[END] Despacito | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 62 : The End :: You’re my destiny

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,935
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 769 ครั้ง
    2 ก.ค. 63





หลังจากที่เดรโกได้ร้องไห้เพื่อขอให้คนรักกลับมาหาเขาในวันนั้นก็ผ่านมาเกือบหนึ่งอาทิตย์แล้ว และตอนนี้คนที่มีสภาพจิตใจบอบช้ำก็เริ่มดีขึ้นมากตามลำดับ จนไม่น่าเป็นห่วงแต่ก็ยังต้องคอยเฝ้าดูอย่างใกล้ชิดอยู่ดี

 

และเช้าวันนี้สดใสเหมาะแก่การออกมาเดินเล่นเพื่อรับอากาศบริสุทธิ์มากเหลือเกิน เดรโกจึงไม่รอช้าชักชวนคนรักของเขาให้ออกมานั่งที่ทะเลสาบด้วยกันทันที และเด็กชายผู้รอดชีวิตก็ไม่อิดออดที่จะมาด้วยเลยสักนิดเดียว

 

แฮร์รี่เองก็คิดว่าดีเหมือนกัน เขาไม่ได้เดินเล่นรับลมนอกโรงเรียนมาสักพักแล้ว และคงจะเป็นการดีไม่น้อยถ้าเขาได้เปิดหูเปิดตา ฟังเสียงนกร้องและผู้คนในโรงเรียนที่เขาไม่ได้เจอมานานพูดคุยกัน

 

และตอนนี้คู่รักที่เพิ่งผ่านเรื่องราวเลวร้ายที่สุดในชีวิตกำลังจับมือเดินเคียงคู่กันออกมาจากประตูหลังโรงเรียน เพื่อตรงไปยังจุดมุ่งหมายของตัวเองทันที ระหว่างทางนั้นก็มีเพื่อนๆ เอ่ยทักทายแฮร์รี่อยู่ไม่น้อย แต่เขาก็ทำเพียงแค่ยิ้มตอบกลับไปให้เท่านั้น ไม่ได้หยุดพูดคุยหรือสนทนากันมากนัก

 

จนกระทั่งตอนนี้เขามาหยุดยืนอยู่หน้าทะเลสาบอันเวิ้งว้างของโรงเรียนในเวลาต่อมาไม่นาน คนที่ชวนมาด้วยก็ทรุดตัวนั่งลงไปกับพื้นทันที ก่อนจะฉุดรั้งดึงมือแฮร์รี่ที่บัดนี้มีรูปร่างซูบผอมไปเล็กน้อยล้มลงไปนั่งบนตักของอีกฝ่ายได้อย่างพอดิบพอดี

 

ปล่อยเลย นี่มันในโรงเรียนนะแฮร์รี่บ่นแต่ก็ไม่ได้จริงจังเท่าไหร่นัก

 

ขอกอดหน่อย นั่งเฉยๆ แล้วมือมันว่าง

 

พรีเฟ็คต่างบ้านไม่พูดอย่างเดียวแถมการโอบกอดกลับมาให้อีกด้วย และแฮร์รี่ก็ไม่ได้ต่อว่าหรือบ่นอะไรออกไปอีกเลย เขาทำเพียงแค่ทิ้งตัวเอนแผ่นหลังซบกับหน้าอกของอีกฝ่ายเท่านั้น

 

อยากฟังนิทานไหมและจู่ๆ เสียงทุ้มที่ตอนนี้ใบหน้าแนบชิดติดกับเขาก็ถามขึ้น

 

ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะรอยยิ้มเล็กๆ ส่งกลับไปให้ด้วยในขณะที่พูด

 

ไม่ใช่เด็กก็ฟังได้ เดี๋ยวจะเล่าแล้วนะ ตั้งใจฟังให้ดีล่ะคนที่เพิ่งจะมีอาการดีขึ้นได้แต่ส่ายหน้าน้อยๆ

 

ถ้าจะพูดแบบนี้แล้วจะถามทำไมกันนะ เจ้าตัวอยากจะเล่าอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง ถึงแม้เขาจะบอกว่าไม่อยากฟังอีกฝ่ายก็คงจะเล่าอยู่ดีนั่นแหละ แต่จะว่าไปฟังหน่อยก็ได้ อยากรู้นักว่าจะเอานิทานหลอกเด็กอะไรมาหลอกเขากันนะ

 

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…”

 

นานแค่ไหนแฮร์รี่รีบถามแทรกทันทีที่อีกคนเปิดปากพูด

 

หกปีแต่อีกคนก็ยอมตอบเขาอยู่ดี และก็โดนบีบจมูกแถมส่งท้ายกลับ มาให้ด้วย แฮร์รี่ถึงยอมอยู่นิ่งๆ ในเวลาต่อมา

 

จะเล่าต่อแล้วนะ

 

เสียงขานรับตอบในลำคอทันทีเพื่อให้อีกฝ่ายได้เล่าต่อโดยไม่โดนแกล้งหรือขัดจังหวะ และแฮร์รี่ก็ได้เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเบื้องบนที่สว่างสดใสกว่าทุกวันไปด้วยในขณะที่รอฟังนิทานจากคนรักของตัวเอง

 

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว... นานสักหกปีได้คราวนี้เดรโกไม่รอช้าบอกจำนวนเวลาตามหลังด้วยทันที

 

มีเด็กชายหนึ่งชื่อว่าอัลฟ่า และเด็กชายอีกคนชื่อว่าโอเมก้าเดรโกเงียบเสียงลงอีกครั้งก่อนจะลอบสังเกตปฏิกิริยาของคนในอ้อมกอด และเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ได้แสดงท่าทีอะไรเขาจึงเล่าต่อ

 

เด็กชายอัลฟ่ากำลังจะเข้าโรงเรียน เขาจะต้องไปซื้อของใช้ต่างๆ ที่สถานที่แห่งหนึ่งกับครอบครัว แต่เด็กชายก็ไปด้วยความเบื่อหน่ายนิดหน่อย เพราะเขายังมีความลังเลว่าอยากจะไปเรียนอีกที่หนึ่ง ซึ่งเป็นที่ที่พ่อเขาอยากให้เข้า แต่เขาก็อยากตามใจแม่ด้วยเหมือนกัน ถึงได้มีข้อโต้แย้งอยู่ในใจว่าควรจะไปที่ไหนดี

 

เสียงทุ้มเงียบลงอีกครั้งก่อนจะพยายามเรียบเรียงเรื่องราวในหัวและเริ่มพูดใหม่โดยมีคนในอ้อมกอดกึ่งนั่งกึ่งนอนพิงไหล่ฟังนิ่งไม่ขยับเขยื้อน

 

