-END-[Fang] รักปักเขี้ยว (FanficSingto&Krist)

ตอนที่ 18 : ดวงใจ (END)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 223 ครั้ง
    29 ต.ค. 61

คริส...

 

 

พี่ครับ!! รอผมก่อน...แฮ่กๆเสียงใสของเด็กน้อยวัยสิบขวบเศษร้องเรียกตามหลังพี่ชายเหมือนเช่นทุกวัน

 

โอเว่นพี่บอกแล้วไงว่าอย่าออกมาข้างนอก อากาศมันหนาวเดี๋ยวไม่สบายเอานะชายร่างสูงที่กำลังมุ่งหน้าไปยังท้ายหมู่บ้านกระชับกระเป๋าสะพายก่อนจะวิ่งกลับมาหาน้องชายของตน

 

ก็มันเหงานี่นา พ่อกับแม่ก็ยังไม่กลับมา พี่ยังจะทิ้งให้ผมอยู่คนเดียวอีก ฮึก ฮือออ

 

ชู่ววว อย่าร้องนะเด็กดีของพี่ เอางี้ไหมพี่จะเก็บดอกกุหลาบมาฝาก ชอบสีแดงใช่ไหมหล่ะ

 

ของแบบนั้นมีที่ไหนกันเล่า ฮึกกำปั้นน้อยกำเข้าหากันจนแน่นก่อนจะพลิกหลังมือสองข้างเพื่อเช็ดน้ำตาให้ตัวเอง ภาพตรงหน้ามันช่างไร้เดียงสาน่าเอ็นดูจนคนมองอยากจะเข้าไปช่วยเช็ดน้ำตาให้สักที

 

มีสิเสียงจากผู้มาใหม่ สองพี่น้องหันควบอย่างรวดเร็ว ด้วยสัญชาตญานชายหนุ่มรีบลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วเดินมาประจันหน้ากับผู้มาใหม่ที่มีนัยด์ตาสีเขียวมรกตแทน

 

คุณไม่ใช่คนแถวนี้?”

 

ผมแค่ผ่านมาน่ะครับ ได้ยินว่าน้องชายคุณชอบดอกกุหลาบ ผมหาให้ได้นะพูดพร้อมกับหันไปส่งยิ้มให้กับหนูน้อยตรงหน้า เจ้าของดวงตาไร้เดียงสาแหงนเงยขึ้นสบตา แก้มกลมขึ้นสีแดงระเรื่อเพราะสภาพอากาศ แต่ยังไม่ทันไรก็รีบวิ่งไปซุกหน้าลงกับหน้าท้องของพี่ชาย

 

ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณ โอเว่นงั้นวันนี้เราเข้าป่ากับพี่นะประโยคหลังชายร่างสูงก้มลงพูดกับหนูน้อยในอ้อมกอดแทน

 

เย้!!”

 

เขาผู้นั้นได้แต่ยืนมองสองพี่น้องที่เดินจูงมือกันเข้าไปในป่าลึก ในใจก็หวังว่าอยากจะมีโอกาสได้สัมผัสกับมือน้อยๆที่แสนจะน่ารักนั้นบ้าง มันจะนุ่มนิ่มแค่ไหนกันนะ

 

.

 

.

 

.

 

ไม่ไปนะ พ่อครับช่วยผมด้วย แม่...

 

เราไม่ขายส่งลูกของเราคืนมาเดี๋ยวนี้นะผู้เป็นหัวหน้าครอบครัวรีบตามมาคว้าข้อมือลูกชายคนเล็กไว้ก่อนที่จะถูกคนแปลกหน้าที่มีรูปร่งสูงใหญ่ผิดมนุษย์อุ้มออกจากบ้านไป ถึงแม้ตอนนี้เด็กน้อยในวันนั้นจะอายุครบ17ปีแล้ว แต่ด้วยร่างกายที่อรชรอ้อนแอ้นผิดกับชายวัยเดียวกันบวกกับหน้าตากึ่งหล่อกึ่งสวยถูกใจใครหลายคน ทำให้เขาต้องมาเดือดร้อนแบบนี้

 

ปล่อย...แล้วฉันจะไว้ชีวิตพวกแกน้ำเสียงเยือกเย็นเหมือนเอ่ยในลำคอแต่สองสามีภรรยากลับได้ยินชัดเจนกึกก้องเข้าไปในโสตประสาท

 

