[END] The Serpent | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 9 : sᴇʀᴘᴇɴᴛ ⑧

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,799
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,132 ครั้ง
    15 ม.ค. 62






ผ่านมาได้เกือบหนึ่งอาทิตย์ที่แฮร์รี่ได้พูดคุยกับเพื่อนสนิทถึงปัญหาที่เขากำลังประสบ อีกทั้งยังเหลืออีกเพียงแค่อาทิตย์เดียวเท่านั้นที่จะถึงคืนเดือนดับ และเขาเองก็ยังหาทางออกไม่ได้สักที สุดท้ายจึงต้องมานั่งปรึกษากับกลุ่มเพื่อนอีกรอบ


ขอโทษนะแฮร์รี่ที่ฉันหาทางอื่นช่วยนายไม่ได้เลยเฮอร์ไมโอนี่กล่าวขึ้นด้วยสีหน้าเศร้าสลด


ไม่เป็นไร เธอทำดีที่สุดแล้วเฮิร์ม


ส่วนฉันก็พยายามแอบไปถามคนอื่นมาแล้ว แต่ไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลยรอนพูดบ้าง


ขอบใจนะทั้งสองคน


ไม่เป็นไรหรอกแฮร์รี่ เราเป็นเพื่อนกันก็ต้องช่วยกันอยู่แล้วเฮอร์ไมโอนี่กล่าว


นั่นสิ นายเองก็อย่าคิดมากไปรอนเสริม


จะว่าไปรอยบนหน้าอกของนายเป็นยังไงบ้าง มันมีร่องรอยเพิ่มหรือยัง


แฮร์รี่ไม่ได้ตอบคำถามแต่เลือกที่จะแหวกเสื้อให้กับเพื่อนทั้งสองดูแทน และพอหญิงสาวได้เห็นเธอก็ต้องยกมือขึ้นปิดปากด้วยความรวดเร็วเพราะร่องรอยที่เคยเห็นเมื่อไม่กี่วันก่อนมีเพียงแค่ส่วนหัวเท่านั้น แต่หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปกลับมีลำตัวต่อกันยาวจนเกือบถึงใต้รักแร้


ทำไมถึงต่อกันเร็วขนาดนั้นรอนถามออกมาด้วยน้ำเสียงไม่อยากเชื่อ


ฉันว่าต้องเป็นเพราะเวลาใกล้เข้ามามากแล้วแน่ๆ” เฮอร์ไมโอนี่คาดคะเนและเจ้าของเรื่องพยักหน้าเห็นด้วย


ฉันก็คิดว่าแบบนั้น และทุกครั้งที่มันต่อขึ้นทีไรฉันจะเจ็บปวดมากๆ ทุกที เหมือนกับโดนไฟหลอมเลย


ฉันสงสารนายจัง แฮร์รี่ ฉันกำลังพยายามอยู่นะ นายอดทนไว้ก่อนเฮอร์ไมโอนี่ว่า


ขอบใจนะ แต่ฉันเริ่มจะปลงซะแล้ว


เอาจริงนะแฮร์รี่ นายลองกลั้นใจมีอะไรกับงูตัวนั้นไปเถอะ ฉันว่าเรื่องที่บอกว่านายจะตายเมื่อมันบรรจบส่วนหัวอีกครั้งคงจะเป็นเรื่องจริงแล้วแหละ เพราะขนาดรอยต่อขึ้นนายยังเจ็บมากเลยไม่ใช่เหรอ ฉันรู้สึกได้ว่าบางคืนนายก็นอนดิ้นทุรนทุรายมากๆ”


ฉันก็เห็นด้วยกับรอน ทั้งๆ ที่ฉันจะรู้สึกแปลกๆ ก็ตาม แต่เพื่อชีวิตนายนะแฮร์รี่


แต่นั่นมันงู แค่ฉันโดนเสียบก็ว่าน่ากลัวแล้ว แต่นี่ต้องมีอะไรกับอสรพิษตัวเป็นๆ เลยนะ


