[END] The Serpent | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 21 : sᴇʀᴘᴇɴᴛ ᴇɴᴅ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,752
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 928 ครั้ง
    15 ม.ค. 62






5 year later …


ในที่สุดวันที่แฮร์รี่ พอตเตอร์รอคอยก็มาถึง ...


วันที่ลูกของเขากะเทาะเปลือกไข่ออกมาลืมตาดูโลกอย่างเป็นทางการ และโชคดีที่ว่าวินาทีนั้นเขากำลังนั่งอยู่ใกล้ๆ พอดิบพอดี


เนื่องจากหนึ่งอาทิตย์ก่อนหน้านั้นเขามักจะฝันแปลกๆ อยู่เสมอราวกับเป็นลางบอกเหตุ สุดท้ายจึงขอลาหยุดงานรวมถึงคอยดูไข่ใบยักษ์อยู่ใกล้ชิดแทบไม่ห่างไปไหนไกล เล่นเอาสามีถึงกับงอนเลยทีเดียว


อา สามี


เดรโก มัลฟอยผู้ชายคนแรกและคนเดียวในชีวิตนั่นแหละคือสามีของแฮร์รี่ พอตเตอร์


เมื่อสามปีก่อนหลังจากเรียนจบและได้เข้าทำงานเป็นมือปราบมารสักระยะ เขากับคู่ผูกพันธะก็ได้แต่งงานอย่างเป็นทางการ ทว่าจัดขึ้นอย่างเงียบๆ ไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรมากนัก เพราะเป็นความต้องการของเขาที่ไม่อยากให้เอิกเกริกและโชคดีที่เดรโกไม่ได้ขัดอะไร อีกฝ่ายเลือกความสบายใจของเขาเป็นที่ตั้ง งานทุกอย่างจึงจัดขึ้นอย่างอบอุ่นมีเพียงคนรู้จักที่เขารักเท่านั้นมาร่วมงาน


อีกทั้งเขาก็ได้ย้ายเข้ามาอยู่คฤหาสน์มัลฟอยอย่างเป็นทางการ ส่วนก่อนหน้านั้นมีบ้างที่ไปมานอนค้างเป็นครั้งคราวเนื่องจากต้องการมาดูไข่และใกล้ชิดกับลูกที่อยู่ด้านในมากที่สุด


แต่ถึงอย่างนั้นแฟนหนุ่มของเขาที่คบหากันในสถานะหนึ่งก่อนจะได้เลื่อนขั้น มักจะคะยั้นคะยอไม่ยอมปล่อยให้เขากลับบ้านสักเท่าไหร่ หากแต่ว่าตอนนี้ไม่ต้องขอร้องเขาก็ไม่คิดจะกลับไปไหนแล้ว ก็แต่งงานกันแล้วนี่นะ


และเมื่อได้พูดถึงฝ่ายที่เมื่อก่อนไม่ค่อยชอบขี้หน้า จนได้ขยับมาเป็นแฟนอีกทั้งเลื่อนขึ้นมาเป็นสามีนั้นก็กำลังทำให้แฮร์รี่ปวดหัวอย่างมากที่สุด เพราะตอนนี้ทั้งคุณพ่อกำลังงอแงใส่เขาจนอยากจะขอบิดเนื้อสักทีเพื่อเป็นการลงโทษ


คิดดูเอาแล้วกันว่ามีอย่างที่ไหนมาเคืองให้กัน เพราะเห็นว่าเขาสนใจลูกมากกว่า เดรโก มัลฟอยนี่มัน


รัดแน่นเกินไปแล้วเดรโก ฉันหายใจไม่ออก


แฮร์รี่พูดพร้อมกับส่งมือข้างที่ว่างไปตีลำตัวเขื่องที่พันกับร่างกายของเขา โดยที่มือข้างขวานั้นกำลังลูบเกล็ดลื่นของลูกที่นอนอยู่ข้างตัวไปด้วยเหมือนกัน ทั้งที่ลูกก็ไม่ได้เข้ามาคลอเคลียสักนิด แต่อีกฝ่ายกลับตีโพยตีพายหงุดหงิดให้เขาซะใหญ่โต


นายสนใจแต่ลูก


เสียงหนึ่งสื่อสารเข้ามาในความคิดของแฮร์รี่ อีกทั้งยังเต็มไปด้วยกระแสของความไม่พอใจ


วันนี้ทั้งวันนายเอาแต่อยู่กับลูก ไม่เห็นสนใจฉันเลย กินข้าวก็ไม่รอ ขึ้นห้องก็ไม่เรียกด้วย


ฉันเรียกแล้วเถอะ นายมัวแต่ทำงานจนไม่ได้ยิน พอฉันเห็นนายไม่ตอบและเหมือนกำลังยุ่งอยู่ ฉันถึงได้ไม่กวนยังไงล่ะ


