[END] The Serpent | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 7 : sᴇʀᴘᴇɴᴛ ⑥

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,178
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,282 ครั้ง
    15 ม.ค. 62






หลังจากแฮร์รี่ได้รับรู้เรื่องที่น่าตกใจ เขาก็ไม่รอช้าแอบหยิบหนังสือกลับมาที่หอนอนด้วยทันที พร้อมกับในเวลาเช้าก็ไม่รีรอรวมตัวเพื่อนรักทั้งสองเพื่อมาปรึกษาหารือกัน และสถานที่พูดคุยก็เป็นที่ไหนไม่ได้นอกเสียจากอัฒจันทร์นั่งดูควิดดิช เนื่องจากเขาคิดว่ามันเป็นที่ที่ไกลผู้คนจะได้ยินมากที่สุดแล้ว


รวมถึงตอนนี้สามเกลอแห่งบ้านกริฟฟินดอร์และหนึ่งอสรพิษก็กำลังนั่งจับกลุ่มอยู่ตามขั้นของระดับชั้นอัฒจันทร์ โดยที่คนได้ฟังเรื่องราวคร่าวๆ ทั้งสองกลับแสดงสีหน้าอ่านไม่ออกเมื่อฟังจบ แต่มีอยู่คนหนึ่งที่จู่ๆ ก็ตบเข่าดังฉาดก่อนจะโพล่งขึ้นมา


ฉันว่าแล้วไง ความฝันของนายมันเป็นลางบอกเหตุชัดๆ” หญิงสาวเพียงคนเดียวเอ่ยดังขึ้น


ฉันส่วนฉันไม่รู้จะพูดยังไงเลยแฮร์รี่


คราวนี้รอนเป็นฝ่ายกล่าวออกมาบ้างพร้อมกับเบนสายตาไปมองร่างของผู้ร่วมฟังที่ส่งสายตามาหาเขาราวกับไม่ค่อยชอบกันสักเท่าไหร่


นายเปิดให้ฉันดูหน่อยได้ไหมแฮร์รี่ รอยบนตัวของนายน่ะ


แฮร์รี่พยักหน้าตอบตกลงก่อนจะจับชายเสื้อของตนเองและเตรียมจะเปิดให้กับหญิงสาวได้ดู แต่แล้วฟันเขี้ยวคมก็พุ่งเข้ามากัดที่ชายเสื้อของเขาเอาไว้ก่อน อีกทั้งยังส่งสายตาเรียวเล็กที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจกลับมาให้ด้วย


อย่าเปิด


เสียงที่ดังตามหลังมาในหัวของแฮร์รี่เต็มไปด้วยความไม่พอใจมากจนเขาจับสังเกตได้


เขาไม่ให้นายเปิดใช่ไหมเฮอร์ไมโอนี่ถามซ้ำเมื่อเห็นทีท่าของอสรพิษ


อือ งั้นเดี๋ยวแหวกข้างบนก็ได้


แฮร์รี่ว่าพร้อมกับไม่รอช้าแหวกคอเสื้อของตนเองลงเพื่อให้เพื่อนได้มองเห็นรอยบนหน้าอกข้างซ้าย แต่แล้วไม่นานลำตัวที่เต็มไปด้วยเกล็ดเงาวับก็เลื้อยเข้ามาพันรอบตัวของเขาเอาไว้ เท่านั้นไม่พอยังใช้ส่วนหัววางแหมะอยู่บนผิวหนังที่เขาเปิดเผยออกมาราวกับว่าหวงแหนมากอีกด้วย


แค่นี้ก็พอแล้วแหละ


สุดท้ายหญิงสาวก็เอ่ยออกมาอีกรอบเมื่อสบตาเข้ากับความไม่พอใจของดวงตาเรียวเล็กตรงหน้า


ยังไม่ได้เป็นอะไรกันแต่หวงนายน่าดูเลยแฮะรอนพูดขึ้นบ้าง


ไม่รู้สิ


แฮร์รี่กล่าวอย่างไม่สนใจพร้อมกับพยายามยกลำตัวหนักยาวออกจากต้นคอของตนเอง


ออกไปก่อน ฉันจะคุยกับเพื่อน


แต่คำพูดของแฮร์รี่ไม่ได้ผลสักเท่าไหร่นัก เพราะเมื่อเขาบอกเสร็จ ฝ่ายที่เลื้อยไปมาโอบเกี่ยวที่ลำตัวของเขากลับไม่ทำตาม เท่านั้นไม่พอยังมุดหัวหายเข้าไปภายใต้เสื้อของเขาอีกด้วย


นายจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมรอนถาม


ไม่เป็นอะไร หมายความแบบไหนแฮร์รี่ถามกลับ


ก็จะไม่โดนรัดจนตายอะไรแบบนั้น


ไม่หรอก ไม่เคยโดนรัดแรงๆ สักครั้งนะ


งั้นก็ดี


บอกมันไปสิว่าฉันไม่ทำเจ้าสาวตัวเองตายหรอก


เสียงที่เข้ามาทำเอาแฮร์รี่ขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้กล่าวอะไรออกมา


เรามาคุยเรื่องนี้กันต่อเถอะสุดท้ายเด็กนักเรียนหัวกะทิอย่างเฮอร์ไมโอนี่ก็พากลับเข้าเรื่องจนได้


จะว่าไปเขาได้บอกไหมว่านานแค่ไหนกว่ารอยนั้นจะวนกลับมาบรรจบที่ส่วนหัวอีกครั้งเฮอร์ไมโอนี่กล่าวขึ้นอีกรอบ


ไม่ได้บอก ฉันเองยังไม่ได้คุยอะไรมากเท่าไหร่เจ้าของเรื่องตอบออกไป


งั้นนายลองถามสิ นายคุยกับเขาได้นี่รอนเสริม


คืนจันทร์ดับ


แต่แล้วไม่นานอีกเสียงก็ดังขึ้นในโสตประสาทของแฮร์รี่ พร้อมกับเขาไม่รอช้าบอกเพื่อนออกไปทันที


เขาบอกว่าคืนจันทร์ดับ ว่าแต่มันคือวันอะไรเหรอ?”


คนไม่รู้เรื่องราวถามอย่างไม่เข้าใจ ทว่าคนได้คำตอบอย่างเด็กนักเรียนหัวกะทิของกริฟฟินดอร์กลับเบิกตาโพลงด้วยความตกใจออกมาแทน


นี่มันอีกไม่กี่วันแล้วนี่แฮร์รี่!เสียงร้องเต็มไปด้วยความกระวนกระวายใจดังขึ้น


เธอช่วยพูดให้พวกเราเข้าใจหน่อยได้ไหมเฮิร์ม ตื่นตระหนกอยู่คนเดียวแบบนั้นแล้วใครจะไปรู้เรื่องด้วยรอนว่า


คืนจันทร์ดับก็คือวันที่ดวงจันทร์โคจรมาอยู่ในทิศทางเดียวกับดวงอาทิตย์ และเมื่อมองจากโลกจะเห็นพระจันทร์หันด้านมืดเข้าหาโลก นั่นแหละเรียกว่าจันทร์ดับหรือเดือนดับ


“ …


และมันกำลังจะเกิดขึ้นอีกสิบสามวันข้างหน้านี้แล้วด้วย


จะ จริงเหรอ


ฉันจะโกหกนายทำไมล่ะแฮร์รี่ เพราะอย่างนี้ฉันถึงตกใจไง ชีวิตนายเหลืออีกแค่ไม่ถึงสองอาทิตย์แล้วนะ


ใจเย็นน่าเฮิร์ม อย่าเพิ่งพูดให้เขาตกใจรอนเอ่ยปราม


ไม่เป็นไร ถึงเฮิร์มไม่พูด ฉันก็แพนิคไปแล้ว


ไม่มีอะไรต้องกังวล


แต่แล้วฝ่ายที่ฟังบทสนทนาของกลุ่มเพื่อนอยู่นานสองนานก็พูดกับคนที่เขาสื่อสารกันผ่านทางความคิดได้


ไม่กังวลได้ยังไง นี่มันชีวิตฉันเลยนะ!


