[END] The Serpent | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 8 : sᴇʀᴘᴇɴᴛ ⑦

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,620
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,213 ครั้ง
    15 ม.ค. 62






KEEP SOMEONE IN ONE’s HEAD – SIDE


ขณะนี้ภายในห้องพักแห่งหนึ่งที่ตกแต่งไปด้วยเอกลักษณ์เฉพาะตัวตามสถานที่ที่ใช้ชีวิตอยู่นั้นกำลังเต็มไปด้วยบรรยากาศตึงเครียด


จะเอายังไงต่อ ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าจะทำอะไรก็ให้รีบๆ จัดการ


ใจเย็นๆ ก่อนน่า เขากำลังเครียดทว่าน้ำเสียงบางไม่หนาทุ้มคาดเดาได้ว่าน่าจะเป็นผู้หญิงกล่าวขึ้น


ฉันก็เครียดและเป็นห่วงถึงได้ถามนี่ไง


ทุกคนก็เป็นห่วงกันหมด ไม่มีใครนิ่งนอนใจเลยสักคน นายจะโวยวายไปทำไม นั่งลงและสงบสติอารมณ์ก่อนเถอะ อีกอย่างเรายังมีเวลาเหลือไม่ใช่เหรอ


มันก็ใช่ แต่ถ้าปล่อยให้เวลามันผ่านไปเรื่อยๆ โดยไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง เขาจะยิ่งเจ็บรวมถึงนายด้วยเสียงทุ้มที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดกล่าวกับเจ้าของห้อง


ไม่มีใครอยากให้มันเป็นอย่างนี้ นายก็ทราบดีว่าไม่มีหนังสือหรือเรื่องเล่าเกี่ยวกับเรื่องนั้นบอกเอาไว้เลย


“ …


ใครจะไปรู้ว่าเมื่อร่องรอยปรากฏขึ้นอีกจะสร้างความเจ็บปวดให้กับเจ้าสาวด้วย ปกติจะแค่ชัดออกมาเรื่อยๆ เท่านั้น อีกอย่างความเจ็บที่เหมือนโดนไฟเผานั่นมักจะเป็นฝ่ายเจ้าบ่าวที่ได้รับอยู่ข้างเดียว


ถึงไม่มีบันทึกเอาไว้ก็ใช่ว่าจะไม่มีการเกิดขึ้น


ก็นั่นแหละ แต่เพราะมันไม่มีบันทึกหรือคำบอกเล่า พวกเราจึงไม่ได้เตรียมตัวไง


เสียงถอนหายใจจากผู้หญิงคนเดียวในวงสนทนาดังออกมาด้วยความหนักใจ


แล้วนายจะเอายังไงต่อ


คราวนี้คนที่เต็มไปด้วยอารมณ์หันมาถามเจ้าของห้องที่นั่งเงียบไม่มีปากมีเสียงตั้งแต่เริ่มบทสนทนาอีกครั้ง


“ …


ทว่าก็ไร้การตอบรับเช่นเดิมเพราะคนนั่งเงียบนั้นแน่นิ่งราวกับรูปปั้นไม่มีชีวิต


นายจะรอเวลาหรือบอกว่ากำลังคิดไม่ได้แล้วนะเดรโก


บอกแล้วไงว่าให้ใจเย็นๆ ก่อน อย่าเพิ่งไปคาดคั้นเขาสิเบลส


ฉันใจเย็นมานานแล้วเธอก็รู้ ไม่อย่างนั้นคงไม่ปล่อยให้เรื่องราวมันยืดมาจนถึงขนาดนี้หรอก


แล้วนายจะทำยังไง จู่ๆ จะไปลักพาตัวเขาแล้วบังคับขืนใจให้มีอะไรกับเดรโกอย่างนั้นเหรอ?”


