[END] Despacito | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 53 : Chapter 42 :: Stay with me

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,177
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 599 ครั้ง
    2 ก.ค. 63






ตั้งแต่ที่ถูกคนป่วยดึงตัวลงไปนอนกอด แฮร์รี่ก็หลับตามไปในเวลาต่อมาไม่นาน และตอนนี้เขากำลังลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องของตัวเองทำเอาคนตั้งท้องถึงกับงงงวยว่าตนมาอยู่บนนี้ได้อย่างไร ก็ตอนแรกนอนอยู่บนโซฟากลางบ้านข้างล่างไม่ใช่หรือ

 

ตื่นแล้วเหรอและความสงสัยก็ค่อยๆ กระจ่างขึ้นเมื่อเสียงทุ้มที่คุ้นเคยดังอยู่ข้างหู

 

นายอุ้มฉันขึ้นมาบนห้องเหรอ

 

แฮร์รี่ถามทันทีพร้อมกับขยับตัวดิ้นเล็กน้อยเมื่อวงแขนของอีกฝ่ายรัดแน่นเกินไปจนเหมือนจะหายใจไม่สะดวก และฝ่ายที่เห็นว่าคนรักดิ้นขลุกขลักไปมาจึงยอมผ่อนแรงของตัวเองลงบ้างเช่นกัน

 

เปล่า พ่อทูนหัวของนายสั่งให้เอลฟ์ประจำบ้านพานายขึ้นมาน่ะ

 

เสียงแหบของคนป่วยตอบตามความจริง ถ้าไม่ติดว่าเดรโกไม่ค่อยมีแรง บวกกับถ้ายังดื้อรั้นจะอุ้มอีกคนขึ้นมาเขาคงได้พาแม่ของลูกล้มระเนระนาดตกบันไดแน่นอน ถึงได้ยอมให้เอลฟ์แก่จัดการแทน

 

ครีเชอร์สินะเสียงหวานพูดขึ้นอีกครั้งพร้อมกับคนที่ยังกอดรัดตัวเองพยักหน้ารับเล็กน้อย

 

ความจริงแล้วเดรโกก็ไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่หรอกว่ามันจะชื่ออะไร แต่พอได้ยินคุ้นหูตอนที่เจ้าของบ้านซึ่งตอนนี้อยู่ในสถานะคนรักของพ่อทูนหัวของเขาเรียกเอลฟ์ตนนั้นผ่านหูให้ได้ยินนั่นแหละ เขาถึงพอจำได้คลับคล้ายคลับคลาแต่ไม่มั่นใจเท่าไหร่

 

นายเริ่มเบาแล้วหรือยังคนที่หนีมาหลายวันถามขึ้นอีกครั้งพร้อมกับมือขาวแตะอังหน้าผากของคนป่วยเอาไว้ทันที

 

ยัง

 

คนโดนถามรีบตอบด้วยความรวดเร็วก่อนจะซุกหน้าลงกับซอกคอระหงมากกว่าเดิม พร้อมกับเบียดตัวเข้าแนบชิดจนแทบจะหลอมเป็นร่างเดียวกัน

 

แฮร์รี่ได้แต่ส่ายหน้าน้อยๆ ให้กับอีกฝ่าย พอป่วยขึ้นมาแล้วอยากจะอ้อนอย่างนั้นเหรอ หรือความจริงแล้วต้องการกอดรัดเขาเอาไว้ไม่ให้หนีหายไปไหนได้อีกกันแน่ล่ะเนี่ย

 

ถ้าไม่หายก็ปล่อยก่อนเร็ว เดี๋ยวจะลงไปเอายาข้างล่างมาให้กิน

 

ไม่เอา ไม่ปล่อยคนไม่สบายตอบกลับรวดเร็วพร้อมกับน้ำเสียงเอาแต่ใจเล็กน้อย

 

อย่าดื้อสิเดรโก เดี๋ยวก็ไม่หายกันพอดีเสียงบ่นให้กับคนที่กำลังเป่าลมหายใจร้อนรินรดต้นคอเขาดังขึ้น

 

ในตอนนี้แฮร์รี่แทบอยากจะดันหน้าของอีกฝ่ายให้ออกจากบริเวณลำคอของเขาแทบตาย คนป่วยไม่ได้รู้เลยหรือยังไงว่าลมหายใจของตัวเองน่ะร้อนจี๋พอๆ กับตัวเลย ถึงแม้ว่าจะไม่ร้อนเท่าตอนที่เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ แต่ความร้อนที่เขาได้รับมันทำเอาตัวเขารู้สึกร้อนตามไปด้วยน่ะสิ

 

ไม่อยากหายถ้าหายดีนายจะหนีไปอีกใช่ไหมคนป่วยตัดพ้อพูดออกมาก่อนจะกระชับวงแขนแน่นขึ้นกว่าเดิม

 

ให้ตายสิ! 


