[END] รักด้วยลำแข้ง ♕

ตอนที่ 16 : 15 : ไอ้ลูกแมว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,990
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 201 ครั้ง
    28 ก.ย. 61


15

◐  ◑  ◐  ◐


WARLORDPART


หลังจากเมื่อวานที่เขาได้พบกับครอบครัวของรูมเมทและได้ร่วมรับประทานอาหารเย็นด้วยกัน ขุนศึกก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหลงรักในคนครอบครัวจอมทั้งหลาย


ไม่ว่าจะเป็นบิดาที่ชื่อจอมยุทธ์ ถึงแม้ว่าจะมีใบหน้าดุแต่พอได้พูดคุยกันแล้วกับใจดีและเข้าใจวัยรุ่นอย่างลูกชายคนเล็กของบ้านมากทีเดียว


รวมถึงเจ้าจอมผู้เป็นภรรยานั้นก็มีสิ่งที่ตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิง โดยที่ระหว่างทานข้าว ลูกชายคนสุดท้องมักจะผรุสวาทคำหยาบออกมาอยู่บ่อยๆ แต่เธอไม่ได้กล่าวว่าตรงๆ


ทว่าจะใช้สายตาตำหนิเพื่อไม่ให้ลูกรู้สึกอายคนอื่นแทน บวกกับบรรยากาศรอบตัวของเธอก็ดูน่าเกรงขามจนผู้ชายอกสามศอกอย่างเขายังอดเกรงกลัวไม่ได้เลย


นั่นคือสิ่งที่ขุนศึกชื่นชอบมากที่สุด เพราะเป็นครั้งแรกที่เขาได้ใกล้ชิดและพูดคุยกับพ่อแม่ของลุงรหัสแบบตัวต่อตัว ปกติที่มาบ้านจะเป็นการทักทายกันเพียงผิวเผินเท่านั้น โดยท่านทั้งสองบอกไม่อยากรบกวนเวลาสนุกกับเพื่อนของลูกชายนั่นเอง


และวันถัดมาเขาก็มีเดทกับลูกชายคนเล็กของบ้านจอมทั้งหลาย โดยที่เขาได้ยินจอมพลคุยกับเพื่อนสนิทในห้องเรียนว่าเจ้าตัวอยากดูหนัง แต่เพื่อนไม่สามารถไปดูด้วยได้ ในตอนนั้นเขาก็ได้แต่นั่งฟังเก็บข้อมูลไปพลางๆ แต่ยังไม่คิดจะชวน


จนกระทั่งได้มาส่งอีกฝ่ายที่บ้านเมื่อวานและในขณะที่กำลังจะกลับ เขาก็ได้ทักท้วงทวงบุญคุณคนที่เดินมาส่งเขาที่รถเล็กน้อย โดยการอ้างว่าขอค่าตอบแทนที่ไปส่งอีกฝ่ายไปสอบในวันนั้น


ในคราวแรกจอมพลก็ฟึดฟัดเพราะคิดว่าเขาทำดีหวังผล แต่พอบอกว่าจะพาไปดูหนังเรื่องที่อยากดู จากท่าทางกระฟัดกระเฟียดก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นพยักหน้ายินยอมไปโดยปริยาย


“พี่มึงมาช้าจังวะ” พอขุนศึกขับรถไปถึงยังหน้าบ้านที่เขาเคยมาเมื่อวาน คนยืนรออยู่แล้วก็เปิดประตูรถขึ้นมาพร้อมกับเสียงบ่นทันที


“รถมันติด”


“ก็น่าจะติดจริงแหละ วันเสาร์ด้วยอะ เอ้อ แม่ฝากแซนด์วิชมาด้วย พี่มึงกินข้าวเช้ามายัง” ขุนศึกส่ายหน้าตอบก่อนจะหันไปมองกล่องใส่อาหารเช้าบนตักของคนที่เขามารับ


“งั้นเปลี่ยนกันขับปะ พี่มึงจะได้กิน”


“ป้อน”


“หะ?”