ถ้าทำได้ฉันก็จะทำ มันเป็นงานของพวกเรา เป็นสิ่งที่พวกเราต้องคอยปกป้องเอาไว้ เธอลืมไปแล้วหรือไงแพนซี่


ฉันไม่มีวันลืม แต่นายนายจะทำแบบนั้นไม่ได้ นั่นมันเป็นการกระทำที่ป่าเถื่อนชัดๆ”


เราทำเพื่อความอยู่รอด ไม่อย่างนั้นบัลลังก์เซอร์เพนท์จะไร้ผู้สืบทอดและสิ้นชื่อก็คราวนี้


ปัง!


แต่แล้วไม่นานเสียงทุบโต๊ะก็ดังขึ้นพร้อมกับนัยน์ตาสีอ่อนเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีโกเมนแดงก่ำออกมา


หุบปากทั้งสองคนเสียงประกาศิตเต็มไปด้วยอำนาจที่น่าเกรงขามกล่าวดัง


อย่าให้ฉันได้ยินนายพูดเหมือนแฮร์รี่เป็นสิ่งของไร้ค่าแบบนั้นอีก


“ …


ไม่ว่ายังไงก็จะไม่มีการบังคับหรือขืนใจเขาเด็ดขาด แฮร์รี่จะต้องทำด้วยความเต็มใจเท่านั้น


“ …


เข้าใจไหมเบลส


อืม


เอาล่ะๆ ต่อไปนี้นายก็ระวังคำพูดให้มากกว่านี้แล้วกันผู้หญิงเพียงคนเดียวกล่าวตามหลังออกมา


ส่วนนาย... จะทำอะไรก็รีบๆ ทำ ฉันสงสารเขา ร่างกายเขาไม่ได้เกิดมาเพื่อรองรับการเจ็บที่สาหัสแบบนั้นเท่าไหร่นัก


ไม่ต้องห่วง ฉันเองก็ไม่ปล่อยให้เขาเจ็บนานนักหรอก เห็นแล้วใจฉันจะขาดตาม


ก็นะ ถ้านายทำอะไรให้มันง่ายตั้งแต่แรก เรื่องคงไม่ยุ่งขนาดนี้


ช่างฉันเถอะ ว่าแต่ฝั่งเธอเป็นยังไง จัดการเรื่องนั้นได้หรือยัง


น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเคร่งเครียดเอ่ยออกมาพร้อมกับสองมือกุมอยู่แถวหน้าจมูกตนเองราวกับคิดเรื่องบางอย่างไม่ตก


ฝั่งฉันหาตัวเจ้านายของพวกมันไม่ได้ แต่รู้แหล่งกบดานของมันแล้ว


ที่ไหน


ที่ที่นายคาดไม่ถึงทว่าเสียงที่เอ่ยตอบกลับมานั้นคือคนที่ถูกคาดโทษเมื่อตอนก่อนหน้า


ห้องแห่งความลับ?”


แต่แล้วเจ้าของห้องก็โพล่งขึ้นมาราวกับไม่ใช่เรื่องแปลกใจอีกทั้งยังเหมือนรู้อยู่แล้ว เล่นเอาเพื่อนทั้งสองหันมองหน้าแทบจะทันที


นายรู้อยู่แล้วเหรอแพนซี่ถาม


เดาเอา ไม่คิดว่าจะใช่


ที่นั่นแหละ ฉันให้บริวารของเราไปสืบมาแล้ว ไม่ผิดแน่นอนหญิงสาวตอบ


ก็ดี อย่าให้พลาดล่ะ


แน่นอน ไม่พลาดอยู่แล้ว เชื่อมือฉันได้เลยผู้หญิงเพียงคนเดียวในห้องรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ


แล้วฝั่งนายล่ะเบลสคราวนี้หันกลับไปถามเพื่อนอีกคนบ้างที่ได้รับหน้าที่อีกอย่างให้จัดการ


ที่บ้านนายเตรียมพร้อมหมดแล้ว เหลือเพียงแค่นายพาเขาไปเท่านั้น


พ่อได้ฝากอะไรมาไหม


นายท่านบอกแค่ว่าให้นายรีบลงมือ อย่าปล่อยเวลาให้เสียไปมากกว่านี้


แม่ล่ะ


นายหญิงบอกให้นายพาลูกสะใภ้ไปหาเร็วๆ”


