[END] Despacito | Harry Potter (DM/HP)

ตอนที่ 52 : Chapter 41 :: A storm in a teacup

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,166
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 661 ครั้ง
    2 ก.ค. 63






หลังจากที่ออกมาจากโรงพยาบาล แฮร์รี่ก็รีบหนีกลับมาที่บ้านทันที โดยไม่รอพ่อทูนหัวของตนเองและคนที่ตามติดตลอดเวลาสักนิดเดียว

 

เขาสามารถสลัดอีกฝ่ายหลุดได้โดยการรีบวิ่งขึ้นรถแท็กซี่ที่เพิ่งจอดเทียบฟุตบาทหน้าโรงพยาบาลพอดี ส่วนคนที่ไม่คุ้นเคยกับโลกมักเกิ้ลเท่าไหร่ก็วิ่งตามมาไม่ทันด้วยเช่นกัน เจ้าตัวเองก็คงจะไม่คุ้นกับยานพาหนะของมนุษย์ปกติ เลยทำให้ไม่สามารถทำอะไรได้

 

และถ้าให้พูดตามความจริงแล้วแฮร์รี่สามารถเดาได้ว่าทำไมเดรโกถึงอยู่ในห้องนั้นตอนเขาเปิดประตูเข้าไปเจอ คงจะเป็นอาจารย์จากฮอกวอตส์นั่นแหละที่เป็นคนบอก เขาไม่นึกโกรธเคืองคนรักของเพื่อนพ่อสักนิดเดียว เพราะทั้งหมดมันเป็นความผิดพลาดของตนเอง

 

ในวันนั้นแฮร์รี่ไม่ได้กำชับกับศาสตราจารย์ประจำวิชาปรุงยาว่าห้ามบอกใครโดยเฉพาะพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินว่าเขาอยู่ที่กริมโมลด์เพลซ แต่เอาจริงแล้วห้ามยังไงอีกฝ่ายก็คงไม่ฟังอยู่ดีนั่นแหละ แต่เขาไม่คิดว่าซีเรียสจะยอมเล่นไปด้วยแบบนี้ไง นั่นมันพ่อของเขาไม่ใช่เหรอ อีกฝ่ายควรจะต้องเข้าข้างเขาสิ -3-

 

เฮ้อ ~” คนกลับมาถึงบ้านก่อนทรุดตัวนั่งลงกับเก้าอี้นวมยาวก่อนจะถอนหายใจดัง โดยมีเอลฟ์ประจำบ้านเดินออกมารอฟังคำสั่งเขาอยู่ด้วยเช่นกัน

 

ไปเถอะครีเชอร์ ถ้ามีอะไรฉันจะเรียกคนได้รับอนุญาตก้มหน้าลงต่ำเล็กน้อยก่อนจะถอยตัวออกไปจัดการกับงานของมันต่อ

 

ในตอนนี้แฮร์รี่ต้องการใช้ความคิดอยู่กับตัวเองสักครู่ เพื่อไตร่ตรองเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อตอนก่อนหน้านี้สักหน่อย การที่ได้เห็นเดรโกพร้อมกับอ้อมกอดอบอุ่นที่เขาไม่ได้รับมาหลายวันมันทำให้คนตั้งท้องใจอ่อนลงไปเล็กน้อย ถึงได้ยอมให้อีกฝ่ายนั่งอยู่ด้วยกันในการพบปะหมอ

 

ถ้าให้พูดตามความจริงแล้วในเวลานั้นแฮร์รี่ไม่ได้คิดถึงเรื่องที่เขาเคยหนีหรือต้องหนีอีกครั้งเลยสักนิด ยามที่ได้อยู่เห็นหน้าหัวใจของเขามันกลับพยศขัดคำสั่งตรงกันข้ามกับที่เคยต้องการซะอย่างนั้น และแบบนี้จะให้เขาทำอย่างไรได้ สุดท้ายก็ต้องปล่อยให้คนที่เป็นพ่อได้อยู่ฟังเรื่องราวของลูกด้วยกัน

 

ตลอดหลายวันที่ผ่านมาแฮร์รี่ยอมรับว่าเขาคิดถึงอีกคนมาโดยตลอด แทบไม่มีสักวินาทีเลยที่จะไม่โหยหา แต่ในเมื่อเลือกและตัดสินใจไปแล้ว เขาก็ต้องยอมรับในสิ่งนั้น

 

และต้องสู้ต่อไปเพื่อลูกในท้องของตนเอง ถึงแม้ว่าจะกินไม่ค่อยลงก็ต้องกินให้เยอะที่สุด หรือนอนไม่หลับก็ต้องพยายามข่มตานอนให้หลับจนได้เพื่อที่จะให้คนที่กำลังเกิดมาได้มีรับพลังงานได้เต็มที่

 

ถึงแม้ใครต่อใครจะไม่เข้าใจเหตุผลของเขา แต่แฮร์รี่ก็มีเหตุผลของตัวเอง บางทีมันอาจจะไม่ถูกใจใครหลายๆ คน แต่นั่นมันก็คือทางเดินชีวิตของเขาที่เป็นคนเลือกและกำหนดเองคนเดียวโดยไม่ให้ใครเข้ามายุ่ง และถ้าให้ถามสาเหตุถึงเรื่องจริงที่เขาตัดสินใจหนีมาแบบนั้นก็คงจะบอกได้แค่ว่า