แต่ปกตินายจะต้องเข้ามาบังคับฉันไปกินข้าว ถ้าขึ้นห้องก็จะรอขึ้นพร้อมกันตลอด


สุดท้ายเสียงถอนหายใจจากเด็กชายผู้รอดชีวิตก็ดังออกมาพร้อมกับปล่อยมือจากอสรพิษตัวจิ๋วก่อนจะหันมาสนใจคนพ่อแทน ไม่อย่างนั้นคงได้งอแงอยู่แบบนี้ไม่จบไม่สิ้น และยิ่งได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน แฮร์รี่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าอีกฝ่ายเหมือนเด็กเข้าไปทุกทีราวกับต้องการให้เขาคอยเอาอกเอาใจอยู่ตลอด


แต่เอาเข้าจริงเขาก็พอเข้าใจ เพราะมุมนี้เดรโกไม่เคยแสดงออกไปให้ใครเห็นนัก และการที่แสดงออกกับเขามันก็หมายความว่าเขาคือคนสำคัญที่ยอมให้เห็นอีกมุมหนึ่งซึ่งไม่มีผู้ใดเคยพบ


แต่จะทำตัวเป็นเหมือนเด็กห้าขวบแบบนี้ก็ไม่ไหวหรือเปล่า นั่นลูกนะลูก ลูกที่พวกเรารอคอยให้เขาฟักตัวมานานหลายปีนั่นไง อีกอย่างเจ้าตัวก็เป็นพ่อนะ จะมาหึงหวงอะไรแบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่อง


เป็นเดรโกหน่อยได้ไหม ร่างนี้ฉันกอดนายกลับไม่ถนัดเลย


จะร่างไหนฉันก็คือเดรโก


เข้าใจ แต่อยากได้ร่างที่อุ่นกว่านี้ได้... ฉันอยากได้กอดอุ่นๆ จากอ้อมแขนของนายนะ ได้ไหม


เพียงแค่อ้อนเล็กน้อย เจ้าอสรพิษที่เคยพันเกี่ยวอยู่ตามลำตัวก็เริ่มหายไปและถูกแทนที่ด้วยท่อนแขนหนากระชับกอดแนบแน่นแทน


คุณพ่อทำไมถึงได้งอแงจังเลยหือ?”


และเมื่อกลับมาพูดคุยโดยการสื่อสารแบบมนุษย์ปกติแล้ว น้ำเสียงที่ค่อนไปทางหวานก็กล่าวขึ้นเบาๆ ก่อนจะส่งมือไปบิดจมูกโด่งไปมาเล็กน้อยคล้ายกับมันเขี้ยว


คุณนายมัลฟอยไม่สนใจ


ไม่สนใจตรงไหนกัน แฮร์รี่เถียงกลับก่อนจะพูดต่อ


เมื่อกี้ยังเข้าไปอาบน้ำด้วยอยู่เลย


อาบแป๊บเดียวแล้วก็รีบออกมา


ใบหน้าได้รูปราวกับรูปสลักกำลังบูดบึ้งจนแฮร์รี่อดไม่ได้ที่จะยิ้มขำ เอาเถอะ เอาใจเจ้าตัวหน่อยคงไม่เป็นไร เพราะก่อนหน้านี้ก็เอาใจเขามาตลอด


ฉันเป็นห่วงลูกนี่นา เพิ่งจะได้พบหน้าก็อยากอยู่ใกล้ๆ ให้คลายความคิดถึงที่เฝ้ารอมาเนิ่นนาน

“ …


แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ละเลยนายสักหน่อย อีกเดี๋ยวก็จะเอาลูกไปให้พ่อกับแม่แล้ว เพราะท่านทั้งสองขอเอาไปนอนด้วย


“ …


อีกอย่างนายจะมาบอกว่าฉันไม่สนใจนายก็ไม่ถูกนะ เพราะช่วงเช้านายก็เอาแต่คลุกอยู่กับลูกทั้งวันไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ ฉันกับพ่อแม่นายเพิ่งจะได้เห็นอย่างใกล้ชิดก็ตอนบ่ายนี่เอง


นั่นคือความจริงทั้งหมดที่แฮร์รี่เอ่ยออกมา เพราะคนที่ทำท่างอแงใส่เขาขณะนี้ราวกับเป็นคนละคนกับเมื่อตอนเช้าโดยสิ้นเชิง เพราะพอเขาได้ยินเสียงเปลือกไข่กะเทาะออกมา เขาก็ดีใจและตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก ร้องเรียกคนทั้งบ้านเสียงดังอึกทึกวุ่นวายไปหมด


จนกระทั่งราชาอสรพิษคนล่าสุดเดินเข้าห้องมา เขาก็ถูกกันให้ออกไปทันทีพร้อมด้วยทุกคนไม่มีใครได้อยู่ในห้องนั้นแม้แต่คนเดียวนอกเสียจากเดรโกและฝั่งที่เพิ่งออกมาลืมตาดูโลกอย่างเป็นทางการ


และพอเขาถามกับพ่อแม่สามีก็ได้คำตอบว่าตอนนี้พ่อซึ่งเป็นสายเลือดแบบเดียวกันกำลังสื่อสารรวมถึงดูรายละเอียดต่างๆ ก่อนที่จะให้แม่ได้ใกล้ชิด ซึ่งข้อนี้แฮร์รี่ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันแต่ก็ไม่ได้ถามไถ่อะไรออกไปอีก ทำเพียงแค่ตั้งตารออย่างใจจดใจจ่อเท่านั้น

