ลิขิตเสน่หา...มนตราไอยคุปต์ (E-book) (Re-up)

ตอนที่ 20 : บทที่ ๑๐ โดนลอบทำร้าย_ครึ่งแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    15 ม.ค. 62

บทที่  ๑๐

โดนลอบทำร้าย



“วันนี้ไนล์จะไปหาพี่ซันที่บริษัทก่อนนะคะ” ไนเรียร่าบอกบอดีการ์ดพลางก้าวขึ้นรถหรูที่เขาเปิดประตูด้านหลังรอรับ คุณพ่อกับพี่ชายจอมหวงได้ส่งบอดีการ์ดมาคอยตามดูแลรับส่งเธอที่โรงพยาบาลทุกวัน เพราะกลัวว่าจะมีหนุ่มๆ มาตามจีบเธอ แม้บางครั้งเธอจะรู้สึกอึดอัดที่ต้องมีคนมาคอยตามคุม แต่เธอไม่สามารถขัดใจจอมบงการทั้งสองได้เลย

                “ครับคุณหนู” บอดีการ์ดรับคำ

                ขณะกำลังก้าวขึ้นรถหญิงสาวสังเกตเห็นว่าวันนื้ทีมบอดีการ์ดที่มารับเธอนั้นเพิ่มจำนวนมากขึ้นเป็นเท่าตัว อีกทั้งยังมีสีหน้าที่เคร่งเครียดมากกว่าปกติ เธอจึงได้เก็บความสงสัยเอาไว้ในใจแล้วรีบก้าวขึ้นไปนั่งบนรถ ก่อนที่ประตูจะปิดลงเบาๆ

                บรรดาบอดีการ์ดรีบเดินกลับไปขึ้นรถตามประจำตำแหน่งของตนทันที และเมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้วขบวนรถทั้งหมดนั้นก็แล่นออกไปอย่างรีบเร่ง

                “มีอะไรกันรึเปล่าคะ วันนี้ทุกคนดูเคร่งเครียดกันจัง แล้วทำไมวันนี้ทีมบอดีการ์ดถึงมีมากกว่าปกติคะ” ไนเรียร่า เอ่ยถามภวินภพ บอดีการ์ดมือหนึ่งที่ได้รับการคัดสรรมาเป็นอย่างดีโดยพี่ชายของเธอ

                “เอ่อ...ผมว่าเดี๋ยวคุณหนูไปถามคุณซันเองดีกว่าครับ” ภวินภพตอบคุณหนูไม่เต็มเสียงนัก เพราะนายน้อยสั่งพวกเขาเอาไว้ว่าห้ามทุกคนเอ่ยปากเล่าอะไรทั้งสิ้น เพราะจะทำให้คุณหนูไม่สบายใจและกังวล และหากมีใครคนใดคนหนึ่งฝ่าฝืนเมื่อใดแล้วล่ะก็ ได้เจอบทลงโทษสุดโหดจากนายน้อยของพวกเขาอย่างแน่นอน

                “ก็ได้ค่ะ” ไนเรียร่าเก็บความสงสัยเอาไว้ไปสอบถามกับผู้เป็นพี่ชายโดยตรง เพราะถึงเธอถามไปเท่าไรพวกเขาก็คงไม่ยอมปริปากบอกอยู่ดี นั่นคงเป็นเพราะพี่ชายของเธอนั้นได้สั่งเอาไว้แล้วอย่างแน่นอน

                ทันใดนั้นเอง รถที่กำลังแล่นอยู่ก็เกิดส่ายไปมาอย่างแรง หญิงสาวพยายามตั้งสติมั่นพยายามหาที่ยึดเกาะพลางมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้านนอก

                “ก้มต่ำเอาไว้นะครับคุณหนู เราถูกลอบทำร้าย!

สิ้นเสียงบอดีการ์ด รถก็ชนกับบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ข้างหน้าเต็มแรง

                โครม!

                ปัง! ปัง! ปัง!

                เสียงปืนที่ยิงรถของเธอนั้นดังตามมาเป็นชุด ไนเรียร่าถูกบอดีการ์ดกระชากอย่างแรงจนลงไปกองอยู่ที่พื้นรถ

                ปัง! ปัง! ปัง!