เพราะรักรักมากเกินจนไม่กล้าเห็นแก่ตัวที่จะฉุดรั้งอนาคตของเขาคนนั้นไว้ รักจนไม่กล้าแม้แต่จะยึดเขาไว้ให้เป็นของตัวเองคนเดียว และในวันนี้แฮร์รี่เพิ่งเข้าใจว่าความรักนั้นทำได้ทุกอย่าง

 

แฮร์รี่…” คนที่กำลังหลับตาจมกับความคิดของตัวเองเป็นอันต้องสะดุ้งตกใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อตน

 

เธอเป็นอย่างไรบ้าง ทำไมหนีกลับมาก่อนล่ะเป็นพ่อของเขานั่นเองที่เดินเข้าบ้านมาพร้อมกับคนรักของตน

 

ผมเหนื่อยครับเลยอยากรีบกลับมาพักผ่อนปากเล็กระบายยิ้มออกมาอย่างไม่สดใสเท่าไหร่นัก

 

คุณไปตรวจมาเป็นอย่างไรบ้างครับซีเรียสแฮร์รี่ถามขึ้นก่อนจะลุกนั่งดีๆ ก่อนจะขยับให้เจ้าของบ้านนั่งลงข้างกัน

 

ปกติดีทุกอย่างเลย แล้วของเธอล่ะเป็นยังไงบ้างซีเรียสทรุดตัวลงกับเก้าอี้ยาวของบ้านตนก่อนจะถามการตรวจของลูกชายบ้างเช่นกัน

 

เหมือนกันครับ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเด็กชายผู้รอดชีวิตตอบก่อนจะมอง ข้ามหัวเพื่อนพ่อไปทางด้านหลังที่มีคนอายุใกล้เคียงกันยืนค้ำหัวเจ้าของบ้านอยู่

 

ในที่สุดแฮร์รี่ก็ยอมลุกขึ้น และเดินไปนั่งยังเก้าอี้คนเดียวแทน หลังจากนั้นคนที่ยืนเต็มความสูงก็ค่อยๆ นั่งลงตามคนรักของตัวเองบ้างเมื่อมีพื้นที่ว่างให้เขาแทรกตัวได้ และคนขยับให้ก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตาขึ้นมองบน กับแค่ที่นั่งก็ยังต้องติดกับพ่อเขาหรือไง ให้ตายเถอะสเนป!

 

เธอเจอเดรโกหรือยังและคนที่เขาแอบด่าอยู่ในใจก็ถามขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยในทันที

 

ครับแฮร์รี่ไม่ได้ตอบว่าเจอหรือไม่ แค่เขาแค่ตอบรับไปเท่านั้น

 

เขาว่ายังไงบ้างคนที่เป็นฝ่ายพาเด็กนักเรียนจากบ้านสลิธีรินมารอที่โรงพยาบาลเองถามขึ้นอีกครั้ง

 

คุณไม่ถามเขาล่ะครับศาสตราจารย์ คุณเป็นคนพาเขามาไม่ใช่หรือน้ำเสียงเรียบตอบด้วยท่าทีสบาย เขาไม่ได้โกรธคนที่กำลังตั้งคำถามหรอก แต่แค่สงสัยว่าทำไมไม่ไปถามเจ้าตัวเอาเอง

 

อย่ามาต่อปากต่อคำกับฉันพอตเตอร์เสียงทุ้มของชายอายุเยอะพูดออกมาก่อนจะจ้องมองมายังลูกชายของคนรักด้วยท่าทางไม่ชอบใจเท่าไหร่นัก

 

ผมเปล่า คุณนั่นแหละที่ถามไม่เข้าท่าก่อนเองนะครับศาสตราจารย์แฮร์รี่ไม่ต้องการจะทำสงครามประสาทกับอีกฝ่ายเลยสักนิด แต่พอได้เปิดปากพูด คุยกันแล้วมันก็อดไม่ได้

 

พอตตะ…”

 

เอาล่ะๆ หยุดเลยทั้งคู่และสุดท้ายคนที่ต้องเป็นฝ่ายออกมาห้ามทัพก็คือคนที่มีความสัมพันธ์อันดีกับทั้งสองฝ่ายเอง

 

ในตอนนี้ซีเรียส แบล็กแทบจะยกมือกุมขมับ เขาไม่รู้ว่าจะจัดการใครก่อนดี ระหว่างคนรักตัวดีกับลูกชายตัวดื้อ ครั้นจะให้ดุอีกคนก่อน อีกคนก็จะน้อยใจเอาอีก และยิ่งเป็นคนข้างกายที่ไม่ค่อยเจอกันบ่อยแล้วก็กลัวว่าวันนี้จะโดนทำโทษจนไม่ได้นอน ส่วนคนตรงข้ามนั้นก็กลัวว่าไปแล้วจะน้อยใจเอาได้

 

เฮ้อ ~ แล้วทำไมฉันต้องมาเป็นคนกลางกับเรื่องไม่เป็นเรื่องกันด้วยล่ะเนี่ย พูดจากันดีๆ สักทีสิทั้งสองคน!