จนกระทั่งผ่านไปหลายชั่วโมงประตูบ้านกว้างถูกเปิดออกอีกครั้ง ก่อนที่สามีของเขาปรากฏตัวเดินออกมาพร้อมกับอสรพิษตัวเล็กขนาดไม่ยาวมากเท่าไหร่พันอยู่รอบมือ และคนพ่อนั้นก็ไม่ยอมให้ใครจับสักคนเดียวแม้แต่แฮร์รี่เองก็ตาม


สุดท้ายเด็กชายผู้รอดชีวิตจึงได้ข้อสรุปว่าเดรโก มัลฟอยกำลังเห่อลูกนั่นเอง

กว่าจะยอมให้เขาได้สัมผัส ได้อยู่ใกล้บ้างก็ใช้เวลาไปจนกระทั่งถึงช่วงเกือบบ่าย โชคดีที่อีกฝ่ายมีงานเข้ามาพอดีจึงต้องรีบไปจัดการ และนาทีทองของแฮร์รี่ก็มาถึง เขาเองก็ยอมรับว่าเห่อลูกไม่ต่างกัน เพราะรอคอยมาตั้งนานกว่าจะได้เห็นหน้า แต่คนที่เห่อมากกว่ามีสิทธิ์มางอนเขาได้ยังไงกัน


เมื่อเช้าเห่อไปแล้วไง แต่ตอนนี้อยากเห่อเมียบ้าง เอาลูกไปให้พ่อกับแม่เถอะ นายจะได้มาง้อฉันสักที


ฝ่ายที่เคยงอแงในตอนแรกเริ่มจะคลายใบหน้าบูดบึ้งและตามมาพร้อมด้วยน้ำเสียงกะลิ้มกะเหลี่ยแทน


ถ้าถามว่าเดรโกเป็นอะไรไป ปกติเขาจะสุขุมมากกว่านี้ ก็อย่างที่แฮร์รี่ได้บอกไปตอนข้างต้น คนเราเมื่อได้อยู่ในอีกสถานะหนึ่งก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังหรือซ่อนเร้นใดๆ อีกแล้ว


ซึ่งการที่อดีตพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินแสดงออกด้วยท่าทางเช่นนั้นเขาว่ามันก็โอเคดี ไม่ได้สร้างความลำบากใจให้เท่าไหร่นัก เพราะตระหนักได้อยู่เสมอว่าเมื่อ

ก่อนเดรโกดูแลเอาใจใส่ตนมากเพียงใดทั้งที่ตอนนั้นยังไม่มีสถานะของความชัดเจน จนกระทั่งมาถึงเวลานี้อะไรๆ มันก็แน่ชัดแล้ว เขาก็อยากจะตอบแทนในสิ่งที่อีกคนเคยมอบให้บ้าง

เรียกเอลฟ์มารับไปหน่อยได้ไหม ตอนนี้ฉันอยากง้อสามีมากกว่า


เพียงเท่านั้นเอลฟ์รับใช้ก็ปรากฏภายในห้องนอนกว้างแทบจะทันทีพร้อมกับรับตัวนายน้อยคนใหม่ไปส่งให้กับปู่และย่า ส่วนคุณพ่อกับคุณแม่ก็เริ่มแปรเปลี่ยนห้องนอนอบอุ่นให้ลุกโชนเป็นเพลิงไฟแทนเมื่อแฮร์รี่ พอตเตอร์จัดการง้อคนรักของตนเองด้วยสูตรเด็ดลับเฉพาะแบบที่ร่ำเรียนและฝึกฝนมาหลายปี ...








หลังจากค่ำคืนร้อนระอุผ่านพ้นไป สองร่างเปลือยเปล่าก็ตระกองกอดเกี่ยวก่ายกันไม่ห่างโดยไร้อาภรณ์ทั้งคู่ มีเพียงแค่ผ้าห่มเนื้อแพรปิดอย่างหมิ่นเหม่ที่ส่วนลับเท่านั้น พร้อมกับฝ่ายที่เป็นคนง้อก็นอนซบอยู่บนแผ่นอกหนากว้าง ส่วนคนที่เป็นหมอนรองหนุนชั้นดีก็ใช้มือข้างที่ว่างเกลี่ยผมคนในอ้อมแขนเล่นอย่างรักใคร่


เหนื่อยไหมเสียงทุ้มกระซิบถามเบาๆ ก่อนจะหันมาจูบซับหน้าผากเนียน

ขาวชื้นเหงื่อ

ยังจะมีหน้ามาถาม ถ้าสายเลือดเซอร์เพนท์ท้องได้อีกฉันคิดว่าตัวเองคงมีลูกเป็นโหลแน่ๆ”


