[END] Despacito | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 8 : Chapter 07 :: I'm sorry

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,183
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,482 ครั้ง
    2 ก.ค. 63






ห้องน้ำชั้นห้ากำลังถูกจับจองโดยพรีเฟ็คประจำบ้านสลิธีริน เวลาเกือบเที่ยงคืนไม่ได้ทำให้เดรโกง่วงนอนเลยแม้แต่น้อย และเรื่องในหัวที่กำลังตีกันให้วุ่นเป็นเหตุให้ชายหนุ่มต้องรีบออกจากหอนอนของตัวเองเพื่อมาอาบน้ำชำระร่างกายอีกครั้ง

 

เดรโกเดินออกมาจากหอสลิธีรินโดยที่ไม่ปิดบังตัวตนหรือแอบทำลับๆ ล่อๆ เพราะเขาเป็นพรีเฟ็คและเพิ่งตรวจตราโรงเรียนเสร็จทำให้เขามีข้ออ้างที่จะบอกกับฟิลช์ ภารโรงของโรงเรียนว่าเขาต้องการอาบน้ำในเวลานี้

 

และตอนนี้ชายหนุ่มผมบลอนด์มีเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวเท่านั้นที่พันอยู่รอบเอว พร้อมกับอีกผืนพาดอยู่บนไหล่กว้าง ในเวลาแบบนี้คงไม่มีใครเดินออกมาเพ่นพ่าน ทำให้เดรโกกล้าที่จะเดินเปลือยไปทั่วโรงเรียน

 

ตึก ตึก ตึก!

 

ทว่าเสียงฝีเท้าของใครบางคนดังขึ้นทำให้เดรโกต้องหยุดเดินก่อนจะรีบหันกลับไปมองทางด้านหลังทันที แต่ก็ต้องแปลกใจว่าภายใต้ความมืดเขากลับมองไม่เห็นใครเลยสักคน ไม่มีแม้แต่เงาของเสียงที่เขาได้ยิน

 

สงสัยจะเป็นคุณนายนอร์ริส

 

เดรโกพึมพำกับตัวเองก่อนจะเดินต่อ แต่แล้วเสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง ดังตามจังหวะที่เขาก้าวเท้าออกเดิน สุดท้ายแล้วเขาจึงหยุดอีกรอบพร้อมกับหันมองหาเสียงนั้นอีกครั้ง แต่ก็เหมือนครั้งแรกเขาไม่เห็นคนหรือสัตว์ตัวไหนเลย

 

ฉันไม่กลัวผีหรอกนะ แต่ถ้าจะมาถ้ำมองกันแบบนี้ก็แสดงตัวออกมาเลยเดรโกไม่ได้กลัวสิ่งลี้ลับอย่างที่พูดจริงๆ แต่เขากลัวตัวเองนี่แหละ ไม่น่าใส่ผ้าขนหนูมาผืนเดียวเลย

 

และเมื่อไม่เห็นใครโผล่ออกมาจากความมืด หรือเกิดเสียงดังต่อ เดรโกจึงพับความคิดนั้นลงและรีบเดินตรงไปที่ห้องอาบน้ำของพรีเฟ็คทันที เขาเองก็อยากจะนอนแช่น้ำแล้วเหมือนกัน

 

แกร๊ก!

 

เดรโกกระซิบบอกรหัสผ่านประตูก่อนที่เสียงปลดล็อกจะดังขึ้น และเขาก็ค่อยๆ ดันมันออกก่อนจะเดินเข้าไป โดยที่ชายหนุ่มแกล้งเปิดประตูคาไว้สักพักก่อนจะปิดพร้อมกับลงกลอน

 

พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินเดินไปเปิดน้ำในอ่างก่อนจะดีดนิ้วให้แสงสว่างในห้องอาบน้ำดับลง คืนนี้เป็นคืนที่พระจันทร์เต็มดวงและแสงจากดวงจันทร์ก็สว่างมากพอที่จะสาดส่องเข้ามาภายในห้องน้ำ ทำให้ไม่จำเป็นต้องพึ่งแสงไฟ และอีกอย่างเดรโกคิดว่ามันแสบตา เขาอยากจะได้แค่แสงสลัวๆ ก็เพียงพอแล้ว

 

ชายหนุ่มขยับผ้าขนหนูที่พันเอวเล็กน้อยก่อนเตรียมจะปลดมันออก แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าเขาอยากจะโกนหนวดสักหน่อย พักนี้มีแต่เรื่องให้เครียด ไหนจะเรื่องหน้าที่พรีเฟ็คและเรื่องที่บ้าน

 

พ่อของเขาอยากจะให้เดรโกรับสืบทอดมรดกและภาระหน้าที่ต่อ แต่เขายังไม่พร้อมเลยเป็นเหตุให้เขาไม่มีเวลาดูแลตัวเองสักเท่าไหร่ในช่วงที่ผ่านมา เท่านั้นไม่พอยังมีเรื่องของเด็กชายผู้รอดชีวิตมาทำให้เขาคิดมากอีกด้วยในช่วงนี้

 

เดรโกชี้ไม้กายสิทธิ์ไว้ที่ฝ่ามือและพึมพำอยู่ในลำคอเล็กน้อยก่อนที่โกนหนวดจะปรากฏขึ้นบนมือของเขา ชายหนุ่มไม่รอช้าเดินตรงไปยังหน้ากระจกอีกฟากของอ่างอาบน้ำทันที ถึงแม้ว่าแสงจะไม่เยอะ แต่เขาก็โกนมันออกได้อย่างชำนาญโดยไม่มีรอยบาดทำให้เลือดออกสักนิด

 

และในที่สุดน้ำในอ่างก็เต็มพอที่จะให้เขาลงไปอาบได้แล้ว เดรโกจึงไม่รอช้าค่อยๆ ก้าวออกมาจากกระจกส่องหน้าทันที ก่อนจะเริ่มเดินไปที่อ่างน้ำขนาดใหญ่ แต่ในระหว่างที่เขากำลังเดินไปก็เริ่มมีเสียงของนางเงือกที่เป็นรูปสลักอยู่บนกระจกร้องเพลงออกมาด้วยเช่นกัน เขาไม่ได้สั่งให้หยุดหรือบอกให้เบาเสียงลง เพราะความจริงก็อยากจะได้เสียงไพเราะขับกล่อมเพลงให้เขาผ่อนคลายอยู่เหมือนกัน

 

ถ้านายไม่ออกมา ฉันจะปลดผ้าขนหนูออกแล้วนะแต่แล้วเดรโกก็หยุดอยู่ตรงขอบอ่างก่อนจะพูดออกมาโดยที่ในห้องนั้นไม่มีใครเลยนอกจากเขาคนเดียว

 

นายจะออกมาเองหรือจะให้ฉันแก้ผ้าก่อนถึงจะยอมออกมา

 

และเขาก็เตรียมจะทำอย่างที่พูดจริงๆ เขาค่อยๆ คลายปมที่เหน็บรอบเอวเอาไว้ออก ทว่ากลับมีเสียงแทรกดังขัดขึ้นมาเสียก่อน

 

เห้ย! หยุดนะ! อย่าเพิ่งถอด!เดรโกค่อยๆ หันหลังกลับไปตามเสียงร้องพร้อมกับขมวดปมผ้าขนหนูเอาไว้แบบเดิม

