[END] Despacito | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 9 : Chapter 08 :: Tasseomancy

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,404 ครั้ง
    2 ก.ค. 63







ท้องฟ้าแจ่มใสปลอดโปร่งเหมาะสำหรับการตื่นเช้าเพื่อดื่มด่ำกับอากาศยามรุ่งอรุณที่แสนจะสดชื่น ลมพัดและแสงแดดอ่อนๆ พร้อมกับเสียงสัตว์มีปีกร้องจิบๆ เริ่มบินออกจากรังไปหากิน แต่คงจะไม่ใช่สำหรับสองเพื่อนซี้ที่ไม่ได้ทำตัวสดใสไปกับบรรยากาศในตอนนี้เลยสักนิด

 

ฉันง่วง!แฮร์รี่บ่นขณะเดินออกมาจากบ้านของตัวเองเพื่อตรงไปทานอาหารเช้า

 

ฉันก็เหมือนกัน เราโดดวิชานี้ดีไหมแล้วไปนอนต่อกันเถอะแฮร์รี่เมื่อรอนพูดจบก็โดนแรงหยิกของเฮอร์ไมโอนี่ทันทีเข้าที่เอว และมันทำให้เขาตาสว่างได้ในที่สุด

 

มันเจ็บนะเฮอร์ไมโอนี่!

 

เจ็บสิดี! เมื่อคืนพวกนายมัวทำอะไรกันอยู่ ทำไมไม่หลับไม่นอน ขอบตาคล้ำจนเกือบจะเป็นหมีแพนด้าแล้วเห็นไหม

 

ฉันเล่าเรื่องทั้งหมดให้รอนฟังเมื่อคืนนี้เลยยาวไปหน่อย

 

แฮร์รี่เป็นฝ่ายตอบออกมาก่อนจะเหลือบไปเห็นชายหนุ่มผมบลอนด์อยู่ไม่ไกลออกไป ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงภาพเหตุการณ์เมื่อคืน เขากอดมัลฟอยโดยที่อีกฝ่ายไม่ได้ใส่เสื้อผ้า และเมื่อนึกถึงมันทำให้แฮร์รี่หน้าขึ้นสีเล็กน้อยอย่างช่วยไม่ได้ ทำเอาเพื่อนทั้งสองต้องรีบเข้ามาดูด้วยความเป็นห่วงเพราะคิดว่าเขาไม่สบาย

 

นายไม่สบายหรือเปล่าแฮร์รี่รอนวางฝ่ามืออังไว้บนหน้าผากของเพื่อนทันที

 

ปะ...เปล่า ฉันไม่ได้เป็นอะไรแฮร์รี่เบี่ยงตัวออกมาเล็กน้อยก่อนจะมองหาคนที่เขาเพิ่งเห็นอยู่เมื่อกี้แวบๆ แต่ตอนนี้หายไปแล้ว

 

พวกนายไปกินข้าวกันเลยนะ ฉันไม่ค่อยหิว ไว้เจอกันบนหอคอยนะรอน ไปก่อนนะเฮอร์ไมโอนี่เช้านี้เฮอร์ไมโอนี่มีเรียนคนละวิชากับเขาสองคน ทำให้แฮร์รี่ต้องบอกลาหญิงสาวด้วย

 

จะรีบไปไหนของเขารอนบ่นออกมาเมื่อเห็นเพื่อนวิ่งหายไปแล้ว

 

แฮร์รี่วิ่งลัดเลาะนักเรียนฮอกวอตส์ที่กำลังเดินไปทานอาหารเช้าเพื่อไปหยุดอยู่ตรงจุดที่เขาเคยเห็นมัลฟอยยืนอยู่ แต่พอไปถึงตรงนั้นพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินก็หายไปเสียแล้ว เขาพยายามมองซ้ายมองขวาเพื่อหาอีกฝ่าย แต่ก็ไม่พบ ไม่รู้ว่าเดินหายไปทางไหนแล้วเหมือนกัน

 

หาอะไรอยู่เหรอแฮร์รี่คนโดนทักหันไปตามเสียงเรียกทันที ก่อนจะเจอกับรุ่นพี่ต่างบ้านกำลังยืนยิ้มแป้นส่งมาให้เขา

 

เปล่าหรอกแฮร์รี่ตอบปฏิเสธก่อนจะเดินเข้าไปหาอีกฝ่าย

 

