(Fic one piece) Training two years of Zoro /Var/

ตอนที่ 24 : Chapter nineteen

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 573
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    4 พ.ค. 63


นัยน์ตาดำที่เต็มไปด้วยประกายเกิดการสั่นไหวเล็กๆ คิ้วของร่างโปร่งเลิ่กขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ราวกับตนเป็นตกเหยื่อที่ถูกจดจ้องด้วยสายตาของนักล่าในระยะประชิด จู่ๆความกดดันก็พุ่งขึ้นมาบริเวณที่เขายืนอยู่ 



คนโดนจ้องสบตากลับตรงๆไม่ได้หลีกเลี่ยงแต่อย่างใด แม้ความเย็นยะเหยือกจะเริ่มขยายตัวแพร่กระจายเรื่อยๆ เจ้าตัวก็ไม่หวั่น ทั้งยังเดินก้าวขึ้นไปอีกหนึ่งก้าวราวกับประกาศจุดยืนของตน



รอมยิ้มถูกยกขึ้นมาเล็กน้อยจากริมฝีปากหนา จนแทบจะไม่เผยออกมา ทั้งๆที่ไม่ได้ถูกยากล่อมประสาท แต่นักดาบหนุ่มกลับรู้ถึงเหมือนเดินอยู่ในเขาวงกต จมอยู่ใต้ทะเลอันไร้ที่สิ้นสุด รู้สึกอึดอัดและชวนเวียนศีรษะ





มือหนาข้างขวายกขวดไวน์ที่ไม่รู้ว่าคว้าไปตอนไหน  มันกระทบกันเล็กน้อย จนเกิดเป็นเสียงขวดแก้วที่ชนกัน ซึ่งนั่นก็เรียกสติคนที่จมไปกลับความคิดและวังวนตื่นขึ้น 



โซโลมีท่าทางอ่อนล้าลงอย่างเห็นได้ชัด มือข้างถนัดยกขึ้นมานวดคลายเส้นบริเวณศรีษะตนเอง 



"โอหังเหมือนเดิมดีนี่ เจ้าหนู" คนพูดไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเจ้าของขวดไวน์



"ทำไม ? เกิดเสียใจที่รับฉันเป็นศิษย์ขึ้นมารึไง ? " โซโลเลิ่กคิ้วขึ้น ก่อนจะยิ้มกวนๆออกมา


"ฉันตัดสินใจไปแล้ว ไม่กลับคำหรอก" คนที่ถูกกล่าวหาปฎิเสธไป



"แน่อยู่แล้วสิ ถึงเป็นขึ้นมาจริงๆ ฉันก็ไม่ยอมออกจากที่นี่จนกว่าฉันจะเก่งขึ้นหรอกนะ" โซโลยึดหมั่นกลับคำพูดตน ทั้งยังย้ำว่าตนจะไม่ออกไปแม้จะโดนปฎิเสธ ส่วนคนอายุมากกว่าก็ยิ้มออกมากับความคิดของเด็กตรงหน้า









"ถ้าไม่มีอะไร งั้นฉันขอตัวล่ะ" โซโลกล่าวลาทันทีเมื่อเห็นว่าไม่มีเรื่องที่ต้องคุยอะไรเพิ่มในบทสนทนานี่ มือโปร่งถูกยกขึ้นมาปิดปากตนหลวมๆก่อนจะหาวยาวออกมา บอกถึงความอ่อนล้าในวันนี้ได้เป็นอย่างดี 





ขณะที่โซโลกำลังจะหันหลับไปหาประตูครัวเพื่อออกไป 






"เดี๋ยวก่อนโรโรโนอา" โซโลจำต้องหันกลับมาหาบุคคลสำคัญเฉพาะช่วงนี้ของตน เขาเลิ่กคิ้วขึ้นเชิงถาม ดวงตานิลเต็มไปด้วยความต้องการพักผ่อน น้ำตาแห่งความง่วงเริ่มเล็ดออกมาประปราย





"เธอเองก็คงอยากดื่มเหมือนกันใช่ไหม ? " มิฮอว์คพูดพร้อมยกขวดไวน์ในมือขึ้นมาเพื่อแสดงถึงสิ่งที่ตนพูด





"แหม พอแกพูดก็ชักเริ่มเปรี้ยวปากแล้วแหะ" ดวงตาที่ดูง่วงงัวเงียถูกกลบลงไป พร้อมสายตาเป็นประกายตื่นเต้นสนใจเข้ามาแทรกแทน ริมฝีปากล่างถูกขบแทนอาการอยากของเจ้าของ