บอกแม่ว่ารอก่อน เดี๋ยวจะพาไป อีกไม่นานเกินรอเตรียมของรับขวัญหลานได้เลย


ทำเป็นมั่นใจไปเถอะเดรโก


แพนซี่ว่าด้วยน้ำเสียงประชด ทว่าคนถูกกล่าวหากลับทำเพียงแค่ยกยิ้มเท่านั้น


ฉันไม่ปล่อยให้เขาห่างตัวอีกแล้วล่ะ หลายปีที่ผ่านมามันนานเกินพอแล้ว


เพราะนายทั้งนั้นที่ทำให้เขาไม่ชอบหน้าตั้งแต่วันแรกที่เจอ


ก็แค่อยากจะเป็นเพื่อนด้วย


แต่พูดจาไม่เข้าหูจนเขาปฏิเสธไมตรีซะหน้าหงาย


เบลสว่าพลางหัวเราะชอบใจเมื่อนึกย้อนไปถึงเรื่องราวเมื่อวันนั้นที่เขาอยู่ในเหตุการณ์ด้วยเช่นกัน


สนุกดี เวลาเขาทำหน้าเหมือนคนโดนขัดใจ


เป็นโรคจิตสินะ ถึงได้ชอบแกล้งให้เขาโมโหแพนซี่กล่าวขึ้นบ้าง


เปล่า เวลาเขาทำหน้างอแล้วมันน่าเอ็นดูก็เท่านั้น


เอาเถอะ ฉันไม่ค่อยเข้าใจกระบวนการคิดของนายเท่าไหร่


ฉันก็เหมือนกัน ชอบเขาแต่ไปแกล้งเขาซะได้เบลสพูดบ้าง


ก็ชอบ... เวลาโมโหแล้วน่ารักดี


เพื่อนทั้งสองได้แต่ส่ายหน้าไปมาเมื่อฟังจบพร้อมกับบทสนทนาเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งด้วยความตึงเครียด และใช้เวลาอยู่นานทีเดียวกว่าจะปรึกษาหารือกันเสร็จ


จนกระทั่งปิดหัวข้อได้ เจ้าของห้องจึงไม่รอช้าหุนหันออกมาทันทีเมื่อเห็นนาฬิกาบอกเวลาใกล้ช่วงเคอร์ฟิวเต็มที เพราะเขาเองก็มีหน้าที่ต้องไปทำรวมถึงต้องไปหาใครบางคนหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจอีกด้วย








ฮอกวอตส์ในยามค่ำคืนเงียบสงัดไร้วี่แววของผู้คนออกมาเดินเตร็ดเตร่ตามทางเดิน เพราะเหล่านักเรียนและคณะอาจารย์ต่างนอนหลับบนที่นอนนุ่มอยู่ในความฝันแสนหวาน


หากว่ามีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ได้หลับใหลไปกับค่ำคืนเงียบ เพราะตอนนี้เจ้าตัวกำลังบิดร่างกายไปมาขดราวกับสัตว์เลื้อยคลานเมื่อสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่อกข้างซ้ายอีกครั้งในกลางดึก


ฟันขาวซี่เล็กกัดริมฝีปากแน่นเพื่อไม่ให้เสียงของตนเองเล็ดลอดออกไปสร้างความรำคาญให้กับเพื่อนร่วมหอนอน แต่แล้วไม่นานก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังเข้ามาในหัวราวกับรับรู้ว่าเขากำลังเผชิญกับอะไร


อดทน ฉันกำลังไป


แฮร์รี่ไม่ได้ตอบอะไรกลับไปอีกทั้งเปลือกตาบางยังลืมไม่ขึ้นเนื่องจากทนพิษของความร้อนผ่าวราวกับไฟสุมไม่ไหว แต่แล้วไม่นานกลับสัมผัสได้กับผิวนุ่มลื่นอยู่ภายใต้ร่มผ้าของตนโดยที่ไม่รู้ว่าโผล่มาตอนไหน


