[END] The Serpent | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 3 : sᴇʀᴘᴇɴᴛ ②

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,210
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,095 ครั้ง
    15 ม.ค. 62






หลังจากวันนั้นที่แฮร์รี่เดินชนกับเด็กต่างบ้านเข้าอย่างจังจนทำให้น้ำหกใส่เสื้อของอีกฝ่ายและเขาต้องรับผิดชอบโดยการซักเสื้อคลุมให้ก็ผ่านมาได้สามวันแล้ว


และตอนนี้เขากำลังเดินตามหาใครคนนั้นเพื่อที่จะคืนเสื้อให้ เนื่องจากเขาทำความสะอาดมันอย่างเรียบร้อยดีแล้ว ทว่าตามระเบียงทางเดินรวมถึงห้องโถงกลับไม่พบหน้าของเดรโก มัลฟอยสักนิด


ครั้นจะให้เขาเดินเข้าไปถามกับกลุ่มเพื่อนของอีกฝ่ายมันก็ดูแปลกไปสักหน่อย สุดท้ายแฮร์รี่จึงเลือกที่จะเดินตามหาเอง บวกกับคิดว่าถ้ารายนั้นต้องการเสื้ออย่างเร่งด่วนก็คงจะตามหาเขาด้วยเหมือนกัน แต่นี่ยังไม่มีวี่แววก็คงเป็นเพราะว่าไม่น่าจะรีบใช้สักเท่าไหร่


ทว่าในระหว่างที่เขากำลังเดินเอ้อระเหยอยู่ตรงบริเวณทางเดินชั้นเจ็ดเพราะขึ้นมาตามหาใครบางคน พอไม่พบเจ้าตัวจึงเริ่มคิดว่าจะไปหาที่นั่งเล่นก่อนเข้าหอนอน


ในช่วงเวลาที่กำลังไตร่ตรองว่าจะไปดูดาวหรือจะลงไปนั่งเล่นที่ทะเลสาบดี โสตประสาทการได้ยินก็สัมผัสได้ถึงเสียงหนึ่งซะก่อน ซึ่งเป็นเสียงที่ทำให้แฮร์รี่รู้สึกว่าเคยได้ยินมาจากที่ไหนสักแห่ง แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก สุดท้ายจึงตัดสินใจเดินตามเสียงนั้นไปแทน


จนกระทั่งเขาพบกับสัตว์เลื้อยคลานตัวหนึ่งที่กำลังขดตัวบิดเลื้อยไปมาราวกับกำลังทุกข์ทรมาน คิ้วเรียวสวยจึงขมวดแทบจะชนกันเมื่อเห็นท่าทางแบบนั้น อีกทั้งยังพยายามเดินเข้าไปใกล้อย่างไม่เกรงกลัวเลยสักนิด


ใจเย็นๆ นะ ฉันไม่ได้จะมาทำร้าย


น้ำเสียงแผ่วเบาพยายามเอื้อนเอ่ยบอกอสรพิษตรงหน้าที่ยกหัวขึ้นมามองจ้องตน


เป็นอะไร บอกได้ไหม ดูจะทรมานนะ มีอะไรให้ฉันช่วยได้บ้าง


ร่างของเด็กหนุ่มย่อตัวนั่งลงกับพื้นช้าๆ พยายามแสดงท่าทีเป็นมิตรที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ถึงจะถามอย่างนั้นเขากลับไม่ได้รับคำตอบอยู่ดี ไม่แน่ใจว่ายังไม่เข้าใจเขาหรือสนทนากันไม่ได้


แต่ถึงอย่างนั้นแฮร์รี่ก็ยังไม่ละความพยายาม พอเขาเอ่ยถามจบฝ่ายที่ผงกหัวขึ้นมาจ้องมองก็กลับไปขดตัวพันรอบตนเองอีกครั้งก่อนจะบิดเลื้อยไปมาราวกับทุกข์ทรมาน ทำเอาคนพบเจอไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร และเกิดจากสาเหตุใด