นี่มันเดรโกคนไหนกันล่ะเนี่ย เด็กชายผู้รอดชีวิตไม่เคยเจอในโหมดนี้เหมือนกัน และอดสงสัยไม่ได้เลยว่าทำไมคนเราเวลาป่วยถึงได้ชอบอ้อนกันนะ ไม่ต้องว่าแต่ใครหรอก แฮร์รี่ก็เป็น เขารู้ตัวดีแต่ไม่คิดว่าอีกคนก็จะเป็นเหมือนกันด้วยไง

 

ฉันยังไม่ไปไหนตอนนี้หรอกน่า รอจนกว่านายจะหายดีก่อนนั่นแหละ

 

ถ้าอย่างนั้นไม่อยากหายเลย ขอป่วยแบบนี้ตลอดชีวิตได้ไหมคำเว้าวอนถูกพูดออกมาจากริมฝีปากแห้ง และมันก็ทำให้คนฟังใจวูบไหวเล็กน้อยเมื่อได้ยินจบ

 

ไม่ได้สิ มีคนปกติที่ไหนกันจะป่วยได้ตลอดเวลาแบบนั้นแฮร์รี่กำลังหาวิธีพูดคุยเพื่อให้คนงอแงผ่อนคลายลง

 

แต่เจ้าตัวกลับไม่ได้ฟังหรือสนใจแม้แต่นิดเดียว ในตอนนี้เดรโกกำลังขยับหน้าเข้ามาใกล้กับหน้าของเขาก่อนจะแตะหน้าผากชนกัน และมันเหมือนกับว่า

 

ลูกชายเจ้าของบ้านได้ตรวจวัดอุณหภูมิไข้ของอีกฝ่ายไปในตัวด้วยเช่นกันคนตั้งครรภ์ที่กำลังถูกดันหน้าผากขึ้นเล็กน้อย เพื่อให้นัยน์ตาสีเขียวมรกตสบเข้ากับดวงตาของคนป่วยในเวลาต่อมา และมันช่างเหมือนกับวันนั้นเลย วันที่เดรโกง้อเขาด้วยวิธีคล้ายกันแบบนี้จนทำให้เขายอมจำนน เพราะไม่อาจปฏิเสธสายตาเว้าวอนของอีกคนได้

 

อยู่กับฉันได้ไหม…” เสียงแหบแห้งขยับปากพูดออกมา

 

ไม่หนีแล้วได้หรือเปล่าแฮร์รี่ประโยคอ้อนวอนถัดมาทำเอาคนฟังแทบจะตอบตกลงในทันที พอได้เห็นดวงตาคมเข้มที่เขาเคยหลงรักกำลังสั่นไหวน้อยๆ

 

ฉันรู้ว่าพ่อของฉันทำสิ่งที่ไม่น่าให้อภัยกับนาย ตะแต่ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดไม่ใช่เหรอแฮร์รี่ ทำไมนายถึงต้องทิ้งฉันไปด้วยคนป่วยตัดพ้อยาวเหมือนความ รู้สึกที่อัดอั้นอยู่ในใจต้องการปลดปล่อยให้คนตรงหน้าได้รับฟัง

 

ตลอดระยะเวลาหลายวันผ่านมาที่อีกคนหนีจากเขาไปมันเหมือนกับเดรโกต้องทนทุกข์ทรมานอยู่เป็นปี และเวลาก็เหมือนเดินช้าเพื่อตอกย้ำเขาเหลือเกินว่าอีกคนจากไปแล้ว จนกระทั่งได้รับความช่วยเหลือจากพ่อทูนหัวที่จุดประกายให้เขารู้สึกว่ายังไม่สิ้นหวัง