 

มีอะไร

 

ชายหนุ่มยืนกอดอก โดยที่ผ้าขนหนูของตัวเองนั้นเลื่อนต่ำลงไปมากกว่าตอนแรก จนเผยให้เห็นส่วนของร่างกายที่เขาภูมิใจนักหนา ต่างจากคนที่แอบตามมาได้แต่ยกผ้าคลุมล่องหนของตัวเองขึ้นปิดตา

 

นะ...นายรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่าเป็นฉันแฮร์รี่ พอตเตอร์โผล่หน้าออกมาจากผ้าคลุมของตัวเองเล็กน้อยก่อนจะใช้น้ำเสียงตะกุกตะกักถามคนเปลือยท่อนบน

 

ออกไปเดรโกไม่ได้ตอบคำถามของอีกฝ่าย และน้ำเสียงของเขาในตอนนี้แข็งทื่อจนคนแอบตามมาใจเสีย

 

มะ... มัลฟอย

 

มีอะไรคุณพอตเตอร์ ถ้าฉันจำไม่ผิด นายบอกว่าไม่อยากเห็นหน้าฉันไม่ใช่หรือ... แล้วตามฉันมาทำไม

 

แสงสว่างจากดวงจันทร์สาดส่องเข้ามากระทบกับหน้าของคนพูดพอดี ทำให้แฮร์รี่เห็นว่าอีกฝ่ายนั้นมีสีหน้าเป็นยังไงตอนที่พูดออกมา ชายหนุ่มมีใบหน้าขึงขังไม่เหมือนกับมัลฟอยที่ตามตื๊อเขาก่อนหน้านี้หรือมัลฟอยคนที่เคยแกล้งเขามาตลอดห้าปีจนเขารู้สึกกลัว

 

ฉะ... ฉัน...

 

ถ้าไม่มีอะไร กรุณาเชิญออกไปจากห้องน้ำของพรีเฟ็คด้วย ที่นี่และเวลานี้ไม่ใช่เวลาที่คุณจะออกมาเดินเพ่นพ่านได้แบบนี้คุณพอตเตอร์แฮร์รี่หน้าเสียแต่แล้วก็พยายามรวบรวมความกล้าของตนเอง

 

ฉะ... ฉันเข้าใจว่านายโกรธ ตะ... แต่ฉันมาขอโทษ

 

แฮร์รี่ทำเป็นใจกล้าค่อยๆ เดินเข้าไปหาพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินทีละก้าว และอีกฝ่ายนั้นก็ไม่ขยับถอยหรือเดินหนีสักนิด เขาเอาแต่จ้องเด็กชายผู้รอดชีวิตตาเขม็ง

 

คุณพอตเตอร์ลงทุนมาขอโทษฉันแบบนี้ ฉันควรจะต้องดีใจสินะเดรโกกระตุกยิ้มมุมปากด้วยแววตาไม่เป็นมิตร

 

นะ... นาย มัลฟอย...ฉันขอโทษที่พูดไม่ดีกับนายแฮร์รี่ยืนประจันหน้ากับอีกฝ่ายโดยตรงและพูดออกมา พร้อมกับพยายามไม่สนใจสายตาของคนที่มองจ้องมาทางเขาอยู่

 

อะไรทำให้คุณพอตเตอร์ลงทุนมาขอโทษฉันล่ะ ในเมื่อพูดออกมาจากใจจริงแล้วจะมาขอโทษทำไม หึเดรโกไม่หลบคนที่กำลังส่งสายตาเว้าวอนมาให้กับเขาสักนิด

 

ไม่ใช่นะ! นั่นไม่ได้มาจากใจฉันจริงๆ นะมัลฟอย... ฉันขอโทษแฮร์รี่มีท่าทีร้อนรนรีบขยับเข้าไปใกล้เดรโกอีกครั้งแต่ครั้งนี้ชายหนุ่มขยับถอยหลังหนี

 

เหรอ... คุณพอตเตอร์ ฉันไม่เชื่อว่าสิ่งที่พูดออกมาจะไม่ได้มาจากใจจริงของคุณเดรโกยังคงยืนกอดอกในขณะที่จ้องมองตรงมาทางเด็กชายผู้รอดชีวิต

 

ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นอะไร ฉันขอโทษที่พูดจาแรงๆ แบบนั้นใส่นายนะมัลฟอยแฮร์รี่แทบยืนไม่ติด เขาพยายามสรรหาวิธีที่จะขอโทษคนตรงหน้านี้สารพัด แต่ประโยคที่พูดออกมามีได้แค่เพียงเท่านั้นจริงๆ

 

ออกไปซะ! ฉันไม่อยากอยู่ใกล้นาย แม้แต่หน้านายฉันก็ไม่อยากจะมองประโยคเดียวกันกับที่แฮร์รี่จำได้ขึ้นใจกำลังกลับมาเล่นงานตัวเอง

 

“…”

 

นายคิดยังไงเวลาได้ฟังจากปากของคนอื่นบ้างล่ะคุณพอตเตอร์ ทำไมทำหน้าแบบนั้น นายรับไม่ได้อย่างนั้นหรือ ทั้งๆ ที่นายเป็นคนพูดมันกับฉันเอง

 

และคราวนี้คนแอบตามมาก้มหน้าสำนึกผิดทันที ตอนเขาพูดออกไปแฮร์รี่ไม่ได้รู้เลยว่ามันทำร้ายจิตใจคนฟังมากแค่ไหน แต่พอเขาโดนพูดแบบนั้นใส่บ้าง มันทำให้เขารู้เลยว่าประโยคที่เขาพูดนั้นแรงมากพอที่อีกฝ่ายจะไม่ให้อภัย

 

ฉะ... ฉันขอโทษไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่ตั้งแต่อยู่ในห้องนี้ที่แฮร์รี่พูดประโยคนี้ออกมา

 

เก็บคำขอโทษของนายไว้เถอะคุณพอตเตอร์เดรโกพูดจบก็เดินไปเปิดประตูห้องอาบน้ำทันที

 

ถ้าคุณพอตเตอร์จะไม่ว่าอะไร ขอเชิญออกไปด้วยครับ ผมจะได้อาบน้ำสักที

 

น้ำเสียงประชดประชันและท่าทางของเดรโกทำให้เด็กหนุ่มบ้านกริฟฟินดอร์ยอมเดินออกไป แต่ก่อนที่จะก้าวพ้นเขตประตู เขาก็หยุดชะงักอีกครั้งก่อนจะหมุนตัวหันกลับไปหาพรีเฟ็คต่างบ้านอีกรอบ

 

ฉันขอโทษขอโทษจากใจจริง ถ้านายจะให้ฉันทำอะไรเพื่อแลกกับการที่นายยกโทษให้ ฉันจะยอมทำทุกอย่างมัลฟอยพอพูดจบก็เดินคอตกออกไปทันทีพร้อมกับผ้าคลุมล่องหนที่ถูกลากพื้นออกไปตามเจ้าของด้วย

 

พออีกฝ่ายเดินออกไปแล้วเรียบร้อย เขาก็รีบปิดประตูลงกลอนทันที หลังจากนั้นถึงรีบหมุนตัวกลับไปยังอ่างอาบน้ำที่รอคอยเขามานานแล้ว พร้อมกับปลดผ้าขนหนูออกอย่างว่องไว

 

และในเวลาต่อมาชายหนุ่มค่อยๆ หย่อนกายลงสู่สายน้ำเย็น แต่ภายในใจของเขากลับร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูก เมื่อภาพใบหน้าสลดของแฮร์รี่ พอตเตอร์กำลังแล่นเข้ามาเล่นงานเขา ดูเหมือนการมาอาบน้ำเพื่อให้ผ่อนคลายของเดรโกจะกลายเป็นเรื่องยากไปซะแล้วสิ...

