[END] Despacito | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 59 : Chapter 47 :: Triwizard Tournament III (Part I)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 562 ครั้ง
    2 ก.ค. 63






วันถัดมาในช่วงตอนเย็นหลังจากที่เดรโกได้ทราบข่าวว่าเขายังเหลือการประลองอีกครั้งหนึ่ง ตอนนี้ชายหนุ่มจึงเตรียมตัวเพื่อที่ออกไปแข่งขัน โดยปล่อยให้คนตั้งท้องนอนรออยู่ห้องแทน เพราะตลอดหลายวันที่ผ่านมาคนรักของเขาเจอเรื่องหนักหนามาพอสมควรแล้ว

 

และวันนี้ไม่ใช่เหตุจำเป็นที่เดรโกจะพาตัวของเด็กชายผู้รอดชีวิตไปนั่งเชียร์เขาติดขอบสนามให้หลังขดหลังแข็งอีก ปล่อยให้คนรักได้นอนพักผ่อนอยู่ที่ห้องเป็นการดีที่สุดแล้วสำหรับความคิดของพรีเฟ็คบ้านสลิธีริน

 

ฉันไปก่อนนะแล้วจะรีบกลับมาเจ้าของห้องบอกกับคนบนเตียงนอนก่อนจะก้มลงจูบบนหน้าผากขาวหนึ่งทีเพื่อขอกำลังใจ

 

อือ ระวังตัวด้วยนะแฮร์รี่สะลึมสะลือตอบก่อนจะปิดตาลงอีกครั้ง

 

และพอเจ้าของห้องเห็นดังนั้นจึงขยับผ้าห่มขึ้นคลุมหน้าอกของคนตั้งท้องแทน ก่อนจะสำรวจว่าทุกอย่างอยู่ในความเรียบร้อยดีหรือยัง ถึงได้ยอมเดินออกมาจากห้องในเวลาต่อมา เพื่อตรงไปยังสนามการประลองในทันที

 

ระยะเวลาที่เดรโกออกไปนั้นไม่นานเท่าไหร่นัก แต่สำหรับคนที่ครึ่งหลับครึ่งตื่นมันเหมือนนานมากพอสมควร จนเขาไม่ทันได้ระวังภัยที่กำลังเข้ามาประชิดตัวในตอนนี้เลยสักนิดเดียว

 

เสียงเคาะประตูไม้หน้าห้องดังสนั่นพร้อมกับเสียงโหวกเหวกเรียกให้คนนอนหลับสะดุ้งตื่นขึ้นด้วยความรวดเร็ว ก่อนจะพยายามปรับสายตาและหยิบแว่นบนหัวเตียงขึ้นมาใส่ แล้วหลังจากนั้นจึงลุกจากที่นอนนุ่ม เพื่อตรงไปเปิดประตูให้กับคนที่เคาะเรียกอยู่อีกฟากแทน

 

ภาพปรากฏตรงหน้าทำเอาคนงัวเงียถึงกับขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เอะใจอะไรมากนัก เพราะเห็นสีหน้าร้อนรนของหญิงสาวที่รบกวนการนอน แฮร์รี่จึงเผลอละเลยความสงสัยของตัวเองไปจนหมดสิ้น

 

เดรโก! เดรโกแย่แล้วค่ะแฮร์รี่!

 

และก่อนที่เด็กชายผู้รอดชีวิตจะได้ถามอะไรออกไป หญิงสาวคนที่เขาไม่ค่อยถูกชะตาเท่าไหร่นักจากบ้านเรเวนคลอก็เสียงดังขึ้นทันทีพร้อมกับใบหน้าตื่นตระหนก

 

เดรโกเป็นอะไร เดรโกทำไมโชแชง!แฮร์รี่เผลอลืมตัวตรงเข้าไปเขย่าแขนเล็กด้วยความรวดเร็ว จนอีกฝ่ายร้องโอดโอยว่าเจ็บ เขาถึงได้ปล่อยออกและเอ่ยขอโทษแทบไม่ทัน

 

เดรโกได้รับบาดเจ็บจากการแข่งประลองค่ะ และตอนนี้เขาต้องการที่จะพบคุณ

 

ความสงสัยไม่มีเกิดขึ้นในหัวของแฮร์รี่เลยสักนิด เพราะเขาไม่ทันได้สังเกตว่าคนรักของตัวเองเพิ่งจะออกไปไม่นานนี้เอง แล้วอย่างนี้จะเกิดอุบัติเหตุได้อย่างไร

 

แต่ความร้อนรนพร้อมกับกังวลใจของคนตั้งท้องที่มีมากกว่าอะไรทั้งหมด ทำให้เขาไม่ได้คิดหน้าคิดหลังรีบหมุนตัวเข้าไปในห้องนอนอีกครั้ง เพื่อหยิบเสื้อคลุมมาสวมใส่ก่อนจะวิ่งไปหาคนที่ยืนรออยู่หน้าประตูห้องด้วยความรวดเร็ว


เขาอยู่ไหนตอนนี้ พาผมไปหน่อยน้ำเสียงกังวลจากเด็กหนุ่มบ้านกริฟฟินดอร์ดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะปิดประตูห้องลงและเตรียมออกไปหาคนรักของเขาตามคนแจ้งข่าวแทน

 

ตามฉันมาค่ะ ฉันจะนำทางให้เองหญิงสาวที่มาบอกข่าวพูดจบ สาวเจ้าก็ไม่รอช้าเดินนำหน้าไปทันที ก่อนจะกระตุกยิ้มเล็กน้อยเมื่อแผนที่เธอวางไว้เหมือนจะได้ผล

 