 

และการหายตัวไปเพียงแค่ห้าวันของคนรักยังทำให้เดรโกแทบไม่เป็นผู้เป็นคนขนาดนี้ เขาไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าอีกคนหายไปอีกและคราวนี้ตามหาไม่เจอ เขาคงไม่มีชีวิตอยู่แน่นอน ใครจะว่าเขาบ้าก็ได้ที่เป็นได้มากถึงเพียงนี้ แต่คุณไม่มีทางรู้หรอกถ้าไม่เจอกับตัว

 

ความรักมักทำให้คนเราเป็นทุกข์นั่นคือเรื่องจริง ยามใดที่มีความสุขโลกรอบตัวก็จะสดใสจนแทบจะเหมือนดั่งสวนเอเดนบนสรวงสวรรค์ แต่ถ้าเมื่อใดที่ถูกพรากเอาความรักไป มันก็ไม่ต่างอะไรกับนรกดีๆ นี่เอง และนั่นคือสิ่งที่เดรโกพบเจอมาแล้ว

 

ไม่รักกันแล้วเหรอครับ…” แฮร์รี่อยากจะตะโกนออกมาแทบตายว่าเขาไม่เคยไม่รักคนตรงหน้านี้เลย แต่เพราะรักมากเกินไปถึงต้องทำแบบนี้

 

ฉันไม่เคยไม่รักนายนะเดรโก แต่อนาคตของนายต้องมาก่อน นายจะให้ฉันเห็นแก่ตัวและฉุดดึงรั้งนายลงมาไม่ได้หรอกในที่สุดแฮร์รี่ก็ยอมเปิดปากพูดออกไป เพราะน้ำเอ่ออยู่บนดวงตาของคนเหนื่อยล้าทำเอาเขาไม่อาจทนนิ่งเฉยได้อีกแล้ว

 

เพราะฉันรักนายมากถึงได้ยอมเดินจากมา เพื่อให้นายมีอนาคตที่ดี กว่า…”

 

แฮร์รี่ใช้มือข้างที่ว่างค่อยๆ วางแตะบนใบหน้าร้อนของอีกคน ก่อนจะส่งนิ้วมือขึ้นไปเกลี่ยเปลือกตาที่บัดนี้กำลังมีหยดน้ำไหลย้อยลงมาอาบสองข้างแก้มตอบ

 

ไม่เคยเลยสักครั้งที่เขาจะได้เห็นคุณชายของตระกูลสายเลือดบริสุทธิ์คนนี้ร้องไห้ พอได้เห็นแล้วมันทำให้เขาสงสารจับใจ เพราะเดรโกเป็นฝ่ายเข้มแข็งและปกป้องเขามาโดยตลอด การได้เห็นน้ำตาของอีกคนมันไม่ใช่เรื่องง่ายที่เขาจะทำใจได้เลย

 

ถ้าฉันบอกว่านายคือคนที่ฉันอยากใช้ชีวิตอยู่ด้วยนายจะยอมอยู่เป็นอนาคตให้กับฉันได้ไหมแฮร์รี่

 

ทั้งที่นายรู้อยู่แก่ใจว่าฉันไม่มีอะไรให้นายเลยอย่างนั้นเหรอ

 

ฉันไม่สน ไม่ว่านายจะพิการ หูหนวกหรือตาบอด ฉันก็อยากให้นายอยู่ด้วยกัน อยู่ให้ฉันได้รักนายไปทุกๆ วัน

 

ตะแต่ว่าฉันยืนยันกับพ่อนายไปแล้วนะเดรโกแฮร์รี่มีคำคัดค้านอยู่ในใจ และเขาไม่อาจผิดคำพูดกับคนคนนั้นได้เช่นกัน

 

นายจะไปสนใจอะไรกับคนที่บีบบังคับให้นายต้องเป็นแบบนี้กันล่ะ เพียงแค่นายบอกว่าจะอยู่กับฉันและไม่หนีไปไหนอีก ฉันก็พร้อมจะเดินออกมาจากคำว่ามัลฟอย และไม่คิดเสียดายแม้แต่นิดเดียวคนฟังถึงกับนิ่งไปเลยเมื่ออีกฝ่ายพูดจบ เพราะแฮร์รี่รู้อยู่แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ เขาถึงได้ยอมเดินออกมาเองโดยไม่บอกกล่าวกับอีกคน