ทำไมเราต้องมาเจอกันระหว่างจะไปกินข้าวทุกทีเลยนะ

 

นั่นน่ะสิเซดริกเห็นด้วยตามที่รุ่นน้องพูด

 

ว่าแต่นายจะไปไหน ไม่เข้าไปกินข้าวเหรอแฮร์รี่

 

ฉันไม่ค่อยหิวน่ะแฮร์รี่ตอบก่อนจะชะเง้อคอมองสอดส่องหาคนที่เขาวิ่งหนีจากเพื่อนมา

 

ตลกจังเลยนะ วันนั้นที่เราเจอกันนายก็กำลังจะไปกินข้าวแต่ฉันกำลังจะออกไป วันนี้ฉันจะเข้าไปบ้างนายกลับจะออกไปแทนแฮร์รี่หัวเราะเบาๆ เมื่อได้ยินสิ่งที่ผู้ชายตรงหน้าพูดกับเขา

 

สรุปแล้วนายกำลังหาอะไรอยู่แฮร์รี่ ให้ฉันช่วยหาไหมเมื่อเห็นว่าเด็กชายผู้รอดชีวิตไม่ได้สนใจเขาสักเท่าไหร่ เซดริกจึงถามออกมาเมื่อเขาสังเกตอยู่สักพักแล้ว

 

เปล่าหรอก ไม่มีอะไรแฮร์รี่ปฏิเสธอีกครั้งแต่ก็ยังไม่วายใช้สายตาสอดส่องไปทั่วอยู่ดี

 

ฉันว่านายไปหาของที่ตามหาเถอะ แล้วเดี๋ยวไว้เจอกันใหม่นะแฮร์รี่เมื่อเห็นว่าเด็กบ้านกริฟฟินดอร์ไม่ได้มีสมาธิจะสนทนากับตัวเองสักเท่าไหร่ เซดริกจึงปลีกตัวออกมาแทน

 

อือ ไว้เจอกันใหม่นะแฮร์รี่กล่าวลาเล็กน้อยก่อนจะเดินแยกตัวออกมาเช่นกัน

 

และคนที่เขามองหาอยู่นานก็ปรากฏสู่สายตาอีกครั้งพอดี เดรโก มัลฟอยกำลังเดินอยู่หน้าสุดโดยมีลูกสมุนประกบทั้งสองข้างทั้งซ้ายขวา พร้อมกับหญิงสาวที่เขาค่อนข้างจะจำได้ว่าเธอนั้นชื่อแพนซี่ พาร์กินสัน ก็กำลังเดินกอดแขนเคียงข้างกันมากับอีกฝ่าย

 

ภาพที่เห็นทำให้แฮร์รี่ไม่รอช้ารีบเดินตรงเข้าไปหาพรีเฟ็คต่างบ้านทันที ในที่สุดเขาก็ได้ยืนประจันหน้ากับเด็กนักเรียนทั้งสี่ของบ้านสลิธีริน โดยที่สามในสี่จ้องมองกลับมาทางเขาอย่างไม่เป็นมิตรสักเท่าไหร่

 

มีอะไรพอตเตอร์น้ำเสียงไม่ได้ฟังดูห่างเหินเหมือนในห้องอาบน้ำทำให้แฮร์รี่ใจชื้นขึ้นมาบ้าง

 

เอ่อ... ขอคุยอะไรด้วยหน่อยได้ไหม

 

เดรโกพยักหน้าตอบตกลงก่อนจะหันไปบอกให้คนที่เหลือเข้าไปก่อน โดยมีหญิงสาวจ้องมองตาเขม็งมาทางเขาก่อนจะหันไปอิดออดกับคนที่เธอเกาะแขนคล้ายกับจะไม่ยอมเข้าไป

 

ไปหาที่คุยเงียบๆ กว่านี้ได้ไหม

 

เดรโกพยักหน้ารับอีกครั้งและเริ่มออกเดินนำไปทางด้านขวาในส่วนที่ทางเดินโล่งทันที เพราะบัดนี้เริ่มไม่มีผู้คนแล้ว เด็กนักเรียนส่วนใหญ่อยู่ในห้องโถงกันหมดเพื่อทานอาหารเช้า

 