 

ค่อยพูดค่อยจากันสักหน่อยไม่ได้เหรอ แฮร์รี่กำลังท้องนายก็จะไปกวนใจเขาทำไมกันเซเวอร์รัสสุดท้ายแล้วพ่อก็ต้องเข้าข้างลูกชายไว้ก่อน และก็ได้เรียกสายตาคาดโทษจากคนด้านข้างมองส่งตรงมาในทันที

 

เพราะนายให้ท้ายอยู่แบบนี้ไงแบล็ก เด็กนั่นถึงได้ทำให้เดรโกมีสภาพย่ำแย่แบบนั้นประโยคที่ออกมานั้นเป็นการกล่าวโทษเด็กชายผู้รอดชีวิตอยู่กลายๆ

 

คุณจะไปรู้อะไรกัน ผมเองก็ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้สักนิดประโยคแรกนั้นคนพูดขึ้นน้ำเสียงไม่พอใจก่อนจะค่อยๆ ลดระดับเบาลงมาจนเหมือนพูดกับตัวเอง

 

ถ้าเธอไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้ทำไมถึงไม่แก้ปัญหาเรื่องนี้สักที มัวแต่ยืดเยื้ออยู่ทำไม เธอก็เห็นสภาพเดรโกวันนี้แล้วไม่ใช่หรือพอตเตอร์ เขาแทบจะไม่เหมือนเดิมแล้ว

 

มันก็จริงอย่างที่อีกคนพูด สภาพของคนรักเขาที่เห็นในวันนี้ทำเอาแฮร์รี่ใจหวิว พรีเฟ็คบ้านสลิธีรินซูบผอมไปมากจนเห็นโหนกแก้มตอบ ไหนจะทรงผมที่เคยประณีตเซ็ตอย่างดียังยุ่งเหยิงจนแทบไม่เหลือเค้าคนหล่อที่เขาเคยรู้จักสักนิดเดียว

 

คุณจะพูดอะไรก็พูดได้ เพราะไม่ได้เจอแบบที่ผมเจอ ถ้าคุณโดนพ่อของคนรักมาพูดต่อหน้าว่าให้เอาลูกในท้องออก และเลิกยุ่งกับลูกชายเขาซะ เพราะเราเป็นตัวถ่วง เป็นคนที่ทำให้ชีวิตเขาล่มจมคุณจะทำยังไงน้ำเสียงจริงจังพร้อมกับน้ำเอ่อคลอบริเวณรอบกรอบตาในขณะนึกถึงประโยคต่างๆ เหล่านั้น

 

เพราะผมรักเขามากจนไม่กล้าเห็นแก่ตัว ผมถึงยอมถอยออกมา หวังว่าคุณจะเข้าใจครับศาสตราจารย์

 

แฮร์รี่ลุกขึ้นยืนในทันทีเมื่อพูดจบ และเตรียมก้าวขาขึ้นห้องของตัวเองด้วยความรวดเร็ว แต่แล้วเขาก็โดนขัดไว้ด้วยประโยคหนึ่งที่ทำให้ตัวเองยืนนิ่งค้างไปหลายนาที

 

ฉันไม่เคยรู้จักเด็กที่กำลังเป็นอยู่ตอนนี้พอตเตอร์ที่ฉันเคยเจอมาตลอดหลายปีมักจะไม่ยอมอะไรง่ายๆ โดยเฉพาะเรื่องที่เขาไม่ได้ผิด เด็กคนนั้นมักจะต่อสู้จนขาดใจน้ำเสียงจริงจังจากศาสตราจารย์ประจำบ้านสลิธีรินดังขึ้นมาคล้ายว่าจะเรียกสติของเด็กนักเรียนต่างบ้านให้ได้มีความคิดไตร่ตรองมากขึ้น

 

เธอโตแล้วนะแฮร์รี่ เรื่องแบบนี้มันต้องอยู่ที่คนสองคนสิ ทำไมถึงต้องให้ไอ้แก่ผมยาวนั่นมาบงการด้วยล่ะ หรือว่าเธอไม่กล้าต่อกรกับมัน เดี๋ยวฉันจะไปจัดการให้เองและประโยคถัดมาที่เสริมคำพูดก็จากพ่อทูนหัวของเขาเอง

 

อย่างน้อยๆ ก็คิดถึงเดรโกบ้างพอตเตอร์ ฉันเป็นพ่อทูนหัวเขามาสิบเจ็ดปียังไม่เคยเห็นเด็กคนนั้นทุ่มเทให้กับใครมากเท่านี้ หรือจะให้พูดอีกอย่างก็คือฉันไม่เคยเห็นเขารักใครได้มากเท่าเธอ…”

 

คนพูดเตือนสติอดสงสารเด็กน้อยที่เขาเห็นมาตั้งแต่เกิดไม่ได้ ไม่มีเลยสักครั้งที่เดรโกจะหมดสภาพจนดูไม่ได้แบบนี้ และคนที่เปรียบเสมือนพ่ออย่างเซเวอร์รัสจะทนดูได้หรือยังไง ยิ่งเขาจะมีลูกเป็นของตัวเองแบบนี้ยิ่งรู้สึกรักใคร่เอ็นดูมากกว่าเดิม

 

ผมขอตัวครับคนเงียบฟังอยู่นานพูดจบก็เดินปลีกตัวขึ้นบันไดไม้ที่ถูกดูแลอย่างดีไปด้วยความรวดเร็ว

 

ประโยคเพียงไม่กี่คำเหมือนจะเรียกให้คนที่กำลังว้าวุ่นใจกับตัวเองมีสติขึ้นมาเล็กน้อย แต่สุดท้ายแล้วยังไงแฮร์รี่ก็ทำได้เพียงแค่กดมันลงไปให้ลึกที่สุดแบบเดิม เหมือนวันที่เขาเดินจากมาและพร้อมปล่อยมือจากคนที่รักมากที่สุดในวันนั้นแทน