"เอาสิ งั้นเราจะดื่มมัน" เจ้าของขวดไวน์คุณภาพดีรับคำ คนได้ยินยิ้มกว้างขึ้นมาทันที 





"ถ้างั้นก็-" ก่อนจะเด็กหนุ่มจะได้พูดต่อให้จบว่าไปกันเลย 






"แต่หลังจากที่เธอชนะหัวหน้าฝูงลิงบาบูนได้แล้ว" เสียงทุ้มก็ดังแทรกขึ้นราวกับรู้ว่าคนชอบเหล้าเป็นจิตใจคิดจะพูดอะไร แม้คนพูดจะพูดด้วยเสียงราบเรียบตามปกติ แต่คนฟังก็อ้าปากยิ้มค้างออกมา 






"ห๋าาา ! ของแบบนั้นมันแน่อยู่แล้วเซ่! แล้วถ้าจะพูดให้อยากก็ช่วยอย่าตัดอารมณ์กันแบบนี้สิฟร่ะ! ทำไมแกไม่บอกฉัน หลังจากที่ฉันชนะเจ้าลิงยักษ์นั่นเล่า!? " ความตื่นเต้นและความสนใจถูกเปลี่ยนเป็นอารมณ์เดือด อะดรีนาลีนพุ่งสูงขึ้นราวกับบอกอารมณ์ของเจ้าของร่ายกายตอนนี้





"นั่นสินะ สงสัยฉันคงจะต้องดื่มไวน์ที่เธออยากจะขโมยมากที่สุดแค่คนเดียวงั้นสินะ" คนพูดพูดอย่างเสียดาย พร้อมยกไวน์ที่ตนกล่าวถึงขึ้นมามองด้วยสายตาอาวรณ์






"พูดแล้วห้ามคืนคำเชียว" คนที่เส้นเลือดปูนขึ้นบริเวณขมับรีบยืนยันข้อเสนอ เจ้าตัวกัดฟันกรอดพลางพูดไป






ร่างสูงเดินผ่านเด็กหนุ่มแล้วตรงไปยังประตู





"ถ้างั้นก็ เร่งมือเข้า ฉันไม่อยากรอนานนักหรอกนะ" มิฮอว์คพูดประโยคสุดท้าย ก่อนจะจับตัวเปิดประตู






"แน่นอนอยู่แล้ว! แต่ถึงตอนนั้น แกต้องเตรียมไว้ให้เยอะเลย แค่สองขวดฉันยังไม่หายอยากหรอกนะ" คนถูกปั่นหัวหันกลับมาพูดกับคนที่ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้ให้ตนทั้งยังกำลังจะเดินหนีไปง่าย






มิฮอว์คไม่ได้หันกลับมา หรือตอบรับอะไรเป็นพิเศษ ร่างสูงเดินออกไป ทิ้งให้โซโลยืนอยู่คนเดียวแทน






เจ้าตัวจิ๊ปาก อย่างไม่สบอารมณ์ แต่ท้ายที่สุดรอยยิ้มกว้างก็ปรากฎขึ้นมาแทน



























ในที่สุดคนที่โดนปั่นหัวให้อารมณ์ขึ้นๆลงๆก็ได้พักผ่อนตามความต้องการของร่างกายเสียที





โซโลเดินกลับมาห้องตัวเองเมื่อเขาเริ่มคุ้นชินกับทางเดินบ้างแล้ว แม้ในความคิดยังคงคิดว่าที่ไหนๆก็เหมือนกันไปหมดก็ตาม เมื่อถึงห้องสิ่งแรกที่อยากทำคือการล้มตัวลงนอนไปเตียงและปล่อยความเหนื่อยล้าทิ้งไปลงไป 





แต่ทุกอย่างต้องก็พังอีกครั้งเหมือนมีร่างของหญิงสาวนอนอยู่ก่อน จะเรียกว่านอนก็ไม่เชิง เหมือนหล่อนจะฟลุบนอนลงไปเสียมากกว่า 





โซโลเขี่ยร่างที่เข้าสู่ห้วงนิทราให้ตื่น แต่ครั้งแล้วทั้งเหล่าหล่อนก็ดูจะไม่ท่าทีจะลุกขึ้นมาเลย






"นี่เธอ ทำไมถึงมาแย่งที่นอนฉันเนี่ย" คนมีสติพูดใส่คนไม่มีสติ ซึ่งนั่นก็ไม่ช่วยอะไรเลย แต่ถึงอย่างนั้นก็มองไปเห็นม้วนผ้าพันแผลในมือของหล่อน