เมื่อคืนนายเป็นยังไงบ้าง โดนทำโทษหรือเปล่าแฮร์รี่ถามขึ้นทันทีที่อยู่กันสองคน

 

ฉันต้องเป็นฝ่ายถามนายมากกว่า ว่ากลับถึงหอปลอดภัยดีใช่ไหม

 

อือ ปลอดภัยสิ แล้วนายล่ะ

 

ไม่มีอะไรมากหรอก ฟิลช์จับไม่ได้สักอย่างแฮร์รี่ยิ้มกว้างดีใจที่เขาไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายเดือดร้อน

 

แล้วนายคิดมาหรือยังว่าจะให้ฉันทำอะไรแฮร์รี่นึกขึ้นได้ว่าเขาเคยพูดอะไรกับคนตรงหน้านี้เอาไว้

 

ไม่ต้องรีบขนาดนั้นพอตเตอร์ ไว้ฉันจะบอกอีกทีเดรโกกระตุกยิ้มมุมปากทำเอาคนฟังขนลุกซู่ เริ่มไม่แน่ใจว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่ไปง้ออีกฝ่ายแบบนั้น

 

นายกำลังทำฉันกลัวนะมัลฟอยแฮร์รี่พูดด้วยน้ำเสียงหวาดๆ

 

หรือนายจะไม่ทำก็ได้นะ ฉันไม่ได้โกรธอะไรอยู่แล้วน้ำเสียงเปลี่ยนไปจากตอนแรกทำให้แฮร์รี่รู้ได้ทันทีว่าที่อีกฝ่ายพูดออกมานั้นคือคำโกหก

 

ฉันพูดแล้วคำไหนคำนั้น!

 

หึ ให้มันได้อย่างนี้สิ คืนนี้มาหาฉันด้วยที่ทะเลสาบ และฉันจะบอกว่าให้นายทำอะไร

 

บอกตอนนี้ไม่ได้เหรอแฮร์รี่มีท่าทีอยากรู้เสียจนยืนไม่ติดพื้น

 

ไม่ได้! คืนนี้สามทุ่มที่ทะเลสาบ ห้ามสายห้ามเลทเข้าใจไหม

 

โอเค

 

น้ำเสียงติดหวานตอบรับเสร็จก็เตรียมเดินออกไปทันทีเพื่อขึ้นไปรอเรียนคาบเช้าบนหอคอย จะว่าไปป่านนี้รอนคงใกล้จะกินเสร็จแล้วล่ะมั้ง

 

นายจะไปไหนพอตเตอร์ทว่าเสียงของอีกฝ่ายก็ดังขัดขึ้นก่อนที่แฮร์รี่จะก้าวขาออกไป

 

จะไปรอเรียนแฮร์รี่หันมาตอบก่อนจะเตรียมหมุนตัวกลับไปเดินต่ออีกครั้ง

 

ไม่ได้! นายต้องไปกินข้าวเช้าก่อน!เดรโกเดินเข้าไปฉุดแขนของเด็กชายผู้รอดชีวิตให้หยุดเดิน และเตรียมลากตัวอีกฝ่ายให้ไปด้วยกันกับเขาแทน

 

ฉันไม่หิวแฮร์รี่หน้าบูดเมื่อโดนพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินจับแขนอีกแล้ว

 

นายยังไม่ได้กินข้าวเลยพอตเตอร์ เดี๋ยวปวดท้องหรอกเดรโกไม่สนคนที่พยายามขืนตัวออกและไม่ยอมเดินตามมาดีๆ

 

ถ้านายไม่เดินฉันจะอุ้มนายเข้าไปนะพอตเตอร์เสียงขู่ของเดรโกได้ผล

 

ก็ได้ ปล่อยมือฉันก่อนสิเดรโกมองหน้าคนพูดอย่างไม่ไว้ใจ ถ้าเขาปล่อยมือแล้วจะไม่วิ่งหนีออกไปใช่ไหม

 

ถ้านายวิ่งหนี ฉันจะวิ่งไปอุ้มนายและพาไปนั่งกินที่โต๊ะสลิธีรินตกลงไหมแฮร์รี่ไม่จำเป็นต้องคิดเยอะ รีบพยักหน้ารัวตอบตกลงทันที

 

