Hotel Is love เด็กฝึกงานครับ เรามารักกันไหม ? [Yaoi]

ตอนที่ 3 : โกสน -NC18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 มิ.ย. 57


 

ปวด...


ผมรู้สึกได้ถึงความปวดสามอย่าง


ปวดแรก...หัว


ความรู้สึกที่สัมผัสได้หลังจากสติเริ่มกลับมา หัวของผมมึนไปหมด


ปวดสอง...ตัว


รู้สึกเหมือนร่างกายทำงานหนักผิดปกติจนกระทั้งลืมเปลือกตายังยากลำบาก


และ ปวดสุดท้าย


ปวด...


จุดที่สงวนไว้ด้วยธรรมชาติทางสรีระของผู้ชาย จุดที่ไม่สมควรปวด แต่ตอนนี้กับรู้สึกทรมานจากความเจ็บปวดตรงส่วนๆนั้น


หลังจากขยับตัวได้สำเร็จ ในที่สุดผมก็ลืมตาขึ้น


เปลื่อย ?


ผมรู้สึกได้ว่าร่างกายของตัวเอง ปราศจากเสื้อผ้า กระทั้งกกน.หรือบ็อกเซอร์สักตัว


แต่ที่ทำให้ผมรู้สึกหวาดกลัวมากที่สุด คงจะเป็นเพราะมือของผม สัมผัสได้ถึงของเหลวบางอย่าง


ผมค่อยๆชักมือออกมาจากใต้ผ้าห่มก่อนหัวใจผมจะหยุดเต้นไปชั่วขณะ


คราบของเหลวสีแดง และคราบของเหลวเมือกสีขาว ปรากฏแก่สายตา


เลือดผสมกับของเหลวสีขุ่น...!!?


ผมยันตัวนิ่งในขณะนั้น พร้อมกับถามตัวเองว่านี้มันเกิดบ้าอะไรขึ้น?


คำตอบของคำถามค่อยๆขยับพลิกตัวหันหน้ามาทางผม


ใบหน้าคมเข้มตามแบบฉบับชายไทย คิ้วหนาเรียงกัน ตาทั้งสองข้างยังหลับสนิท


พี่หมี!!!!!!!


ผมค่อยๆเริกผ้าห่มขึ้น ก่อนจะพบว่า อีกคนเองก็อยู่ในสภาพเปลื่อยแบบผม แต่ตามเนื้อตัวมีรอยเล็บเหมือนถูกขวนเต็มไปหมด


แต่นั้นไม่สำคัญเท่าตอนนี้


ผมเสียตัวให้กับพี่หมีแล้วงั้นเหรอ?!!!!


"ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!"


ผมคำรามลั่นอย่างเสียสติจนอีกคนสะดุ้งตื่นตาม



"นี้คุณจะร้อ...เห้ย!!!!!!!!"


พี่หมีเองก็ดูตกใจไม่แพ้ผม


"พี่ข่มขืนผม!!!!!"


"เห้ย ผมเปล่า"


"แล้วนี้คืออะไร? "


ผมตวาดลั่นพลางพลิกตัวให้เห็นพื่นผ้าปูที่นอนสีขาวที่ตอนนี้แปดเปื่อนไปด้วยคราบเลือดและฟรุสโตสพอได้เห็นแบบนั้นทั้งผมและอีกฝ่ายก็นิ่งเงียบไป ใบหน้าของพี่หมีแสดงออกชัดเจนว่าเขาก็ซีเรียสไม่แพ้ผม








เมื่อวานนี้



หลังจากผมหลับไปได้สักพักใหญ่ๆพี่หมีก็สะกิดปลุกพร้อมบุ้ยปากชี้บอกว่าถึงบ้านของพี่มันแล้ว


ไม่คิดเลยแหะว่าไอ้พี่หมีควายเมื่อเช้าจะใจดีกับผมขนาดนี้


แต่ก็ดีแล้วครับ ผมเองก็ไม่อยากนอนตากยุง บริจาคเลือดให้พวกมันนักหรอก


"ถ้าหิวคุณก็ลองคุ้ยๆหาของกินในตู้เย็นเอา ฝากต้มมาม่าเพื่อด้วยนะ ผมก็หิวเหมือนกัน ขอไปอาบน้ำก่อน"


พอพูดจบเจ้าบ้านก็เดินฉับๆขึ้นไปชั้นบน ผมเดินไปที่ห้องครัวก่อนจะคุ้ยๆตามที่พี่มันบอก มีเนื้อสัตว์ติดตู้อยู่ด้วยแหะ


ผมยิ้มกว้างกับตัวเองก่อนจะกวาดของจนเต็มสองมือเพียงแต่..... ของเหลวใสสีโอรถที่อยู่อีกด้านหนึ่งของตู้สะกดให้ผมเอื้อมมือไปคว้ามันออกมา


ไม่มีฉลาก?