 

แต่จะให้เขาดื้อดึงอีกต่อไปก็คงจะทำไม่ได้ เพราะตลอดหลายวันที่แฮร์รี่หนีมาเขาก็แทบไม่เป็นสุขเหมือนกัน และไม่ต่างอะไรกับเดรโกเลยสักนิดเดียว แล้วมันก็จริงอย่างที่อีกคนพูด ทำไมเขาถึงต้องไปสนใจผู้ชายคนนั้นด้วย คนที่ไม่มีแม้แต่ความสงสารและเห็นใจให้กับหลานชายในสายเลือดของตัวเองสักนิดเดียว

 

ในเมื่อเดรโกพูดออกมาแบบนี้แล้ว เขายังคิดที่จะเดินหนีได้อีกอย่างนั้นเหรอ ทั้งที่ความจริงแล้วก็โหยหาอีกคนไม่ต่างกัน อ้อมกอดอบอุ่นที่คุ้นเคยเหมือนได้รับการปกป้องทำให้แฮร์รี่ไม่อยากปล่อยมือคู่นี้ไปไหนได้อีกแล้ว เพราะคนทรมานไม่ใช่ใครเลย มันคือเขาทั้งสองคนเอง

 

ถ้านายอยากอยู่ในโลกมักเกิ้ลก็ได้นะ ฉันจะละทิ้งเวทมนตร์ทั้งหมด และค่อยๆ เรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตไปพร้อมกับนายและลูกดูเหมือนว่าคนที่ยังไม่ได้คำตอบจะวางแผนไปไกลมากเสียแล้ว และมันทำให้คนฟังใจชื้นได้มากทีเดียว

 

ความจริงแล้วเราไปอยู่ที่บ้านเก่าของป้านายก็ได้นะ ฉันอยากบอกว่าฉันแอบไปตามหานายที่นั่นมาแล้วด้วย และเดินสำรวจมาเสียรอบบ้านเชียว มันน่าอยู่มากทีเดียวแฮร์รี่ระบายยิ้มให้กับคนพูดมากเล็กน้อย และมันก็เป็นรอยยิ้มเดียวที่เขารู้สึกว่ายิ้มมาจากภายในไม่ใช่แกล้งทำเหมือนที่ผ่านมา


ได้โปรดอย่าจากไปไหนอีกเลยนะครับที่รัก…”

 

และจู่ๆ คนที่กำลังพูดคุยสนุกวาดฝันกับอนาคตก็หยุดปากลงก่อนจะเอื้อนเอ่ยน้ำเสียงแหบออกมาอีกครั้ง ที่พอแฮร์รี่ได้ฟังแล้วทำเอาเขาตอบรับในทันทีอย่างไม่อิดออด และไม่คิดที่จะหนีไปไหนอีกแล้วด้วยเหมือนกัน

 

อืมฉันสัญญาว่าจะไม่หนีนายไปไหนอีกแล้วเดรโก

 







หลังจากที่เคลียร์ทุกอย่างกันจบสิ้นเรียบร้อย คนมีหน้าที่ดูแลคนป่วยก็จัดการขืนตัวลุกขึ้นทันทีเพื่อลงไปหาอาหารและยาให้อีกฝ่ายทาน และคนไม่สบายอิดออดพร้อมกับงอแงเล็กน้อยด้วยเช่นกัน เพราะไม่อยากปล่อยตัวของคนที่เพิ่งได้กลับมาให้ห่างกายสักนาทีเดียว

 

แต่ถึงยังไงก็ไม่อาจสู้อำนาจของคนตั้งครรภ์ได้อยู่ดี เพราะโดนแฮร์รี่ดุเข้าให้ พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินถึงนั่งหงอคอตกคล้ายกับสุนัขก็ไม่ปาน และสุดท้ายจึงยอมให้ลูกชายเจ้าของบ้านเดินลงไปนำอาหารพร้อมยาขึ้นมาให้ตนแทน

 

และตอนนี้แฮร์รี่ได้กลับขึ้นมาด้านบนพร้อมกับทานอาหารในมือเป็นที่เรียบร้อยแล้ว กลิ่นข้าวต้มควันหอมฉุยกระจายฟุ้งไปทั่วห้องทำเอาคนยกมาให้ถึงกับกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ จะว่าไปเขาก็หิวเหมือนกัน ถ้าเอาข้าวให้คนป่วยกินเสร็จจะลงไปจัดการกับตัวเองบ้าง

