คัดลอกลิงก์เเล้ว

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้




สวัสดีมวลมหาประชาไรท์เตอร์อีกครั้งค่ะ
พบกันกับฟิคชั่น 2Jae เจบี&ยองแจ อีกแล้วนะคะ
ไรท์เตอร์ @Gotyani คนเดิมค่ะ

เรื่องนี้เป็น SF&SF คือเป็น short fic และ เป็น song fiction ด้วยค่ะ
 เพลงประกอบเรื่องนี้ได้แรงบันดาลใขมาจากเพลง เธอคิดยังไงกัน นท เดอะสตาร์ค่ะ
เปิดคลอเบาๆจะฟินมาก ^^ ขอให้มีความสุขกับฟิคนะคะ






มีเรื่องชี้แจงเล็กน้อยนะคะ สำหรับบล็อคนี้จะมีไรท์เตอร์ 2คน
1 คือ @getgotgot7
2 คือ @Gotyani
นะคะ เขียนทั้งคู่บีเนียร์และบีแจ
เพราะไรท์ชอบทั้งสองคู่เลย เพราะฉนั้นชอบคู่ไหนเลือกอ่านคู่นั้นไม่ตีกันนะคะ
เพราะไรท์เตอร์รักเด็กๆ Got7 เท่ากันทุกคนเลย

ชอบหรืออยากให้แก้ไขอะไรก็แนะนำกันด้วยนะคะ
คอมเม้นดีๆเพิ่มกำลังใจให้ไรท์ได้เยอะเลย

ขอบคุณทุกๆคอมเม้นนะคะ

 












ขอบคุณธีมจาก

:) shalunla

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 6 ก.พ. 57 / 23:27

บันทึกเป็น Favorite






สวัสดีครับ ผมชเวยองแจ ผู้น่ารักระดับล้านทำพี่สาวรับประทานไม่ได้ไม่สบายนอนไม่หลับหยิบจับอะไรไม่ถูก 
แหะๆ ขอโทษทีครับ ชื่อยาวไปหน่อย ก็อย่างที่ว่านั่นแหละครับ พลังวิเศษของผมคือความน่ารัก ไม่ได้อวยตัวเองนะครับ น่ารักจริงจริง หรือพวกคุณจะเถียง ? ^^
ตอนนี้ผมกำลังมีปัญหาล่ะครับ จริงๆแล้ว มันก็ไม่ถึงกับเป็นปัญหาใหญ่อะไรหรอกนะครับ แต่มันแค่ ..... น่าหงุดหงิด !



ดูว่าเธอก็คงสนกัน เหมือนๆที่ฉันชอบเธอ ทุกครั้งที่ได้คุย ตอนที่พบเจอ ชักจะหวั่นไหว



" ยองแจอ่า ตื่นได้แล้ว สายแล้วนะ " 
" ................ "
" ย่าห์ ย่าห์ ชเวยองแจ ตื่นๆๆๆๆ สายแล้ว! "
" ................ "
" นี่ต้องให้ใช้ความรุนแรงใช่มั้ย หืมมม " 
* ป้าบ ป้าบ ป้าบ * เสียงแจบอมฟาดเข้าไปที่ท่อนแขนของคนตัวเล็กโดยไม่ยั้งมือ
" ................ " นิ่ง ไร้การตอบรับ
" นี่นายทำไมหลับลึกขนาดนี้เนี่ย ฮ๊ะ! ยองแจ ............ งั้นฮยองคงไม่มีทางเลือก "
* ฟอดดดดดด *
" เฮ้ยยยยยยยยย แจบอมฮยองงงงงงงง ทำอะไรเนี่ยยยยยยยยยยยยยยย " ยองแจดีดตัวขึ้นจากที่นอน มือสองข้างปัดป่ายไปทั่วใบหน้าของตนเอง
" เอ้า ก็หอมแก้มน่ะสิ ถามได้ "
" ฮยองงงงงงงงงง แล้วทำไมไม่ปลุกวิธีอื่นล่ะ ตะโกนดังๆก็ได้ เขย่าผมแรงๆ ตีผมแรงๆก็ได้ ! "
" ที่นายพูดน่ะ ชั้นทำมาหมดแล้ว ทำไมล่ะ หอมแก้มแค่นี้ทำไมต้องหงุดหงิดด้วย " แจบอมพูดพลางเอามือหยิกแก้มของคนขี้เซา
" ก็ ... ก็ ....... ก็ผมตกใจนี่ ! แล้วก็ .... ก็ ....... หึ้ยยยยยยย ผมโกรธฮยองแล้ว เล่นอะไรไม่เข้าเรื่อง !!! " 
" ทำไมล่ะ ก็เวลานายขี้เซาน่ะ มันน่า ..... " 
" น่ะ...น่าอะไร ? พูดมานะ !!! " ยองแจจ้องแจบอมอย่างเอาเรื่อง 
แจบอมเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ จนยองแจรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆของอีกคน
" ก็น่า ........ น่า............... น่ารักน่ะสิ ^^ " แจบอมยิ้มอย่างชอบใจ แล้วรีบลุกวิ่งออกจากห้องไป ทิ้งให้คนขี้เซานั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนเตียง
" อะ .......จะ ..... แจบอมฮยอง คนบ้า !!! " คนตัวเล็กตะโกนไล่หลังแจบอมด้วยความเขิน