ให้ตายเถอะ! โดนมัลฟอยอุ้มเข้าไปในห้องโถงให้สายตาทุกคนได้เห็นก็ว่าแย่แล้ว นี่ถ้าโดนอุ้มไปนั่งที่โต๊ะสลิธีรินด้วยยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ คงได้เกิดศึกระหว่างบ้านจริงๆ เพราะรอนและเพื่อนในบ้านคงไม่ยอมให้เขาไปนั่งที่โต๊ะคู่อริต่างบ้านแบบนั้นแน่นอน

 

ไปกินข้าวซะ เรียนเสร็จแล้วไปหามาดามพอมฟรีย์ให้จัดยาให้กินด้วยล่ะเดรโกพูดพร้อมกับเดินนำหน้าออกไป

 

ทำไมฉันต้องไปกินยาด้วยล่ะแฮร์รี่ถามอย่างไม่เข้าใจ

 

นายตัวรุมๆ กินยากันไว้นั่นแหละดีแล้วก่อนที่จะเป็นหนัก

 

ฉันเหรอ... ฉันเนี่ยนะแฮร์รี่ชี้มาทางตัวเองอย่างไม่เชื่อ

 

อืม... ไม่เชื่อลองไปถามวีเซิลเพื่อนนายดูสิ เขาคงบอกได้ว่านายตัวร้อน เพราะฉันเห็นเขาจับหน้าผากนายอยู่

 

อ่า... เห็นด้วยเหรอ แฮร์รี่ได้แต่คิดในใจ เพราะตอนนั้นเขาเห็นมัลฟอยอยู่ไกลๆ ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเห็นเขาด้วยเหมือนกัน

 

อะ... อื้อ ไปก่อนนะ ไว้เจอกันแฮร์รี่รีบวิ่งนำหน้าออกไปทันที เพราะเขาเริ่มไม่อยากอยู่ตรงนี้สักเท่าไหร่ รู้สึกว่าบรรยากาศระหว่างเขากับพรีเฟ็คต่างบ้านเริ่มแปลกๆ ขึ้นมาอีกแล้วสิ








แฮร์รี่รีบกลับไปทานอาหารตามที่พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินบอก พร้อมกับเจอคำถามจากเพื่อนซี้ทั้งสองมากมาย แต่เขาก็ไม่ได้ตอบอะไรออกไป ทำเพียงแค่ตั้งใจลงมือทานอาหารเท่านั้น ทั้งๆ ที่ตอนแรกคิดว่าไม่หิว แต่พอได้กินคำแรกเข้าไปก็เริ่มยัดได้จนอาหารในจานหมดเกลี้ยง และพอกินเสร็จเขาจึงแยกย้ายกับเฮอร์ไมโอนี่เพื่อไปเรียนกับรอนตามลำพัง

 

นายไปไหนมาแฮร์รี่ ตอนแรกบอกไม่หิว พอกลับมากินซะหมดจานเลยระหว่างเดินขึ้นไปเรียนก็เกิดคำถามจากเพื่อนสนิทดังขึ้นมา

 

ตอนแรกก็ไม่หิวหรอก แต่พอคิดไปคิดมาก็หิวขึ้นมาเฉยเลยแฮร์รี่โกหกออกไปอีกแล้ว แต่คราวนี้รอนกลับเชื่อสนิทใจ ไม่ได้คิดสาวความต่อ

 

ถึงสักที เหนื่อยชะมัด ไม่รู้ว่าทำไมต้องมาอยู่สูงแบบนี้ด้วยนะเมื่อเดินมาถึงชั้นบนสุดของหอคอยรอนก็บ่นออกมาในทันที

 

เอาน่า ถือซะว่าออกกำลังกายแฮร์รี่ตบไหล่เพื่อนเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูเข้าไป

 

ทั้งสองจับจองพื้นที่ทางด้านหลังสุด พยายามหลีกเลี่ยงสายตาของอาจารย์ผู้สอน เพราะแฮร์รี่และรอนต้องการงีบสักหน่อยในระหว่างคาบเรียน เมื่อกินอิ่มก็เริ่มง่วงอีกครั้งแถมเมื่อคืนนอนดึก และยังตื่นเช้าทำให้พวกเขาตาจะปิดแล้วในตอนนี้

 