                เสียงสาดกระสุนด้านนอกนั้นยังคงดังอยู่อย่างต่อเนื่องทั้งจากคนร้ายที่ยิงมา และทีมบอดีการ์ดที่ต่างก็ยิงตอบโต้เพื่อทำหน้าที่คุ้มภัยให้กับคุณหนูของตนอย่างสุดความสามารถ ไนเรียร่ายังคงหมอบต่ำอยู่บนพื้นรถไว้เพื่อให้พ้นจากวิถีกระสุน ทันใดนั้นเองประตูข้างๆ เธอก็เปิดออกอย่างแรง

                ผัวะ!

                ไนเรียร่าหันไปมองตามเสียง ล้วงมือเข้าไปในเสื้อคลุมจับอาวุธสังหารที่แอบซ่อนเอาไว้อัตโนมัติ ก่อนจะรีบปล่อยมือทันทีเมื่อพบว่าคนที่โผล่มานั้นก็คือภวินภพบอดีการ์ดของเธอ

                “ลงมาก่อนครับคุณหนู เราต้องหาที่หลบก่อนเพราะคนของมันมามากกว่าคนของเรานัก ไม่ต้องห่วงนะครับผมเรียกทีมเสริมของเรามาแล้ว จะมาถึงไม่เกินสามนาทีครับ” ภวินภพอธิบายก่อนจะหันไปตะโกนบอกเพื่อนร่วมทีม

                “คุ้มกันคุณหนูด้วย!

                ภวินภพส่งสัญญาณมือบอกบอดีการ์ดคนอื่นๆ ให้เข้ามายืนล้อมรอบตัวไนเรียร่าเพื่อคุ้มกัน ถ้ากระสุนสาดมาทางนี้เมื่อไหร่ พวกเขาก็พร้อมที่จะเป็นเกราะป้องกันให้คุณหนูนั้นปลอดภัย

                ทุกคนหลบมาอยู่ข้างๆ ตัวรถที่ชนกับต้นไม้ข้างทาง แถมยังถูกยิงจนพรุนไปหมดทั้งคัน พลางยิงโตตอบฝ่ายตรงข้าม เพื่อที่จะเปิดช่องให้ทั้งกลุ่มนั้นวิ่งไปหลบยังต้นไม้อีกด้านเพื่อป้องกันการระเบิดของรถที่ลูกกระสุนนั้นอาจจะพลาดไปโดนได้ทุกเมื่อ

                และขณะที่บอดีการ์ดคนอื่นๆ กำลังยิงโต้ตอบฝ่ายตรงข้ามอยู่นั้น ไนเรียร่าก็ค่อยๆ ล้วงมือเข้าไปในเสื้อคลุม หยิบอาวุธบางเฉียบออกมา ก่อนจะตวัดมันออกไปอย่างรวดเร็ว

                เฟี้ยว! เฟี้ยว! เฟี้ยว!

                ฉึก! ฉึก! ฉึก!

                มีดคมกริบหลายเล่มปักเข้ากลางหน้าผากของเหล่าวายร้ายอย่างแม่นยำ ก่อนที่พวกมันจะค่อยๆ ล้มลงทีละคนๆ

                เหล่าบอดีการ์ดที่ยิงคุ้มกันคุณหนูของตัวเองต่างก็แปลกใจ เมื่อจู่ๆ ฝ่ายตรงข้ามนั้นค่อยๆ ล้มตายลงทีละคน

                เอ...พวกมันตายได้ยังไงกัน ในเมื่อพวกเขายังหลบรอจังหวะและยังไม่ได้สาดกระสุนโต้กลับไป ยังไม่มีใครยิงโดนเลยไม่ใช่เหรอ...

