเที่ยวก็บอกมาตรงๆ เถอะ เอาล่ะอยากไปก็ไป แต่ต้องดูแลตัวเองดีๆ นะ แล้วก็ห้ามกลับค่ำด้วย และ...” ชายชรากล่าวอย่างรู้นิสัยหลานสาวเป็นอย่างดี พลางเอ่ยเตือนด้วยความเป็นห่วงแต่ยังกล่าวไม่ทันจบดีเสียงหวานก็เอ่ยแทรกขึ้นมาก่อนด้วยไม่อาจรอให้ท่านตาของเธอได้กล่าวจบ  เพราะรู้ดีว่าคงต้องยืนฟังอีกนานเป็นชั่วโมงแน่ๆ เพราะท่านตาของเธอรักและเป็นห่วงเธอมาก


            “โอ๊ยท่านตาจ๋า ทำไมมันเยอะนักล่ะ เอาเป็นว่าไนล์สัญญาว่าจะดูแลตัวเองอย่างดีที่สุด และจะไม่กลับค่ำด้วยนะจ๊ะไนล์สัญญา รักท่านตาที่สุดเลย ไปแล้วนะคะ...บายค่ะท่านตา” ร่างเล็กกล่าวตัดบทแล้วโอบกอดชายชราพลางหอมแก้มสากอย่างรวดเร็ว ก่อนจะวิ่งหายเข้าไปในบ้านเพื่อไปเตรียมของในการไปเที่ยวเล่นที่โอเอซิสด้านล่างหุบผา


            “ตาก็รักเจ้าเหมือนกัน” ชายชราตะโกนตอบหลานสาวที่ผลุบหายเข้าไปในตัวบ้าน พลางมองตามหลานสาวด้วยความรักและเอื้อเอ็นดูก่อนจะคิดถึงอดีตแต่เก่าก่อน ตอนที่เขาได้ไปพบนางฟ้าน้อยๆ องค์นี้ที่ริมแม่น้ำไนล์


            จากวันนั้นจนถึงวันนี้เขาได้เลี้ยงดูทะนุถนอมนางมาด้วยความรัก จากเด็กตัวน้อยได้เติบใหญ่กลายเป็นหญิงสาวแสนสวยดุจราวกับเทพธิดาแปลงกายลงมายังโลกมนุษย์ เสน่ห์และความน่ารักของนางนั้นสะกดผู้คนให้หลงใหลและหลงรัก ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้พูดคุยและรู้จักกับนางต่างก็หลงรักกับความน่ารักน่าเอ็นดูของนาง


            อีกทั้งนางยังมีพรสวรรค์เกี่ยวกับวิชาแพทย์สมุนไพรที่เขาได้พร่ำสอนและถ่ายทอดวิชาให้ตั้งแต่เมื่อครั้งยังเยาว์วัย ซึ่งนางก็ไม่ทำให้เขาผิดหวังเลยแม้แต่น้อย เพราะนางสามารถเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็วจนน่าอัศจรรย์ใจ เพียงแค่อายุสิบเจ็ดปี หลานสาวตัวน้อยก็มีความสามารถเทียบเท่ากับเขาแล้ว!


            ไนเรียร่าได้ช่วยเขารักษาคนป่วยมามากมายนับไม่ถ้วน ไม่เว้นแม้แต่ผู้คนที่อยู่ในเมืองซึ่งนางได้ดั้นด้นเดินทางเข้าไปในเมืองเพื่อรักษาผู้ป่วยที่ยากจนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยโดยไม่เก็บค่ารักษาหรือค่ายาเลยแม้แต่น้อย 


ด้วยความงามและพรสวรรค์ของนางนี้เอง ที่ทำให้นางเป็นที่หมายปองของหนุ่มๆ น้อยใหญ่มากมาย หากแต่เขาก็ไม่ค่อยห่วงมากนัก เนื่องด้วยรู้ว่าหลานสาวของเขานั้นสามารถดูแลตัวเองได้เป็นอย่างดีเพราะความสามารถของนางที่คนนอกหมู่บ้านไม่มีวันได้ล่วงรู้ 


            ความสามารถของการเป็นนินจา
!