 

ยี่สิบนาทีสำหรับการแช่น้ำนานจนทำให้เดรโกเริ่มหนาว เขาจึงลุกขึ้นก่อนจะหยิบผ้าขนหนูผืนเดิมมาเช็ดกายและพันรอบเอวอีกครั้ง พร้อมกับผ้าขนหนูผืนเล็กที่เขาเอามาด้วยก็ได้จัดการเช็ดบริเวณใบหน้ากับเส้นผม หลังจากนั้นไม่นานจึงเปิดประตูออกเพื่อกลับไปแต่งตัวยังหอนอนของตัวเอง

 

แต่แล้วสิ่งที่เขาเห็นเมื่อเปิดประตูออกมาทำเอาเดรโกตกใจเล็กน้อย ก็คนที่เขาไล่ออกมาเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วกำลังนั่งอยู่กับพื้นปูนตบยุงเปาะแปะเสียงดัง และพอเขาปิดประตูลงอีกฝ่ายก็รีบเงยหน้าขึ้นมองทันที

 

ทำไมยังไม่กลับไปอีกเดรโกลดมือจากการเช็ดผมตัวเองก่อนจะถามขึ้น

 

ฉัน...

 

ถ้านายยังไม่กลับไป คราวนี้ฉันจะไม่ใจดีด้วยแล้วนะพอตเตอร์

 

นี่มันก็ดึกมากแล้ว เลยเวลาที่นักเรียนจะออกมาเดินเพ่นพ่านในยามวิกาล ตอนที่อยู่ในห้องอาบน้ำเขาอุตส่าห์ไม่เอาเรื่อง แต่พอออกมาเจอแบบนี้เดรโกแทบอยากจะจับตัวส่งให้ฟิลช์ลงโทษซะเดี๋ยวนี้เลย โทษฐานทำอะไรไม่เข้าเรื่อง เขาไล่ให้กลับห้อง ไม่ใช่ให้มานั่งรอเขาให้ตัวเองถูกยุงกัดเต็มตัว

 

ฉันขอโทษ

 

ฉันฟังคำนี้จนเบื่อแล้ว นายกลับหอนอนไปซะก่อนที่ฉันจะจับตัวนายส่งให้ฟิลช์เดรโกขู่ แต่คนฟังไม่ได้กลัวเลยแม้แต่น้อย

 

ฉันจะขอโทษจนกว่านายจะยกโทษให้ฉันมัลฟอยแฮร์รี่เริ่มเสียงดังขึ้นจนเดรโกต้องรีบเข้าประชิดตัวเพื่อปิดปาก

 

นายอยากจะให้ทุกคนตื่นมาเจอหรือไง เบาเสียงหน่อยพอตเตอร์!แฮร์รี่ดิ้นเล็กน้อยพร้อมกับเสียงอู้อี้เพราะฝ่ามือใหญ่กำลังปิดปากตัวเองอยู่

 

ไว้ค่อยคุยพรุ่งนี้ คืนนี้นายต้องกลับหอนอนของตัวเองไปซะ เข้าใจไหม

 

แฮร์รี่พยักหน้าตกลงทำให้คนเพิ่งอาบน้ำเสร็จยอมปล่อยมือออก แต่เหมือนคนดังประจำบ้านสิงโตจะไม่ได้ทำอย่างที่เดรโกพูด อีกฝ่ายกลับตะโกนออกมาแบบเดิมอีกครั้ง

 

ถ้านายไม่ยกโทษให้ฉัน ฉันจะตะโกนแบบนี้แหละ ฉันขอโทษมัลฟอย!

 

พอตเตอร์!เดรโกทำท่าจะเข้าไปปิดปากคนใช้เสียงอีกรอบ แต่เจ้าตัวเบี่ยงตัวหลบหนีได้ทัน

 

ถ้านายยังไม่หยุดเราจะซวยไปทั้งคู่นะพอตเตอร์!

 

เดรโกได้ยินเสียงร้องของคุณนายนอร์ริสดังอยู่ไม่ไกล เขาจึงเริ่มกังวลขึ้น

 

มาเล็กน้อย ลำพังตัวเขาฟิลช์คงไม่ลงโทษอะไรหรอก แต่กับคนตรงหน้าก็ไม่แน่

 

นายจะไม่ยกโทษให้ฉันจริงๆ เหรอมัลฟอย ฉันขอโทษนายตั้งหลายรอบแล้วแฮร์รี่เริ่มเข้าสู่โหมดเศร้าอีกครั้ง เขาทำท่าทางจะร้องไห้ออกมาเพื่อให้อีกฝ่ายเห็นใจ

 

ความผิดของนายมันไม่ได้ร้ายแรงมาก แต่คนฟังมันรู้สึกไม่ดีมากนะพอตเตอร์เดรโกมีท่าทีอ่อนลง เมื่อเห็นน้ำกำลังเอ่อล้นอยู่ในดวงตาสีเขียวมรกตคู่สวยที่กำลังช้อนมองตรงมาทางเขาอยู่

 

ฉันถึงขอโทษนายไง นายจะให้ฉันทำอะไรฉันก็ยอม แต่ยกโทษให้ฉันเถอะนะ นะ... มัลฟอย

 

และสุดท้ายน้ำตาที่พยายามกักเก็บเอาไว้ก็ไหลลงมาอาบแก้มขาวนวลทันที แฮร์รี่สะอื้นตัวโยนจนเดือดร้อนคนที่เปลือยท่อนบนต้องรีบดึงคนร้องไห้เข้ามากอดปลอบ เพราะเขาเองก็ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน

 

กลิ่นสบู่ของคนเพิ่งอาบน้ำมาใหม่เข้าสู่โสตประสาทการรับรู้ของแฮร์รี่ทันที เพราะตอนนี้หน้าของเขากำลังซบอยู่กับแผงอกกว้างไร้อาภรณ์ชิ้นใดมาปกปิด

 

นิ่งซะพอตเตอร์ ฉันปลอบคนไม่เก่งรู้ไหมเดรโกก็ไม่รู้จะทำยังไงได้แต่โยกตัวไปมาเหมือนกล่อมให้คนในอ้อมกอดของเขาหยุดร้องไห้เสียที

 

ฮึก...เสียงสะอื้นยังคงดังให้ได้ยินอยู่ข้างหูของเดรโก

 