แต่โอเว่นคือลูกของเรา อีกไม่นานพี่ชายเขาจะกลับมา แกแย่แน่ที่คิดจะแต่แตะต้องเขาหญิงวัย50แต่ยังคงงดงามไม่ผิดกับตอนสาวๆเปล่งเสียงขู่ทั้งน้ำตา

 

ฮือออ แม่ครับผมกลัววววสองมือของเด็กหนุ่มพยายามยืดจนสุดหวังให้ถึงตัวมารดาที่ยืนอยู่ไม่ไกล แต่ต่อให้ดิ้นสุดแรงเกิดแค่ไหนก็ยังคงสู้แรงของคนที่อุ้มเขาไว้ไม่ได้เลย

 

ฉันเตือนแล้วนะ

 

ฉึก!!!

 

กรี๊ดดดดดดดดด

 

เสียงหวีดร้องของหญิงชาวบ้านหลังจากที่กรงเล็บแหลมคงแทงทะลุร่างชายสูงวัยผู้ซึ่งเป็นสามี

 

พ่อ!! โฮฮฮฮ...ภาพตรงหน้ามันช่างโหดร้ายเกินมนุษย์ หนุ่มน้อยร้องไห้ปานจะขาดใจ

 

จัดการที่เหลือซะท่านผู้นำแวมไพร์สั่งทาสของตนแล้วอุ้มเขาออกมาจากบ้านทันที หลังจากนั้นก็มีเสียงหวีดร้องดังขึ้นแล้วเงียบสงบไป แต่เพียงไม่นานก็ได้ยินเสียงร้องอย่างตกใจของชายหนุ่มอีกคน

 

แม่!! ใคร ฮือ ใครทำกับพวกเราแบบนี้ โอเว่นอยู่ไหน...ชายหนุ่มพยุงร่างที่นอนหายใจรวยรินของมารดามากอดไว้แน่น

 

ชะ ช่วยน้อง...ของลูกกลับมาให้ได้...พวกมัน...ไม่ใช่มนุษย์...รักลูกนะเอวา...

 

เฮือก!!!”

 

ฝันร้ายอีกแล้วหรอคนข้างกายเปิดไฟหัวเตียงแล้วใช้หลังมือปาดเหงื่อบนหน้าผากให้ดั่งเช่นทุกครั้ง

 

อืม เห้อ เมื่อไหร่จะเลิกฝันสักทีนะ

 

ไม่แปลกหรอก ก็นายได้ความทรงจำของเจคอปมานี่นา

 

แต่มันก็ผ่านมาเกือบปีแล้วนะ

 

เอาหน่า อย่างน้อยๆนายก็ได้เห็นอดีตของตัวเอง ได้เห็นหน้าพ่อกับแม่ เห็นพี่ชาย ผ่านความทรงจำของเจคอปนะ

 

นายคิดว่าดีหรอ ที่ต้องมาเห็นครอบครัวตัวเองถูกฆ่าซ้ำๆน่ะถึงตอนนี้ในใจจะไม่ได้โกรธแค้นแล้ว แต่ผมรู้ดีว่าตอนนั้นตัวเองทั้งกลัวและเสียใจแค่ไหน ก็แค่ไม่อยากสัมผัสความรู้สึกนั้นซ้ำๆ...รวมถึงความรู้สึกทั้งหมดที่เจคอปมีให้ผมด้วย เพราะยิ่งรับรู้มันยิ่งทำให้รู้สึกผิดต่อเขา

 

รักนายนะเสียงกระซิบช่วยเรียกสติที่หลุดลอยให้กลับมา

 

ทำไม หื่นอีกแล้วหรอ

 

หึๆ เปล่าซะหน่อย ก็นายนั่นแหละเวลาพูดถึงอดีตทีไรเป็นต้องเหม่อลอยตลอด แอบคิดถึงเจคอปหรือเปล่าก็ไม่รู้ ฉันหึงนะ

 

ก็รู้นี่ ว่าฉันรักนาย

 

ไม่รู้แหละ ฉันหวง ต่อไปนี้ห้ามนายคิดถึงใครนอกจากฉัน เข้าใจไหมมือใหญ่ละจากเอวมาเชยคางผมให้เงยขึ้นเพื่อรับคำสั่งเดิมๆรอบที่เท่าไรไม่รู้

 

อื้อ รู้แล้ว

 

ทำเสียงแบบนี้อีกแล้วนะจมูกคมไล้ไปตามซีกหน้า มือใหญ่ของคนข้างกายไล่บีบขยำไปทั่วร่างกายส่งผลให้อารมณ์เริ่มพลุกพล่าน





