-END-[Fang] รักปักเขี้ยว (FanficSingto&Krist)

ตอนที่ 1 : เหยื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,080
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 243 ครั้ง
    3 ม.ค. 61

คริส...

 

ขอนั่งด้วยคนสิคะ

 

ผมหันไปหาสาวร่างอึ๋มในชุดเดรสรัดรูปสีแดงก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากที่สาวคนไหนเห็นก็ต้องตะลึงค้าง ใช้มือข้างที่ควงแก้วเหล้าคว้าเอวคอดเข้ามาไว้ในวงแขน

 

มาคนเดียวหรอครับกระซิบอ้อยอิ่งใกล้กับซอกคอขาว กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงนี่มันน่ารำคาญชะมัด

 

มากับเพื่อนค่ะแล้วคุณ...ปลายเล็บที่ถูกแต่งแต้มไว้อย่างสวยงามกรีดลงมาตามแผ่นอกที่โผล่พ้นเสื้อเชิ้ตคอกว้างของผมอย่างยั่วยวน

 

คริสครับ

 

อุ้ย คริสคะ เราเพิ่งจะคุยกันไม่ถึงห้านาทีเลยนะคะสาวเจ้าเบี่ยงคอหลบเมื่อผมส่งปลายลิ้นไปสัมผัสที่ซอกคอ

 

ไม่ได้เรื่อง...

 

ผลัก !

 

ว้าย ไอ้บ้า แกมาผลักฉันทำไมยะ!!” แม่สาวชุดแดงยืนกรี๊ดร้องจะเป็นจะตายอยู่แบบนั้น ส่วนผมก็หันกลับมายกซดแก้วเหล้าในมือต่อ

 

เหล้าเพรียวๆผสมกับเลือดสดๆของแวมไพร์เลือดบริสุทธิ์เพียงใส่แค่หยดเดียวก็ทำให้เมาหัวราน้ำได้แต่ไม่ใช่กับผมที่ดื่มมันมาเป็นร้อยปี

 

ต้องโทษไอ้บ้านั่นคนเดียวเพราะมันนั่นแหละ ตั้งแต่ได้มันมา (เป็นเหยื่อ) ผมก็ไม่สามารถดื่มเลือดมนุษย์คนไหนได้อีกเลย คิดแล้วหงุดหงิดเป็นบ้า

 

หงุดหงิดอะไรครับที่รักเสียงนุ่มทุ้มกระซิบริมหูพร้อมกับปลายนิ้วเรียวที่สอดเข้ามาคลึงเค้นเนินสะโพกภายใต้เสื้อเชิ้ตตัวบาง

 

หึ

 

อยากไปที่อื่นมั้ย

 

เอาสิ พอตอบไปแบบนั้นข้อมือก็ถูกดึงให้ลุกขึ้นแล้วพาไปยังห้องวีไอพีของผับ ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมคนตรงหน้าถึงได้มีอภิสิทธิ์เข้านั่นออกนี่ได้ทั้งร้านรวมทั้งค่าเครื่องดื่มทุกอย่างที่ผมไม่ต้องเสียเงินจ่ายแม้แต่แดงเดียว นั่นก็เพราะเหยื่อของผมคนนี้เป็นเจ้าของผับนี้ยังไงหล่ะ

 

นายปราชญา เรืองโรจน์ ลูกบุญธรรมของครอบครัวมหาเศรษฐีที่หลังจากพ่อแม่บุญธรรมเสียก็โดนพี่น้องต่างสายเลือดเฉดหัว แต่ด้วยเงินเก็บที่มีมากมายชนิดที่ต่อให้กินทั้งชาติก็ไม่หมดทำให้เขาตัดสินใจลงทุนทำธุรกิจสถานบันเทิงครบวงจรและประสบความสำเร็จเมื่อสองปีก่อน ที่รู้ก็เพราะแอบดูอดีตของหมอนั่นมาน่ะสิ

 

ทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้องร่างสูงก็ดึงผมให้ไปนั่งบนตักก่อนจะส่งสายตาวิบวับเจ้าเล่ห์พรางมือก็ปลดกระดุมเสื้อตัวเองไปด้วย

 

ผมเลียริมฝีปากที่แห้งผากอย่างกระหาย เจ้าของใบหน้าหล่อคมกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะรั้งท้ายทอยผมให้โน้มลงไปที่ซอกคอตัวเอง

 

กึก

 

อ่าห์พอฝังคมเขี้ยวลงไปที่ลำคอระหง ร่างสูงก็ส่งเสียงในลำคอพร้อมกับสองมือที่ขยำสองแก้มก้นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

 

อึก...อึก...อึก...ผมดูดกลืนเลือดรสหวานจนพอใจเมื่อรู้สึกได้ว่าใกล้จะถึงขีดจำกัดของมนุษย์จึงผละออก