 







ตั้งแต่ที่เด็กชายผู้รอดชีวิตหนีขึ้นมาบนห้องของตัวเอง และผล็อยหลับไป เขาก็ไม่ได้รับรู้เรื่องราวต่างๆ จากโลกภายนอกอีกเลย ว่าหลังจากที่เขาเข้าสู่ห้วงนิทราไป ฝนก็ได้ตกหนักมากพร้อมกับเสียงฟ้าร้องดังสนั่นหวั่นไหวจนท้องฟ้าแทบสะเทือน แต่นั่นก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการนอนของคนท้องสักนิดเดียว

 

และกว่าจะรู้สึกตัวก็ตอนที่เจ้าของบ้านเขย่าแขนปลุกพร้อมด้วยน้ำเสียงร้อนรนที่เขาจับสัมผัสได้ทั้งที่ยังไม่ลืมตา สุดท้ายแล้วคนนอนยาวมาตลอดทั้งวันตั้งแต่ช่วงเที่ยงจนถึงค่ำก็ค่อยๆ บิดตัวก่อนจะยอมเปิดเปลือกตาขึ้น

 

มีอะไรหรือเปล่าครับเสียงดังของคนเพิ่งตื่นตะโกนออกมาแข่งกับฝนด้านนอก

 

เด็กคนนั้น! เจ้าเด็กมัลฟอยไม่สบายแฮร์รี่ ตอนนี้กำลังอยู่ข้างล่างน้ำเสียงร้อนรนพูดบอกในทันที

 

เดรโกเหรอครับ แล้วทำไมเขาถึงไม่สบายล่ะคนเพิ่งตื่นถามกลับด้วยท่าทีตกใจ

 

เซเวอร์รัสออกไปตามหาเขาหลังจากที่เธอขึ้นมานอน เจอตัวก็เมื่อสักครู่นี้เอง เพราะมัวแต่ตากฝนอยู่นานตัวถึงร้อนจี๋ เขาเลยรีบพากลับมาบ้านคนได้ยินถึงกับรีบตวัดผ้าห่มที่คลุมตัวอยู่ก่อนหน้าออกทันที พร้อมกับตรงเข้าไปล้างหน้าในห้องน้ำเพื่อลงไปหาคนที่พ่อทูนหัวแจ้งข่าวอย่างรวดเร็ว

 

เธอรีบลงไปนะแฮร์รี่ ตอนนี้เขาเพ้อถึงเธอใหญ่เลย

 

เจ้าของบ้านพูดจบก็รีบเดินออกจากห้องของลูกชายไปด้วยความเร่งรีบ ก่อนจะตรงดิ่งลงบันไดบ้านไปยังชั้นล่างเพื่อช่วยคนรักของตัวเองจัดการกับเด็กหนุ่มต่อ

 

แฮร์รี่รีบเดินลงมาจากห้องของตัวเองด้วยความร้อนรนเมื่อล้างหน้าเสร็จ พร้อมกับได้ยินเสียงแหบเบาที่ละเมอเพ้อถึงชื่อเขาดังออกมาไม่ขาดสายตั้งแต่เลี้ยวลงมาจากบันไดบ้าน เจ้าตัวจึงไม่ช้าก้าวเท้าเข้าไปหาด้วยความรวดเร็วทันที แต่สภาพที่เห็นทำเอาคนตั้งท้องถึงกับยืนไม่ติดพื้น ใจสั่นไปหมด

 

เธอมาก็ดีแล้ว เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เขาซะพอตเตอร์เสื้อและกางเกงแห้งสนิทถูกโยนใส่หน้าเขาทันทีที่อาจารย์จากฮอกวอตส์พูดจบ

 

ผมจะเปลี่ยนยังไงล่ะครับ คุณเปลี่ยนเองสิแฮร์รี่ทำท่าจะเถียงแต่เสียงเข้มขัดขึ้นเสียก่อน

 

เธออยากให้เขาปอดบวมตายหรือไง อย่าชักช้าพอตเตอร์ รีบเปลี่ยนให้เขาซะ เดี๋ยวฉันกับซีเรียสจะขึ้นไปเอายาบนห้องและคนออกคำสั่งพูดจบก็เดินไปจับมือเจ้าของบ้านลากเดินขึ้นไปยังบนห้องด้วยกันทันที

 

พอเห็นแบบนั้นแฮร์รี่จึงคิดว่าตัวเองปฏิเสธอะไรไม่ได้แล้ว คงต้องทำตามที่คนรักของพ่อทูนหัวสั่งอย่างเดียว เจ้าตัวจึงอดถอนหายใจออกมาไม่ได้ ไอ้เป็นห่วงมันก็เป็นห่วงอยู่หรอก แต่จะให้เขาแก้ผ้าของอีกฝ่ายยังไงดี เคยมีอะไรกันมามากบ่อยครั้งก็จริง มันก็อดเขินไม่ได้อยู่ดี

 

ให้ครีเชอร์มาทำแทนได้ไหมเนี่ยถึงแม้ว่าจะบ่นออกมาแบบนั้นแต่เจ้าตัวก็ยอมเดินมาหยุดหน้าโซฟาตัวยาวที่ถูกจับจองไว้ด้วยคนป่วย

 