“ป้อนหน่อย”


“ป้อนอะไรล่ะ ไม่เอา มาเปลี่ยนกันขับมา”


ขุนศึกนิ่งไม่ได้โต้ตอบอะไรกลับ แต่แล้วไม่นานขนมปังชิ้นโตที่อัดแน่นไปด้วยไส้นานาชนิดพร้อมกับผักอีกมากมายก็ถูกจ่ออยู่ตรงปาก


“เห็นว่าวันนี้พี่มึงมารับหรอกนะ จะยอมให้ครั้งนึงก็ได้” รอยยิ้มมุมปากของคนขับรถผุดขึ้นทันทีก่อนจะค่อยๆ กัดเอาขนมปังตรงหน้าเข้าปากไปพอดีคำ


“จะว่าไปพี่มึงไม่กลับบ้านเหรอ วันหยุดทั้งที”


“กลับไปก็ไม่มีใครอยู่”


“อ้าว พ่อแม่ไปทำงานหมดเหรอ”


“อืม พ่อไปทำงาน ส่วนแม่เสียแล้ว” คนที่ได้ฟังคำตอบเงียบไปผิดตาจนขุนศึกต้องหันไปมอง


“ไม่ได้เป็นอะไร ไม่ต้องคิดมาก” สุดท้ายเขาก็พูดปลอบออกมาเองเมื่อเห็นสีหน้าสลดของอีกฝ่าย


“เอ่อ ขอโทษนะพี่มึง คือไม่ได้ตั้งใจ”


ไม่บ่อยนักที่ขุนศึกจะเห็นอีกคนอึกอักเช่นนี้ แต่ก็นั่นแหละ อาจจะรู้สึกว่าตัวเองไม่สมควรถามอะไรออกมา ทว่าอีกฝ่ายไม่รู้ก็ไม่ใช่ความผิดก็เจ้าตัวไม่ใช่เหรอ


“บอกแล้วว่าไม่ได้เป็นอะไร ไม่ต้องคิดมาก”


“อะ อือ”


“เป็นอะไร ทำไมถึงเงียบแบบนี้”


เขาพอรู้ว่าอีกคนรู้สึกไม่ดี แต่อย่างที่บอกไป จอมพลไม่ได้ถามเขาจนน่าเกลียดหรือจี้แทงใจอะไรเลยแม้แต่น้อย มันก็แค่คำถามธรรมดา อีกฝ่ายดันคิดมากเกินไปและเขาก็ค่อนข้างแปลกใจที่อีกคนมีมุมนี้ให้เห็นด้วย


“เปล่าๆ งั้นเอาแบบนี้ไหม”


“แบบไหน” เสียงทุ้มถาม


“จะยอมยกแม่ให้ก็ได้ แม่คงไม่ว่าถ้ามีลูกอีกคน”


ขุนศึกยิ้มออกมาแทบจะทันทีที่เสียงทุ้มทว่าค่อนไปทางหวานพูดจบและเป็นรอยยิ้มในรอบกี่ปีไม่รู้ที่เขายิ้มมันออกมาได้กว้างมากขนาดนี้


“พี่มึงยิ้มอะไร”


“น่ารัก”


“หะ!?”


“มึงยังไม่แก่นะจอมพล ทำไมหูตึง”


พอคนขับรถพูดจบ เขาก็รับรู้ได้ถึงรังสีบางอย่างที่พุ่งตรงผ่านทะลุร่างของเขาจนเป็นรู และไม่ต้องเดาให้เสียเวลาว่าคนที่เคยหงอยๆ น่าจะกลับมาเป็นแบบเดิมแล้ว


“พี่มึงนี่คุยดีๆ ได้ไม่ถึงสามนาทีก็กลับมากวนตีนละ”


“หึ เดี๋ยวจะฟ้องแม่ว่าน้องจอมพูดจาไม่น่ารักกับพี่”


“น้องจอมบ้านพี่มึงสิโว้ย! อย่ามาเรียกแบบนี้นะ แขยงหูชะมัด!”