ฉันเข้าใจ แต่เพื่อรักษาชีวิตของนายเฮอร์ไมโอนี่พูดพร้อมกับรอนพยักหน้าเห็นด้วย


ไม่รู้สิ ถ้านั่นเป็นสิ่งที่ถูกกำหนดมาแล้ว บางทีฉันอาจจะตายมากกว่าได้อยู่ โอ๊ย! เจ็บนะเฮิร์มเสียงร้องลั่นดังออกมาเมื่อโดนมือเล็กของหญิงสาวหยิกเข้าที่แขน


เจ็บสิดี พูดจาไม่น่าฟังเลย นายจะตายได้ยังไง ไม่ได้หรอกนะฉันไม่ยอม เราต้องหาทางออกได้สิ


ใช่ นายอย่าพูดอย่างนี้อีก ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่คุยกับนายเลยรอนว่าบ้าง


ฉันพูดเรื่องจริง


ยังไม่หยุดอีกรอนพูดด้วยสายตาไม่พอใจก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้ง


มันต้องมีทางออก นายเชื่อมือเฮิร์มสิ เธอเก่ง ยังไงต้องหาทางช่วยนายได้อยู่แล้ว ฉันเองก็จะช่วยเต็มที่


แฮร์รี่รู้สึกขอบคุณเพื่อนสนิททั้งสองเป็นอย่างมาก เพราะยามที่เขาคับขันหรือมีเรื่องไม่สบายใจก็มักจะได้สองคนนี้คอยเป็นคนช่วยคิดและหาทางออกช่วยกันทุกที


ฉันรักพวกนายนะ


รู้แล้ว ไม่ต้องมาพูด เอาไว้พูดวันอื่นหลังจากที่ฉันหาทางแก้ได้


เฮอร์ไมโอนี่เอ่ยห้ามราวกับกลัวว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้ยิน แต่แล้วไม่นานคนที่มีเรื่องทุกข์ใจก็เห็นใครบางคนลุกจากโต๊ะประจำบ้านเตรียมเดินออกไปข้างนอก


เขาจึงไม่รอช้าพับการพูดคุยเก็บไว้ก่อนและบอกกับเพื่อนทั้งสองว่าขอไปทำธุระพร้อมกับลุกขึ้นยืนวิ่งออกจากห้องโถงใหญ่ไป


มัลฟอย... รอก่อน!


คนที่วิ่งตามหลังหอบแฮกใช้สองมือชันขาเอาไว้เมื่อหยุดลงตรงด้านหลังของคนที่ชะงักเพราะเสียงของตนเอง


มีอะไรพอตเตอร์


ชายหนุ่มที่โดนเรียกเอาไว้หมุนตัวหันกลับมาถามพร้อมกับแฮร์รี่เองเริ่มยืดตัวยืนตรงเมื่อรู้สึกดีขึ้นแล้ว


ขอบคุณนะ


สีหน้าของคนฟังตีกันอย่างไม่เข้าใจเมื่อเขาพูดจบ จนแฮร์รี่ต้องขยายความออกมา


เรื่องวันนั้นที่นายช่วยฉันไว้ที่ห้องน้ำ


นายขอบคุณไปแล้วไม่ใช่เหรอ


ฉันอยากขอบคุณอีกครั้ง


อืม ฉันไม่ได้ติดใจอะไร


น้ำเสียงสบายๆ กล่าวออกมาพร้อมกับแฮร์รี่เองก็สัมผัสได้ว่าคนตรงหน้าเขามีท่าทีอ่อนลงมาผิดตาเหมือนกัน เพราะปกติจะต้องโต้ตอบว่าร้ายใส่เขามากกว่า อย่างเช่น ผีเข้าเหรอพอตเตอร์ทำนองนั้น