 

เดรโกเสียงหวานร้องเรียกคนรักที่เปิดประตูเข้ามาก็ไม่เห็นตัวเสียแล้ว ทั้งที่ก่อนเขาลงไปอีกฝ่ายยังนั่งหน้างออยู่บนเตียงอยู่เลย

 

แฮร์รี่จึงเดินไปวางถาดอาหารในมือไว้บนโต๊ะปลายเตียงก่อนจะส่งเสียงเรียกคนหายตัวไปอีกรอบ แต่ไม่มีวี่แววว่าอีกคนจะขานรับหรือตอบกลับสักนิดเดียว

 

หายไปไหนของเขานะเสียงบ่นกับตัวเองดังขึ้นก่อนจะเดินไปหยุดที่ข้างเตียงนอนและเลิกผ้าห่มสะบัดขึ้น เพราะคิดว่าอีกคนนอนขลุกตัวอยู่ในนั้น แต่สุดท้ายก็ไม่พบ

 

เดรโกคนตั้งท้องส่งเสียงเรียกเดินวนไปรอบห้อง นี่อย่าบอกนะว่างอนเขาแล้วแอบหนีไป แต่คงไม่ใช่หรอกมั้ง

 

และแล้วคนที่กำลังเดินไปเดินมาผ่านประตูห้องน้ำไปเพียงไม่กี่ก้าวก็ได้ยินเสียงเล็ดลอดบางอย่างดังออกมา แฮร์รี่จึงไม่รอช้าถอยหลังกลับไปก่อนจะเงี่ยหูฟังลงแนบกับประตูทันที

 

สุดท้ายแล้วเขาก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรสักนิดเดียว หรือบางทีเมื่อสักครู่เขาอาจจะหูฟาดไปก็ได้ล่ะมั้ง แฮร์รี่จึงตัดสินใจก้าวขาออกมาก่อนจะเดินตรงไปที่ประตูห้องนอนแทน เพื่อลงไปถามกับพวกด้านล่างว่าเห็นเดรโกหรือไม่ แต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียงดังจากในห้องน้ำอีกครั้ง แต่เพียงแค่แป๊บเดียวเท่านั้นแล้วก็หายไป

 

นายอยู่ในนั้นหรือเปล่าน่ะเดรโกและคราวนี้แฮร์รี่ไม่รอช้าทุบประตูไม้ของห้องน้ำลงไปหลายๆ ครั้งทันที

 

เดรโก! นายทำอะไรเนี่ย แล้วอยู่ที่ไหนกันแน่ ตอบหน่อยสิ!คนท้องเริ่มร้อนรนเพราะกลัวว่าคนป่วยจะไม่มีแรงจะล้มพับลงไปกองกับพื้น เขาถึงได้โวยวายเสียงดังแบบนี้

 

นายอยู่ในห้องน้ำใช่ไหมเดรโก ถ้าไม่ตอบฉันจะผลักเข้าไปแล้วนะ

 

แฮร์รี่เตรียมยกขาขึ้นทันทีเพื่อถีบประตูที่ลงกลอนเอาไว้เข้าไป ถึงแม้ว่ามันจะล็อกแต่เขาก็เป็นผู้ชาย แค่นี้ไม่เหลือบ่ากว่าแรงเท่าไหร่หรอก

 

อะอย่าเข้ามานะแฮร์รี่!

 

พอเดรโกพูดจบเสียงประตูกระทบกับผนังก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบ้าน เพราะแรงถีบจากเด็กชายผู้รอดชีวิตที่ไม่ทันได้ฟังคำร้องห้ามของคนรักเลยแม้แต่นิดเดียว

 

และภาพตรงหน้าที่เห็นมันก็ทำให้แฮร์รี่ถึงกับยืนนิ่งค้างไปในทันที เขาไม่รู้ว่าควรโกรธเรื่องที่คนป่วยทำให้เป็นห่วงก่อน หรือจะโมโหเรื่องที่อีกคนกำลังยืนช่วยตัวเองอยู่ในห้องน้ำดี ไม่สบายขนาดนี้ยังไม่เจียมอีกนะ

 

ใช่! คนป่วยของเขากำลังช่วยตัวเอง!!!