“ทำไมล่ะ น่ารักดีจะตาย”


“โอ๊ย! พอๆ หยุดเลย วันนี้พี่มึงกินยาไม่เขย่าขวดปะ พูดจาเพี้ยนๆ หลายรอบแล้วเนี่ย”


“จอมพลน่ารัก พี่ก็ชมว่าน่ารัก แปลกตรงไหน”


“หยุดเลยนะ ไม่งั้นกูถีบพี่มึงลงรถจริงๆ ด้วย”


“หึ”


และไม่นานนัก ยานพาหนะคันแพงก็ขับพาเจ้าของกับคนที่มาด้วยกันมาถึงยังห้างสรรพสินค้าที่ทั้งคู่เพิ่งมาไปเมื่อไม่กี่วันก่อนจนได้ ทว่าวันนี้ไม่ได้ตั้งใจจะมารับประทานอาหาร แต่เป้าหมายของเขาคือโรงหนังชั้นบนสุดของห้างนั่นเอง


“มีรอบกี่โมงบ้าง ได้เช็คมาหรือยัง” เสียงทุ้มถามเมื่อคนข้างกายกำลังจิ้มโทรศัพท์ตอบแชทของใครก็ไม่รู้


“มีเที่ยงสิบ จะจองก่อนไหม” คนตอบเงยหน้าขึ้นมาจากเครืองมือสื่อสารก่อนจะยื่นโทรศัพท์ในมือที่โชว์รอบหนังให้กับอีกฝ่ายดู


“ซื้อในโทรศัพท์ก็ได้ พอไปถึงตู้ค่อยเอาบาร์โค้ดไปสแกนตั๋วหนังออกมา”


“งั้นพี่มึงจอง จองไม่เป็น”


จอมพลพูดจบก็ยื่นโทรศัพท์ของตัวเองใส่มืออีกฝ่ายทันทีพร้อมกับเปิดประตูลงจากรถ ส่วนสารถีพอรับสมาร์ตโฟนของอีกฝ่ายไปแล้วก็ยัดใส่ประตูข้างคนขับและหยิบเอาของเขาขึ้นมาจัดการแทน


“เรียบร้อย”


ขุนศึกกล่าวในขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินเคียงข้างกันเข้าไปในห้าง โดยที่เจ้าของโทรศัพท์นั้นไม่ได้สนใจเลยว่าสิ่งที่อยู่ในมือคนสูงกว่ามันไม่ใช่สมาร์ตโฟนของเขารวมถึงลืมทวงคืนไปเสียสนิทด้วยเหมือนกัน


ส่วนคนที่เอายัดไว้ข้างประตูรถนั้นก็ไม่ได้มีแผนอะไรเลยแม้แต่น้อย มันก็เพียงแค่เขาอยากใช้เวลาอยู่กับอีกฝ่ายโดยไม่มีสิ่งใดมารบกวนก็เท่านั้นเอง








หลังจากเดินเล่นรอเวลาก็ถึงชั่วโมงที่ภาพยนตร์ฉายเสียที โดยตอนนี้ขุนศึกกำลังเดินไปเอาตั๋วหนังที่ตู้จองอัตโนมัติ ส่วนอีกคนก็แยกไปซื้อป๊อปคอร์น ทว่าพอเขาเดินเข้าไปหา ใบหน้าคิ้วขมวดก็หันมามองแทบจะทันที


“เป็นอะไร” คนที่เพิ่งเดินมาถึงถามเมื่อเห็นสีหน้าของจอมพล


“พี่มึงชอบป๊อปคอร์นรสอะไร” ขุนศึกได้แต่มองอย่างขำขัน สรุปที่ทำหน้าเครียดๆ เพราะเลือกไม่ได้ว่าจะกินรสอะไรถูกไหม


“ไม่ชอบกิน อยากกินอะไรก็ซื้อมา” ขุนศึกว่าก่อนจะยื่นบัตรของทางโรงภาพยนตร์ที่มีจำนวนเงินหลายร้อยอยู่ในนั้นให้กับอีกคน


“ไม่เอา เดี๋ยวจ่ายเอง พี่มึงเลี้ยงหนังแล้วอะ”


“เอาไป คิดไม่ได้ก็เหมามาหมดนั่นแหละ เงินในนี้พออยู่”


“โห่ เป็นสายเปย์เหรอเรา”


