-END-[Fang] รักปักเขี้ยว (FanficSingto&Krist)

ตอนที่ 2 : เจ้าชายแห่งความมืดมิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,476
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 205 ครั้ง
    9 ม.ค. 61

สิงโต...

 

ผมยืนเหม่อมองท้องฟ้าสีดำสนิทที่ไร้ซึ่งแสงดาวพราวระยับ ช่วงเวลาแบบนี้บรรดานักท่องราตรีก็น่าจะกำลังสนุกสนานเริงรื่นอยู่กับเสียงดนตรี สิ่งมึนเมา หรือไม่ก็คู่ขา ผมอยู่กับสิ่งพวกนี้มาตลอดสองปีนับตั้งแต่วันที่พ่อแม่บุญธรรมจากไป แต่ก็ยังถือว่าเป็นโชคดีของผมที่ท่านยังอุตส่าห์เจียดมรดกจำนวนน้อยนิดเพื่อให้ผมได้นำมาสร้างเนื้อสร้างตัว ท่านก็คงรู้แหละว่าบรรดาพี่น้องต่างสายเลือดคิดยังไงกับผม แต่ถึงไม่มีมรดกผมก็สามารถสร้างตัวด้วยเงินเก็บที่แอบเปิดบัญชีส่วนตัวไว้ตั้งแต่มัธยมได้อยู่แล้ว

 

คอนโดหรูระดับห้าดาวที่ถูกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สีแดงและประดับด้วยดอกกุหลาบสีแดงสดจำนวนมากมายตามที่ใครคนหนึ่งได้สั่งไว้ตั้งแต่วันที่เราเจอกันเมื่อสี่เดือนก่อน

 

คริสสิ่งมหัศจรรย์เดียวในชีวิตที่ทำให้ผมหลงใหลตั้งแต่เสี้ยววินาทีแรกที่ได้สบตา ทุกครั้งที่เจ้าของใบหน้าสวยปรากฏกายผมมักจะได้รับความเจ็บปวดเสมอและก็ตามด้วยความสุขสมที่ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนก็ไม่สามารถมาทดแทนได้

 

สองอาทิตย์แล้วสินะที่เจ้าของห้องสีแดงสดหายตัวไปอย่างไร้ร่อยรอย สิ่งเดียวที่ทำได้ในตอนนี้คือรอคอยการกลับมาของเค้าอย่างใจจดใจจ่อและภาวนาขออย่าให้ร่างเล็กในคราบแวมไพร์หายไปเฉยๆเพราะผมคงไม่มีความสามารถมากพอที่จะพลิกแผ่นดินเพื่อตามหาเค้า

 

พรึ่บ

 

เกิดความเคลื่อนไหวภายในห้องที่เงียบงัน ผมละสายตาจากนอกกระจกหันมามองตามต้นเสียง พลันหัวใจก็กลับมาเต้นโครมครามอีกครั้งเมื่อพบกับเจ้าของใบหน้าสวยที่เฝ้ารอมาตลอดสองอาทิตย์ร่างเล็กในชุดสีดำนอนทอดกายสบายอยู่บนเตียงนุ่ม ดวงตากลมโตตอนนี้ปิดสนิทราวกับว่าหลับไหลมานานหลายชั่วโมง

 

ไปไหนมา...เจ้าชายน้อยของฉัน ถามพร้อมกับใช้ปลายนิ้วเกลี่ยแพขนตาที่ชูโดดเด่นนั่น ก็ไม่รู้ว่าพาตัวเองมานอนระนาบข้างเค้าตั้งแต่ตอนไหน

 

หึ คิดถึงฉันหล่ะสิริมฝีปากสีแดงสดคลี่ยิ้มเยือกเย็น แต่น่าแปลกที่ผมไม่สามารถละสายตาจากมันได้แม้แต่วินาทีเดียว

 

มากๆเลยหล่ะ

 

หัวใจนายเต้นแรงจัง

 

เพราะได้อยู่กับนายไงหล่ะ

 

“……….”