แฮร์รี่ว่าอย่างกับคนสติแตก และเพื่อนสนิททั้งสองก็มองด้วยความเป็นห่วงกลับมาให้เมื่อได้ยินเขาเอ่ยเสียงดังออกมา


เอาเป็นว่าฉันจะลองไปหาหนังสือเล่มอื่นดูดีไหม เผื่อจะมีวิธีแก้ไขที่ไม่ใช่เรื่องนั้น


เรื่องนั้นที่เฮอร์ไมโอนี่หมายถึงก็คือการร่วมรักกับอสรพิษนั่นเอง และเธอเลือกที่จะไม่พูดจาโฉ่งฉ่างออกไปเพื่อไม่ให้เพื่อนสนิทรู้สึกกังวลมากเพิ่มไปอีก


ฉันไม่แน่ใจว่าเธอจะหาเจอหรือเปล่าน่ะสิ นี่ฉันก็รอหนังสือจากมัลฟอยอยู่เหมือนกัน


รอ? นายรอหนังสือจากหมอนั่นทำไมรอนถามออกมาด้วยสีหน้าไม่เข้าใจ


เมื่อวานที่ฉันนั่งเล่นอยู่ริมทะเลสาบ เขาก็เข้ามาคุยด้วยและบอกว่าเคยเห็นหนังสือคัมภีร์เวทมนตร์โบราณที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ แล้วก็บอกว่าเดี๋ยวจะเอาหนังสือมาให้ ส่วนฉันไม่อยากรอจึงเลยแอบเข้าไปหาที่ห้องสมุดก่อน แต่ไม่รู้ว่าจะใช่เล่มเดียวกันหรือเปล่า เพราะตอนที่เข้าไปก็พบกับ เจ้านี่อยู่ใกล้หนังสือและมันก็ร่วงลงมาตรงหน้าฉันพอดิบพอดี


“ …


ฉันก็เลยเปิดอ่านและพบว่ามันคือเรื่องที่ฉันกำลังหาคำตอบ แต่ไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไหร่เพราะมันมีแต่เรื่องที่ฉันเสียหายทั้งนั้นเลย


คนร่ายยาวพูดออกมาราวกับอัดอั้นใจ อีกทั้งยังไม่รอช้าฟาดมือที่เต็มไปด้วยแรงหนักลงบนลำตัวใหญ่ที่เลื้อยไปมาอยู่บนร่างกายของตนเองเมื่อรู้สึกได้ว่าถูกฟันเขี้ยวคมลากผ่านผิวเนื้อของเขาไปมา


ฉันเองก็จนปัญญา ไม่เคยคิดว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นด้วยเฮอร์ไมโอนี่ว่าพร้อมกับถอนหายใจอย่างกับคนคิดไม่ตก


เราไปปรึกษาคนอื่นดีไหม หลายๆ หัวน่าจะดีกว่าหัวเดียวรอนพูด


ไม่ได้สิ เดี๋ยวก็จะพากันแตกตื่นไปกันใหญ่ ขนาดพวกเราตอนแรกยังตกใจจนไม่อยากเชื่อเลยเฮอร์ไมโอนี่เอ่ยห้ามพร้อมกับเจ้าของเรื่องพยักหน้าเห็นด้วย


แล้วจะให้ทำยังไง เพื่อนฉันจะต้องไปมีอะไรกับงูจริงๆ น่ะเหรอ


นายก็อย่าพูดมากไปสิรอน เห็นไหมว่าแฮร์รี่หน้าเครียดไปหมดแล้ว


นักเรียนดีเด่นของกลุ่มกล่าวห้ามออกมาเมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนสนิทที่เจื่อนลงไปอีกมากโขเมื่อโดนตอกย้ำ


โทษทีแฮร์รี่


อือ ไม่เป็นไร


เดี๋ยวฉันจะลองไปหาข้อมูลเพิ่มแล้วกันเผื่อจะช่วยอะไรได้ ตอนนี้นายก็ทำใจให้สบายก่อนนะแฮร์รี่อย่าเพิ่งคิดมาก


ก็อยากทำแบบนั้นอยู่เหมือนกันแฮร์รี่ตอบ


น่าๆ มันต้องมีทางออกอื่นสิรอนช่วยพูด


ขอบใจมากนะทั้งสองคน ตอนแรกคิดว่าจะเครียดอยู่คนเดียวซะแล้ว แต่นี่ได้เล่าให้คนอื่นฟังก็พอสบายใจไปได้บ้าง