เพียงแต่ยังมีเรื่องค้างใจ กับคนที่อยู่ใกล้เธอ ก็รู้ยังไม่ใช่แฟน เค้าแค่ชอบเธอ


หลังจากได้สติ ชเวยองแจก็รีบวิ่งผ่านน้ำ เพราะเริ่มรู้ตัวว่าสายและคนอื่นๆกำลังรอเค้าอยู่ (เพิ่งรู้? 555)
" เสร็จแล้วคร้าบบบบบบบบบบบ " ยองแจออกมาจากห้องพร้อมตะโกนบอกเพื่อนร่วมวงที่นั่งรอเค้าอยู่ที่ห้องนั่งเล่น
" ตลอดนะตี๋ ตื่นง่ายๆเหมือนชาวบ้านเค้าไม่ได้รึไง มาให้ตีซักทีดิ๊ มาๆๆๆ " แจ๊คสันพูดพลางยกมือจะตียองแจ
" อะไรอ่าฮยอง ผมก็เสร็จแล้วนี่ไง ... อ้าว แล้วแจบอมฮยองกับจินยองฮยองล่ะ ? " ยองแจถามเมื่อเห็นสมาชิกหายไปสองคน
" เค้าไปนั่งรอฮยองกันในรถตั้งนานแล้ว ผมว่านะ ตอนนี้คงกำลังจู๋จี๋กันอยู่แน่ๆ คิกๆๆๆๆ " เสียงมักเน่ยักษ์ที่นั่งรออยู่ด้วยแย่งตอบ
* ป้าบ ! * พี่ใหญ่มาร์คที่นั่งเงียบอยู่ฟาดไปที่หลังของมักเน่จอมโม้ พร้อมดุไปอีกชุดใหญ่
" นายนี่เพ้อเจ้อใหญ่และยูคยอม สองคนนั้นไปคุยกับเมเนเจอร์ฮยองเรื่องงานวันนี้ต่างหาก " 
" แต่ผมว่าคู่นี้น่ารักดีออก เจเจโปรเจคไงฮะ ผมว่าจะจิ้นคู่นี้เหมือนกันนะ คิกๆๆๆๆๆ " แบมแบมพูดพร้อมหัวเราะคิกคักกับตัวเอง
" เพ้อกันไปใหญ่ละพวกนาย ไปๆ รีบไปเหอะ เดี๋ยวได้สายจริงๆหรอก " แจ๊คสันตัดบทและลุกนำสมาชิกคนอื่นๆไปที่รถ
เมื่อขึ้นเข้ามาในรถ สมาชิกทุกคนคุยเล่นกันสนุกสนาน เว้นก็แต่ชเวยองแจที่เอาแต่นั่งหน้าบึ้งไม่พูดไม่จากับใครอยู่ที่เบาะหลัง แถมยังสั่งว่าห้ามใครมานั่งเบาะหลังด้วยเป็นอันขาด เค้าอยากงีบ ห้ามใครรบกวน สมาชิกคนอื่นๆเลยต้องไปเบียดกันที่ด้านหน้า
" ชิ ..... เมื่อเช้ายังบอกเราน่ารักอยู่เลย นี่อะไร ไปนั่งคุยเล่นกับคนอื่น ยิ้มจนปากจะฉีกอยู่แล้ว น่าหมั่นไส้ ! " ยองแจบ่นพึมพำกับตัวเอง เมื่อเห็นแจบอมกำลังคุยเล่นกับจินยองอยู่ที่เบาะหน้า ยิ่งเห็นยิ่งหงุดหงิด ยองแจจึงตัดสินใจทอดสายตาออกไปนอกรถตลอดทาง
" ถึงแล้วเด็กๆ วันนี้ตั้งใจทำงานให้เต็มที่นะ เย็นนี้ฮยองจะเลี้ยงพิซซ่าพวกนาย " เมเนเจอร์ฮยองบอกกับเด็กๆที่กำลังจะลงจากรถเพื่อเข้าไปยังสตูดิโอ
" จริงหรอครับ ?! ผมขอแฮมเบอร์เกอร์กับโคล่าด้วยนะ เยอะๆเลยนะฮยอง " มักเน่ยักษ์เอ่ยขึ้น
" ได้สิ แต่ตอนนี้ไปตั้งใจทำงานได้แล้ว " 
" คร้าบบบบบบบบบบบบบบ " สมาชิกทุกคนตอบเสียงดัง 