            ไนเรียร่าได้รับการฝึกนินจาจากปรมาจารย์แห่งหมู่บ้านนินโชกุมาตั้งแต่เยาว์วัยพร้อมกับเพื่อนๆ วัยเดียวกัน ด้วยพรสวรรค์และความสามารถที่มากล้น ไนล์สามารถฝึกสำเร็จวิชานินจาขั้นสูงด้วยอายุเพียงสิบหกปีเท่านั้น


            ถึงแม้ว่ามองภายนอกนางจะเป็นเพียงหญิงอรชรอ้อนแอ้นน่าทะนุถนอม แต่แท้ที่จริงแล้วหลานสาวของเขานั้นแข็งแกร่งไม่แพ้ชายอกสามศอกเลยแม้แต่น้อย เพราะนางนั้นเป็นหนึ่งในกองทัพนินจาแห่งหมู่บ้านนินโชกุ...กองทัพที่รักและปกป้องหมู่บ้านด้วยชีวิต!


            เพราะบางครั้งหมู่บ้านของพวกเขาก็ถูกรุกรานจากพวกที่อยู่ในเมือง ที่เห็นแก่ตัวและไม่เคยรู้จักพอ พวกมีอำนาจเงินทองที่ต้องการจะครอบครองที่ดินแถบนี้


            ...ผืนดินอันแสนอุดมสมบูรณ์...


แต่ไม่ว่าใครหน้าไหนถ้าหากคิดร้ายต่อหมู่บ้านแล้วล่ะก็ ทุกคนในหมู่บ้านก็จะช่วยกันปกป้องและช่วยกันกำจัดคนชั่วเหล่านั้นออกไปอย่างสุดความสามารถ รวมถึงไนเรียร่าหลานสาวคนเก่งของเขาด้วย ถึงแม้ว่านางจะเป็นหมอรักษาคนมามากมายนับไม่ถ้วน แต่เพื่อหมู่บ้านและเพื่อทุกคนที่นางรักแล้ว นางก็สามารถสังหารพวกคนชั่วเหล่านั้นได้อย่างไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่นิดเดียว


นอกจากนี้หลานสาวของเขาก็ยังเคยร่วมออกปล้นกับคนในหมู่บ้านอีกด้วย ใช่แล้ว...ปล้น!


หมู่บ้านนินโชกุของพวกเขาเป็นพวกรักความยุติธรรมและไม่ชอบปล่อยให้พวกคนชั่วลอยนวลอยู่ได้อย่างสบายๆ ดังนั้นพวกเขาจึงชอบเข้าไปปล้นบ้านของพวกคนชั่วในเมือง


เมืองที่เต็มไปด้วยความเจริญรุ่งเรืองและความมั่งคั่ง หากแต่ก็เต็มไปด้วยพวกคนชั่วและเห็นแก่ตัวที่ชอบเอารัดเอาเปรียบชาวบ้าน รวมถึงพวกคนที่โกงกินบ้านเมืองอย่างพวกขุนนางหรือนักการเมืองชั่วๆ ที่ยังคงลอยหน้าลอยตาใช้เงินที่ได้จากการโกงกินมาอย่างมีความสุข หรือแม้แต่พวกพ่อค้าคาราวานหน้าเลือดเลวๆ ที่จ้องแต่จะเอารัดเอาเปรียบกดขี่ข่มเหงชาวบ้านก็เช่นกัน


พวกเขาจึงใช้วิชานินจาเข้าไปสั่งสอนคนพวกนั้นให้พวกมันได้รู้สำนึก และนำเงินที่ได้มาโดยไม่ชอบของพวกมันไปแจกจ่ายให้พวกชาวบ้านคนยากคนจนที่พวกมันไม่เคยคิดจะเหลียวแล อีกทั้งยังเหยียบย่ำซ้ำเติม              