อยากมีอีกหรือเปล่าล่ะ ฉันทำได้นะ


ไม่เอาแล้ว ไม่อยากรอคอย แค่คนเดียวก็พอและตั้งใจเลี้ยงเขาให้ดีที่สุดก็พอ


แฮร์รี่ตอบพร้อมกับใช้นิ้วลูบวนอยู่บนแผงอกเปลือยเปล่าที่เขานอนซบอยู่เบาๆ


นั่นสิ แต่ยังดีแค่ห้าปี ตอนของฉันเกิดตั้งเก้าปีนู้นกว่าจะออกมา


เคยมีใครนานกว่านี้ไหมแฮร์รี่ถามอย่างใคร่รู้


ไม่แน่ใจ แต่พ่อเคยพูดให้ฟังว่าของฉันนานที่สุดแล้ว แต่บางทีก่อนหน้านั้นสักสามสี่ร้อยปีอาจจะมีแล้วพ่อไม่รู้


อืม แต่ดีแล้วแหละที่นายอยู่ในไข่นานขนาดนั้น…”


“ …


เพราะถ้านายออกมาก่อนหน้านั้นเราคงไม่เจอกัน


หึ นั่นสิ บางทีตอนนั้นดวงจิตของฉันอาจจะรู้ว่าคู่พันธะจะกำเนิดตอนไหนก็เลยอดทนรอ


ดีแล้วแหละที่นายรอ เพราะนายรอ... เราถึงได้เจอกัน


ถ้าสมมุติตอนนั้นฉันเกิดก่อนและได้เข้าโรงเรียนก่อน นายคิดว่าเราจะเป็นเหมือนอย่างตอนนี้ไหม


เจ้าของห้องเอ่ยถามพลางกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นจนร่างของคนที่เล็กกว่าแทบจะเกยขึ้นมานอนทับอยู่บนตนเองทั้งตัว


ต้องได้เจอสิ เพราะฉันเป็นคู่พันธะของนายนี่นา ถึงเราจะไม่ได้เจอกันที่โรงเรียน ยังไงสักวันนายก็ต้องหาฉันเจออยู่แล้ว จริงไหม


แฮร์รี่ถามพร้อมกับช้อนตาขึ้นมองฝ่ายที่ส่งสายตามองมาที่เขาอยู่ก่อนแล้ว และยังไม่ทันได้รับคำตอบใดๆ กลับมา ริมฝีปากหนาก็ขยับเลื่อนมาประทับที่กลีบปากของเขาซะก่อน อีกทั้งยังมอบรสจูบแสนหวานให้อยู่นานสองนานกว่าจะยอมผละออกไป


แน่นอนอยู่แล้ว เพราะนายเป็นคู่พันธะของฉัน...


“ …


เป็นนายหญิงคนใหม่ของมัลฟอย


“ …


และเป็นเจ้าสาวของราชาอสรพิษ


“ …


ยังไงซะฉันก็ต้องหานายเจออยู่แล้วและไม่มีวันปล่อยให้ไปไหนทั้งนั้น


พูดแล้วนะว่าจะไม่ปล่อย


น้ำเสียงจริงจังถามขึ้นเบาๆ เล่นเอาเจ้าของห้องได้ยินถึงกลับหลุดยิ้มออกมาเล็กน้อย


ครับ... ไม่ปล่อยแน่นอน จะให้ปล่อยไปไหนได้กัน ทุกวันนี้ถ้าเอาเชือกรัดคุณไว้กับตัวได้ ผมก็ทำไปแล้วครับคุณนายมัลฟอย


ดี เป็นแบบนี้ให้ได้ตลอดเลยนะ ถ้าวันไหนนายคิดจะทิ้งฉันไปมีใหม่ขึ้นมา ฉันจะสับเนื้อนายให้ขาดเลย


ต้องกลัวใช่ไหม


ต้องกลัวสิ นี่โหดอยู่นะ


น้ำเสียงจริงจังอีกทั้งแววตาฉายชัดอย่างเอาเรื่องมันทำให้ฝ่ายได้มองเห็นนึกขบขันอยู่ในใจไม่ใช่น้อยให้กับท่าทางของภรรยา ถึงแม้ว่าจะทำท่าทีขึงขังแต่พอเห็นปากที่ยื่นออกมางุ้ยๆ นั่นมันกลับดูน่ารักมากกว่าน่ากลัว จนเดรโกอดไม่ได้ต้องก้มไปจูบอยู่หลายรอบให้หายมันเขี้ยว อีกทั้งยังเผลอกัดกลีบปากของอีกฝ่ายด้วยจึงทำให้เขาโดนประทุษร้ายโดยกำปั้นเล็กอยู่หลายครั้ง


เปลี่ยนจากงูไปเป็นหมาเลยไป ชอบกัดอยู่ได้ กัดจนตัวฉันช้ำไปหมดแล้วเนี่ยเสียงเล็กว่าขึ้นเบาๆ


เปลี่ยนก็ได้ แต่ถ้าเป็นหมาแล้วต้องยอมให้กัดมากกว่าเดิมนะ... อีกอย่างตัวเองก็อยากน่าฟัดทำไมล่ะ ไม่จับปั้นแล้วกลืนลงท้องไม่ให้ใครพบเห็นก็ดีเท่าไหร่แล้ว