นายเป็นอะไรพอตเตอร์ ทำไมจู่ๆ ถึงร้องไห้ ฉันตามอารมณ์นายไม่ทันแล้วนะ เดี๋ยวโวยวาย เดี๋ยวร้องไห้เนี่ยเดรโกคนเดิมที่เขาเคยเจอเมื่อตอนเปิดเทอมเริ่มกลับมา ไม่มีคำพูดถากถางในห้องอาบน้ำออกมาให้ได้ยินอีกแล้วในเวลานี้

 

ฉันไม่รู้ ฮึก... บางทีฉันก็หงุดหงิด บางทีฉันก็อยากจะร้องไห้ อยากจะอ้อน หรือไม่บางทีฉันก็อยากจะอาละวาดทุกคนที่เข้าใกล้ ฉะ...ฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร

 

แฮร์รี่เริ่มนิ่งลงบ้างแล้ว แต่ยังคงมีสะอึกสะอื้นอยู่บ้างเล็กน้อย และคนกอดก็ยังทำหน้าที่ของตัวเองอย่างดีในการโยกตัวกล่อมคนในวงแขนตัวเองไปเรื่อยๆ

 

ถ้ามีใครมาเห็นฉันกับนายตอนนี้คงได้เป็นข่าวดังในโรงเรียนแน่ๆเดรโกพูดขำๆ เขากับแฮร์รี่ พอตเตอร์มายืนกอดกันแบบนี้ต้องยิ่งกว่าเป็นข่าวหน้าหนึ่งในโลกเวทมนตร์เสียอีก

 

ฉันไม่สนเดรโกไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากปากของอีกฝ่าย จนเขาอดคิดไม่ได้ว่าตัวเองคงฟังผิดเพี้ยนไป

 

ฉันไม่สนใครทั้งนั้น เรื่องของฉันก็คือเรื่องของฉัน คนอื่นจะมายุ่งทำไมแฮร์รี่

 

กลับตอกย้ำให้เดรโกแน่ใจว่าสิ่งที่ได้ยินนั้นไม่ได้หูฝาดสักนิดเดียว

 

ฉันเริ่มตามอารมณ์นายไม่ถูกแล้วนะพอตเตอร์

 

เดรโกเห็นว่าอีกฝ่ายหยุดร้องไห้แล้วเขาจึงปล่อยอ้อมแขนและเตรียมจะผละออกมา แต่กลับโดนคนตรงหน้าดึงกลับเข้าไปกอดใหม่อีกครั้ง โดยคราวนี้เด็กชายผู้รอดชีวิตเป็นฝ่ายกอดเขาเอง

 

นายพอตเตอร์...

 

ฉันขออยู่แบบนี้สักพักได้ไหมมัลฟอยเมื่อแฮร์รี่พูดจบเขาจึงยอมยืนนิ่งให้อีกฝ่ายกอดกลับบ้าง โดยเขาก็ได้แต่สงสัยอยู่ในใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนตัวเล็กกว่ากันแน่

 

แฮร์รี่เองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน แต่การที่เขาได้อยู่ในอ้อมกอดของมัลฟอยเมื่อสักครู่นี้มันทำให้เขารู้สึกถึงความอบอุ่น และเขาก็โหยหาอ้อมกอดแบบนี้มาแสนนาน เขารู้สึกว่าชายหนุ่มตรงหน้านี้สามารถปกป้องเขาได้ถ้าหากมีภัยเข้ามาหาตัว ทั้งๆ ที่ความรู้สึกแบบนี้ไม่น่าเกิดขึ้นได้เลยด้วยซ้ำ

 

ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ!ทว่าเสียงของผู้มาใหม่ดังขัดขึ้นทำให้แฮร์รี่กับพรีเฟ็คต่างบ้านสะดุ้งแยกตัวออกจากกันทันที

 

ผ้าคลุมนายอยู่ไหนพอตเตอร์

 

แฮร์รี่รีบมองหาผ้าของตัวเองทันทีที่อีกฝ่ายถามหา ก่อนจะเจอมันวางอยู่ไม่ไกลตรงมุมที่เขาเคยนั่ง และพอพบเห็นแล้วเขาก็ไม่รอช้ารีบตวัดขึ้นคลุมรอบตัวทันที ก่อนจะเผื่อไปให้กับอีกฝ่ายด้วยเช่นกัน

 

ไม่ต้อง นายรีบกลับหอนอนเดี๋ยวนี้!เดรโกรีบดันตัวคนที่ล่องหนให้หลบไปอีกทาง เมื่อเขาเห็นเงาตะคุ่มของภารโรงกำลังเดินตรงมาทางนี้

 

แต่นาย...แฮร์รี่มีท่าทีลังเลไม่ยอมไป

 

ไปซะ! ฉันเป็นพรีเฟ็ค เขาไม่ทำอะไรฉันหรอกแฮร์รี่พยักหน้าด้วยความจำนน ก่อนจะรีบเดินออกมา

 

นายยังติดค้างฉันเรื่องนั้นอยู่นะพอตเตอร์ นายบอกเองว่าถ้าฉันยกโทษให้แล้ว นายจะยอมทำทุกอย่างเดรโกพูดคนเดียวกลางอากาศ แต่เขารู้ว่าอีกคนยังอยู่แถวนี้และต้องได้ยิน

 

อือและเสียงแว่วตอบรับก็ดังขึ้นมา ทำให้เขายิ่งมั่นใจว่าแฮร์รี่ พอตเตอร์ได้ยินสิ่งที่เขาพูดแน่นอน

 

มาทำอะไรดึกดื่นตรงนี้!เสียงของอาร์กัส ฟิลช์ดังขึ้นพร้อมกับเสียงร้องของคุณนายนอร์ริสเดินตามนายของมันมา

 

นายก็เห็นว่าฉันนุ่งผ้าขนหนูอยู่ จะให้มาทำอะไรถ้าไม่ใช่อาบน้ำเดรโกมีท่าทียียวนตามแบบฉบับของตัวเองตอบกลับไปให้กับภารโรงของฮอกวอตส์

 

อย่าคิดว่าเป็นพรีเฟ็คแล้วฉันจะทำอะไรแกไม่ได้นะ!ภารโรงชี้หน้าเด็กนักเรียนบ้านสลิธีรินคาดโทษ

 

ฉันเพิ่งตรวจโรงเรียนเสร็จเลยมาอาบน้ำก่อนนอน ถ้าไม่มีอะไรฉันจะกลับหอนอน

 

เดรโกพูดจบก็เตรียมเดินหนีออกมาทันที พร้อมกับเสียงครางฮึ่มขัดใจของฟิลช์ คุณนายนอร์ริสรีบเข้าไปคลอเคลียขาเจ้านายของมันด้วยความรวดเร็วคล้ายกับไม่อยากให้เจ้านายโมโหไปมากกว่านี้

 

ฉันได้ยินเสียงคนร้องไห้และคนพูดคุยกัน แกอยู่กับใครกันแน่ แล้วอีกคนหายไปไหน!ดูเหมือนฟิลช์จะไม่ยอมให้พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินผ่านไปได้ง่ายๆ

 

แล้วนายเห็นใครไหมล่ะนอกจากฉัน

 

เดรโกหันมาตอบก่อนจะยกผ้าขนหนูที่พาดบนไหล่ขึ้นมาเช็ดผมอีกรอบ ทั้งที่มันแห้งหมาดๆ แล้ว แต่เขาก็ต้องแกล้งทำเพื่อให้มันแนบเนียน