                ทันใดนั้นทุกคนก็ต้องเหลือบไปมองไนเรียร่าในวงล้อม เมื่อเธอกำลังยกแท่งโลหะสีเงินเรียวยาวขึ้นเป่า

                หือ! คุณหนูกำลังทำอะไรกัน... และทันใดนั้นพวกเขาก็ได้เห็นคนที่คาดว่าน่าจะเป็นหัวหน้าทีมนั้นค่อยๆ ล้มลง

                ระ...หรือ...หรือว่า...เป็นฝีมือของคุณหนู...ปะ...เป็นไปไม่ได้... บอดีการ์ดทุกคนมองภาพตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา

                ไนเรียร่าค่อยๆ ลุกขึ้นแล้วเดินตรงไปยังร่างของคนร้าย

                ไอ้พวกคนชั่วอย่างพวกแกนี่มีอยู่ทุกที่จริงๆ เมื่อไหร่พวกแกถึงจะหมดไปจากโลกนี้เสียทีนะ ไนเรียร่าคิดอย่างหงุดหงิดใจ ดวงตากลมโตฉายแววดุดันออกมา

                “เดี๋ยวครับคุณหนู อันตรายนะครับ”  ภวินภพรีบมาดึงตัวคุณหนูเอาไว้ เพราะไม่มั่นใจว่าพวกมันตายสนิทแล้วหรือยัง พลางส่งสัญญาณให้ทีมเข้าไปตรวจดู แต่หญิงสาวสะบัดตัวออก แล้วเดินตรงเข้าไปหาพวกมันอย่างไม่กลัวเกรง

                “พวกมันตายแล้วล่ะค่ะ ยกเว้นตัวหัวหน้าที่แค่สลบไปเท่านั้น เพราะไนล์เป่าลูกดอกยาสลบใส่ เผื่อว่าจะเป็นประโยชน์กับเรา เอาตัวมันกลับไปสอบสวนด้วยแล้วกันนะคะ” ไนเรียร่าบอกพลางเหลือบมองตัวหัวหน้าทีมที่มีลูกดอกยาสลบปักอยู่กลางหัว ก่อนจะปรายตากลับมามองร่างไร้วิญญาณที่นอนรายเรียงอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาเยือกเย็นอย่างที่ไม่เคยมีใครเคยเห็นมาก่อน

                บรรดาบอดีการ์ดต่างลอบกลืนน้ำลายเมื่อเห็นคุณหนูของพวกเขาในด้านใหม่ เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าคุณหนูของพวกเขานั้นน่ากลัวมาก

                หญิงสาวเอื้อมมือไปดึงมีดเล่มจิ๋วที่ปักอยู่กลางหน้าผากของพวกมันทุกคนออกมา แล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดเลือดที่ติดปลายมีดอย่างช้าๆ ก่อนจะเก็บใส่เสื้อเอาไว้ดังเดิมด้วยสีหน้าเรียบเฉย

                เหล่าบอดีการ์ดมองคุณหนูไนเรียร่าของตนอย่างไม่เชื่อสายตา

                มะ...หมาย...ความว่าทั้งหมดเป็นฝีมือของคุณหนูจริงๆ หรือนี่ โอ้...ไม่อยากจะเชื่อเลย

                ไนเรียร่ามองภาพความตายตรงหน้าอย่างไม่ใส่ใจนัก เธอเจอเรื่องแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วนเมื่อครั้งที่ยังอยู่ที่หมู่บ้านนินโชกุ เธอกับชาวนินจาได้ร่วมกันกำจัดพวกคนชั่วทั้งหลายเพื่อทวงความยุติธรรมให้แก่คนดีที่ถูกพวกมันข่มเหงรังแก เพราะพวกคนเลวไม่สมควรมีชีวิตอยู่ให้รกโลก!

                “อะ...เอ่อ...ฝีมือคุณหนูหรอครับ”

ภวินภพอาสาเป็นหน่วยกล้าตายถามคุณหนูที่ยืนมองศพคนร้ายด้วยแววตาเยียบเย็นน่ากลัว

ถึงแม้เขาจะพอรู้ฝีมือของคุณหนูมาบ้างเพราะว่าหลายครั้งหลายหนที่คุณหนูนั้นแอบมาฝึกซ้อมการต่อสู้กับเขาอยู่บ่อยครั้ง อีกทั้งคุณหนูยังให้เขาสอนวิชามวยไทยที่เขาถนัด รวมถึงการต่อสู้ประชิดตัวแบบสมัยใหม่หลายแขนง โดยบอกว่าต้องการฝึกปรือเอาไว้ป้องกันตัว ซึ่งเขาเองนั้นก็ใจอ่อนและได้แอบสอนให้กับคุณหนู ถึงแม้ว่าจะเป็นการทำให้เขานั้นถูกลงโทษก็ตามถ้าหากโดนคุณๆ ทั้งหลายจับได้