ไม่ต้องเกรงใจนะ ยังไงเราก็เพื่อนกันอยู่แล้ว ฉันเองก็จะช่วยเต็มที่เท่าที่ทำได้เฮอร์ไมโอนี่บอก


ฉันด้วยรอนเสริมอีกครั้ง


สุดท้ายแล้วการพูดคุยก็เป็นอันสิ้นสุดเมื่อใกล้ได้เวลาเข้าเรียนของแฮร์รี่กับรอน ส่วนหญิงสาวนั้นไม่มีเรียนก็ขอเอาหนังสือที่เขาแอบเอามาจากเขตหวงห้ามไปอ่านเผื่อจะเจอแนวทางแก้ไขอื่น


และแฮร์รี่ก็หวังว่าเพื่อนจะเจอหนทางใหม่ให้กับเขา อย่างน้อยๆ ก็ขอฝากความหวังเอาไว้สักนิดก็แล้วกันนะเฮอร์ไมโอนี่








ในช่วงเย็นหลังจากทานอาหารค่ำเสร็จเรียบร้อย แฮร์รี่ก็รีบไปอาบน้ำชำระร่างกายทันที ทว่าในระหว่างที่ผิวกายกำลังสัมผัสกับน้ำ รอยสลักบนหน้าอกฝั่งซ้ายของเขากลับร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ อีกทั้งยังปวดร้าวราวกับโดนไฟเผา เล่นเอาเด็กชายผู้รอดชีวิตงอตัวทรุดลงไปนั่งกับพื้นในสภาพเปลือยเปล่า


อึก


เสียงกัดฟันพยายามข่มอารมณ์เจ็บปวดของตนเอง และแฮร์รี่เพิ่งรู้เดี๋ยวนั้นเองว่าเขาควบคุมตัวเองไม่ได้เลย เพราะมันเจ็บปวดมากจนสติแทบเลือนราง


ทว่าเขากลับได้ยินเสียงหนึ่งเรียกชื่อของเขาแว่วเข้ามาหู แต่แฮร์รี่ไม่สามารถเปิดเปลือกตากว้างเพื่อลืมตามองคนเรียกได้ อีกทั้งหยาดน้ำตามากมายยังไหลลงอาบสองแก้มนวลขาวเมื่อความเจ็บที่เข้าปะทะนั้นสาหัสมากเสียเหลือเกิน


พอตเตอร์!


แฮร์รี่รู้แล้วว่าใครคือคนเรียกเพราะเขาจำเสียงนั้นได้ดี อีกทั้งยังเห็นเงาดำทาบทับย่อตัวลงมาตรงหน้าเขาอีกด้วย ทว่านั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับร่างเปลือยเปล่า


แต่ที่เป็นเรื่องก็คือเมื่อฝ่ามือเย็นเฉียบแตะลงบนผิวกาย คนที่ได้รับความทุกข์ทรมานกลับรู้สึกวูบไหวในช่องท้องอย่างไม่ทราบสาเหตุ อีกทั้งอาการเจ็บปวดตรงบริเวณอกด้านซ้ายก่อนหน้านี้ยังเหมือนจะทุเลาลงไปอีกด้วย


มะ มัลฟอย


นายเป็นอะไร ทำไมเหงื่อถึงได้ออกมากขนาดนี้


มะ ไม่รู้ ฉันไม่รู้ ฉันเจ็บตรงนี้มาก


นิ้วมือสั่นพยายามชี้มาที่รอยสลักตรงอกของตนเองที่บัดนี้ขึ้นสีส้มแดงราวกับไฟหลอมตามรอยรูปนั้น


ไหวหรือเปล่า ฉันจะพานายออกไปก่อน


แฮร์รี่ส่ายหัวพรืดพร้อมกับไม่นานเขาก็สัมผัสได้ว่ามีผ้าคลุมผืนใหญ่มาพันรอบกายของเขาไว้ และไม่นานนักก็ถูกยกตัวอุ้มลอยหวือในท่าเจ้าสาว


แต่แล้วเขากลับได้ยินเสียงของอีกฝ่ายที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดร้องเบาออกมา ทว่าเขากลับไม่มีแรงมากพอที่จะลืมตาทั้งหมดขึ้นดู และไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่สติของเขาดับไป