วันนี้พวกเราจะเรียนเรื่องทำนายดวงจากใบชา ขอให้ทุกคนเปิดหนังสือไปที่หน้าสามร้อยห้าสิบห้าเพื่ออ่านคำทำนายที่พวกเธอเห็นจากแก้วตรงหน้าทุกคนต่างพากันเปิดหนังสือพึ่บพั่บต่างจากสองเพื่อนซี้ที่เข้าสู่ห้วงนิทราไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

 

ครูขอให้ทุกคนดื่มชาในแก้วให้หมดและเริ่มดูคำทำนายจากใบชาได้

 

ศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์สั่งงานเสร็จก็เริ่มเดินให้คำแนะนำกับนักเรียนคนอื่นไปเรื่อยๆ ทั่วห้อง จนท้ายที่สุดเดินมาหยุดอยู่ที่โต๊ะของเพื่อนซี้ประจำบ้านกริฟฟินดอร์

 

ก๊อกๆ ~

 

เสียงเคาะโต๊ะไม่เบานักกำลังเรียกให้ทั้งสองที่ฟุบหน้าลงกับโต๊ะเรียนตื่นขึ้นมา แต่รอนและแฮร์รี่ไม่มีท่าทีขยับแม้แต่น้อยจนอาจารย์ประจำวิชาเริ่มโมโหทุบโต๊ะเสียงดังลั่น


หะ...เห้ย! อะไรวะ!รอนตื่นขึ้นมาโวยวายทันทีก่อนจะได้สติว่าเขากำลังเรียนหนังสืออยู่


นี่คือเวลาเรียน พวกเธอมานอนหลับในห้องเรียนได้ยังไงหือเจ้าของห้องยืนกอดอกไม่พอใจพร้อมกับมองหน้านักเรียนชายทั้งสอง

 

ขะ...ขอโทษครับศาสตราจารย์เป็นแฮร์รี่ที่ได้สติก่อนรีบเอ่ยขอโทษอาจารย์ประจำวิชาที่เขากำลังเรียนอยู่ทันที ก่อนจะทำให้เธอโกรธไปมากกว่า

 

พวกเธอไม่ได้หลับได้นอนกันหรือ พอตเตอร์! วีสลีย์!

 

เอ่อพอดีว่าเมื่อคืนเราทำการบ้านกันจนดึกครับ

 

แฮร์รี่พูดปดออกไปอีกแล้ว แต่ยังไงก็ช่างเถอะ ขอให้รอดพ้นจากตรงนี้ไปได้ก่อน เพราะตอนนี้เพื่อนร่วมห้องต่างมองมาทางพวกเขาเป็นตาเดียวโทษฐานที่ขัดสมาธิเพื่อนที่กำลังตั้งใจทำนายใบชาของตัวเอง

 

เอาล่ะ ครั้งนี้ฉันจะปล่อยไปก่อนแล้วกัน ไหนเธอ! ดื่มชาตรงหน้าให้หมดสิ แล้วฉันจะทำนายแก้วของเธอเป็นตัวอย่างให้กับเพื่อนคนอื่นดูหญิงมีอายุหน่อยพูดขึ้นพร้อมกับชี้ออกคำสั่งไปทางแฮร์รี่

 

ผะ...ผมเหรอครับแฮร์รี่ทำหน้าตกใจพร้อมกับชี้หน้าตัวเองถามออกมา

 

เธอน่ะสิพอตเตอร์ เอ้า! ดื่มได้แล้ว เราจะได้ทำนายใบชาของเธอกันสักทีเมื่อศาสตราจารย์ประจำวิชาพยากรณ์ศาสตร์พูดจบแฮร์รี่ก็ไม่รอช้ารีบหยิบแก้วตรงหน้าขึ้นดื่มด้วยความรวดเร็ว

 

กลิ่นหอมอ่อนๆ ของชาเขียวเข้าสู่โสตประสาทการรับรู้ของแฮร์รี่ในทันทีเขาดื่มกลืนลงคอเข้าไป กลิ่นชาทำให้สมองของเขาปลอดโปร่งและกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาได้มากทีเดียว จากตอนแรกที่มีอาการง่วงนอนอยากจะหลับอย่างเดียว ตอนนี้หายง่วงเป็นปลิดทิ้ง จนไม่อยากจะเชื่อว่าแค่ชาร้อนๆ ก็สามารถทำให้เขาสดชื่นขึ้นมาได้มากขนาดนี้

 