โชแชงเดินนำเด็กหนุ่มจากต่างบ้านออกมานอกหอสลิธีรินได้สำเร็จโดยไม่มีคนสังเกตแม้แต่คนเดียว ว่าหญิงสาวจากต่างบ้านนั้นเข้ามาในหอของชั้นใต้ดินได้อย่างไร แต่นั่นก็เป็นผลดีสำหรับเธอมากที่ไม่ต้องคอยหาข้ออ้างต่างๆ มาแก้ตัวให้กับคนที่เข้ามาถาม

 

หญิงสาวผมสีดำตรงยาวเดินนำคนที่เธอหลอกล่อมาทางด้านหลังของโรงเรียนเวลาต่อมา ก่อนจะพาเดินตรงไปยังกระท่อมของผู้รักษากุญแจโรงเรียน แต่เธอไม่ได้แวะไปทางนั้น โชแชงเดินเลี้ยวไปอีกทางที่เป็นทางเข้าป่าต้องห้ามแทน

 

และคนเดินตามมาติดๆ ด้วยใจร้อนรุ่ม ไม่มีความคิดสงสัยหรืออยากถามอะไรออกไปเลยสักคำ เพราะเขาไม่ทราบว่าการประลองครั้งที่สามนั้นจัดขึ้นที่ไหน จึงไม่ทันได้คิดว่าสถานที่ที่ตนเองกำลังเดินเข้าไปว่ามันคือเรื่องต้องห้ามของโรงเรียน อาจารย์ใหญ่ไม่มีทางจัดการแข่งขันในนี้ได้แน่นอน

 

แต่กว่าจะคิดได้ก็สายไปเสียแล้ว เมื่อเขาถูกพาตัวเดินเข้ามาลึกกลางป่าและยังไม่เห็นผู้คนแม้แต่คนเดียว แฮร์รี่จึงรีบตั้งสติเพื่อพยายามจะหยิบไม้กายสิทธิ์ออกมาจากกระเป๋าเสื้อคลุม ในตอนที่เห็นว่าเริ่มไม่ชอบมาพากล

 

แต่ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะไม่เป็นใจให้กับเขาเท่าไหร่นัก เพราะคนอุ้มท้องดันหยิบเสื้อคลุมของคนรักบ้านสลิธีรินมาใส่แทน และอาวุธที่จะช่วยให้เขาป้องกันตัวเองก็ไม่ได้อยู่ในนี้ด้วยเช่นกัน

 

แฮร์รี่จึงรีบหยุดชะงักเดินทันที พร้อมกับหญิงสาวที่เคยเดินนำหน้าเขาก็หายเข้าไปในความมืดจนไม่สามารถมองเห็นแล้ว และก่อนที่เขาจะได้เอื้อนเอ่ยเรียกคนพามาออกไป

 

ร่างของเขาก็ถูกผลักจากทางด้านหลังเต็มแรง บวกกับไม่ทันได้ตั้งตัว จึงทำให้ชายหนุ่มล้มพุ่งคะมำลงไปกับพื้นจนหน้าคว่ำทันที แต่โชคดีที่ว่าเขาใช้มือดันพื้นดินไว้ได้สำเร็จ ทำให้ท้องไม่ได้รับการกระแทก

 

ทว่าเขาไม่รู้ว่าตัวเองแตะโดนอะไรเข้า เพราะจู่ๆ แฮร์รี่ก็รับรู้ได้ว่าเขากำลังหายตัวลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ และรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ร่างกายกระแทกพื้นเต็มแรง พร้อมกับบรรยากาศรอบด้านเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง

 

อึก!เสียงร้องจุกของคนกำลังมีก้อนเนื้อในท้องดังขึ้น ก่อนจะค่อยๆ พยุงตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง พร้อมกับพยายามกวาดสายตามองไปรอบๆ แทน


แฮร์รี่ไม่รู้ว่าสถานที่ที่เขาตกลงมาคือที่ไหน แต่ที่พอคาดเดาได้ก็น่าจะเป็นสถานที่ฝังศพ เพราะรอบตัวของเขากำลังปรากฏด้วยป้ายหลุมศพต่างๆ เต็มไปหมด จนเขารู้สึกขนลุกยังไงบอกไม่ถูก

 

สวัสดีอีกครั้งแฮร์รี่ พอตเตอร์และหญิงสาวที่เคยหายตัวไปก็เดินย่างเท้าเข้ามาหาเขาด้วยความเชื่องช้า ก่อนที่รอยยิ้มจะแตกต่างออกไปจากตอนก่อนหน้านี้

 

ที่นี่ที่ไหนแฮร์รี่รีบลุกยืนขึ้นก่อนจะถามออกมาด้วยความรวดเร็ว

 

หมู่บ้านก็อดดริก ฮอลโลว์ไง นายจำไม่ได้อย่างนั้นหรือสาวเจ้าตอบก่อนจะวางคบไฟในมือ และพูดขึ้นอีกครั้ง

 

อย่าบอกนะว่านายลืมสถานที่ที่พ่อแม่ตายน่ะน้ำเสียงชิงชังถามเด็กชายผู้รอดชีวิตด้วยความรวดเร็ว

 

แฮร์รี่ไม่ได้ลืมเพียงแต่เขาไม่เคยได้มีโอกาสมาที่นี่เลยสักครั้ง จึงไม่รู้ว่าตนโผล่มาอยู่ที่ไหน แต่พอได้รับรู้แล้วก็อดกวาดสายตามองไปรอบๆ ไม่ได้ เผื่อจะได้เห็นพ่อแม่เดินผ่านสายตาบ้าง แต่เขาคงหวังมากเกินไปเพราะพวกท่านเสียชีวิตไปตั้งนานแล้ว ไม่มีทางที่เขาจะเห็นได้หรอก

 

อินคาเซอรัส!