“เออ พอดีรวย”


“เกลียดว่ะ อ่ะๆ งั้นกูไม่เกรงใจละนะ”


“อืม เร็วๆ เถอะ เดี๋ยวเข้าไปไม่ทันตอนเริ่ม”


ขุนศึกเร่งเมื่อเห็นนาฬิกาบอกเวลาว่าเลยมาสิบนาทีกว่าแล้ว และโฆษณาก่อนหนังเริ่มคงใกล้หมดเต็มที ขืนชักช้ากว่านี้คงได้พลาดตอนเริ่มแน่ๆ


“งั้นเอาชีส หวานและเค็มรวมๆ กันสองเซต”


พอจอมพลสั่งเสร็จ ไม่นานสิ่งที่เขาต้องการก็ได้รับมาโดยที่ได้ป๊อปคอร์นสองถังบวกกับนี้อีกสองแก้ว แถมเดือดร้อนให้คนจ่ายเงินต้องช่วยถือด้วย แต่คนอายุมากกว่าก็ไม่ได้ว่าอะไร พอคนอายุน้อยกว่าได้สิ่งที่ต้องการก็พากันเดินไปยังที่ฉีกตั๋วและพากันเข้าโรงหนังไป


จนกระทั่งเข้ามาด้านในและนั่งลงเป็นที่เรียบร้อย ถังป๊อปคอร์นทั้งหมดก็ถูกจอมพลเอาไปกอดไว้แต่เพียงผู้เดียวเมื่อคนพี่บอกว่าไม่กิน


“พี่มึงว่ามันจะน่ากลัวไหม” เสียงกระซิบถามเบาๆ ดังขึ้น


“ไม่รู้”


ขุนศึกเองก็ไม่ค่อยได้ภาพยนตร์แนว Horror สักเท่าไหร่ แต่บอกได้ว่าเขาไม่กลัวอะไรพวกนี้ เพราะโดยนิสัยปกติไม่ได้รู้สึกอะไรกับสิ่งเหล่านี้อยู่แล้ว แต่กับอีกคนดูท่าทางแปลกไปเมื่อเสียงดนตรีเริ่มขึ้นพร้อมกับภาพบนจอเริ่มเข้าสู่การฉายหนัง


จนกระทั่งผ่านไปได้สักสิบนาทีกว่าๆ เขาก็รู้สึกว่าที่วางแขนของทางฝั่งที่เคยกั้นเขากับจอมพลถูกยกออกไป ก่อนคนข้างๆ จะเบียดๆ แนบชิดเข้ามาโดยไม่รู้ตัว


“กลัว?”


“ไม่กลัว” เสียงสั่นๆ ตอบ


“ไม่กลัวก็นั่งดีๆ จะเบียดทำไ—”


“ว๊าก!!!”


ขุนศึกพูดยังไม่ทันขาดคำ เสียงร้องจากคนข้างเขาก็ดังขึ้นเมื่อมีตัวละครที่น่ากลัวโผล่ออกมาเต็มจอพร้อมกันกับคนทั้งโรง มีแต่เขานี่แหละมั้งที่ไม่ได้รู้สึกอะไร


“แล้วเอาถังป๊อปคอร์นไปบังทำไม เห็นเหรอ”


คนอายุมากกว่าได้แต่ส่ายหัวเล็กน้อยเมื่อเห็นท่าทีของรุ่นน้อง ถังขนมขบเคี้ยวที่เคยกอดเพื่อหยิบกินง่ายๆ ได้กลายมาเป็นที่ปิดตาของเจ้าตัวไปแล้ว และเขาไม่เข้าใจว่าจะดูทำไมถ้ากลัวแบบนี้


“พะ พี่มึง”


“  ”


“ทำไมมันน่ากลัวแบบนี้วะ”


ขุนศึกยังไม่เห็นถึงความน่ากลัวที่อีกฝ่ายพูดเลยสักนิด อาจจะเป็นเพราะเขาไม่ได้จิตอ่อนเหมือนอย่างที่บอกจึงไม่ได้รู้สึกอะไร แต่เห็นอีกฝ่ายตัวสั่นๆ ทั้งที่หนังเพิ่งเล่นยังไม่ถึงครึ่งเรื่องก็อดสงสารไม่ได้


“ออกไหม”


“ไม่ๆ จะดู”


จะดูแต่ก็กลัว อืม อันนี้เป็นอีกข้อที่ขุนศึกจะบันทึกใส่ความจำเอาไว้ว่านอกจากแม่และแมลง จอมพลก็ยังกลัวผีอีกอย่าง


“เชี่ย!!!”