เนื่องจากที่เขามองเห็นจากภายนอก รูปลักษณ์ก็ดูปกติดีทุกอย่าง ไม่ได้มีบาดแผลหรือร่องรอยบาดเจ็บใดๆ สักนิด แต่ท่าทางที่อยู่ในสายตานั้นสามารถบอกได้แน่ชัดว่าอสรพิษตรงหน้าไม่สบายตัวอย่างมากที่สุด


ยังไงดีล่ะ ฉันจะช่วยอะไรได้บ้าง ไปห้องพยาบาลไหม เดี๋ยวฉันจะพาไปหามาดามพอมฟรีย์


ถึงจะพูดไปอย่างนั้นแต่ก็ไม่รู้หรอกว่าอีกฝ่ายจะฟังรู้เรื่องหรือไม่ อีกทั้งจะรู้จักชื่อของคนที่เขาเอ่ยถึงหรือเปล่า ไหนจะเรื่องไปหาหมอนั่นอีก มาดามพอมฟรีย์รักษาคนไม่ใช่รักษาสัตว์ แต่จะให้เขาทำยังไงได้ เขาอยากช่วยแต่ไม่รู้จะช่วยยังไงนี่นา


ทว่าพอแฮร์รี่แสดงสีหน้ากระวนกระวายใจและท่าทีร้อนรนเมื่อพูดจบ ฝ่ายที่เคยบิดเลื้อยร่างกายไปมากับตัวเองก็ค่อยๆ ผละส่วนหัวออกมาก่อนจะจ้องมองมาทางเขาตาเขม็งโดยที่ฝ่ายโดนมองนั้นไม่ได้ถอยห่างอีกทั้งยังไม่มีทีท่าหวาดกลัวสักนิดเดียว


จนกระทั่งลำตัวที่เคยขดกลมเริ่มลากเลื้อยขยับมาหาแฮร์รี่มากขึ้นโดยที่แววตาของทั้งคู่ไม่ได้ละสายตาออกจากกัน รวมถึงพ่อมดที่พบเห็นก็ส่งมือยื่นออกไปราวกับรอรับอีกฝ่ายขึ้นมาหาตัวเอง


และแล้วไม่นานนักลำตัวสีน้ำตาลเข้มถึงสีดำ ส่วนท้องเป็นสีไข่มุกบริสุทธิ์ ตรงหัวแบนเรียว ทั้งตัวเต็มไปด้วยเกล็ดเรียบเป็นเงาแวววาวสะดุดตาเมื่อสะท้อนกับแสงไฟที่ติดตามผนังทางเดินก็ขึ้นมาพันอยู่รอบแขนของแฮร์รี่ และที่ขาดไม่ได้เลยก็คือดวงตาเรียวเล็กสีเทอร์ควอยซ์ที่มองจ้องมาทางเขาไม่กะพริบรวมถึงไม่ยอมละสายตาไปไหน


เล่นเอาเด็กชายผู้รอดชีวิตรู้สึกเหมือนตกอยู่ในภวังค์ เพราะสีตาคู่สวยนั้นดึงดูดเขาเอาไว้ราวกับให้มองแค่อีกฝ่ายผู้เดียว ...


หืม เธอดูไม่ทรมานแล้วนี่


แฮร์รี่เอ่ยออกมาเมื่อเห็นทีท่าปกติของสัตว์เลื้อยคลานที่ลำตัวพันอยู่เต็มแขนของตนเอง รวมถึงอีกฝ่ายไม่ได้ใส่แรงมากนัก บวกกับไม่รู้ว่าเป็นเพศไหนจึงเลือกที่จะใช้เธอแทนเพราะรูปร่างสวยมากจนเขาสะดุดตา