 

และด้วยความที่เขาไม่ทันได้ระวังตัว เผลอทอดสายตามองออกไปรอบด้านจนลืมภัยตรงหน้าของตัวเอง เขาจึงถูกคาถาจากหญิงสาวร่ายใส่ตรงมาที่เขาอย่างจัง พร้อมกันนั้นเชือกเส้นหนาก็ดึงรั้งตัวเขาติดกับป้ายหลุมศพขนาดใหญ่ด้วยความรวดเร็วทันที ก่อนจะตรึงเขาไว้แน่นจนขยับไม่ได้ในเวลาต่อมา

 

ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!เสียงขู่ของคนถูกกักขังดังขึ้น

 

ไม่อยากรู้เหรอคะว่าฉันจะทำอะไรกับคุณแต่เสียงที่ตอบกลับมานั้นไม่ได้สนใจคนร้องโวยวายสักนิดเดียว

 

โชแชงเดินขยับตัวเข้าใกล้คนที่เธอล่อลวงมาก่อนจะประชิดตัวในเวลาไม่นาน ปลายไม้กายสิทธิ์จิ้มข้างแก้มของแฮร์รี่ก่อนจะกดฝังลึกลงไปเล็กน้อย และไม่นานจึงเลื่อนมือลงต่ำมาอยู่ที่หน้าท้องกลมนูนไม่มากแทน

 

อย่ายุ่งกับลูกฉัน!เสียงเข้มขู่ทันทีพร้อมกับพยายามดิ้นให้หลุดออกจากเชือกเส้นหนา

 

หึ วันนี้แกจะได้ตายไปพร้อมกับเด็กในท้องนี่เสียที และหลังจากนั้นเดรโกเขาก็จะกลับมาหาฉัน

 

น้ำเสียงคล้ายกับเพ้อฝันเล็กน้อยดังขึ้นก่อนที่คนพูดจะยกมือตบลงบนใบหน้าหวานของชายหนุ่มฉาดใหญ่ จนแฮร์รี่ถึงกับหน้าหันไปตามแรงปะทะทันที

 

เธอมันโรคจิต!แฮร์รี่ถุยน้ำลายที่เจือปนไปด้วยเลือดลงกับพื้น ก่อนจะหันมาพูดตะคอกใส่หน้าคนที่ทำร้ายตัวเอง

 

ต่อให้เธอฆ่าฉันตอนนี้ เดรโกเขาก็ไม่มีทางเอาเธอ!คำพูดแทงใจดำดังขึ้นจนสาวเจ้ากำมือแน่น ก่อนจะฟาดซ้ำลงมาที่รอยเดิมอีกรอบ

 

เพราะแกอยู่เป็นก้างขวางคอ เดรโกถึงไม่กลับมาหาฉัน เพราะฉะนั้นวันนี้ฉันจะทำให้แกหายไปจากโลกนี้ พร้อมกับเด็กในท้องนั่นเอง

 

คนที่ลักพาตัวของแฮร์รี่มาพูดจบก็หันหลังเดินหนีออกมาทันที ซึ่งนั่นก็ทำให้คนที่จับจ้องมองดูอยู่ถึงกับสงสัยและไม่เข้าใจ

 

แต่เวลาของแกยังไม่มาถึง ฉันต้องรออีกคนที่อยากจัดการกับมารหัวขนในท้องนั่นเสียก่อน เพราะอย่างนั้นแล้วตอนนี้ควรทำใจให้สบาย และรอรับความตายได้เลย!เสียงตะคอกจากคนที่แฮร์รี่คิดว่าเสียสติไปแล้วดังขึ้นอีกรอบ

 

อ๋อ! อีกอย่างแกจะได้ตายในสถานที่เดียวกันกับพ่อแม่ด้วยไงล่ะ เหมือนวันนั้นที่แกไม่ยอมตายไปซะตั้งแต่ยังเป็นทารก!พอเธอพูดจบก็หายตัวไปท่ามกลางความมืดอีกครั้งทันที

 

และเหมือนว่าตอนนี้จะเป็นโอกาสเดียวที่แฮร์รี่จะไขว่คว้าเอาไว้ได้ แต่เขาก็ไม่สามารถทำได้เช่นกันเมื่อไร้ไม้กายสิทธิ์คู่กาย เด็กชายผู้รอดชีวิตไม่อาจใช้แรงของมนุษย์ปกติให้หลุดพ้นออกจากบ่วงเชือกนี้ได้เลย ไม่ว่าจะพยายามดิ้นหรือขืนตัวออก มันก็ไม่มีท่าทีว่าจะคลายตัวสักนิดเดียว

 

คนที่ถูกจับตัวเอาไว้ถึงกับก่นด่าให้กับความสะเพร่าและดวงซวยของตัวเอง เมื่อไหร่กันนะเขาถึงจะได้หลุดพ้นจากเหตุการณ์เลวร้ายนี่เสียที

 

และตอนนี้ขอภาวนาให้คนรักของเขารู้ตัว และตามมาช่วยให้ทันด้วยเถอะ ไม่อย่างนั้นแฮร์รี่เองก็ไม่รู้ว่าจะเอาชีวิตกับลูกในท้องรอดไปได้ยังไงดี

 

รีบมานะเดรโกรีบมาช่วยฉันกับลูกที

 







เดรโกเดินมายังสนามซ้อมควิดดิชที่ถูกเวทมนตร์เนรมิตเปลี่ยนแปลงใหม่ในรูปแบบลักษณะเหมือนเขาวงกตใช้สำหรับการแข่งขันในครั้งสุดท้าย และเมื่อไปถึงเขาก็เห็นพ่อกับแม่กำลังนั่งเชียร์อยู่บนอัฒจันทร์ด้วยความแปลกใจ ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าทั้งคู่มาได้อย่างไร เด็กหนุ่มจึงมีสีหน้าเหม็นเบื่อเล็กน้อยเพราะเขาเพิ่งหนีทั้งคู่มาเมื่อวานนี้เอง