 

อิ่มแล้วหรอสีหน้าอิดโรยเอ่ยถามเสียงนุ้ม

 

อืม...ใช้หลังมือเช็ดเลือดที่มุมปากก่อนจะก้มลงไปใช้ลิ้นเลียรอยเขี้ยวที่คอเพื่อรักษาแผล ไม่นานจุดสีแดงสองจุดก็คืนสภาพเป็นปกติ

 

อ้ะ อื้อ...ร่างถูกผลักให้นอนหงายก่อนที่ริมฝีปากจะถูกช่วงชิงโดยคนที่ทาบทับตามลงมา เรียวลิ้นแข็งแรงเกี่ยวตวัดไปมาในโพรงปากไล่เล็มไปตามซี่ฟันอย่างเร่าร้อน

 

อืมส่งเสียงในลำคออย่างพอใจ ตลอดร้อยยี่สิบปียังไม่เคยเจอใครที่ดุเดือดร้อนแรงเท่าหมอนี่มาก่อน

 

คริสฉัน...

 

พอก่อนผมดันคนบนร่างออกแล้วลุกขึ้นนั่งตามเดิม

 

ทำไมหล่ะนายก็ต้องการ ฉันรู้

 

นายไม่รู้

 

ไม่รู้อะไร ทำไมนายถึงได้ทำตัวลึกลับนัก เมื่อไหร่จะเปิดโลกของนายให้ฉันรู้บ้าง

 

โลกของฉันไม่น่ารับรู้หรอกผมเอนตัวสบายคว้าแก้วเหล้าบนโต๊ะขึ้นมาดื่ม

 

พรวดดดด...

 

แหวะ เหล้าพวกมนุษย์นี่จืดชืดชะมัดผมสไลค์แก้วเหล้านั้นไปทางอื่นอย่างไม่ใยดีก่อนจะกลับไปนั่งกอดอกเมื่อไม่มีอะไรทำต่อ หยดเลือดของแวมไพร์เลือดบริสุทธิ์ก็ใช้ผสมเหล้าจนหมดแล้ว เห็นทีรอบนี้ต้องกลับไปเอามาเก็บไว้เยอะๆ

 

ฉันชอบนาย

 

หึ ก็แหงหล่ะ ฉันเป็นพวกรวยเสน่ห์ใครที่ถูกฉันหมายหัวก็ต้องชอบฉันทั้งนั้นผมพูดจริงๆนะ แวมไพร์ทุกตนล้วนแล้วแต่มีเสน่ห์ในตัวกันทั้งนั้นประโยชน์หลักของมันก็คือไว้ล่อเหยื่อที่หมายตา

 

อย่ายุ่งกับใครนอกจากฉันเจ้ามนุษย์หน้าโง่พูดขู่พลันไหล่ผมถูกกระชากให้ไปปะทะกับอกแกร่งแบบไม่ทันตั้งตัว

 

นายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉัน นายมันก็แค่เหยื่อแล้ว เหยื่อก็เหมือนกับอาหารของมนุษย์ที่ต้องมีวันหมดอายุไม่ยั่งยืนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงไม่สะทกสะท้าน พลันสายตาก็จ้องกลับอย่างไม่เกรงกลัว

 

ถ้านายจูบกับใครนอกจากฉัน ฉันจะตัดลิ้นมันแล้วหักเขี้ยวนายทิ้งซะ

 

หึหึ นายกล้าทำแบบนั้นกับฉันหรอ...หืม...ว่าไงหล่ะ...พูดสิ...ที่รักขยับขึ้นไปนั่งคร่อมบนตักอย่างยั่วยวน ส่งปลายนิ้วไปกรีดกรายตามแผงอกเปลือยเปล่า ก่อนจะก้มลงไล่พรมจูบไปทั่วแผ่นอกแกร่ง

 

เจ้าเหยื่อหน้าโง่ครางสุขสม สองมือพยายามถอดเสื้อเชิ้ตผมออกแล้วก็สำเร็จในที่สุด

 

อ้ะ !” ผมแอ่นหน้าอกรับเรียวลิ้นร้อนที่ตลัดไปมาตรงยอดอกทั้งสองข้าง เสียงดูดดึงน่าอายดังไปทั่วห้อง

 

จ๊วบๆๆๆ

 

อ่าห์...สิงโต

 

นายมันขี้ยั่ว

 

แล้วชอบหรือเปล่าล่ะ

 

ชอบสิ ฉันชอบทุกอย่างที่เป็นนาย

 

ผมปล่อยให้อะไรดำเนินไปเรื่อยๆยกเว้นแค่เรื่องนั้นเรื่องเดียวคือ การร่วมรักเพราะกฎเหล็กของแวมไพร์เลือดผสมอย่างผมก็คือ ห้ามร่วมรักกับเหยื่อเป็นอันขาด

 

.