เธอก็ควรดื่มด้วยนะคุณวีสลีย์ มันจะช่วยให้เธอหายง่วงนอนอาจารย์ผู้สอนหันไปพูดกับรอน ก่อนจะคว้าแก้วในมือของแฮร์รี่ไปดูเมื่อเห็นว่าเขาดื่มจนหมดแล้ว

 

พวกเธอต้องคว่ำแก้วแบบนี้เพื่อให้มั่นใจว่าเธอดื่มหมดแล้วจริงๆ ก่อนที่จะทำนาย

 

เธอพูดพร้อมกับแสดงให้นักเรียนทั้งห้องดูด้วย และเมื่อคว่ำแก้วแล้วไม่มีแม้แต่หยดน้ำไหลลงมาศาสตราจารย์ก็เตรียมจะทำนายทันที


ดะ...เดี๋ยวครับแฮร์รี่ค้านไว้ก่อนที่เสียงทุ้มของอาจารย์จะพูดอะไรออกมา

 

ผมว่าผมขอดูเองดีกว่าครับ

 

แฮร์รี่ไม่ค่อยอยากเชื่อคำทำนายของศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์มากนัก เพราะครั้งที่แล้วเธอทำนายให้เขา เขาก็โดนเพื่อนทั้งห้องเอาไปพูดต่อจนเป็นข่าวดังในโรงเรียนไปทั่ว จนเขาอดรำคาญไม่ได้เวลาเดินออกจากหอนอนแล้วมีแต่คนมองแปลกๆ

 

ไม่ต้อง เดี๋ยวครูจะทำนายเองแฮร์รี่ได้แต่ถอนหายใจเล็กน้อย คงทำอะไรไม่ได้แล้วแหละแบบนี้

 

โอ้ว!

 

เสียงของอาจารย์ผู้สอนดังขึ้นจนเรียกสายตาของเด็กทั้งห้องให้สนใจที่เธอคนเดียวได้ แตกต่างจากแฮร์รี่ที่ทำหน้าเหม็นเบื่อ

 

นั่นไง! โอ้ว! แบบนี้อีกแล้ว เดี๋ยวคอยดูเถอะเขาต้องมีประเด็นอะไรให้คนในฮอกวอตส์ซุบซิบอีกแน่นอน

 

ฉันเห็นใบชาของเธอเป็นรูปกริม!นักเรียนในห้องร้องเสียงดังด้วยความตกใจ

 

แต่! ฉันเห็นรูปหัวใจด้วย และสัญลักษณ์อะไรบางอย่างอีกสองอันรางๆ แต่ฉันว่าฉันพอจะอ่านมันได้

 

แล้วมันหมายความว่ายังไงคะศาสตราจารย์ปัทมา พาติลจากบ้านเรเวนคลอถามขึ้นทันทีด้วยความอยากรู้ร่วมด้วยกับเพื่อนในห้องต่างก็พยักหน้าพร้อมเพรียงกัน

 

เธอจะพบเจอเรื่องโชคร้ายคุณพอตเตอร์ แต่! ...ในความโชคร้ายนั้นเธอจะพบเจอกับความรัก ความรักครั้งใหม่และอาจจะเป็นรักครั้งสุดท้ายของเธอ

 

เพื่อนร่วมห้องต่างพากันส่งเสียงดังเมื่อได้ฟังสิ่งที่ศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์พูดออกมา ต่างจากเจ้าของแก้วชาที่ทำหน้าเหวอไปแล้วเมื่อได้ยิน

 

แล้วสัญลักษณ์ที่ศาสตราจารย์เห็นรางๆ ล่ะคะคืออะไรดูเหมือนนักเรียนในชั้นเรียนจะอยากรู้เรื่องของแฮร์รี่มากกว่าเจ้าของเสียอีก

 

เดี๋ยวนะ ครูขอดูก่อน ครูจำได้ว่ามันคืออะไร แต่มันติดอยู่ที่ปากเธอพูดจบก็รีบเดินตรงไปยังโต๊ะไม้ที่มีเอกสารกระจัดกระจายอยู่ทันที

 

ครูรู้แล้ว!นักเรียนทุกคนต่างก็พากันลุ้นตามไปด้วยในขณะที่มองดูอาจารย์เปิดหนังสือเล่มหนาไปมาจนในที่สุดก็เจอสิ่งที่ตามหา

 

มันคืออะไรคะศาสตราจารย์แฮร์รี่แทบจะกุมขมับ ทำไมทุกคนถึงอยากจะรู้เรื่องของเขากันมากขนาดนี้

 

สัญลักษณ์อัลฟ่ากับโอเมก้า!เมื่อเสียงของศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์พูดจบ แฮร์รี่กับรอนได้แต่อ้าปากค้างเพราะสิ่งที่ได้ยินไม่สมควรจะให้ทุกคนในห้องนี้รับรู้เลยแม้แต่น้อย

 

มันหมายความว่า...