ทำไมพอขึ้นมาอยู่บนแขนฉันแล้วเธอดูอาการดีขึ้นนะ ไม่ได้ดูทรมานแบบตอนแรกเลย


ความสงสัยยังคงมีออกมาไม่หยุดจนทำให้แฮร์รี่เอ่ยพูดออกมาเพียงลำพังแบบนั้น และถ้าเพื่อนหรือใครผ่านมาเห็นน่าจะคิดว่าเขาเป็นบ้าแน่นอนที่พูดคุยคนเดียวอย่างนี้น่ะ


รวมถึงฝ่ายที่วางส่วนศีรษะลงมาบนฝ่ามือของเขาก็เลิกจ้องตาไปแล้ว และดวงตาเรียวนั้นกำลังปิดลงคล้ายกับต้องการพักผ่อน ซึ่งนั่นยิ่งทำให้แฮร์รี่แปลกใจเข้าไปใหญ่ เพราะไม่คิดว่าอสรพิษตรงหน้าจะไว้ใจเขาขนาดนี้ ทั้งที่เพิ่งรู้จักกันแท้ๆ


แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้คิดที่จะแกะหรือสะบัดให้หลุดออกจากมือ เพราะตอนแรกก็เป็นฝ่ายยื่นมือไปให้เอง รวมถึงเรื่องการหาที่นั่งเล่นก่อนเข้าหอของแฮร์รี่ก็เป็นอันพับเก็บลงเมื่อเขาตัดสินใจได้แล้วว่าจะหาที่นั่งแถวนี้เพื่อให้สัตว์เลื้อยคลานได้พักผ่อนโดยการยืมแขนของเขาอิงแอบสักพัก


ฉันมีเวลาให้แค่สองชั่วโมงนะ จะยอมให้เธอยืมแขนนอนก่อนก็ได้


ไร้การตอบรับใดๆ กลับมา มีเพียงแค่เสียงจากนักเรียนคนอื่นที่ดังอยู่ไกลๆ แว่วมาให้ได้ยินเท่านั้น รวมถึงใครที่พูดอยู่เพียงลำพังเองก็เริ่มเงียบไปพร้อมกับจับจ้องสายตาสำรวจร่างกายที่อยู่ข้างแขนซ้ายของตนเองไม่ห่าง อีกทั้งยังมิวายส่งนิ้วชี้ไปลูบศีรษะที่เต็มไปด้วยเกล็ดมันวาวนั่นเล่นเบาๆ อีกด้วย


จะว่าไปก็ไม่ใช่แค่อสรพิษหรอกที่ไว้ใจเขา แฮร์รี่เองก็เหมือนกันที่ดูจะไม่ได้หวาดกลัวเลยสักนิด และถ้าเกิดเหตุร้ายขึ้นมาก็ไม่น่าจะโทษใครได้นอกเสียจากตัวของเขาเองที่ไม่ระวังตัว ...






แฮร์รี่ใช้เวลานั่งนิ่งๆ ไม่ขยับเขยื้อนอยู่กับที่ร่วมชั่วโมงกว่า ก่อนที่เสียงของเขาจะปลุกอีกฝ่ายให้ตื่นจากนิทราเพราะใกล้เวลาที่เขาต้องกลับหอแล้ว รวมถึงไม่ได้พกเสื้อคลุมล่องหนมาด้วย ขืนเลยช่วงเคอร์ฟิวเขาจะได้โดนทำโทษแน่นอน


เธอต้องลงจากมือฉันแล้วนะ ขืนกลับหอไม่ทันฉันจะได้โดนทำโทษเอา


นัยน์ตาสีเทอร์ควอยซ์มองมาที่เขาด้วยแววตาเรียบนิ่งที่แฮร์รี่คาดเดาไม่ออก ทว่าไม่นานนักก็เริ่มเลื้อยลงไปจากแขนราวกับเข้าใจในสิ่งที่เขาพูด และนั่นมันก็เป็นเรื่องที่ดีแล้ว เพราะไม่อย่างนั้นเขาคงกลับหอไม่ทัน


