(Fic one piece) Training two years of Zoro /Var/

ตอนที่ 4 : Chapter four

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 965
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    11 มิ.ย. 62

อีกด้านของปราสาท บริเวณชายฝั่ง

"อะไรกัน นี่นายจะไปไหนอีกคน" เด็กสาวที่ชื่นชอบของน่ารักเปิดปากถามชายวัยกลางคนที่กำลังลงเรือรูปทรงประหลาด

"หาอะไรทำแก้เบื่อ" มิฮอค์กมองเรือของตนที่ทอดลงทะเล 

"พวกนักดาบนี่อยู่สุขกันไม่เป็นใช่ไหม เจ้าจอมหลงนั่นก็ดันหลับไปแล้ว ถ้านายไปอีกคนฉันคงต้องอยู่เฝ้าปราสาทผีสิงที่มีลิงบ้าเลือดล้อมงั้นสินะ!" ร่างของสาวอพ่อลโล่ค่อยๆตกลงไปตามแรงโน้วถ่วงโลก พร้อมรังศีแห่งความสิ้นหวังเข้าปกคลุม

"อยากมาเจ้าก็สร้างเรือเล็กอีกลำมา" เจ้าของปราสาทเอ่ยชวนอย่างไม่จริงจัง ขณะที่ลงไปนั่งบนเรือโลงศพ

"ไม่มีทาง ทำไมนายให้ผู้หญิงอย่างฉันสร้างเรือเองล่ะ! อีกอย่างขืนขึ้นเรือลำเล็กแบบนั้น ฉันได้ตกทะเลพอดี" สาวเจ้าสายหัวปฎิเสทไปพร้อมกันผีตุ๊กตาขาว

คนชวนไม่ได้กล่าวอะไรต่อก่อนเรือรูปร่างประหลาดจะค่อยๆลอยตัวไปไกลออก พร้อมร่างของชายวัยกลางคนที่ค่อยๆจางหายไปตามลำเรือ

เด็กสาวจิ๊ปาก ก่อนลอยขึ้นด้านบนแทนจะเดินเพื่อ
เลี่ยง ฝูงลิงบาบูล


พบค่ำ คนที่หลับเมื่อเที่ยงตื่นขึ้น พร้อมการบิดกล้ามเนื้อเล็กน้อยเพื่อคลายกล้ามเนื้อ เสียงหาวดังขึ้นอีกรอบ คนหาวขยี้ตาหน่อยๆ ก่อนจะลุกเข้าไปในห้องน้ำ โดยไม่ลืมพกดาบทั้งสามติดไปตามคำมั่น

เสร็จกิจก็เดินออกมา หน้าตาเด็กหนุ่มดูแตกต่างจากก่อนนอนเล็กน้อย ความเบื่อตีตื้นขึ้นมาเนื่องๆ เท้าที่ก้าวไปมาภายในห้องหยุดลงที่เตียง แล้วร่างโปร่งก็นั่งลงบนเตียง นั่งติดไม่ถึงนาทีเจ้าตัวก็ลุงขึ้นมาแล้วก้าวออกประตูตามใจอยาก พลางคิดจะฝึกซ้อมจึงจะไปหาเจ้าของปราสาทเพื่อสนทนาขอยืมอุปกรณ์



"เอ... บานนี้ไม่เคยเห็นรึเปล่าหว่า แปลกชะมัด เอ๊ะ หรือเคยเห็นแล้วหว่า" โซโลเกาตัวแกรกๆ พลางมองบานประตูใบหนึ่ง ส่วนเป้าหมายจะไปหาเจ้าของปราสาทก็ยังคงไม่พบ เพราะเจ้าตัวดันหลงวนไปมาในปราสาท

โซ่คล้องประตูที่เด่นตะง่าตรงหน้าเปื้อนสนิมเขอะ นี่ไม่ใช่ประตูบานแรกที่คล้องโซ แต่ที่ดูว่าเก่าสุดคงไม่พ้นบานนี้ ขณะที่มือของร่างโปร่งจะเอื้อมไปแตะดาบที่เพื่อฟันโซ่ตรงหน้าทิ้งอย่างเคย เฉียบฉพัน จู่ๆก็มีบางอย่างเคลื่อนไหวขึ้น โซโลชงักก่อนจะวิ่งไล่ตามเสียงที่ได้ยิน

เด็กหนุ่มนักดาบวิ่งไล่ต้นเสียงไปมาให้ว่อน ก่อนจะจับได้ว่าเป็นเพียงหนูที่หลงออกมาตามทาง โซโลมองเจ้าหนูตัวป่วนในมือ