ยังไงก็ขอบคุณอีกครั้งแล้วกัน ฉันไปล่ะ


แฮร์รี่พูดจบก็ไม่รอช้าหมุนตัวเตรียมเดินออกไปทันทีเพราะทำธุระเสร็จแล้ว แต่ในขณะที่กำลังเตรียมจะเดินก้าวออกไป เขากลับรู้สึกหน้ามืดเวียนหัวจนต้องหาที่เกาะเอาไว้ และโชคดีที่จับข้างผนังเอาไว้ได้ทันจึงทำให้ไม่ล้มลงไป


เป็นอะไรพอตเตอร์เสียงของคนที่ยังไม่ได้เดินจากไปไหนถามออกมา


ปะ เปล่า


เปล่าได้ยังไง ทำไมจู่ๆ หน้านายถึงได้ซีดแบบนั้น


น้ำเสียงร้อนรนคล้ายกับว่าเป็นห่วงที่แฮร์รี่รู้สึกได้ถามเขาออกมา อีกทั้งยังส่งมือมาช่วยพยุงเอาไว้อีกด้วย แต่ร่างกายของเด็กชายผู้รอดชีวิตกลับเจ็บปวดไปทุกสัดส่วนราวกับโดนรัดแน่นจนกระดูกแทบแตกเป็นเสี่ยง


และเหตุการณ์แบบนี้แฮร์รี่ไม่เคยพบเจอ เพราะก่อนหน้านี้จะรู้สึกเหมือนอยู่กับไฟ แต่นี่มันไม่ใช่ความรู้สึกแบบนั้นสักนิด มันเหมือนกับเขาโดนเชือดมัดไปทั่วทั้งร่างกาย


อึก...จะ เจ็บ


น้ำเสียงขาดห้วงดังออกมาพร้อมกับทรุดตัวลงเมื่อไร้เรี่ยวแรงยืน โชคดีที่ฝ่ายประคองอยู่ไม่ปล่อยให้เป็นแบบนั้น เพราะคนที่ยืนอยู่ใกล้กันไม่รอช้าอุ้มเขาลอยหวือทันที


อึก ฮือ... ปวดไปหมด ฮึก แล้ว


เสียงพร่ำบอกราวกับคนไม่มีสติทั้งที่ผ่านไปเพียงไม่กี่วิ และร่างที่เริ่มชื้นเหงื่อในอ้อมแขนหนาเริ่มดิ้นไปมาอย่างทุรนทุรายที่มาพร้อมกับน้ำตามากมายไหลเปื้อนเต็มหน้า จนคนช่วยเหลือไม่รอช้าพาเดินไปที่อื่นด้วยความรวดเร็ว พร้อมกับเสียงเอ่ยปลอบประโลมตลอดทาง


อดทนอีกนิดเดียว เดี๋ยวก็จะหายแล้ว


“ …


สัญญาว่าจะไม่เจ็บอีกแล้ว จะไม่ให้เจ็บแล้ว อดทนอีกนิดนะแฮร์รี่








DRACO’ SIDE


ฝ่ามือหนากำลังจับผ้าขนหนูผืนเล็กบรรจงเช็ดไปตามกรอบหน้าเรียวอย่างทะนุถนอม อีกทั้งมือข้างที่ว่างก็พยายามลูบกลุ่มผมนุ่มเบาๆ ของร่างที่นอนบนเตียงนอนของตนด้วยความรักใคร่


จนกระทั่งใครบางคนเปิดประตูเดินเข้ามาในห้องพัก เขาจึงละความสนใจจากคนตรงหน้าหันไปมองคนเข้ามาใหม่ แต่ฝ่ามือยังไม่ห่างออกจากศีรษะกลม


เขาเป็นยังไงบ้าง


ไม่ดีเดรโกตอบ


ไม่คิดว่าจะเป็นหนักขนาดนี้ ปกติฝ่ายที่เป็นหนักต้องเป็นพวกเรา


อืม ฉันก็คิดแบบนั้น


เจ้าของห้องตอบก่อนจะวางผ้าขนหนูในมือแปะเอาไว้บนหน้าผากเล็กก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกรอบ


จัดการเรียบร้อยหรือยัง


ทุกอย่างพร้อมหมดแล้ว เหลือเพียงแค่นายกับเขากลับไปคฤหาสน์


คนที่เขาใช้ให้ไปเช็กความเรียบร้อยตอบกลับออกมาพร้อมกับขยับเดินเข้ามาใกล้มากกว่าเดิมเพื่อมองร่างของคนที่มีใบหน้าซีดเซียวสลบไปอย่างไม่ได้สติ


อย่าหาว่าฉันจุ้นไม่เข้าเรื่องเลยนะเดรโก แต่ทำสักทีเถอะ จะทำอะไรก็ทำไปเลย ถ้านายมัวแต่ปล่อยให้เวลามันผ่านไปนานกว่านี้ เขาก็จะยิ่งเจ็บมากขึ้น


“ …


ฉันรู้ว่านายไม่อยากฝืนใจเขา แต่จะทนเห็นเขาทรมานแบบนี้ได้เหรอ


ไม่ได้เดรโกตอบ


กลัวใช่ไหม


คำถามที่โดนถามกลับมาไม่ต้องขยายความอะไรมากก็เป็นอันว่าเข้าใจกันว่าพูดถึงเรื่องอะไร


อืม ไม่อยากให้เขาคิดว่าที่ทำไปก็เพราะต้องการเอาชีวิตรอด ไม่อยากให้คิดว่าถูกใช้เป็นเครื่องมือ


ถ้าไม่พูดแล้วใครมันจะไปรู้ อมพะนำอยู่ได้ตั้งหลายปี คิดยังไงก็บอกให้เขารับรู้ไปสิ อย่างน้อยๆ มันน่าจะช่วยให้ความเข้าใจผิดน้อยลง


“ …


รักก็บอกว่ารักเดรโก มัวแต่เก็บเงียบอยู่คนเดียวแล้วใครเขาจะไปเข้าใจ


เดรโกนิ่งไปมากกว่าเดิมทันทีที่ได้ยิน และนั่นไม่ใช่เรื่องหลอกลวงหรือโป้ปดสักนิด เพราะความรู้สึกนั้นเกิดขึ้นภายในใจของเขามานานแล้ว ...


รอเขาตื่นแล้วจะพูด


ทำสักทีเถอะ ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้พูดเลย


อืม


ถ้าอย่างนั้นฉันไปแล้วนะ จะเอาอะไรเพิ่มก็ให้คนไปเรียกแล้วกัน


ขอบใจ


เมื่อทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง เดรโกก็ลุกจากเตียงไปหาเก้าอี้บุนวมเดี่ยวภายในห้องของตนเองทันที จนกระทั่งนั่งลงและหันหน้ามองมายังคนที่อยู่ในห้วงนิทรา แขนสองข้างที่วางอยู่ข้างที่รองแขนก็ยกขึ้นมากุมกันด้วยสีหน้าเรียบนิ่งยากที่จะอ่านออก


ทว่านัยน์ตาสีฟ้าอ่อนซีดกลับจ้องมองไปหาฝ่ายที่นอนหลับสนิทไม่กะพริบราวกับว่าถ้าเขาละสายตาเพียงเสี้ยวนาที แฮร์รี่ พอตเตอร์จะหายไปตลอดกาลและนั่นคือสิ่งที่เขาไม่มีวันยอมให้มันเกิดขึ้นอย่างเด็ดขาด


เพราะเขาคือเดรโก มัลฟอย ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาพรากดวงใจของเขาไปไหนได้ทั้งนั้น


ถ้าหากถามว่าเขาคือใคร ไม่ใช่พ่อมดสายเลือดบริสุทธิ์ธรรมดาหรอกรึ เดรโกก็จะตอบให้ว่าในโลกเวทมนตร์ยังมีอะไรที่พวกคุณยังไม่รู้และถ้าได้รู้จะต้องตกใจอีกเยอะทีเดียว