คนที่สลบไสลเริ่มรู้สึกตัวเมื่อสัมผัสได้ว่ากำลังโดนรบกวนเวลานอน อีกทั้งความเย็นที่ได้รับยังทำให้แฮร์รี่ พอตเตอร์ตื่นอย่างเต็มตา และเมื่อลืมตาขึ้นจึงได้พบกับห้องแปลกประหลาดที่ไม่คุ้นตาสักนิดเดียว


ผ้าม่านคลุมรอบเตียงสีเขียวใหญ่คือสิ่งแรกที่ปรากฏอยู่ในการมองเห็น อีกทั้งเสาตั้งทั้งสี่ยังประดับไปด้วยลวดลายวิจิตรชวนหลงใหล แต่ถ้าดูดีๆ แล้วจะเห็นว่านั่นคือลายของเจ้าแห่งอสรพิษ


ตื่นแล้วเหรอ


บวกกับไม่นานเสียงหนึ่งก็พูดดังออกมา ทำเอาคนเพิ่งฟื้นจากห้วงนิทราหันมองตามต้นเสียงนั้นด้วยความรวดเร็ว จนกระทั่งได้สบตาก็ต้องย่นคิ้วขมวดแทบชนกัน


นาย…”


“ …


มัลฟอย?”


อืม ฉันเอง นายจำอะไรได้บ้าง


แฮร์รี่พยายามนึกถึงเรื่องก่อนหน้านี้ว่าเขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร จนกระทั่งคิดออกว่าก่อนที่สติจะดับ เขาถูกช่วยเหลือโดยใครบางคน


อือ จำได้รางๆ”


เด็กชายผู้รอดชีวิตตอบก่อนจะพยายามดันตัวลุกขึ้นนั่งโดยที่ไม่ได้รู้ว่าตนเองไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าสักชิ้นเดียว โชคดีที่มีผ้าแพรสีมรกตปิดคลุมส่วนล่างเอาไว้ แต่ท่อนบนนั้นเปลือยเปล่าต่อสายตาของใครอีกคนอย่างไม่รู้ตัว


ปิดหน่อยไหมพอตเตอร์


แฮร์รี่ส่งสายตาไม่เข้าใจไปให้คนที่โยนเสื้อคลุมมาให้กับเขา จนกระทั่งตัวเองก้มมองร่างกายตามสายตาของอีกฝ่ายที่เลื่อนลงต่ำ เขาถึงได้รู้ว่าตอนนี้ตนเองอยู่ในสภาพไหน


ฉันไม่ได้ใส่เสื้อผ้าให้เพราะตอนนั้นเหงื่อนายแตกพลั่กอย่างกับเปิดก๊อกน้ำ


อ๋อ... อือ


เสียงแผ่วตอบกลับพร้อมกับหยิบเสื้อคลุมตัวใหญ่มาปิดบังร่างกาย และเมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จก็ไม่รอช้าเตรียมจะพูดบางอย่าง ทว่ากลับอ้ำอึ้งจนเจ้าของห้องต้องเอ่ยถามเอง


มีอะไรเจ้าของห้องมองมาทางเขาราวกับรอให้แฮร์รี่พูดออกมา


ขอบใจนะ


“ …


เรื่องที่ช่วยพาฉันออกมาจากห้องน้ำ รวมถึงให้นอนพักที่นี่ด้วย


ไม่ได้ลำบากอะไร


เสียงทุ้มตอบกลับพร้อมกับหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้บุนวมโซฟาเดี่ยวที่หันหน้าเข้าหาเตียงนอน


นายเป็นอะไร ทำไมถึงได้ดูทุรนทุรายขนาดนั้นตอนที่ฉันไปพบ


แฮร์รี่เองเมื่อได้ฟังคำถามก็ไม่รู้จะตอบว่ายังไง เพราะเขาเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดเท่าไหร่ แต่ที่รู้ๆ ในตอนนั้นเขาเจ็บหน้าอกตรงฝั่งที่มีรอยรูปศีรษะเจ้าอสรพิษ ราวกับโดนไฟเผาแบบนั้นเลย