"ฉันจะจับแกไปทำยำ หรือจับใส่แกงดี" เด็กหนุ่มบ่นพึมพำๆ กับหนูในมือขวา ไม่ทันจะปล่อยสัญชาตญาณของสัตว์ก็ก่อตัวขึ้น ฟันแหลมกว่าหนูบ้านทั่วไป กัดลงมาที่มือขวา คนโดนกัดขบฟันแน่น พร้อมสบัดมือทิ้งสัตว์ที่ทำร้ายตนอย่างรวดเร็ว สายตานักดาบรีบมองส่วนที่ได้รับบาดเจ็บทันที สิ่งที่สังเหตุคือรอยคมเคี้ยวที่เจาะลงมาลึกใช่เล่น

เลือดแดงฉานซึมออกมาจากรอยลึกจนน่าหวาดหวั่น ความปวดปรากฎขึ้นทันทีแล่นไปตามเส้นประสาทรับความรู้สึก โซโลก้าวเท้าพรวดเข้าห้องที่ใกล้ที่สุด

ตลกร้าย เขาเจอคนที่ตามหาเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนกำลังนั่งทำกิจกรรมดังเดิมเจ้าตัว

"ขอฉันเข้าห้องน้ำที" คนที่พรวดเข้ามาไม่สนใจเรื่องก่อนหน้าว่าตนจะมาหาอีกคนเรื่องอะไร เขาตรงดิ่งเข้าประตูด้านหลังของห้องโดยไม่สนคำอนุญาตให้นานนัก มีเพียงเสียงตามหลังว่า ซ้ายมือ

โซโลเปิดประตูซ้ายแล้วเข้าไปเปิดก๊อกน้ำด้วยมือซ้าย เลือดไหลหยดออกมา คล้ายจะหยดลงไปตามพื้นทางเดินบ้างแล้ว 

น้ำสะอาดค่อยๆล้างเลือดสดๆออกไป ก่อนจะแทรกตัวเข้าไปภายในบาดแผล ปะปนกับเลือดที่ร่ายการผลิตขึ้น ความแสบแล่นขึ้นมาริ้วๆ คนล้างแผลกัดฟันทน ปล่อยน้ำไหลลงมาเรื่อยๆ

นานนับนาทีกว่าแผลจะถูกล้างจากน้ำเปล่าจนดูสะอาดขึ้นบ้าง เลือดที่เคยไหลออกมาหยดตามพื้นก็น้อยลง

เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำก็พบกับรอยเลือดที่ยังไม่แห้งดีอยู่บ้างประปราย

ประตูถูกเปิดออก เป็นครั้งที่2 โซโลเดินออกมา พร้อมหันไปหาเจ้าของห้อง

"เฮ้ เลือดฉันมันหยดไปทั่ว ถ้าแกไม่ว่าอะไรวันหลังฉันจะเช็ดให้แล้วกัน" เด็กหนุ่มพูดพลางยกนิ้วโป้งมือซ้ายไปชี้ด้านหลังประตูของตน ส่วนคู่สนทนาไม่ได้กล่าวตอบโต้นอกจากพยักหน้ารับ พร้อมเสียง อืม ในลำคอ

"อีกอย่างฉันอยากรู้ว่าเจ้าของพวกที่ยกน้ำหนัก หรือถังทรายถังหินในปราสาทนี่มีไหม?" โซโลพูดถึงจุดประสงค์ตอนต้นของตนเอง

"ถ้าหมายถึงของก่อสร้าง อยู่ชั้นล่างสุดขวามือ" มิฮอค์วเหลือบตาขึ้นมามองเด็กตรงหน้าที่พลุดพลันเข้ามา

"อ้อ เข้าใจล่ะ" คนตอบรับพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินออกจากไปพร้อมบาดแผลในมือข้างขวา

"หิวชะมัด" โซโลว่าพลางเดินไปเปิดประตูบานหนึ่ง ก็พบว่าได้มีอีกคนที่อยู่ด้านในก่อนแล้ว

"เธอมานี่ได้ไง?" คนก้าวเข้ามาใหม่ถามสาวผู้อยู่ก่อนตนในห้องอาหาร

"ฉันสิต้องถามนายเข้ามาได้ยังไง? ไม่ใช่หลงมาหรอกนะ" เพโรน่ากำลังอยู่กับอาหารรูปทรงไม่น่าเรียกว่าอาหารได้