                แต่จะทำไงได้ล่ะ ก็เขาแพ้ลูกอ้อนของคุณหนูนี่นา อย่าว่าแต่เขาเลย ไม่ว่าใครเจอตาหวานๆ ใสๆ บวกกับคำอ้อนหวานๆ เข้าไปก็ต้องใจอ่อนทุกรายนั่นแหละ

                ถึงแม้เขาจะรู้ว่าคุณหนูนั้นมีพรสวรรค์ที่เรียนรู้ได้ไวและมีฝีมือที่เก่งกาจ แต่ก็ไม่คาดคิดว่าจะเก่งกาจถึงขนาดที่ลงมือฆ่าคนได้!

                ไนเรียร่าหันขวับกลับมา แววตาของเธอนั้นช่างน่ากลัวจนภวินภพสะดุ้งโหยง ขนแขนลุกเกรียว

                “ก็...ใช่ค่ะ ไนล์ทำเอง พวกมันสมควรตาย” หญิงสาวยอมรับด้วยเสียงนิ่งเรียบ แต่แววตาเยือกเย็น

                ไม่กี่อึดใจต่อมาทีมเสริมก็มาถึงที่เกิดเหตุพอดี

                “พวกนายมาก็ดีแล้ว จัดการเคลียร์พื้นที่ให้เรียบร้อย แล้วเอาตัวหัวหน้ามันกลับไปสอบสวนด้วย หาตัวคนบงการมาให้ได้”

ไนเรียร่าสั่งบอดีการ์ดทีมใหม่ที่เพิ่งมาถึง ซึ่งกำลังมองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างงงๆ

                “ครับ คุณหนู”

ทุกคนรับคำ แล้วรีบเคลียร์พื้นที่ตามคำสั่ง ส่วนตัวหัวหน้าก็ถูกพาขึ้นรถไปเพื่อนำกลับไปสอบสวน เพราะว่าคุณเทพทัตกับนายน้อยทินกฤตจะไม่มีวันปล่อยให้ใครก็ตามที่ทำร้ายคุณหนูไนเรียร่าได้อยู่อย่างเป็นปกติสุขแน่นอน

                “เราเองก็ไปกันเถอะ ไปหาพี่ซันที่บริษัท ไนล์ต้องการรู้เรื่องทั้งหมด” ไนเรียร่าหันไปบอกภวินภพเสียงเรียบแล้วก้าวขึ้นไปนั่งบนรถอีกคันที่ทีมบอดีการ์ดขับมาเปลี่ยนให้

                หลังจากนั้นทุกคนก็มุ่งหน้าไปยังบริษัท สถานที่ที่จะสามารถค้นหาคำตอบของความวุ่นวายทั้งหมดนี้ได้

ทินกฤตกำลังยืนอยู่หน้าบริษัทอย่างกระวนกระวายใจ เขาได้รับแจ้งจากทีมบอดีการ์ดของน้องสาวว่าโดนดักซุ่มโจมตีระหว่างที่กำลังเดินทางมาหาเขาที่บริษัท

                “ไอ้พวกหมาลอบกัดเอ๊ย...” เขาอุตส่าห์ระวังเป็นอย่างดีแล้วเชียว แต่ก็พลาดจนได้วันนี้เขาตั้งใจจะไปรับไนเรียร่าด้วยตนเองหลังจากที่สายข่าวนั้นรายงานมาว่า มัน ตั้งใจที่จะเล่นงานน้องสาวของเขาเพื่อเตือนให้เขาถอนตัวจากงานๆ นั้น แต่วันนี้เขาดันมีประชุมกับคู่ค้ารายสำคัญซึ่งไม่สามารถเลื่อนได้ จึงได้จำใจให้ทีมบอดีการ์ดไปตามรับส่งเหมือนเดิม แต่แล้วก็เกิดเรื่องขึ้นจนได้