แต่แล้ววันนั้นในขณะที่เขากำลังจะตัดชุดสำหรับการเข้าเรียน เด็กชายอัลฟ่าก็ได้เจอกับเด็กน้อยคนหนึ่งซึ่งมีท่าทางไม่น่าดูเลยสักนิดเดียว เจ้าเด็กคนนั้นผอมกะหร่องมากจนเขาอดคิดไม่ได้ว่าถ้าลองเป่าลมใส่แล้วจะปลิวไปตามแรงลมไหมนะเดรโกหยุดอีกครั้งก่อนจะยิ้มกับตัวเองเมื่อนึกถึงภาพเหตุการณ์ที่เขากำลังเล่าออกมาเป็นนิทาน

 

เล่าต่อสิ

 

และคนที่เงียบฟังอยู่นานก็พูดขึ้นเพื่อให้อีกคนพูดต่อ พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินจึงฉวยโอกาสหันหน้าไปหอมแก้มขาวนวลหนึ่งทีเพื่อขอรางวัลและจึงยอมเปิดปากอีกครั้ง

 

เด็กชายอัลฟ่าแอบมองเด็กคนนั้นอยู่พักใหญ่ เขาก็มีความรู้สึกว่าอยากทำความรู้จัก จึงไม่รีรอที่จะเข้าไปทักทายทันที แต่ด้วยความที่เขามีมาดของนายน้อยนิดหน่อยเลยเผลอพูดจาไม่น่าฟังออกไป เจ้าเด็กนั่นเลยเหมือนไม่อยากเป็นมิตรกับเขาสักเท่าไหร่นักเสียงหัวเราะขบขันให้กับตัวเองดังขัดขึ้นอีกครั้งเมื่อนึกถึงนิทานของตัวเอง

 

แล้วคนไหนคือเด็กชายโอเมก้าล่ะแฮร์รี่ถามขึ้นเมื่อตัวละครอีกตัวไม่โผล่มาสักที

 

เดี๋ยวสิ เขากำลังจะมาแล้วเดรโกฝังจมูกลงไปบนแก้มนิ่มที่จุดเดิมอีกรอบก่อนจะเริ่มเล่าต่อ

 

หลังจากที่เขาเข้าไปทำความรู้จักแล้วไม่ได้รับมิตรภาพกลับมา เด็กชายอัลฟ่าก็เศร้าใจนิดหน่อย แต่เขายังไม่ย่อท้อ อยากจะเป็นเพื่อนกับเจ้าเด็กคนนั้นอยู่ และมีความสงสัยอยู่ในใจที่ต้องการหาคำตอบด้วย จึงแอบหนีพ่อกับแม่เดินตามเด็กที่ปฏิเสธความเป็นมิตรกับเขาไปทันทีน้ำเสียงตื่นเต้นพูดกระตุ้นให้คนฟังรู้สึกตามไปด้วย

 

แต่แล้วเขาออกมาหน้าร้านกลับหาตัวไม่เจอซะอย่างนั้น ทั้งๆ ที่เขาตาม มาไม่ห่างแท้ๆ แต่เด็กชายอัลฟ่าก็ไม่ยอมแพ้หรอกนะ เพราะว่าเขาได้กลิ่นที่ออกมาจากเด็กคนนั้นน่ะสิ เขาจึงไม่รอช้ารีบเดินตามไปทันทีคล้ายกับสุนัขตามล่าหาเนื้อเลยแหละ

 

เดรโกเล่ามาถึงตรงนี้เขาก็ไม่รีรอที่จะหยุดลงอีกครั้งและแนบจมูกลงกับซอกคอระหงเพื่อสูดดมกลิ่นที่เขาหลงใหลและชื่นชอบ

 

อื้อ! เล่าต่อเลยเร็วๆเดือดร้อนให้แฮร์รี่ต้องรีบดันจมูกโด่งที่ซุกไซ้ซอกคอเขาอยู่ออก และเร่งเร้าให้อีกฝ่ายเปิดปากอีกครั้ง

 

เดรโกหัวเราะเล็กน้อยก่อนจะเริ่มเล่านิทานให้คนรักฟังอีกรอบ ทั้งที่ความจริงแล้วตอนแรกบอกว่าไม่อยากฟังแท้ๆ ตอนนี้กลับกลายมาเร่งเขาไปแล้วซะอย่างนั้น ถ้าเขาเล่าไม่จบคาดว่าน่าจะได้นอนนอกห้องแน่นอน โทษฐานที่ทำให้อีกคนค้างคา

 

เขาเดินตามไปเรื่อยๆ จนเจอเด็กคนนั้นเข้าไปในร้านขายไม้กายสิทธิ์ แต่เขาก็ไม่ได้ตามเข้าไปหรอกนะ ทำเพียงแค่แอบดูอยู่หน้าร้านเท่านั้น และพอเด็กนั่นออกมา เด็กชายอัลฟ่าก็ยังคงเดินตามต่อไปเรื่อยๆ คล้ายกับถูกสะกดไม่ให้ละสายตาไปไหนได้เลย และตอนนั้นเองเขาถึงได้รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นโอเมก้า แถมยังเป็นคู่แห่งโชคชะตาของตัวเองตามคำบอกเล่าโบราณ ที่รู้ก็เพราะเขาดันขยับตัวไม่ได้ไงล่ะ แถมยังถูกดึงดูดเหมือนขั้วบวกและขั้วลบให้เข้าไปใกล้มากขึ้น แต่แล้วจู่ๆ กลิ่นนั้นก็หายไป เขาถึงได้กลับมามีสติกลับมาอีกครั้ง

 

เดรโกรู้สึกว่าเขาหายใจไม่ทันเพราะพูดยาวเกินไป จึงเงียบเสียงลงก่อนจะฉวยโอกาสจับใบหน้าหวานให้หันข้างมาเล็กน้อย และไม่รอช้าประกบปากจูบทันที

 

เดรโกแค่ต้องการอากาศในการช่วยหายใจเท่านั้น และเห็นว่าวิธีนี้คงจะดีไม่น้อยเขาจึงทำมันทันที แต่ไม่ทันได้จาบจ้วงลิ้นเข้าไปอีกมือบางก็ฟาดใส่แขนเขาก่อน ชายหนุ่มผมบลอนด์จึงผละออกมาอย่างเสียดาย

 

เล่าให้จบก่อนสิกลีบปากบางบู้เล็กน้อยก่อนจะมองค้อนแถมให้ด้วย เดรโกจึงทำได้แค่เพียงก้มหน้าหอมแก้มไปก่อนหนึ่งทีและเล่าต่อ

 

เด็กชายอัลฟ่าไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร กลิ่นที่เขาตามมาถึงได้ขาดหายไป แต่เขาก็ได้รู้แล้วว่าเด็กคนนั้นคือโอเมก้าคู่แห่งโชคชะตาของเขาไม่ผิดแน่ เจ้าตัวถึงได้ยอมเลือกโรงเรียนตามที่แม่ต้องการ