นายชักทำฉันกลัวแล้วนะเดรโก ถ้าเกิดวันหนึ่งนายเผลอกลืนฉันลงท้องจริงๆ จะทำยังไง ยิ่งชอบเป็นร่างอสรพิษแล้วมารัดๆ อยู่ด้วย


โธ่ คุณครับ... ใครจะไปทำภรรยาแบบนั้นกัน ขืนทำแบบนั้นก็ได้แค่อิ่มท้องแต่ไม่มีคนทำให้สบายตัวน่ะสิ ไม่เอาด้วยหรอก ยังอยากใช้งานเมียอีกนาน


ทะลึ่ง ชอบพูดจาวกเข้าเรื่องนี้ตลอดเลย


ต้องทำใจครับ เคยบอกไปแล้วว่าอสรพิษมีความต้องการเรื่องนั้นสูง


ไม่เกี่ยวเถอะ ฉันว่ามันอยู่ที่ตัวบุคคลแล้วแหละ นายมันหื่นไปเอง


ก็ตามใจ จะคิดยังไงก็ได้ แต่ก็ยอมรับว่าหื่นกับนายจริงๆ ยิ่งเห็นตอนใส่กางเกงรัดบั้นท้ายแล้วยิ่งไม่อยากให้ไปไหนเลย


เจ้าของเสียงทุ้มไม่พูดเปล่าแต่ยังลอบเลียริมฝีปากอีกทั้งนัยน์ตายังแพรวพราวระยิบระยับ เท่านั้นไม่พอฝ่ายมือใหญ่ยังเลื่อนต่ำลงมาลูบวนอยู่แถวบริเวณสะโพกของแฮร์รี่อีกด้วย


หยุดเลย คืนนี้ฉันเหนื่อยแล้ว ให้ฉันเก็บแรงไว้เลี้ยงลูกพรุ่งนี้บ้างเถอะ วันๆ จะไม่ให้ออกจากห้องไปพบเจอผู้คนเลยหรือไง


ไม่ต้องออกก็ดีแล้ว อยู่แต่ในห้องให้ฉันเจอคนเดียวก็พอ


อย่ามาตลก มันทำแบบนั้นได้ที่ไหนกันล่ะ อีกอย่างฉันต้องไปทำงานแล้วนะ หยุดมาหลายวันแล้ว


ลาออกดีไหม ฉันเคยบอกไปแล้วว่านายคนเดียวฉันเลี้ยงได้ ไม่เห็นต้องออกไปทำงาน อยู่บ้านเฉยๆ คอยฉันกลับบ้านก็พอ


ไม่เอา ฉันไม่อยากคุยแล้ว นอนกันเถอะ


สุดท้ายแฮร์รี่ก็ตัดบทไปซะดื้อๆ เพราะคุยเรื่องงานของเขาทีไรเป็นอันต้องทะเลาะกันทุกครั้งไป เนื่องจากอีกฝ่ายไม่อยากให้เขาเหนื่อยกับการทำงานถึงได้บอกให้อยู่บ้านเฉยๆ แต่เขาว่าแบบนั้นมันเป็นการเอาเปรียบเกินไปและเขาไม่อยากให้ใครมองว่าเกาะคนรักกินด้วย อีกทั้งในตอนนี้ยังมีแรงทำไหวก็ทำไปบวกกับยังสนุกกับงานจึงไม่ค่อยเครียดหรือหนักใจเท่าไหร่นัก


แต่ถ้าวันหนึ่งเริ่มไม่ไหวเพราะโดนลดทอนกำลังใจหรือแรงกายมากๆ จากเรื่องงาน เขาคงจะคุยกับเดรโกเพื่อปรึกษากันอีกที ทว่ารอให้วันนั้นมาถึงก่อนดีกว่า อาจจะเป็นอีกสักยี่สิบปีหรือสามสิบปีข้างหน้า หรือไม่แน่อาจจะใกล้ๆ ในเร็วนี้ก็ได้ ใครจะไปรู้อนาคตกันล่ะ


นี่เดรโก... ฉันมีอะไรจะบอกให้ฟัง นายอยากฟังไหม


หากแต่ว่าไม่นานคนที่เอ่ยบอกว่าง่วงนอนกลับเปล่งเสียงแทรกขึ้นมาท่ามกลางบรรยากาศเงียบอีกครั้งโดยที่คนโดนถามไม่ได้ตอบอะไรกลับมาทำเพียงแค่สบสายตามองกลับเท่านั้น


บวกกับในเวลาอันรวดเร็วร่างที่เคยนอนเกยอยู่กว่าครึ่งตัวของเดรโกก็ปีนขึ้นนอนทับทั้งตัวอีกทั้งยังเกยคางลงกับแผ่นอกกว้างเปลือยพร้อมกับส่งสายตาหวานมองจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคมตรงหน้าอีกด้วย


จะเล่นอะไร เดี๋ยวก็ไม่ได้นอนหรอก เสียงทุ้มเอ่ยถาม


เปล่า ไม่ได้เล่นสักหน่อย แค่มีอะไรจะบอก


จำเป็นต้องบอกท่านี้?”