                เมื่อได้รู้ข่าวว่าน้องสาวถูกลอบโจมตี เขาก็รีบร้อนจบการประชุมเพื่อจะออกไปช่วยน้องสาว แต่ยังไม่ทันได้ก้าวเท้าออกจากบริษัท เขาก็ได้รับแจ้งกลับมาว่าเรื่องทั้งหมดนั้นเรียบร้อย น้องสาวของเขาก็ปลอดภัยดีและกำลังจะเดินมาหาเขาที่บริษัท ซึ่งก็คงไม่พ้นต้องมาเค้นถามเรื่องทั้งหมดจากเขาเป็นแน่ ดังนั้นเขาจึงได้แต่มายืนรอน้องสาวด้วยความกระวนกระวายใจอยู่ตรงนี้

                คอยดูนะ ถ้าหากน้องสาวของเขาเจ็บแม้แต่ปลายก้อยแล้วล่ะก็ พวกมันจะต้องชดใช้ด้วยชีวิตเลยทีเดียวชายหนุ่มคิดอย่างแค้นๆ ดวงตาคมประกายกร้าวอย่างดุดัน

                ทันใดนั้นขบวนรถหรูดีดำมันปราบก็แล่นเข้ามาจอด ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบตรงเข้าไปเปิดประตูรถโดยไม่รอบอดีการ์ดให้ทำหน้าที่ ก่อนจะดึงน้องสาวเข้าสู่อ้อมกอดด้วยความโล่งใจระคนห่วงใย มือหนาดันร่างน้องสาวออกเล็กน้อยก่อนจะส่งสายตาตรวจสอบหาร่องรอยการบาดเจ็บ

                “เจ้าหญิงบาดเจ็บตรงไหนรึเปล่าคะ ตกใจมากรึเปล่าคะ โอ๋ๆๆ ขวัญเอ๊ย ขวัญมา ไม่ต้องกลัวนะคะ มันจะไม่มีทางทำอะไรเจ้าหญิงของพี่ได้อีก”

ทินกฤตปลอบพร้อมกับรั้งร่างน้องสาวเข้ามาโอบกอดอีกครั้งพลางลูบผมนุ่มพร้อมทั้งเอ่ยปลอบขวัญ ด้วยคิดว่าน้องสาวของตนนั้นจะต้องเสียขวัญและตกใจมากเป็นอย่างแน่

                พวกมันทุกคนต้องชดใช้ที่บังอาจมาแตะดวงใจของครอบครัวเขา ดวงตาคมเป็นประกายกร้าว

                “ไนล์ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะพี่ชาย ไม่ได้บาดเจ็บตรงไหน ร่างกายครบสามสิบสองทุกประการ แล้วน้องก็ไม่ได้เสียขวัญและตกใจอะไรด้วยค่ะ เพียงแต่ตอนนี้ไนล์ต้องการรู้เรื่องราวทั้งหมดจากปากของพี่ชายก่อนค่ะ”

ไนเรียร่าคลายอ้อมกอดเล็กน้อยก่อนจะมองหน้าพี่ชายอย่างต้องการคำอธิบาย

                “ได้ค่ะ พี่ชายจะไม่ปิดบังอะไรเจ้าหญิงอีก เราขึ้นไปคุยกันบนห้องพี่นะคะ”

ทินกฤตเอ่ยบอกน้องสาวอย่างจำยอมว่าเรื่องนี้คงไม่สามารถปกปิดน้องสาวเขาได้อีกต่อไป ก่อนจะหันไปกวาดตามองทีมบอดีการ์ดชุดที่เขาแต่งตั้งเป็นพิเศษให้คุ้มครองน้องสาวของเขา แล้วสั่งเสียงเข้ม

                “ฉันต้องการคำอธิบายทั้งหมดอย่างละเอียด พวกนายทุกคนตามฉันขึ้นไปข้างบนเดี๋ยวนี้!” ทินกฤตสั่งเสร็จก็ประคองน้องสาวขึ้นไปยังห้องทำงานของเขา



