(Fic one piece) Training two years of Zoro /Var/

ตอนที่ 3 : Chapter three

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,034
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    30 ก.ย. 62

โซโลเดินเข้ามาในประตูหลัง ก่อนเลี้ยวขวา เมื่อเปิดไปก็พบกับห้องนอนขนาดกลาง ผ้าม่านสีแดงเลือดหมูทึบบดบังแสงอาทิตย์ยามเช้าหรือกลางวัน เตียงขนาดคิงไซส์ คลุมไปด้วยผ้าคลุมเตียงสีดำถนัด ตัดกับหมอนสีแดงทึบ โคมไฟเพดานเป็นกระเช้าเป็นเคลือบสีดำ เทียนสีขาวเด่นตั้งตามโต๊ะหัวเตียง มีโซฟาสีแดงเลือดหมูตามโทนห้อง ผนังห้องใกล้ๆโซฟาถูกทำเป็นชั้นวางหนังสือ ดาบเล่มใหญ่ถูกแขวนไว้หัวเตียง

ห้องแบบนี้คงไม่ต่างจากการตบแต่งสไตล์ยุโรปโบราณจำพวกผีดูดเลือด แต่กลับขับมนต์เสน่ห์ออกมาอย่างน่าพิศวง

เด็กหนุ่มพงักออกมาเล็กน้อย เดาไม่ยากว่าเป็นห้องของเจ้าของปราสาท บางทีห้องน้ำอาจจะอยู่ในห้องนี้ก็ได้ 

โซโลมองหาประตูแต่ก็พบเพียงความว่างเปล่า จึงก้าวเข้ามาในห้องอย่างถือวิสาสะเข้ามาโดยไร้คำอนุญาติ เขามองรอบๆพร้อมเดินไปมาเพื่อหาประตู

"ทำอะไรน่ะ" เสียงเย็นยะเยือกดังมาจากด้านหลัง

คนลัดลอบเข้ามาสดุ้งตกใจเล็กน้อย ก่อนหันหลังไปพบกับเจ้าของห้องที่ยืนจ้องตนอยู่ เด็กหนุ่มพึมพ่ำทำนอง ไม่เข้ามาให้ซุ่มให้เสียง

"ห้องน้ำแกอยู่ไหนกันเนี่ย?" โซโลรีบถามคำถามของตนออกมาเพราะเขาก็เดินวนไปมาไม่พบประตู

"ซ้ายมือแกต่างหาก" น้ำเสียงคล้ายจะดุขึ้น ส่วนคนฟังเหมือนจะไม่ได้รู้สึกถึงน้ำเสียงแม้แต่น้อย

"งั้นหรอ ขอบคุณ" เด็กหนุ่มเดินออกมาราวกลับตนไม่ได้ทำอะไรผิดมาก่อนหน้า ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป

มิฮอว์คหัวเสียออกมาเล็กน้อย เพราะเจ้าตัวเป็นคนจำพวกไม่ต้องการให้คนมายุ่งกับพื้นที่ส่วนตัวของตนมากนัก ก่อนจะปัดความไม่พอใจภายในออกไป แท้จริงเขาเข้ามาตามเด็กหนุ่มที่เข้าห้องน้ำนานเกินเหตุ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะบุกรุกเข้าห้องนอนของตนโดยพาระการ

เจ้าของปราสาทเดินออกมาเพื่อจะกลับห้องเดิมของตน ก็พบเด็กหนุ่มที่เปิดประตูออกมาเหมือนกัน

"โรโนอา เธอห้ามเข้ามาในห้องฉันอีก โดยไม่ได้รับอนุญาต" เสียงทุ้มเอ่ยย้ำ

"หนวกหูน่า ไม่เห็นจะมีอะไรน่าสนใจซักนิด" โซโลแคะหูข้างขวาออกมา ตามคำพูดของตน แต่ใครจะรู้ว่าอีกคนไม่ได้ตลกด้วย มือหนาพลักอกอีกคนไป หลังของเด็กหนุ่มจึงกระแทกกับกำแพงเข้าอย่างจัง เจ้าตัวกัดฟันแน่น มือเดิมกักบริเวณร่างโปร่ง นักดาบผู้ยิ่งใหญ่โน้มตัวลงมาหาโซโลพร้อมสายตาคมดุจเหยี่ยว