วันนี้เป็นการอัดรายการเพลง ซึ่งพวกเค้าต้องถ่ายทำกันทั้งหมดสามครั้ง เพื่อเก็บรายละเอียดและเลือกมุมกล้องสำหรับโชว์ของพวกเค้า การถ่ายทำผ่านไปได้ด้วยดี สมาชิกทุกคนกล่าวขอบคุณและลาทีมงานเพื่อเดินทางกลับหอพัก




แต่รู้มั้ยว่าอยากจะบอกรัก ก็ลำบาก คนๆนั้นเฝ้าเธอไม่เคยห่าง ไม่ค่อยแน่ใจ กลัวจะวุ่นวาย


รถของบริษัทมาจอดรอพวกเค้าอยู่ที่หน้าสตูดิโอ ยองแจรีบเดินนำสมาชิกคนอื่นๆขึ้นรถไปนั่งอยู่ที่เบาะหลัง เป็นแจบอมที่ขึ้นรถต่อจากเค้าและเลือกที่จะไปนั่งเบาะหลังด้วย เพราะความที่อยากรู้ว่าวันนี้ชเวยองแจคนร่าเริงของทุกคน เป็นอะไร ?
" นี่ ยองแจอ่า เป็นอะไรไปน่ะ วันนี้ดูหงุดหงิดจัง ไม่สบายรึเปล่า ไหนมาให้ฮยองวัดไข้ซิ " แจบอมพูดพลางเอื้อมมือจะไปแตะหน้าผากของคนน้อง แต่ยองแจหันหน้าหนี และเขยิบตัวหนีคนพี่ไปนั่งชิดกับหน้าต่าง
แจบอมไม่ลดความพยายาม เขยิบตัวไปนั่งเบียดติดกับชเวยองแจ ดูซิ ว่าคราวนี้จะหนีได้อีกรึเปล่า
" ฮยอง ! จะมานั่งเบียดผมทำไมเนี่ย อึดอัดนะ ! ขยับออกไปเลยยยยย " ยองแจหันมาต่อว่าคนพี่
" ก็ฮยองถามนายดีๆนายไม่ตอบนี่ แล้วนี่เป็นอะไร หรือใครทำอะไรให้นายหงุดหงิด บอกฮยองมา ฮยองจะไปจัดการให้ " คนพี่เอ่ยถาม
" ไม่ต้อง! ผมจัดการเองได้ ฮยองไปจัดการเรื่องของตัวเองเหอะ " ยองแจเอ่ยด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
" เรื่องของฮยอง ? เรื่องอะไร ? " 
" ผมไม่รู้ ! ผมไม่สน ! ฮยองอยากจะทำอะไร อยากจะคุยกับใคร จะเล่นกับใคร จะนั่งกับใครมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับผมนี่ ! " 
" ฮึ ? นายพูดเรื่องอะไรของนายเนี่ย ฮยองถามดีๆนะ ทำไมต้องตะคอกกันด้วยล่ะ หรือต้องให้ใช้วิธีเมื่อเช้าหืม ถึงจะหายดื้อ " แจบอมพูดแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ยองแจ แต่ยองแจใช้มือเล็กผลักคนพี่ออก
" ฮยองเลิกทำแบบนี้กับผมซักทีได้มั้ย ! เลิกยุ่งกับผมซักที ! ผม รำ คาญ !!! " ยองแจตะโกนลั่นจนทุกคนในรถหันมามอง แจบอมตกใจกับท่าทีของยองแจ 
" น่ะ... นายเป็นอะไรไปน่ะ ... นายไม่เคยพูดกับฮยองแบบนี้เลยนะ ถ้านายโกรธที่ฮยองแกล้งนาย ฮยองขอโทษ ฮยองก็แค่ ล้อเล่นเฉยๆ .... "
" ล้อเล่นหรอครับ ? ฮยองเคยถามผมมั้ยว่าผมอยากเล่นกับฮยองงรึเปล่า ฮยองเคยสนใจบ้างมั้ยว่าผมรู้สึกยังไง ถ้าฮยองแค่อยากจะเล่นสนุก ฮยองก็ไปหาคนอื่นเล่นด้วยเถอะครับ ผมเบื่อ! " ยองแจระเบิดคำพูดออกมา
" ถ้าหากว่าฮยองทำให้นายอึดอัดใจขนาดนั้น ก็ได้ ต่อไปฮยองจะไม่กวนใจนายอีก ฮยอง ... ขอโทษ " แจบอมพูดจบก็ขยับออกห่างจากยองแจไปนั่งอีกฝั่ง สายตาทอดมองออกไปนอกหน้าต่าง ทุกคนในรถเห็นท่าทางของทั้งคู่ดูไม่ดี เลยชวนกันคุยเรื่องนู้นเรื่องนี้ทำลายความตึงเครียดของทั้งคู่