 

หิวมั้ย

 

ไม่หล่ะ

 

แน่ใจหรอ...พูดจบก็ขึ้นไปคร่อมบนร่างเล็กก่อนจะแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวเองออกทีละเม็ด

 

คริสลืมตาขึ้นมามอง ใบหน้าที่นิ่งสนิทราวกับว่าไม่มีความรู้สึกกำลังจ้องมองที่ลำคอของผม ทันทีที่นึกอะไรสนุกได้ผมก็ลดจังหวะการแกะกระดุมให้เชื่องช้ากว่าเดิม

 

ชิเจ้าของใบหน้าสวยสะบัดหน้าหนีไปทางอื่นเมื่อรู้ว่าตัวเองกำลังถูกแกล้ง

 

หึหึท่าทางแบบนี้มันช่างน่ารักน่าเอ็นดูไม่อยากจะเชื่อว่าคนใต้ร่างจะเป็นแวมไพร์ผู้หิวกระหายในรสเลือดจากสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์

 

นายมันโง่เขลาที่สุด

 

ด่าให้แรงกว่านี้สิ ฉันชอบกระซิบแผ่วเบาก่อนจะทาบทับริมฝีปากลงไปที่กลีบปากเล็กอย่างนุ่มนวล

 

อื้ม...สองมือเล็กขยุ้มเส้นผมอย่างยั่วยวน เจ้าตัวเผยอปากรับเรียวลิ้นของผมที่สอดแทรกเข้าไปควานหาความหอมหวานในโพรงปากนุ่ม

 

อืม...หวานเหลือเกิน มันช่างหอมหวานไม่มีที่ติ ผมใช้ปลายลิ้นเกลี่ยไปตามซี่ฟันเรียงสวยจนมาหยุดเล่นหยอกล้อกับคมเขี้ยวน้อยๆจงใจให้มันบาดกับลิ้นของตัวเองเพื่อปลุกไฟราคะในร่างกายสีขาวซีด

 

อ่าห์...เจ้าชายน้อยเงยหน้าเหยเก ผมใช้จังหวะนี้ก้มลงไปดึงดูดซอกคอขาวจนขึ้นเป็นจ้ำสีกุหลาบหลายจุด

 

ฉันรักนายเหลือเกิน

 

สิงโต...น้ำเสียงหวานหูพึมพำเรียกชื่อผม ใบหน้าสวยพยายามซุกไซ้อยู่ตรงซอกคอ

 

กึก !

 

อึก...อึก...ถึงจะเจ็บแต่สัมผัสจากร่างเล็กกลับทำให้รู้สึกดีอย่างเหลือเชื่อ...นี่แหละที่ผมบอกว่าคนตรงหน้าคือสิ่งมหัศจรรย์

 

ผมส่งปลายนิ้วไปสัมผัสเส้นผมสีน้ำตาลแดงอ่อนนุ่มขณะที่เค้ากำลังดื่มด่ำกับรสเลือดที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย เจ้าชายน้อยของผม(คนเดียว) ขยุ้มเสื้อตรงหน้าอกไว้แน่นใบหน้าขาวซีดซุกไซ้ดูดกลืนสิ่งที่ต้องการตรงต้นคออย่างหิวกระหาย

 

หึหึ

 

ขำอะไรคริสผละออกจากต้นคอผมแล้วเอ่ยเสียงขุ่น

 

เปล่าครับตอบพรางเช็ดเลือดที่มุมปากออกให้ คริสปัดมือออกก่อนจะรั้งท้ายทอยผมเข้าไปใกล้ส่งปลายลิ้นไปไล่เลียตรงบริเวณปากแผลไม่นานความเจ็บแสบจากการถูกกัดก็หายเป็นปลิดทิ้ง

 

ตาฉันบ้างหล่ะนะ

 

จัดการเลิกชายเสื้อเชิ้ตขึ้นจนเผยให้เห็นยอดอกสีชมพูระเรื่อ

 

จ้วบๆๆๆๆ...

 

อ่าห์...สิงโตชอบที่สุดเวลาที่คริสเอ่ยชื่อผมในยามที่เราร่วมสวาทกันแบบนี้

 

เมื่ออาภรณ์ชิ้นสุดท้ายของเราทั้งสองหลุดออกผมก็ส่งปลายลิ้นไปสัมผัสตามจุดต่างๆบนร่างกายเค้าไล่เล็มตั้งแต่กกหูเลื่อนลงมาเรื่อยๆคนใต้ร่างก็บิดเร้าอย่างเสียวซ่าน

 

รู้สึกดีไหมที่รัก

 

 

อืม...ร่างเล็กเหมือนไม่มีสติเค้าไม่เคยปล่อยให้ผมลุกล้ำมาไกลขนาดนี้

 

ผมลากลิ้นต่ำลงเรื่อยๆแต่ก่อนที่จะแตะปลายลิ้นลงส่วนยอดที่เริ่มแข็งคัดนั้น...

 

อย่า !!”

 

คนใต่ร่างร้องเสียงหลงพยายามขยับหนีแต่ผมจับยืดต้นขาเล็กไว้แน่น

 

ทำไมหล่ะ ถ้านายไม่ปลดปล่อยบ้างมันจะทรมาณมากเลยนะ

 

ฉันจะจัดการเอง

 

ให้ฉันช่วยดีกว่า รับรองนายต้องชอบ

 

ออกไป...เอ่ยด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว

 

คริสไม่เข้าใจเลยจริงๆ

 

ถ้านายยุ่งกับฉันมากกว่านี้ ชีวิตนายจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

 

ฉันยอม

 

น่าสมเพช

 

“…….”