"คนที่อยากนอนสุดๆน่ะ มันฉันตั้งหาก เธอแค่ดูฉันแต่จะหลับเอาเป็นเอาตายเนี่ยนะ ? " คนโดนแย่งที่นอนได้แต่ถอนหายใจอย่างเซ็งๆกับคนหลับสนิท เขาจึงเปลี่ยนไปนอนห้องเพโรน่าที่อยู่ข้างๆแทน 





















เมื่อเข้ามาสิ่งแรกที่เห็นคือเหล่าตุ๊กตาทั้งหลายที่ถูกพันด้วยผ้าพันแผล แต่อย่างน้อยตรงการก็ยังมีตุ๊กหมีที่มีสีบ้างอยู่ตัวหนึ่ง






"คิดถูกแล้วจริงๆที่เอาให้ยัยนี่" โซโลมีสีหน้าสยองทันทีที่คิดว่าหากไม่มีห้องนี้ต้องเต็มไปด้วยตุ๊กตาขาวดำชวนหลอนอย่างแน่นอน 





โซโลเลิกที่จะคิดอะไรต่อกับห้องของเด็กสาว ซึ่งในที่สุดเขาก็ได้พักผ่อนจริงๆเสียที เขาตรงไปยังเตียงทันที
























เช้าวันถัดมาที่ควรจะสดใส แต่นั่นใช้ไม่ได้กับคนคนหนึ่งในเกาะนี้




"แล้วทำไมนายมานอนห้องฉันยะ ! " แค่ประโยคแรกที่ได้ยินหลังถูกพลักตกเตียงให้ตื่นก็ฟังดูไม่ระรื่นหูเสียแล้ว



"เฮ้ ! ฉันสิต้องถามเธอ แล้วไหนเธอถึงไปอยู่ห้องฉันแถมแย่งเตียงฉันอีก ? " คราวนี้คนถูกกล่าวหาอยู่ฝ่ายเดียวสวนกลับหล่อนบ้าง



"อะไรกันยะ ฉันอุส่านั่งรอนายแล้ว นั่งรอนายอีก แต่นายดันไม่กลับมาเสียที จนร่างที่แสนเบาะบางของฉันต้องการที่จะพักผ่อน" เธอทำเสียงเศร้า แล้วเล่าทุกข์พร้อมโยนความผิดให้คู่สนทนา




"เบาะบางเรอะ ? " โซโลเหลือบตามองหล่อนเพียงครู่เดียวแล้วก็พูดวลีลอยๆ 




"ว่าไงนะยะ !?" มีหรือคนหูดีอย่างเพโรน่าจะไม่ได้ยินคำด่าอ้อมๆนั้น หล่อนโบกมือสั่งบริวารให้เข้าแทรกจิตใจอีกคนทันที




"เฮ้- ขอโทษครับที่ผมเกิดมาหนักแผ่นดิน" คนที่โดนประทุร้ายจะเอ่ยปากห้ามทันที แต่นั่นก็สายไปเสียแล้ว โซโลคุกเข่าลงขอโทษคนใช้พลังผลไม้ปีศาจ



"ฮะโระฮะโระฮะโระ" เสียงหัวเราะแปลกๆของเพโรน่าดังขึ้นเมื่อเห็นว่าอีกคนยังคงหมอบลงเหมือนที่ผ่านมา




"หนวกหูน่า ยัยบ้า อ่ะ- ขอโทษที่พูดไม่สุภาพครับ" ทันทีที่หลุดออกมา คนมีสติก็ตะโกนว่าหล่อน แต่เมื่อจบประโยคก็โดนลูกไม้เดิมๆอีกครั้ง



"นายนั่นแหละเงียบไป เป็นคนที่ดื้อด้านจริงๆเลยเชียว" เพโรน่ายิ้มกว้าง แต่เมื่อต้องใช้พลังเยอะขึ้นก็แอบรู้สึกเหนื่อยไม่ได้



เสียงตะโกนโวยวายสลับกับเสียงขอโทษดังขึ้นหลายครั้งจนนับครั้งไม่ได้
















อาหารเช้าเต็มไปด้วยความหดหู่ของเด็กหนุ่มนักดาบ คนเป็นอาจารย์รู้ได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นกับศิษย์ตน