และเมื่อฝ่ายที่เพิ่งมาหาประชิดตัวเป็นที่เรียบร้อยพร้อมกับเลื้อยลำตัวไปมาที่อกฝั่งซ้ายจนแทบจะห่อหุ้มส่วนนั้น ความเจ็บปวดที่ได้รับก็เหมือนจะทุเลาลงไปอย่างไม่ทราบสาเหตุ คล้ายกับว่าอีกฝ่ายเป็นน้ำเย็นชั้นดีที่ช่วยดับให้ไฟมอดลง


แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่หายสนิทอยู่ดี แฮร์รี่ยังมีความรู้สึกเจ็บปวดแต่ไม่มากเท่าก่อนหน้านี้อีกแล้ว รวมถึงเขาสามารถเปิดเปลือกตาลืมขึ้นได้อย่างง่ายดายอีกด้วย


เจ็บมากไหม


คนโดนถามพยักหน้าตอบอย่างไม่ปิดบัง พร้อมกับยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่เอ่อคลอไหลมาจากดวงตาของตนเองเนื่องจากทนเจ็บเมื่อตะกี้ไม่ไหว


ไปไหนมาเหรอ


พออาการเริ่มดีขึ้นก็อดไม่ได้ที่จะถามออกมาบ้าง เพราะวันนี้ทั้งวันไม่ได้พบหน้ากันเลย ตอนแรกเขาคิดว่าเจ้าแห่งอสรพิษจะไม่มาหาแล้วในค่ำคืนนี้


ทำธุระ


ทำไมฉันถึงเบาขึ้นเสียงกระซิบถามเสียงเบาอย่างต้องการรู้คำตอบ


เพราะฉันรับมันมาไว้ที่ตัวเองแทน


ยังไง


เราผูกพันธะกันแล้ว พอนายเจ็บปวดฉันจะรู้สึกได้ และมันมีวิธีเยียวยาก็คือการแบ่งมาให้กับฉันรับแทน แต่ไม่ทั้งหมด ได้แค่บางส่วนเท่านั้น


แฮร์รี่ฟังแล้วก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ก็รู้สึกขอบคุณไม่ใช่น้อยที่อีกฝ่ายยอมรับความเจ็บไปแทนเขา


เจ็บมากไหมเด็กชายผู้รอดชีวิตถามกลับด้วยความเป็นห่วง


ทนได้


คำตอบที่ได้รับกลับมาไม่ได้ทำให้แฮร์รี่แปลกใจเท่าไหร่นัก เพราะเท่าที่เขาเห็นก็เหมือนจะไม่มีอาการอะไรสักอย่าง ยังมีทีท่าปกติลากเลื้อยไปมาที่ลำตัวของเขาได้อยู่


แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่นิ่งนอนใจ เพราะขนาดเขายังเจ็บจนน้ำตาไหลแทบไม่มีสติ แล้วอีกฝ่ายจะไม่เจ็บเลยมันคงเป็นไปไม่ได้หรอก น่าจะไม่แสดงออกมาซะมากกว่า


อย่ากังวล


เสียงหนึ่งดังเข้ามาในหัวของแฮร์รี่อีกครั้งเมื่อเห็นคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันคล้ายกับคนคิดไม่ตก


แต่นายเจ็บ


บอกแล้วว่าไม่เป็นไร เพื่อนายฉันทนได้


ฝ่ายที่พูดในความคิดของเขาไม่รอช้าผละศีรษะออกจากส่วนอกเลื้อยมาที่ลำคอของเขาแทน พร้อมกับเลื่อนขึ้นมาจนถึงข้างแก้มและถูไถหัวเรียวเล็กไปมาราวกับต้องการให้เขาสบายใจขึ้น


ขอบคุณ


นอนเถอะ ดึกแล้ว


นายจะไปไหนอีกหรือเปล่า


แฮร์รี่ถามพร้อมกับเปลือกตาเริ่มอ่อนล้าอีกครั้ง คล้ายกับสัตว์เลื้อยคลานที่โอบรัดรอบตัวของเขามีมนตร์วิเศษที่บอกเพียงแค่ให้นอนเขาก็จะหลับไปในทันที