 

.

 

.

 

ณ คฤหาสน์มโหฬารผมเดินล้วงกระเป๋าผ่านทุ่งดอกกุหลาบสีแดงสดอันกว้างใหญ่ไพศาล สถานที่เงียบเชียบที่ไร้ซึ่งเสียงนกเสียงกาหรือแม้แต่มดสักตัวยังไม่โผล่มาให้เห็นใครจะรู้ว่าที่แห่งนี้มีแวมไพร์หลากหลายสายพันธุ์อาศัยอยู่เกือบพันชีวิต

 

นายท่านโค้งตัวทำความเคารพคนที่ยืนหันหลังทอดมองไปยังนอกหน้าต่างที่มีวิวเป็นทุ่งกุหลาบสีแดงสดยาวสุดลูกหูลูกตา

 

ไปไหนมา โอเว่นน้ำเสียงเย็นนิ่งเอ่ยถาม ผมแอบกลืนน้ำลายลงคอก่อนจะตอบไปตามตรง

 

ผมไปหาเหยื่อ...

 

คฤหาสน์ของฉันมีเลือดให้นายดื่มกินได้ตลอด ต่อให้นายขลุกอยู่ในนี้เป็นร้อยเป็นพันปีก็ไม่มีวันอดตาย

 

ผม...แค่อยากเปิดหูเปิดตา

 

ฉันรู้ร่างสูงใหญ่หันกลับมาหาเผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาสมกับเป็นทายาทแวมไพร์ชนชั้นสูง ริมฝีปากสีกุหลาบคลี่ยิ้มเยือกเย็น ในตาสีเขียวมรกตจ้องนิ่งมาทางผม

 

มาหาฉัน

 

ก้าวเท้าเข้าไปหาร่างสูงของผู้เป็นนายอย่างเชื่องช้า แขนขาสั่นระริกด้วยความกลัวอย่างห้ามไม่ได้

 

อ้ะ !!” แขนข้างเดียวรวบเอวผมเข้าไปหาตัว ปลายนิ้วอีกข้างไล่เกลี่ยไปตามรูปหน้าอย่างแผ่วเบาพลางลมหายใจเย็นเฉียบก็เป่ารดอยู่ตรงจมูก

 

อย่าดื้อกับฉัน

 

กึก

 

ฮึก...ขยุ้มอกแกร่งของคนตรงหน้าแน่นเพื่อระบายความเจ็บปวด คมเขี้ยวแหลมคมฝังลงมาที่ต้นคอก่อนจะดูดกลืนอย่างกระหาย

 

อึก...อึก...

 

พอแล้วนายท่านพยายามเอ่ยห้ามด้วยเสียงที่แหบพร่า ร่างกายตอนนี้มันคล้ายกับว่าจะหมดแรงเต็มที

 

ไม่ดีใจหรอที่ฉันรักนายมากมายขนาดนี้ใช่ครับ การที่แวมไพร์ดูดเลือดแวมไพร์ด้วยกันถือเป็นการแสดงความรักอย่างหนึ่ง และถ้าหากว่าแวมไพร์ด้วยกันสังหารกันเองนั่นถือว่าเป็นการแสดงความรักอย่างสูงสุด เพราะชีวิตที่ยาวนานและแสนจะน่าเบื่อหากถูกปลดปล่อยด้วยการฆ่าจากแวมไพร์ตัวที่ตนรักมันก็สมเกียรติ

 

แต่คงใช้ไม่ได้กับผมหรอกก็ผมมันเป็นพวกเลือดผสมที่เจคอปปลุกขึ้นมาจากการเป็นมนุษย์เมื่อร้อยยี่สิบปีก่อน แล้วอย่าถามชีวิตก่อนความตายของผมนะครับ เพราะผมเองก็จำมันไม่ได้เหมือนกัน

 

ดีใจ...สิ่งหนึ่งที่ผมเกลียดเวลาอยู่ที่นี่คือการเอ่ยคำที่ไม่ต้องคำนึงว่าเราอยากพูดอะไร แต่ให้คิดแต่ว่านายต้องการจะฟังคำว่าอะไรแล้วจึงค่อยเอื้อนเอ่ยออกมา

 

นายรักฉันไหมโอเว่น

 

รักสิ

 

นายอยากร่วมรักกับฉันไหม

 

...อยากสิ สิ้นคำตอบร่างผมก็ถูกช้อนขึ้นในท่าเจ้าหญิงแล้วพาอุ้มไปวางบนเตียงกว้างที่เชื้อพระวงศ์เท่านั่นที่มีสิทธิ์ได้นอน

 