 

แฮร์รี่ไม่ได้มาด้วยหรือเดรโกและเป็นแม่ของเขาที่เดินลงจากอัฒจันทร์เข้ามาหา พร้อมกับพ่อเดินตามหลังมาไม่ห่างกาย

 

ผมให้นอนอยู่ห้อง แล้วนี่แม่มาได้ยังไงเดรโกถามเรื่องที่สงสัยทันทีแต่ก่อนจะได้รับคำตอบ เสียงเรียกจากอาจารย์ใหญ่ประจำโรงเรียนก็ดังขัดขึ้นเสียก่อน

 

พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินจึงไม่รอช้าเดินเข้าไปรวมกลุ่มกับผู้เข้าแข่งขันคนอื่นด้วยความรวดเร็ว และหลังจากนั้นศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ก็บอกถึงกติการวมถึงความช่วยเหลือในการแข่งขันรอบสุดท้าย โดยคนที่จะได้คะแนนสูงสุดจะเป็นฝ่ายเข้าไปก่อน และนั่นหมายถึงสองนักเรียนจากฮอกวอตส์ที่จะได้เข้าไปเป็นอันดับแรก

 

และพออาจารย์ใหญ่ชี้แจงเรื่องต่างๆ จนครบ เสียงนกหวีดก็ดังขึ้นแทบจะทันทีเพื่อบอกว่าการประลองได้เริ่มขึ้นแล้ว คนที่มีโอกาสเข้ามาก่อนอย่างเดรโกจึงไม่รอช้าที่จะเดินเข้าไปเป็นคนแรก เพราะเขานั้นต้องการจะจบการแข่งขันนี่เร็วๆ เพื่อที่จะได้กลับไปนอนกอดคนรักและลูกเสียที

 

เราไปด้วยกันดีไหมจู่ๆ คนที่เดินตามหลังเข้ามาก็พูดแทรกความคิดของเดรโกขึ้น

 

นายกลัวหรือไงดิกกอรี่

 

น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความล้อเลียนเล็กน้อยถามขึ้นท่ามกลางความมืด ก่อนจะเสกคาถาลำแสงเล็กๆ จากไม้กายสิทธิ์เพื่อใช้ทดแทนแสงสว่างที่ไม่มีอยู่ในเขาวงกต

 

เปล่า แต่ฉันคิดว่าเราไปด้วยกันน่าจะมีชีวิตรอดมากกว่าคนอายุมากตอบก่อนจะร่ายคาถาแบบเดียวกันออกมา

 

ตามใจ แต่ถ้าเกิดเรื่องขึ้นฉันไม่ช่วยนายหรอกนะ

 

ส่วนคนที่เป็นรุ่นน้องพูดจบก็ออกตัวเดินอีกครั้งทันที พร้อมกับเสียงนกหวีดที่ดังขึ้นเพื่อบ่งบอกว่าผู้เข้าแข่งขันอีกคนได้เข้ามาอยู่ในพื้นที่เดียวกันกับเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และนั่นก็น่าจะเป็นชายหนุ่มจากสถาบันเดิร์มสแตรงก์นั่นเอง

 

เดรโกพาตัวเองเดินลัดเลาะตามเส้นทางเขาวงกตไปเรื่อยๆ โดยมีนักเรียนจากโรงเรียนเดียวกันตามหลังมาไม่ห่าง และระหว่างนั้นเขาก็ได้เจอสัตว์วิเศษที่อาจารย์ใหญ่บอก ว่ามันจะอยู่ตามจุดต่างๆ เพื่อก่อกวนตลอดทาง แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคสำหรับเขาเท่าไหร่นัก เพราะเขาและคนอายุมากกว่าสามารถผ่านมาได้ทั้งหมด

 

แต่ตอนนี้เขากำลังพบเข้ากับแมงมุมยักษ์ซึ่งเป็นสิ่งที่เดรโกเกลียดมากถึงมากที่สุด เขาไม่ชอบขาจำนวนมากที่หยุบหยับไปมาของมัน ไหนจะใยสีขาวรุงรังนั่นอีก และไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงไม่ชอบเหมือนกัน เท่าที่รู้ก็คือเขาขยะแขยงเวลาที่ได้เข้าใกล้หรือเห็นผ่านตาทุกที

 

“Crucio!!!”

 

และไวเท่าความคิด เดรโกไม่ยอมปล่อยให้มันเดินเข้ามาใกล้เขามากกว่านี้ เจ้าตัวรีบพ่นคาถากรีดแทงพุ่งตรงใส่แมงมุมยักษ์ทันทีจนเสียงมันร้องโหยหวนดังไปทั่วทั้งเขาวงกต ก่อนจะค่อยๆ เงียบลงในเวลาต่อมาไม่นาน

 

นายไม่ชอบแมงมุมงั้นเหรอมัลฟอย

 

เซดริกถามขึ้นในขณะที่เริ่มออกตัวเดินตามคนอายุน้อยกว่าอีกครั้งและก่อนหน้านี้เขาสังเกตได้ว่าชายหนุ่มรุ่นน้องมีแววตารังเกียจสัตว์ร้ายตรงหน้าเมื่อสักครู่มากแต่ไหน

 

ไม่ใช่เรื่องของนายและเดรโกก็ยังคงเป็นเดรโก เขาไม่จำเป็นต้องสนทนาหรือบอกเล่าเรื่องราวส่วนตัวให้คนนอกฟัง