เสียงสบถหยาบดังลั่นโรงจนคนอื่นหันมอง ขุนศึกได้แต่ก้มหัวให้คนเหล่าอย่างขอโทษขอโพย และในใจนึกอยากจะเขกหัวคนที่กำลังเบียดๆ ตัวเขาสักครั้ง เล่นผรุสวาทคำหยาบซะเสียงดังเชียว


“เอามานี่”


สุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหวต้องเอื้อมมือไปดึงถังป๊อปคอร์นออก เพราะเกรงว่าตกใจมากๆ เข้าจะเทกระจาดจนหกไปหมด แต่อีกคนไม่ยอม ขืนแรงดึงไม่ให้เอาออกจากการปิดตาเจ้าตัว


“เดี๋ยวมันจะหก”


เสียงดุๆ ว่าเบาเพื่อไม่ให้รบกวนคนอื่น และไม่นานเขาก็คว้าถังขนมขบเคี้ยวทั้งสองใบมาวางไว้ข้างตัวฝ่ายซ้ายที่ไม่มีคนนั่งได้สำเร็จ พร้อมกับคนที่ไม่มีอุปกรณ์ป้องกันสายตาตัวเองก็ดึงมือเขาไปบังตาเจ้าตัวเอาไว้


“ยืมหน่อย”


ขุนศึกไม่ได้ว่าอะไร ทำเพียงแค่หันไปสนใจจอตรงหน้าต่อโดยที่ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้เหมือนกัน ที่ศีรษะกลมจากเคยเบียดๆ แซะไหล่ของเขาหล่นลงมาอยู่บนแผงอกแทน


ถ้าจะไม่ระวังตัวแบบนี้ เขาจะขอฉวยโอกาสหน่อยแล้วกัน :)


ขุนศึกค่อยๆ ขยับท่อนแขนข้างขวาแทรกไปยังแผ่นหลังบางก่อนจะโอบไปจนถึงรอบตัวของคนอายุน้อยกว่าได้ในที่สุด ทว่าตอนนั้นยังเอามือวางไว้บนเบาะ ไม่ได้ผลีผลามวางทาบทับลงเอวแต่อย่างใด


อีกหนึ่งเหตุผลก็เพื่อสังเกตปฏิกิริยา จนกระทั่งไม่เห็นว่าจอมพลหันมองหรือโวยวายอะไร ฝ่ามืออุ่นๆ ก็ค่อยๆ วางแหมะอยู่บนสะโพกจนได้ในที่สุด


“จะทำอะไร” แต่แล้วไม่นานเสียงห้วนๆ ก็กระซิบถามขึ้น


“เปล่า”


“แล้วพี่มึงจะกอดทำไมเนี่ย เอามือออกไปเลย”


“ตามใจนะ ที่ข้างๆ ไม่มีใครนั่งด้วย ระวังจะมีใครไม่รู้โผล่มา”


“เชี่ย! เลวจริงๆ เลยพี่มึงเนี่ย”


สุดท้ายจอมพลก็ยอมอยู่ในอ้อมแขนของรุ่นพี่อย่างจำนน ถึงแม้ว่าจะรู้สึกแปลกๆ ก็ตาม แต่ความกลัวผีมีมากกว่า ตอนนี้เขาไม่มีเวลามาสนใจอะไรหรอก ส่วนคนที่ได้ฉวยโอกาสก็ยกยิ้มอย่างมีเลศนัย


หึ หลอกง่ายซะจริง เขาถึงได้บอกไงว่าอีกฝ่ายน่ะคิดเองเออเองว่าตัวเองเป็นเสือ แต่จริงๆ แล้วก็แค่ลูกแมวตัวหนึ่งก็เท่านั้น


ไอ้ลูกแมวเอ๊ย!