  

            ถึงแม้ว่าไนเรียร่าจะเก่งกล้าสามารถเพียงใดเขาก็ยังอดที่จะเป็นห่วงหลานสาวไม่ได้ เนื่องด้วยความงามอันเป็นที่เลื่องลือ ทำให้หลายต่อหลายครั้งชายหนุ่มมากมายต่างก็แก่งแย่งชิงดีหมายจะครอบครองหัวใจของนาง


            แต่ที่เขายังสบายใจได้จนถึงทุกวันนี้ นั่นก็เพราะหลานสาวตัวน้อยของเขานั้นไม่เคยมีใจให้ชายใด นางวางตัวกับทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน อีกทั้งด้วยวรยุทธ์ของนางที่เป็นเลิศทำให้เขาวางใจได้ว่านางจะสามารถปกป้องและดูแลตัวเองได้เมื่อไม่มีเขา


            “ไนล์ไปก่อนนะจ๊ะท่านตา” ไนเรียร่าตะโกนบอกอย่างร่าเริง พลางโบกไม้โบกมือให้ริวอิจิ ก่อนจะใช้วิชาตัวเบากระโดดลงไปจากผาหินอย่างรวดเร็วดุจสายลมพัด


            เรียวอิจิมองตามหลานสาวไปอย่างอดเป็นห่วงไม่ได้ ถึงแม้จะเก่งกล้าเพียงใดแต่ก็เป็นผู้หญิง อันตรายย่อมมีอยู่รอบตัว


            “ตารักเจ้า...หลานรักของตา” เสียงแหบแห้งกระซิบบอกฝากไปกับสายลม


แค็กๆๆ” ชายชราไอจนตัวโยน เขาพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะพยุงร่างของตนด้วยไม้เท้า แต่ทว่าร่างผอมบางนั้นก็เริ่มเอนซ้ายทีขวาทีเมื่อภาพที่อยู่ตรงหน้านั้นค่อยๆ พร่าเลือน


พลันความปวดนั้นเริ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายค่อยๆ แล่นขึ้นสู่สมอง ร่างกายที่ผอมแห้งไร้เรี่ยวแรงและค่อยๆ ล้มลงสู่พื้นตามแรงโน้มถ่วงอย่างช้าๆ แล้วโลกทั้งโลกก็พลันมืดดับไปพร้อมทั้งลมหายใจที่ดับสูญ...


                                              ******************************************************

      มาแล้วจ้าอีบุ๊คของเรื่อง ลิขิตเสน่หา...มนตราไอยคุปต์ ฝากองค์ฟาโรห์ทุตโมซิสและหนูไนล์ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของแฟนๆทุกท่านด้วยนะคะ และพิเศษสุดๆ สำหรับอีบุ๊คนะคะ มีตอนพิเศษที่ไม่มีในหนังสือด้วย ใครอุดหนุนแล้วอย่าลืมกด rating และ คอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ จุ๊ฟๆ ขอขอบพระคุณสำหรับการติดตามและทุกๆ กำลังใจที่มีมาให้กันโดยตลอดนะคะ                    

 

                                                                                                                                                                                    กราบงามๆค่ะ                                                                                               นภัสพลอย