 

พอได้รับคำตอบแบบนั้นเซดริกจึงยอมเงียบปากแบบเดิมและเดินต่อไปทันที เขาเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทำไมจะต้องมาเดินตามรุ่นน้องแบบนี้ด้วย แต่พอคิดดูแล้วอยู่สองคนน่าจะดีกว่าหัวเดียวเขาจึงไม่ห่างออกไปไหน แม้ว่าจะอึดอัดเล็กน้อยก็ตาม

 

มัลฟอยระวัง!เซดริกร้องเตือนรุ่นน้องดังลั่นเมื่อตรงหน้าที่เขากำลังเห็นคือเพรูเวียน ไวเปอร์ทูท มังกรที่เขาเคยประลองด้วยในภารกิจแรก

 

แต่คนที่ถูกร้องเตือนกลับไม่ได้ตื่นตระหนกเช่นนั้น เพราะเดรโกไม่ได้กลัวเปรูเขี้ยวพิษหรือมังกรสายพันธุ์ไหนสักตัว เขาจึงไม่รอช้าคิดคาถาที่เคยเรียนเมื่อตอนปีสองในวิชาป้องกันตัวศาสตร์มืดด้วยความรวดเร็ว

 

“Riddikulus!!!”

 

ปลายไม้กายสิทธิ์ฮอว์ทอร์นเพ่งเล็งใส่บ็อกการ์ตตรงหน้าก่อนที่มันจะสลายหายไปพริบตา และคนที่ได้ให้ความช่วยเหลือชายหนุ่มบ้านฮัฟเฟิลพัฟไปก็กลับมาสนใจอีกฝ่ายทันที ก่อนจะใช้ไม้ยาวในมือจิ้มลงไปเล็กน้อยบนหัวไหล่ของคนอายุมากกว่านิดหน่อยไม่กี่ครั้งเพื่อเรียกสติ

 

นายกลัวเปรูเขี้ยวพิษงั้นหรือดิกกอรี่น้ำเสียงเย้ยหยันถามออกมาก่อนจะกระตุกยิ้มอย่างชอบใจ

 

ใครจะไม่กลัวมันบ้าง นายไม่รู้หรือไงว่าวันนั้นที่ประลองฉันเกือบโดนมันเขมือบเข้าไป ดีที่เอาชีวิตรอดมาได้เสียงพ่นลมหายใจคล้ายกับความหวาดกลัวมลายหายไปหมดแล้วในตอนนี้

 

หึ ดิกกอรี่

 

นายไม่กลัวอะไรบ้างเลยหรือมัลฟอยเซดริกถามขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าของผู้เข้าแข่งขันจากโรงเรียนเดียวกัน

 

บางครั้งซีกเกอร์บ้านฮัฟเฟิลพัฟก็อดสงสัยไม่ได้ว่าคนอย่างเดรโก มัลฟอยเคยกลัวอะไรบ้างหรือเปล่า เท่าที่เขาสังเกตเห็นก็คืออีกฝ่ายดูจะเป็นคนที่ไม่ยำเกรงต่อสิ่งใดเลยสักอย่างเดียว

 

จะว่าวางท่าอยู่ก็คงไม่ใช่ เพราะบางอย่างในแววตาที่เขามองเห็นมันฉายชัดออกมาตลอดว่าอีกฝ่ายนั้นไม่กลัวอะไรทั้งสิ้น แม้กระทั่งความตายก็ตาม

 

และพอโดนถามแบบนี้ พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินก็ไม่รู้ว่าควรจะตอบเช่นไรดี ทั้งที่ความจริงแล้วไม่มีความจำเป็นต้องตอบเลยด้วยซ้ำ แต่ภายในใจของเขากลับคิดหาคำตอบให้เองเสร็จสรรพ เพียงแค่ไม่ได้พูดออกไปเท่านั้นเอง

 

ถ้าถามว่าเดรโกกลัวอะไร เมื่อก่อนเขาคงพูดว่ากลัวพ่อ เพราะสมัยเป็นเด็กหรือไม่ว่าจะโตมาแล้วพ่อก็ยังเป็นคนที่เขายำเกรงอยู่ตลอดเวลา แต่ถ้าในตอนนี้คำตอบของเขามันเปลี่ยนไปตามกาลเวลาแล้วเหมือนกัน

 

ณ เวลานี้ในปัจจุบัน เขาคงบอกได้ว่าตัวเองกลัวแฮร์รี่ พอตเตอร์ ไม่ใช่ความกลัวตัวบุคคลแบบที่หลายคนคิด แต่ที่กลัวคือใจของอีกฝ่ายมากกว่า กลัวว่าจะหนีหรือทำอะไรผลีผลามไม่เข้าท่าแบบก่อนหน้านี้อีก นั่นคือสิ่งที่เขากลัวมากที่สุดในตอนนี้และคิดว่าคงจะตลอดไป เพราะเคยมีประสบการณ์ที่ทำให้จำฝังใจมาก่อน

 

อาจะว่าไปพอได้นึกถึงแล้วก็อยากจะกลับไปนอนกอดเร็วๆ คิดถึงชะมัดเลยแฮะ

 

จะว่าไปเฟลอร์เข้ามาหรือยังนะ ฉันไม่เห็นได้ยินเสียงนกหวีดของเธอเลยจู่ๆ คนที่ถามคำถามขึ้นก็เปลี่ยนเรื่องพูดอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าพรีเฟ็คต่างบ้านยืนเงียบไปอยู่นาน

 

เข้ามาตอนที่นายสติหลุดเมื่อเห็นบ็อกการ์ตนั่นแหละเดรโกเป็นคนมีสติมากที่สุดในตอนนั้นพูดขึ้น