 

ก่อนที่เธอจะได้อ่านความหมายของสัญลักษณ์ สองเพื่อนรักก็วิ่งเข้าไปคว้าเอาสมุดกับแก้วชาในมือของศาสตราจารย์เข้ามาไว้ที่ตัวก่อนที่แฮร์รี่จะจัดการควักใบชาออกจากแก้วแล้วกำแน่นไว้ในมือ

 

ทำอะไรของพวกเธอน่ะ!

 

ผมต้องขอโทษด้วยครับ คุณคงดูผิดไปแล้วศาสตราจารย์ ผมขอตัวกลับหอนอนก่อน รู้สึกไม่ค่อยสบายครับแฮร์รี่พูดจบก็วิ่งพรวดพราดออกไปทันที

 

ไว้ผมเอามาคืนทีหลังนะครับ!

 

เมื่อเห็นเพื่อนวิ่งออกไปแล้วรอนก็รีบไปกวาดข้าวของบนโต๊ะที่เขาและแฮร์รี่นั่งใส่กระเป๋าก่อนจะหอบเอาหนังสือของอาจารย์ประจำวิชาติดมือไปด้วย

 

แฮร์รี่! รอฉันด้วยรอนวิ่งตามเพื่อนสนิทจนหอบ เพื่อนของเขาวิ่งเร็วมากจนตามแทบไม่ทัน

 

โอ๊ย! ให้ตายเถอะ! ร้อยวันพันปีไม่เคยจะทายอะไรถูก ทำไมจะต้องมาเห็นสัญลักษณ์นั่นด้วยก็ไม่รู้แฮร์รี่หยุดรอรอนพร้อมกับบ่นออกมาเสียงดังเมื่อเพื่อนเข้ามายืนหอบข้างๆ

 

แล้วไอ้ใบชานี่ก็จะมาแสดงสัญลักษณ์บ้าบอนั่นทำไมเนี่ย!แฮร์รี่โวยวายอีกครั้งพร้อมกับปาใบชาในมือโยนทิ้งไปบนพื้นก่อนจะใช้เท้าขยี้ซ้ำอีก

 

ใจเย็นๆ ก่อนแฮร์รี่เดือดร้อนให้รอนต้องรีบเข้ามาห้ามเมื่อเห็นเพื่อนดูท่าจะโมโหใบชาใต้รองเท้ามาก

 

ถ้าเราไม่รีบห้าม ป่านนี้คนทั้งห้องคงรู้แล้วว่าฉันเป็นอะไรแฮร์รี่ยังคงไม่หยุดบ่น แต่ไม่ได้เอาอารมณ์โมโหไปลงที่ใบชาแล้ว

 

เดี๋ยวฉันจะฉีกกระดาษหน้านั้นออกและเอาไปเผาทิ้งเองรอนพูดพร้อมกับชูหนังสือในมือที่ตัวเองถือติดมือมาด้วยให้กับแฮร์รี่ดู

 

กลับห้องกันเถอะเมื่อเห็นว่าแฮร์รี่ไม่ตอบอะไรรอนจึงรีบดึงเพื่อนให้กลับหอกริฟฟินดอร์ทันที เพราะตอนนี้อีกฝ่ายเองก็คงไม่อยากจะเสวนากับใครสักเท่าไหร่หรอก เห้อ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.404K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,142 ความคิดเห็น

  1. #9057 nu-nid (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 19:57
    โอ้ยย อย่างฮา555555
    #9,057
    0
  2. #9011 mmcolor (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 21:03
    อย่างชอบเพื่อนอย่างรอน คอยช่วยเหลือทุกอย่างเลย เพื่อนที่ดือ
    #9,011
    0
  3. #8996 Jerry Fern (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 12:50