          - คนแมนๆ ก็กลัวผีได้ไม่ใช่เหรอ น้องจอมไม่ได้กล่าวเอาไว้ 555 ;_;
          - ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยคับ คือเรื่องนี้แต่งจบแล้วนะทุกคน ไม่ต้องกังวลว่าเราจะทิ้ง เพิ่งจบเมื่อกี้เลยสดๆ ร้อนๆ ที่บอกว่าเหลือค้างก็ไปแต่งมาแล้ว แบบว่าอารมณ์มันกำลังได้ก็เลยเปิดเรื่องใหม่
          - เรื่องพี่เสือฮับ เป็นพี่รหัสเฮียทัพ เฮียพูดไปนิดหน่อยตอนแนะนำให้น้องจอมฟัง แต่เฮียคงไม่ได้โผล่มาเพราะตอนนั้นยังไม่เข้าเรียน เราดำเนินเรื่องตอนปี 1 อยู่


          - ลองไปอ่านดูน้า เราแทรกลิ้งไว้ให้แล้ว และก็ลงอินโทตอนแรกไปแล้ว



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 201 ครั้ง

991 ความคิดเห็น

  1. #989 tieee (@tieee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 14:30
    กลัวแต่ก็จะดู จอมนะจอม
    #989
    0
  2. #983 CyL.27 (@tiraporn0031) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 00:41
    โอ้ยยยน่ารักกกกกก
    #983
    0
  3. #973 nutsu-n (@katsu1001) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 22:52
    แหมมมมมม พี่ขุน
    #973
    0
  4. #940 REALKYR1 (@kimpro) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 19:09
    ได้โอกาสพี่ขุนไม่ยอมปล่อยเลยน้าาา กอดเลย น้องจอมก็รู้ว่ากลัวผียังจะมาดูอีกนะ555
    #940
    0
  5. #910 wuddyy (@wuddyy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 10:44
    -ลูกแมวว
    #910
    0
  6. #846 'retopair (@retopair) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 22:57
    เวลาอยู่หอด้วยกันก็ชวนน้องดูหนังผีจิ ๆ ><
    #846
    0
  7. #825 Look Pear Meigeni (@lookpear90) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 22:13
    มีการเอาที่กั้นแขนออกเองด้วยนะ น้องจอมมมมม
    #825
    0
  8. #809 OVERLORÐ (@august2010barn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 23:50
    ขอหยาบหน่อยนะ น่ารักชิบหายเลยโง้ยยยย ไม่ไหวแน้ววว อิพี่รุกหนักละเด้ออ
    #809
    0
  9. #779 127pcy' (@tiraporn0031) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:50