ป่านนี้โอดินจะเป็นไงบ้างนะบ่นกับตัวเองขณะที่กำลังนั่งมองวิวท้องทะเลในยามเช้า บนเก้าอี้โยกหน้าระเบียงห้องนอนของบ้าน ก็นะตั้งแต่วันที่ช่วยผมให้กลับมาเป็นมนุษย์ได้สำเร็จโอดินก็กลับไปหาลูกเมียที่อังกฤษ แต่ตอนนี้มันก็นานมากแล้วไม่เห็นจะส่งข่าวกลับมาบ้างเลย

 

คิดถึงก็ไปหาสิ แค่อังกฤษเองสามีในชุดนอนสบายเดินออกมาพร้อมกับถาดอาหารเช้าในมือ คนตัวสูงวางถาดอาหารไว้ข้างกายแล้วยื่นแก้วกาแฟมาตรงหน้า

 

นายจะเสียงานหรือเปล่าเก้าอี้โยกมีสองตัวแต่คุณสามีก็จับผมไปนั่งตักบนเก้าอี้ตัวเดียวกัน ซบหน้าหล่อของตัวเองลงกับหัวไหล่ผมเหมือนคนที่ยังไม่สร่างนอน

 

ต่อให้ฉันไม่ทำงานก็เลี้ยงนายได้อยู่แล้วหน่า ไม่ต้องห่วง

 

จ้า พ่อคนรวย รวยมากกกก

 

ประชดเก่งนะเรา เรื่องอื่นเอาให้เก่งแบบนี้บ้างดิ

 

เรื่องไรหรอ?”

 

ก็เรื่อง...เอาอีกแล้วสายตาชวนเสียตัว อยู่ด้วยกันมาก็นานนะ ทำไมความหื่นไม่ลดลงบ้างเลย

 

คนหื่น

 

หรือจะให้ไปหื่นกับคนอื่น

 

เพี้ยะ!!

 

อุ้ย ไม่ได้ตั้งใจอ่ะ มือมันไปเอง

 

หึหึ ถ้าไม่อยากให้หื่นกับคนอื่นก็อย่าขัดคอพี่

 

ใครพี่ ฉันแก่กว่านายเป็นร้อยปีเชียวนะ

 

แก่กว่าแล้วไง ผัวเป็นช้างเท้าหน้า

 

โอ้ยอย่า เดี๋ยวกาแฟหกกกก

 

ภาพของคู่รักที่อุ้มกันเข้าไปในตัวบ้าน เสียงหัวเราะจากความสุขที่แท้จริง ความสุขที่ร่วมกันฝ่าฟันจนในที่สุดก็ได้สัมผัสมันสักที

 

ท่ามกลางอวลอากาศที่เต็มไปด้วยความสุขแสนหวานยังคงปรากฏดวงตาอีกคู่ที่เฝ้ามองเจ้าของใบหน้าสวยตั้งเมื่อร้อยสามสิบปีที่แล้ว สายตาที่เต็มไปด้วยความรัก รักที่มากมายเพียงพอที่จะกล้าปล่อยให้เขาไปมีความสุขกับทางที่เลือก

 

ต่อให้ต้องเหลือแค่เพียงเถ้าถ่าน หัวใจก็ยังคงเป็นสิ่งเดียวที่ไม่มีอาวุธใดในโลกมาทำลายให้บุบสลายไปได้...

 

ฝากดูแลราชินีของฉันด้วยนะ

 

~END~

 

Talk : จบแล้วววว อาจจะดูเกินจริงไปนิดแต่เราเน้นที่อารมณ์ล้วนๆ55555 มีสเปเน้อ ใครอยากได้แบบไหนรีเควสมาได้เลยนะคะ ขอบคุณที่ติดตามกันน้า 

ปล. เวลาน้อย ยังไม่แก้คำผิด ไว้จะกลับมาแก้นะคะ ^^ ส่วนฟิคใหม่ก็เปิดไว้นานละได้เขียนสักที 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 223 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

273 ความคิดเห็น

  1. #273 poon_pndg (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 12:00
    อยากให้เจคอปสมหวังจัง
    #273
    0
  2. #271 Uooota (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 23:23