เก่งมาก เธอคงจะดีขึ้นแล้วใช่ไหมหลังจากได้พักผ่อนไป


ไร้การตอบกลับเช่นเดิม รวมถึงฝ่ายที่ยืมแขนเขาอิงแอบราวกับเป็นต้นไม้เกือบสองชั่วโมงก็ไม่รอช้าเลื้อยหนีออกไปทันทีโดยที่ยังไม่ได้ล่ำลากัน ส่วนแฮร์รี่เองเห็นอย่างนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะยังไงซะก็คุยกันไม่รู้เรื่องอยู่แล้ว


สุดท้ายก็เป็นเขาบ้างที่หมุนตัวกลับหันหลังไปตามเส้นทางของตนเอง โดยที่ระหว่างเดินลงมาจากชั้นเจ็ดแฮร์รี่ก็พบเข้ากับคนที่เขาตามหาเข้าพอดี และเขาไม่รอช้ารีบเดินตรงไปพบด้วยความรวดเร็ว


มัลฟอย


เสียงเรียกของเขาทำให้อีกฝ่ายหยุดลงก่อนจะหันมามองด้วยใบหน้าเรียบนิ่งและสายตาที่ส่งออกมาถามในเชิงว่ามีอะไร


ฉันเอาเสื้อมาคืนนาย


แฮร์รี่พูดพร้อมกับยื่นส่งเสื้อคลุมที่เขามักถือติดมืออยู่ตลอดทั้งวันคืนให้กับเจ้าของตัวจริง


สะอาดหรือเปล่าพอตเตอร์


สะอาดสิ ไม่เชื่อนายลองดมดู


ไม่ดีกว่า ฉันค่อยไปเช็กที่หอ แต่ถ้าไม่เอี่ยมนายโดนดีแน่พอตเตอร์ คนได้ยินคำขู่พ่นลมหายใจออกมาคล้ายกับรำคาญในทันที


ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัว


สุดท้ายก็เลือกที่จะเดินหนีออกมาเพราะไม่มีเรื่องจะคุยด้วยแล้ว รวมถึงสิ่งที่ต้องการจะส่งคืนก็ทำเสร็จสมบูรณ์แล้วด้วย


เดี๋ยว แต่แล้วเสียงหนึ่งกลับเอ่ยเรียกรั้งเขาไว้ซะก่อน


มีอะไร แฮร์รี่หันกลับมาถาม


นายขึ้นไปทำอะไรชั้นเจ็ด


ไปตามหานายน่ะสิ เดินตามหาจนทั่วปราสาทก็ไม่เจอ ฉันเลยขึ้นมาดูข้างบนนี้ไง


อืม แล้วเจออะไรไหม แฮร์รี่ทำสีหน้าไม่เข้าใจในสิ่งที่พรีเฟ็คต่างบ้านตรงหน้าถาม


เจออะไร หมายความว่ายังไง


ฉันถามนาย ไม่ใช่ให้นายมาย้อนถามฉันพอตเตอร์


ก็นายถามแปลกๆ จะให้ฉันเจอใครล่ะ นี่มันชั้นเจ็ดนะ จะมีเด็กนักเรียนคนไหนเดินขึ้นมาตอนนี้


แต่นายก็เดินมา


บอกแล้วไงว่ามาตามหานาย แฮร์รี่ตอบก่อนจะเริ่มพูดต่อ


ฉันคุยกับนายไม่รู้เรื่อง ไปดีกว่า เดี๋ยวเลยเวลากลับหอแล้วฉันจะแย่เอา


เด็กชายผู้รอดชีวิตกล่าวจบก็ไม่รีรอเดินหนีไปทันทีพร้อมกับในใจของเขาก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงไม่ยอมพูดออกไปว่าตนเองพบเจออะไรมา