เธอบอกมาทีจะได้มั้ย ว่าเธอน่ะรักเค้ารึเปล่า หากหมดลุ้นฉันนั้นจะได้ไป


เมื่อถึงหน้าตึก ทุกคนลงจากรถเพื่อจะเข้าไปในห้องซ้อมเต้น ซึ่งเมเนเจอร์ฮยองบอกว่าเตรียมอาหารและขนมไว้ให้พวกเค้าแล้ว จะมีก็แต่ยองแจ ที่ไม่เดินตามสมาชิกคนอื่นๆไป
" ผมขอกลับหอก่อนนะครับ รู้สึกไม่ค่อยสบาย ว่าจะไปนอนพักซักหน่อย " ยองแจบอกกกับสมาชิกคนอื่นๆ
" ได้ไงกัน ฮยองเค้าอุตส่าห์เลี้ยงพวกเรานะยองแจอ่า ฮยองเค้าจะเสียใจนะ " แจ๊คสันพูดกับยองแจด้วยน้ำเสียงจริงจัง
" ก็ได้ครับ งั้นผมขอกลับไปล้างหน้าล้างตาแป๊บเดียวครับ เดี๋ยวผมมา "
" ก็ได้ รีบมานะ "
ยองแจเดินกลับหอไป ทำให้แจบอมมองตามอย่างเป็นวังกล






ยองแจกลับเข้ามาในห้องนอน น้ำตามากมายไหลออกมาไม่หยุด จริงๆเค้าไม่ใช่คนที่จะมานั่งเสียใจกับอะไรง่ายๆ ชเวยองแจทั้งร่าเริง และมองโลกในแง่ดี แต่ความอัดอั้นภายในใจตอนนี้มันเกินจะอดทนไว้ได้ ทำให้เค้าต้องระเบิดทุกอย่างออกมา 
ยองแจล้มตัวลงนอนบนเตียง น้ำตายังคงไหลออกมาไม่หยุด ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโหตัวเอง แจบอมฮยองไม่ได้ผิดหรอก แต่คนที่ผิดคือตัวเค้าเอง ผิดที่คิดเกินพี่น้อง ผิดที่ไม่ห้ามใจของตัวเอง
* แกร๊ก * เสียงคนเปิดประตูเข้ามาในห้อง
" ฮยอง ... เป็นอะไรรึเปล่า ? " เป็นแบมแบมที่เข้ามาหาเค้า ยองแจลุกขึ้นและโผเข้ากอดน้อง
" แบมแบมอ่า ชั้น...ฮึก .... ชั้นเจ็บ เจ็บมากๆเลย " ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่แบมแบมเห็นพี่ชายของเค้าร้องไห้หนักขนาดนี้
" ฮยอง ... ฮยองต้องเข้มแข็งสิ ฮยองน่ะ คือชเวยองแจคนที่สดใสร่าเริงของพวกเราไม่ใช่หรอ แล้วมาร้องไห้แบบนี้ได้ไงกัน "
" ชั้น ... ชั้นไม่รู้ว่าต้องทำยังไงนี่ ฮึก ... โมโหตัวเอง โมโหตัวเองที่สุด "
" นี่ฮยอง ชอบแจบอมฮยอง ใช่มั้ย ? "
" ฮึก .... " แม้จะไม่ได้รับคำตอบ แต่แบมแบมก็พอจะรู้ว่าคำตอบคืออะไร
" แล้วคิดจะบอกรึเปล่า ? "
" หลายครั้ง ชั้นคิดว่าแจบอมฮยองก็คงจะคิดเหมือนกันกับที่ชั้นคิด แต่ตอนนี้ชั้นชักไม่แน่ใจ... เค้าอาจจะทำดีกับชั้นเพราะเห็นชั้นเป็นน้องคนนึง แล้วถ้าเกิดว่าฉันบอกความจริงไป ความเป็นพี่น้องของเราอาจจะไม่เหลือเลยก็ได้ "




