[END] The Serpent | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 12 : sᴇʀᴘᴇɴᴛ ⑪

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,788
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,169 ครั้ง
    15 ม.ค. 62






แฮร์รี่ตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวันถัดมา ทว่าภาพตรงหน้าที่เขาเห็นนั้นไม่ใช่สถานที่ที่คุ้นเคย เล่นเอาคนเพิ่งฟื้นกะพริบตาปริบๆ ด้วยความสงสัยว่าตนอยู่ที่ไหน


แต่แล้วไม่นานเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาให้ได้ยิน


ตื่นแล้วหรือจ๊ะเป็นยังไงบ้างล่ะ


คะ คุณนายมัลฟอย


ใช่ ฉันเอง ไม่ต้องตกใจนะจ๊ะ ค่อยๆ ลุกด้วยล่ะ ร่างกายของเธอเพิ่งจะฟื้นเดี๋ยวเวียนหัวเอา


น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอาทรทำเอาแฮร์รี่ขมวดคิ้วด้วยความสับสน แต่แล้วไม่นานเขาก็โดนช่วยพยุงให้ลุกขึ้นนั่งพร้อมกับหญิงมีอายุผมสีบลอนด์ยาวก็นั่งลงด้านข้าง


เธอคงจะสงสัยว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่


แฮร์รี่พยักหน้ารับในเชิงบอกว่าใช่ พร้อมกับเสียงอ่อนโยนกล่าวออกมาอีกรอบ


ลูกชายฉันเป็นคนพาเธอมาที่นี่เองจ้ะ พอจะจำอะไรได้ไหม ก่อนที่เธอจะหมดสติไปน่ะ


เด็กชายผู้รอดชีวิตส่ายหัวให้เล็กน้อย แต่แล้วไม่นานกลับได้ยินเสียงพร้อมกับภาพเหตุการณ์รางๆ เข้ามาในหัว


พอจำได้ครับทว่ากลับเอ่ยตอบออกไปแตกต่างกับท่าทางก่อนหน้าที่แสดง


เธอเจ็บปวดมากจนสลบไป เดรโกเขาถึงได้พามาที่นี่


ครับแฮร์รี่ตอบรับพร้อมกับพูดขึ้นอีกครั้ง


ว่าแต่ตอนนี้เขาอยู่ไหนเหรอครับทว่าสีหน้าไม่สบายใจของเจ้าบ้านทำเอาคนถามขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ


เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าครับคุณนายมัลฟอยเด็กหนุ่มถามอีกรอบ


เธอไปดูเอาเองดีกว่านะ ฉันไม่รู้จะพูดยังไงเหมือนกัน


สุดท้ายแล้วน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหนักใจก็ตอบกลับมาพร้อมกับช่วยพยุงให้แฮร์รี่ลุกลงจากที่นอนอย่างช้าๆ จนกระทั่งปลายเท้าของคนเพิ่งฟื้นแตะสัมผัสกับพื้นเรียบร้อย เจ้าของบ้านจึงปล่อยให้เขาเดินเองอย่างอิสระ ทว่าก็คอยประคองอยู่ข้างๆ ไม่ห่างเพียงแต่ไม่ได้เข้ามาจับ รวมถึงเป็นคนนำทางเด็กหนุ่มไปอีกห้องด้วยเช่นกัน


ในที่สุดแฮร์รี่ก็เดินมาถึงห้องรโหฐานขนาดใหญ่ทางปีกซ้ายของคฤหาสน์พร้อมกับเจ้าบ้านที่พามาส่งนั้นก็บอกเพียงแค่ว่าให้เขาเปิดประตูเข้าไปเองโดยที่เธอจะไปทำอย่างอื่นข้างล่างต่อ และถ้าจะกลับห้องก็ให้เดินไปทางเก่าได้เลยพร้อมกับเธอจะให้เอลฟ์ประจำบ้านมาคอยช่วยอำนวยความสะดวกอยู่ใกล้ๆ