 

ถ้านายไม่พอใจก็ไปบอกศาสตราจารย์สเนปเอาสิ ฉันจะได้บอกว่านายเข้ามาขวางการทำงานของฉันเหมือนกัน

 

ฝากไว้ก่อนเถอะ!ฟิลช์พูดด้วยความโมโหที่เอาผิดเด็กหนุ่มไม่ได้ พร้อมกับแมวสุดที่รักของเขากำลังขู่ฟ่อมาทางเดรโกด้วยเช่นกันเพื่อช่วยเจ้านายของมันอีกแรง

 

ทว่าเดรโกได้แต่หัวเราะให้กับคนและสัตว์เลี้ยงตรงหน้าก่อนจะหมุนตัวเดินหนีออกมา จะว่าไปการมาอาบน้ำไม่ได้มีแต่เรื่องเครียดซะแล้วสิ เพราะเขารู้สึกเหมือนจะได้รับความผ่อนคลายในทันทีที่เปิดประตูออกมาเจอใครบางคน ใครคนนั้นที่นั่งรออยู่นานหลายสิบนาที เท่านั้นไม่พอยังพุ่งเข้ามากอดเขาอีกด้วย และกลิ่นหอมอ่อนๆ จากอีกฝ่ายก็ทำให้เขาผ่อนคลายได้ในที่สุด...

 

และที่เขารู้ว่าพอตเตอร์ตามมาก็เพราะว่าเขาจำกลิ่นตัวของอีกฝ่ายได้น่ะสิ แถมตอนนี้มันกำลังติดอยู่บนตัวเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เพราะถูกอีกฝ่ายกอดเอาไว้เสียแน่นเมื่อก่อนหน้านี้ จะว่าไปพรุ่งนี้ไม่อยากอาบน้ำเลยแฮะ ไม่อย่างนั้นกลิ่นหอมของดอกลิลี่ต้องหายไปด้วยเหมือนกัน








แฮร์รี่ค่อยๆ ย่องกลับเข้ามายังหอนอนของตัวเอง และเมื่อมาถึงหน้าประตูเขาก็ไม่รอช้ารีบกระซิบบอกรหัสกับรูปภาพหญิงอ้วนทันที และพอประตูเปิดออกเขาก็ต้องตกใจอีกครั้งเมื่อคนที่เขาคิดว่านอนหลับไปแล้วกำลังยืนทำหน้าเครียดอยู่ตรงกลางห้องนั่งเล่นรวม

 

ไปไหนมาแฮร์รี่!รอนถามขึ้นเสียงดังเมื่อเห็นเพื่อนสนิทโผล่หน้ามาแล้ว

 

เอ่อ...ไปเดินเล่นข้างนอกมาน่ะ!แฮร์รี่คิดคำโกหกได้รีบตอบเพื่อนสนิทเสียงดังเช่นกัน

 

ตอนตีหนึ่งเนี่ยนะแฮร์รี่! นายบ้าไปแล้วหรือไง ถึงนายจะมีผ้าคลุมล่องหน แต่ถ้าเจอฟิลช์หรือไม่สเนปจับได้ขึ้นมานายจะทำยังไงรอนไม่ได้ลดเสียงของตัวเองลงเลยแถมยังเพิ่มดังมากขึ้นจนคนที่แอบไปข้างนอกมากลัวว่าเสียงของเพื่อนสนิทจะปลุกให้ทุกคนในหอนอนตื่น

 

เบาๆ หน่อยได้ไหมรอน เดี๋ยวทุกคนก็ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงของนายหรอกแฮร์รี่รีบตรงเข้าไปหาเพื่อนรักก่อนจะทำสีหน้าเครียด

 

แล้วนายตื่นมาได้ยังไง ฉันเห็นนายหลับไปแล้วนี่นา

 

แฮร์รี่ลดเสียงเบาลงเพื่อคุยกับอีกฝ่าย และถามเรื่องที่สงสัยออกมา ปกติแล้วเพื่อนของเขาหลับเป็นตาย ไม่เคยเห็นตื่นขึ้นมากลางดึกสักครั้ง และทำไมต้องตื่นมาวันนี้ด้วยก็ไม่รู้

 

ฉันแกล้งหลับเพราะเห็นนายนอนกอดผ้าคลุมเอาไว้ อยากรู้ว่านายจะไปไหน

 

นี่นายแอบจับผิดฉันเหรอ!คราวนี้เป็นแฮร์รี่ที่ส่งเสียงดังบ้าง

 

ใช่สิ! เพราะฉันอยากรู้ว่าเพื่อนกำลังปิดบังอะไรฉัน ทำไมนายถึงไม่บอกว่านายกำลังเจอปัญหาอะไร นายเอาแต่คุยกับเฮอร์ไมโอนี่อยู่สองคน นายไม่เห็นฉันเป็นเพื่อนแล้วเหรอแฮร์รี่!แฮร์รี่หน้าเสียทันที เขาไม่คิดว่าอีกคนจะสงสัย

 

ฉะ...ฉัน

 

ฉันไม่เคยว่านายสักครั้งเลยนะแฮร์รี่ ไม่ว่านายจะมีปัญหาอะไร ฉันก็คอยรับฟังเพื่อช่วยเหลือนายอยู่ตลอด แต่ทำไมนายถึงไม่บอกฉันล่ะ เราไม่ได้เป็นเพื่อนกันแล้วเหรอ

 

แฮร์รี่ไม่เข้าใจว่าเรื่องราวมันใหญ่โตขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เหมือนความกดดันทั้งหมดที่เขาเพิ่งยกออกไปเมื่อไม่กี่นาทีที่ผ่านมาเริ่มกดทับเขาใหม่อีกครั้ง

 

ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดีรอนแฮร์รี่หมดแรงจะพูดแล้ว เขาเองก็เพิ่งจะเคลียร์เรื่องของมัลฟอยไป นี่ยังจะต้องมาเจอเรื่องเพื่อนรักอีกเหรอ

 

งั้นนายก็คงจะพูดถึงสิ่งนี้ได้รอนยื่นกล่องสีชมพูอมแดงให้กับคนที่เพิ่งกลับเข้ามาได้ดู

 

นายไปเอามาจากไหนรอนเด็กชายผู้รอดชีวิตขยับถอยหนีพร้อมกับมีสีหน้าเครียดมากกว่าเดิม อย่าบอกนะว่ารอนค้นของเขาน่ะ

 

ฉันเห็นมันวางอยู่ใต้เตียงนาย

 

นายค้นของฉันเหรอรอน!แฮร์รี่เริ่มจะโกรธเพื่อนกลับบ้าง ถึงแม้ว่าจะเป็นเพื่อนสนิทกันแต่อีกฝ่ายก็ไม่ควรรื้อของเขาโดยพลการแบบนี้

 

ฉันเปล่า ไม้กายสิทธิ์มันตกไปใต้เตียงนายฉันเลยก้มลงไปเก็บแล้วเจอนี่!รอนโชว์ของในมือให้กับเพื่อนดูอีกครั้ง

 