ไม่เคยคิดเลย จะไปแย่งใคร บอกใบ้กันทีจะได้มั้ย เธอคิดยังไงกัน


* แกร๊ก * แบมแบมและยองแจหันไปตามเสียงประตูที่เปิดออก แจบอมเดินเข้ามาในห้อง ตอนนี้คนที่ตกใจที่สุดคงเป็น ชเวยองแจ ...
" แบมแบม นายออกไปก่อน ชั้นมีเรื่องต้องคุยกับยองแจ " แบมแบมทำตามที่แจบอมบอก ตอนนี้ภายในห้องเหลือแค่พวกเค้าสองคนเท่านั้น
" ฮยอง คือ ... ผม... " 
" ยองแจ ... ถ้านายคิดแบบนั้นกับฮยอง จากนี้ไปความเป็นพี่เป็นน้องของเราจบตรงนี้เถอะ "
" ฮึก ... ผมขอโทษ ฮยองอย่าทำแบบนั้นเลยนะ ผมสัญญาว่าผมจะเป็นน้องที่ดีของฮยอง จะไม่...ฮึก คิดแบบนั้นอีก ..... อย่าทำแบบนั้นเลยนะครับ " 
" ไม่ได้หรอก ยองแจอ่า ฮยองคงเป็นพี่ของนายต่อไปไม่ได้อีกแล้ว... "
" ฮึก ..... ไม่นะครับ ฮยอง ผมขอโทษ อย่า... "
" เป็นแฟนกันนะ ยองแจอ่า ฮยองรักนาย ที่ทำไปทั้งหมดน่ะ เพราะฮยองรักนาย นายก็คิดเหมือนกันใช่รึเปล่า หืม ยองแจอ่า " แจบอมเช็ดน้ำตาที่เปรอะอยู่บนแก้มของคนตัวเล็ก
" ฮึก ... คนบ้า ! ฮยองรู้มั้ยว่าผมกลัวแค่ไหน ผมคิดว่าฮยองจะ ฮึก... เลิกยุ่งกับผมแล้ว คนนิสัยไม่ดี !!! " 
แจบอมกอดคนตัวเล็กไว้แน่น ยิ่งเห็นคนที่เค้ารักต้องร้องไห้หนักแบบนี้ ตัวเค้าเองยิ่งรู้สึกผิด
" ฮยองขอโทษ อย่าร้องไห้เลยนะ ยองแจอ่า ...... นายก็รักฮยองเหมือนกันใช่รึเปล่า ? "
" ผมจะไปกินพิซซ่าแล้ว ! ปล่อยยยย " ยองแจพยายามดิ้นอออกจากแขนแกร่งของแจบอม แต่ก็ไม่เป็นผล แจบอมยิ่งกอดเค้าแน่นขึ้นกว่าเดิม แถมหอมเด็กดื้อไปอีกหลายฟอด
" นี่ หยุดนะ! ปล่อยผมเลยยยย ฮยองงงงงง " 
" ก็นายน่ารักนี่ ขอหอมหน่อยไม่ได้หรอ "
" ไม่ได้ ! คนน่ารักมีตั้งเยอะแยะ ไปเลย ไปหอมคนอื่นเลยยย "
" คนอื่นน่ารัก แต่ฮยองไม่ได้รักนี่ ... ฮยอง รักนายคนเดียวนะ ชเวยองแจ " ตอนนี้หน้าของยองแจแดงเถือกลามไปถึงใบหู
" ................. "
" เป็นแฟนกันนะ นะนะนะ ยองแจอ่า "
" แต่...... ผมตื่นยากนะ ฮยองจะปลุกผมทุกวันไหวหรอ ? "
" หอมแก้มเดี๋ยวก็ตื่น " 
" ผมนอนดิ้นนะ ฮยองจะไม่รำคาญใช่มะ ? "
" หอมแก้มเดี๋ยวก็หยุดดิ้น "
" ผมพูดมากด้วยนะ ไม่กลัวหูชารึไง ? "
" หอมแก้มเดี๋ยวนายก็หยุดพูดเองล่ะ " 
" งั้นก็ได้... " 
" หอมกะ... ฮ๊ะ ! จริงนะ ? พูดจริงนะ ? " 
" ครับ ตกลง "
" ฮยองรักนายนะ "
" ก็ไม่ยอมบอกตั้งแต่แรก ปล่อยให้ผมเดาอยู่ได้ ว่าฮยองคิดยังไงกับผม "
" แล้วตอนนี้รู้รึยังล่ะ หืมมม" แจบอมมองยองแจด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ จนคนตัวเล็กรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยของตัวเอง
" ระ ...รู้แล้ว ! ปล่อยได้ยัง " 
* ฟอดดดดดดดดดด *
" ^____________________^ "
" แจ บอม ฮยองงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง "



.............................................................................................................................................



" แบมแบม เป็นไงมั่งวะ คู่นั้นอ่ะ " จูเนียร์ถามแบมแบมที่เพิ่งลงมาจากหอพัก
" ผมว่า ... สองคนนั้นคงไม่ลงมาดริ๊งค์โคล่ากับพวกเราแล้วล่ะฮะฮยอง ดูท่าทางจะเจออะไรที่หวานกว่า... "
" อุ้ต่ะ ! หวังอิจฉา >< มาร์คฮยอง อยากกินอะไรหวานๆมั่งอ่ะคร้าบบบบ "
" เลือดมั้ยหวัง ? " คำพูดของมาร์คถึงกับทำให้แจ๊คสันสะอึก
" อุ้ย ...แหะๆๆๆๆ งั้นพวกเรา แฮมเบอร์เกอร์ พิซซ่า โคล่า ลุย !!!!!!!!!!!! "

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Getgotgot7 จากทั้งหมด 9 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

12 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 2 พฤษภาคม 2558 / 13:27
    แอบจาร์คเล็กๆ55555 อิพี่ปม น้องเสียใจนะเอ็ง แต่เดาว่าเช้าวันรุ่งขึ้นคงมีคู่นึงที่จะหิวข้าวมาก เพราะใช้พลังงานเยอะ
    #12
    0
  2. #11 Starshine
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 03:48
    คือยองแจน่ารักมาก ใสๆของจริง พี่บีก็ไม่ชัดเจนแต่แรกไง ไม่งั้นได้มากกว่าหอมแก้มไปนานละ (เอ๊ะ อะไร) -.,- 5555555

    ชอบคำตอบพี่มาร์คตอนท้ายสุดค่ะ หลุดขำกลางดึกอ่ะ 'เลือดมั้ยหวัง?' เลือดที่ไหนหวานคะพี่มาร์ค สงสารหวัง อุตส่าห์อยากได้ความหวานกับเค้ามั่ง 555555555555555
    #11
    0
  3. #10 Purewing
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 09:53
    โธ่~ พี่บีทำให้น้องยองแจกลุ้มใจอยู่ตั้งนาน ร้องไห้น้ำตาหมดเป็นปี๊บละนั่น สงสาร~ ตายิ่งเล็กๆอยู่ มาบวมเพราะร้องไห้อีกคงแย่ 5555 #ยองแจไล่เตะ

    แค่หอมแก้มก็ตื่น งี้ก็หวานพี่บีเค้าหล่ะ หอมเพลินเลยทีนี้ กำไรฝุดๆ >///<



    ฮามาร์คฮยอง เลือดไม๊หวัง? พี่มาร์คโหดจุง~ หวังกลัวแย๊ว~ 5555
    #10
    0
  4. #9 poppy
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 15:49
    พี่บีแอบหื่น