ฮึกปลายนิ้วเย็นเฉียบช่วยเกลี่ยหยดน้ำตาที่ไหลรินให้ ก่อนจะประทับจูบแผ่วเบาตรงหน้าผาก

 

นอนพักซะ ตื่นมาฉันจะพานายไปเที่ยวเอง นายอยากไปเปิดหูเปิดตาที่ไหนก็บอกฉัน

 

รับทราบนายท่าน

 

นี่ไม่ใช่คำสั่ง แต่เป็นประโยคบอกเล่าจากฉันและสิ่งที่จะบอกคือฉันไม่มีวันทำร้ายนายหากนายไม่เต็มใจมือใหญ่ลูบหัวแผ่วเบาก่อนจะห่มผ้าให้แล้วเดินหายออกไปจากห้อง

 

ผมถอนหายใจอย่างโล่งอก รอดตัวหวุดหวิดแบบนี้มาได้ทุกครั้ง แต่ก็ยังคงกลัวอยู่ดี หากว่าเจคอปต้องการจริงๆผมคงไม่กล้าขัด ก็หมอนั่นเป็นผู้ให้ชีวิตใหม่แก่ผม ไม่ว่าหมอนั่นต้องการอะไรผมก็ต้องให้ได้ทุกอย่างอยู่แล้วต่อให้สิ่งนั้นจะเป็นอะไร สำคัญกับผมแค่ไหนก็ตาม

 

 

 

 

 

Talk : ได้ข่าวว่างานท่วมหัว55555 แอบว๊าบมาเปิดฟิคเรื่องใหม่ และก็ไม่ต้องสงสัยว่าแวมไพร์ของไรท์มีจุดที่แตกต่างจากตำนานแวมไพร์ที่คุณๆเคยได้ยินมาเพราะไรท์ตั้งใจจะจินตนาการและสร้างขึ้นมาใหม่ ไม่ได้อ่านคัมภีร์คู่มืออะไรทั้งนั้น เรื่องนี้มีพล็อตอยู่ในหัวแล้วเรียบร้อย และเหมือนเดิมค่ะไม่เท 555 แต่จะขอลงตอนแรกเพื่อเช็คเลตติ้งก่อน ถ้าไม่ค่อยมีคนสนใจก็จะไม่ลงต่อ (มั้ง อิอิ) แล้วก็จะขอเคลียร์ฟิครักจับผิดให้จบก่อนค่อยมาปั่นเรื่องนี้ยาวๆระหว่างนี้ก็อาจจะแวะมาลงให้พอหอมปากหอมคอ ลองอ่านกันนะคะไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมชอบแต่งแนวรักร้อนแรง5555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 243 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

273 ความคิดเห็น

  1. #193 JaoJean (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 19:53
    ง่ะ ฮือออ
    #193
    0
  2. #176 Hare-Akira (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 11:15
    เราชอบเนื้อเรื่องค่ะไรท์ แหวกแนวฟิคสิงคริสดี แค่ตอนแรกก็น่าติดตามแล้ว
    #176
    0
  3. #131 creamsarang (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 20:07
    อั้ยย่ะ เรื่องนี้แปลกดีค่ะ ชอบบ
    #131
    0
  4. #76 Atchyfone (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 15:58
    พล็อตเรื่องฉีกจากเรื่องอื่นดีค่ะ น่าติดตาม
    #76
    0
  5. #10 สุวรรณา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 01:53
    อ้าว คริสต้องอยู่ใรอาณัติของนายท่านแล้ว ปราชญาล่ะ!!!!
    #10
    0
  6. #9 Nabhat (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 22:21
    รออ่านเรื่องโน้นให้จบก่อน ค่อยมาอ่านเรื่องนี้นะ คะ แก่แล้วสมองมึนงง
    #9
    0
  7. #8 Tripeace (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 09:13
    ชอบ มันแปลกดีอ่ะ ติดตามๆ
    #8
    0
  8. #7 ChitraPiromnukul (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 07:39
    สนุกค่าาา..อยากอ่านต่อรอนะคะ.
    #7
    0
  9. #6 Nalisanp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 02:03
    น่าสนใจมากกก ชอบแนวนี้ รอๆนะคะ :3
    #6
    0
  10. #5 Mini hurt (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 01:30
    เพิ่งเคยอ่านเรื่องที่คนน้องเป็นฝ่ายแวมไพร์ซะเอง เนื่อน่าติดตามมาก รอๆนะคะ^^
    #5
    0
  11. #4 xoap (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 01:19
    น่าสนใจค่ะ รอตอนต่อไปนะคะ
    #4
    0
  12. #2 สาคร (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 14:42
    อ่านแล้วสนุกๆๆค่ะ
    #2
    0
  13. #1 พิช (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 09:29
    มาต่อเร็วๆเลย ชอบทำให้ค้างคาตลอดอ่ะ
    #1
    0