แฮร์รี่ย่อตัวลงก่อนจะหันหน้าหนีไปอีกทาง มือบางจับรูดซิปกางเกงเปียกแฉะด้วยความรวดเร็วก่อนจะดึงรั้งถอดออกจนหมด และรีบสวมใส่กางเกงให้กับอีกคนทันทีอย่างไม่ยอมหันกลับมามองสักนิดเดียว เพราะสายตาที่มองไม่เห็นการกระทำของตน ทำให้ใส่ถูกบ้างผิดบ้าง บางครั้งมือก็ดันเฉียดไปโดนอะไรบางอย่างของอีกฝ่าย เจ้าตัวรีบชักมือกลับแทบไม่ทัน

 

เห้อ! เสร็จสักทีเสียงถอนหายใจหนักดังออกมาก่อนจะรีบไปเปลี่ยนเสื้อให้บ้าง และคราวนี้เขาก็สามารถมองได้เต็มตา เพราะแผงอกมันไม่ค่อยน่าอายเหมือนก่อนนี้

 

จนกระทั่งการเปลี่ยนเสื้อผ้าผ่านไปเรียบร้อยดี คนที่บอกว่าจะขึ้นไปเอายาก็ยังไม่ลงมาสักที ในที่สุดแฮร์รี่ก็คิดว่าเขาจะไม่ทนรออีกต่อไป เพราะเมื่อสักครู่มือสัมผัสกับผิวกายซีดของคนตากฝนนั้นทำเอารีบชักมือกลับแทบไม่ทัน เดรโกตัวร้อนอย่างกับไฟ

 

แฮร์รี่ตัดสินใจเดินไปหยิบผ้าชุบน้ำผืนเล็กในห้องครัวแทน ก่อนจะนำกะละมังใบน้อยใส่น้ำติดมือมาด้วย เพื่อเช็ดตัวให้กับอีกฝ่ายที่ตอนนี้ยังละเมอเพ้อชื่อเขาไม่หยุด

\

เดรโกในตอนนี้ตัวซีดขาวเหมือนกับกระดาษ ยิ่งบวกกับผมบลอนด์สว่างของเจ้าตัวแล้วยิ่งทำให้ดูซีดลงไปถนัดตา จนคนที่ทำเป็นใจแข็งอดสงสารไม่ได้

 

และโชคดีที่เขาเคยเป็นลูกมือของป้ามาก่อนเวลาลูกชายของหล่อนที่เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเขาไม่สบาย แฮร์รี่จึงรู้ว่าจะจัดการอย่างไรบ้างสำหรับคนป่วย อันดับแรกเลยก็ต้องเช็ดตัวก่อนเพื่อระบายความร้อนออกไป หลังจากนั้นควรให้ทานยาและนอนหลับพักผ่อน

 

ทำไมถึงไม่ดูแลตัวเองเลยนะเดรโกมือขาวแปะผ้าขนหนูในมือลงบนหน้าผากของคนรักก่อนจะบ่นออกมา

 

แฮร์รี่เช็ดถูเบาๆ ไปตามกรอบหน้าคมที่เขาหลงใหลพร้อมกับสายตาจับจ้องมองไปยังคนที่เขาคิดถึงมาตลอดหลายวันตาไม่กะพริบ และไม่รู้ว่าครั้งสุดท้ายที่ได้มองหน้าอีกคนใกล้ๆ แบบนี้คือตอนไหนกันนะ

 

จ้องมองสักพักจนพอใจแฮร์รี่ก็ค่อยๆ ไล่มือลงมาตามซอกคอที่มีความร้อนมากกว่าใบหน้าพอสมควร ถัดมาจึงเริ่มยกแขนอ่อนปวกเปียกทั้งสองข้างขึ้นเพื่อเช็ดไปตามจุดที่ถูกแนบปิดเอาไว้ เพราะส่วนนั้นจะร้อนกว่าปกติ จนกระทั่งเสร็จหมดเรียบร้อยแล้ว เขาจึงลุกไปเปลี่ยนน้ำใหม่เพื่อมาเช็ดให้อีกรอบ

 

ฮะแฮร์รี่…” เสียงเพ้อดังออกมาเมื่อเจ้าของชื่อลุกขึ้นยืน

 

เดี๋ยวฉันมาเดรโกริมฝีปากบางพูดจบก็เคลื่อนที่ไปใกล้กับหน้าผากที่ถูกปกคลุมไว้ด้วยเส้นผมก่อนจะประทับจูบแผ่วเบาลงไป

 

นอนไปก่อนนะ เดี๋ยวจะหายามาให้กิน

 

แฮร์รี่พูดจบก็เดินออกมาทันที และก่อนที่จะเดินไปยังห้องครัวเขาก็ได้หมุนตัวไปชะเง้อหน้าตรงบันไดก่อนสักพักเพื่อดูวี่แววของคนที่บอกว่าจะไปเตรียมยา

 

ตอนนี้สิ่งที่เขาคิดได้คือพ่อและคนรักของอีกฝ่ายได้ปล่อยเขาลอยแพทิ้งให้ดูคนป่วยเพียงลำพังแล้วแน่นอน เพราะทั้งคู่เล่นหายไปนานเป็นเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว และนี่อย่าบอกนะว่าจะแก้เผ็ดเขาด้วยวิธีการนี้น่ะ =_=

 

ครีเชอร์!เสียงเรียกเอลฟ์ประจำบ้านดังขึ้นเมื่อแฮร์รี่เดินมาถึงห้องครัว และมันก็ปรากฏตัวในทันทีเช่นกันก่อนจะก้มหัวรับคำสั่งอยู่ไม่ไกล

 