 

นายคงจะได้มีเรื่องล้อฉันไปอีกนานเลยสินะมัลฟอยเซดริกพูดก่อนจะก้าวขาเดินตามคนอายุน้อยกว่าอีกครั้งและค่อยๆ เร่งตัวไปยืนเทียบข้างแทน

 

เราไม่ได้สนิทกันถึงขั้นที่ฉันจะคุยกับนายได้แบบนั้นดิกกอรี่คนที่มีผมสีบลอนด์ตอบ


ตอนนี้เดรโกเริ่มรู้สึกว่าเขาหงุดหงิดคนที่ตามมาด้วยแล้วยังไงชอบกล อีกฝ่ายเอาแต่พูดเรื่องนั้นเรื่องนี้ไม่หยุดปาก จนบางทีเขาอยากจะแยกตัวเดินหนีไปอีกทางซะตอนนี้เลย แต่ก็ทำไม่ได้เมื่อเห็นว่ารุ่นพี่ต่างบ้านยังคงมีความหวาดกลัวกับสิ่งที่ตนเพิ่งเจอเมื่อสักครู่อยู่

 

และเขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องไปเห็นอกเห็นใจอีกฝ่ายเช่นนั้นด้วย ซึ่งมันผิดวิสัยเขามากเหลือเกิน แต่พอมาคิดใหม่ดูแล้วอาจจะเป็นเพราะเขากำลังมีลูกหรือเปล่า ถึงได้ค่อยๆ เปลี่ยนไปในแบบที่รู้จักเห็นอกเห็นใจคนอื่นมากขึ้น

 

แต่ช่างเถอะ มันไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องคิดมากสักเท่าไหร่ เพราะอย่างไรแล้วอีกฝ่ายก็ไม่มีความสำคัญสำหรับชีวิตเขามากนัก ก็แค่เพื่อนร่วมโรงเรียนเท่านั้น

 

และอีกอย่างที่ยังไม่ลืมเมื่อครั้งที่ดิกกอรี่ให้ความช่วยเหลือในภารกิจที่สอง เดรโกยังไม่ได้ตอบแทนเลยด้วยเหมือนกัน ด้วยเหตุนี้ถึงยอมให้อีกคนตามติดมาด้วย แม้ว่าจะรำคาญมากก็ตาม

 

นายว่ามันแปลกๆ ไหม ทำไมเราถึงไม่เห็นผู้เข้าแข่งขันคนอื่นเลยคนที่เดรโกยอมให้มาด้วยกันพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับสังเกตรอบๆ ตัวที่มืดสนิท

 

นี่มันเขาวงกตหรือเปล่าดิกกอรี่ คนอื่นมันก็ไปตามเส้นทางของมันสิคนตอบมีสีหน้าเบื่อหน่ายแต่ก็อดสังเกตตามที่อีกฝ่ายพูดไม่ได้เช่นกัน

 

คนที่เพิ่งผ่านเรื่องราวย่ำแย่ในชีวิตมาเริ่มกวาดสายตา และใช้หูเงี่ยฟังตามที่ผู้เข้าแข่งขันอีกคนบอกด้วยความรวดเร็ว จะว่าไปมันก็จริงอย่างที่เจ้านั่นพูด เพราะตลอดเวลาที่พวกเขาเดินเข้ามา ยังไม่ได้ยินเสียงของผู้ประลองอีกสองคนเลยแม้แต่น้อย

 

หรือว่าพวกเขายังไม่เจอกับสัตว์วิเศษต่างๆ ตามจุดเลยทำให้ยังไม่ตกใจและเสกคาถาเสียงดังออกมา แต่คิดอีกทีมันจะเป็นไปได้หรือ เพราะทั้งคู่เข้ามานานมากพอสมควรแล้ว จะไม่เจออุปสรรคสักอย่างเลยก็คงจะไม่ใช่ ขนาดเขาที่มาก่อนยังพบเจอไม่ต่ำกว่าสามอย่าง

 

นั่นมันเฟลอร์ไม่ใช่หรือและเสียงของรุ่นพี่ต่างบ้านดังขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นหญิงสาวปรากฏกายตรงหน้าในขณะนี้

 

แต่เธอมีอาการแปลกประหลาดไปคล้ายกับว่าคนไม่มีสติ และกว่าพวกเขาจะรู้ตัวว่าหญิงสาวหนึ่งเดียวที่เข้าประลองด้วยกันถูกคำสาปสะกดใจ ริมฝีปากเล็กก็ร่ายคาถาพุ่งตรงมาใส่เดรโกเสียแล้ว

 

“Stupefy!!!”

 

แต่โชคดีที่เซดริกไวกว่า เขาผลักชายหนุ่มที่เคยช่วยเหลือเขาเมื่อก่อนหน้านี้หลบจนกระเด็นไปชนกับพุ่มไม้หนาทันที หลังจากนั้นจึงเสกคาถาสะกดนิ่งสวนกลับให้ผู้หญิงจากวิทยาลัยโบซ์บาตงด้วยความรวดเร็วแทน เธอจึงค้างนิ่งล้มลงไปในทันทีเช่นกัน

 

โอเคไหมชายหนุ่มจากบ้านฮัฟเฟิลพัฟถามก่อนจะส่งมือไปช่วยให้คนที่กองกับพื้นลุกขึ้นมา

 

ไม่เป็นไร ฉันติดหนี้นายอีกครั้งแล้วสินะดิกกอรี่เดรโกลุกขึ้นยืนเต็มความสูงด้วยความช่วยเหลือจากอีกคน ก่อนจะพูดออกมาอีกครั้งและเดินตรงเข้าไปหาคนที่คิดมุ่งร้ายกับเขาทันที

 