นายจะตอบฉันได้หรือยังว่าทำไมสิ่งนี้ถึงอยู่ใต้เตียงของนายกล่องน้ำหอมในมือรอนถูกวางลงบนโต๊ะกระจกเสียงดังในขณะที่เขาวางมันลงเพื่อให้เจ้าของได้ดูชัดขึ้น

 

ฉันรอฟังอยู่นะแฮร์รี่คนพูดส่งสายตากดดันให้กับเพื่อนสนิท แต่แฮร์รี่ก็ยังไม่ยอมปริปากพูดอะไรออกมาเลยแม้แต่คำเดียว

 

นายแพ้น้ำหอมแล้วจะมีมันได้ยังไง นายจะทำอะไรกันแน่แฮร์รี่ หรือมีคนแกล้งนาย ฉันจะได้ไปจัดการให้!ยิ่งรอนมีท่าทีแบบนั้น คนฟังยิ่งรู้สึกผิดที่ปกปิดเพื่อนมาตลอด

 

ฉันจะเอาไปให้มัลฟอยและในที่สุดแฮร์รี่ก็ยอมพูดออกมา

 

ว่าไงนะแฮร์รี่!!!ต่างกับรอนที่ตกใจเข้าไปอีกเมื่อได้ยิน

 

นายฟังไม่ผิดหรอกรอน ฉันจะเอาไปให้มัลฟอย

 

นายจะเอาไปให้มันทำไม หรือว่าไอ้เฟอเรทนั่นมันแกล้งอะไรนายแฮร์รี่ บอกฉันมาเดี๋ยวฉันจะไปจัดการให้!รอนเตรียมจะพุ่งออกจากห้องไปจัดการตามที่เขาพูดทันที แต่แฮร์รี่ไวกว่าจึงรั้งไว้ได้ทัน

 

ไม่ใช่นะรอน! เฮ้อ ~ นายมานั่งนี่ก่อนเถอะ ฉันจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง

 

ในที่สุดแล้วแฮร์รี่ก็คิดว่าสักวันรอนต้องรู้ และเขาเองก็ไม่อยากจะปิดบังรอนอีกต่อไปแล้วด้วย ถ้าการปิดบังมันทำให้เพื่อนคิดว่าเขาไม่เห็นอีกฝ่ายสำคัญ เขาก็พร้อมจะบอกทุกอย่างให้กับชายหนุ่มผมแดงได้รับรู้เสียที

 

แฮร์รี่ฉุดแขนรอนให้นั่งลงข้างกันก่อนจะถอนหายใจยาวๆ ออกมา และหลังจากนั้นจึงเริ่มหยิบหมอนที่วางอยู่ไม่ไกลขึ้นมาวางบนตัก พร้อมกับบรรยากาศภายในห้องนั่งเล่นเริ่มเงียบสนิทอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจของเขาทั้งสองและเสียงสะเก็ดไฟตรงเตาผิงที่ดังขึ้นเป็นระยะเท่านั้น

 

สรุปแล้วเรื่องราวมันเป็นยังไงกันแน่แฮร์รี่รอนถามขึ้นอีกครั้งเมื่อบรรยากาศรอบตัวเริ่มเงียบจนเกินไปแล้ว

 

นายจำเรื่องกลิ่นของฉันที่เชมัสกับดีนพูดถึงได้ไหมรอนย้อนกลับไปคิดถึงตอนวันแรกที่เปิดเทอมพร้อมกับพยักหน้าเป็นเชิงว่าจำได้

 

ฉันก็เหมือนนายนั่นแหละที่คิดว่าเชมัสกับดีนบ้าไปแล้วที่พูดแบบนั้นแฮร์รี่ยังคงจำภาพในวันนั้นได้อยู่ เพราะเพิ่งผ่านไปไม่กี่วันเอง


แต่ความจริงกลิ่นที่ออกมานั้นคือของฉันอย่างที่พวกเขาพูดถึงจริงๆรอนทำหน้าไม่เชื่อและไม่เข้าใจ

 

ทำไมฉันไม่เห็นได้กลิ่นเลยแฮร์รี่รอนทำจมูกฟุดฟิดพยายามดมหากลิ่นที่เพื่อนของเขาพูดถึง แต่ก็ไม่ได้กลิ่นอะไรนอกจากกลิ่นไหม้ของไม้ที่ถูกเผาอยู่ตรงเตาผิง

 

จริงเหรอรอน! นายไม่ได้กลิ่นอะไรเลยเหรอ

 

แฮร์รี่ร้องเสียงดังด้วยความตื่นเต้น ก็จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไงตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาปกปิดรอนก็เพราะกลัวว่าเพื่อนจะได้กลิ่นเขานี่แหละ ตอนนั้นศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์บอกว่าอีกฝ่ายเองก็เป็นสายเลือดบริสุทธิ์ เขาก็เลยคิดว่าเพื่อนนั้นอาจจะเป็นพวกเดียวกับมัลฟอย

 

อือ ไม่เห็นได้กลิ่นอะไรเลยรอนย้ำอีกครั้งให้เด็กชายผู้รอดชีวิตมั่นใจ

 

ดีมากเลยรอน รู้อย่างนี้ฉันเล่าให้นายฟังนานแล้วและไม่นานแฮร์รี่เริ่มเล่าทุกอย่างให้กับเพื่อนสนิทฟังทันที และไม่มีการกั๊กข้อมูลหรือปกปิดอีกแล้วในครั้งนี้

 

เดี๋ยวนะ นายบอกว่านายคืออะไรนะ โอเมก้า อัลฟ่าอะไร ฉันงงไปหมดแล้วรอนห้ามทัพก่อนที่เพื่อนจะเล่าเรื่องที่เขาไม่เข้าใจไปมากกว่านี้

 

ฉันสามารถท้องได้รอน โอเคไหม ฉันท้องได้ถ้ามีอะไรกับอัลฟ่า!

 

เมื่อแฮร์รี่พูดจบอาการเป็นลมแทบจะเข้าประชิดตัวรอนทันที นี่เขาไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม เพื่อนของเขาเป็นผู้ชายทั้งแท่ง แต่สามารถท้องได้อย่างนั้นหรือ

 

ตอนฉันได้ยินครั้งแรกก็แบบนายนี่แหละ ฉันแทบจะเป็นลมแฮร์รี่นึกถึงเหตุการณ์วันนั้น เขาแทบไม่เข้าใจที่ดัมเบิลดอร์พูดสักอย่าง

 

นายจะท้องได้ยังไงแฮร์รี่ นายเป็นผู้ชายนะ แล้วใครจะสามารถทำให้นายท้องได้รอนทำหน้าไม่เชื่อ

 

นั่นแหละรอน ฉันก็ไม่เข้าใจแต่คนที่สามารถทำให้ฉันท้องได้คือคนอย่างเช่นมัลฟอย

 

หา!!!!รอนตกใจหนักกว่าเดิมพร้อมกับร้องเสียงดังลั่นเดือดร้อนให้คนบอกเล่าเรื่องราวของตนเองต้องรีบเอาหมอนมาอุดปากไว้

 

นายจะบอกให้ทุกคนในบ้านรู้หรือไงว่าคนที่สามารถทำให้ฉันท้องได้คือมัลฟอย!