ไปเอายาจากซีเรียสมาให้หน่อยนะ แล้วบอกพ่อทูนหัวของนายน้อยมัลฟอยว่าให้เขาลงมาดูลูกชายตัวเองด้วยเอลฟ์แก่พยักหน้ารับเล็กน้อยก่อนจะหายตัววับไปในทันที

 

แฮร์รี่จึงรีบเดินไปจัดการกับกะละมังในมือของตัวเองเพื่อเปลี่ยนถ่ายน้ำและขยี้ผ้าใหม่ด้วยความรวดเร็ว แล้วไม่รู้ว่าต้องเช็ดอีกกี่ครั้งในคืนนี้คนป่วยถึงจะไข้ลด แต่เขาอยากจะรู้มากจริงๆ ว่าไปทำยังไงถึงได้ให้ตัวเองป่วยขนาดนี้

 

แต่ถ้าให้เขาคิดก็คงจะเป็นการไม่นอนพักผ่อนมาหลายวันนั้นแหละ แล้วพอมาเจออากาศที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ของประเทศอังกฤษแบบนี้แล้วด้วย พ่อมดหนุ่มคนนั้นคงจะปรับตัวไม่ทันจนต้องล้มป่วยอย่างนี้นี่เอง

 

เฮ้อ ~ ตัวโตซะเปล่านะนายเนี่ยเดรโกเสียงบ่นดังจบ เอลฟ์ที่ถูกใช้ไปทำงานให้ก็ปรากฏตัวขึ้นพอดี

 

แฮร์รี่ยื่นมือไปรับยาจากคนดูแลบ้านตระกูลแบล็กก่อนจะเอ่ยขอบคุณออก มาด้วยเช่นกัน และเอลฟ์ที่ได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มกว้างเห็นฟันส่งกลับมาให้เด็กชายผู้รอดชีวิตด้วยความรวดเร็ว พร้อมกับเตรียมกลับไปทำหน้าที่ของมันต่อ แต่แล้วเหมือนมันเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมแจ้งข่าวสารที่เพิ่งได้รับมา ครีเชอร์ไม่รอช้ารีบพูดให้เจ้านายอีกคนได้ทราบทันที

 

พ่อทูนหัวของนายน้อยมัลฟอยฝากมาบอกว่า เรื่องที่ใครก่อ คนนั้นก็ต้องแก้เองขอรับพอมันพูดจบก็ดีดนิ้วหายตัวไปทันที โดยไม่รอดูท่าทีของแฮร์รี่เลยสักนิดเดียว

 

เห็นไหม! เขาบอกแล้วว่าทั้งสองคนนั้นต้องวางแผนอะไรไว้แน่ ตอนแรกอาจจะไม่ทันคิด แต่พอเห็นเขาลงมาเท่านั้นแหละก็รีบปลีกตัวออกไปทันที

 

หึย! ถ้าไม่ติดว่านายไม่สบายนะเดรโก ฉันจะไม่ยอมดูแลแบบนี้จริงๆ ด้วย

 

คนที่กระฟัดกระเฟียดเดินออกมาจากห้องอีกครั้งพร้อมด้วยผ้าขนหนูหมาดในมือรีบตรงมาหาคนไม่สบายทันที และตอนนี้สิ่งที่เป็นปัญหาหนักคือเขาจะทำให้เดรโกกินยาได้ยังไงกัน เพราะอีกคนดูไม่ค่อยมีสติที่จะส่งยาใส่ปากได้เลย อย่าบอกนะว่าต้องให้เขาทำแบบที่อีกคนเคยป้อนน่ะ

 

ไม่เอาหรอก! ขืนได้จูบสักครั้งคงเขาคงเป็นแฮร์รี่เองนี่แหละที่เผลอไผลไปไกล แค่นี้ก็แทบจะห้ามตัวเองไม่ไหวอยู่แล้ว

 

เห้อ!และไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่ตั้งแต่ตื่นที่เด็กชายผู้รอดชีวิตถอนหายใจออกมา

 

เออ! ทำก็ได้!เหมือนคนตั้งท้องกำลังตีกับความคิดของตัวเองอยู่พูดดังออกมา

 

แฮร์รี่ย่อตัวนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันกับคนรักที่มีพื้นที่เหลือว่างเอาไว้พอสมควร ก่อนจะมองหน้าคนป่วยที่ปากยังพึมพำออกมาไม่หยุดสักพัก และในที่สุดเขาก็ได้ตัดสินใจโยนเม็ดยาในมือส่งเข้าปากไปด้วยความรวดเร็ว

 

มือขาวข้างที่ไม่ได้ยันเก้าอี้นวมเอาไว้จัดการจับข้างแก้มตอบของพรีเฟ็คบ้านสลิธีรินก่อนจะบีบให้อีกฝ่ายอ้าปากเปิดออกเล็กน้อย และคนที่กำลังรับรสความขมปร่าของเม็ดยาก็ไม่รอช้าประกบปากจูบลงไปกับริมฝีปากแห้งผากทันที

 

รสชาติที่ไม่ได้เรื่องถูกส่งต่อให้กับคนไม่สบายในเวลาต่อมา แฮร์รี่ใช้ลิ้นของตัวดันเองเข้าไปยังโพรงปากของอีกคนก่อนจะเลื่อนมือมาเชยคางของคนป่วยเล็กน้อย เพื่อให้กลืนเม็ดยาลงไปได้ถนัด จนทุกอย่างเสร็จเรียบแล้วดีแล้ว แต่คนตั้งท้องไม่ยอมผละออกมา