แต่ที่เขารู้คือมันไม่ใช่เรื่องของอีกฝ่าย และไม่มีความจำเป็นต้องบอกเลยสักนิด รวมถึงอสรพิษตัวนั้นก็ไม่ทำอันตรายเขา เพราะฉะนั้นอย่าไปยุ่งกันเลย ต่างคนต่างอยู่ดีที่สุดแล้ว








ในระหว่างที่แฮร์รี่บอกรหัสผ่านกับสุภาพสตรีอ้วนเสร็จ ประตูหอนอนก็ถูกเปิดออกและนั่นตามมาด้วยเสียงทักของเพื่อนสนิทที่นั่งรวมกลุ่มกับนักเรียนคนอื่นภายในบ้านอยู่ที่ห้องนั่งเล่น แฮร์รี่เห็นดังนั้นจึงไม่รอช้าเดินเข้าไปหาแทบจะทันทีเช่นกัน


วันนี้ไปนั่งเล่นที่ไหนมาล่ะแฮร์รี่


เฮอร์ไมโอนี่เป็นฝ่ายถามออกมาพร้อมกับพับหนังสือเล่มใหญ่ในมือปิดลง


วันนี้ไปชั้นเจ็ดมาน่ะ พอดีมีเรื่องนิดหน่อย


เรื่องอะไรเหรอ นายไปเจอเรื่องไม่ดีมาหรือเปล่า


น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงของเพื่อนที่ส่งออกมาให้นั้นเล่นเอาแฮร์รี่ต้องยกมือปฏิเสธบอกว่าไม่ใช่


ไม่ๆ พอดีว่าฉันไปเจอ...


แฮร์รี่เงียบไปเล็กน้อยเพราะกำลังพยายามชั่งใจว่าเขาจะพูดดีหรือเปล่า ทว่าสุดท้ายก็ยอมเอ่ยออกมา แต่ไม่ได้บอกความจริงทั้งหมด


พอดีไปเจอสัตว์ตัวหนึ่งกำลังนอนแบบทุรนทุราย ฉันเลยเข้าไปช่วย


อ๋อ เป็นสัตว์ของพวกนักเรียนคนอื่นหรือเปล่า บางทีก็ชอบหลุดออกไปนอกหอนอนอยู่บ่อยๆ”


น่าจะใช่นะ


แฮร์รี่เออออไปตามที่เพื่อนพูดพลางหลบสายตาเล็กน้อยคล้ายกับกลัวว่าจะโดนจับได้


แต่ระวังหน่อยก็ดีนะแฮร์รี่ อย่าไปเข้าใกล้มาก ไม่รู้ว่าเป็นอะไรเดี๋ยวจะได้รับอันตรายเอา เฮอร์ไมโอนี่เอ่ยเตือนด้วยความเป็นห่วง


อือ โอเค ถ้าอย่างนั้นฉันขอขึ้นห้องก่อนนะ


อ้าว จะไปนอนแล้วเหรอแฮร์รี่


รอนละความสนใจจากหมากรุกพ่อมดที่เล่นกับเชมัสหันมาถามเพื่อนสนิท และก่อนหน้านี้เขาก็ฟังบทสนทนาอยู่ตลอด เพียงแต่ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา


ใช่ พอดีว่าเพลียนิดหน่อย พรุ่งนี้มีเรียนแต่เช้าด้วย นายก็รีบนอนนะรอน


โอเค ได้ๆ ฝันดีเลยแล้วกัน


อือ ฝันดีรอน ฝันดีนะเฮิร์ม เจอกันพรุ่งนี้


จ้ะ ฝันดีแฮร์รี่


พอส่งยิ้มให้เพื่อนเสร็จ เขาก็เดินขึ้นหอนอนฝั่งของตนเองไปทันที จนกระทั่งมาถึงห้องพักและทิ้งตัวลงกับที่นอนเรียบร้อย แขนเรียวก็ยกขึ้นก่ายหน้าผากพลางขบคิดเรื่องที่เพิ่งเจอมา