"ฉันหิวเลยมาหาอะไรกิน" โซโลมองสิ่งรูปร่างประหลาดในจานพร้อมขมวดคิ้ว

"ทำหน้าอย่างงั้นหมายความว่าไงห่ะ! งั้นนายก็มาทำให้ฉันซะสิ" ส่วนเด็กสาวก็รีบโกยโอกาสเข้าหาตน

"หมายความว่าไง เธอจะทิ้งอันนั้นรึไง?" โซโลมองจานอีกรอบ ถึงจะดูไม่ดีมาก แต่พอจะดูออกว่าเป็นไข่ทอด

"แน่สิ นายจะกินรึไง" เด็กสาวกอดอกตอบ พร้อมเอียงหน้าหนี

คนถามไม่ได้ตอบอะไรเพิ่มเดินตรงยังตู้เย็น พร้อมคว้าไข่มา2ฟอง ก่อนจะเปิดไฟที่เตามีโดยมีกะทะวางอยู่ เขาคุมแรงมือไม่ให้ไฟลุกโชนอย่างตอนเช้า เมื่อไฟดูพอได้ที่ที่จะทำให้กะทะได้ร้อน มือโปร่งก็คว้าไข่ทั้งสองเตรียมจะตอกลงกะทะ

"เดี๋ยวก่อนสิๆ นายต้องใส่น้ำมันด้วย" เพโรน่ารีบแย้งพร้อมเปิดขวดน้ำมันพืชแล้วเทลงไปเกลือบครึ่งขวด

คนทำมองอย่าไม่ไว้ใจนัก ก่อนจะยืนรอน้ำมันเดือด เมื่ออุณหภูของเหลวเริ่มได้ที่ ไข่สามฟองก็ถูกตอกลงกะทะ พร้อมน้ำมันที่จะเด็นออกมา





ท้ายสุดไข่ดาวที่สุกเกินพอดีก็มาอยู่บนจาน แต่พอมองออกง่ายกว่าของหญิงอีกคน ชายหนุ่มวางจานที่ตนทำไว้ตรงหน้าของเด็กสาว

"อะไรกัน นี่นายทำให้ฉันงั้นหรอ" เพโรน่าพูดพลางยิ้มเยาะยกย่องตนว่าเป็นผู้มีพระคุณ โซโลนั่งตรงข้ามกับหล่อนก่อนจะเลื่อนจานที่ผิดพลาดของคนตรงหน้ามาทางเขาเอง

"นี่นายจะกินเจ้านี่หรอ" สาวเจ้าพูดด้วยน้ำเสียงปนสงสัย เธอมองก้อนดำๆบางอย่างที่ตัวเองทำสลับกับอีกคน เด็กหนุมไม่โต้ตอบก่อนจะตักมันเข้าปากลงไป พร้อมฟันที่เคี้ยว

"จะ- เจ้าบ้า นายทำบ้าอะไรเนี่ย" เพโรน่ารีบมาดึงอาหารที่ไม่เหมือนอาหารออกห่าง แต่ก็ถูกอีกคนคว้าไว้ได้

"เธอตั้งใจทำมันรึเปล่า?" จู่ๆอีกคนก็ถามขึ้น

"บ้ารึเปล่า ฉันหิวฉันก็ต้องตั้งใจสิย่ะ" เจ้าตัวว่าพร้อมเผลอปล่อยมือออกมา

"ฉันแลกความตั้งใจกับเธอแล้วกัน" โซโลพูดพร้อมวางจานตรงหน้าของตัวเอง

เด็กสาวจิ๊ปากเบาๆ พร้อมพึมพำให้อีกคนเป็นมะเร็งไปเสีย



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

146 ความคิดเห็น

  1. #105 B.TEm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 23:08
    โอ้ยแง น่ารักทั้งหมด ;---; น้องโซโลนี่แสนดีจริง ๆ เรยนะคะ ;--;
    #105
    1
    • #105-1 เจ้าความต่าง(จากตอนที่ 4)
      4 พฤษภาคม 2563 / 06:39
      555 จะมองยังนั้นก็ได้ รึมองว่าพี่แกก็มีสำนึกบุญคุณอยู่บ้างก็ได้งับบ
      #105-1
  2. #5 BKZ11 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 19:50
    เดี๋ยวสิ โมเมนท์เพโร่น่ารีบมาเหลือเกิน ให้คู่หลีกเขาได้บิ้วกะนก่อนสิลูก
    #5
    1
    • #5-1 uasi(จากตอนที่ 4)
      11 มิถุนายน 2562 / 20:38
      ปาโมเม้นรัวๆ555
      #5-1