 

เด็กชายผู้รอดชีวิตฉวยโอกาสใช้ลิ้นเล็กกวาดต้อนไปยังโพรงปากของคนป่วยด้วยความโหยหา ก่อนจะดูดดันลิ้นร้อนเล่นโดยที่อีกคนไม่ค่อยตอบสนองเท่าไหร่นัก แต่ก็ยังมีส่งลิ้นกลับมาบ้างพอให้เขาได้ชื่นใจ จนกระทั่งรสฝาดค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นเป็นความหอมหวาน และไม่นานนักคนรุกล้ำจึงยอมถอนจูบออกมาอย่างอ้อยอิ่ง

 

หายไวๆ นะเดรโกแฮร์รี่พูดจบก็เตรียมลุกขึ้นไปนั่งยังเก้าอี้อีกตัวทันทีเพื่อให้คนป่วยได้นอนหลับสบายขึ้น

 

อ๊ะ!แต่แล้วมือของเขาก็ถูกดึงรั้งเอาไว้ก่อนที่ตัวจะเซถลาล้มลงไปนอนบนแผงอกกว้าง ไม่แรงนักแต่เสียงร้องตกใจยังมีเล็ดลอดดังออกมา

 

หนาวคนหลับตาพริ้มพูดออกมาก่อนจะโอบตวัดวงแขนของตัวเองไว้รอบเอวของคนท้องด้วยเช่นกัน

 

แฮร์รี่ไม่ได้ดิ้นหรือพยายามขืนตัวออก แต่เขากลับซบหัวอิงแอบลงไปด้วยท่าทีที่ถนัดแทน จะว่าเขาโหยหาอ้อมกอดนี้ก็ไม่แปลก เพราะถ้าจะให้พูดความจริงแล้วเขาคิดถึงมันเหลือเกิน คิดถึงเจ้าของมันด้วยเช่นกัน และยิ่งตอนนี้พอมีเวลาให้เขาได้เก็บเกี่ยวอีกสักนิดก็คงจะดีไม่น้อย

 

ถ้านายหายแล้วทุกอย่างต้องกลับไปเป็นเหมือนเดิมนะเดรโกเสียงเบาพูดกระซิบกับตัวเอง แต่มันก็ยังดังเข้าไปให้คนนอนหลับตาได้ยินอยู่ดี

 

ไม่มีวันเสียงทุ้มแหบแห้งพูดออกมาก่อนจะสูดดมความหอมที่ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายทุกครั้งเข้าไปเต็มปอดก่อนจะเริ่มเข้าสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง

 

ถึงแม้ว่าเขาจะหลับตามาโดยตลอด แต่การกระทำทุกอย่างของคนรักที่เดินวนไปเวียนมาอยู่ใกล้ตัว เดรโกสามารถรับรู้ได้ทั้งหมด ไหนจะการป้อนยาที่เขาเคยป้อนให้กับอีกฝ่ายนั่นเมื่อนานมาแล้ว

 

และรสจูบที่ไม่ได้รับมานาน ทำให้เขาอยากจะหายไม่สบายซะเดี๋ยวนั้นเลย เพื่อที่จะจับคนหนีหายปล่อยให้เขาตามหาอยู่หลายวันจมเตียงเสียให้เข็ด แต่สังขารยังลุกไม่ไหวจึงทำได้แค่อดทนต่อไป

 

อย่าให้ฉันลุกไหวเชียวนะแฮร์รี่ พอตเตอร์ คราวนี้ฉันจะกดนายให้อยู่กับเตียงจนลุกหนีไปไหนไม่ได้เลย และถ้าคิดจะหนีอีกแม้แต่ครั้งเดียว ฉันจะจับล่ามโซ่ติดตัวเอาไว้เลยดีไหม


เพราะครั้งนี้เดรโกจะไม่ยอมให้คนที่เป็นดั่งแก้วตาและดวงใจต้องหายจาก เขาไปไหนได้อีกแล้ว!!!

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 661 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9,141 ความคิดเห็น

  1. #9133 1880Blue (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2564 / 03:51
    ล่ามโซ่เลยเรอะใจเย็นนะเธอ
    #9,133
    0
  2. #9039 mmcolor (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2563 / 22:58
    เห็นด้วยค่ะ เอาเลยเดรโก นายทำได้ เราเชียร์นายเต็มที่
    #9,039
    0
  3. #8967 Araywa (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 00:12

    เอาเลยเดรโกกกกก

    #8,967
    0
  4. #8933 markbam3105 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 13:35
    เต็มที่เลยเดรก สนับสนุนแฮร์รี่ดื้อเกินไปแล้ว เอาให้เข็ด ดื้อเสียจริง
    #8,933
    0
  5. #8570 manodcha (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 21:03
    ทำดีเดรโก
    #8,570
    0
  6. #8422 Jerry Fern (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 21:01