"ฉันจะเตือนเธออีกแค่ครั้งเดียว" น้ำเสียงเย็นจนชวนขนหัวลุกดังขึ้นอีกครา

มือของร่างโปร่งรีบนำมือทั้งสองมาด้านขวาตามสัญชาตญาณเพื่อจะจับดาบของตน แต่ก็พบกับความว่างเปล่า เสียงหายใจออกแรงบ่งบอกอารมณ์ถึงหงุดหงิด เพราะตนดันชะล่าใจทิ้งดาบทั้งสามไว้บนโต๊ะ คนพลาดตั้งปฏิภาณอย่างสุดซึ้งคือ ไม่ว่าเวลาไหน ที่ใดเขาจะไม่มีวันไม่หยิบดาบติดมือ

คำสั่งป่นขู่ในตัวดังขึ้นจากริมฝีปากคนตรงหน้า ปากคนจรก็พูดออกมาตามนิสัย

"ทำไมฉันต้องทำตามคำสั่งแก แต่ฉันก็รู้ว่าอะไรควรไม่ควรน่า" โซโลพูดตามที่ตนคิด คนได้ยินก็ปล่อยมือทิ้งทันที พร้อมเดินล่วงหน้าไปก่อน ส่วนเด็กหนุ่มได้แต่เกาหัวตัวเองอย่างงง พร้อมพึมพ่ำทำนองว่า อะไรของหมอนั่น

นักดาบฝึกฝนเดินตามจนไปถึงห้องที่ตนอยู่ก่อนหน้า เมื่อมองรอบๆไม่ได้ยินเสียงใสๆของสาวตุ๊กตา หรือตัวบุคคลมาปรากฎให้เห็นก็เอ่ยปากถามออกมา

"ยัยนั่นหายไปไหนแล้ว?" โซโลถามคนที่กลับมานั่งพลิกหนังสือเล่มหนาอันน่าปวดหัว

"ไม่รู้สิ ถ้ากังวลนักก็ตามหาซะ" น้ำเสียงเรียบกลับมาเป็นปกติดังเดิม สายตาไม่ได้สบตากับคู่สนทนา

"หึย พูดอะไรน่าขนลุกชะมัด ปล่อยยัยนั่นไปไหนก็ไปเถอะ" คนพูดกอดไหล่ออกมาคล้ายจะบอกว่าตนมีอาการขนลุก ก่อนจะหยิบดาบทั้งสามกลับมาหาตน แล้วกะจะไปพักผ่อนบ้าง 

"เดี๋ยวก่อน โรโนอา" คนที่จะไปหยุดก้าวขา ก่อนจะหันมาเลิกคิ้วให้เจ้าของเสียง

"ว่า?" โซโลถามขึ้น

"ร่างกายนายฟื้นฟูได้ดี ไม่แน่ว่าอีกสัปดาห์เดียวอาจจะฝึกได้แล้ว" คนฟังได้ยินดวงตาจากสีนินกลับมาเปร่งประกายขึ้นทันที

"ขอบใจที่บอก" ทั้งที่ใจอยากจะดื่มให้เต็มท้อง แต่ร่างกายควรจะพักบ้างตามนิสัยเจ้าของร่าง ร่างโปร่งเดินออกไป ในห้องจึงเหลือชายหนุ่มเจ้าของปราสาทผู้เดียว

"เจ้านี่มัน... กระต่ายป่า"


เด็กหนุ่มหาววอดๆ พร้อมเดินตามหาห้องของตนเอง

"ห้องพวกนี้มันพุดขึ้นเองเรื่อยๆรึไงกันเนี่ย" คนหาห้องเกาหัวแกรกๆ พร้อมเดินไปเปิดประตูห้องอีกห้อง

"เจ้าบื้อ! ฉันกะแล้วเชียว สมองอย่างนายมันใช้ได้ไม่กี่ครั้งงั้นสินะย่ะ!" เสียงใสดังออกมาจากด้านหลังจำให้นักดาบฝึกฝนต้องหันกลับไป

"ตามฉันมา เดี๋ยวฉันจะพาไปห้องนายเอง เห้อ" เพโรน่าพูดพร้อมถอนหายใจออกอย่างปลงๆ ก่อนจะลอยนำทางนักดาบขี้หลง

"ฉันว่าห้องฉันอยู่ตรงนี้นะ" นิ้วยาวชี้ห้องๆหนึ่งตามที่ตนคิดว่าคุ้น

"เงียบแล้วเดินตามฉันมาก็พอย่ะ" เสียงใสดังขึ้นอีกครา คนฟังจึงได้แต่เดินตามอย่างไม่มีข้อแม้