พอได้ยินแบบนั้นแฮร์รี่ก็เอ่ยคำขอบคุณกลับไปก่อนที่จะยืนอยู่นิ่งๆ หน้าประตูชั่วครู่โดยไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงไม่ยอมเปิดประตูเข้าไปสักที ทั้งที่ไม่มีอะไรน่ากลัวสักนิด แต่ความรู้สึกของเขากลับร่ำร้องเตือนอะไรบางอย่างที่หลังประตูจนทำให้เขาไม่กล้าเปิดเข้าไป


แต่ไม่นานนักก็รวบรวมความกล้าได้ โดยที่มือเรียวไม่รีรอค่อยๆ ผลักบานประตู หากแต่ว่าภาพแรกที่เห็นคือห้องมืดทึบไร้แสงแดดในยามสายสาดส่องเข้ามา มีเพียงแค่ไฟจากเตาพิงเท่านั้นที่อำนวยความสะดวกในการมองเห็น บวกกับแฮร์รี่เองก็พยายามกวาดสายตาไปรอบๆ แต่กลับไม่พบอะไรสักอย่าง


ไม่ได้อยู่ในนี้หรอกเหรอ


เสียงพึมพำพูดกับตนเองก่อนจะเริ่มก้าวเข้าไปในห้องมากกว่าเดิมเพื่อมองหาลูกชายเจ้าของบ้าน จนกระทั่งสายตาสบเข้ากับหมอนอิงใบใหญ่หน้าเตาผิงที่ขณะนี้กำลังมีลำตัวใหญ่ยาวขดเป็นวงกลมอยู่ด้านบนหมอนนุ่ม


ผู้พบเห็นก็ต้องยกมือขึ้นปิดปากอย่างรวดเร็ว เมื่อสบสายตาเข้ากับลำตัวหนาที่บัดนี้กำลังฉีกขาดจนเห็นเนื้อด้านใน ไม่แตกต่างกับโดนของมีคมกรีดลึกลงไปในผิวหนัง อีกทั้งบาดแผลเหวอะหวะตามลำตัวแทบทุกสัดส่วนที่ปรากฏในสายตาทำเอาคนเพิ่งฟื้นขยับก้าวขาแทบไม่ออก


มะ มัลฟอย


แฮร์รี่รวบรวมสติได้แล้วก็รีบเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะย่อตัวนั่งลงข้างๆ และเอ่ยน้ำเสียงตะกุกตะกักออกมาเพื่อปลุกฝ่ายที่ปิดดวงตาทั้งสองข้างเอาไว้


แต่แล้วกลับไม่มีการโต้ตอบใดๆ ออกมาสักนิด อีกฝ่ายแน่นิ่งราวกับร่างไร้ชีวิต


ได้ยินฉันไหมมัลฟอย


ฮะ แฮร์รี่เหรอ


น้ำเสียงอ่อนระโหยดังเข้ามาในความคิดของแฮร์รี่ อีกทั้งดวงตาเรียวเล็กพยายามจะเปิดเปลือกตามองคนเข้ามาใหม่


ใช่ ฉันเอง นายไปทำอะไรมา ทำไมถึงเป็นแบบนี้


ไม่มีอะไรต้องกังวล นายล่ะ... เป็นยังไงบ้าง


เสียงที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและแทบจะหมดแรงทำเอาแฮร์รี่นึกสงสารจับใจ อีกทั้งยังพยายามมองสำรวจบาดแผลเหวอะตรงหน้าไปด้วย


ฉันสบายดี ว่าแต่นายเถอะ เป็นแบบนี้ได้ยังไง


‘ … ’


เพราะฉันหรือเปล่า


ฝ่ายเอ่ยถามอดไม่ได้ที่จะคิดว่าเป็นเพราะตนเอง เนื่องจากก่อนหน้านี้พรีเฟ็คต่างบ้านมักจะเข้ามาช่วยให้ความเจ็บของเขาดีขึ้นอยู่ทุกครั้ง เมื่อคืนก็คงจะใช่เหมือนกัน


ไม่ใช่ อย่าโทษตัวเอง ฉันทำของฉันเอง


สรุปเป็นเพราะฉันสินะ ฉันเห็นรอยเขี้ยวที่ข้อแขนของตัวเอง...