 

ขอโทษแฮร์รี่ ฉันตกใจนี่เมื่อปากเป็นอิสระ รอนไม่รอช้ารีบขอโทษทันที

 

ตอนที่เฮอร์ไมโอนี่ได้ยิน เธอก็ร้องแบบนี้แหละ

 

ฉันไม่เข้าใจ ทำไมมัลฟอยถึงทำให้นายท้องได้ล่ะแฮร์รี่ดูเหมือนความสงสัยของรอนจะไม่จบสิ้น เด็กหนุ่มผมสีดำขลับจึงเริ่มเปิดปากพูดอีกครั้งทันที

 

ที่ฉันจับใจความได้คือฉันจะมีอาการฮีท มันจะเหมือนช่วงติดสัด ถ้าในช่วงนี้ฉันมีอะไรกับคนประเภทอัลฟ่า ยกตัวอย่างเช่นมัลฟอย ฉันก็จะสามารถตั้งครรภ์ได้แฮร์รี่พยายามเรียบเรียงทุกอย่างให้เพื่อนสนิทเข้าใจได้ง่ายมากที่สุด เพราะขนาดเขาเองก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเลยจนบัดนี้

 

แล้วช่วงฮีทของนายมันคือช่วงไหนกันล่ะแฮร์รี่คนโดนถามถอนหายใจอีกครั้งก่อนจะพูดออกมา

 

ช่วงนี้แหละรอน

 

อะไรนะ!!!

 

คราวนี้แฮร์รี่ไม่ห้ามหรือยกอะไรปิดปากเพื่อนอีกแล้วเพราะเริ่มเหนื่อย แต่เหมือนคนร้องเสียงดังจะนึกได้เอง และไม่รอช้าคว้าหมอนบนตักของเด็กชายผู้รอดชีวิตขึ้นมาปิดปากของตัวเองในเวลาต่อมา

 

ช่วงที่ฉันหายไปตอนกินข้าวเย็นเสร็จก็เพราะต้องไปอยู่กับสเนปนี่แหละ ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์กลัวว่าฟีโรโมนของฉันจะส่งกลิ่นออกมาและไปกระตุ้นพวกอัลฟ่าหรือเบต้าในโรงเรียนเข้า และฉันจะซวยเอา เลยต้องไปอยู่กับสเนปจนกว่าจะปรุงยาเสร็จ

 

ยาอะไรแฮร์รี่รอนถามด้วยความอยากรู้อีกรอบ

 

ยาลดอาการฮีทของฉัน หรือลดกลิ่นของฉันนั่นแหละ

 

อย่างนี้ก็ดีสิ แต่ทำไมนายถึงเพิ่งรู้ว่าตัวเองเป็นโอเมก้าอะไรนี่

 

เวทมนตร์ของพ่อกับแม่คลายลงเมื่อฉันอายุสิบเจ็ดรอนร้องอ๋อทันที เพราะพวกเขาเพิ่งจัดงานวันเกิดให้กับแฮร์รี่ก่อนหนึ่งอาทิตย์ที่โรงเรียนจะเปิดนี่เอง

 

อย่างนี้ก็แสดงว่าพ่อแม่ของนายร่ายมนตร์ป้องกันนายไว้ตลอดเลยสิแฮร์รี่พยักหน้าแปลว่าใช่

 

แล้วยาไปถึงไหน แล้วเสร็จหรือยังรอนมีท่าทีร้อนรนกว่าแฮร์รี่เสียอีกในตอนนี้

 

เสร็จแล้ว ฉันกินไปแล้วแต่แฮร์รี่ไม่ได้มีสีหน้าสบายใจเลยสักนิด และนั่นทำให้คนฟังอดสงสัยไม่ได้

 

ยาก็กินแล้ว นายจะกังวลอะไรอีกล่ะแฮร์รี่พอรอนพูดถึงตรงนี้คนโดนถามแทบอยากจะกรีดร้องออกมาทันที

 

ยาใช้ได้กับทุกคน ยกเว้นเนื้อคู่ของฉัน ต้องรอลุ้นเอาว่าเขาจะได้กลิ่นของฉันไหม

 

เห? นายมีเนื้อคู่ด้วยเหรอแฮร์รี่ แล้วเนื้อคู่ของนายคือใครล่ะ

 

พวกศาสตราจารย์คาดเดากันว่าเป็น...รอนแทบจะหยุดหายใจเพื่อรอฟังคำต่อมาของเพื่อน

 

มัลฟอยและเมื่อแฮร์รี่พูดจบ เขาแทบจะเป็นลมซ้ำไปอีกรอบ

 

ทำไมชีวิตนายต้องเจอแต่เรื่องแบบนี้ทุกทีเลยนะแฮร์รี่รอนมีสีหน้าหนักใจไม่แพ้กันกับเพื่อนของเขา เผลอๆ อาจจะหนักกว่าด้วยซ้ำ

 

แล้วนายจะทำยังไงต่อไปรอนพูดพร้อมกับมองไปที่กล่องน้ำหอมตรง

 

หน้าค่อยๆ ปะติดปะต่อเรื่องราวได้เอง

 

นายจะเอาน้ำหอมไปให้มัลฟอยและบอกว่ากลิ่นที่ออกมาคือนายฉีดน้ำหอมใช่ไหมแฮร์รี่


ใช่

 

นายคงต้องบ้าไปแล้วแน่เลยฉันว่า นายแพ้น้ำหอมขนาดนั้นแล้วจะเอาไปให้มัลฟอยได้ยังไง

 

เรื่องนี้แหละที่ทำให้ฉันคิดไม่ตกถ้าเกิดว่ามัลฟอยฉีดน้ำหอมลองกลิ่นต่อหน้าเขา แล้วแฮร์รี่จะทำยังไงถ้าจามออกมาความแตกแน่นอนเลยแบบนี้

 

เอาล่ะแฮร์รี่ ฉันจะช่วยนายเอง!รอนมีท่าทีฮึกเหิมขึ้นมาเมื่อเห็นเพื่อนเครียด

 

ฉันจะหาวิธีช่วยนายทุกทางเพื่อไม่ให้นายตกเป็นของไอ้เฟอเรทนั่น ฉันเองก็ไม่อยากได้มันมาเป็นเพื่อนเขยสักเท่าไหร่หรอก!แฮร์รี่ยิ้มขำ เพื่อนเขยอะไรของเพื่อนเขานะ มันมีแต่พี่เขยน้องเขยไม่ใช่เหรอ

 

ฉันง่วงแล้ว เราไปนอนกันเถอะแฮร์รี่เก็บพับความเครียดทุกอย่างลงและอ้าปากหาวเมื่อเสียงนาฬิกาตีดังบอกเวลาสองนาฬิกา

 

ตีสองแล้วเหรอเนี่ย ไปนอนกันเถอะ พรุ่งนี้มีเรียนวิชาพยากรณ์แต่เช้าด้วย

 

รอนทำหน้าเหม็นเบื่อเมื่อนึกขึ้นได้ว่าต้องไปนั่งฟังศาสตราจารย์ซีบิลล์ ทรีลอว์นีย์พล่ามเรื่องราวเกี่ยวกับดวงชะตาที่พวกเขาไม่ค่อยเชื่อสักเท่าไหร่

 