ในที่สุดทั้งคู่ก็มาถึงห้องของนักดาบจอมหลง ซึ่งกินเวลานานกว่าปกติเพราะมีจอมหลงอันดับหนึ่งเดินแยกไปบ้าง ชี้บางห้องแล้วบอกว่าทางนี้คุ้นๆบ้าง ทันทีที่เข้ามาด้านในสาวเจ้าก็ถอนหายใจอย่างหน่ายเหนื่อยกับนักดาบหนุ่มข้างๆ เด็กหนุ่มไม่ได้พูดอะไรต่อ นอกจากนำดาบไปวางไว้หัวเตียง ก่อนจะนอนราบลงไปพร้อมมือทั้งสองที่วางไว้หลังคอ เสียงหาวดังออกมาติดๆหลังจากแผ่นหลังของร่างโปร่งแนบกับหมอน ดวงตาทั้งสองปิดลงเพื่อพักผ่อน

"นี่นายเป็นหุ่นยนต์รึไงกันเนี่ย คิดจะปิดเครื่องตอนไหนก็ได้งั้นสินะ" เสียงใสเจื้อแจ้วดังในโซนประสาทรับรู้ทางการได้ยิน คิ้วชายผมเขียวเลิ่กขึ้นออกมาคล้ายจะรำคาน

"เงียบน่า ฉันต้องการพักผ่อน" เสียงทุ้มเอ่ยอย่างเซ็งๆ เจ้าตัวไม่ได้ต้องจะนั่งๆนอนๆนิ่งๆ แต่หากฝืนฝึกวันนี้ร่างกายอาจจะแย่ลงกว่าเดิม ในความคิดของนักดาบหนุ่มคือ อย่างน้อยๆก็พรุ่งนี้เริ่มซ้อม ไม่วายไม่พ้นเรื่องการซ้อมกิจวัตของตนอยู่ดี

เพโรน่าขมวดคิ้วกับเด็กหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเปิดประตูออกไป เพื่อปล่อยให้นักดาบผมเขียวอยู่ตามลำพังในห้อง

ตาซ้ายของคนที่คิดจะว่าหลับเปิดขึ้นข้างเดียว ก่อนปากจะอ้ากว้างขึ้น พร้อมเสียงหาวจะตามมาติดๆ 

"นายนี่มันเอาแต่ใจจริงๆ กัปตัน" 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

146 ความคิดเห็น

  1. #104 B.TEm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 23:02
    โอยน่ารัก น้องโซโลนี่มันน้องโซโลจริง ๆ นะคะ 555555555555555 มีความกระต่ายปงกระต่ายป่า (สุดท้ายแอบแขวะกัปตันเบา ๆ ด้วยเนี่ย ก็คือจริงค่ะ เห็นด้วย 555555)
    #104
    1
    • #104-1 เจ้าความต่าง(จากตอนที่ 3)
      4 พฤษภาคม 2563 / 06:38
      กระต่ายปกติดื้อแค่ไหน กระต่ายป่าดื้อไปอีก100เท่าาาา น้องมีความดุหน่อยๆ ดื้อนิดๆ///ไม่นิดหรอก...
      #104-1
  2. #78 reluz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 17:15
    กระต่ายป่าล่ะ แง้วๆ
    #78
    1
  3. #4 ไพลีน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 15:14
    โซโลหนูลูกกก น่าเอ็นดูมาก สำนวนการแต่งอ่านงายมากเลยค่ะ ชอบๆ(◍•ᴗ•◍)❤
    #4
    1
    • #4-1 uasi(จากตอนที่ 3)
      9 มิถุนายน 2562 / 15:59
      คาดว่าสำนวนนี้อยู่ไม่นานแน่ๆ555
      #4-1
  4. #3 BKZ11 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 22:48
    คิดว่าโซโลเป็นน้องหมามาตั้งนาน เรื่องนี้มาซะน่ารักเลย กระต่ายป่า
    #3
    1
    • #3-1 uasi(จากตอนที่ 3)
      8 มิถุนายน 2562 / 12:25
      จริงๆไม่ได้ตั้งใจหรอก แต่อ้างอิงมาจากเมะตอนที่โซโลเจอกะมิฮอว์คแรกๆ 5555
      #3-1
  5. #2 aaaaaaahh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 21:30

    มาแล้วว
    #2
    1
    • #2-1 uasi(จากตอนที่ 3)
      8 มิถุนายน 2562 / 12:25
      ค๊าบบบ
      #2-1