‘ … ’


นายทำอะไรมัลฟอย


ระหว่างเดินมา เขาสำรวจร่างกายตัวเองด้วยเหมือนกัน จนกระทั่งเห็นรอยกัดที่ข้อแขน แฮร์รี่จึงตั้งข้อสงสัยทันที เพียงแต่ไม่ได้ถามกับคุณนายมัลฟอยออกไป


อีกทั้งเขาจำได้ว่าเจ้าอสรพิษเคยกัดและทำให้เขาหลับใหลไปได้ เรื่องเมื่อคืนคงจะไม่ต่างกัน คู่พันธะของเขาจะต้องทำอะไรสักอย่างแน่ แต่เขาไม่รู้ว่าทำสิ่งใด


จนกระทั่งได้เห็นรูปกายของอีกคนในตอนนี้ จึงปะติดปะต่อเรื่องราวได้เป็นรูปเป็นร่าง รวมถึงก่อนหน้านี้ที่มัลฟอยเคยแบ่งเบาความเจ็บไป ถึงแม้ว่าเจ้าตัวจะบอกว่าไม่เป็นไร สามารถอดทนได้ แต่เขาก็สังเกตเห็นแววตาวูบไหวที่โดนความเจ็บปวดเข้าปะทะอยู่ดี


อย่ารู้เลย แค่นายหายดีก็พอแล้ว


ไม่ได้ จะไม่ให้ฉันรู้ได้ยังไง นายเป็นแบบนี้เพราะฉันฝ่ายนี้เองก็พูดด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความเสียใจและรู้สึกผิดในคราวเดียวกัน


เพราะมัลฟอยช่วยเขาเอาไว้ อีกฝ่ายถึงได้เจ็บเจียนตายแบบนี้


อย่าร้อง


ไม่ได้ร้อง... ฉันไม่ได้ร้อง


ไม่ได้ร้องแล้วน้ำที่ไหนมันหยดโดนหัวฉันล่ะ


ฮึกกะ ก็เพราะนายไม่ใช่หรือไง ฉันถึงได้ร้องไห้


ขอโทษ


ขอโทษทำไม นายไม่ผิดสักหน่อย ฮึกฉันเองต่างหากที่ทำให้นายเจ็บขนาดนี้


เดี๋ยวก็หาย


ทว่าฝ่ายที่เจ็บหนักกลับเอ่ยด้วยน้ำเสียงปลอบประโลมในหัวของแฮร์รี่ เล่นเอาคนที่ร้องไห้ไม่มีเสียงสะอื้นปล่อยน้ำตาหนักเข้าไปใหญ่ เพราะบาดแผลของอสรพิษตรงหน้าไม่ใช่เล็กน้อย


แต่มันสาหัสเอาการจนเกือบถึงตายเลยก็ว่าได้ รวมถึงแฮร์รี่เองก็ยังอดคิดไม่ได้ว่าอีกฝ่ายอาจจะไม่รอดชีวิตในเร็วๆ นี้แล้วด้วยซ้ำ และทำไมต้องทำเพื่อเขาขนาดนี้ด้วย จะทำให้ตัวเองเจ็บปางตายไปทำไมกัน


หากแต่ว่าบางทีแฮร์รี่อาจรู้คำตอบของเหตุผลที่เดรโก มัลฟอยทำเพื่อตัวเองอยู่เต็มอก เพียงแค่มองข้ามไปเท่านั้น ...


นะ นายจะตายไหม


เสียงหัวเราะแผ่วแต่เต็มไปด้วยความขบขันทำเอาคนร้องไห้ทำสีหน้าไม่เข้าใจ จนกระทั่งเปลือกตาบางลืมขึ้นจนเห็นนัยน์ตาสีเทอร์ควอยซ์มองจ้องกลับมาด้วยแววตาอ่อนโยน


ไม่ตาย ยังตายไม่ได้


“ …


ยังไม่ได้แอ้มนายเลย จะตายได้ยังไง


ยังจะมีหน้ามาทำเป็นเรื่องตลกอีกแฮร์รี่ว่า


พูดเรื่องจริงทั้งนั้น


พอเลย ฉันไม่คุยกับนายแล้ว เจ็บขนาดนี้ยังคิดเรื่องลามกอยู่ได้


หึ ในหัวฉันมีแต่เรื่องนายทั้งนั้น... แฮร์รี่


“ …


โดยเฉพาะเรือนร่างใต้ร่มผ้าของนาย ตอนฉันเป็นงูก็เคยได้ไปวัดไซส์มาแล้ว


“ …


ไหนจะตอนที่นายอาบน้ำในห้องน้ำพรีเฟ็คนั่นอีก


“ …


อยากเห็นชัดๆ อีกสักครั้งจังเลย


ไอ้งูลามก!