จะว่าไปพักนี้เขามักจะเกี่ยวข้องกับสัตว์เลื้อยคลานอย่างไม่ทราบสาเหตุ ทว่าพบในความฝันยังพอเข้าใจ แต่นี่ดันมาเจอตัวจริงอีก ถึงแม้ว่าปกติมักจะเกิดเรื่องประหลาดกับเขาอยู่บ่อยๆ


แต่การที่ฝันถึงโดยการบอกว่าขอมาอยู่ด้วย รวมถึงได้พบตัวจริงโดยที่ผ่านไปไม่กี่วันก็อดกังวลไม่น้อย อีกทั้งรูปลักษณ์ที่เขาได้พบเจอในวันนี้ยังเหมือนกับภาพในความฝันที่เขายังจำได้ติดตาราวกับถอดแบบออกมาจากพิมพ์เดียวกันไม่มีผิด


แต่คงจะไม่มีอะไรหรอกมั้ง เขาคิดว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญซะมากกว่า ...


ก็หวังว่าจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญล่ะนะ


สุดท้ายแล้วเปลือกตาบางก็ค่อยๆ ปิดลงด้วยความเหนื่อยล้า พร้อมกับความฝันหนึ่งที่ผุดขึ้นมาอีกครั้งราวกับรอให้เวลาของเขาหลับเพื่อที่จะได้พบเจอและทักทายกันอีกรอบ








          - จะเจอกันแค่ในความฝันถูกไหม? แต่เอ๋... ตัวเป็นๆ ก็โผล่มาอยู่นะ แต่มาพร้อมกัน มันจะใช้คนเดียวกันเหรอ 555
          - นี่ก็กลัวงูเหมือนกันค่ะ แต่แต่งจนไม่กลัวไปแล้วอะ ༼ಢ_ಢ༽
          - ก็คือว่าแต่งได้หลายตอนแล้วแหละ แต่ไม่ลงหมดเองค่ะ555 เพราะกลัวจะไม่มีลง ขอเก็บไว้ก่อน จะค่อยๆ ทยอยอัพนะคะ ♡´・ᴗ・`♡
          - คิดถึงฮอกวอตส์คับ ก่อนหน้านี้ไป au ซะนาน กลับมาแต่งบรรยากาศฮอกวอตส์บ้าง ;_;
          - เราเองนะทุกคน จำน้องไรอันได้ม้อยยยย อิอิ

#SerpentDMHP



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.095K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,534 ความคิดเห็น

  1. #2502 Nushiptaejae!!! (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 12:44
    ใช่คนเดียวกันรึเปล่าเนี่ยย เริ่มจะหวั่นใจแล้ว555555
    #2,502
    0
  2. #2468 Sendou Nunny (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 01:36
    จะใช่คุณชายมั้ยคะ ลุ้นนะะ
    #2,468
    0
  3. วันที่ 30 เมษายน 2563 / 04:13

    น้องเป็นงูแสงอาทิตย์หรือเปล่าคะ สวยมากกกกก~

    #2,456
    0
  4. #2397 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:27
    คุณชายใช่มั้ย!
    #2,397
    0
  5. #2263 tl16 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 00:31

    พรหมิขิตใช่ไหมๆๆๆๆ

    #2,263
    0
  6. #2231 เบญฯ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 00:28
    ถ้างูตัวนั้นเป็นคุณชายจะขอกรี๊ดล่ะนะคะ นึกภาพคุณชายคลอเคลียบนแขนน้องแล้วไม่ไหว หัวใจทำงานหนักมาก แล้วก็เอ๊ะ คุณชายรู้ได้ยังไงน้าว่าน้องขึ้นไปชั้นเจ็ดมา ก็ชั้นเจ็ดไม่มีนักเรียนขึ้นนี่นา /อิโมจิเอามือปิดปาก
    #2,231
    0
  7. #2171 manodcha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 16:52
    งูคือเดรโกปะ
    #2,171
    0
  8. #2085 Jerry Fern (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 09:33