มีเพียงแค่กลื่นหอมจางๆเท่านั้น ผมแตะๆแล้วชิมเข้าปาก


รสชาติเหมือนพวกไวน์นอกเลยแหะ


ผมคิดว่ามันเป็นพวกสปายหรือไวน์ไรพวกนี้เลยนำมาหมักกับเนื้อหมูตามที่เคยเรียนมา


ไม่ถึงสิบนาที มาม่าสองถ้วยก็เสร็จสมบูรณ์ ผมค่อยๆยกไปจัดโต๊ะที่ห้องนั่งเล่นก่อนจะรอเจ้าบ้านลงมา


ไม่นานพี่มันก็ลงมา


"อร่อยดีนะ หวานแปลกๆดี"


พี่มันพูดพลังจากเส้นมาม่าเข้าปาก ผมยิ้มรับคำชมนั้น


หลังจากนั้นเราทั้งคู่ก็ฟาดมาม่าทั้งสองชามจนไม่เหลือแม้สักหยด ก่อนผมจะถูกไล่ไปอาบน้ำ แน่นอนว่าผมไม่มีเสื่อผ้ามาเปลี่ยนหรอก พี่มันให้ยืมบ็อกเซอร์ชั่วคราวครับที่แรกผมกะจะขอนอนโซฟาชั้นล่าง แต่ข้างล่างมันไม่มีแอร์และอากาศไม่ค่อยระบายพี่หมีเลยเลือกให้ผมไปนอนด้วยกันข้างบนมากกว่า


ต้องบอกว่าปกติแล้วผมเป็นคนนอนหลับง่ายมาก


แต่คืนนี้ทำไมผมไม่ไม่หลับก็ไม่ทราบ นอกจากนั้นยัง'ตื่น'ทุกส่วนอีกต่างหาก


ลมหายใจในร่างกายร้อนขึ้นเรื่อยๆ ผมอึดอัดกระสับกระส่ายไปทั่วทั้งตัว พยายามแล้วในการข่มตาข่มใจ แต่เหมือนร่างกายจะไม่รับฟังตามคำสั่งนั้น


ไม่ไหวแล้วเว้ย!!!!


ผมขยับตัว เตรียมจะลุกไปสะสางภารกิจในห้องน้ำ แต่ข้อมือของผม โดนใครบางคนฉุดรั้งเอาไว้



[ตัด]


========================================================





"มัน...ไม่ใช่ไวน์ธรรมดาสินะ"


ผมพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงพลางชี้ไปที่ขวดไวน์เมื่อคืน


"เหล้านอก ออกฤทธิ์ช้า มีสรรพคุณ...เออ...ปลุก....sex"


ผมเสียตัวเพราะเหล้า


ผมเสียตัวเพราะความเขลาของตัวเองแทนที่จะถามพี่มันก่อนว่ามันคืออะไร


"เห้ย คุณ อย่าร้องดิ่"


พี่หมีพูดอย่างร้อนรนแล้วดึงผมไปกอดเบาๆ


ผมไม่ได้ร้องแบบนี้มานานมากแล้ว รู้สึกผิดกับพ่อ รู้สึกแย่กับตัวเอง


น่าแปลกที่ผมไม่นึกรังเกียจไอ้พี่หมีควายนี้ที่นั่งกอดผมในสภาพเปลื่อยทั้งคู่ หรืออาจเพราะเมื่อคืนมันเลยกอดไปมากแล้วผมเลยไม่รู้สึกอะไร


หลังจากร้องไห้เพราะทั้งเจ็บทั้งเสียใจจนน้ำตามันแห้งไปเองผมก็เงยหน้ามองคนที่นั่งกอดผม


"พี่หมี"


"ครับ"


"พี่...เซ็นต์ให้ผมฝึกงานผ่านไม่ได้จริงๆเหรอครับ"


ถ้าทำแบบนั้น บางทีผมอาจไปเรียกต่อนอกตามที่แม่ของผมเคยขอให้ไป


แล้วลืมเรื่องเมื่อคืนซะ...


"ไม่ได้จริงๆครับ"


พี่หมีตอบด้วยสีหน้าเคร่งเครียดก่อนจะเม้มปากเป็นเส้นตรง


"ผมเองก็รู้สึกผิดกับสิ่งที่เกิดขึ้น...ผมเซ็นต์ให้สนผ่านงานไปเลยเฉยๆไม่ได้ แต่ถ้าสนฝึกงานที่นี้สักสองสาม
เดือนผมคงให้ผ่านได้"


"...."


"ระหว่างนี้สนก็อยู่บ้านผมก่อน"


ผมพยักหน้ารับคำ ยังไงก็ดีกว่าผมไม่มีที่พึ่งเลย


พี่หมียิ้มให้ผมก่อนจะพูดต่อ


"งั้นสน...เป็นแฟนผมไหม? "

24 ความคิดเห็น

  1. #24 ` TOY . (@may726567) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2559 / 15:25
    อร้ายย
    #24
    0
  2. #2 linjin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2557 / 20:15
    ง่ะ พี่หมี คิดอะไรกะเค้าป่ะตัวเอง ทำเข้ม ฮ่าๆๆๆ
    #2
    0