    ไรท์แต่ง ฟิค คริสสิงโตอีกนะค่ะ ขอร้อง

    #271
    0
  3. #256 N_joon (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 03:42
    ชั้นควรจะมีความสุขกับตอนจบไม่ใช่เหรอ แต่ทำไมชั้นหวิวๆใจ555 กอดๆนะเจคอป
    #256
    0
  4. #247 ผีขนมหยก (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 17:22
    แอบสงสารเจคอป ขนาดตายก็ยังรักอยู่ แต่ก็ดีใจที่สองคนนี้ได้อยู่ด้วยกันนะคะ
    #247
    0
  5. #245 Hare-Akira (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 มกราคม 2562 / 23:37
    ไรท์ขาาาา ไม่คิดจะแต่งเรื่องใหม่อีกเหรอคะ เราชอบฟิคไรท์ทุกเรื่องเลย อ่านวนหลายรอบมากกกกกกกก
    #245
    0
  6. #244 someonelol (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 03:58
    ดีงามไปอีกกก
    #244
    0
  7. #242 แมวว (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 10:39

    ขอบคุนค่ะไรท์ ขนาดมีงานประจำแล้ว ยังสละเวลามาเขียนนิยายสนุกๆ ฟินๆ และครบรสให้ได้อ่านกัน

    สู้ๆค่ะไรท์ พักผ่อนบ้างนะจ๊ะไปเรื่องใหม่ดีกว่า ฟิ้วววววววว

    #242
    0
  8. #241 Mini hurt (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 08:52

    แฮปปี้ เจคอปเป็นพระเอกรองที่แท้ทรู ขอบคุณไรท์ที่กลับมาต่อจนจบนะคะ รอสเปน้าาาา

    #241
    0
  9. #240 mooky9924 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 08:09
    เจคอปคงรักมากจริงๆ รักคือการเสียสละโดยแท้ ขอบคุณที่ยอมปล่อยให้คนรักไปมีความสุขน้าาา ขอบคุณไรท์ที่แต่ให้อ่านน้าา
    #240
    0
  10. #239 Ssinsinsin (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 01:06
    อมก. อิฉันเพิ่งดูแฮร์รี่จบค่ะ ความรักของเจคอปคงคล้ายกับความรักของสเนปที่มีต่อลิลี่สินะ แง always สุดๆ
    #239
    0
  11. #238 Hare-Akira (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 00:32
    ดีจังที่จบแบบนี้,ฮึกกกก เราชอบการเขียนของไรท์นะคะ แต่งมาให้อ่านเรื่อยๆเน้อ ^^
    #238
    0
  12. #237 Chowa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 00:04
    จบแอบแฮปปี้มากก ได้อยู่ด้วยกัน ลืมเรื่องร้ายและอดีตให้หมดไป สงสารเจคอปเหมือนกันเพราะรักถึงยอมปล่อยให้คนที่รักมีความสุข
    #237
    0
  13. #236 ChitraPiromnukul (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 22:59
    จบล่ะ..มีความสุข
    #236
    0
  14. #235 xoap (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 22:23
    จบได้ซึ้งมากเลยค่ะ แต่อยากรู้ว่าใช้หัวใจเจคอปชุบชีวิตให้โอเว่นแล้วทำไมเจคอปยังไม่ตาย และอยากได้สเปในมุมของเจคอปเรื่องที่บอกว่าถึงโอเว่นรู้ตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ค่ะ
    #235
    2
    • #235-1 goofyY(จากตอนที่ 18)
      9 กันยายน 2561 / 23:18
      เจคอปตายแล้วค้าบบ แต่ดวงตาที่เฝ้ามองคือดวงตาของคนที่รักเค้าตลอดกาลถึงแม้ร่างกายจะสลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้ว
      #235-1
    • #235-2 goofyY(จากตอนที่ 18)
      9 กันยายน 2561 / 23:20
      ส่วนที่บอกว่าโอเว่นรู้ตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ คือถึงรู้ว่าเจคอปไม่ได้ฆ่าพ่อกับแม่ตัวเอง โอเว่นก็ไม่รักเค้าอยู่ดี
      #235-2
  15. #234 Phan_126 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 22:22

    รอๆๆๆๆฟินนนนสเปฯนะคะ
    #234
    0
  16. #233 miiiina (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 22:10
    พระเอกตัวจริงนี่ เจคอป ชัด ๆ เลยค่ะ
    รอสเปฯ นะคะ ^^
    #233
    1
  17. #232 SKsingtuan (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 21:53
    จบแล้วววว ขอบคุณไรท์นะคะ อยากได้สเปชีวิตคู่ของสองผัวเมียสัก10ตอน555555นะๆๆๆๆ
    #232
    0