ฉันพอใจจะอยู่ในท่านี้ นายก็อย่าชวนคุยมากสิ เดี๋ยวไม่ได้พูดกันพอดี


สุดท้ายเดรโกก็ยอมปิดปากเพื่อรอคนที่นอนอยู่บนตัวเขาได้เอื้อนเอ่ยออกมา และฝ่ายที่มีเรื่องอยู่ภายในใจก็ไม่รีรอขยับปากพูดแทบจะทันทีเช่นกัน

นายจำเรื่องคืนนั้นได้ไหม ที่ฉันบอกว่ารออีกไม่นาน


คนโดนถามพยายามคิดย้อนไปถึงเรื่องราวต่างๆ จนกระทั่งนึกออกก็ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว


จำได้”


มันก็นานแล้วนะที่ฉันพูดตอนนั้น ถึงแม้ว่าจะไม่เคยได้พูดอะไรออกมาอีกเลย แต่นายรู้ฉันไหมว่าตอนนี้ฉันรู้สึกยังไง


“ …


ตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมาฉันไม่ได้ชอบนายแล้วนะเดรโก... แต่ฉันรักนาย


“ …


รักมากๆ เท่ากับความรักของฉันที่จะสามารถมีให้กับคนคนหนึ่งได้ และขอโทษที่ไม่เคยได้บอกอย่างจริงจังสักที


“ …


แต่ตอนนี้ฉันจะพยายามให้มากขึ้นนะ สัญญาว่าต่อไปนี้จะไม่ให้นายเผยความรู้สึกอยู่คนเดียวแล้ว เพราะฉันจะแสดงออกให้มากกว่านี้ ทำให้นายได้เห็นว่าสิ่งที่นายอดทนมาตลอดหลายปีไม่สูญเปล่า


ฝ่ามือหนาเลื่อนขึ้นมาลูบกรอบหน้าเล็กของคนรักเบาๆ ด้วยความรักใคร่ อีกทั้งยังส่งยิ้มให้อย่างใจดี ไม่มีแม้แต่สายตาของความน้อยใจหรือเสียใจสักนิดเดียว เพราะหลายปีมานี้เดรโกรู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายเปลี่ยนความรู้สึกกับตนไปเป็นแบบไหน


อีกอย่างโดยนิสัยส่วนตัวของเด็กชายผู้รอดชีวิตนั้นก็ไม่ใช่คนที่พูดอะไรออกมาได้อย่างง่ายๆ ซึ่งนั้นแตกต่างกับเขาพอสมควร เพราะเขาเวลารักก็บอกว่ารักและมักจะพร่ำคำแสนหวานอยู่เสมอเพื่อต้องการสื่อสารความรู้สึกของตนเองออกไป


แต่แฮร์รี่ พอตเตอร์มักจะใช้การกระทำมากกว่าคำพูด อีกทั้งสิ่งที่กระทำทั้งหมดเขาเองก็สัมผัสได้ถึงหัวใจและความรักไม่น้อยไปกว่าที่เขารู้สึกกับอีกฝ่ายเลยสักนิดเดียว ...


ไม่เป็นไร เพราะนายไม่ได้ปล่อยให้ฉันเคว้งคว้างอยู่เพียงลำพัง แค่นายไม่พูดใช่ว่าฉันไม่รับรู้เสียงทุ้มกล่าวอย่างอ่อนโยน


อือ ต่อไปนี้ฉันจะพยายามให้มากขึ้น จะตอบแทนความรักที่นายมีให้ได้มากที่สุดเท่าที่ฉันจะทำได้


ไม่ต้องตอบแทนฉันหรอก เพราะฉันรักนายโดยไม่ได้ต้องการสิ่งใดกลับ

มา แต่ขอแค่นายมีความสุขและมีรอยยิ้มเพื่อเป็นกำลังใจให้กับฉันในทุกๆ วันก็พอแล้ว

อา ... เพราะเดรโก มัลฟอยเป็นแบบนี้ไง เขาถึงแพ้ทางอย่างราบคาบและยกทั้งหัวใจให้หมดโดยลืมสิ้นทุกสิ่งที่เคยขุ่นเคือง


ความรักของราชาอสรพิษนั้นยิ่งใหญ่เกินกว่าแฮร์รี่จะจินตนาการถึง และเป็นความรักที่มีแต่ให้โดยไม่ได้หวังสิ่งตอบแทน แม้ว่าตอนนั้นเขาจะยังไม่รู้สึกตอบก็ตาม แต่อีกคนพยายามอดทนอย่างมากที่สุดเพื่อที่จะให้เรามีกันและกันตลอดไป


ขอบคุณมากนะ ขอบคุณมากที่นายทำเพื่อฉันทุกอย่างและทำเพื่อฉันมากขนาดนี้


ขอบคุณเหมือนกันที่นายยอมฝากชีวิตและอนาคตไว้ที่ฉัน ขอบคุณที่ยอมยืนเคียงคู่กันตลอดไป


“Umm… Thank you for always being my rainbow after the storm and you’re my object of affection the king of serpents.