ไม่ไป คืนนี้จะอยู่กับนาย


อือ ขอบคุณอีกครั้งนะ


เด็กชายผู้รอดชีวิตพูดจบเปลือกตาบางก็เริ่มปิดลงจนกระทั่งสนิท แต่ก่อนที่สติของเขาจะตัดไป แฮร์รี่รู้สึกว่าร่างของตนเองถูกโอบกอดเอาไว้ในอ้อมแขนที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น


และเขาไม่ได้คิดไปเองสักนิด แต่เขารู้สึกได้ว่ามีท่อนแขนใหญ่รัดอยู่รอบเอวอยู่จริงๆ อีกทั้งยังกระชับอ้อมกอดแน่นราวกับเป็นเครื่องป้องกันไม่ให้เขาโดนทำร้ายอีกด้วย


ทว่าสุดท้ายแฮร์รี่ก็ไม่มีสติมากพอที่เปิดเปลือกตาขึ้นมอง มีเพียงแค่ความรู้สึกที่จับสัมผัสได้ก็เท่านั้น พร้อมกับห้วงนิทราแสนหวานเริ่มคืบคลานเข้ามามากขึ้น ในที่สุดก็ตัดประสาททุกการรับรู้ไป








          - ใจเยงๆ อีกไม่นานก็จะไม่มีความลับแน้วววว

#SerpentDMHP

(◕︿◕✿)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.213K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,534 ความคิดเห็น

  1. #2507 Nushiptaejae!!! (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 15:35
    ก็เป็นห่วงเขาขนาดนี้อะเน้อออ
    #2,507
    0
  2. #2473 Sendou Nunny (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 02:08
    ว้ากกกกกกกกก แงแออออ เขินมากกกกกก คุณชายของช้านนนนน
    #2,473
    0
  3. #2446 StarShines (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 10:21
    อบอุ่นจังเลยคุณ ฮือ ดูก็รู้ว่าเขารักของเขามากแค่ไหน ดูแลดีแท้ แง
    #2,446
    0
  4. #2421 Pinkgu_V (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 01:57
    นึกภาพเขากอดกันแล้วแบบกรี๊ดดดดด
    #2,421
    0
  5. #2402 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:49
    เอ็นดูเยอะๆน้า
    #2,402
    0
  6. #2372 Fleur n Papillon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 19:22
    กะคือเดรโกเปลี่ยนจากงูกลับมาเป็นมนุษย์ใช่มั้ยคะตอนจบ งื้ออออ น่ารักกกก
    #2,372
    0
  7. #2362 tomfeltonharry (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 18:56
    พ่อทูนหัวน่ารักจริงๆ
    #2,362
    0
  8. #2340 Antti96 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 23:17
    มัลฟอยยยยยย เธอเป็นคนอบอุ่นขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ สงสารแฮร์รี่ที่เจ็บแต่ก็เขินที่เขามีคนมาช่วยแบ่งเบาความเจ็บให้ โอ้ยยยยยย จะได้รู้ความจริงกันตอนไหน รอๆๆๆๆๆ
    #2,340
    0
  9. #2320 kiume (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 01:50
    มันน่ารักก ปลอบกันไปปลอบกันมา คือร่ะ ฮืออ ฉากบนเตียงมันดีต่อจัยมากจริงๆ
    #2,320
    0
  10. #2306 มังกรไงมังกรเอง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 09:50
    อ่านยังไม่ได้เม้นขอเม้นหน่อย คุณชายยยยย โคตรอบอุ่นเลยพ่อ ยอมแล้วคนดี รักเขาขนาดไหนละนั้น และนี่รู้นะว่าแอบสปอยน้องมาตั้งแต่เด็กๆอ่ะ
    #2,306
    0
  11. #2268 tl16 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 01:02

    เขินแทนรี่ สรุปมัลฟอยเป็นโรคจิตสินะ ขี้แกล้ง

    #2,268
    0
  12. #2236 เบญฯ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:45
    หลงรักคุณชายเหลือเกิน คงรักน้องมากเลยสินะคะ ขอบคุณที่ปกป้องน้องนะคะ ขอบคุณที่ไม่บังคับน้องด้วย รู้สึกดีกับคุณชายมากเลยค่ะ ฝากน้องด้วยนะคะ :)
    #2,236
    0
  13. #2228 com23476 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 00:56