 

พวกมนุษย์หน้าโง่ทำไมชอบไขว่คว้าหาความรักและความปรารถนาที่ไม่จีรัง ดิ้นรนจนน่าสมเพช เป็นสิ่งมีชีวิตที่กระเสือกกระสนหาความสุขเข้าตัวอยู่ตลอดทั้งที่มีชีวิตอยู่ได้แค่พริบตาเดียวเท่านั้น

 

หรอ...งั้นก่อนตายฉันขอสิ่งสุดท้ายจากนายแล้วกันนะ


NCมีคำหยาบ

ใครไม่ประสงค์อ่านเลื่อนผ่านได้เลยจ้าไม่มีผลกระทบต่อเนื้อหา (กดจิ้มที่รูป)


นายเป็นของฉันถึงแม้จะยังไม่ถึงที่สุดก็ตาม

 

ผมกระซิบบอกที่ริมหูของร่างเปลือยเปล่าที่นอนหันหลังให้

 

ต้องให้บอกกี่ครั้งว่านายมันโง่

 

หึหึ ฉันรักนาย...

 

“…………”

 

ผมไล่พรมจูบไปทั่วท้ายทอยกับแผ่นหลังเปลือยเปล่าอย่างหลงใหล สูดดมกลิ่นกายหอมจนเต็มปอด กระชับอ้อมกอดไว้แน่นก่อนจะหลับตาลงด้วยรอยยิ้ม

 

ครืดดดดดด ครืดดดดดดดด

 

ว่า...

 

[ไอ้สิง มีตำรวจมาค้นผับเค้าขอพบเจ้าของร้าน รีบมาเลยเร็วๆ]

 

“…….” ผมไม่ได้สนใจเสียงในสายแต่กวาดสายตาไปทั่วห้องเพื่อหาคนที่นอนเคียงข้างกันก่อนจะหลับไหล

 

[มึงฟังกูอยู่มั้ยเนี่ย]

 

อืม รอแป้บ

 

กดวางสายเสร็จผมก็ยกมือขึ้นขยี้หัวตัวเอง

 

ไปแล้วสินะ...แล้วเมื่อไหร่จะกลับมาอีก

 

 

 

 

 

 

Talk : ถามใครคะพี่สิงถามเจ้าชายของพี่หรือถามไรท์ (หลบเกิบรีด) // ตอนนี้ไม่มีอะไรมากแค่มาพูดในมุมของพระเอกสุดหล่อ คริคริ^^ // ไปปั่นรักจับผิดต่อละ แพ้เสียงเรียกร้องจากรีดผู้น่ารักอีกแล้วเลยมาต่อให้หายคิดถึง ^-^




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 205 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

273 ความคิดเห็น

  1. #198 Chowa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2561 / 20:49
    สิงหลงเสน่ห์แวมไพร์เข้าให้แล้ว
    #198
    0
  2. #177 Hare-Akira (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 11:24
    สิงหลงเสน่ห์แวมไพร์เข้าเต็มๆ เลย หลงหนักมาก
    #177
    0
  3. #132 creamsarang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 20:16
    อยากรู้ว่าถ้ามีอะไรกับแวมไพร์แล้วจะเป็นยังไงอ่ะ กฎร้ายแรงมากเลยหรอ
    #132
    0
  4. #15 สุวรรณา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 16:41
    งือๆๆๆๆ มาต่อไวๆนะ เราชอบสไตล์นี้ อยากรู้ว่ารักสามเส้าของแวมไพร์จะไปต่อยังงัย
    #15
    0
  5. #14 Mini hurt (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 23:18
    เจ้ามนุษย์จะต้องรอคุณแวมไพร์อีกนานแค่ไหนถึงจะกลับมาอีก~
    #14
    0
  6. #13 senir (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 22:30
    รู้สึกนี่ควรเป็นตอน18+ ฟินนนนน~><
    #13
    1
    • #13-1 goofyY(จากตอนที่ 2)
      8 มกราคม 2561 / 22:36
      ใช่ๆเห็นเม้นนี้ปุบรีบแก้เลยค่ะ555ตอนแรกก็ไม่แน่ใจอยู่เหมือนกัน
      #13-1
  7. #12 xoap (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 22:03
    คุณแวมไพร์เดี๋ยวมาเดี๋ยวไป อยู่นานๆหน่อยก็ดี มนุษย์หน้าโง่คิดถึงงง
    #12
    0