 

เพราะว่าอยากจะอยู่กับโอเมก้าของเขาใช่ไหมแฮร์รี่พูดแทรกขึ้น

 

ใช่ นับตั้งแต่วินาทีนั้น เขาก็ไม่อาจห่างจากเด็กชายโอเมก้าได้อีกเลยเดรโกพูดพร้อมด้วยรอยยิ้มกว้างอย่างที่ไม่เคยมีมาตลอดหลายวัน

 

นิทานที่เล่าให้คนรักฟังทำให้เขานึกถึงเรื่องราวต่างๆ เมื่อหลายปีก่อนตอนที่เขาได้เจอเด็กชายผู้รอดชีวิต คนที่เขาปะทะคารมด้วยตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน หึ จะว่าไปเขาก็ดันปากไม่ดีก่อนเองนั่นแหละ อีกฝ่ายไม่อยากเป็นเพื่อนด้วยก็สมควรแล้ว

 

ว้าจบซะแล้วเสียงหวานพูดออกมาคล้ายกับมีอาการเสียดายเล็กน้อยที่เรื่องเล่าจบเร็วเกินไป

 

มีอีกนะ ฟังไหมคนที่อยู่ในอ้อมกอดพยักหน้ารัวจนเรียกให้คนนั่งซ้อนหลังหัวเราะขำทันที

 

นี่เป็นเรื่องสุดท้ายแล้วนะ ตั้งใจฟังดีๆ ล่ะพอเดรโกพูดจบเขาก็เริ่มเล่านิทานอีกหนึ่งเรื่องทันทีอย่างไม่รีรอ

 

เสียงขับกล่อมเล่าเรื่องราวสุดท้ายในความทรงจำที่เด็กชายอัลฟ่าได้เด็กชายโอเมก้าของเขามาครอบครองอย่างสมบูรณ์หลังจากที่ใช้เวลารอมาเนิ่นนานหลายปี

 







เดรโกเริ่มเปิดปากอีกครั้งทันที และดูเหมือนว่าวันนี้เขาจะพูดมากเกินกว่าครั้งไหนๆ จนรู้สึกเจ็บคอขึ้นมาเสียไม่ได้ บางทีถ้าเล่าจบเขาคงต้องแวะไปหามาดาม พอมฟรีย์เพื่อขอยาแก้เจ็บคอมาทานซะหน่อยแล้ว

 

อันนี้จะเป็นเรื่องต่อจากเรื่องก่อนนะ แต่ว่ามันผ่านมาหกปีแล้ว

 

แฮร์รี่พยักหน้ารับรู้ทันทีก่อนจะแนบชิดตัวเข้ากับแผงอกกว้างมากกว่า เดิมเมื่อจู่ๆ ก็รู้สึกหนาวขึ้นมาเสียอย่างนั้น และคนโอบกอดก็ไม่รอช้ากระชับวงแขนแน่นขึ้นมากกว่าเดิมด้วยความรวดเร็วเพื่อให้อีกฝ่ายได้ไออุ่นมากที่สุด

 

เมื่อจัดแจงท่าทางเสร็จเรียบร้อย เดรโกไม่วายก้มหน้าลงไปฉกฉวยเอาความหอมจากแก้มป่องอีกรอบ ดูเหมือนว่าเขาจะชอบมันมากเสียเหลือเกินจนไม่อาจละสายตาได้เลย และได้ทุกอย่างที่พอใจแล้วเขาจึงเริ่มเล่าอีกรอบทันที

 

ตลอดเวลาที่เด็กชายอัลฟ่าอยู่ในโรงเรียน เขาพยายามกลั่นแกล้งและหาเรื่องเด็กชายโอเมก้าตลอดเวลา ไม่ใช่เพราะว่าความเกลียดชังนะ แต่มันเป็นเพราะเขาอยากจะอยู่ในสายตาของเด็กคนนั้น พยายามทำทุกวิถีทางให้อีกฝ่ายได้เรียกชื่อเขา แม้ว่าจะเป็นการเรียกแถมมาด้วยการด่าก็ตามคนฟังหัวเราะคิกอย่างขบขัน


เขาเป็นโรคจิตหรือไงแฮร์รี่ถามขึ้น

 

อาจะว่าแบบนั้นก็ไม่แปลกเท่าไหร่ แต่เขาก็ไม่รู้จะทำยังไงถึงได้ใช้วิธีแบบนั้นคนตอบเองก็อดขำไม่ได้เช่นกัน พอมานึกๆ ดูแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับคนโรคจิตเลย

 

เล่าต่อสิแฮร์รี่เริ่มพูดประโยคเดิมอีกรอบ และวันนี้เขาพูดมันกี่ครั้งแล้วนะ

 

หลังจากที่เด็กชายอัลฟ่าเข้ามาในโรงเรียน เขาก็ไม่ได้กลิ่นนั้นอีกเลยเป็นเวลาเกือบหกปี แต่แล้วจู่ๆ วันเปิดเทอม เขากลับได้กลิ่นที่คุ้นเคยและโหยหามานานลอยแตะเข้าจมูก คนที่จำกลิ่นนั้นได้ไม่รู้ลืมจึงไม่รีรอเดินตามกลิ่นหอมหวานไปทันที และมันชี้ชัดไปที่เด็กชายโอเมก้าคนนั้นไม่ผิดแน่นอน เขาจึงทำท่าเข้าไปทัก อาจะเรียกว่าทักก็ไม่ถูกสิ เขาเข้าไปพูดจากวนประสาทมากกว่าจนโดนด่ากลับมาอีกครั้งนั่นแหละ เขาถึงพอใจ

 

เสียงหัวเราะขบขันดังขึ้นอีกรอบจากคนในอ้อมกอด และครั้งนี้เดรโกก็ไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายหัวเราะอย่างเดียว เขาก้มหน้าลงไปฟัดซอกคอของอีกคนด้วยความมันเขี้ยวแทน

 

พอๆ อื้อ! เดรโกหยุด

 

มือขาวพยายามดันหน้าของอีกฝ่ายให้ห่างจากคอของตัวเองพร้อมกับร้องประท้วงห้ามเช่นกัน แต่ก็ไม่ได้ผลเท่าไหร่นัก เดรโกฟัดจนพอใจนั่นแหละเจ้าตัวถึงยอมถอยห่างออกมาเอง และคนร้องห้ามไม่ขาดปากก็เหนื่อยหอบเล็กน้อยก่อนจะพยายามโกยอากาศเข้าปอดในทันที

 