หึ เลิกร้องไห้ได้แล้วใช่ไหม


เพราะนายนั่นแหละที่ทำให้ฉันไม่ร้อง เปลืองน้ำตาจริงๆ”


ดีแล้ว อย่าร้องเลย ฉันใจจะขาดตาม


“ …


ตอนนี้ฉันกอดปลอบและเช็ดน้ำตาให้นายไม่ได้นะแฮร์รี่


เลิกหยอดสักที นอนพักไปเลย ฉันจะอยู่เฝ้าเอง ตกลงไหม


สุดท้ายฝ่ายที่เข้ามาหาก็เปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว อีกทั้งยังหันหน้าหนีไม่สบตาเจ้าของร่างที่ได้รับบาดเจ็บเหมือนในตอนแรก


อย่าหายไปไหนได้หรือเปล่า


จะไปไหนได้ล่ะ บ้านนายตั้งกว้างขนาดนี้ เดินมั่วคงได้หลงกันพอดี


เอาไว้หายเจ็บแล้วจะพาออกไปเดินสำรวจ


อือ รีบหายสิ นายจะได้พาฉันสำรวจไง


‘ … ’


ต้องรีบหายนะ หายไวๆ เข้าใจไหมเดรโก...


คล้ายจะเป็นคำสั่ง แต่พอได้ฟังดีๆ เหมือนเป็นประโยคขอร้องกึ่งอ้อนวอนเสียมากกว่า เพราะน้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความเป็นห่วงอย่างมากจนเดรโกสัมผัสได้ และนั่นทำให้เจ้าอสรพิษยิ้มกับตนเองเพียงลำพังเมื่อได้ยิน


ความเป็นห่วงของแฮร์รี่ พอตเตอร์มันมากเกินกว่าความคาดฝันที่เขาเคยหวังเอาไว้เสียอีก


เพราะนั่นคือเด็กชายผู้รอดชีวิต ที่ความสัมพันธ์ของเราทั้งสองไม่ได้เป็นไปด้วยดีตั้งแต่แรก


และความเป็นห่วงที่มากถึงขนาดนี้ ...


เดรโกดีใจมากจริงๆ ที่ได้ยินและได้รับมา ...


ขอรับนายน้อยพอตเตอร์








หลังจากใช้เวลาเฝ้าเจ้าแห่งอสรพิษหลับใหลอยู่นานสองนาน แฮร์รี่ก็ถูกเชิญให้ออกจากห้องเนื่องจากคุณนายมัลฟอยเรียกให้เขาลงไปทานข้าว เพราะเห็นว่าตื่นตั้งนานแล้วแต่ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องสักที อีกทั้งยังบอกให้เขาไม่ต้องกังวล เพราะมีคนคอยดูแลลูกชายของเธออยู่ตลอด


อยู่ที่นี่อีกสักสองสามวันนะจ๊ะ เผื่ออาการของเธอกำเริบอีก ส่วนเรื่องเรียนไม่ต้องเป็นห่วง ฉันให้คนไปจัดการให้แล้ว


ขอบคุณครับ


แฮร์รี่ตอบพร้อมกับยกแก้วน้ำชาขึ้นจิบไปพลางๆ รวมถึงตอนนี้เขากำลังนั่งอยู่ที่โดมแก้วซึ่งเต็มไปด้วยต้นไม้นานาชนิดที่ด้านหลังคฤหาสน์ โดยที่นายหญิงของบ้านนั้นพาเขาออกมาดื่มชายามบ่ายเมื่อทานอาหารเสร็จ