ฉันว่าเรื่องนี้มันชักจะไม่ชอบมาพากลยังไงแล้วสิ

 

คนที่เดินตามหลังเข้ามาใกล้พูดก่อนจะย่อตัวนั่งลงไปคว้าเอาไม้กายสิทธิ์ของคนที่เขาใช้คาถาสะกดนิ่งใส่มาไว้ในมือ และหลังจากนั้นก็ใช้มันเสกพลุขอความช่วยเหลือให้พวกอาจารย์เห็นทันที

 

เดรโกเองก็คิดเหมือนกับที่อีกฝ่ายพูด แต่เขาไม่ได้บอกออกมา เพราะชายหนุ่มกำลังไตร่ตรองอยู่กับตัวเองว่าเพราะเหตุใดผู้หญิงคนนี้ถึงได้โดนคำสาปสะกดใจ และใครกันที่เป็นคนทำเช่นนี้ เท่านั้นไม่พอยังเหมือนให้สาวเจ้ามุ่งมาทำร้ายเขาเพื่อขัดขวางการทำภารกิจอีกด้วย

 

ฉันว่าเราไปกันต่อเถอะ อาจารย์คงจะมาพาเธอออกไปอีกไม่นานคนที่เสกพลุเมื่อสักครู่วางไม้กายสิทธิ์ทิ้งลงข้างกันกับเจ้าของมันและเอ่ยชักชวนอีกฝ่ายให้ออกเดินทางอีกครั้งทันที

 

ไม่นานทั้งสองจึงเริ่มออกตัวอีกครั้ง เขาพากันเดินต่อไปในเขาวงกตวกวนได้อีกไม่เท่าไหร่ ถ้วยรางวัลที่กำลังรอให้พวกเขาไปคว้าไว้ก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าพอดี แต่สิ่งที่เห็นไม่ได้ทำให้คนที่กำลังจมอยู่ในความคิดของตนเองดีใจสักเท่าไหร่นัก

 

มันง่ายเกินไปนี่คือสิ่งที่เดรโกคิด เพราะตั้งแต่เจอหญิงสาวเมื่อสักครู่นี้เขาก็ไม่พบเจอกับอุปสรรคหรือสัตว์วิเศษอีกเลยตลอดทาง ซึ่งมันไม่น่าจะเป็นไปได้ที่เขาจะได้รับชัยชนะง่ายดายราวกับว่าโชคเข้าข้างแบบนี้

 

นายไปหยิบมาเลยดิกกอรี่แต่ถึงอย่างนั้นแล้วเขาก็เก็บความสงสัยไว้กับตัวเอง และบอกให้คนที่ช่วยเหลือเขามาก่อนหน้าเป็นคนคว้ามันเอาไว้

 

นายอย่าบ้าไปหน่อยเลยมัลฟอย จับพร้อมกันนี่แหละจะได้จบเรื่องสักที

 

และเหมือนว่าคำพูดคล้ายเดิมในทะเลสาบพูดให้เดรโกฟังอีกรอบ จนเขาอดคิดไม่ได้ว่าสรุปแล้วอีกฝ่ายต้องการที่ชนะหรือไม่ เพราะเขาหยิบยื่นโอกาสเป็นผู้ชนะถึงสองครั้งสองคราว แต่ซีกเกอร์รุ่นพี่ก็ไม่เคยรับมันเลยสักครั้งเดียว

 

ไปกันเถอะ ฉันอยากกลับไปพักผ่อนจะแย่แล้วเซดริกพูดขึ้นอีกรอบก็ไม่รอช้าเดินนำออกไปทันที และคราวนี้พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินต้องเป็นฝ่ายเดินตามแทน

 

ในที่สุดพวกเขาทั้งสองคนก็เดินมาถึงยังถ้วยรางวัลประกายแสงสีฟ้าเจิดจรัส เด็กหนุ่มที่เดินมาด้วยตลอดทางต่างก็มองหน้าอีกฝ่ายไปมาเล็กน้อย จนกระทั่งคนอายุมากกว่าพยักหน้าเพื่อเป็นการยืนยันอย่างแน่วแน่ส่งสัญญาณว่าให้จับได้เลยทันทีพร้อมกัน

 

ทว่าเมื่อมือของเขาทั้งคู่แตะลงบนปลายหูของถ้วยขนาดใหญ่คนละข้าง มันกลับกลายเป็นกุญแจนำทางพาพวกเขาหายตัวลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอากาศพักใหญ่ทันที

 

คนที่เหมือนจะมีอะไรบางอย่างวุ่นวายอยู่ในใจมาได้สักพักเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวต่างๆ แต่ความกระจ่างยังคงไม่แน่ชัดในความคิดสักที

 

เดรโกรู้สึกแค่ว่าเรื่องนี้มันง่ายเกินไป และสุดท้ายเขาก็คิดไม่ผิดจริงๆ ด้วย

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 562 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,142 ความคิดเห็น

  1. #8939 markbam3105 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 14:50
    ฉากนี้คือโวลเดอมอร์มามั้ยลุ้นกัน
    #8,939
    0
  2. #8717 BT_PP (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 15:43
    ที่กลัวคือ โวลเดอมอร์จะมาหรือไม่
    #8,717
    0
  3. #8660 babyluvsehunny (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 09:20
    โชแชงหล่อนตายแน่!!!!!!!
    #8,660
    0
  4. #8659 babyluvsehunny (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 09:20
    โชแชงชั้นเกลียดเธอตั้งแต่ในหนังยันในฟิคเลยนะยะ!!!!
    #8,659
    0
  5. #8428 Jerry Fern (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 08:44