เล่าต่อเดี๋ยวนี้เลยเสียงหวานข่มขู่เล็กน้อยจนเรียกรอยยิ้มของคนเอาแต่ใจได้มากทีเดียว เขาจึงยอมเล่าเรื่องอีกครั้งตามคำบัญชาของคนรัก

 

หลังจากที่เด็กชายอัลฟ่าได้กลิ่นนั้นชัดขึ้น และมันก็ไม่หายไปอีก เขาก็เริ่มตามติดเจ้าของมันแจจนแทบไม่ห่างกาย หรือบางครั้งเขาก็พยายามหาเรื่องก่อกวนเพื่อที่ได้อยู่ใกล้ๆ กับเด็กชายโอเมก้าตลอดเวลา แต่เขาก็ยังคงแกล้งอีกฝ่ายอยู่เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ถึงขั้นที่หลอกว่าไม่ได้กลิ่นแล้วก็มี จนสุดท้ายก็โดนจับได้” 

 

เดรโกหยุดนิ่งไปสักพักและกำลังจะเล่าต่อแต่ก็โดนขัดเอาไว้เสียก่อน เขาจึงเงียบปากเพื่อให้อีกคนได้ถามออกมาแทน

 

แล้วเด็กชายอัลฟ่าเขาไม่สงสัยบ้างเหรอว่าทำไมจู่ๆ กลิ่นนั้นถึงกลับมาและไม่หายไปไหนอีกเลย

 

สงสัยสิ สงสัยมากและเขาก็ตามสืบจนรู้ว่าเพราะเป็นเวทมนตร์ชั้นสูงที่คอยปิดกั้นเอาไว้ แต่ตอนนั้นที่เด็กชายอัลฟ่าได้กลิ่นเมื่อหกปีที่แล้วน่าจะเพราะว่าเป็นคู่แห่งโชคชะตา มันถึงแผ่กระจายออกมาให้เขาได้รับรู้ แถมเขายังต้านทานมันไม่ค่อยได้อีกด้วย

 

แล้วเขารู้ความจริงได้ยังไงแฮร์รี่ถามขึ้นอีกครั้งอย่างสงสัย

 

เขาพยายามตามสืบน่ะ แอบตามเด็กชายโอเมก้าจนไปได้ยินเรื่องราวต่างๆ มากมายและรู้เกือบทุกเรื่องเลย แถมยังรู้ด้วยว่าเจ้าตัวหลอกเรื่องแฟนปลอมๆ เด็กคนนั้นจะไปมีแฟนได้ยังไงกัน เพราะเด็กชายอัลฟ่าไล่ตะเพิดพวกที่จะเข้ามาจีบโอเมก้าของเขาออกไปหมดน่ะสิพอพูดถึงตรงนี้แล้วเขาก็อยากจะขำตัวเองขึ้นมาอีกรอบไม่ได้ จะว่าไปเขาก็ร้ายไม่ใช่เล่นเลยแฮะ

 

อาโรคจิตจริงๆ ด้วยสินะเสียงหวานพูดออกมาคล้ายกับหยอกล้อเล็กน้อย

 

เด็กชายอัลฟ่าหวงของเขานี่น่าวงแขนกว้างกระชับแน่นขึ้นกว่าเดิมเมื่อพูดจบจนแฮร์รี่ต้องตีลงไปเล็กน้อยถึงได้ค่อยๆ ผ่อนแรงลง

 

แล้วเรื่องมันเป็นยังไงต่อไปเด็กชายผู้รอดชีวิตถามขึ้นอีกครั้งเมื่อเริ่มหายใจถนัดขึ้นแล้ว

 

ทุกอย่างเหมือนจะมีดีและร้ายปนกันไป แต่ว่าที่ร้ายที่สุดดันมีอัลฟ่าอีกคนเข้ามา และมันคนนั้นก่อเรื่องวุ่นวายไปหมดจนเด็กชายอัลฟ่าเกือบจะเสียโอเมก้าของเขาไป

 

พอมาถึงตรงนี้น้ำเสียงของเดรโกเริ่มเปลี่ยนไปเล็กน้อย พร้อมกับมือที่วางอยู่บนหน้าท้องของคนรักเริ่มบีบเข้าหากันแน่น เดือดร้อนให้คนที่รับรู้ถึงความรู้สึกได้ต้องรีบยื่นมือเข้ามาแตะเพื่อให้ผ่อนคลายลง

 

หึ รู้ไหมว่าเด็กชายอัลฟ่าไม่เคยกลัวใครเลยสักคนเดียวที่วุ่นวายอยู่ใกล้กับโอเมก้าของเขา ไม่ว่าจะเป็นเจ้าเบต้าที่หน้าตาใสซื่อนั่น หรือจะเป็นไอ้อัลฟ่าคนนั้นก็ตาม เพราะยังไงแล้วเขาก็เชื่อว่าคู่แห่งโชคชะตาของเขาจะต้องเป็นของของเขาแน่นอนแต่แล้วเขากลับคิดผิดมหันต์ เขาเกือบเสียโอเมก้าไปเพราะความประมาทของตัวเอง แต่โชคดีที่เขาเข้าไปช่วยไว้ได้ทัน

 

น้ำเสียงเจ็บปวดแฝงออกมาให้กับคนฟังได้รับรู้ เมื่อในหัวของเดรโกกำลังคิดถึงวันนั้นที่เขาเปิดประตูห้องน้ำเข้าไปเจอคนรักนอนกองอยู่กับพื้นตัวงอและมันทำให้เขาโกรธจนตั้งสติแทบไม่อยู่ 


คนที่เขาเคยกลั่นแกล้งมาตลอดหลายปีแต่เดรโกก็ทะนุถนอมมาตลอดเวลาเช่นกันกลับต้องมาเจ็บตัวเพราะคนที่เพิ่งเจอกันไม่กี่เดือน เขาทำตัวไม่ถูกจนเกือบพลั้งมือฆ่ามันคนนั้นเลยด้วยซ้ำ

 

ชู่วใจเย็นสิ ฉันยังอยากฟังต่อนะน้ำเสียงหวานเบาค่อยๆ กระซิบลงข้างหูก่อนจะลูบต้นแขนที่สั่นเพราะเจ้าของเผลอบีบมือแน่นไปด้วย

 

เรื่องตอนนี้คือเรื่องที่ฉันชอบเกือบที่สุด เด็กชายอัลฟ่าได้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเด็กชายโอเมก้าหลังจากที่เขาช่วยชีวิตมาได้ และมันเป็นสิ่งที่เขารอมาเนิ่นนานมากเหลือเกินหลังจากที่เขาพยายามกักเก็บอารมณ์ตัวเองตลอดเวลา เพราะเขาไม่อยากขู่เข็ญหรือบังคับ อยากจะให้โอเมก้าของเขาเป็นฝ่ายยินยอมเอง แต่ว่าพอเขาตื่นมาเรื่องกลับผิดพลาดไปหมด ทั้งที่เมื่อคืนเรามีความสุขกันแท้ๆ เด็กชายโอเมก้าดื้อด้านมากจนเขาอยากจะจับมาตีก้นหลายๆ ที” 