แฮร์รี่ตบไหล่รอนเบาๆ ก่อนจะคว้าเอากล่องน้ำหอมติดมือขึ้นห้องไปด้วยเช่นกัน ตอนนี้ยังซีลปิดพลาสติกทับอยู่ ทำให้เขาไม่เกิดอาการไอหรือจามออกมา แต่ถ้าแกะออกมาแล้วเขาก็ไม่อยากจะคิดเลยว่าตัวเองจะเป็นยังไงบ้าง

 

และไม่นานนักแฮร์รี่กับรอนก็พาตัวเองขึ้นมาถึงยังห้องนอนด้านบน พวกเขาไม่รอช้าค่อยๆ ย่องเข้าไปด้านใน เพราะรูมเมทคนอื่นต่างกำลังนอนหลับอย่างสนิท ทำให้พวกเขาอดระแวงไม่ได้ที่จะเป็นเหตุให้พวกเพื่อนต้องตื่นขึ้นมากลางดึก

 

พอมาถึงยังเตียงนอนของตัวเองเป็นที่เรียบร้อย แฮร์รี่ก็ไม่รอช้าทิ้งตัวลงบนที่นอนนุ่มและมุดเข้าไปใต้ผ้านวมผืนหนาทันที พร้อมกันนั้นมือบางก็จัดการถอดแว่นตาวางไว้บนโต๊ะหัวเตียง ส่วนกล่องน้ำหอมในมือก็วางไว้อยู่ใกล้ๆ กันกับหมอน ไม่นานนักเปลือกตาหนักอึ้งค่อยๆ ปิดลงด้วยความเหนื่อยล้า

 

หวังว่าพรุ่งนี้เดรโก มัลฟอยจะไม่โกรธอะไรเขาอีกแล้ว และไม่ทำตัวห่างเหินเหมือนในห้องอาบน้ำด้วย แต่จะว่าไปเขาไม่น่าพูดว่าจะยอมทำทุกอย่างเลย ป่านนี้หมอนั่นคงกำลังคิดอย่างสนุกเลยสิท่าว่าจะหาเรื่องให้เขาทำอะไรดี เอาไว้รอดูพรุ่งนี้ก็แล้วกันนะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.482K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,142 ความคิดเห็น

  1. #9056 nu-nid (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 19:41
    ฮือออ เอ็นดูแฮร์รี่ตอนร้องไห้ กอดๆเดรก55555
    #9,056
    0
  2. #9010 mmcolor (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 20:53
    555555555 ตลกรอน ตกใจแล้วตกใจอีก555555
    #9,010
    0
  3. #8995 Jerry Fern (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 12:08

    เข้าใจแหละมันจะแปลปรวนแบบนี้แหละ รอนคือพ่อมากแบบหวงสุด เฮิร์มคือแม่ที่ชงอ่ะดูออก เฮิร์มเรือนี้

    #8,995
    0
  4. #8887 markbam3105 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 16:44
    อยากเป็นคนแอบถ่ายรูปเลย
    #8,887
    0
  5. #8852 Jecelyn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 20:56
    คืนดีกันเเล้วน่ารักกก
    #8,852
    0
  6. #8769 MitsukiCarto (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 21:55
    หนูไม่ลองใช้น้ำอบแทนน้ำหอมล่ะลูกกก~
    #8,769
    0
  7. #8758 maplekids (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 13:09
    แม่เขากอดกันนนน ฮือออ น้องขี้อ้อนมาก น่าดูแลอะ เดี๋ยวก็โวยวายเดี๋ยวก็ร้องไห้เดี๋ยวก็อยากกอด แล้วพุ่งไปกอดเขาเองด้วยนะ ! ใจเหลวแทนเดรกแล้วเนี่ยยย
    #8,758
    0
  8. #8744 The Killer Princess (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 17:05
    แล้วรี่ศื้อกลิ่นกุหลาบแต่เดรกได้กลิ่นลิลลี่ ซวยมั้ยล่ะแม่คุณ..
    #8,744
    0
  9. #8743 The Killer Princess (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2562 / 17:04
    หนูรี่เหมือนเป็นเมนส์เลยลูก..
    #8,743
    0
  10. #8475 Tetsuu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 18:35
    ผลจากการฮีทแน่เลย
    #8,475
    0
  11. #8462 JBisHB (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 09:11
    อยากให้เดรกโกรธแฮร์รี่บ่อย ๆ จัง 5555555 ชอบแฮร์รี่อ้อนนนนนนนนนรร
    #8,462
    0
  12. #8442 Im your v (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 12:01
    อุ้ยเขินนนนนน
    #8,442
    0
  13. #8437 _arsunp (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 09:10
    แล้วไปกอดเค้าาา น้องง
    #8,437
    0
  14. #8342 BK11629 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 16:44
    เขินนนนน เดรกเป็นคนหรือน้ำยาปรับผ้านุ่มอ่ะ จะบ้าตายย น้องเริ่มรู้ใจตัวเองละ เอ็นดู มีความดึงมากอด น่ารักก
    #8,342
    0
  15. #8285 Normal-tis (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 17:12

    พรุ่งนี้เช้าคงจะเห็นคนไม่อาบน้ำเพราะไม่อยากให้กลิ่นมันออก 55555
    #8,285
    0
  16. #8252 Nekoijump (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 21:45

    โอ๊ยยยย เขินนนนนนแบบเขินอะ น้องรี่ง้อได้น่ารักมากๆเลยยย คุณชายเวลาโกรธนี่น่ากลัวอ่าาา ดีใจที่ยอมอ่อนให้น้องงง แต่แบบกอดกันแรร้ววววว คิกๆๆๆ

    #8,252
    0
  17. #8235 rlaxogud_twt (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 13:07
    เขินนนนนนนนยน
    #8,235
    0
  18. #8208 rangonnacrazynow (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 15:49
    แงงงงงง คุณมัลฟอยอ่อนโยนมั่ก กอดกันเนอะ;-; น้องรี่เหมือนแมวเลย
    #8,208
    0
  19. #8174 Kariskisstao (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 21:46
    แงงงงง555555 แฮร์รี่เหมือนคนเป็นประจำเดือนน อารมณ์สวิงสุดด
    #8,174
    0
  20. #8065 STR :3 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 10:32
    นุ้งรี่ ประจำเดือนไม่มาหรอลู้ก โอ้ย 555555555
    #8,065
    0
  21. #8023 klyPuKu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 21:36
    เดรกได้กลิ่นลิลลี่ แต่นุรี่ซื้อกลิ่นกุหลาบมาอ่ะรู้กกก จะเนียนหรออ
    #8,023
    0
  22. #7916 kanun0_0 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 15:39
    ของโคตรดีย์! ////////7////////
    #7,916
    0
  23. #7833 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 14:53
    หื้มมม กอดกันๆๆ ;-;
    #7,833
    0
  24. #7633 imanowhwan (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 23:20
    มันดีมากกก นํ้าตาจัลไหล;-;
    #7,633
    0
  25. #7464 Jhw'  (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 23:47
    กรี๊ดดดดดด เขินกว่านี้ไม่มีอีกแล้วฮื่อออออออ อารมณ์ช่วงฮีทของน้อง เหมือนช่วงที่ผู้หญิงเป็นเมนเลยอะ 555555555
    #7,464
    0