สายเลือดเซอร์เพนท์ คือสายเลือดของเจ้าแห่งอสรพิษที่อยู่เหนือสัตว์เลื้อยคลานทุกตัวบนโลกและจะเรียกว่าราชาแห่งอสรพิษก็ไม่ผิดเท่าไหร่นัก เพราะเขาสามารถปกครองรวมถึงออกคำสั่งได้ทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นสายพันธุ์ไหนก็ตาม


มันแตกต่างกับแอนิเมจัสและมาเลดิกตัสอย่างสิ้นเชิง เพราะเขาสามารถควบคุมร่างกายและทำทุกอย่างได้ตามต้องการโดยที่สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่คำสาป แต่มันเป็นสายเลือดที่สืบทอดต่อกันมาด้วยความเต็มใจ


และนั่นคือสายเลือดที่เขาได้รับสืบทอดโดยกำเนิดจากการเป็นเจ้าแห่งอสรพิษคนต่อไป ...


หากแต่ว่าทุกอย่างจะเพียบพร้อมก็ต่อเมื่อเขาหาคู่ครองที่ถูกกำหนดหรือคู่ที่ผูกพันธะกันตั้งแต่เกิดของตนเองให้พบเสียก่อน เนื่องจากเขาจะต้องสมสู่เพื่อลอกคราบตัวเองให้พร้อมสำหรับร่างกายใหม่


ส่วนเขาเองก็ได้พบคู่ของตนแล้ว พบตั้งแต่ห้าขวบเลยก็ว่าได้ เพราะตอนนั้นร่างกายของเขายังไม่เสถียรเนื่องจากอายุยังน้อยจึงชอบอยู่ในร่างของงูมากกว่ามนุษย์ บวกกับเวลาที่อยู่บ้านรู้สึกเบื่อหน่ายจึงชอบเลื้อยออกไปเล่นข้างนอกเป็นประจำ


และวันนั้นเองทำให้เขาได้พบกับเด็กแก้มกลมที่กำลังตะโกนใส่หน้าเด็กอ้วนท้วมเสียงดัง พอจ้องมองดีๆ แล้วเหมือนจะกำลังแย่งของเล่นกันอยู่ ในตอนนั้นเขาแอบมองด้วยความสนุกสนานเพราะรู้สึกว่าเด็กผู้ชายตัวเล็กกว่าช่างใจสู้มากจริงๆ เพราะตัวนิดเดียวแต่แหกปากลั่นอย่างเอาเรื่องไม่ยอมให้ใครมาแย่งของในมือตัวเองได้


รวมถึงทุกๆ วันเขาก็มักจะไปเลื้อยออกจากบ้านไปแอบดูอยู่เสมอ บริเวณชิงช้าลานของเล่นมักเป็นที่ประจำที่อีกฝ่ายชอบมา แอบไปดูอยู่เป็นเดือนจนกระทั่งกลายเป็นความคุ้นชิน ถ้าวันไหนไม่ได้เห็นหน้าแล้วจะนอนไม่หลับทำนองนั้น


จนกระทั่งวันหนึ่ง เขากำลังนอนขดตัวอยู่ในพุ่มไม้รอเด็กแก้มย้วยออกมาเล่นที่ประจำเหมือนเช่นทุกวัน ทว่าในระหว่างที่กำลังเคลิ้มๆ เขากลับต้องเบิกตาโพลงเมื่อจู่ๆ ได้ยินเสียงร้องไห้ดังจ้า


ดวงตาเรียวเล็กสอดส่องมองลอดผ่านจากพุ่มไม้ออกไปจนได้เห็นเด็กผู้ชายคุ้นหน้ายืนร้องไห้โฮโดยที่เสื้อท่อนบนหลุดลุ่ยและในมือของเด็กตรงข้ามนั้นถือเศษผ้าบางส่วนเอาไว้อยู่ เขาเองก็คาดคะเนได้ว่าน่าจะโดนฉีกเสื้อขาด แต่ไม่รู้เหตุผลว่าทำไม


แต่ที่น่าแปลกใจก็คือหน้าอกฝั่งซ้ายของเด็กแก้มกลมกลับมีรอยบางอย่างปรากฏขึ้นสู่สายตาของเขา ทว่าพอมองจ้องดีๆ กลับไม่พบแล้ว แต่แวบแรกที่เขาได้เห็น เดรโกก็รับรู้ได้ทันทีว่าคนที่ดึงดูดสายตาของเขาในทุกๆ วันคือใคร ...