ในตอนแรกเขาก็จะปฏิเสธเพราะอยากไปอยู่เฝ้าลูกชายเจ้าของบ้านต่อ แต่คุณนายมัลฟอยรั้งเอาไว้และบอกว่ามานั่งคุยเป็นเพื่อนคนแก่ก่อน นานๆ ทีเธอจะมีคนให้สนทนาด้วย เพราะปกติสามีก็มักจะทำงานหรือขลุกตัวในห้องอ่านหนังสือตลอด


มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ เธอเหมือนมีเรื่องอยากจะถามฉัน


ครับ ผมมีเรื่องอยากถามนิดหน่อย แต่กลัวว่าจะไม่เหมาะสม


ถามมาได้เลยจ้ะ ไม่ต้องกังวล


รอยยิ้มใจดีอีกทั้งน้ำเสียงอ่อนโยนทำเอาคนฟังรู้สึกสบายใจขึ้นมามากทีเดียวกับเรื่องราวที่คิดเอาไว้ไม่กล้าเอ่ยออกไป


ผม เอ่อคุณไม่เป็นห่วงลูกชายเหรอครับ


รอยยิ้มกว้างจากใบหน้ารีสวยแสดงออกมาเมื่อได้ยินเสียงของเด็กหนุ่มในวัยเดียวกับลูกชายกล่าวจบ


เธอคงแปลกใจว่าเดรโกเป็นแบบนั้น ทำไมฉันถึงมานั่งจิบชาอยู่ที่นี่ได้


ครับ


จะบอกว่ายังไงดีฉันเป็นห่วงเดรโกจนแทบนั่งไม่ติด หัวอกคนเป็นแม่ไม่มีวันที่ไม่ห่วงลูกหรอกนะ แต่ก็ไม่รู้จะกระวนกระวายไปทำไม อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด


“ …


อีกอย่างเดรโกเขาน่ะดื้อตั้งแต่ไหนแต่ไร ใครบอกอะไรไม่ค่อยจะฟังหรอก ฉันเองก็ได้แต่ปล่อยให้เขาเผชิญหน้ากับสิ่งที่ต้องเจอเอง


แต่เขาจะจะตายน่ะเหรอครับ


แล้วเธอจะให้เขาตายไหมล่ะจ๊ะเสียงที่ถามกลับมาทำเอาแฮร์รี่นิ่งเงียบไป


ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับเธอคนเดียวทั้งนั้น อย่าหาว่าฉันกดดันเลยนะ แต่ฉันก็เคารพในการตัดสินใจของเธอ มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะทำใจยอมรับ ฉันเข้าใจเรื่องนี้ดี รวมถึงลูกชายฉันก็ด้วยเหมือนกัน เพราะเขารักเธอ ถึงได้ยอมปล่อยให้ตัวเองเป็นแบบนั้น เขาคงจะเคยพูดให้เธอฟังถึงเรื่องนั้นแล้วใช่ไหมจ๊ะ


ครับ


ลูกชายของฉันน่ะ ถ้าได้ปักใจเรื่องอะไรไปแล้วก็ยากที่จะทำให้เปลี่ยนใจ ตั้งแต่วันแรกที่เห็นเธอ สิบกว่าปีผ่านมาก็ยังพูดถึงเธอให้ฉันได้ฟังไม่ขาดปาก จนบางทีฉันคิดว่าเธอเป็นลูกชายของฉันอีกคนไปแล้ว


รอยยิ้มอาทรส่งกลับมาให้กับแฮร์รี่เมื่อกล่าวจบ อีกทั้งความรู้สึกผิดยังแล่นเข้าปะทะเด็กชายผู้รอดชีวิตเต็มๆ


เขาเคยได้ฟังจากปากของมัลฟอยคนลูกมาแล้ว แต่ไม่คิดว่าจะจริงจังถึงขนาดที่เล่าให้มารดาฟังเรื่องราวของเขาตลอดแบบนี้เหมือนกัน