 

เดรโกเผลอปล่อยมือออกจากเอวบางก่อนจะจับหมับที่ก้นกลมและบีบแรงๆ หลายทีตามที่เขาพูด ในเมื่อตีไม่ได้ก็ขอบีบหน่อยแล้วกัน

 

ก็ตอนนั้นเด็กชายโอเมก้ายังไม่รู้ใจตัวเองนี่หน่า…”

 

หึ นั่นสิ หลังจากนั้นเรื่องวุ่นวายก็เกิดขึ้นอีก แต่เรื่องนี้ฉันไม่อยากเล่าเลย ข้ามไปแล้วกันนะแฮร์รี่พยักหน้าเข้าใจ เขาเองก็ไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้เหมือนกัน

 

แต่ระหว่างเรื่องวุ่นวายนั้นเขาก็ได้ลงเอยกับเด็กชายโอเมก้าเสียที เขาดีใจมากเลยนะ จนเก็บอาการแทบไม่อยู่แน่ะ แต่แล้วความสุขก็อยู่กับเขาได้ไม่กี่อาทิตย์เอง ทั้งที่เขาเพิ่งรู้ว่ากำลังจะมีลูก แต่พ่อที่แสนจุ้นจ้านก็เข้ามายุ่มย่ามจนเรื่องราวใหญ่โตไปหมด แต่จะโทษพ่อก็ไม่ได้อีกนั่นแหละ เพราะจิตใจของคู่รักไม่เข้มแข็งเอง พวกเขาถึงได้แยกจากกันอีกครั้ง

 

เด็กชายผู้รอดชีวิตนิ่งฟังและอดรู้สึกว่าคิดแบบเดียวกันกับเดรโกไม่ได้ ถ้าตอนนั้นเขาเชื่อมั่นใจความรักมากกว่านี้ อีกฝ่ายคงได้ใช้เวลาอยู่กับลูกนานขึ้นไปอีกแน่นอน

 

และพอนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้ น้ำตาของเขาก็เริ่มไหลลงมาจากดวงตาคู่สวยอย่างไม่รู้ตัว จนเดือดร้อนให้คนนั่งซ้อนหลังต้องมาเช็ดออกให้

 

แต่ทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี ถึงแม้ว่าจะเหลือแค่พวกเขาสองคน แต่เขาก็ยังมีกันและกัน

 

เดรโกถือโอกาสรวบรัดตัดตอนไปเลย เขาคิดว่าตัวเองคงไม่อยากพูดถึงเรื่องราวในตอนท้ายเท่าไหร่ ส่วนคนที่กำลังนั่งพิงหลังอยู่ก็คงไม่อยากฟังเช่นกัน จึงคิดว่าเล่าแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

 

และทุกอย่างก็จบลงด้วยดี แฮปปี้เอ็นดิ้งเหมือนในเทพนิยาย เด็กชายอัลฟ่าและเด็กชายโอเมก้าครองรักกันไปจนแก่เฒ่าตราบนานเท่านาน

 

และพอมาถึงตรงนี้แฮร์รี่ต้องรีบเงยหน้าขึ้นมองคนพูดด้วยความรวดเร็ว คนรักของเขาเคยดูการ์ตูนพวกเจ้าหญิงในเทพนิยายด้วยหรือไง ถึงได้พูดจาแบบนี้ได้

 

โมเมไปเองหรือเปล่า ได้ถามเด็กชายโอเมก้าหรือยังว่าเขาจะอยู่ด้วยไหม คิดเองเออเองจริงๆ เลยประโยคล้อเลียนพูดออกมาก่อนจะทอดสายตากลับไปมองที่ทะเลสาบเบื้องหน้าต่ออีกครั้ง

 

กำลังจะถามนี่ไงเดรโกพูดก่อนจะคลายวงแขนที่โอบรอบเอวคอดออกและขยับตัวยกขึ้นเล็กน้อยเพื่อหยิบอะไรบางอย่างจากกระเป๋ากางเกงตัวเอง

 

แต่งงานกันไหมจู่ๆ คนที่บอกเล่านิทานก็ถามขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยจนแฮร์รี่ถึงกับตกใจ

 

อะอะไรนะคนถูกจู่โจมถามอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

 

ยังไม่แก่สักหน่อยที่รัก หูไม่น่าตึงนะครับ

 

และพูดจบก็โดนแรงหยิกเข้าไปหนึ่งทีด้วยความรวดเร็ว จนต้องส่งเสียงร้องโอดโอยออกมา เพราะมันแรงมากจนเนื้อเขาเกือบหลุดตามมือของอีกคนไปเลยน่ะสิ

 

ปากดีแบบนี้ไม่แต่งด้วยดีไหม ปล่อยให้นิทานนั้นไม่สมบูรณ์ดีกว่า

 

แฮร์รี่รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่ามันคือเรื่องของเขากับอีกคน และก็อดแปลกใจไม่ได้ที่คนรักรู้ว่าเขาคือใครในครั้งแรกที่เจอกัน เขาเสียอีกที่ไม่รู้อะไรเลยจนบางครั้งก็น่าหงุดหงิด

 

และเพราะเหตุนี้เองเดรโกถึงได้ตามติดเขาแจมาตลอด จะว่าไปอีกฝ่ายต้องใช้ความอดทนมากแค่ไหนกันนะสำหรับคนอย่างเขา แต่ก็อยากจะขอบคุณไม่น้อยที่อุตส่าห์มีความพยายามมาตลอดหกปี ไม่ย่อท้อเลยสักนิดเดียว

 

จะว่าไปแล้วเขาก็เป็นคู่แห่งโชคชะตาของเดรโกของแท้แน่นอนเลยสิ ถึงได้สลัดไม่เคยหลุดสักที อาความจริงแล้วต้องบอกว่าอีกฝ่ายไม่ยอมให้เขาห่างไปไหนเลยต่างหาก บอกแล้วไงว่าเป็นคนโรคจิตชัดๆ แต่เขาดันรักไปแล้วซะได้

 

นิทานของเราจะขาดใครคนใดคนหนึ่งไม่ได้นะ ถ้าอย่างนั้นแล้วเด็กชายผู้รอดชีวิตให้เกียรติแต่งงานกับเดรโกได้ไหมครับคนดีคราวนี้น้ำเสียงทุ้มนุ่มนวลค่อยๆ เอื้อนเอ่ยออกมาพร้อมกับแหวนวงเล็กชูขึ้นตรงหน้าของเขา