    นี้คืนแผนใช้ไหม บอกมาดีๆ แผนทั้ง3คนใช่ไหมมมมมม

    #8,422
    0
  7. #8381 BK11629 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 00:51
    แหมมมมมน้องรี่ คุณแม่จะตีจริงๆละนะ ทีตอนตัวเองป่วย เดรกยังค่อยดูแลหนูอย่างดีเลย พอเดีกป่วยทำไมหนูถึงพูดจาแบบนี้ น่าตีนัก ละไม่ใช่การเสียสละอะไรหรอกที่หนูหนีเดรกมาอ่ะ ถ้าเสีสละคือต้องมาเพราะไม่ไดเรักแล้ว เขาจะได้ไปเจอคนใหม่ แต่นี่ยังรักกันอยู่ ทำไมไม่คิดถึงหัวจิตหัวใจเดรกบ้าง สนับสนุนให้เดรกล่ามไว้กับตัวแบบชั่วฟ้าดินสลายจนกว่าจะปรับความเข้าใจกันได้เลยจ๊ะ จากคุณแม่น้องรี่
    #8,381
    0
  8. #8113 PBBHOSE (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 10:37
    พึ่งได้มาอ่าน สนุกมากเลยยย
    jutharattongpia@gmail.com
    ขอทุกจอนเลยได้มั้ยคะะะ
    want มากๆ😂
    #8,113
    0
  9. #7886 โลลิค่อน (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 11:22

    ไม่สบายอยู่ก็ยังจะหื่นอีกนะเดรโก555

    #7,886
    0
  10. #7874 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 23:39
    ถึงจะไม่สบายอยู่ก็ยังคงคอนเซปต์หื่นได้เสมอต้นเสมอปลายดีนะคะคุณ5555555555555
    #7,874
    0
  11. #7703 kanyakorn1409 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 16:26
    อืม....เดรกก็ยังหื่นเสมอต้นเสมอปลายสินะคะ เห้อออ ทำไมเราชอบ 55
    #7,703
    0
  12. #7501 C H T XXX (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 23:22
    คุณเดรกกก ทำไมต้องฝืนตัวเองขนาดนี้;-; //ต้องฝืนสิ นั่นเมียเขา555555 ตอนนี้บอกเลย เทคะแนนความสงสารให้คุณเดรกคนเดียวเลยค่ะ สู้ๆนะคุณเดรกก
    #7,501
    0
  13. #7131 Taeny~ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 23:38
    ป่วยแค่ไหนคุณชายเขาก็ยังคงความหื่นไว้เสมอสินะคะ55555555
    #7,131
    0
  14. #7006 กระต่ายหมวกเขียว (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:01
    เดรโกน่าสงสารมาก ป่วยเลยอ่า แฮร์รี่ต้องโดนทำโทษนะ จะได้หนีคุณชายไปไหนไม่ได้ ชอบตอนแฮร์รี่เช็ดตัว ป้อนยาดูแลเดรโกจัง ดูแม่บ้านแม่เรือนดี อิอิ
    #7,006
    0
  15. #6967 shierichi (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:39
    อย่าฝืนหัวใจกันอีกเลยนะ ทีมพ่อเขาอวยกันขนาดนี้แล้ว
    #6,967
    0
  16. #6925 neovenesia (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:52
    รี่แอบลักหลับแบบนี้ได้ไง คนป่วยนะมันต้องจับกดสิถึงจะถูก
    ปล ภาพสวยดีค่ะ
    #6,925
    0
  17. #6904 TANH_ZEPIA (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:55
    คู่รุ่นพ่อนี่ก็แอบชงคู่รุ่นลูกเนอะ 5555 แต่ดีแล้วที่ทั้งคู่ได้มีเวลาอยู่ด้วยกันบ้าง หวังว่าแฮร์รี่จะใจอ่อนเร็วๆ
    #6,904
    0
  18. #6772 kaw_hiddleston (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:31
    ดูก็รู้ว่ารักกันมาก ต้องมาฝืน สงสารแฮรี่เบาๆ
    #6,772
    0
  19. #6771 Buka (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:47
    ถือซะว่าเป็นความหวังดีของเสนปแล้วกันเนอะหนูรี่ สามีใครป่วยภรรยาคนนั้นต้องดูแลอยู่แล้ว อย่าให้คุณชายหายเชียวงานนี้มีเคลียร์กันยาว
    #6,771
    0
  20. #6770 Ice_Iris (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:41


    รออ่านตอนต่อไป 

    จะหวานแค่ไหน

    จะง้อกันยังไง 


    #6,770
    0
  21. #6769 wskoiii (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:01
    เจ้าเดรกดื้อเกิ๊น 555 ป่วยเเล้วยังปากดีอีก
    #6,769
    0
  22. #6768 Yodtarn (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:42
    อ่านซำ้กีทีก็ชอบบบ ชอบความไม่มีแรงแต่ปากก็ยังสวนแฮร์รี่ได้ของเดรโก55555
    #6,768
    0
  23. #6767 Harumaka1214 (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:29
    อยากได้หนังสือ ปกสวยย // ในที่สุดเขาก็จะกลับมารักกันเช่นเดิม รู้สึกดีใจมากกว่าแฮร์รี่เสียอีก---(ชูป้าย) ในที่สุด ภรรยากับสามีก็ได้กลับมาอยู่ด้วยกันจบ // ป๋าเนปค่ะ ป๋าพูดถูกใจมากเลย---

    #6,767
    0
  24. #6764 SoraMakasami (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:35
    นุ้รี่งอย่าซึนนนน คิดถึงเขาก็กดลงเตียงเองเลยยยยย#ผิด
    ใจกร้าวกับหนังสือมากค่ะ อยากได้แล้ววววว ;-;
    #6,764
    0
  25. #6763 มังกรไงมังกรเอง (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:55
    ยาดได้ตอนนี้ทันไหม อยากได้มากกฮื่อออ กินแกลบอีก10เดือนก็ยอม!!!
    #6,763
    0