นั่นคือเจ้าสาวของเขาเอง


สายเลือดเซอร์เพนท์มีกฎอีกหนึ่งข้อก็คือ ...


เราจะไม่สามารถเลือกคนอื่นมาเป็นคู่ครองได้ ไม่ว่าจะทำอย่างไรสายตาของเราก็เหมือนจะมองไปที่คนคนเดียวอยู่เสมอ ไม่ว่าอยู่ไกลสุดขอบโลกก็จะหากันจนเจอ ทั้งที่ไม่เคยพบหน้าแต่เมื่อได้เจอเพียงแค่ครั้งเดียวก็ตกหลุมรักในทันทีราวกับเป็นรักแรกพบและเป็นรักสุดท้ายที่จะเกิดขึ้น


ทั้งหมดนั่นได้เกิดขึ้นกับเขาแล้ว เกิดในวินาทีแรกที่ได้สบตากับเด็กแก้มกลมที่ชื่อว่าแฮร์รี่ พอตเตอร์


เขาแอบไปเฝ้ามองอยู่หลายปีจนกระทั่งได้พบกันตัวเป็นๆ ในโลกเวทมนตร์ วินาทีนั้นเองเขาถึงได้รู้ว่าการมองด้วยตาเปล่าของมนุษย์มันดีที่สุด เพราะเขาถูกดวงตาคู่สวยกักขังเอาไว้ไม่ให้มองไปที่ไหนได้อีกเลย และไม่เคยสนใจใครอีกนอกเสียจากเด็กชายผู้รอดชีวิตเพียงผู้เดียว


ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเขาก็พยายามไปป้วนเปี้ยนอยู่รอบตัวของอีกฝ่ายเสมอ ไม่ใช่ว่าเกลียดแต่เป็นเพราะรักจึงได้ทำ ใครๆ ก็อยากจะอยู่ในสายตาของคนที่ตัวเองหลงรักจริงไหม ?


ไม่มีหรอกที่บอกว่าเกลียดแล้วไปอยู่ใกล้ ถ้าเกลียดจริงๆ แม้แต่หน้ายังไม่อยากมองเลยด้วยซ้ำแล้วอย่างนั้นจะไปใกล้ชิดทำไม


แต่ก็นั่นแหละ แฮร์รี่ พอตเตอร์เคยรู้อะไรที่ไหน ปล่อยให้เขาแกล้งอยู่ได้ตั้งหลายปีโดยที่เข้าใจไปเองว่าเขาไม่ชอบอีกฝ่าย แต่ก็ดีแล้วที่คิดอย่างนั้น เพราะอย่างน้อยๆ เขาก็ยังอยู่ในความคิด ไม่ใช่คนที่ถูกเมิน


และสิ่งที่เขาเป็นมันไม่ได้เกี่ยวข้องเพียงแค่สายเลือดที่ได้รับสืบทอดแต่เพียงคนเดียว แต่คู่พันธะนั้นมีเอี่ยวด้วยเสมอ แต่เหมือนว่าคู่ของเขาจะโดนหนักที่สุดในบรรดารุ่นก่อนหน้าเขา เพราะเขาได้ถามพ่อแล้วว่าตอนของแม่หรือของย่าเป็นแบบนี้บ้างไหม พ่อบอกว่าไม่มีและส่วนน้อยที่จะเกิด ส่วนมากจะมีแค่ตัวของคนที่เป็นสายเลือดที่ได้รับความเจ็บปวด


ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงต้องเกิดขึ้นกับคู่ของเขาด้วย ถ้าเป็นไปได้เดรโกยินดีที่จะรับความเจ็บของอีกฝ่ายมาไว้ที่ตนเองทั้งหมด และเพราะแบบนี้เขาจึงตัดสินใจที่จะเล่าความจริงให้ฟัง


สุดท้ายแล้วแฮร์รี่ พอตเตอร์จะยอมหรือไม่ก็แล้วแต่จะตัดสินใจ เขาจะไม่บังคับใดๆ ทั้งสิ้น แต่ถ้าจะให้ปิดบังและอีกฝ่ายทรมานต่อไปมากกว่านี้ เขาเองก็เจ็บไม่ต่างกัน


ทว่าไม่ใช่เจ็บที่ร่างกายหรือหัวใจ แต่มันเป็นการเจ็บใจที่ช่วยเหลือคนที่รักไม่ได้เลยสักอย่างมากกว่า ...








          - เป็น Draco' Side แล้วววว เย่ะ!!! ก่อนหน้านี้เป็น คนอื่นมาตลอด 555 แต่จริงๆ ใช้ใครหลายๆ คนก็น่าจะเดาได้
          - ไปค่ะ ไปชวนเพื่อนพี่น้องมาอ่านเร้ววว ช่วยกันขายของ 555 อย่าไปกลัวค่ะ งูไรอย่าไปกลัว เพราะเราก็กลัวยังแต่งได้ เอ้ออะ แต่งจบด้วยนะ ตลกดี กลัวยังไงของเอ็งว้อยยยยย (¬_¬)
          - ไปล้าาา  ♡´・ᴗ・`♡

#serpentdmhp


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.132K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,534 ความคิดเห็น

  1. #2508 Nushiptaejae!!! (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 15:45
    จะบอกความจริงแล้วใช่มั้ยเนี้ยย
    #2,508
    0
  2. #2492 0884546137 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 13:15
    คือแกล้งเขาไว้เยอะ

    อมพะนำไม่ยอมบอกไร

    ตอนนี้เลยต้องนั่งเครียดกันไป
    #2,492
    0
  3. #2474 Sendou Nunny (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 02:16
    ยัยน้องต้องช็อคแน่ๆ อะ5555555
    #2,474
    0
  4. #2422 Pinkgu_V (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 02:03
    แฮร์รี่ตะช็อคมั้ยเนี่ยถ้ารู้ว่าเป็นตาเดรก
    #2,422
    0
  5. #2403 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:52
    ว้าวเลยค่ะ อบอุ่น
    #2,403
    0
  6. #2390 KunTranquille (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 22:56
    เราเพิ่งได้อ่านฟิคของคู่นี้เป็นครั้งแรกเลยค่ะ ตอนแรกที่เข้ามาอ่าน ไม่ค่อยชอบใจบรรยายที่ดูสั่นๆ ไป แต่พอได้อ่านจริงๆจังๆ เอ้าติดเฉย สนุกไปซะอีก ชอบที่ไรท์ใช้คำพูดของตัวละครได้เป็นอย่างดี ให้ความรู้สคกเหมือนกับเราได้ดูharryb potter ภาคพิเศษของเดรโก กับแฮรรี่ยังไงยังงั้น ไม่ทิ้งกลิ่นอายของตัวละครเลยค่ะ ชอบมากๆ เลย แล้วก็สนุกมากๆ ด้วยเช่นกันค่ะ ชอบเดรโก ที่เขามีหลากหลายมุม เป็นพวกปากร้ายชอบแต่ไม่แสดงออก แมบยังอบอุ่นกับแฮรี่มากอีกด้วย ฮือออ ดีไปหมดเลย
    #2,390
    0
  7. #2384 Otaku_Chom_Hama (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มกราคม 2563 / 22:07
    ไม่รู้จะเม้นอะไรดี มันอบอุ่นไปหม้ดดด
    #2,384
    0
  8. #2363 tomfeltonharry (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 19:08
    อบอุ่นนน
    #2,363
    0
  9. #2341 Antti96 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 23:30
    ปกป้องหัวใจตัวเองให้ได้นะคุณชาย สู้ๆ ชอบมาตั้งหลายปี ตอนบอกรักบอกให้ดังๆเลยนะเดรโก
    #2,341
    0
  10. #2269 tl16 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 01:09