    ยองแจน่ารัก
    #9
    0
  5. วันที่ 12 มีนาคม 2557 / 22:49
    น่ารักจังเลยยยย
    ชอบตอนเจบีแอบฟังนี่แหละ ฮ่าๆ
    #8
    0
  6. วันที่ 11 มีนาคม 2557 / 00:01
    งื้ออออ มันเป็นอะไรที่น่ารักมากเลยค่ะ
    ชอบบบบบบบ
    #7
    0
  7. วันที่ 11 มีนาคม 2557 / 00:01
    งื้ออออ มันเป็นอะไรที่น่ารักมากเลยค่ะ
    ชอบบบบบบบ
    #6
    0
  8. วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:05
    ฟินนนนนนนนนนนนนนนนนน
    หวานเว่อร์ เค้าแอบอ่านมานานละ วันนี้มาเมนต์แล้วกัน
    หาอ่านย๊ากกกกกยากนะคู่นี้
    วันหลังขอมากกว่าหอมแก้มนะ 55555555 ได้คืบจะเอาศอก
    #5
    0
  9. วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:31
    แว้กกกก ยองแจพาโบ 55555 น่ารักมากอ้ะะะ
    #4
    0
  10. วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:05
    หู้ยยยยยย เป็นฟิคที่หวานเหมือนฉ่ำโบ๊ะ! #ห้ะ
    ยองแจนี่ตื่นยากจริงจัง ตีก็แล้ว ตะโกนก็แบ้ว พี่บีเลยหอมแก้มซะ คิคิคิคิคิ
    ในที่สุดทั้งคู่ก็เข้าใจกัน คบกันซักที เกร้ดดดดดดดด
    พี่มาร์คโหดไปป่ะคะ พี่หวังเค้าอุตส่าอยากหวานมั่งอ่ะ 5555555555
    #3
    0
  11. วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2557 / 03:34
    555555 คือช๊อตแถมสุดท้ายนี่ฮาจริง!! แจ็คสันเล่นกะให้มาร์คเขินแต่เกือบโดนมาร์คเรียกเลือดแล้วไง5555 เขินอีกแล้วอ่ะ>_< อ่านคู่นี้ทีไรคือมันก็เขินความน่น่ารักอ่ะ!! เอะอะคือหอมแก้มซินะ แจบอมแหม่ก็ แก้มยองแจช้ำหมด555
    #2
    0
  12. วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:00
    อ่านแล้วคันไม้คันมืออยากคอมเม้น ๕๕ ทั้งๆที่เป็นบล็อคตัวเอง
    แต่เพื่อนเขียนไง คอมเม้นได้ ไม่ผิด ๕๕๕๕๕

    กรี๊ดดดดดดดดดด ขอแหกประโยคท้ายฟิค "เลือดไหมหวัง" 
    มาร์คหวังฟินเอ่าะ ชอบ ๕๕๕ ชอบพี่มาร์คขาโหด

    พอๆกลับเข้ามาที่เรื่องฟิค คือก็สงสารน้องยองเนาะ
    ในฐานะที่ JJ เขาเคยอยู่ด้วยกันมาก่อน แถมสนิ๊ททททททท สนิทกันอีก
    น้องเลยไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ในสถานะไหนใช่ป่ะล่าาาา

    ตอนอิพี่เข้ามาหาคือตกใจมาก นึกว่าจะบอกน้องไม่ให้ชอบตัวเองซะอีก 
    ทีกับจูเนียร์ละไล่หนีเลยนะแก (ได้ข่าวฟิคนั้นแกเป็นคนเขียนนะ) ๕๕๕๕


    คืออะไร คือน้องยอง พี่เขาฟาดแขนจะหักนางไม่ยอมตื่น พอหอมแล้วมีแรงตื่นเลย!

    โอ้ยยยย สนุกเฟร่อ เธอเป็นคนที่เขียนฟิคคนละทางกับเราจริงๆนะ gotyani เราชอบเขียนแล้วไปเศร้าตลอดๆ
    แต่ดีที่มีฟิคใสๆมาให้อ่าน ให้ชุ่มชื่นหัวใจจจ

    สู้ต่อไปนะ อยากอ่านฟิคทูแจเรื่อยๆ คิคิ
    #1
    0