"อย่าลืมถอนคำสาปของเธอก่อนหมอนี่จะไปฝึกต่อล่ะ" มิฮอว์คไม่ได้ให้ความสนใจกับร่างไร้ชีวันมากนัก ก่อนจะหันไปบอกคนมีพลังจากผลไม้ปีศาจให้ทำคนจิตใจหดหู่เป็นปกติตอนฝึก





"ก็ได้ๆ หมอนี่เอาแต่โวยวายเสียงดัง อยู่เงียบๆแบบนี้สิถึงน่ารักขึ้นหน่อย ฮะโระฮะโระฮะโระ" เพโรน่าพูดพร้อมอ้าปากรับช้อนที่ถูกป้อนจากคนไร้สติ ก่อนป้องปากหัวเราะออกมา ส่วนมิฮอว์คก็ไม่ได้สนใจอะไร หรือเพิ่มบทสนา เขาเพียงกินอาหารเช้าต่อจนเสร็จ





"ถ้านายไม่พูดมาก ป่านนี้ฉันก็ไม่ต้องมาทำแบบนี้หรอกย่ะ" ความผิดตกเป็นคนไร้สติแบบงงๆ เธอมองผ้าพันแผลที่ถูกเปลี่ยนใหม่โดยฝีมือของเธอเอง 


























เสียงดีดนิ้วของเพโรน่าดังขึ้น โซโลเริ่มได้สติขึ้นมา แต่สัญชาตญาณของเขาบอกว่าตนตรงอยู่อันตราย



ดาบจากทางขวา



โซโลกลิ้งตัวหลบทันที วิสัยทัศน์เริ่มมองเห็นชัดเจนขึ้น ไม่ใช่อะไรอื่น นอกจากจ่าฝูงลิงบาบูนที่กำลังจะฟันดาบมาหาเขา



โซโลหลบได้อีกครั้ง ก่อนจะกระโดนขึ้นมาบ้าง คมดาบทั้งสองด้ามตัดกันเป็นตัวเอ็กซ์ ไม่ทันจะได้โจมตี ดาบยักษ์ก็ตวัดขึ้นมาหวังจะผ่าซีกร่างของเด็กหนุ่ม ร่างที่ลอยอยู่บนอากาศม้วนตัวหลบ ก่อนจะตีลังกากระโดนกลับไปบนพื้น





"เดี๋ยวสิ!? แล้วไปเรื่องหน้าสิ่วหน้าขวานนี้มันคืออะไรกันฟร่ะ!" คนที่มีสติครบทุกองค์ประกอบแล้ว ขอเวลานอกแล้วมาตวาดคนที่ยืนดูตนเกือบตายทั้งสองคน




"นี่ๆ ถ้าไม่รีบเดี๋ยวก็แพ้แล้วโดนฆ่าตายไม่รู้ด้วยนะ" เสียงใสของเพโรน่าดูไม่ยินดียินร้าย ราวกับหล่อนไม่มีเอี่ยวที่ทำให้โซโลตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้เลยแม้แต่น้อย





"แล้วแกก็อีกคน ไง๋ถึงบ่อยให้ยัยนี่ทำตามใจชอบกันล่ะฟร่ะ !?" โซโลพูดถึงอีกคนที่ยืนร่วมอุดมการณ์ด้วย





"ฉันให้เธอมาฝึกนะ ไม่ใช่มาเดินเล่นเจ้าหนู" มิฮอว์คไม่กล่าวปฎิเสธคำกล่าวหาของโซโล พร้อมพูดไล่ให้คนที่กำลังต่อสู้อยู่มีสมาธิมากกว่านี้




"พวกแกนะพวกแก... " โซโลเค้นเสียงตอบอย่างขุ่นเคืองแล้วกลับไปจดจ่อกับการต่อสู้อีกครั้ง





"ฉันจะจัดการกับพวกแกแน่ๆ !?" สิ้นเสียงแรงของดาบที่มหาศาลก็ถูกส่งไปให้กับคู่ต่อสู้ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยแม้แต่น้อย ลิงยักษ์ถูกพลักถอยจากแรงประทุของคนที่สู้ด้วย




"เจี๊ยก ? " เมื่อพลักแรงดาบนั้นออกได้ ลิงยักษืชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง คล้ายกับสงสันว่าตนเองผิดอะไรกัน





"แกไม่ผิด แต่พวกนั้นนั่นแหละที่น่าโมโห ! " นอกจากไม่ปฎิเสธ โซโลก็ระบายโทสะมาใส่คู่ต่อสู้อีกครั้ง พร้อมรังสีรอบๆตัวที่ลุกเป็นไฟโถมใส่ร่างมนุษย์









































____________________________________________________________________





ทำไมชอบแกล้งโซโลกันแท้เหล่าาาาาาา สงสารรรร 5555 ///แกเป็นคนแต่งเองไม่ใช่รึ


ไว้แต่งจบแล้วจะไล่ลบแก้ไขคำผิดนะค๊าบ ///น่าจะนานมากกกกกกก555










A&A






Benzii Panoi (@benziipanoieiei)  : โอ้โห ช็อตสุดท้ายแลงมาก แลงมากคุมอาจารย์!! เอาไป

นั่งกินด้วยกันที่ห้องเลยมั้ยคะ!?