    แอบมองมาหลายปีแล้ว

    #2,269
    0
  11. #2237 เบญฯ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:55
    ให้ตายสิ อยากกอดปลอบคุณชายและหนูรี่เหลือเกิน บอกเขาเถอะนะคุณชาย บอกไปเถอะว่ารักน้องแค่ไหน ไม่อยากเห็นน้องต้องเจ็บแบบนี้เลย
    #2,237
    0
  12. #2095 Jerry Fern (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 14:47

    แกล้งมาตั้งหลายปี น้องเราจะยอมไหมล่ะ คุณชายยยย

    #2,095
    0
  13. #2074 lp-ventus (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 19:06
    อ่อ เข้าใจมากขึ้นแล้วววมันสายเลือกที่ส่วต่อกันมา แล้วทีนี้จะทำยังไงดี แฮร์รี่แย่ใหญ่เลยอะ แต่ชอบความรักเดียวใจเดียวมาก ชอบ
    #2,074
    0
  14. #1993 น้องคยูอูมามิ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 10:02
    หืมมม เดรกก็คือจองไว้ตั้งแต่เด็กละ อิอิ
    #1,993
    0
  15. #1491 Haice97 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 14:45

    มีความรักตั้งแต่ห้าขวบเลยเชียว เขินคุณเดรก เคยเฝ้าดูแลมาตลอด
    #1,491
    0
  16. #1141 .pop (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 15:31
    แอบหลงรักเค้าตั้งแต่เด็กขนาดนี้ รีบบอกได้แล้วเดรโกกกก ก่อนที่จะสายเกินไป
    #1,141
    0
  17. #891 Jamixjami (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 15:15
    เดรกรีบบอกเลยยยยยย
    #891
    0
  18. #599 The Shakes (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 00:50
    ต้องหมั่นเขี้ยวขนาดไหนถึงเรียกเขาว่าเด็กแก้มย้วย 55555โอ้ยยย เจ้าเดรเรื่องนี้มันละมุนจริงๆนะ ให้ตายสิพับผ่า ชอบเขามาตั้งแต่ห้าขวบ
    #599
    0
  19. #559 Kariskisstao (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 15:25
    นีองงงงง
    #559
    0
  20. #421 _Agent11 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 09:14
    ไรท์เก่งมากเลยนะคะเนี่ยเขียน5วันจบ โหห555555 /บอกเลยเดรโกจะได้ไม่ทรมานทั้งสองฝ่ายนะ ประวัติชัดเจนมากแล้วค่ะไรท์ อ่านแล้วเข้าใจหมดทุกอย่าง ไม่งงเลย
    #421
    0
  21. #415 โลลิค่อน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 08:23
    ครึ่งหลังมาต่อแล้วววว
    #415
    0
  22. #413 B&B Leo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 08:00

    คุนไรทตลกอ่ะ555555 เดรกกกกก อย่าลีลาดิ

    ไม่งั้นแบบเออ เจ็บทั้งสองฝ่ายอ่ะ สงสารนัง

    #413
    0
  23. #411 shierichi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 07:45
    เนี่ย ขี้แกล้ง แฮร์รี่ตื่นก็รีบๆบอกเด้อออ เดะหมดเวลา
    #411
    0
  24. #400 MitsukiCarto (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 01:50
    เอ่อไรท์คะ... ตอนสุดท้ายจะแถมncมาให้ด้วยใช่มั้ยคะ...
    #400
    0
  25. #389 Thipnan Bow (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 01:10

    รอเลยค่า สนุกมาก
    #389
    0