 

เดรโก มัลฟอย! นายนี่มันจริงๆ เลยนะแฮร์รี่ยืนเท้าเอวก่อนจะพูดเสียงดังออกมา และคนที่กำลังจะโดนบ่นได้แต่ยืนยิ้มแห้งส่งมาให้

 

หาผ้าคลุมซะ แล้วออกมาข้างนอกเดี๋ยวนี้เลย!ลูกชายเจ้าของบ้านพูดจบก็เดินหมุนตัวกลับไปนั่งกอดอกรออยู่บนเตียงทันที

 

และไม่นานคนที่กำลังทำภารกิจบางอย่างในห้องน้ำเมื่อสักครู่นี้จึงเดินตามออกมา เดรโกพันผ้าขนหนูไว้รอบเอวก่อนจะก้มหน้ามองต่ำลงพื้น มีท่าทีคล้ายกับเด็กน้อยที่กำลังจะโดนคุณแม่ดุก็ไม่ปาน

 

จนกระทั่งเดินมาใกล้กับเตียงนอนที่มีเจ้าของจับจองอยู่แล้วเดรโกจึงยอมนั่งลงตามข้างๆ กันทันทีก่อนจะใช้หัวพิงแอบซบที่ไหล่แคบด้วยความรวดเร็ว และคนตั้งท้องก็ไม่ได้ยกไหล่หนีออกด้วยเหมือนกัน

 

หายดีแล้วหรือไงน้ำเสียงราบเรียบถามขึ้นกับคนที่กดศีรษะร้อนไว้บนหัวไหล่ตน

 

ยังครับคนป่วยรีบตอบ

 

ยังไม่หายแต่ไม่เจียมตัวเลยนะนายเนี่ย ถ้าเกิดว่าล้มหัวฟาดพื้นไปจะทำยังไง ทำอะไรหัดคิดซะบ้างสิ

 

แฮร์รี่อดบ่นออกมาไม่ได้ เขาไม่ได้โกรธที่อีกคนช่วยตัวเองหรอก แต่เขาเป็นห่วงมากกว่ากลัวว่าพิษไข้จะทำให้อีกคนตาลายแล้วล้มลงไป

 

ก็ไม่รู้จะทำยังไง ไม่เอาออกมันก็อึดอัดคำพูดที่กล่าวออกมาไม่เหลือเค้าโครงเดิมของคุณชายที่เอาแต่ใจเลยสักนิดเดียว ตอนนี้มีเพียงแค่เด็กน้อยเดรโกเท่านั้น

 

แล้วทำไมไม่บอก ฉันจะได้ช่วย

 

แฮร์รี่ก็พอเข้าใจอยู่หรอกว่าถ้าไม่เอาออกแล้วจะเป็นยังไง คงไม่สบายตัวน่าดู อีกอย่างพวกเขาก็ไม่ได้เจอกันมาหลายวัน มันก็ไม่แปลกถ้าเดรโกจะมีอารมณ์ขึ้นมา

 

ไม่ได้หรอก ไม่อยากให้นายติดหวัดไปด้วยคนที่เคยอิงหัวซบกับไหล่ของอีกฝ่ายค่อยๆ เลื่อนต่ำลงมาวางอยู่บนหน้าตักแทน

 

ความจริงแล้วเขาก็ไม่ค่อยมีแรงเท่าไหร่หรอก แต่มันมีอารมณ์ขึ้นมาแล้วจะให้ทำยังไงได้นอกจากต้องเอาออกเอง และไม่รู้จะพูดขอให้แฮร์รี่ช่วยทำยังไง เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะติดหวัดแล้วลูกในท้องจะพลอยเป็นตามไปด้วยเขาจึงทำได้เพียงแค่ลุกขึ้น และเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการกับธุระของตัวเองตามลำพัง

 

ถ้าติดจริงๆ มันคงติดนานไปแล้วตาทึ่ม!เด็กชายผู้รอดชีวิตอดบ่นออกมาไม่ได้

 

แล้วเสร็จไหมล่ะเมื่อกี้

 