          - จบแน้วววววววว เย่ะะะะ (〃▽〃) 
          - ขอบคุณทุกๆ คนมากนะคะที่ติดตามกันมาถึงตอนจบและเป็นเรื่องแรกที่จบลงอย่างรวดเร็วโดยการใช้เวลาเพียงแค่สามอาทิตย์ ฮืออออ เราดีใจมากๆ เลยค่ะที่แต่งจบไปอีกเรื่อง เพราะเอาจริงๆ เราเคยทิ้งค้างไว้พักหนึ่ง ตอนแรกจะไม่มาต่อด้วยซ้ำ แต่อยากให้บทความที่เคยเปิดมีคำว่า [END] อยู่ตรงหน้าชื่อให้หมด เราก็เลยมานั่งเก็บเรื่องที่เคยค้างเอาไว้ ผลสรุปว่าเรื่องนี้ได้ไปต่อ เพราะช่วงที่ผ่านมาแต่งแฟนตาซีเกี่ยวกับสัตว์ติดต่อกันมาค่อนข้างเยอะก็เลยหยิบยกเรื่องนี้มาแต่งอีกครั้ง และตอนนี้น้องจบแล้ววววว (*´▽`*)
          - ถ้ามีโอกาสเอาไว้พบกันเรื่องใหม่นะคะ แต่ขอดูพล็อตก่อน จะพยายามหาอะไรที่แปลกใหม่มาแต่งให้อ่านกันคับ เพราะเราก็สนุกด้วยมันได้ท้าทายดี
          - ปล. HIDDEN SCENE ทุกตอนลงบล็อกหมดแน้วคับผม! ไปตามหาบล็อกกันเอาน้า เพราะเราเคยทอล์กบอกแหล่งเอาไว้แล้ว
          - สุดท้ายนี้อยากขอบคุณอีกครั้งคับ ใครคิดถึงก็ทักเพจไปเซย์ฮัลโหลกันได้น้า ไปแน้วววว Thank you three time eiei ლ(´ ❥ `ლ)

#SerpentDMHP



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 928 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,534 ความคิดเห็น

  1. #2526 port_16 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 23:51
    นี่สินะที่เรียกกันว่า รักแท้
    #2,526
    0
  2. #2516 pech_chirathida (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 12:39
    ความรักที่คุณอสรพิษมีให้เป็นความรักที่ยิ่งใหญ่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทน อีกทั้งยังรักน้องรี่มากๆๆๆๆๆ น่ารักมากๆๆ ขอบคุณที่แต่งเรื่องดีๆและน่ารักๆมานะคะ
    #2,516
    0
  3. #2513 pop24p (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 07:07
    แงเพิ่งจะได้อ่าน ตอนแรกเป็นแฟนเดสปาซิโต้ อยู่ๆก็คิดถึงเลยกลับมาอ่านอีกรอบ เลยลองกดมาดูว่ามีเรื่องอื่นอีกมั้ย จนมาเจอเรื่องนี้ รักเลย ชอบมาก ทั้งพล็อต ทั้งสำนวนภาษา ขอบคุณคุณนักเขียนที่เขียนเรื่องราวดีๆให้อ่านค่ะ จะตั้งหน้าตั้งตารอคอยและติดตามผลงานต่อๆไปนะคะ ❤️
    #2,513
    0
  4. #2460 yadaraksayotch (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 03:23
    แลงมากค่ะ นี่อ่านรวดเดียวจบภายในสองชั่วโมง 555+ 🌷🌈✨
    #2,460
    0
  5. #2438 เจี้ยงจิงหยวน (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 12:48
    บ้าเอ้ยยยสองชั่วโมงจบนี่ไม่ปกติแล้ว!มันๆๆๆๆน่ารักมากกแง้งงงงTVTฮุกกก
    #2,438
    0
  6. #2433 Pinkgu_V (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 10:35

    กรี๊ดดดดด แฮปปี้เอ็นค่าาาาา
    #2,433
    0
  7. #2352 Antti96 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 02:38

    เป็นความรักที่ลงตัว ต่างคนต่างรักเป็นความรักที่สวยงามมากๆ ขอบคุณคุณไรท์ที่แต่งเรื่องดีๆแบบนี้นะคะ ♡
    #2,352
    0
  8. #2337 WTwinter (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 21:19
    น่ารักมากกกกก
    #2,337
    0
  9. #2325 kiume (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 02:53
    รักกันลงตัวว ขาดรอนกับเฮอร์ไมโอนี่ อยากให้มาเจอหลาน
    #2,325
    0
  10. #2300 P-A-I-N (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 23:11
    งื้ออออ อบอุ่นละมุนละไม ความรักของเดรโกคือรักที่เเท้จริง รักที่รอได้ เเละไม่หวังผลตอบเเทน จบได้ละมุนตุ้ลมากจริงๆสำหรับคู่นี้เรื่อง serpent ประใจ//ปาดน้ำตา
    #2,300
    0
  11. #2260 อนาคตหมา (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 08:33
    จบดีงามมาก❤❤❤
    #2,260
    0
  12. #2249 เบญฯ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 04:26
    สุดท้ายก็จบลงด้วยดีสินะคะ (ซับน้ำตา) ขอบคุณไรท์เตอร์สำหรับฟิคดี ๆ เรื่องนี้นะคะ น๊านนานจะได้เห็นคุณชายมัลฟอยโอนโยนได้ถึงขนาดนี้ รักแฮร์รี่ได้ถึงขนาดนี้ เป็นมัลฟอลที่สุดของมัลฟอยจริง ๆ นะ ให้ตายสิ พิมพ์ไปก็ยิ้มแก้มแตกไป มัลฟอยของจักรวาลคุณไรท์นี่รักแฮร์รี่มากชนิดที่ว่าต้องติดอันดับความรักของจักรวาลมัลฟอยแล้วนะคะ (หัวเราะ)