ไม่รู้เหมือนกัน


ไม่รู้? ไม่รู้ได้ยังไง ตอนที่ฉันไปเจอนายเกือบตายเลยนะ


แฮร์รี่ก้มหน้ามองต่ำพร้อมกับกุมมือเอาไว้บนหน้าตักคล้ายกับตนทำเรื่องผิดและกำลังโดนดุ


ฉันไม่รู้นี่ นายจะให้ฉันตอบยังไงล่ะเสียงอ้อมแอ้มกล่าวขึ้น


ร่างกายของนายแท้ๆ จะไม่รู้ได้ยังไง


แล้วนายจะมาคาดคั้นเอาอะไรจากฉัน


“ …


ฉันบอกไปแล้วว่าไม่รู้


สีหน้าที่เต็มไปด้วยความอึดอัด อีกทั้งดวงตากลมที่เงยหน้ามองมาทางเจ้าของห้องนั้นก็กำลังเอ่อคลอเต็มไปด้วยน้ำตาราวกับว่าเจ้าตัวมีเรื่องอัดอั้นตันใจเอามากๆ


อย่าร้อง


ทว่ายิ่งพูดก็เหมือนยิ่งยุ เพราะเมื่อเสียงเอ่ยห้ามดังออกมา เขื่อนน้ำตาของเด็กชายแก้มกลมก็แตกทันที รวมถึงร้องไห้สะอึกสะอื้นตัวโยนจนคนที่นั่งอยู่อีกฝั่งถึงกับส่ายหน้าไปมาให้กับคนขี้แยที่ไม่ค่อยเห็นในโหมดนี้สักเท่าไหร่นัก


บอกแล้วไงว่าอย่างร้อง


นะฮึก นายก็พูดได้นี่ ฮืออออ


“ …


ฮึกฉันจะ ฮึก จะเป็นบ้าตายอยู่แล้วกับเรื่องบ้าๆ นี่


ยิ่งพูดก็ยิ่งร้องไห้อย่างกับเปิดน้ำไหล ทั้งน้ำหูน้ำตาออกมาพร้อมให้เห็นหมดโดยที่เจ้าของไม่นึกอายสภาพตัวเองในตอนนี้สักนิด


ทำไมจะไม่รู้


แต่แล้วไม่นานเสียงของคนที่นั่งนิ่งๆ มองร่างที่ร้องไห้ตัวโยนบนที่นอนของตนเองก็กล่าวขึ้น ทว่านั้นไม่ได้ทำให้คนที่กำลังปล่อยโฮสนใจหรือได้ยินสักนิดเดียวเพราะตอนนี้หูอื้อสมองดับไปหมดแล้ว


นายนี่มัน …”


สุดท้ายแล้วฝ่ายที่นั่งดูอยู่เฉยๆ นานสองนานก็ตัดสินใจลุกจากเก้าอี้ของตนเองเดินไปหย่อยตัวนั่งลงบนที่นอนจนฟูกนุ่มยุบยวบไปตามแรงการถูกทับ


มานี่มา จะให้ยืมไหล่สักวัน เอาไหม


เมื่อกล่าวจบก็ไร้ซึ่งคำตอบใดๆ ออกมา แต่กลายเป็นร่างเปลือยที่สวมเสื้อคลุมไม่มิดชิดพุ่งเข้าไปกอดเจ้าของห้องอย่างรวดเร็ว


รวมถึงยังร้องไห้เสียงดังราวกับเด็กน้อยไม่สนใจโลกอีกต่างหาก ทว่านั่นทำให้คนที่เป็นเหมือนที่พึ่งในยามนี้ยกยิ้มกับตัวเองไม่ใช่น้อย เพราะมันอดไม่ได้ที่จะเอ็นดู








          - แล้วพี่จะไปคาดคั้นอะไรจากเขาาาาา ก็คนมันไม่รู้นี่ ⋋_⋌
          - ถามมากจนเขาร้องไห้เลยเป็นไง ฮึย!
          - เดี๋ยวดึกๆ จะมาอัพให้อีกตอนน้า ชดเชยที่ไม่มาเมื่อวานกับวันก่อน ;-;

#SerpentDMHP

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.282K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,534 ความคิดเห็น