อย่าได้คิดมากไปเลยนะ ฉันเคารพในการตัดสินใจของเธอและเดรโก


ครับ


รวมถึงเรื่องในอนาคตด้วย ถ้ามันจะเกิดฉันก็ทำใจยอมรับมันแล้วเหมือนกัน


ผมขอโทษครับ


ไม่ต้องกังวลจ้ะ ไม่มีใครกล่าวโทษเธอแม้แต่น้อย ไม่ว่าจะเป็นพ่อของเดรโกหรือตัวฉันเอง เราเข้าใจเรื่องนี้ดีจ้ะ


ขอบคุณครับ


ดื่มชาอีกสักหน่อยเถอะ มันจะทำให้เธอสดชื่นขึ้น


กาน้ำชาสลักลวดลายสวยงามถูกรินใส่แก้วของแฮร์รี่อีกครั้งโดยคู่สนทนาต่างวัยของเขาเป็นคนจัดการให้ ทว่าในระหว่างที่แฮร์รี่กำลังจะยกแก้วขึ้นดื่ม เสียงหนึ่งก็แล่นเข้ามาในหัวของเขา ...


น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดอีกทั้งยังขาดห้วงราวกับคนเอ่ยทรมานคล้ายกับจะขาดใจ ทำเอาเด็กชายผู้รอดชีวิตวางแก้วในมือลงอย่างแรงก่อนจะหุนหันวิ่งออกไปจากโดมกระจกต้นไม้โดยไม่ล่ำลาผู้เป็นเจ้าของบ้าน


จนกระทั่งเด็กหนุ่มวิ่งหายออกไป คนที่นั่งมองจนลับสายตาก็ได้แต่เอ่ยขึ้นเบาๆ กับสายลม


แม่ช่วยได้แค่นี้นะเดรโก ต่อจากนี้ขึ้นอยู่ที่ความสามารถของลูกแล้ว








          - ไม่มีใครบังคับนุเลยนะคะคนดี ทุกอย่างอยู่ที่นุตัดสินใจเองแล้วนะลููก...
          - ลืมบอกไปตอนที่แล้วว่าคูมป๋าไม่ร้ายเหมือนใน despacito แต่ไม่ต้องบอกแล้วมั้ง อ่านไปแล้วอะ 555 พอเถ๊อะะะ อย่าร้ายเลย เดี๋ยวปมมันจะเยอะ เดี๋ยวนุแต่งไม่จบ 

#serpentdmhp

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.169K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,534 ความคิดเห็น

  1. #2511 Nushiptaejae!!! (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 16:09
    สงสารพี่เดรก รักเขายอมเขาไปหมดขนาดนี้อ่าา
    #2,511
    0
  2. #2476 Sendou Nunny (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 02:29
    สงสารคุณชาย แงงง
    #2,476
    0
  3. #2406 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:03
    ขอให้มีความสุขไวๆนะ
    #2,406
    0
  4. #2375 Fleur n Papillon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 20:06
    งู้ยยย คูมแม่ไม่กดดันเลยค่าาาา ไม่เลยจริงๆๆ 5555555
    #2,375
    0
  5. #2344 Antti96 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 00:11
    โอ้ยยยยย สงสารทั้งคู่เข้าใจความรู้สึกแฮร์รี่นะมันก็ลำบากใจ ของเดรกก็เข้าใจรักเขามากอะเนอะ ตัดสินใจดีๆนะรี่
    #2,344
    0
  6. #2297 P-A-I-N (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 10:51
    ไม่รู้ทม. ตอนนั้นเราเข้าไปดู Despacito ตั้ง2-3รอบทม. อ่านไมาได้เป็นบ้าไปหลายวันเลยไรททท ตอนนี้ใจชื้นขึ้นมาก ถ้าไรท์รีเล่ม ขายDespacito อีกรอบเราจะซื้อ!
    #2,297
    0
  7. #2272 tl16 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 01:35