    เนี้ย คู่ยัยโชกะอีกวิกนี่แบบบบย สุดจริงๆ ยังๆ เดี๋ยวเดรกสั่งเดม่อนเผาทั้งคู่เลยดีไหม นั่นมีหลายตะกูลมัลฟอยนะเว้ยยย เด๊่ยวปู่เขาก็สั่งจัดการหรอก น่าโมโห

    #8,428
    0
  6. #8387 BK11629 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 02:11
    เดรกกกกก ลูกเมียนายลำบากแล้ว ละอิกุญแจนำทางนี่จะพาไปไหน คงไม่ใช่ไปหาลอร์ดโวดดี้หรอกนะ
    #8,387
    0
  7. #7891 โลลิค่อน (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 14:36

    เดรโกรีบไปช่วยแฮร์รี่กับลูกเร็วๆเข้า

    #7,891
    0
  8. #7880 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 09:06
    มันต้องมีอะไรแน่ๆ!!
    #7,880
    0
  9. #7508 C H T XXX (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 07:58
    คุณเดรกเป็นถึงอัลฟ่า ถ้าคู่ของตัวเองเป็นอะไรน่าจะรู้สึกได้แน่ๆ รอก่อนนะยัยหนู แข็งใจไว้นะ ยัยโช หล่อนไม่ตายดีแน่ เล่นอะไรไม่เล่น ไปเล่นกับพ่องูที่หวงทั้งแม่หวงไข่แบบคุณเดรก ถถถ
    #7,508
    0
  10. #7377 neovenesia (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 18:47
    ฝีมือครัมชัวร์เลย
    #7,377
    0
  11. #7297 SajiRo (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 02:54
    โอ้ยยยยยยยยยยยยย ว่าแล้ววววววววว อินังโชแชงกับวิกเตอร์ใช่มั้ย!!!!! แงงงงงงงงงงง แฮรี่อย่าเป็นอะไรนะลูก เดรโกรีบกลับไปช่วยน้องรี่นะ ต้องช่วยให้ได้นะเว้ย แงงง คุณเซดริกก็อย่าเป็นอะไรนะ จะไม่ตายแบบในหนังใช่มั้ย จะไม่เป็นอะไรใช่มั้ยยยย ฮือ อีกกี่ตอนจบเนี่ย ดราม่าหนักแล้ว นี่ก็กลางเดือนแล้วยังไม่ได้สั่งนิยายเลย แงงงงงงง ยังไงก็จะสั่ง ยืนกรานว่าจะสั่งน้องก็จะเอา!! ฮืออออ ไรท์คะ ตอนนี้ดราม่าจริง เป็นห่วงน้องรี่กับลูกในท้อง ละไหนจะเดรโกอีก จะโดน-วิกเตอร์ทำอะไรบ้างก็ไม่รู้ ฮือ ถ้าพ่อเดรกรู้เรื่องนี้นะนังโชแชง แกไม่รอดแน่!!! T________T
    #7,297
    0
  12. #7283 Mimihappy (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 10:43
    ค้างดราม่าาา
    #7,283
    0
  13. #7281 shierichi (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 10:18
    นั่นไง โชแชงจริงๆด้วย ร้ายนักนะหล่อน!
    #7,281
    0
  14. #7265 B U N N Y M U K (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 01:29
    ฮืออออ แฮรี่จะเป็นอารายไหมมมมมมมม
    #7,265
    0
  15. #7261 pick-17 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 22:06
    รีบๆไปช่วยเมียได้แล้วเดรโก!!
    #7,261
    0
  16. #7253 Ppan๑๙ (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 03:05
    แง้ พาร์ทไตรภาคีบรรยายดีจังง ว่าแต่เซดริกไปกับเดรโกแล้วให้ฟีลพี่เขยกับแฟนน้องชายนี่มันอะไรกัน55555

    #7,253
    0
  17. #7249 TANH_ZEPIA (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 00:08
    โอยยย โชกับวิกเตอร์คิดจะทำอะไรเนี่ย วุ่นวายจริงๆ เล้ย
    เดรโกดูเก่งไปหมดจริงๆ นั่นแหละ แต่หารู้ไม่ว่าแพ้แฟนตัวเอง คึคึ
    #7,249
    0
  18. #7242 gdnip (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 23:09
    เดรกรีบไปช่วยเมียเร็ว อยากให้เดม่อนจับยัยโชแชงกับวิกเตอร์กิน
    #7,242
    0
  19. #7239 0804359592 (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 19:27
    มาต่อนะค่ะเดรรีบไปช่วยเมียเร็ว
    #7,239
    0
  20. #7238 Darana (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 19:20
    ไรต์สู้ๆน้า
    #7,238
    0
  21. #7237 Ja Ney Are (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 19:20
    โอเค ไปช่วยเมีย ไป! 55555
    #7,237
    0
  22. #7236 YoSChi (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 19:18
    โชแชงร้ายไป แล้วคุณพ่อก็ระวังตัวหน่อย

    จับแล้วเป็นไงบ้างเนี่ยคุณพ่ออออ
    #7,236
    0
  23. #7234 gdnip (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 11:41
    อยากเข้าไปตบด้วยรองเท้าหนัง ฟาดด้วยเข็มขัดลูกเสือ แฮร์รี่บอกแล้วยังไม่รู้ตัวอีก ถึงแฮร์รี่ตายยังไง เดรกก็ไใ่หันมาลอบหล่อนหรอก ฮึ่ยๆๆๆ /ใส่อารมณ์
    #7,234
    0
  24. #7233 B_Angry (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 08:02
    ฮึ่มมมม มันน่านักกก
    #7,233
    0
  25. #7230 Kamonlak Chaijittiprasert (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 15 มีนาคม 2561 / 22:03
    โชแชงง ร้ายยยยย
    #7,230
    0