    เห้ยๆในห้องมีรูมเมทอยุด้วยนะคืนร่างแบบนี้ไม่กลัวคนตื่นกลางดึกมาเห็น

    #2,228
    0
  14. #2184 SkyNigth (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 08:54
    เขินนนนนนนนนนน
    #2,184
    0
  15. #2173 manodcha (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 17:06
    น่ายักกกกก
    #2,173
    0
  16. #2090 Jerry Fern (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 11:55

    เอาจริงคือคุณชายแกโรคจิตแน่ๆ แกล้งก่อนแล้วค่อยทำทำให้รัก ย้ายห้องนอนไหมคุณชายมาอยู่กับลูกเราเลย

    #2,090
    0
  17. #2073 lp-ventus (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 18:52
    เป็นบัลลังค์กันเลย ตื่นเต้นเลยอะ ฮื่อ สนุกมากๆ
    #2,073
    0
  18. #1991 น้องคยูอูมามิ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 07:30
    หืมมมม ห่วงขนาดนี้ก็รีบบอกความจริงเถอะ

    อะไรๆจะได้ง่ายๆ อิอิ
    #1,991
    0
  19. #1490 Haice97 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 14:43
    อยากให้เค้าสนใจเลยชอบแกล้งคุณเดรกเค้าเป็นคนแปลกๆจ้า นุ้งรี่ก็น่ารักนี่นาเลยอยากแกล้ง
    ปล.แห้งแห่งความลับ?
    #1,490
    0
  20. #1285 Malilazyckat (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 09:12
    โอ๊ยย พ่องูบอกๆหนูรี่ไปเถอะจ้าา ว่าเป็นใคร แล้วเจอกันตั้งแต่วันแรกนี่ก็ดันตีกันกีบหนูรี่เหตุผลคือเวลาโมโหแล้วน่ารัด คืออะไรจ๊ะ พ่องูวววว
    #1,285
    0
  21. #1140 .pop (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 15:26
    โฮ่ คุณเดรโกเค้าอบอุ่นนะคะ อ่อนโยนมาก ตอนที่แบ่งความเจ็บปวดมาต้องเจ็บมากแน่ๆเลย แต่ก็ไม่แสดงออกให้แฮร์รี่กังวล;-;
    #1,140
    0
  22. #888 Jamixjami (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 15:09
    เดรกถึงจะขี้เเกล้งเเต่ก็อบอุ่นนะเนี่ย ~
    #888
    0
  23. #592 The Shakes (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 00:43
    อยู่ดีๆก็มีปม ห้องแห่งความลับมาเกี่ยวอะไรด้วย? ว่าแต่เขาโมโหแล้วน่ารักนี่ไม่อยากให้เขามาอ้อนแบบน่ารักบ้างหรอ=)H(=

    เดรโกเรื่องนี้ดูนุ่มๆดีเนอะ แบบดูอ่อนโยนน่ะ
    #592
    0
  24. #401 tee-00 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 02:02
    เมื่อไหร่จะบอกสักทีหน่อออ
    #401
    0
  25. #377 mistears (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 23:06
    ตีกับเขาตั้งแต่วันเเรกเพราะเวลาแฮร์รี่โมโหแล้วน่ารัก เออคนเราก็เนอะ เป็นงูแล้วยังเป็นคนแปลกๆด้วยพ่อพระเอกของเรา55555555555 ชอบที่เดรโกมาคอยแบ่งเบาความเจ็บปวดจากแฮร์รี่ไปเสมอเลย คอยดูแลปกป้องน้องด้วย เชื่อว่าถ้าแฮร์รี่รู้ว่าเป็นเดรโกต้องยอมเป็นภรรยาให้แน่ๆคิกกก นี่รู้สึกว่าเดรโกอ่อนโยนมากเลยอ่ะแล้วแฮร์รี่ก็คงรู้ว่าเจ้างูไม่ได้มาร้าย
    #377
    0