 

เดรโกแอบขอแม่มานานแล้วสำหรับแหวนวงนี้ มันเป็นแหวนประจำตัวของเขาที่พ่อทำให้ตอนเกิด คล้ายกับบ่งบอกให้คนภายนอกรู้ว่านี่คือลูกชายเพียงคนเดียวของตระกูลมัลฟอย

 

และตอนนี้เขากำลังจะมอบให้กับบุคคลที่รักมากกว่าทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกใบนี้แม้กระทั่งตัวเขาเอง เพื่อตีตราจองโดยสมบูรณ์ แต่อีกคนกลับปฏิเสธเขาเสียอย่างนั้น

 

ไม่ล่ะประโยคสั้นๆ ไม่กี่คำทำเอาเดรโกหน้าหงอยเหมือนสุนัขถูกทิ้งทันที

 

ไม่ปฏิเสธไงล่ะ!และเสียงที่ได้ยินต่อมาทำเอาคนที่หน้าเศร้าฉีกยิ้มกว้างได้ด้วยความรวดเร็ว

 

เสียตัวให้นายไปตั้งไม่รู้กี่รอบ ถ้าไม่แต่งก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้วที่รักเมื่อแฮร์รี่พูดจบเขาก็รีบหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับคนรักของตัวเองทันทีก่อนจะโถมตัวเข้ากอดเต็มแรง

 

ฉันรักนายเดรโก รักมากกว่าทุกอย่างบนโลกใบนี้เสียงหวานพูดด้วยความหนักแน่นที่ข้างหูและเรียกรอยยิ้มจากคนฟังได้เป็นอย่างดี

 

สรุปแล้วใครกันแน่ที่ขอแต่งงาน” 

 

แฮร์รี่หัวเราะคิกคักก่อนจะผละหน้าออกมาและนั่งคร่อมอยู่บนตักของอีกฝ่ายในท่าทางล่อแหลมพร้อมกับมือคล้องโอบรอบคอหนาด้วยเช่นกัน

 

และตอนนี้เดรโกคิดว่าเขาควรจะทำเรื่องราวที่คั่งค้างนี่ให้จบเสียทีจะได้พาคนที่กำลังยั่วยวนนี่กลับไปจัดการบนเตียงในหอนอนสลิธีริน เขาเองก็ตายอดตายอยากมาหลายวันแล้ว จนบางทีอยากจะโยนแหวนทิ้งแล้วจับอีกคนฟัดหน้าทะเลสาบนี่เลย แต่ก็ทำไม่ได้

 

ชายหนุ่มที่รอเวลานี้มาเนิ่นนานพร้อมกับเตรียมจะก้าวผ่านความรู้สึกที่เลวร้ายให้หมดไปเสียที ไม่รอช้าเอื้อนเอ่ยประโยคสำคัญในชีวิตออกมาอีกรอบ และเขาจะพูดเป็นครั้งสุดท้ายกับคนตรงหน้านี้แต่เพียงผู้เดียว

 

“Will you marry me, Harry Potter”

 

น้ำเสียงทุ้มละมุนแฝงไปด้วยความจริงจังถามขึ้นพร้อมกับชูแหวนเพชรสีเขียวมรกตที่สะท้อนสีเดียวกันกับดวงตาคู่สวยของคนรักตรงหน้าด้วยเช่นกัน และอีกคนไม่ปล่อยให้เขารออยู่นาน เสียงหวานมากกว่าครั้งไหนตอบรับออกมาทันที

 

“Yes, I do.”

 

แฮร์รี่พูดจบเขาก็ไม่รอช้ายื่นมือให้อีกฝ่ายสวมแหวนลงบนนิ้วนางข้างซ้ายทันที และมันพอดีกับนิ้วของเขาจนน่าประหลาดใจ ไม่คับหรือหลวมเลยสักนิดเดียว ราวกับว่าเขาเป็นเจ้าของที่แท้จริงของมันมาโดยตลอด

 

และตอนนี้ทุกอย่างดำเนินมาถึงจุดจบ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเริ่มต้นใหม่เสียที แฮร์รี่จะสร้างครอบครัว มีลูกและรักคู่แห่งโชคชะตาของเขาตราบนานเท่านาน จนกว่าชีวิตจะหาไม่ เหมือนดั่งในนิทานที่คนรักบอกเล่าให้ฟัง

 

I love you with all my heart Mr.Draco Malfoy.

 

 



- Never Ending -






ขอบคุณทุกคนมากๆ
ที่ติดตามมาถึงตอนจบค่ะ ♥️



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 769 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,141 ความคิดเห็น

  1. #9136 jai (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 3 เมษายน 2564 / 15:20

    เรื่องเป็น1ในใจเราเลยค่ะเป็นเรื่องที่อธิบายออกมาเหมือนเราหลุดไปอยู่ในโลกของเค้าเลยออ่ะมันบ่งบอกได้ว่า เดรโกรักแฮร์รี่ และ เเฮร์รี่ก็รักเดรโกมันสมบูรณ์แบบมากๆเลยค่ะ

    #9,136
    0
  2. #9126 port_16 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 17 มกราคม 2564 / 23:41
    ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้มานะครับ มันทำให้เราอินมากราวกับว่าเขารักกันจริงๆ นิยายเรื่องนี้สมบูรณ์แบบทุกอย่างเลย ขอบคุณจริงๆ
    #9,126
    0
  3. #9108 REKOA (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 01:39
    เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อ่านแล้วสามารถทำให้เราอินตามตัวละคร ตามเนื้อเรื่องได้ตลอดเลย ด้วยความที่ภาษาเอย การบรรยายของไรท์เตอร์เอย ทำให้มันสมบูรณ์แบบมากๆ และเข้าถึงอารมณ์ของพาร์ทนั้นๆได้ถึงที่สุดเลย ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะครับ ชอบมากๆเลย
    #9,108
    0
  4. #9075 nu-nid (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2563 / 11:56
    ฮืออออ ร้องไห้กันมาก็หลายตอน ใจหายค่ะ ดีใจกับทั้งคู่ด้วย มากๆเลยยย รักนะคะ ถึงนี่จะมาอ่านช้าไปหน่อยย
    #9,075
    0
  5. #9043 mmcolor (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2563 / 01:00