    หึหึหึ กำไรมากกกกเลี้ยงน้ำเลี้ยงหนังก็ว่าทำไมไม่บ่น

    #779
    0
  10. #760 Fa-Miin (@Fa-eal) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 13:03
    เลื้อยเก่งเนียนเก่ง
    #760
    0
  11. #728 RainbowKrisYeol (@rainbowky) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 12:15
    ง่อวววว พี่คริสได้ทีเอาใหญ่เลยน๊าาาาา
    #728
    0
  12. #708 pj_0306 (@pj_0306) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2561 / 00:42
    เนียนมากจ้าพี่ขุน อิอิ
    #708
    0
  13. #295 Alisa Jung (@packgloy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 02:32
    พี่ขุนโคตรร้ายขั้นสุด มีผงมีแผนตลอดอะ น้องไม่ทันเพราะกลัวผีมากกว่า 5555 จอมค่ะทำไมเริ่มมีมุมน่ารักขึ้นล่ะ หืม ตอนแรกแมนๆ อย่างเสือตอนนี้เหมือนแมวเลยขู่ฟ่องๆเนี้ย
    #295
    0
  14. #264 TimmeeKarn (@timmeekarn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 23:11
    เนียนสุดใจต้องยกให้พี่เขาเลย
    #264
    0
  15. #255 i^ing^i^+^changmin^ (@i-ing-baa) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 19:41
    น้องจอมก็รู้นะว่าพี่เขาฉวยโอกาส แต่หนูก็ยอมเค้านะ... มาให้ตีซักทีสองทีซิ อ้อยเหลือเกิน
    #255
    0
  16. #247 pudsalin (@pudsalin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 18:56
    พี่ขุนเนียนเลยนะคะ เห็นว่าน้องกลัวผีก็โอบเลยนะ ตรรกะอะไรของพี่อะ แต่ชอบตอนน้องจอมถามพี่ขุนเรืองพ่อแม่ละพี่ขุนบอกแม่ไม่อยู่แล้วละน้องก็คิดมากอะ คือทำไมหนูน่ารักแบบนี้อะลูก แบบน้องใส่ใจความรู้สึกพี่ขุนมากอะฮือ
    #247
    0
  17. #245 hyunjaa. (@hyunjaa_) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 17:23
    เราบอกแล้วว่าพี่มันร้าย! เอาเรื่องไปส่งมาเป็นข้ออ้างเฉย อยากพาน้องไปดูหนังทำไมไม่พูดตรงๆอะคนเรา แล้วมาขอให้น้องป้อนแซนวิชให้ น้องก็ป้อนไปอี๊ก น่ารักอย่างที่พี่เค้าว่าจริงๆแหละ แต่ยิ่งน่ารักมาก พี่ขุนก็จะยิ่งแตะอั๋งน้องมากขึ้นรึเปล่าคะ อยากตะโกนใส่พี่ว่า อย่ากินน้องงง! ;-;
    #245
    0
  18. #231 mistears (@pijita-pinny) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 16:25
    จอมพลน่ารักพี่ก็บอกน่ารักสิเนอะ อือ ตายจ้า ตายไปเรยย กระอักเลือดแล้วแงงง คนแมนๆเขาก็กลัวผีกันทั้งนั้นอ่ะเนอะน้องจอม ตาพี่ได้ทีแอบกอดน้องใหญ่เลยน้า
    #231
    0
  19. #227 KissZYX (@KissFram) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 11:12
    เมื่อไหร่จะรักกกก
    #227
    0
  20. #221 Niii (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 07:55

    เนียนเลนนะคะคุณพี่ อิอิ

    #221
    0
  21. #218 STOP.11 (@stopyme) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 07:03
    นอกจากพี่ขุนจะเนียนเก่งเเล้วยังเเถเก่งอีกนะเนี่ย มาเนียนกอดน้องงงได้555
    #218
    0
  22. #214 หนีตามจุนซู (@bennypencass) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 01:35
    โอ๊ย บทจะซื่อก็ซื่อเหลือเกินค่ะลูก โดนพี่เค้าเค้าหลอกแต๊ะอั๋งเลย เอ็นดูน้องขึ้นเรื่อยๆอ่ะ น้องดูเหมือนแมวอย่างที่พี่ขุนว่าจริงๆนะ เป็นพวกโนสนโนแคร์ ก็ผมจะอ่ะมันไม่ได้เดือดร้อนอะไรคุณนี่ งั้นทำนะ ไรงี้ แต่พออ้อนก็อ้อนโดยไม่รู้ตัว แล้วก็ชอบความเปย์ของพี่ขุนไม่พูดไรมากขะเอาอะไรก็เอาบัตรไป เนี่ยย เขาเหมาะสมกันค่ะซิส
    #214
    0
  23. #213 Cartoonnaya (@Cartoonnaya) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 01:03
    น้องน่ารัก อิพี่นี้ไวจิ้งงงง 555
    #213
    0
  24. #212 TaeXTen (@myungxyeol) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 00:43
    ไม่ผิดหวังที่ยังไม่นอน ได้อ่านต่อจริงๆด้วย 55555 เจ้าลูกแมว พี่เค้าจับทางเราได้หมดแล้วนะ รู้ตัวมั่งป้ะเนี่ย
    #212
    0
  25. #211 ppcynz7r (@ppcynz7r) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 00:42
    น้อนจอมมมมมมมมมมมมมมม ยิ้มกว้างจนนตีนกาขึ้นแล้วค่าา
    #211
    0