ลิขิตเสน่หา...มนตราไอยคุปต์
นภัสพลอย
www.mebmarket.com
ลิขิตแห่งเสน่หา...เมื่อเทพีไอซิสดลบันดาลให้นินจาสาวจากยุคปัจจุบันย้อนเวลากลับคืนสู่อดีตกาล ความเก่งกาจด้านการต่อสู้ทำให้ได้เป็นถึงราชองครักษ์สาวคนแรกในประวัติศาสตร์ ที่คว้าหัวใจองค์ฟาโรห์ได้ทั้งดวง โชคชะตานำพาให้ชีวิตของสาวน้อยบุณฑริกาหรือไนล์ต้องเป็นกำพร้าตั้งแต่เพียงอายุไม่กี่เดือน เธอต้องจากครอบครัวเพราะอุบัติเหตุบางอย่าง เหตุการณ์นี้ทำให้เธอได้พบกับหมอผู้หนึ่งซึ่งรับเธอเป็นหลานบุญธรรม เขาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆแห่งหนึ่ง  หมู่บ้านเล็กๆ ที่ซ่อนเร้นจากโลกภายนอก ที่ซึ่งเป็นศูนย์รวมของเหล่านินจา!!! แต่แล้วฟ้าก็กลั่นแกล้งเธออีกครั้ง เมื่อสาวน้อยต้องเดินทางข้ามกาลเวลามาพบกับฟาโรห์ทุตโมซิสผู้เกรียงไกรในดินแดนแห่งอียิปต์โบราณนับพันปีเพื่อมาทำภารกิจสำคัญตามคำบัญชาสวรรค์           ฟาโรห์หนุ่มเฝ้าฝันถึงแต่นางในดวงใจผู้เป็นปริศนามานานหลายปี แต่แล้ววันหนึ่งบุรุษผู้ซึ่งลึกลับ รูปร่างผอมบางอรชรอ้อนแอ้นราวกับสตรี มีฝีมือการต่อสู้ที่เก่งกาจไม่เหมือนใคร อีกทั้งยังมีฝีมือในการรักษาที่เป็นเลิศ แม้แต่หมอหลวงก็มิอาจทัดเทียมได้ปรากฏกายขึ้น  ดวงหทัยขององค์ฟาโรห์ที่แข็งแกร่งดุจหินผาก็เริ่มสั่นคลอน 'มันเกิดอะไรกับใจข้า...' แต่ใครเล่าจะรู้ สิ่งที่เห็นและเป็นอยู่อาจจะเป็นเพียงภาพลวงตาที่ล่อหลอกให้ตายใจ และทั้งหมดนั้นคือโชคชะตาและฟ้าเป็นผู้กำหนด เพราะนี่คือ ลิขิตแห่งเสน่หา...มนตราไอยคุปต์ ที่นำพาและดลบันดาลรักให้มาพบพา ขอเชิญพบกับนิยายครบทุกรสชาติที่มีทั้ง หวานอบอุ่น ละมุนละไม หวานชื่นใจ ร้อนแรง ดุเดือด เลือดสาด ฯลฯ ที่จะทำให้แฟนๆ นั้นเต็มอิ่มไปกับความรัก และพิเศษสุดๆ กับตอนพิเศษที่ไม่มีในหนังสือ! เฉพาะอีบุ๊คที่นี่ที่เดียวเท่านั้น!!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