    อบอุ่นในใจมากเลยค่ะพออ่านมาถึงตอนนี้ เราไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกตอนอ่านจบออกมายังไง แต่อยากจะบอกว่าคุณแต่งออกมาดีมากเลยนะคะ บรรยายเรียบเรียงออกมาได้ดีจริงๆ ฉากที่ดึงอารมณ์คุณก็บรรยายออกมาได้ดี จนคนอ่านอย่างเราอินแล้วก็เศร้าไปกับตัวละครในฉากนั้นๆด้วยเลย ฉากน่ารักของสองคนก็ดีมากเลยค่ะ ชอบคาแรคเตอร์เดรโก กับ แฮร์รี่เรื่องนี้มากๆ ขอบคุณที่ทำให้เราได้กลับมาอ่านนิยายบรรยายอีกครั้ง แล้วก็อยากเป็นกำลังใจให้ในการแต่งนิยายเรื่องต่อๆไปด้วยนะคะ
    #9,043
    0
  6. #8979 Arocha26 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 11:32
    ขอบคุณนะคะ สนุกมากกกก แต่ก็อยากให้ทั้งคู่สมหวังเรื่องลูกด้วยอ่า 😭
    #8,979
    0
  7. #8976 Araywa (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:42

    เห็นคำว่าTHE END แลแอบเสีบใจนิดๆแต่ก็มีความสุขในตนจบ จบhappy endingจร้าาาาา โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยดีใจจนหุบยิ้มไม่ได้เลย แล้วไอ่วิกเกอร์ กับ อีโชแชง ตายแล้วใช่ไหม?(เพื่อน:เดี๊ยว!!)

    #8,976
    0
  8. #8856 Jecelyn (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 11:54
    กลับมาอ่านอีกรอบก็ยังคงตราตรึงใจเหลือเกิน ฟ้าหลังฝนย่อมดีเสมอ! รักกันไปนานไปนานๆนะ
    #8,856
    1
    • #8856-1 markbam3105(จากตอนที่ 62)
      6 พฤษภาคม 2563 / 15:27
      ขออนุญาตนะคะ เม้นคุณแทนใจเราที่กลับมาอ่านอีกรอบเหมือนกันเลย
      #8856-1
  9. #8837 เจี้ยงจิงหยวน (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 02:01
    เราอ่านจบวันเดียวเลย ไรท์คะมันดีมากเลยเราร้องไห้อีกแล้วแต่เป็นการร้องไห้ที่มันแตกต่างออกไปจากตอนที่แล้วเราชอบประโยคสุดท้ายมากเลยนะมันเป็นอะไรที่ดีมากดีที่สุดตั้งแต่เราเคยเจอมาเลยเป็นครั้งแรกที่เราร้องไห้กับตอนจบของนิยาบหรือแฟนฟิค เราขอบคุณไรท์จริงๆนะคะ ขอให้ไรท์แต่งแฟนฟิคคู่นี้ออกมาอีกเยอะๆเลยนะคะ ♡♡
    #8,837
    0
  10. #8813 KunTranquille (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 22:43
    จบแล้วๆ อ่านสองวันจบแล้ว สนุกทั้งสองเรื่องเลยค่ะไรท์เตอร์ ขอบคุณสำหรับฟิคสนุกๆ นะคะ มีครบมุกอารมณ์เลย
    #8,813
    0
  11. #8756 Fleur n Papillon (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 13:06
    ขอบคุณไรท์มากๆเลยนะคะ สำหรับนิยายเรื่องนี้ สนุกมากกกกกกกกกกก (ก.ไก่ล้านตัว) มีครบทุกรสจิงๆ พาร์ทหวาน พาร์ทกวนมีครบเลย ส่วนพาร์ทหน่วงก้คืออยากจะปามือถือทิ้งไปอีกติดที่ไม่มีกะตัง 5555 ไรท์แต่งได้สนุกมากจิงๆ บรรยายได้น่าติดตามมากเลยค่ะ อ่านแล้วไม่รู้สึกเบื่อเลย ลุ้นไปกะทุกตัวอักษร ชอบนิทานที่เดรกเล่าให้ฟังตอนจบมากก แบบว่าช่วยตอบทุกข้อสงสัยเลย ผูกเรื่องได้เยี่ยมมากค่า
    ขอบคุณวันนั้นที่นั่งไถทวิตละเจอคนแนะนำเรื่องนี้ (จำชื่อแอคมะได้งื่อออ) เป็นนิยายในจักรวาลomegaverse เรื่องแรกเลยที่อ่าน ก่อนหน้านี้ว่าจะอ่านแต่ก้ยังรู้สึกงงๆกับอัลฟ่า โอเมก้าและอื่นๆก้มักจะ เอออ..ไว้ก่อนนะ ทำความเข้าใจละค่อยมาอ่านละก้ลืมทุกที แต่เรื่องนี้ก้คือไรท์อธิบายไปด้วยในตัว คนที่ขี้เกียจทำความเข้าใจก้สามารถอ่านแล้วเกทได้ด้วย
    รักนิยายเรื่องนี้ ขอบคุณไรท์เตอร์อีกครั้งมากๆเลยนะคะ รักความละมุนของเดรกมากๆด้วย อ่านแล้วอิจฉานุ้งรี่มากกก อยากเจอคนแบบเดรกบ้างเลยย งื้อแแ รักนะค้า
    #8,756
    0
  12. #8725 bbeueu (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 00:51
    ขอบคุณมากเลยนะคะที่สร้างนิยายดีๆมาให้อ่านกัน ติดงอมแงมเลยค่ะ ชอบภาษาของไรท์มากน่ารักไปหมด อ่านมา2เรื่องแล้วค่ะไม่อยากให้จบเลย;-; แต่ไม่เป็นไรค่ะไปเรื่องที่3ต่อค่ะ55555 เป็นกำลังใจให้และขอบคุณมากๆเลยนะคะ😭💓
    #8,725
    0
  13. #8652 Elwilliamwan (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 22:17
    ร้องไห้เลย
    โออออออออ แต่งงานนนนนนนนน
    กว่าจะได้ดีกัน
    #8,652
    0
  14. #8643 lucida2 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 10:06
    จบละหรอ​ ว้า~~~อยากอ่านต่ออีกนานๆอ่าา
    #8,643
    0
  15. #8571 manodcha (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 21:39
    ขอบคุณนะคะ สนุกมาก อ่านรวดเดียวจบเลย
    #8,571
    0
  16. #8513 tan_127 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 23:01
    ขอบคุณนะคะที่ทำนิยายดีๆมาให้เราอ่าน💙💚💛💜
    #8,513
    0
  17. #8454 Im your v (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 11:22
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ เป็นเรื่องที่เราชอบมาก ชอบทั้งการดำเนินเรื่อง ภาษาไรท์อ่านง่าย เป็นเรื่องที่อ่านแล้วประทับใจมากๆเลยค่ะ น้ำตาไหลตามที่ไรท์บรรยาย เป็นตอนจบที่สวยงามมากๆ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ
    #8,454
    0
  18. #8431 Jerry Fern (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 13:23