: ก็เกือบได้กินน้อง เอ้ย ได้กินไวน์อยู่หรอก แต่ดันสร้างเงื่อนไขมาซะได้หึ้ยยย สงสาร

โซโล5555








O-M-G--------- (@O-M-G---------)  : หืออออ ตายแปป




: อย่าพึ่ง!! กลับมาก่อนน ///เรียงรถพยาบาล















yugijudai (@0868864816) : ตอนนี้ยาวมาก ยาวขนาดไรต์ตอบเม้นแล้วยังอ่านไม่จบเลย 

555 โซโลแบบ555 ฝีมือทำอาหารคือต่ำเตี่ยมาก ต้องตอกไข่ยังไงให้ได้เปลือกทุกฝอง 

มิฮอว์คคือเพโรน่าถามกินมั้ยไม่กิน โซโลยื่นให้กิน อืม .. เข้าใจแหละไม่ได้2มาตรฐาน 

แค่กินตามอารมณ์ ตอนแรกที่อ่านฉากเลือกไวน์คือ ไรต์เคยกินหรอ บรรยายซะ แม้แต่โลโก้ 

ต้องใช่แน่ๆ พออ่านท้ายเท่านั้นแหละ 555 ฉันคิดมากไป

เราไม่รู้เรื่องไวน์อ่า เกี่ยวกับบ้านเกิดโซโลมิฮอว์คมั้ย//เดา






: ก่อนอื่นต้องขอบคุณคอมเม้นต์ยาวๆก่อนเลย อ่านทุกบรรทัดเลยนะ! ใช่ ยาวจริง55 

เพราะตัดจบไม่ได้///หลบ คิดว่าโซโลไม่น่าจะทำอาหารเก่งเท่าไหร่ ส่วนมากคงย่างเนื้อเอา

ล่ะมั้ง? ถถ ถามว่าตอกยังไงให้เปลือกตกทุกฟองหรอ ตอกแบบโซโลนี่ไง! ผ่าม! 

ส่วนเรื่องมิฮอว์ค แหมไม่คิดเลยว่าจะมีคนจิ้นฉากนี้กัน//หัวเราะ อารมณ์แบบ เพโรน่าต้องกวัก

มือเรียก แล้วให้น้องผีเอามาให้ใช่มะ มิฮอว์คแกก็ไม่ได้อยากกินอะไรมากขนาดนั้นไง เลยยกมือ

ปฎิเสธไป แต่โซโลแกยื่นให้ตรงหน้าเลยนะ มันไม่ต้องเสียเวลาไงงงง ช่ายยยย///ทุกคนคิดว่า

ไงจ๊ะ อิอิ

ไวน์ไม่เคยเหมือนกันนน ถามอากู๋นานมากคับ555 ส่วนเรื่องสัญชาติไวน์อ๊ะ เกือบถูกแล้วเชียว

เป็นของมิฮอว์คค๊าบบ การแต่งกายของพี่แกคล้ายนักรบของชาวสเปนจ้า










O-M-G--------- (@O-M-G---------)  : เพโรน่าชวนไม่ชิม ทีโซโลชวนนี่รีบ ชิม จัง




: หึ้ยยย ไม่ได้สองมาตรฐานน้าาา555 เฮียแกแค่ไม่ได้อยากกินขนาดที่ต้องเสียเวลาไงงงงงง











O-M-G--------- (@O-M-G---------)  : อัพวันไหนอีก อัพเร็วๆเส้ แง้ ไม่มีไรจะอ่านละ





: โอ้ยสงสารรร ปกติอัฟเป็นอาทิตย์ละตอนค๊าบ กันสมองตัน //ที่จริงก็ตันทุกตอนแหละตอนนี้ยังตันเลย ถถถถ 












B.TEm (@AmshipperShip)  : อันแรกที่เขาบอกว่าแข็งกระด้างแต่ไม่รังเกียจอะไรสักอย่าง 