5,793 ความคิดเห็น

  1. #5687 MookNuygod (@MookNuygod) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2561 / 13:57
    รอค้าอยากได้รูปเล่นจังเลยยย
    #5687
    2
    • #5687-1 Gracezaaa (@grace-mydear) (จากตอนที่ 7)
      18 ธันวาคม 2561 / 16:48
      งือๆ รออีบุ๊คน๊า จุ๊ฟๆ
      #5687-1
    • #5687-2 Gracezaaa (@grace-mydear) (จากตอนที่ 7)
      15 มกราคม 2562 / 20:52
      อีบุ๊คมาแล้วจ้า สามารถพกได้ทุกที่ไม่มีหนัก อิอิ สามารถเข้าตามลิ้งที่แปะไว้ได้เลยนะคะ แอบกระซิบบอกว่ามีตอนพิเศษส่งท้ายที่ไม่มีในหนังสือด้วยนะคะ แล้วก็อย่าลืม rating และให้คอมเม้นท์เป็นกำลังใจกันด้วยนะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ จุ๊ฟๆ
      ปล. แอบกระซิบอีกทีว่าเร็วๆนี้จะมีภาคพิเศษของเรื่องนี้ให้ได้อ่านกันด้วย จุ๊ฟๆ
      #5687-2
  2. #5557 ลอยลำไล (@kazka) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 มกราคม 2555 / 20:07
     สนุกมากค่ะ ตั้งแต่แรกเลยค่ะ ^o^
    #5557
    0
  3. #5485 pond BR. (@tor-pond) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2554 / 11:02
     ภูมิใจ นางเอกเราสวย ><
    #5485
    0
  4. #5428 osmosis (@Ujiwa-Madara) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2554 / 21:47
    ว้าวว....เงินที่ใช้คือสมบัติของตาใช่มั้ยเนี่ย..เยอะเนอะ!
    #5428
    0
  5. #5236 THE DRAK NIGHT (@boeeingg) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2554 / 13:02
    หนุกๆๆๆ >.<
    #5236
    0
  6. #5029 •Zol2iäc• (@yuletied) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2554 / 01:55

    นางเอกเราสวยจริง+-+

    #5029
    0
  7. #4869 เพียงฝัน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2554 / 02:06
    เขียนได้รวบรัดดีมากค่ะจนบางทีก็เผลอฮ่าขำกลิ้งหลายตลบเลยล่ะค่ะ
    #4869
    0
  8. #4748 Fairy dream (@roiza) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 15:23
    ไนล์ เราสวยเกินไปจริงๆ  อิจฉาจังเลยยย
    #4748
    0
  9. #4712 THE DRAK NIGHT (@boeeingg) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2554 / 22:44
    เอ้ ไนล์ได้เงินจากตาเหรอคะ
    #4712
    0
  10. #4141 invaluable (@sootteeruk_mink) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มกราคม 2554 / 15:12
    สมบัติที่คุณตาให้คงมีขายได้เยอะอยู่นะคะ
    หรือว่าเป็นเงินที่ได้จากการปล้นหว่า
    #4141
    0
  11. #3570 aoistar (@pharahoo) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2553 / 22:24

    เอาเงินมาจากไหนค่าเนี่ย

    #3570
    0
  12. #3529 witnl (@witnl) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2553 / 14:03

    สงสัยว่าได้เงินมาจากไหนคะ และอีกอย่างไปเมืองไทยพูดภาษาอะไรกับคนไทยคะ แต่ก้อสนุกดีนะจะติดตามต่อคะ

    #3529
    0
  13. #3334 วิหกเหินฟ้า (@bc-401) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2553 / 01:00
    สงสัยเหมือนกันว่าเอาเงินมาจากไหน
    ^O^
    #3334
    0
  14. #3108 saber (@vano) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2553 / 20:04

    เอาเงินมาจากไหนน้อ

    #3108
    0
  15. #1584 จิกการ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2552 / 12:34
    *-*...5555...หลงอ่านมา2-3ตอน..นินจามันไปตั้งรกรากที่อียิป.555..แถมตาเขียนสั่งเสียไว้..รู้อีกว่าโดนมาป่าคาบมา..นอกจากเป็นหมอสมุนไพรแล้วยังเป็นหมอดูอีกด้วย...มานขึ้นอันดับได้ไงน้อ.....
    #1584
    0
  16. #808 GeeRaNa (@gangangan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2552 / 15:50
    I Love GracE*My Dear* มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #808
    0
  17. #419 ฝนธารา (@mini1234) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2552 / 15:45
    เย้...จะได้เจอครอบครัวแล้ว
    #419
    0
  18. #65 mydei (@mydei) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กันยายน 2552 / 04:03
    เริ่มแล้วววววว
    #65
    0
  19. #20 แม่มดบาลอน (@31083813) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กันยายน 2552 / 20:20

    เย้ เย้ การผจญภัยเริ่มขึ้นแล้ว><

    #20
    0