คนโดนถามส่ายหน้าตอบ มันจะเสร็จได้ยังไงกันล่ะ ก็อีกฝ่ายเล่นถีบประตูเข้าไปเสียงดังขนาดนั้น อะไรที่มันเคยมีก็หดหายไปหมดนั่นแหละ แต่ยังอึดอัดอยู่เพราะยังไม่ได้ปลดปล่อย

 

นอนลงไปบนเตียงดีๆ ไป เดี๋ยวทำให้คนได้ยินถึงกับตาโตลุกวาวอย่างไม่เชื่อหูของตัวเอง แต่ความดีใจก็มีอยู่ได้ไม่นานพอคิดถึงอะไรบางอย่างได้

 

ไม่เอาดีกว่า เดี๋ยวนายกับลูกจะติดหวัดไปด้วย

 

พอได้ยินแบบนั้นแฮร์รี่จึงอดไม่ได้ใช้มือบิดหูคนป่วยสักทีสองที ให้ตายเถอะ! คนเรามันจะงี่เง่าได้เสมอต้นเสมอปลายขนาดนี้เลยหรือไงกันนะ

 

อย่าลีลาเดรโก เอาออกซะจะได้สบายตัว หลังจากนั้นจะได้กินข้าวกินยาแล้วก็นอนพักผ่อนเสียทีแฮร์รี่พูดจบก็ดันศีรษะร้อนบนตักตัวเองออกทันทีก่อนจะลุกยืนขึ้น





H I D D E N - S C E N E

(〃▽〃)




“Goodnight Daddy”

 

แฮร์รี่พูดจบก็ค่อยๆ เบียดตัวลงข้างกับคนป่วย และไม่ลืมที่จะตวัดผ้าห่มขึ้นคลุมตัวเขาทั้งสองคนเอาไว้ ไม่นานคนที่เหมือนจะหลับไปก่อนแล้วก็ตวัดแขนดึงเด็กชายผู้รอดชีวิตเข้าไปแนบชิดตัวอีกรอบพร้อมกับเสียงพึมพำที่เขาพอจับใจความได้ดังออกมา

 

“Goodnight Babe.”








          - ทุกคนใจเย็นๆ ก่อนนะคะ
          - ตอนนี้เราได้นำฉากคัทลงบล็อกเรียบร้อยแล้ว
          - สามารถหาช่องทางได้บน bio ของทวิตเตอร์ @ggirlsinwonder
          - ขอให้มีความสุขกับการอ่านค่า ♡

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 599 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,142 ความคิดเห็น

  1. #9072 nu-nid (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 19:32
    รัวได้อีกนะคะไรท์ เยอะมาก555555
    #9,072
    0
  2. #9040 mmcolor (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 23:27

    อยู่ไม่ได้แล้ว เขินมากบ้าจิงฉันนอนยิ้มเพียงลำพัง
    #9,040
    0
  3. #8934 markbam3105 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 13:45
    ดีกันแน้ววววว
    #8,934
    0
  4. #8842 perchang (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 21:40
    กี้สสสสสสสสสสส ไม่ไหวมันเเรงมากฮือ
    #8,842
    0
  5. #8835 เจี้ยงจิงหยวน (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 01:01
    มุงกุเขิงมักบ้าเอ้ยยอ่านรวดเดียวแร้วนะ!!
    #8,835
    0
  6. #8823 Baitoey11434 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 มีนาคม 2563 / 00:01

    ขอด้วยได้ไมอาาา

    baitoey11434@gmail.com ♡○♡

    #8,823
    0
  7. #8810 KunTranquille (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 21:03
    ให้มันได้อย่างนี้สิเดรโก จะเป็นไข้ ปวดหัวตัวร้อน แต่การเอาเมียก็ต้องมาก่อน 5555 เอ็นด฿
    #8,810
    0
  8. #8460 Otaku_Chom_Hama (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 08:05
    chompoo.hama@gmail.com
    ขอทุกตอนเลยได้มั้ยยย อ่านทีเดียวเลย ยังไม่ได้อ่านซักตอนนน
    #8,460
    0
  9. #8423 Jerry Fern (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 22:31

    ขนาดป่วยยังขนาดนี้..... แฮร์รี่สู้ๆนะลูก แล้วพ่อทูนหัวทั้งคู่ห้องข้างๆจะได้ยินไหมคะ.... รึกลบด้วยเสียงเหมือนกัน.....