                                                  *******************************************


      มาแล้วจ้าอีบุ๊คของเรื่อง ลิขิตเสน่หา...มนตราไอยคุปต์ ฝากองค์ฟาโรห์ทุตโมซิสและหนูไนล์ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของแฟนๆทุกท่านด้วยนะคะ และพิเศษสุดๆ สำหรับอีบุ๊คนะคะ มีตอนพิเศษที่ไม่มีในหนังสือด้วย ใครอุดหนุนแล้วอย่าลืมกด rating และ คอมเม้นท์เป็นกำลังใจให้กันด้วยนะคะ จุ๊ฟๆ ขอขอบพระคุณสำหรับการติดตามและทุกๆ กำลังใจที่มีมาให้กันโดยตลอดนะคะ                    

 

                                                                                                                                                                                    กราบงามๆค่ะ                                                                                               นภัสพลอย



ลิขิตเสน่หา...มนตราไอยคุปต์
นภัสพลอย
www.mebmarket.com
ลิขิตแห่งเสน่หา...เมื่อเทพีไอซิสดลบันดาลให้นินจาสาวจากยุคปัจจุบันย้อนเวลากลับคืนสู่อดีตกาล ความเก่งกาจด้านการต่อสู้ทำให้ได้เป็นถึงราชองครักษ์สาวคนแรกในประวัติศาสตร์ ที่คว้าหัวใจองค์ฟาโรห์ได้ทั้งดวง โชคชะตานำพาให้ชีวิตของสาวน้อยบุณฑริกาหรือไนล์ต้องเป็นกำพร้าตั้งแต่เพียงอายุไม่กี่เดือน เธอต้องจากครอบครัวเพราะอุบัติเหตุบางอย่าง เหตุการณ์นี้ทำให้เธอได้พบกับหมอผู้หนึ่งซึ่งรับเธอเป็นหลานบุญธรรม เขาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆแห่งหนึ่ง  หมู่บ้านเล็กๆ ที่ซ่อนเร้นจากโลกภายนอก ที่ซึ่งเป็นศูนย์รวมของเหล่านินจา!!! แต่แล้วฟ้าก็กลั่นแกล้งเธออีกครั้ง เมื่อสาวน้อยต้องเดินทางข้ามกาลเวลามาพบกับฟาโรห์ทุตโมซิสผู้เกรียงไกรในดินแดนแห่งอียิปต์โบราณนับพันปีเพื่อมาทำภารกิจสำคัญตามคำบัญชาสวรรค์           ฟาโรห์หนุ่มเฝ้าฝันถึงแต่นางในดวงใจผู้เป็นปริศนามานานหลายปี แต่แล้ววันหนึ่งบุรุษผู้ซึ่งลึกลับ รูปร่างผอมบางอรชรอ้อนแอ้นราวกับสตรี มีฝีมือการต่อสู้ที่เก่งกาจไม่เหมือนใคร อีกทั้งยังมีฝีมือในการรักษาที่เป็นเลิศ แม้แต่หมอหลวงก็มิอาจทัดเทียมได้ปรากฏกายขึ้น  ดวงหทัยขององค์ฟาโรห์ที่แข็งแกร่งดุจหินผาก็เริ่มสั่นคลอน 'มันเกิดอะไรกับใจข้า...' แต่ใครเล่าจะรู้ สิ่งที่เห็นและเป็นอยู่อาจจะเป็นเพียงภาพลวงตาที่ล่อหลอกให้ตายใจ และทั้งหมดนั้นคือโชคชะตาและฟ้าเป็นผู้กำหนด เพราะนี่คือ ลิขิตแห่งเสน่หา...มนตราไอยคุปต์ ที่นำพาและดลบันดาลรักให้มาพบพา ขอเชิญพบกับนิยายครบทุกรสชาติที่มีทั้ง หวานอบอุ่น ละมุนละไม หวานชื่นใจ ร้อนแรง ดุเดือด เลือดสาด ฯลฯ ที่จะทำให้แฟนๆ นั้นเต็มอิ่มไปกับความรัก และพิเศษสุดๆ กับตอนพิเศษที่ไม่มีในหนังสือ! เฉพาะอีบุ๊คที่นี่ที่เดียวเท่านั้น!!!
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

5,792 ความคิดเห็น