    เขาแต่งงานกันนนน เขาแต่งกันแล้ววววว เขาชอบลูกเราตั้งแค่เจอ เขาแอบชอบลูกเรามานานแล้ววววว โอ้ยเขารักลูกเราทาก และเราก็รักทั้งคู่เช่นกันนน มีความสุขซะทีนะ ฮื้อออออ แต่ดีมากค่ะ ชอบมาก คือมันมีstory แบบชอบอ่ะ ชอบที่ตัวละครอ่ะ ถึงจะเป็นโอเมก้าแต่ก็ยังเป็นผช.แมนๆที่ทำนู้นทำนี่ได้ แบบ ตอนแรกต่อยตาเดรกได้คงทำำปแล้ส ชอบความรักของเพื่อนที่คงคาแล็กเตอร์ มีไรช่วยกันไม่ทิ้งกัน สรุปคือชอบมาก สนุกมาก ขอบคุณตัวเองที่หาเรื่องนี้เจอ และขอบคุณคนแต่งที่ทำให้เราสนุกได้ขนาดนี้ ถึงจะร้องไห้กับตอนที่เส้าๆ แต่ก็นั้นแหละ รวมๆแล้วคือที่สุด ขอบคุณมากค่ะ ไม่เคยคิดว่าจะอ่านเรื่องแบบนี้ได้ ครั้งแรกเลยที่อานอัลฟ่าโอเมก้า แล้วคือดีที่อธิบาย คือเราอ่อไปพร้อมกับแฮร์รี่ หนูไม่ใช่คนเดียวที่ไม่รู้ลูก แม่ด้วย เข้าใจแบบ อ่อ แบบนี้ซินะ เปิดมิติเรามาก ขอบคุณค่ะ

    #8,431
    0
  19. #8390 BK11629 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 02:49
    โง้ยยยยยย ละมุนมากกกกกกก ชอบมากๆเรื่องนี้ เดรกคือพระเอกแบบน้ำยาปรับผ้านุ่มสุด อบอุ่นละมุนละไม เขินจนละลายได้ในทุกๆตอน ส่วนน้องรี่ ดื้อ แสบซ่าส์เป็นนิยามของหนู แม่อ่านจนอยากจะตามไปดมคอหนูตามเดรกเลยว่ามันหอมยังไง 5555555 รักมากๆค่ะไรต์ ขอบคุณที่แต่งเรื่อง คู่นี้มาได้ละมุนขนาดนี้นะคะ เยิฟ
    #8,390
    0
  20. #8196 markbam3105 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 23:21
    ชอบเรื่องนี้มากจริงๆ ปกติจะไม่อ่านนิยายคู่อื่นเลยที่ไม่วงเกาหลี แต่เรื่องนี้คือข้อยกเว้น ขอบคุณที่แต่งมาให้อ่านนะคะ
    #8,196
    0
  21. #8166 Meso29 (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 11:42

    ขอบคุณนะคะที่แต่งฟิคเรื่องนี้มาให้อ่าน เรารู้สึกอินกับทุกอย่างในเรื่องนี้ การสื่ออารมณ์ของตัวละครแต่ละตัวก็ดี ขอบคุณนะคะ
    #8,166
    0
  22. #8158 KanyapakNG (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 12:32

    ขอบคุณที่แต่งฟิคเรื่องดีๆแบบนี้ให้อ่านเลยนะคะ ขอบคุณจริงๆค่ะ เราชอบการดำเนินเรื่องมาก ภาษาสวย ไม่ติดขัด สื่ออารมณ์ชัดเจน ส่วนตัวละคร ชอบคาแรกเตอร์ทุกตัวละครจริงๆรักทุกตัว NC นั้น เราชอบการบรรยายของไรท์มันละมุนๆหวานๆ อื้ออ ฟินนน แต่พอจะดุดัน ก็ตื่นเต้นเร้าใจดีค่ะชอบมากกก แต่ที่ประทับใจสุดคือเวลาไรท์บรรยายถึงการแสดงความรักของเดรโกกับแฮรรี่มากเลยค่ะเดี๋ยวจุ๊บ เดี๋ยวหอม เดี๋ยวกอด ฮืออออมันฟินแบบมันฟินจริง และเราเขินมากกกกกกกกก หน้าร้อนเลยค่ะ อิอิ บางครั้งก็หมั่นไส้อยากมีแบบนี้บ้าง55555 สุดท้ายนี้ ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่แต่งเรื่องดีๆแบบนี้ให้อ่าน
    #8,158
    0
  23. #8155 GOT-MarkBam (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2561 / 21:51
    ขอบคุณที่แต่งฟิคดีๆแบบนี้มาให้อ่านนะคะ เป็นเรื่องที่คิดว่าดีที่สุดเท่าที่เคยอ่านมาเลยจริงๆค่ะ ในเรื่องมีความละมุน ฟิน ลุ้นระทึก ครบทุกอารมณ์ เก็บรายละเอียดต่างๆได้หมดได้เห็นมุมมองที่หลากหลายของตัวละคร และคนอ่านก็สามารถเข้าถึงอารมณ์และความรู้สึกของตัวละครที่ไรท์ต้องการจะสื่อได้ดีมากค่ะ ชอบการบรรยายที่ลงตัวไม่มากเกินไม่น้อยเกิน ชอบการวางพล็อต การวางคาแร็คเตอร์ตัวละคร คือชอบและรักทุกอย่างที่อยู่ในฟิคนี้จริงๆค่ะ
    #8,155
    1
    • #8155-1 Girl’s in Wonderland♡(จากตอนที่ 62)
      15 ตุลาคม 2561 / 22:07
      ขอบคุณมากนะคะ
      #8155-1
  24. #7977 danger^_^ (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 23:12
    เรื่องนี้อ่านกี่รอบก็ประทับใจ เป็นฟิคที่ครบสมบูรณ์ที่สุดตั้งแต่ที่เคยอ่านมา ไรเตอร์เก่งมากๆ ขอบคุณมากนะคะ รักมากเลย การเขียนของพี่ทำให้คนมีความสุขในการอ่านมากๆจริงๆ

    รายละเอียดเล็กๆน้อยๆก็เก็บได้หมด เช่น ช่วงก่อนงานเต้นรำที่เดรโก้ทะนุถนอมแฮรรี่มาโดยตลอด ก็เป็นอีกฟีลนึงที่ประทับใจมาก เรื่องของเพื่อนๆก็เก็บรายละเอียดได้ครบเลย ขอบคุณมากๆนะคะ
    #7,977
    1
    • #7977-1 Girl’s in Wonderland♡(จากตอนที่ 62)
      10 กันยายน 2561 / 23:13
      ขอบคุณมากนะคะ
      #7977-1
  25. #7903 Jee-Ge (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 23:44
    ขอบคุณค่ะ เป็นเรื่องที่ดีมากๆ
    #7,903
    0