    ครอบครัวมัลฟอยน่ารักอ่ะ

    #2,272
    0
  8. #2240 เบญฯ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 02:29
    เดรกเรื่องนี้พระเอกจนแบบ หนูรูก ช่วยคุณชายด้วย ช่วงทีนะ 😭
    #2,240
    0
  9. #2219 KKIMSEJUNN (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:19
    โฮฮฮฮ เดรกของน้อง รีบเลยลูก ไหนเดรกบอกจะหายไง สงสารง่ะ ;-; พอตเตอร์ลูก ตัดสินใจเต้อะ จะขาดใจตายแล้วเบบี๋
    #2,219
    0
  10. #2174 manodcha (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 17:19
    ชามีไรปะ
    #2,174
    0
  11. #2164 monday_67 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 18:00
    แงงงจะร้องเลยอะ แบ่บบดีมากกกไรท์เขียนดีมากค่ะ เราน้ำตาคลอหน่วยเลยอะ น้องรี่รีบตัดสินใจรู้กก สงสารเดรกมาก แต่เขินง่;//;
    #2,164
    0
  12. #2099 Jerry Fern (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 16:52

    เหมือนช่วยกันทั้งบ้าน นี่แฮร์รี่อยู่ในดงอสรพิษจริงๆน่ะนั่น เป็นห่วงนะลูกแต่หยุดยิ้มไม่ได้เลยยย....

    #2,099
    0
  13. #2077 lp-ventus (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 20:50
    แกจะตายอยู่ร่อมร่อยังจะมาลามก!! สุดยอด นับถือเลย 555555 ขึ้นอยู่กับแฮร์รี่นะคะ เอายังไงดี สามวันสามคืนรออยู่จ้า
    #2,077
    0
  14. #1996 น้องคยูอูมามิ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 19:48
    เดรกพระเอกสุด สมกับเป็นพ่อของลูกพี่! *รี่ อะเค ไม่แย่งลูก
    #1,996
    0
  15. #1494 Haice97 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 14:58
    ชอบความหื่นอะไรต์ตั้งแต่ต้นจนตอนนี้ก็มีความหื่นที่ไม่ลดน้อยลงไปเลยเพื่ให้แฮรี่ไม่ร้องไห้...แต่เค้าจะร้องแล้วนะไรต์
    .ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆมาให้อ่สนะคะไรต์
    #1,494
    0
  16. #1303 neovenesia (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 14:46
    สงสารเดรกอะ
    #1,303
    0
  17. #1146 .pop (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 15:47
    ฮื่อออออ แฮร์รี่ต้องช่วยเดรโกซี่ คนอ่านสงสารเดรโกไม่ไหวแล้ว;-;
    #1,146
    0
  18. #985 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 23:02
    T_____T
    #985
    0
  19. #836 _folafollar (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 11:03
    แง นุรี่ใจอ่อนหน่อยยยย ทุกคนลุ้นไปหมดแล้ววว สงสารเดรโก ;-;
    #836
    0
  20. #787 โลลิค่อน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 08:29
    สู้ๆเดรโก
    #787
    0
  21. #783 BUTTERCAKE9961 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 08:22
    อย่าเป็นอะไรไปนะคุณชาย ฮือออออ
    #783
    0
  22. #722 cinncookie (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 06:09
    แม่ช่วยเต็มที่แล้วนะ เดรโก สู้ๆ~
    #722
    0
  23. #623 The Shakes (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 01:04
    ยังอุตส่าห์มีแรงหยอดเขาอีก ความพยายามเป็นเลิศจริงๆน้า แต่ไม่เป็นไรเรื่องนี้นางไม่น่าหมั่นไส้เหมือน...#เหล่มองไดโนเสาร์ ถึงเดรจะกอดรี่ไม่ได้แต่รี่น่าจะกอดเดรได้นะ*-* คงมีกำลังใจขึ้นเยอะเลย ถ้าแต่งแล้วดีไม่ดีนาร์ซิสซ่าคงเอ็นดูแล้วรักรี่มากกว่าเดรอีกมั้งเนี่ย
    #623
    0
  24. #614 shierichi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 00:57
    ไม่มีใครบังคับแฮร์รี่ได้ ทำได้แค่โน้มน้าวแหละ...
    #614
    0
  25. #574 Partyagape (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 23:34
    เดรโก รักแฮร์รี่มากกก 😭😭 สนุกมากเลยค่ะไรท์ รอๆติดตามเลยยย 💕💕
    #574
    0