  1. #2534 Barea (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2564 / 00:14
    ดิฉันกรี๊ดในใจไป 16347846898 ล้านรอบ
    #2,534
    0
  2. #2506 Nushiptaejae!!! (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 14:41
    แง มีให้ยืมลงยืมไหล่ แล้วแอบลวนลามน้องเขาทางสายตาไปถึงไหนต่อไหนแล้วนั่น55555
    #2,506
    0
  3. #2472 Sendou Nunny (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 02:02
    แค่ยืมไหล่เองป้ะะ จะเขินอะไรนักหนาวะชั้น แงงงงงงงง
    #2,472
    0
  4. #2435 9397♡ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 20:50
    น้องได้เข้ามาในหอสลิธีรินด้วยแม่ คนอืนในหอจะอึ้งไหม555
    #2,435
    0
  5. #2420 Pinkgu_V (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 01:51
    เขาร้องไห้ก็เอ็นดูไปหมดเลยนะคุณชายยยยย
    #2,420
    0
  6. #2401 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:43
    ฮื่อ คุณชายดูแลน้องด้วย
    #2,401
    0
  7. #2371 Fleur n Papillon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 19:12
    ตายแล่ววววววววววววววว นุ้งรี่กับคุณชายโหมดนี้ น้องยอมมมมมม
    #2,371
    0
  8. #2364 11-1-13-14-11 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 00:11
    สงสารน้อง...แงงงง
    #2,364
    0
  9. #2361 tomfeltonharry (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 18:47
    เขินนนน
    #2,361
    0
  10. #2355 GotchaYo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 00:02

    ให้ยืมไหล่ แงง้เป็นเขินน

    #2,355
    0
  11. #2339 Antti96 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 23:06
    ให้ซบไหล่ขนาดนี้ มีการเอ็นดูด้วย ก็ต้องชอบเขามากแหละนะ
    #2,339
    0
  12. #2319 kiume (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 01:43
    ตอนรี่หลับได้กำไรไปเยอะไหมคุณชาย
    #2,319
    0
  13. #2278 0983032825 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 17:13
    เอ็นดูเขามากไหมจ้ะพ่ออ
    #2,278
    0
  14. #2267 tl16 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 00:58

    มัลฟอยชอบล่ะสิ

    #2,267
    0
  15. #2235 เบญฯ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 01:32
    โอย น้องโหมดงอแงนี่มันดีต่อใจเหลือเกิน เข้าใจคุณชายเลยว่ามันน่าเอ็นดูขนาดไหน ถนุถนอมน้องหน่อยนะคะ อย่าให้น้องต้องเจ็บแผลแบบนี้อีกเลยนะ สงสารน้อง (ปิดหน้า)
    #2,235
    0
  16. #2152 FloxSheet (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 13:28
    กดดันน้องจนร้องไห้ เพื่อที่ตัวเองจะปลอบ นิสัยไม่ดีเลยนะ~
    #2,152
    0
  17. #2122 Im your v (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 17:04
    อุ๊ยยยยยเอ็นดู หืมมมมมม
    #2,122
    0
  18. #2112 BBCEXOFAN (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 22:18
    ฮืออออออออ แพ้ลูกรี่โหมดอ้อน
    #2,112
    0
  19. #2089 Jerry Fern (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 11:26

    ชอบล่ะซิ แหม กอดเองด้วย ไม่ได้ไปลักลับ หรือไปพันตัวเขาก่อน

    #2,089
    0
  20. #2072 lp-ventus (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 18:40
    แหมม เอ็นดู รู้แล้วว่าเอ็นดูเขานะ แต่เดรโกเจ็บอะไรตอนอุ้มแฮร์รี่นะ ?
    #2,072
    0
  21. #2055 NJChokdee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 23:18
    อมยิ้มตลอด
    #2,055
    0
  22. #1990 น้องคยูอูมามิ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 07:16
    แงงงง เขิงงงงงงง
    #1,990
    0
  23. #1825 เหม่ย จู\' (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 10:03
    ทำไมเขินนนนนน
    #1,825
    0
  24. #1786 hanari00123 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 22:43
    ความเนียนนี้ เเหมมมมท
    #1,786
    0
  25. #1763 STA'R ★彡 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 12:56
    อสรพิษตัวนี้ขี้หวงและยังเนียนอีกนะคะะะะ
    #1,763
    0