    แฮร์รี่สุดท้ายก็หลงรักเขาสินะ เห็นไหมล่ะ คนแบบนี้ไม่ยากที่จะหลงรักเลย นี่ถ้าเดรโกไม่ร้ายตอนเจอเขานะ คงได้รักกันไปนานแล้วแน่ ๆ

    คุณพ่อเดรโกนี่เห่อนายน้อยน่าดูเลยนะคะ ยินดีต้อนรับนะนายน้อยคนใหม่ตะกูลมัลฟอย

    ขอบคุณสำหรับฟิคดี ๆ อีกครั้งค่ะคุณไรท์เตอร์
    #2,249
    0
  13. #2180 manodcha (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 17:48
    ขอบคุณที่เเต่งเรื่องนี้ให้อ่านน้า
    #2,180
    0
  14. #2179 manodcha (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 17:48
    สนุกมากเเงงงง
    #2,179
    0
  15. #2159 FloxSheet (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 19:15
    แม้แต่ตอนจบก็ยังคงให้ความละมุน น่ารัก หวานๆของคู่ให้ได้ฟิน ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านจนจบนะคะ
    #2,159
    0
  16. #2138 mistears (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 07:53
    พึ่งได้เข้ามาอ่าตอนจบฮื่อออ จบแล้วจีงๆ ต่อไปนี้ก็จาได้อยู่ด้วยกันตลอดไปเลยเนอะ เดรโกคือแสนงอนแต่ก็น่ารักมากๆเลยตอนแฮร์รี่บอกจะพยายามตอบแทนแต่เดรกก็บอกไม่ต้องเพราะนางรักแบบไม่ได้อยากได้อะไรตอบแทนแบบโอ้วววววว พ่อคุณพระเอ้กกก
    #2,138
    0
  17. #2129 Im your v (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 22:11
    โอ้ยเขินนนนนนจบได้น่ารักมากๆเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ
    #2,129
    0
  18. #2115 701k (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 11:36
    แงงงงขอบคุณค่า
    #2,115
    0
  19. #2108 Jerry Fern (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 21:51

    จบแล้วววว น่ารัก วันเดียวจบเลยย เหมือนได้ฮิล ขอบคุณนะคะสนุกมากๆเลย มาเปิดโลกในนี้เลยไม่เคยอ่านอะไรแบบนี้จริงๆ สนุกมากๆ ขอบคุณมากๆนะคะที่แต่งจบ เป็นกำลังใจให้นะคะ

    #2,108
    0
  20. #2094 lp-ventus (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 14:20
    แอร๊ยย หนูน้อยออกมาแล้ววว ดีใจจัง จบแล้วด้วย คุณพ่อคุณแม่รักกันแล้วด้วย สนุกมากเลยค่ะชอบที่เกี่ยวกับงู จริงๆชอบหมดเลยพอเกี่ยวข้องกับสัตว์ รักสัตว์ค่ะ 55555 แล้วงูก็มีสเน่ห์จริงๆเราชอบ ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านกันนะคะ : )
    #2,094
    0
  21. #2033 K.Deepdark (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 21:42
    แงงง มันสนุกมากๆๆ มันดีมากกก เดรโกคือแบบ อบอุ่นกว่าไมโครเวฟอีกค่ะ ขอบคุณทั่แต่งมาให้อ่านน้าา
    #2,033
    0
  22. #2032 น้องคยูอูมามิ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 18:56
    งือออสนุกมากเลยค่ะ ตอนแรกแอบทำใจก่อนอ่าน หวั่นๆฉากอัศจรรย์ แต่ มันโอเคนะ ลื่นไหลดี ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกๆแบบนี้ให้อ่านนะคะ
    #2,032
    0
  23. #2022 neovenesia (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 07:22
    ต่อไปเรื่องไหนคะ
    #2,022
    0
  24. #2013 Melaoniixx (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 12:47
    น่าร้ากกกก ขอบคุณที่แต่งให้อ่านจนจบนะคะ
    #2,013
    0
  25. #2010 สึยะ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 12:31
    สนุกมากเลยค่ะ

    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ

    เป็นกำลังใจให้
    #2,010
    0