    ถ้าพ่อรอนรู้ว่าหนูตกลงอะไรกับเฟอร์เฟทนั่นจะต้องโดนตีแน่ๆ

    #8,996
    0
  4. วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 20:54
    ร้อยวันพันปีไม่เคยถูก 5555555 นั่นแหละคือโชคร้ายของนายแฮรี่
    #8,946
    0
  5. #8888 markbam3105 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 16:55
    จารย์คะมาดูให้หนูมั่งสิ
    #8,888
    0
  6. #8864 PUN_NN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 21:37
    โถ่ จาร์ยคะแม่นมากก
    #8,864
    0
  7. #8859 chanyapating98 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 15:12

    ร้อยวันพันปีไม่เคยทายอะไรถูกมาทายถูกเรื่องความรักโอ๊ยยยย

    #8,859
    0
  8. #8770 MitsukiCarto (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 22:07
    ป้าอยากจะแม่นก็แม่นจังเนอะ
    #8,770
    0
  9. #8724 Sawatoki (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 18:41
    พออ่านๆไป รู้สึกว่ารอนกับเฮอร์ไมโอนี่ให้ฟีลเหมือนพี่ชายพี่สาวเลยอ่ะ555
    #8,724
    0
  10. #8577 30649 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 17:52
    ใบชามันจะทำได้ขนาดเน้เรยเรอะ
    #8,577
    0
  11. #8476 Tetsuu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 18:49
    วงวารแฮร์รี่ ตรงคำทำนายเป๊ะ
    #8,476
    0
  12. #8343 BK11629 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 16:52
    55555555 อยู่ดีๆก็ทำนายแม่นเฉย ป้าทีล เอ็นดูความปกป้องเพื่อนของรอน ละเซดริกนี่ แอบชอบน้องใช่มั้ยบอกมาาา
    #8,343
    0
  13. #8209 rangonnacrazynow (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 16:02
    ศจทำนายแม่นซะแล้วคราวนี้555555555555555 ร฿สึกรอนน่ารักจังเลยค่ะ ให้ฟีลพี่ชาย ฮืออออ
    #8,209
    0
  14. #8175 Kariskisstao (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:53
    ศาสตราจารย์ทรีลอว์นีย์5555555
    #8,175
    0
  15. #8053 Wisteria174– (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 18:57
    หื้ออ555 ตั่ยแล้ววว
    #8,053
    0
  16. #8024 klyPuKu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 22:02
    น้องรี่ก็ยอมเป็นของคุณเดรกไป จะได้ปลอดภัย คริคริ
    #8,024
    0
  17. #7917 kanun0_0 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 15:59
    ตายแล้วววว55555
    #7,917
    0
  18. #7898 wi_ran (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 01:16
    รอนเหมือนพ่อแฮร์รี่เลยอะ อะไรแตะแฮร์รี่นิดหน่อยเป็นไม่ได้ ฉันจะกำจัดมัน ฉันจะจัดการมัน555555555555
    #7,898
    0
  19. #7834 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 14:59
    ร้อยวันพันปีไม่เคยทายแม่น มาแม่นอะไรเอาวันนี้คะศาสตราจารย์ ฮือ555555555555
    #7,834
    0
  20. #7802 โลลิค่อน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 06:13

    ซวยแล้วน้าแฮร์รี่555

    #7,802
    0
  21. #7091 OOHEDOKTHONG (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 20:32
    เพิ่งมาอ่านแนวนี้ แบะเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่อ่าน มันสนุกมากกกก ขอบคุณที่แต่งนิยายดีๆให้คนอ่านมีความสุขนะคะ สู้ๆเด้อออ
    #7,091
    0
  22. #6674 กระต่ายหมวกเขียว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:01
    นั่นแน่เดรโกแอบเห็นตอนรอนเอามือวัดไข้แฮรี่ด้วย อยู่ในสายตาแบบนี้ก็มีหึงบ้างแหละ หุหุ
    #6,674
    0
  23. #6466 gene_pa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:42
    น่ารักน่าเอ็นดู
    #6,466
    0
  24. #5649 parksunghyo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 11:48
    เกือบ(?)ไปแล้วหนูรี่
    #5,649
    0
  25. #5523 dajuras (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 09:56
    ควรขำหรือสงสารหนูรี่ดี
    #5,523
    0