    เป็นงูมันก็ดีอ่ะเนอะ ได้ใกล้ด้วย อยู่ด้วยกันตั้ง2ชม. ไม่ทะเลาะกัน สบายอีก บ้าเราไม่คิดว่าเป็นนายเดรก 55555 หรือจะเป็นงูไปตลอดเลยดู ดูท่าแฮร์รี่จะชอบ

    #2,085
    0
  9. #2068 lp-ventus (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 16:15
    นั้นนะสิ แล้วมาปรากฏตัวไล่เรี่ยงี้ได้ไง หรือไม่ใช่เดรโก ง๊ากกกกก อะไรกัน
    #2,068
    0
  10. #1979 น้องคยูอูมามิ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 12:22
    ยังไงงงนะะ เดรกเป็นงูเหรอ หรือเดรกเลี้ยงงู
    #1,979
    0
  11. #1485 Haice97 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 14:33
    เดรคืองูตัวนั้นแต่ไม่ เพราะตอนแรกนุ่งรี่เห็นรอยสักที่แขน ต้องใช้แน่ๆ
    #1,485
    0
  12. #1134 .pop (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 15:01
    น้องงูเจ็บจริงหรือเจ็บหลอกอ้อนใครรึเปล่า*ยิ้ม*
    #1,134
    0
  13. #876 Jamixjami (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 14:33
    ไม่รู้ว่าที่น้องงูหายเจ็บ เป็นเพราะมีเหตุผลบางอย่าง หรือไม่ก็เป็นเพราะเเกล้งเจ็บเพื่อนออดอ้อนหนูรี่
    #876
    0
  14. #481 JANUARYJAN (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 00:27
    น้องงูเป็นอะไรอ่ะ ทำไม่ต้องเจ็บด้วยยย
    #481
    0
  15. #358 shierichi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 23:40
    งูคือเดรกป้ะล่ะเะะะะะ โอ้ยยย
    #358
    0
  16. #314 You already know (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 11:46
    มัลฟอยงูหายยยยย
    #314
    0
  17. #302 Kariskisstao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 19:08
    เจ็บปวดจริงหร๊ออออ
    #302
    0
  18. #243 waenn62 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 18:40
    น้องงูนางก็ร้ายไม่เบานะ มีการขดไปขดมา ทำเหมือนทุรนทุรายให้เขาเห็นใจ #แสดงเก่งงงง
    #243
    0
  19. #200 The Shakes (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 15:08
    ใช่แน่ๆ ยิ่งกว่าแช่แป้ง เจ้าเดรเป็นงู ตอนเป็นคนขาวซีดตอนเป็นงูก็ดำ รี่คงนึกไม่ถึงหรอกเนอะ 555
    #200
    0
  20. #158 B&B Leo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 16:51

    นี่ถึงขนาดต้องไปหาว่าสีเทอรควอยซคือสีไหน555

    #158
    0
  21. #157 B&B Leo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 16:51

    เจ้างูเนี่ยแกล้งสำออยมั้ยคะ5555 ตอนแรกล่ะ

    ทุรนทุรายพอรี่ยื่นแขนให้เลื้อยมานอนหลับตาพริ้ม

    ร้ายนักนะนังนี่55555

    #157
    0
  22. #141 mistears (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 06:31
    ไปเจอกันในฝันเอาสินะ แล้วเจ้างูเป็นอะไรถึงดูป่วยล่ะนั่น
    #141
    0
  23. #138 MitsukiCarto (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 04:44
    ต้องเป็นเนื้อคู่กันแน่ๆเลย~
    #138
    0
  24. #133 neovenesia (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 17:49
    น่าจะฝันว่างูรัดไปเลยเนอะ จะได้เจอเนื้อคู่
    #133
    0
  25. #122 Marisa22817 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 10:31

    เดรโกชัวร์แต่ก็นะเนียนกว่าBBอีกพ่อคู๊ณน้องรู้จะเป็นไงน้า
    #122
    0