คือเขาพูดถึงเนื้อเค้กใช่มั้ยคะ แล้วอันที่สองที่บอกว่า ฉันเลือกเจ้านี่ คือเขาพูดถึงไวน์ใช่มั้ยคะ 

555555555555555555555555555555555555555555555 สงสัยคงจะคิดมากไป 

มิฮอว์คอาจจะเรื่องมากในการกินก็ได้ เลยเลือกนิดหนึ่ง เขาเลยเลือกเจ้านี่น่ะค่ะ 

555555555555555555555555556






: ขอบคุณค๊าบ เห็นไล่เม้นมาทุกตอนเบยย ผมก็จะตั้งใจอ่านทั้งหมดเลยนะค๊าบผม! 

ช๊ายยยยย เค้กสิ๊ ต้องเค้กอยู่แล้วววว กะเค้าคุยกันเรื่องเค้กนี่เนอะ ///หลบ อันที่ไวน์ถูกแล้วค๊าบผมมม 

ดีใจนะเนี่ยที่ยังมีคนรู้อยู่ เห็นมีคนเข้าใจผิดกันไปเยอะเลย ไม่ไหวๆ///หลบคนจิ้น















Piratehunter  : ท่าคนเขียนไม่กวนบาทาก็น่าจะให้ ตาเหยี่ยวเลือกโซโลนะ อย่าให้เห็นตอนหน้านะว่าตาเหยี่ยวเลือกไวน์ มีเรื่องนะไรท์5555





: ดะ เดี๋ยวสิ-///วิ่งหลบรีดเดอร์ที่วิ่งเข้ามาหาด้วยความประทุร้าย   

พะ- พวกคุณคิดมากกันไปเองงงง อ้าก อย่าทำผมม-/// คนเขียนหายไปอย่างไร้ร่องรอย
































































































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

146 ความคิดเห็น

  1. #132 HeViewing (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 13:16

    รรอออออออออออยู่น่ะๆๆ🙁🙁🙏🙏

    #132
    1
    • #132-1 (จากตอนที่ 24)
      26 มิถุนายน 2563 / 23:01
      มาแล้วค๊าบผมมม
      #132-1
  2. #131 praewwypppp (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 06:34
    อยากเห็นน้องโดนรังแกแย้วววว กลับมาอัพเร็วๆน๊า
    #131
    1
    • #131-1 (จากตอนที่ 24)
      26 มิถุนายน 2563 / 23:01
      5555สงสารโซโลแทน มาแล้วจ้าา
      #131-1
  3. #128 O-M-G--------- (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 18:26
    เมื่อไหร่จะอัพน้าาา รอไม่ไหวลิ้ว
    #128
    1
    • #128-1 (จากตอนที่ 24)
      26 มิถุนายน 2563 / 23:00
      มาแล้วค๊าบ ติดตอนพิเศษเดินไปไหนไม่ได้เลย...
      #128-1
  4. #125 O-M-G--------- (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 07:14
    อัพต่อเถอะขอร้อง
    #125
    0
  5. #124 B.TEm (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 22:21
    ตาเหยี่ยวคือกวน55555555555555 หมั่นไส้มาก ทำมาเปนนะคะ / เราเอ็นดูทุกครั้งที่น้องโซโลโดน nagative horror ของเพโรนา คือน้องแบบ น้องงงงงง น่ารักกกกกก 5555555555
    #124
    0
  6. #123 tsubakihime (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 21:17

    ฟินระดับ 10 ทุกคนล้วนอยากแกล้งโซโล แม้กระทั่งลิงบาบูน น่ารัก มีแต่คำว่าน่ารักเต็มไปหมด แง๊

    #123
    0
  7. #122 yugijudai (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 12:57
    วู้ว เราจำได้แค่โซโลมาจากญี่ปุ่นตัวเดียวเอง 555 โอ้ยฉากบรรยายสายตานี้สุดจัด เหมือนหลอกให้ดีใจแล้วตบหัวอะ เพโร่น่าก็...คิดว่าใช้ผีเป็นปกตินะ แต่ดูใจเย็นกับโซโลเป็นพิเศษ แบบเมื่อก่อนอยู่ปราสาทตัวเงาใช้ผีไปทั่ว อยู่นี้ไม่ค่อยใช้(หรือเพราะกลัวมิฮ.) ตอนนี้สงสารใครสุด โซโล? ไม่ เจ้าลิงบาบูนที่โดนแทน 5555
    #122
    0