    #8,423
    0
  10. #8382 BK11629 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 01:08
    น้องรี่ แม่จะให้อภัยจากความแซ่บที่ได้เจอในตอนนี้ 5555555 เข้าใจสักที ที่หนูทำอ่ะไม่การเสียสละอะไรเลยยย แต่เป็นการทำร้ายจิตใจเดรกสุดๆต่างหาก
    #8,382
    0
  11. #8140 kurakung (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 00:56

    Preem1club@gmail.com

    ขอๆ

    #8,140
    0
  12. #8108 เทพจิ้งจอกจันทรา (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 16:35
    dec.d.thailand@gmail.con
    เขาขอบ้างจิ
    #8,108
    0
  13. #8104 DaviL FaiRY (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 21:42
    asuza72yuri@gmail.com
    ขอนร้าาาา
    #8,104
    0
  14. #8000 mosayan (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 21:42
    หลังจากมาม่า ก็มีฉากคัทมาปลอบใจรีด ขอด้วยค่าาา rabu01441994@gmail.com
    #8,000
    0
  15. #7973 Inkink2547 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 21:41
    กามได้กามดีจริงๆ555555
    #7,973
    0
  16. #7875 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 23:43
    กรี้ดดดดดดดดดดด ;__;
    #7,875
    0
  17. #7798 Suthida Limjaroen (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 23:08

    คนอะไร ขนาดไม่สบายยังหื่นได้ขนาดนี้555555555 fahxfahs@gmail.com

    #7,798
    0
  18. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  19. #7502 C H T XXX (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 23:38
    ยอมแล้วความคุณเดรก.. ยัยหนูก็ไม่เบานะ น่ารักกก ทำไมหนูพัฒนามาได้ถึงขั้นนี้(ซึ้งมันดีต่อใจมักๆหลักจากกินมาม่ากันมาแบบยาวนาน) คุณเดรกง้อเมียสำเร็จล่ะโว้ยยยยย //ตะโกน

    รบกวนขอคัทด้วยนะคะ ขอบคุณไรท์ล่วงหน้าเลยค่ะ nirxxix@gmail.com
    #7,502
    0
  20. #7499 มุก (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 15:47
    ไม่มาม่าแย้ววว เย้ๆ แอบเชียร์คู่สเนปเหมือนกันนะ555

    ขอnc น๊าาาาา

    jackben1515@gmail.com
    #7,499
    0
  21. #7347 Roseria_RYSKI (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 10:08
    กลับมาเคียงกันซักทีช่างหัวปู่มันลูก-ผมยาวมันจะว่ายังไงก็ช่าง ปล่อยมันไปเหอะๆ สงสารเดรก ก็คนมันอยากนี่ถถถถ
    roseria1943@gmail.com
    #7,347
    0
  22. #7339 Y bunsai (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 03:54
    ในที่สุดนางสองคนก็เข้าใจกันสักที

    ทีนี้ก็เหลือแต่ฝ่ายผู้เฒ่าผู้แก่ละน้าาา

    yayeelay10@gmail.com
    #7,339
    0
  23. #7303 cherry555 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 15:16
    กรี้ดดดด ในที่คืนดีกันน สงสารเดรโกมากบอกเลย 11mo-mo@hotmail.co.th
    #7,303
    0
  24. #7295 _JMJK_ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 02:10
    เอ้า ไม่นึกว่าจะมีคัท555555 คุณชายโดนดุหง่อยไปเลยน่ารักง่ะะะชอบ เป็นเรื่องที่เขินก็เขินโคตร มาม่าทีก็น้ำตาไหล บ้าจริง เราเป็นพวกไม่ค่อยชอบเม้นแต่จะเม้นตอนที่แบบปัจจุบันอ่านทันแล้วอะไรแบบนี้แต่นี่ฉากสำคัญเราจะไม่พลาด เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ เลิฟฟๆ
    kloyza3012@hotmail.com
    #7,295
    0
  25. #7290 manny45ck (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 มีนาคม 2561 / 15:01
    โอ้ยเค้ามาแล้วววว จะว่าไปสเนปนี่ก้อไม่เบา5558
    ขอกน่อยนาจาาาา
    manny45ck@gmail.com
    #7,290
    0